3:1 ⧉ ⤴︎ וַתְּהִ֤י הַמִּלְחָמָה֙ אֲרֻכָּ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וּבֵ֖ין בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וְדָוִד֙ הֹלֵ֣ךְ וְחָזֵ֔ק וּבֵ֥ית שָׁא֖וּל הֹלְכִ֥ים וְדַלִּֽים ׃ {ס}
καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐπὶ πολὺ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαουλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυιδ καὶ ὁ οἶκος Δαυιδ ἐπορεύετο καὶ ἐκραταιοῦτο καὶ ὁ οἶκος Σαουλ ἐπορεύετο καὶ ἠσθένει
Facta est ergo longa concertatio inter domum Saul et inter domum David : David proficiscens , et semper seipso robustior , domus autem Saul decrescens quotidie .
ወኮነ ፡ ለዝላፉ ፡ ቀትለ ፡ ማእከለ ፡ ቤተ ፡ ሳኦል ፡ ወማእከለ ፡ ቤተ ፡ ዳዊት ፡ ወቤተ ፡ ዳዊትሰ ፡ ኀበ ፡ ኀበ ፡ ይጸንዕ ፡ የሐውር ፡ ወቤተ ፡ ሳኦልሰ ፡ ኀበ ፡ ኀበ ፡ ይደክም ፡ የሐውር ።
Now there was a long war between Saul’s house and David’s house. David grew stronger and stronger, but Saul’s house grew weaker and weaker.
3:2 ⧉ ⤴︎ (וילדו ) [וַיִּוָּלְד֧וּ ] לְדָוִ֛ד בָּנִ֖ים בְּחֶבְר֑וֹן וַיְהִ֤י בְכוֹרוֹ֙ אַמְנ֔וֹן לַאֲחִינֹ֖עַם הַיִּזְרְעֵאלִֽת ׃
καὶ ἐτέχθησαν τῷ Δαυιδ υἱοὶ ἐν Χεβρων καὶ ἦν ὁ πρωτότοκος αὐτοῦ Αμνων τῆς Αχινοομ τῆς Ιεζραηλίτιδος
Natique sunt filii David in Hebron : fuitque primogenitus ejus Amnon , de Achinoam Jezraëlitide .
ወተወልዱ ፡ ደቂቅ ፡ ለዳዊት ፡ በኬብሮን ፡ ወበኵሩ ፡ አምኖን ፡ ወልደ ፡ አኪናሖም ፡ [ኢይዝ ]ራኤላዊት ፤
Sons were born to David in Hebron. His firstborn was Amnon, of Ahinoam the Jezreelitess;
3:3 ⧉ ⤴︎ וּמִשְׁנֵ֣הוּ כִלְאָ֔ב (לאביגל ) [לַאֲבִיגַ֕יִל ] אֵ֖שֶׁת נָבָ֣ל הַֽכַּרְמְלִ֑י וְהַשְּׁלִשִׁי֙ אַבְשָׁל֣וֹם בֶּֽן ־מַעֲכָ֔ה בַּת ־תַּלְמַ֖י מֶ֥לֶךְ גְּשֽׁוּר ׃
καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ Δαλουια τῆς Αβιγαιας τῆς Καρμηλίας καὶ ὁ τρίτος Αβεσσαλωμ υἱὸς Μααχα θυγατρὸς Θολμι βασιλέως Γεσιρ
Et post eum Cheleab , de Abigail uxore Nabal Carmeli : porro tertius Absalom , filius Maacha filiae Tholmai regis Gessur .
ወዳግሙ ፡ ደሉህያ ፡ ወልደ ፡ አቤግያ ፡ ቀርሜላዊት ፤ ወሣልሱ ፡ አበሴሎም ፡ ወልደ ፡ ማዐክ ፡ ወለተ ፡ ቶሚ ፡ ንጉሠ ፡ ጌሴሪም ፤
and his second, Chileab, of Abigail the wife of Nabal the Carmelite; and the third, Absalom the son of Maacah the daughter of Talmai king of Geshur;
3:4 ⧉ ⤴︎ וְהָרְבִיעִ֖י אֲדֹנִיָּ֣ה בֶן ־חַגִּ֑ית וְהַחֲמִישִׁ֖י שְׁפַטְיָ֥ה בֶן ־אֲבִיטָֽל ׃
καὶ ὁ τέταρτος Ορνια υἱὸς Φεγγιθ καὶ ὁ πέμπτος Σαβατια τῆς Αβιταλ
Quartus autem Adonias , filius Haggith : et quintus Saphathia , filius Abital .
ወራብዑ ፡ አርንያ ፡ ወልደ ፡ አፌጌ ፤ ወኃምሱ ፡ አበጢያ ፡ ወልደ ፡ አቤገል ፤
and the fourth, Adonijah the son of Haggith; and the fifth, Shephatiah the son of Abital;
3:5 ⧉ ⤴︎ וְהַשִּׁשִּׁ֣י יִתְרְעָ֔ם לְעֶגְלָ֖ה אֵ֣שֶׁת דָּוִ֑ד אֵ֛לֶּה יֻלְּד֥וּ לְדָוִ֖ד בְּחֶבְרֽוֹן ׃ {פ}
καὶ ὁ ἕκτος Ιεθερααμ τῆς Αιγλα γυναικὸς Δαυιδ οὗτοι ἐτέχθησαν τῷ Δαυιδ ἐν Χεβρων
Sextus quoque Jethraam , de Egla uxore David : hi nati sunt David in Hebron .
ወሳድሱ ፡ ይትራሐም ፡ ወልደ ፡ ኤገል ፡ ብእሲተ ፡ ዳዊት ፤ እሉ ፡ እሙንቱ ፡ እለ ፡ ተወልዱ ፡ ለዳዊት ፡ በኬብሮን ።
and the sixth, Ithream, of Eglah, David’s wife. These were born to David in Hebron.
3:6 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י בִּֽהְיוֹת֙ הַמִּלְחָמָ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וּבֵ֖ין בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וְאַבְנֵ֛ר הָיָ֥ה מִתְחַזֵּ֖ק בְּבֵ֥ית שָׁאֽוּל ׃
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι τὸν πόλεμον ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαουλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυιδ καὶ Αβεννηρ ἦν κρατῶν τοῦ οἶκου Σαουλ
Cum ergo esset praelium inter domum Saul et domum David , Abner filius Ner regebat domum Saul .
ወእምዝ ፡ ሶበ ፡ ኮነ ፡ ቀትል ፡ ማእከለ ፡ ቤተ ፡ ሳኦል ፡ ወማእከለ ፡ ቤተ ፡ ዳዊት ፡ ወአቤኔር ፡ ያጸንዕ ፡ ቤተ ፡ ሳኦል ።
While there was war between Saul’s house and David’s house, Abner made himself strong in Saul’s house.
3:7 ⧉ ⤴︎ וּלְשָׁא֣וּל פִּלֶ֔גֶשׁ וּשְׁמָ֖הּ רִצְפָּ֣ה בַת ־אַיָּ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל ־אַבְנֵ֔ר מַדּ֥וּעַ בָּ֖אתָה אֶל ־פִּילֶ֥גֶשׁ אָבִֽי ׃
καὶ τῷ Σαουλ παλλακὴ Ρεσφα θυγάτηρ Ιαλ καὶ εἶπεν Μεμφιβοσθε υἱὸς Σαουλ πρὸς Αβεννηρ τί ὅτι εἰσῆλθες πρὸς τὴν παλλακὴν τοῦ πατρός μου
Fuerat autem Sauli concubina nomine Respha , filia Aja . Dixitque Isboseth ad Abner :
ወቦ ፡ ዕቅብተ ፡ ለሳኦል ፡ ወስማ ፡ ሩጻፋ ፡ ወለተ ፡ ኢዮሔል ፡ ወይቤሎ ፡ ኢያቡስቴ ፡ ወልደ ፡ ሳኦል ፡ ለአቤኔር ፡ ለምንት ፡ ቦእከ ፡ ኀበ ፡ ዕቅብተ ፡ አቡየ ።
Now Saul had a concubine, whose name was Rizpah, the daughter of Aiah; and Ishbosheth said to Abner, “Why have you gone in to my father’s concubine?”
3:8 ⧉ ⤴︎ וַיִּ֩חַר֩ לְאַבְנֵ֨ר מְאֹ֜ד עַל ־דִּבְרֵ֣י אִֽישׁ ־בֹּ֗שֶׁת וַיֹּ֙אמֶר֙ הֲרֹ֨אשׁ כֶּ֥לֶב אָנֹ֘כִי֮ אֲשֶׁ֣ר לִֽיהוּדָה֒ הַיּ֨וֹם אֶעֱשֶׂה ־חֶ֜סֶד עִם ־בֵּ֣ית ׀ שָׁא֣וּל אָבִ֗יךָ אֶל ־אֶחָיו֙ וְאֶל ־מֵ֣רֵעֵ֔הוּ וְלֹ֥א הִמְצִיתִ֖ךָ בְּיַד ־דָּוִ֑ד וַתִּפְקֹ֥ד עָלַ֛י עֲוֺ֥ן הָאִשָּׁ֖ה הַיּֽוֹם ׃ {ס}
καὶ ἐθυμώθη σφόδρα Αβεννηρ περὶ τοῦ λόγου Μεμφιβοσθε καὶ εἶπεν Αβεννηρ πρὸς αὐτόν μὴ κεφαλὴ κυνὸς ἐγώ εἰμι ἐποίησα ἔλεος σήμερον μετὰ τοῦ οἴκου Σαουλ τοῦ πατρός σου καὶ περὶ ἀδελφῶν καὶ γνωρίμων καὶ οὐκ ηὐτομόλησα εἰς τὸν οἶκον Δαυιδ καὶ ἐπιζητεῖς ἐπ’ ἐμὲ ὑπὲρ ἀδικίας γυναικὸς σήμερον
Quare ingressus es ad concubinam patris mei ? Qui iratus nimis propter verba Isboseth , ait : Numquid caput canis ego sum adversum Judam hodie , qui fecerim misericordiam super domum Saul patris tui , et super fratres et proximos ejus , et non tradidi te in manus David , et tu requisisti in me quod argueres pro muliere hodie ?
ወተምዐ ፡ ጥቀ ፡ አቤኔር ፡ በእንተ ፡ ዘይቤሎ ፡ ኢያቡስቴ ፡ ወይቤሎ ፡ አቤኔር ፡ ቦኑ ፡ ርእሰ ፡ ከልብ ፡ አነ ፡ ለክሙ ፡ ገቢርየ ፡ ምሕረተ ፡ ዮም ፡ ምስለ ፡ ቤተ ፡ ሳኦል ፡ አቡከ ፡ ወምስለ ፡ አኀውየ ፡ ወምስለ ፡ ቅሩብየ ፡ ኢተኀበልኩ ፡ እግባእ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ ዳዊት ፡ ወትትኀሠሠኒ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአተ ፡ ብእሲት ፡ ዮም ።
Then Abner was very angry about Ishbosheth’s words, and said, “Am I a dog’s head that belongs to Judah? Today I show kindness to your father Saul’s house, to his brothers, and to his friends, and have not delivered you into the hand of David; and yet you charge me today with a fault concerning this woman!
3:9 ⧉ ⤴︎ כֹּֽה ־יַעֲשֶׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְאַבְנֵ֔ר וְכֹ֖ה יֹסִ֣יף ל֑וֹ כִּ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהֹוָה֙ לְדָוִ֔ד כִּי ־כֵ֖ן אֶעֱשֶׂה ־לּֽוֹ ׃
τάδε ποιήσαι ὁ θεὸς τῷ Αβεννηρ καὶ τάδε προσθείη αὐτῷ ὅτι καθὼς ὤμοσεν κύριος τῷ Δαυιδ ὅτι οὕτως ποιήσω αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ
Haec faciat Deus Abner , et haec addat ei , nisi quomodo juravit Dominus David , sic faciam cum eo ,
ከመዝ ፡ ለይረሲዮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአቤኔር ፡ ወከመዝ ፡ ለይቅትሎ ፡ ከመ ፡ በከመ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዳዊት ፡ ከማሁ ፡ እገብር ፡ ሎቱ ፡ ዮም ፡ በዛቲ ፡ ዕለት ።
God do so to Abner, and more also, if, as Yahweh has sworn to David, I don’t do even so to him:
3:10 ⧉ ⤴︎ לְהַעֲבִ֥יר הַמַּמְלָכָ֖ה מִבֵּ֣ית שָׁא֑וּל וּלְהָקִ֞ים אֶת ־כִּסֵּ֣א דָוִ֗ד עַל ־יִשְׂרָאֵל֙ וְעַל ־יְהוּדָ֔ה מִדָּ֖ן וְעַד ־בְּאֵ֥ר שָֽׁבַע ׃
περιελεῖν τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Σαουλ καὶ τοῦ ἀναστῆσαι τὸν θρόνον Δαυιδ ἐπὶ Ισραηλ καὶ ἐπὶ τὸν Ιουδαν ἀπὸ Δαν ἕως Βηρσαβεε
ut transferatur regnum de domo Saul , et elevetur thronus David super Israël et super Judam , a Dan usque Bersabee .
ዮም ፡ ነሥኣ ፡ ለመንግሥት ፡ እምነ ፡ ቤተ ፡ ሳኦል ፡ ከመ ፡ ያቅም ፡ መንበሮ ፡ ለዳዊት ፡ ላዕለ ፡ እስራኤል ፡ ወላዕለ ፡ ይሁዳ ፡ እስከ ፡ ቤርሳቤሕ ።
to transfer the kingdom from Saul’s house, and to set up David’s throne over Israel and over Judah, from Dan even to Beersheba.”
3:11 ⧉ ⤴︎ וְלֹא ־יָכֹ֣ל ע֔וֹד לְהָשִׁ֥יב אֶת ־אַבְנֵ֖ר דָּבָ֑ר מִיִּרְאָת֖וֹ אֹתֽוֹ ׃ {ס}
καὶ οὐκ ἠδυνάσθη ἔτι Μεμφιβοσθε ἀποκριθῆναι τῷ Αβεννηρ ῥῆμα ἀπὸ τοῦ φοβεῖσθαι αὐτόν
Et non potuit respondere ei quidquam , quia metuebat illum .
ወኢክህለ ፡ እንከ ፡ ኢያቡስቴ ፡ አውሥኦቶ ፡ ቃለ ፡ ለአቤኔር ፡ እስመ ፡ ፈርሆ ።
He could not answer Abner another word, because he was afraid of him.
3:12 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁלַח֩ אַבְנֵ֨ר מַלְאָכִ֧ים ׀אֶל ־דָּוִ֛ד תַּחְתָּ֥ו לֵאמֹ֖ר לְמִי ־אָ֑רֶץ לֵאמֹ֗ר כׇּרְתָ֤ה בְרִֽיתְךָ֙ אִתִּ֔י וְהִנֵּה֙ יָדִ֣י עִמָּ֔ךְ לְהָסֵ֥ב אֵלֶ֖יךָ אֶת ־כׇּל ־יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ ἀπέστειλεν Αβεννηρ ἀγγέλους πρὸς Δαυιδ εἰς Θαιλαμ οὗ ἦν παραχρῆμα λέγων διάθου διαθήκην σου μετ’ ἐμοῦ καὶ ἰδοὺ ἡ χείρ μου μετὰ σοῦ τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς σὲ πάντα τὸν οἶκον Ισραηλ
Misit ergo Abner nuntios ad David pro se dicentes : Cujus est terra ? et ut loquerentur : Fac mecum amicitias , et erit manus mea tecum , et reducam ad te universum Israël .
ወለአከ ፡ ሰብአ ፡ አቤኔር ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ ውስተ ፡ ተላሙሔን ፡ በጊዜሃ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ንትማሐልአ ፡ መሐላ ፡ ወአቅምአ ፡ መሐላከ ፡ ምስሌየአ ፡ ወናሁአ ፡ አገብእአ ፡ እዴየአ ፡ ምስሌከአ ፡ ከመአ ፡ እሚጥአ ፡ ኀቤከአ ፡ ኵሎአ ፡ ቤተ ፡ እሰራኤልአ ።
Abner sent messengers to David on his behalf, saying, “Whose is the land?” and saying, “Make your alliance with me, and behold, my hand will be with you to bring all Israel around to you.”
3:13 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֣אמֶר ט֔וֹב אֲנִ֕י אֶכְרֹ֥ת אִתְּךָ֖ בְּרִ֑ית אַ֣ךְ דָּבָ֣ר אֶחָ֡ד אָנֹכִי֩ שֹׁאֵ֨ל מֵאִתְּךָ֤ לֵאמֹר֙ לֹא ־תִרְאֶ֣ה אֶת ־פָּנַ֔י כִּ֣י ׀ אִם ־לִפְנֵ֣י הֱבִיאֲךָ֗ אֵ֚ת מִיכַ֣ל בַּת ־שָׁא֔וּל בְּבֹאֲךָ֖ לִרְא֥וֹת אֶת ־פָּנָֽי ׃ {ס}
καὶ εἶπεν Δαυιδ ἐγὼ καλῶς διαθήσομαι πρὸς σὲ διαθήκην πλὴν λόγον ἕνα ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ λέγων οὐκ ὄψει τὸ πρόσωπόν μου ἐὰν μὴ ἀγάγῃς τὴν Μελχολ θυγατέρα Σαουλ παραγινομένου σου ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου
Qui ait : Optime : ego faciam tecum amicitias : sed unam rem peto a te , dicens : Non videbis faciem meam antequam adduxeris Michol filiam Saul : et sic venies , et videbis me .
ወይቤ ፡ ዳዊት ፡ ኦሆአ ፡ እትማሐልአ ፡ ምስሌከ ፡ መሐላአ ፤ ሠናየአ ፡ ትቤአ ፤ ወባሕቱአ ፡ አሐተአ ፡ ቃለአ ፡ እሴአለከአ ፡ ኢአ ፡ ትሬኢአ ፡ ገጽየአ ፡ ለእመአ ፡ ኢያምጻእካአ ፡ ለሜልኮልአ ፡ ወለተ ፡ ሳኦልአ ፡ ሶበአ ፡ መጻእከአ ፡ ከመ ፡ ትርአይአ ፡ ገጽየ ።
David said, “Good. I will make a treaty with you, but one thing I require of you. That is, you will not see my face unless you first bring Michal, Saul’s daughter, when you come to see my face.”
3:14 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל ־אִֽישׁ ־בֹּ֥שֶׁת בֶּן ־שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר תְּנָ֤ה אֶת ־אִשְׁתִּי֙ אֶת ־מִיכַ֔ל אֲשֶׁר֙ אֵרַ֣שְׂתִּי לִ֔י בְּמֵאָ֖ה עׇרְל֥וֹת פְּלִשְׁתִּֽים ׃
καὶ ἐξαπέστειλεν Δαυιδ πρὸς Μεμφιβοσθε υἱὸν Σαουλ ἀγγέλους λέγων ἀπόδος μοι τὴν γυναῖκά μου τὴν Μελχολ ἣν ἔλαβον ἐν ἑκατὸν ἀκροβυστίαις ἀλλοφύλων
Misit autem David nuntios ad Isboseth filium Saul , dicens : Redde uxorem meam Michol , quam despondi mihi centum praeputiis Philisthiim .
ወለእከ ፡ ዳዊት ፡ ሰብአ ፡ ኀበ ፡ ኢያቡስቴ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ አግብኣአ ፡ ሊተአ ፡ ብእሲትየአ ፡ ሜልኮልሃአ ፡ እንተአ ፡ ሐፀይክዋአ ፡ በምእትአ ፡ ቍልፈቶሙአ ፡ ለኢሎፍሊአ ።
David sent messengers to Ishbosheth, Saul’s son, saying, “Deliver me my wife Michal, whom I was given to marry for one hundred foreskins of the Philistines.”
3:15 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁלַח֙ אִ֣ישׁ בֹּ֔שֶׁת וַיִּקָּחֶ֖הָ מֵ֣עִֽם אִ֑ישׁ מֵעִ֖ם פַּלְטִיאֵ֥ל בֶּן ־[לָֽיִשׁ ] (לוש )׃
καὶ ἀπέστειλεν Μεμφιβοσθε καὶ ἔλαβεν αὐτὴν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς παρὰ Φαλτιηλ υἱοῦ Σελλης
Misit ergo Isboseth , et tulit eam a viro suo Phaltiel filio Lais .
ወለአከ ፡ ኢያቡስቴ ፡ ወነሥአ ፡ እምኀበ ፡ ምታ ፡ ፈለጢየል ፡ ወልደ ፡ ሴሌስ ።
Ishbosheth sent and took her from her husband, Paltiel the son of Laish.
3:16 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֨לֶךְ אִתָּ֜הּ אִישָׁ֗הּ הָל֧וֹךְ וּבָכֹ֛ה אַחֲרֶ֖יהָ עַד ־בַּחֻרִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֥יו אַבְנֵ֛ר לֵ֥ךְ שׁ֖וּב וַיָּשֹֽׁב ׃
καὶ ἐπορεύετο ὁ ἀνὴρ αὐτῆς μετ’ αὐτῆς κλαίων ὀπίσω αὐτῆς ἕως Βαρακιμ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Αβεννηρ πορεύου ἀνάστρεφε καὶ ἀνέστρεψεν
Sequebaturque eam vir suus , plorans usque Bahurim : et dixit ad eum Abner : Vade , et revertere . Qui reversus est .
ወትለዋ ፡ ምታ ፡ እስከ ፡ ብራቂ ፡ ወይቤሎ ፡ አበኔር ፡ ሖር ፡ ግባእ ፡ ወገብአ ።
Her husband went with her, weeping as he went, and followed her to Bahurim. Then Abner said to him, “Go! Return!” and he returned.
3:17 ⧉ ⤴︎ וּדְבַר ־אַבְנֵ֣ר הָיָ֔ה עִם ־זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר גַּם ־תְּמוֹל֙ גַּם ־שִׁלְשֹׁ֔ם הֱיִיתֶ֞ם מְבַקְשִׁ֧ים אֶת ־דָּוִ֛ד לְמֶ֖לֶךְ עֲלֵיכֶֽם ׃
καὶ εἶπεν Αβεννηρ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους Ισραηλ λέγων ἐχθὲς καὶ τρίτην ἐζητεῖτε τὸν Δαυιδ βασιλεύειν ἐφ’ ὑμῶν
Sermonem quoque intulit Abner ad seniores Israël , dicens : Tam heri quam nudiustertius quaerebatis David ut regnaret super vos .
ወይቤሎሙ ፡ አቤኔር ፡ ለሊቃነ ፡ እስራኤል ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ቀዲሙ ፡ ተኀሥሥዎ ፡ ለዳዊት ፡ ታንግሥዎ ፡ ለክሙ ።
Abner had communication with the elders of Israel, saying, “In times past, you sought for David to be king over you.
3:18 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֖ה עֲשׂ֑וּ כִּ֣י יְהֹוָ֗ה אָמַ֤ר אֶל ־דָּוִד֙ לֵאמֹ֔ר בְּיַ֣ד ׀ דָּוִ֣ד עַבְדִּ֗י הוֹשִׁ֜יעַ אֶת ־עַמִּ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִיַּ֣ד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמִיַּ֖ד כׇּל ־אֹיְבֵיהֶֽם ׃
καὶ νῦν ποιήσατε ὅτι κύριος ἐλάλησεν περὶ Δαυιδ λέγων ἐν χειρὶ τοῦ δούλου μου Δαυιδ σώσω τὸν Ισραηλ ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν
Nunc ergo facite : quoniam Dominus locutus est ad David , dicens : In manu servi mei David salvabo populum meum Israël de manu Philisthiim , et omnium inimicorum ejus .
ወይእዜኒ ፡ ግበሩ ፡ ከማሁ ፡ እስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ነበበ ፡ በእንተ ፡ ዳዊት ፡ ወይቤ ፡ በእደ ፡ ዳዊት ፡ ገብርየ ፡ ኣድኅኖሙ ፡ ለእስራኤል ፡ እምነ ፡ እደ ፡ ኢሎፍሊ ፡ ወእምነ ፡ እደ ፡ ኵሉ ፡ ፀሮሙ ።
Now then do it! For Yahweh has spoken of David, saying, ‘By the hand of my servant David, I will save my people Israel out of the hand of the Philistines, and out of the hand of all their enemies.’”
3:19 ⧉ ⤴︎ וַיְדַבֵּ֥ר גַּם ־אַבְנֵ֖ר בְּאׇזְנֵ֣י בִנְיָמִ֑ין וַיֵּ֣לֶךְ גַּם ־אַבְנֵ֗ר לְדַבֵּ֞ר בְּאׇזְנֵ֤י דָוִד֙ בְּחֶבְר֔וֹן אֵ֤ת כׇּל ־אֲשֶׁר ־טוֹב֙ בְּעֵינֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבְעֵינֵ֖י כׇּל ־בֵּ֥ית בִּנְיָמִֽן ׃
καὶ ἐλάλησεν Αβεννηρ ἐν τοῖς ὠσὶν Βενιαμιν καὶ ἐπορεύθη Αβεννηρ τοῦ λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα τοῦ Δαυιδ εἰς Χεβρων πάντα ὅσα ἤρεσεν ἐν ὀφθαλμοῖς Ισραηλ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς παντὸς οἴκου Βενιαμιν
Locutus est autem Abner etiam ad Benjamin . Et abiit ut loqueretur ad David in Hebron omnia quae placuerant Israëli et universo Benjamin .
ወተናገሮሙ ፡ አበኔር ፡ ለደቂቀ ፡ ብንያም ፡ ወሖረ ፡ አቤኔር ፡ ኬብሮን ፡ ከመ ፡ ይንግሮ ፡ ለዳዊት ፡ ኵሎ ፡ ዘከመ ፡ አደሞሙ ፡ ለእስራኤል ፡ ወዘከመ ፡ አደሞሙ ፡ ለኵሉ ፡ ቤተ ፡ ብንያም ።
Abner also spoke in the ears of Benjamin; and Abner went also to speak in the ears of David in Hebron all that seemed good to Israel and to the whole house of Benjamin.
3:20 ⧉ ⤴︎ וַיָּבֹ֨א אַבְנֵ֤ר אֶל ־דָּוִד֙ חֶבְר֔וֹן וְאִתּ֖וֹ עֶשְׂרִ֣ים אֲנָשִׁ֑ים וַיַּ֨עַשׂ דָּוִ֧ד לְאַבְנֵ֛ר וְלַאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר ־אִתּ֖וֹ מִשְׁתֶּֽה ׃
καὶ ἦλθεν Αβεννηρ πρὸς Δαυιδ εἰς Χεβρων καὶ μετ’ αὐτοῦ εἴκοσι ἄνδρες καὶ ἐποίησεν Δαυιδ τῷ Αβεννηρ καὶ τοῖς ἀνδράσιν τοῖς μετ’ αὐτοῦ πότον
Venitque ad David in Hebron cum viginti viris : et fecit David Abner , et viris ejus qui venerant cum eo , convivium .
ወመጽአ ፡ አቤኔር ፡ ውስተ ፡ ኬብሮን ፡ ወዕሥራ ፡ ዕደው ፡ ምስሌሁ ፡ ወገብረ ፡ ዳዊት ፡ ምሳሐ ፡ ለአቤኔር ፡ ወለዕደው ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ።
So Abner came to David to Hebron, and twenty men with him. David made Abner and the men who were with him a feast.
3:21 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֣אמֶר אַבְנֵ֣ר אֶל ־דָּוִ֡ד אָק֣וּמָה ׀וְֽאֵלֵ֡כָה וְאֶקְבְּצָה֩ אֶל ־אֲדֹנִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ אֶת ־כׇּל ־יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִכְרְת֤וּ אִתְּךָ֙ בְּרִ֔ית וּמָ֣לַכְתָּ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר ־תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וַיְשַׁלַּ֥ח דָּוִ֛ד אֶת ־אַבְנֵ֖ר וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם ׃
καὶ εἶπεν Αβεννηρ πρὸς Δαυιδ ἀναστήσομαι δὴ καὶ πορεύσομαι καὶ συναθροίσω πρὸς κύριόν μου τὸν βασιλέα πάντα Ισραηλ καὶ διαθήσομαι μετὰ σοῦ διαθήκην καὶ βασιλεύσεις ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ ἀπέστειλεν Δαυιδ τὸν Αβεννηρ καὶ ἐπορεύθη ἐν εἰρήνῃ
Et dixit Abner ad David : Surgam , ut congregem ad te dominum meum regem omnem Israël , et ineam tecum foedus , et imperes omnibus , sicut desiderat anima tua . Cum ergo deduxisset David Abner , et ille isset in pace ,
ወይቤሎ ፡ አቤኔር ፡ ለዳዊት ፡ እትነሣእ ፡ ወአሐውር ፡ ወኣስተጋብኦሙ ፡ ኀበ ፡ እግዚእየ ፡ ንጉሥ ፡ ለኵሉ ፡ እስራኤል ፡ ወእትማሐል ፡ ምስሌከ ፡ መሐላ ፡ ወትነግሥ ፡ ላዕለ ፡ ኵሉ ፡ ዘትፈቱ ፡ ነፍስከ ፤ ወፈነዎ ፡ ዳዊት ፡ ለአቤኔር ፡ ወሖረ ፡ በሰላም ።
Abner said to David, “I will arise and go, and will gather all Israel to my lord the king, that they may make a covenant with you, and that you may reign over all that your soul desires.” David sent Abner away; and he went in peace.
3:22 ⧉ ⤴︎ וְהִנֵּה֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֤ד וְיוֹאָב֙ בָּ֣א מֵֽהַגְּד֔וּד וְשָׁלָ֥ל רָ֖ב עִמָּ֣ם הֵבִ֑יאוּ וְאַבְנֵ֗ר אֵינֶ֤נּוּ עִם ־דָּוִד֙ בְּחֶבְר֔וֹן כִּ֥י שִׁלְּח֖וֹ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם ׃
καὶ ἰδοὺ οἱ παῖδες Δαυιδ καὶ Ιωαβ παρεγίνοντο ἐκ τῆς ἐξοδίας καὶ σκῦλα πολλὰ ἔφερον μετ’ αὐτῶν καὶ Αβεννηρ οὐκ ἦν μετὰ Δαυιδ εἰς Χεβρων ὅτι ἀπεστάλκει αὐτὸν καὶ ἀπεληλύθει ἐν εἰρήνῃ
statim pueri David et Joab venerunt , caesis latronibus , cum praeda magna nimis : Abner autem non erat cum David in Hebron , quia jam dimiserat eum , et profectus fuerat in pace .
ወናሁ ፡ ደቀ ፡ ዳዊት ፡ ወኢዮአብ ፡ የአትዉ ፡ እምነ ፡ ሐቅል ፡ ወአምጽኡ ፡ ምስሌሆሙ ፡ ምህርካ ፡ ብዙኀ ፡ ወአቤኔር ፡ ኢሀለወ ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ ውስተ ፡ ኬብሮን ፡ እስመ ፡ ፈነዎ ፡ ወወፅአ ፡ እምኀቤሁ ፡ በሰላም ።
Behold, David’s servants and Joab came from a raid and brought in a great plunder with them; but Abner was not with David in Hebron, for he had sent him away, and he had gone in peace.
3:23 ⧉ ⤴︎ וְיוֹאָ֛ב וְכׇל ־הַצָּבָ֥א אֲשֶׁר ־אִתּ֖וֹ בָּ֑אוּ וַיַּגִּ֤דוּ לְיוֹאָב֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא ־אַבְנֵ֤ר בֶּן ־נֵר֙ אֶל ־הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיְשַׁלְּחֵ֖הוּ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם ׃
καὶ Ιωαβ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ αὐτοῦ ἤχθησαν καὶ ἀπηγγέλη τῷ Ιωαβ λέγοντες ἥκει Αβεννηρ υἱὸς Νηρ πρὸς Δαυιδ καὶ ἀπέσταλκεν αὐτὸν καὶ ἀπῆλθεν ἐν εἰρήνῃ
Et Joab , et omnis exercitus qui erat cum eo , postea venerunt : nuntiatum est itaque Joab a narrantibus : Venit Abner filius Ner ad regem , et dimisit eum , et abiit in pace .
ወኢዮአብሰ ፡ ወኵሉ ፡ ሰራዊቱ ፡ ቦኡ ፡ ወዜነውዎ ፡ ለኢዮአብ ፡ ወይቤልዎ ፡ መጽአ ፡ አበኔር ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ ወፈነዎ ፡ ወሖረ ፡ በሰላም ።
When Joab and all the army who was with him had come, they told Joab, “Abner the son of Ner came to the king, and he has sent him away, and he has gone in peace.”
3:24 ⧉ ⤴︎ וַיָּבֹ֤א יוֹאָב֙ אֶל ־הַמֶּ֔לֶךְ וַיֹּ֖אמֶר מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָה הִנֵּה ־בָ֤א אַבְנֵר֙ אֵלֶ֔יךָ לָמָּה ־זֶּ֥ה שִׁלַּחְתּ֖וֹ וַיֵּ֥לֶךְ הָלֽוֹךְ ׃
καὶ εἰσῆλθεν Ιωαβ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν τί τοῦτο ἐποίησας ἰδοὺ ἦλθεν Αβεννηρ πρὸς σέ καὶ ἵνα τί ἐξαπέσταλκας αὐτὸν καὶ ἀπελήλυθεν ἐν εἰρήνῃ
Et ingressus est Joab ad regem , et ait : Quid fecisti ? Ecce venit Abner ad te : quare dimisisti eum , et abiit et recessit ?
ወቦአ ፡ ኢዮአብ ፡ ኀበ ፡ ንጉሥ ፡ ወይቤሎ ፡ ምንት ፡ ዝንቱ ፡ ዘገበርከ ፡ ናሁ ፡ መጽአ ፡ አቤኔር ፡ ኀቤከ ፡ ወለምንት ፡ ፈነውኮ ፡ ወሖረ ፡ በሰላም ።
Then Joab came to the king and said, “What have you done? Behold, Abner came to you. Why is it that you have sent him away, and he is already gone?
3:25 ⧉ ⤴︎ יָדַ֙עְתָּ֙ אֶת ־אַבְנֵ֣ר בֶּן ־נֵ֔ר כִּ֥י לְפַתֹּתְךָ֖ בָּ֑א וְלָדַ֜עַת אֶת ־מוֹצָֽאֲךָ֙ וְאֶת ־[מ֣וֹבָאֶ֔ךָ ] (מבואך ) וְלָדַ֕עַת אֵ֛ת כׇּל ־אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה ׃
ἦ οὐκ οἶδας τὴν κακίαν Αβεννηρ υἱοῦ Νηρ ὅτι ἀπατῆσαί σε παρεγένετο καὶ γνῶναι τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου καὶ γνῶναι ἅπαντα ὅσα σὺ ποιεῖς
ignoras Abner filium Ner , quoniam ad hoc venit ad te ut deciperet te , et sciret exitum tuum et introitum tuum , et nosset omnia quae agis ?
አው ፡ ኢታአምርኑ ፡ እከዮ ፡ ለአቤኔር ፡ ወልደ ፡ ኔር ፡ እስመ ፡ ከመ ፡ ያስሕትከ ፡ መጽአ ፡ ወከመ ፡ ያእምር ፡ ግዕዘከ ፡ ወከመ ፡ ያእምር ፡ ኵሎ ፡ ዘትገብር ፡ አንተ ።
You know Abner the son of Ner. He came to deceive you, and to know your going out and your coming in, and to know all that you do.”
3:26 ⧉ ⤴︎ וַיֵּצֵ֤א יוֹאָב֙ מֵעִ֣ם דָּוִ֔ד וַיִּשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיָּשִׁ֥בוּ אֹת֖וֹ מִבּ֣וֹר הַסִּרָ֑ה וְדָוִ֖ד לֹ֥א יָדָֽע ׃
καὶ ἀνέστρεψεν Ιωαβ ἀπὸ τοῦ Δαυιδ καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ὀπίσω Αβεννηρ καὶ ἐπιστρέφουσιν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ Σεϊραμ καὶ Δαυιδ οὐκ ᾔδει
Egressus itaque Joab a David , misit nuntios post Abner , et reduxit eum a cisterna Sira , ignorante David .
ወወፅእ ፡ ኢዮአብ ፡ እምኀበ ፡ ዳዊት ፡ ወለአከ ፡ ሰብአ ፡ ያግብእዎ ፡ ለአቤኔር ፡ እምኀበ ፡ ዐዘቅት ፡ ሴይሪም ፡ ወኢያእመረ ፡ ዳዊት ።
When Joab had come out from David, he sent messengers after Abner, and they brought him back from the well of Sirah; but David didn’t know it.
3:27 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֤שׇׁב אַבְנֵר֙ חֶבְר֔וֹן וַיַּטֵּ֤הוּ יוֹאָב֙ אֶל ־תּ֣וֹךְ הַשַּׁ֔עַר לְדַבֵּ֥ר אִתּ֖וֹ בַּשֶּׁ֑לִי וַיַּכֵּ֤הוּ שָׁם֙ הַחֹ֔מֶשׁ וַיָּ֕מׇת בְּדַ֖ם עֲשָׂהאֵ֥ל אָחִֽיו ׃
καὶ ἐπέστρεψεν Αβεννηρ εἰς Χεβρων καὶ ἐξέκλινεν αὐτὸν Ιωαβ ἐκ πλαγίων τῆς πύλης λαλῆσαι πρὸς αὐτὸν ἐνεδρεύων καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐκεῖ ἐπὶ τὴν ψόαν καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ αἵματι Ασαηλ τοῦ ἀδελφοῦ Ιωαβ
Cumque rediisset Abner in Hebron , seorsum adduxit eum Joab ad medium portae ut loqueretur ei , in dolo : et percussit illum ibi in inguine , et mortuus est in ultionem sanguinis Asaël fratris ejus .
ወገብአ ፡ አቤኔር ፡ ውስተ ፡ ኬብሮን ፡ ወአግሐሦ ፡ ኢዮአብ ፡ መንገለ ፡ ዐውደ ፡ ዴዴ ፡ ይትናገሮ ፡ እስመ ፡ ይፈቅድ ፡ ይቅትሎ ፡ ወረገዞ ፡ ሐቌሁ ፡ ወሞተ ፡ በበቀለ ፡ አሳሔል ፡ እኁሁ ፡ ለኢዮአብ ።
When Abner had returned to Hebron, Joab took him aside into the middle of the gate to speak with him quietly, and struck him there in the body, so that he died for the blood of Asahel his brother.
3:28 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁמַ֤ע דָּוִד֙ מֵאַ֣חֲרֵי כֵ֔ן וַיֹּ֗אמֶר נָקִ֨י אָנֹכִ֧י וּמַמְלַכְתִּ֛י מֵעִ֥ם יְהֹוָ֖ה עַד ־עוֹלָ֑ם מִדְּמֵ֖י אַבְנֵ֥ר בֶּן ־נֵֽר ׃
καὶ ἤκουσεν Δαυιδ μετὰ ταῦτα καὶ εἶπεν ἀθῷός εἰμι ἐγὼ καὶ ἡ βασιλεία μου ἀπὸ κυρίου ἕως αἰῶνος ἀπὸ τῶν αἱμάτων Αβεννηρ υἱοῦ Νηρ
Quod cum audisset David rem jam gestam , ait : Mundus ego sum , et regnum meum apud Dominum usque in sempiternum , a sanguine Abner filii Ner :
ወእምዝ ፡ ሰምዐ ፡ ዳዊት ፡ ወይቤ ፡ ንጹሕ ፡ አነ ፡ ወመንግሥትየ ፡ በኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወእስከ ፡ ለዓለም ፡ እምነ ፡ ደሙ ፡ ለአቤኔር ፡ ወልደ ፡ ኔር ።
Afterward, when David heard it, he said, “I and my kingdom are guiltless before Yahweh forever of the blood of Abner the son of Ner.
3:29 ⧉ ⤴︎ יָחֻ֙לוּ֙ עַל ־רֹ֣אשׁ יוֹאָ֔ב וְאֶ֖ל כׇּל ־בֵּ֣ית אָבִ֑יו וְֽאַל ־יִכָּרֵ֣ת מִבֵּ֣ית יוֹאָ֡ב זָ֠ב וּמְצֹרָ֞ע וּמַחֲזִ֥יק בַּפֶּ֛לֶךְ וְנֹפֵ֥ל בַּחֶ֖רֶב וַחֲסַר ־לָֽחֶם ׃
καταντησάτωσαν ἐπὶ κεφαλὴν Ιωαβ καὶ ἐπὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ μὴ ἐκλίποι ἐκ τοῦ οἴκου Ιωαβ γονορρυὴς καὶ λεπρὸς καὶ κρατῶν σκυτάλης καὶ πίπτων ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐλασσούμενος ἄρτοις
et veniat super caput Joab , et super omnem domum patris ejus : nec deficiat de domo Joab fluxum seminis sustinens , et leprosus , et tenens fusum , et cadens gladio , et indigens pane .
ወይግባእ ፡ ላዕለ ፡ ርእሱ ፡ ለኢዮአብ ፡ ወላዕለ ፡ ቤተ ፡ አቡሁ ፡ ወኢይትኀጣእ ፡ እምነ ፡ ቤተ ፡ ኢዮአብ ፡ ዝልጉስ ፡ ወዘለምፅ ፡ ወሐንካስ ፡ ወዘይመውት ፡ በኲናት ፡ ወኀጢአ ፡ እክል ።
Let it fall on the head of Joab and on all his father’s house. Let there not fail from the house of Joab one who has a discharge, or who is a leper, or who leans on a staff, or who falls by the sword, or who lacks bread.”
3:30 ⧉ ⤴︎ וְיוֹאָב֙ וַאֲבִישַׁ֣י אָחִ֔יו הָרְג֖וּ לְאַבְנֵ֑ר עַל֩ אֲשֶׁ֨ר הֵמִ֜ית אֶת ־עֲשָׂהאֵ֧ל אֲחִיהֶ֛ם בְּגִבְע֖וֹן בַּמִּלְחָמָֽה ׃ {ס}
Ιωαβ δὲ καὶ Αβεσσα ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διεπαρετηροῦντο τὸν Αβεννηρ ἀνθ’ ὧν ἐθανάτωσεν τὸν Ασαηλ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν ἐν Γαβαων ἐν τῷ πολέμῳ
Igitur Joab et Abisai frater ejus interfecerunt Abner , eo quod occidisset Asaël fratrem eorum in Gabaon in praelio .
ወኢዮአብሰ ፡ ወእኁሁ ፡ አቢሳ ፡ ይትዐቀብዎ ፡ ለአቤኔር ፡ ይቅትልዎ ፡ በከመ ፡ ቀተለ ፡ እኁሆሙ ፡ አሳሔልሃ ፡ በገባኦን ፡ በውስተ ፡ ቀትል ።
So Joab and Abishai his brother killed Abner, because he had killed their brother Asahel at Gibeon in the battle.
3:31 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֩אמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל ־יוֹאָ֜ב וְאֶל ־כׇּל ־הָעָ֣ם אֲשֶׁר ־אִתּ֗וֹ קִרְע֤וּ בִגְדֵיכֶם֙ וְחִגְר֣וּ שַׂקִּ֔ים וְסִפְד֖וּ לִפְנֵ֣י אַבְנֵ֑ר וְהַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֔ד הֹלֵ֖ךְ אַחֲרֵ֥י הַמִּטָּֽה ׃
καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Ιωαβ καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ διαρρήξατε τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε ἔμπροσθεν Αβεννηρ καὶ ὁ βασιλεὺς Δαυιδ ἐπορεύετο ὀπίσω τῆς κλίνης
Dixit autem David ad Joab , et ad omnem populum qui erat cum eo : Scindite vestimenta vestra , et accingimini saccis , et plangite ante exequias Abner . Porro rex David sequebatur feretrum .
ወይቤሎሙ ፡ ዳዊት ፡ ለኢዮአብ ፡ ወለኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ፡ ሥጥጡ ፡ አልባሲክሙ ፡ ወልበሱ ፡ ሠቀ ፡ ወብክዩ ፡ ቅድሜሁ ፡ ለአቤኔር ፡ ወዳዊትኒ ፡ ንጉሥ ፡ ሖረ ፡ ድኅረ ፡ ዐራቱ ።
David said to Joab and to all the people who were with him, “Tear your clothes, and clothe yourselves with sackcloth, and mourn in front of Abner.” King David followed the bier.
3:32 ⧉ ⤴︎ וַיִּקְבְּר֥וּ אֶת ־אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִּשָּׂ֧א הַמֶּ֣לֶךְ אֶת ־קוֹל֗וֹ וַיֵּבְךְּ֙ אֶל ־קֶ֣בֶר אַבְנֵ֔ר וַיִּבְכּ֖וּ כׇּל ־הָעָֽם ׃ {ס}
καὶ θάπτουσιν τὸν Αβεννηρ εἰς Χεβρων καὶ ἦρεν ὁ βασιλεὺς τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ Αβεννηρ
Cumque sepelissent Abner in Hebron , levavit rex David vocem suam , et flevit super tumulum Abner : flevit autem et omnis populus .
ወቀበርዎ ፡ ለአበኔር ፡ ውስተ ፡ ኬብሮን ፡ ወጸርኀ ፡ ንጉሥ ፡ በቃሉ ፡ ወበከየ ፡ በኀበ ፡ መቃብሩ ፡ ወበከይዎ ፡ ሕዝብ ፡ ለአበኔር ።
They buried Abner in Hebron; and the king lifted up his voice and wept at Abner’s grave; and all the people wept.
3:33 ⧉ ⤴︎ וַיְקֹנֵ֥ן הַמֶּ֛לֶךְ אֶל ־אַבְנֵ֖ר וַיֹּאמַ֑ר הַכְּמ֥וֹת נָבָ֖ל יָמ֥וּת אַבְנֵֽר ׃
καὶ ἐθρήνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ Αβεννηρ καὶ εἶπεν εἰ κατὰ τὸν θάνατον Ναβαλ ἀποθανεῖται Αβεννηρ
Plangensque rex , et lugens Abner , ait : Nequaquam ut mori solent ignavi , mortuus est Abner .
ወበከዮ ፡ ንጉሥ ፡ ለአቤኔር ፡ ወይቤ ፡ ከመ ፡ ሞተ ፡ ናባልኑ ፡ ሞተ ፡ አቤኔር ።
The king lamented for Abner, and said, “Should Abner die as a fool dies?
3:34 ⧉ ⤴︎ יָדֶ֣ךָ לֹא ־אֲסֻר֗וֹת וְרַגְלֶ֙יךָ֙ לֹא ־לִנְחֻשְׁתַּ֣יִם הֻגָּ֔שׁוּ כִּנְפ֛וֹל לִפְנֵ֥י בְנֵֽי ־עַוְלָ֖ה נָפָ֑לְתָּ וַיֹּסִ֥פוּ כׇל ־הָעָ֖ם לִבְכּ֥וֹת עָלָֽיו ׃
αἱ χεῖρές σου οὐκ ἐδέθησαν οἱ πόδες σου οὐκ ἐν πέδαις οὐ προσήγαγεν ὡς Ναβαλ ἐνώπιον υἱῶν ἀδικίας ἔπεσας καὶ συνήχθη πᾶς ὁ λαὸς τοῦ κλαῦσαι αὐτόν
Manus tuae ligatae non sunt , et pedes tui non sunt compedibus aggravati : sed sicut solent cadere coram filiis iniquitatis , sic corruisti . Congeminansque omnis populus flevit super eum .
እደዊከኒ ፡ ኢተአስራ ፡ ወእገሪከኒ ፡ ኢተሞቀሐ ፡ ወኢወሰደከ ፡ ከመ ፡ ናባል ፡ ቅድመ ፡ ደቂቀ ፡ ዐመፃ ፡ ወደቀ ፤ ወትጋብኡ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ወበከይዎ ።
Your hands weren’t bound, and your feet weren’t put into fetters. As a man falls before the children of iniquity, so you fell.” All the people wept again over him.
3:35 ⧉ ⤴︎ וַיָּבֹ֣א כׇל ־הָעָ֗ם לְהַבְר֧וֹת אֶת ־דָּוִ֛ד לֶ֖חֶם בְּע֣וֹד הַיּ֑וֹם וַיִּשָּׁבַ֨ע דָּוִ֜ד לֵאמֹ֗ר כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה ־לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יֹסִ֔יף כִּ֣י אִם ־לִפְנֵ֧י בוֹא ־הַשֶּׁ֛מֶשׁ אֶטְעַם ־לֶ֖חֶם א֥וֹ כׇל ־מְאֽוּמָה ׃
καὶ ἦλθεν πᾶς ὁ λαὸς περιδειπνῆσαι τὸν Δαυιδ ἄρτοις ἔτι οὔσης ἡμέρας καὶ ὤμοσεν Δαυιδ λέγων τάδε ποιήσαι μοι ὁ θεὸς καὶ τάδε προσθείη ὅτι ἐὰν μὴ δύῃ ὁ ἥλιος οὐ μὴ γεύσωμαι ἄρτου ἢ ἀπὸ παντός τινος
Cumque venisset universa multitudo cibum capere cum David , clara adhuc die juravit David , dicens : Haec faciat mihi Deus , et haec addat , si ante occasum solis gustavero panem vel aliud quidquam .
ወመጽኡ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ያምስሕዎ ፡ ለዳዊት ፡ እንዘ ፡ ዓዲሁ ፡ ሀሎ ፡ ፀሓይ ፡ ወመሐለ ፡ ዳዊት ፡ ወይቤ ፡ ከመዝ ፡ ለይረስየኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወከመዝ ፡ ለይቅትለኒ ፡ ለእመ ፡ ጥዕምኩ ፡ እክለ ፡ አው ፡ ዘኮነ ፡ ዘእንበለ ፡ ይዕርብ ፡ ፀሓይ ።
All the people came to urge David to eat bread while it was yet day; but David swore, saying, “God do so to me, and more also, if I taste bread or anything else, until the sun goes down.”
3:36 ⧉ ⤴︎ וְכׇל ־הָעָ֣ם הִכִּ֔ירוּ וַיִּיטַ֖ב בְּעֵינֵיהֶ֑ם כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה הַמֶּ֔לֶךְ בְּעֵינֵ֥י כׇל ־הָעָ֖ם טֽוֹב ׃
καὶ ἔγνω πᾶς ὁ λαός καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτῶν πάντα ὅσα ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς ἐνώπιον τοῦ λαοῦ
Omnisque populus audivit , et placuerunt eis cuncta quae fecit rex in conspectu totius populi .
ወአእመረ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ወአሥመሮሙ ፡ ቅድሜሆሙ ፡ ኵሎ ፡ ዘገብረ ፡ ንጉሥ ፡ በቅድመ ፡ ሕዝብ ።
All the people took notice of it, and it pleased them, as whatever the king did pleased all the people.
3:37 ⧉ ⤴︎ וַיֵּדְע֧וּ כׇל ־הָעָ֛ם וְכׇל ־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא כִּ֣י לֹ֤א הָֽיְתָה֙ מֵֽהַמֶּ֔לֶךְ לְהָמִ֖ית אֶת ־אַבְנֵ֥ר בֶּן ־נֵֽר ׃ {ס}
καὶ ἔγνω πᾶς ὁ λαὸς καὶ πᾶς Ισραηλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι οὐκ ἐγένετο παρὰ τοῦ βασιλέως θανατῶσαι τὸν Αβεννηρ υἱὸν Νηρ
Et cognovit omne vulgus et universus Israël in die illa , quoniam non actum fuisset a rege ut occideretur Abner filius Ner .
ወአእመረ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ወኵሉ ፡ እስራኤል ፡ ይእተ ፡ አሚረ ፡ ከመ ፡ ኢአዘዘ ፡ ንጉሥ ፡ ይቅትልዎ ፡ ለአቤኔር ፡ ወልደ ፡ ኔር ።
So all the people and all Israel understood that day that it was not of the king to kill Abner the son of Ner.
3:38 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֶל ־עֲבָדָ֑יו הֲל֣וֹא תֵֽדְע֔וּ כִּֽי ־שַׂ֣ר וְגָד֗וֹל נָפַ֛ל הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ οὐκ οἴδατε ὅτι ἡγούμενος μέγας πέπτωκεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐν τῷ Ισραηλ
Dixit quoque rex ad servos suos : Num ignoratis quoniam princeps et maximus cecidit hodie in Israël ?
ወይቤሎሙ ፡ ንጉሥ ፡ ለደቂቁ ፡ ኢታአምሩኑ ፡ ከመ ፡ ዐቢይ ፡ መኰንን ፡ ወድቀ ፡ ዮም ፡ እምውስተ ፡ እስራኤል ፤
The king said to his servants, “Don’t you know that a prince and a great man has fallen today in Israel?
3:39 ⧉ ⤴︎ וְאָנֹכִ֨י הַיּ֥וֹם רַךְ֙ וּמָשׁ֣וּחַ מֶ֔לֶךְ וְהָאֲנָשִׁ֥ים הָאֵ֛לֶּה בְּנֵ֥י צְרוּיָ֖ה קָשִׁ֣ים מִמֶּ֑נִּי יְשַׁלֵּ֧ם יְהֹוָ֛ה לְעֹשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה כְּרָעָתֽוֹ ׃ {פ}
καὶ ὅτι ἐγώ εἰμι σήμερον συγγενὴς καὶ καθεσταμένος ὑπὸ βασιλέως οἱ δὲ ἄνδρες οὗτοι υἱοὶ Σαρουιας σκληρότεροί μού εἰσιν ἀνταποδῷ κύριος τῷ ποιοῦντι πονηρὰ κατὰ τὴν κακίαν αὐτοῦ
Ego autem adhuc delicatus , et unctus rex : porro viri isti filii Sarviae duri sunt mihi : retribuat Dominus facienti malum juxta malitiam suam .
ወከመ ፡ አነ ፡ ዮም ፡ ለልየ ፡ ዘመዱ ፡ ወሥዩም ፡ ውእቱ ፡ በኀበ ፡ ንጉሥ ፡ ወእሉሰ ፡ ዕደው ፡ ደቂቀ ፡ ሶሩህያ ፡ እኩያን ፡ እሙንቱ ፡ ሊተ ፡ ወይፈድዮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዘይገብራ ፡ ለእኪት ፡ በከመ ፡ እከዩ ።
I am weak today, though anointed king. These men, the sons of Zeruiah are too hard for me. May Yahweh reward the evildoer according to his wickedness.”