5:1 ⧉ ⤴︎ בֵּלְשַׁאצַּ֣ר מַלְכָּ֗א עֲבַד֙ לְחֶ֣ם רַ֔ב לְרַבְרְבָנ֖וֹהִי אֲלַ֑ף וְלׇקֳבֵ֥ל אַלְפָּ֖א חַמְרָ֥א שָׁתֵֽה ׃
Βαλτασαρ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν ἑστιατορίαν μεγάλην τοῖς ἑταίροις αὐτοῦ καὶ ἔπινεν οἶνον Βαλτασαρ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν δεῖπνον μέγα τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ χιλίοις καὶ κατέναντι τῶν χιλίων ὁ οἶνος καὶ πίνων
Baltassar rex fecit grande convivium optimatibus suis mille : et unusquisque secundum suam bibebat aetatem .
ወብልጣሶር ፡ ንጉሥ ፡ ገብረ ፡ ምስሐ ፡ ለመገብቱ ፡ ወአስተጋብአ ፡ ዐሠርቱ ፡ ምእት ፡ ብእሴ ፡ ወአስተየ ፡ ወይነ ፡ ለዐሠርቱ ፡ ምእት ፡ ዕደው ።
Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand.
5:2 ⧉ ⤴︎ בֵּלְשַׁאצַּ֞ר אֲמַ֣ר ׀ בִּטְעֵ֣ם חַמְרָ֗א לְהַיְתָיָה֙ לְמָאנֵי֙ דַּהֲבָ֣א וְכַסְפָּ֔א דִּ֤י הַנְפֵּק֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר אֲב֔וּהִי מִן ־הֵיכְלָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וְיִשְׁתּ֣וֹן בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ ׃
καὶ ἀνυψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ εἶπεν ἐνέγκαι τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ ἃ ἤνεγκε Ναβουχοδονοσορ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἀπὸ Ιερουσαλημ καὶ οἰνοχοῆσαι ἐν αὐτοῖς τοῖς ἑταίροις αὐτοῦ Βαλτασαρ εἶπεν ἐν τῇ γεύσει τοῦ οἴνου τοῦ ἐνεγκεῖν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ ἃ ἐξήνεγκεν Ναβουχοδονοσορ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν Ιερουσαλημ καὶ πιέτωσαν ἐν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ αὐτοῦ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ
Praecepit ergo jam temulentus ut afferrentur vasa aurea et argentea , quae asportaverat Nabuchodonosor pater ejus de templo , quod fuit in Ierusalem , ut biberent in eis rex , et optimates ejus , uxoresque ejus , et concubinae .
ወእንዘ ፡ ይሰቲ ፡ ወይነ ፡ ብልጣሶር ፡ ሰኪሮ ፡ ይቤ ፡ ያምጽኡ ፡ ንዋየ ፡ ወርቅ ፡ ወብሩር ፡ ዘአምጽኦ ፡ ናቡከደነፆር ፡ አቡየ ፡ እምቤተ ፡ መቅደስ ፡ ዘኢየሩሳሌም ፡ ወይስተዩ ፡ ቦቱ ፡ ንጉሥ ፡ ወመገብቱ ፡ ወአንስቲያሁ ፡ ወዕቊባቲሁ ።
Belshazzar, while he tasted the wine, commanded that the golden and silver vessels which Nebuchadnezzar his father had taken out of the temple which was in Jerusalem be brought to him, that the king and his lords, his wives and his concubines, might drink from them.
5:3 ⧉ ⤴︎ בֵּאדַ֗יִן הַיְתִיו֙ מָאנֵ֣י דַהֲבָ֔א דִּ֣י הַנְפִּ֗קוּ מִן ־הֵ֥יכְלָ֛א דִּֽי ־בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְאִשְׁתִּ֣יו בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ ׃
καὶ ἠνέχθη καὶ ἔπινον ἐν αὐτοῖς καὶ ἠνέχθησαν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ ἃ ἐξήνεγκεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ἐν Ιερουσαλημ καὶ ἔπινον ἐν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ αὐτοῦ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ
Tunc allata sunt vasa aurea , et argentea , quae asportaverat de templo , quod fuerat in Ierusalem : et biberunt in eis rex , et optimates ejus , uxores et concubinae illius .
ወአምጽኡ ፡ ንዋየ ፡ ወርቅ ፡ ወብሩር ፡ ዘአውጽኡ ፡ እምቤተ ፡ መቅደስ ፡ ዘኢየሩሳሌም ፡ ወሰትዩ ፡ ቦቱ ፡ ወይነ ፡ ንጉሥ ፡ ወመገብቱ ፡ ወአንስቲያሁ ፡ ወዕቊባቲሁ ።
Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of God’s house which was at Jerusalem; and the king and his lords, his wives and his concubines, drank from them.
5:4 ⧉ ⤴︎ אִשְׁתִּ֖יו חַמְרָ֑א וְ֠שַׁבַּ֠חוּ לֵֽאלָהֵ֞י דַּהֲבָ֧א וְכַסְפָּ֛א נְחָשָׁ֥א פַרְזְלָ֖א אָעָ֥א וְאַבְנָֽא ׃
καὶ ηὐλόγουν τὰ εἴδωλα τὰ χειροποίητα αὐτῶν καὶ τὸν θεὸν τοῦ αἰῶνος οὐκ εὐλόγησαν τὸν ἔχοντα τὴν ἐξουσίαν τοῦ πνεύματος αὐτῶν ἔπινον οἶνον καὶ ᾔνεσαν τοὺς θεοὺς τοὺς χρυσοῦς καὶ ἀργυροῦς καὶ χαλκοῦς καὶ σιδηροῦς καὶ ξυλίνους καὶ λιθίνους
Bibebant vinum , et laudabant deos suos aureos et argenteos , aereos , ferreos , ligneosque et lapideos .
ወአእኰቱ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ ዘወርቅ ፡ ወዘብሩር ፡ ወዘብርት ፡ ወዘሐፂን ፡ ወዘዕፅ ፡ ወዘልሕኵት ።
They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of bronze, of iron, of wood, and of stone.
5:5 ⧉ ⤴︎ בַּהּ ־שַׁעֲתָ֗ה (נפקו ) [נְפַ֙קָה֙ ] אֶצְבְּעָן֙ דִּ֣י יַד ־אֱנָ֔שׁ וְכָֽתְבָן֙ לׇקֳבֵ֣ל נֶבְרַשְׁתָּ֔א עַל ־גִּירָ֕א דִּֽי ־כְתַ֥ל הֵיכְלָ֖א דִּ֣י מַלְכָּ֑א וּמַלְכָּ֣א חָזֵ֔ה פַּ֥ס יְדָ֖א דִּ֥י כָתְבָֽה ׃
ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ ἐξῆλθον δάκτυλοι ὡσεὶ χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραψαν ἐπὶ τοῦ τοίχου τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ κονιάματος κατέναντι τοῦ φωτὸς ἔναντι τοῦ βασιλέως Βαλτασαρ καὶ εἶδε χεῖρα γράφουσαν ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐξῆλθον δάκτυλοι χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραφον κατέναντι τῆς λαμπάδος ἐπὶ τὸ κονίαμα τοῦ τοίχου τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐθεώρει τοὺς ἀστραγάλους τῆς χειρὸς τῆς γραφούσης
In eadem hora apparuerunt digiti , quasi manus hominis scribentis contra candelabrum in superficie parietis aulae regiae : et rex aspiciebat articulos manus scribentis .
ወበይእቲ ፡ ሰዓት ፡ ወጽአት ፡ አፅባዕተ ፡ እደ ፡ ሰብእ ፡ ወጸሐፈት ፡ ቅድመ ፡ ኆኅት ፡ ኀበ ፡ ምረገ ፡ ዓረፍት ፡ ዘቤተ ፡ ንጉሥ ፡ ወርእየ ፡ ንጉሥ ፡ አፅባዕተ ፡ እደ ፡ ሰብእ ፡ እንዘ ፡ ትጽሕፍ ።
In the same hour, the fingers of a man’s hand came out and wrote near the lamp stand on the plaster of the wall of the king’s palace. The king saw the part of the hand that wrote.
5:6 ⧉ ⤴︎ אֱדַ֤יִן מַלְכָּא֙ זִיוֺ֣הִי שְׁנ֔וֹהִי וְרַעְיֹנֹ֖הִי יְבַהֲלוּנֵּ֑הּ וְקִטְרֵ֤י חַרְצֵהּ֙ מִשְׁתָּרַ֔יִן וְאַ֨רְכֻבָּתֵ֔הּ דָּ֥א לְדָ֖א נָֽקְשָֽׁן ׃
καὶ ἡ ὅρασις αὐτοῦ ἠλλοιώθη καὶ φόβοι καὶ ὑπόνοιαι αὐτὸν κατέσπευδον ἔσπευσεν οὖν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐξανέστη καὶ ἑώρα τὴν γραφὴν ἐκείνην καὶ οἱ συνεταῖροι κύκλῳ αὐτοῦ ἐκαυχῶντο τότε τοῦ βασιλέως ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ συνετάρασσον αὐτόν καὶ οἱ σύνδεσμοι τῆς ὀσφύος αὐτοῦ διελύοντο καὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ συνεκροτοῦντο
Tunc facies regis commutata est , et cogitationes ejus conturbabant eum : et compages renum ejus solvebantur , et genua ejus ad se invicem collidebantur .
ወሶቤሃ ፡ ጸልመ ፡ ገጹ ፡ ለንጉሥ ፡ ወደንገፆ ፡ ልቡ ፡ ወተፈትሐ ፡ መሌሊተ ፡ ሐቌሁ ፡ ወተጐድዐ ፡ ብረኪሁ ።
Then the king’s face was changed in him, and his thoughts troubled him; and the joints of his thighs were loosened, and his knees struck one against another.
5:7 ⧉ ⤴︎ קָרֵ֤א מַלְכָּא֙ בְּחַ֔יִל לְהֶֽעָלָה֙ לְאָ֣שְׁפַיָּ֔א (כשדיא ) [כַּשְׂדָּאֵ֖י ] וְגָזְרַיָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר ׀ לְחַכִּימֵ֣י בָבֶ֗ל דִּ֣י כׇל ־אֱ֠נָ֠שׁ דִּֽי ־יִקְרֵ֞ה כְּתָבָ֣ה דְנָ֗ה וּפִשְׁרֵהּ֙ יְחַוִּנַּ֔נִי אַרְגְּוָנָ֣א יִלְבַּ֗שׁ (והמנוכא ) [וְהַֽמְנִיכָ֤א ] דִֽי ־דַהֲבָא֙ עַֽל ־צַוְּארֵ֔הּ וְתַלְתִּ֥י בְמַלְכוּתָ֖א יִשְׁלַֽט ׃ {ס}
καὶ ὁ βασιλεὺς ἐφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καλέσαι τοὺς ἐπαοιδοὺς καὶ φαρμακοὺς καὶ Χαλδαίους καὶ γαζαρηνοὺς ἀπαγγεῖλαι τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς καὶ εἰσεπορεύοντο ἐπὶ θεωρίαν ἰδεῖν τὴν γραφήν καὶ τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς οὐκ ἐδύναντο συγκρῖναι τῷ βασιλεῖ τότε ὁ βασιλεὺς ἐξέθηκε πρόσταγμα λέγων πᾶς ἀνήρ ὃς ἂν ὑποδείξῃ τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς στολιεῖ αὐτὸν πορφύραν καὶ μανιάκην χρυσοῦν περιθήσει αὐτῷ καὶ δοθήσεται αὐτῷ ἐξουσία τοῦ τρίτου μέρους τῆς βασιλείας καὶ ἐβόησεν ὁ βασιλεὺς ἐν ἰσχύι τοῦ εἰσαγαγεῖν μάγους Χαλδαίους γαζαρηνοὺς καὶ εἶπεν τοῖς σοφοῖς Βαβυλῶνος ὃς ἂν ἀναγνῷ τὴν γραφὴν ταύτην καὶ τὴν σύγκρισιν γνωρίσῃ μοι πορφύραν ἐνδύσεται καὶ ὁ μανιάκης ὁ χρυσοῦς ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ τρίτος ἐν τῇ βασιλείᾳ μου ἄρξει
Exclamavit itaque rex fortiter ut introducerent magos , Chaldaeos , et aruspices . Et proloquens rex ait sapientibus Babylonis : Quicumque legerit scripturam hanc , et interpretationem ejus manifestam mihi fecerit , purpura vestietur , et torquem auream habebit in collo , et tertius in regno meo erit .
ወዓውየወ ፡ ንጉሥ ፡ በቃሉ ፡ ከመ ፡ ያምጽኡ ፡ ሎቱ ፡ መሠርያነ ፡ ወሰብአ ፡ ሰገል ፡ ወይቤሎሙ ፡ ለጠቢባነ ፡ ባቢሎን ፡ ዘአንበቦ ፡ ለዝንቱ ፡ መጽሐፍ ፡ ወነገረኒ ፡ ፍካሬሁ ፡ አለብሶ ፡ ሜላተ ፡ ወአዓንቆ ፡ ባዝግና ፡ ወርቅ ፡ ውስተ ፡ ክሣዱ ፡ ወእሠይሞ ፡ መኰንነ ፡ በውስተ ፡ ሣልስተ ፡ እደ ፡ መንግሥትየ ።
The king cried aloud to bring in the enchanters, the Chaldeans, and the soothsayers. The king spoke and said to the wise men of Babylon, “Whoever reads this writing and shows me its interpretation shall be clothed with purple, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom.”
5:8 ⧉ ⤴︎ אֱדַ֙יִן֙ (עללין ) [עָֽלִּ֔ין ] כֹּ֖ל חַכִּימֵ֣י מַלְכָּ֑א וְלָֽא ־כָהֲלִ֤ין כְּתָבָא֙ לְמִקְרֵ֔א (ופשרא ) [וּפִשְׁרֵ֖הּ ] לְהוֹדָעָ֥ה לְמַלְכָּֽא ׃
καὶ εἰσεπορεύοντο οἱ ἐπαοιδοὶ καὶ φαρμακοὶ καὶ γαζαρηνοί καὶ οὐκ ἠδύνατο οὐδεὶς τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς ἀπαγγεῖλαι καὶ εἰσεπορεύοντο πάντες οἱ σοφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ οὐκ ἠδύναντο τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι οὐδὲ τὴν σύγκρισιν γνωρίσαι τῷ βασιλεῖ
Tunc ingressi omnes sapientes regis non potuerunt nec scripturam legere , nec interpretationem indicare regi .
ወቦኡ ፡ ኵሎሙ ፡ ጠቢባነ ፡ ባቢሎን ፡ ወስዕኑ ፡ አንብቦ ፡ መጽሐፍ ፡ ወፍካሬሁኒ ፡ ኢነገርዎ ፡ ለንጉሥ ።
Then all the king’s wise men came in; but they could not read the writing, and couldn’t make known to the king the interpretation.
5:9 ⧉ ⤴︎ אֱ֠דַ֠יִן מַלְכָּ֤א בֵלְשַׁאצַּר֙ שַׂגִּ֣יא מִתְבָּהַ֔ל וְזִיוֺ֖הִי שָׁנַ֣יִן עֲל֑וֹהִי וְרַבְרְבָנ֖וֹהִי מִֽשְׁתַּבְּשִֽׁין ׃
τότε ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσε τὴν βασίλισσαν περὶ τοῦ σημείου καὶ ὑπέδειξεν αὐτῇ ὡς μέγα ἐστί καὶ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος οὐ δύναται ἀπαγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς καὶ ὁ βασιλεὺς Βαλτασαρ πολὺ ἐταράχθη καὶ ἡ μορφὴ αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπ’ αὐτῷ καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ συνεταράσσοντο
Unde rex Baltassar satis conturbatus est , et vultus illius immutatus est ; sed et optimates ejus turbabantur .
ወደንገፀ ፡ ብልጣሶር ፡ ንጉሥ ፡ ወጸልመ ፡ ገጹ ፡ ወደንገፁ ፡ መገብቱሂ ።
Then King Belshazzar was greatly troubled, and his face was changed in him, and his lords were perplexed.
5:10 ⧉ ⤴︎ מַלְכְּתָ֕א לׇקֳבֵ֨ל מִלֵּ֤י מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי לְבֵ֥ית מִשְׁתְּיָ֖א (עללת ) [עַלַּ֑ת ] עֲנָ֨ת מַלְכְּתָ֜א וַאֲמֶ֗רֶת מַלְכָּא֙ לְעָלְמִ֣ין חֱיִ֔י אַֽל ־יְבַהֲלוּךְ֙ רַעְיוֹנָ֔ךְ (וזיויך ) [וְזִיוָ֖ךְ ] אַל ־יִשְׁתַּנּֽוֹ ׃
τότε ἡ βασίλισσα ἐμνήσθη πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ Δανιηλ ὃς ἦν ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ιουδαίας καὶ εἰσῆλθεν ἡ βασίλισσα εἰς τὸν οἶκον τοῦ πότου καὶ εἶπεν βασιλεῦ εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι μὴ ταρασσέτωσάν σε οἱ διαλογισμοί σου καὶ ἡ μορφή σου μὴ ἀλλοιούσθω
Regina autem pro re , quae acciderat regi et optimatibus ejus , domum convivii ingressa est : et proloquens ait : Rex , in aeternum vive ! non te conturbent cogitationes tuae , neque facies tua immutetur .
ወቦአት ፡ ንግሥት ፡ ቤተ ፡ ምሳሕ ፡ ወትቤሎ ፡ ለንጉሥ ፡ ለዓለም ፡ ሕየው ፡ ኢይደንግፅከ ፡ ልብከ ፡ ወኢይጽልም ፡ ገጽከ ።
The queen by reason of the words of the king and his lords came into the banquet house. The queen spoke and said, “O king, live forever; don’t let your thoughts trouble you, nor let your face be changed.
5:11 ⧉ ⤴︎ אִיתַ֨י גְּבַ֜ר בְּמַלְכוּתָ֗ךְ דִּ֠י ר֣וּחַ אֱלָהִ֣ין קַדִּישִׁין֮ בֵּהּ֒ וּבְיוֹמֵ֣י אֲב֗וּךְ נַהִיר֧וּ וְשׇׂכְלְתָנ֛וּ וְחׇכְמָ֥ה כְּחׇכְמַת ־אֱלָהִ֖ין הִשְׁתְּכַ֣חַת בֵּ֑הּ וּמַלְכָּ֤א נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ אֲב֔וּךְ רַ֧ב חַרְטֻמִּ֣ין אָֽשְׁפִ֗ין כַּשְׂדָּאִין֙ גָּזְרִ֔ין הֲקִימֵ֖הּ אֲב֥וּךְ מַלְכָּֽא ׃
καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ ὁ ἄνθρωπος ἐπιστήμων ἦν καὶ σοφὸς καὶ ὑπερέχων πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος ἔστιν ἀνὴρ ἐν τῇ βασιλείᾳ σου ἐν ᾧ πνεῦμα θεοῦ καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ πατρός σου γρηγόρησις καὶ σύνεσις εὑρέθη ἐν αὐτῷ καὶ ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονοσορ ὁ πατήρ σου ἄρχοντα ἐπαοιδῶν μάγων Χαλδαίων γαζαρηνῶν κατέστησεν αὐτόν
Est vir in regno tuo , qui spiritum deorum sanctorum habet in se , et in diebus patris tui scientia et sapientia inventae sunt in eo : nam et rex Nabuchodonosor pater tuus principem magorum , incantatorum , Chaldaeorum , et aruspicum constituit eum , pater , inquam , tuus , o rex :
ሀሎ ፡ አሐዱ ፡ ብእሲ ፡ ውስተ ፡ መንግሥትከ ፡ ዘቦ ፡ ላዕሌሁ ፡ መንፈሰ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቅዱስ ፡ ወበመዋዕለ ፡ አቡከኒ ፡ ተረክበ ፡ ላዕሌሁ ፡ ጥበብ ፡ ወነገሮ ፡ ሕልዎ ፡ ወፍካሬሁ ፡ ወሤሞ ፡ ንጉሥ ፡ ናቡከደነፆር ፡ አቡከ ፡ መልአከ ፡ ጠቢባን ፡ ወማዕምራን ፡ ወሰብአ ፡ ሰገል ፡ ወሰብአ ፡ ሥራይ ።
There is a man in your kingdom in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of your father, light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, were found in him. The king, Nebuchadnezzar, your father—yes, the king, your father—made him master of the magicians, enchanters, Chaldeans, and soothsayers,
5:12 ⧉ ⤴︎ כׇּל ־קֳבֵ֡ל דִּ֣י ר֣וּחַ ׀יַתִּירָ֡ה וּמַנְדַּ֡ע וְשׇׂכְלְתָנ֡וּ מְפַשַּׁ֣ר חֶלְמִין֩ וְֽאַֽחֲוָיַ֨ת אֲחִידָ֜ן וּמְשָׁרֵ֣א קִטְרִ֗ין הִשְׁתְּכַ֤חַת בֵּהּ֙ בְּדָ֣נִיֵּ֔אל דִּֽי ־מַלְכָּ֥א שָׂם ־שְׁמֵ֖הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר כְּעַ֛ן דָּנִיֵּ֥אל יִתְקְרֵ֖י וּפִשְׁרָ֥ה יְהַֽחֲוֵֽה ׃ {פ}
καὶ πνεῦμα ἅγιον ἐν αὐτῷ ἐστι καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ πατρός σου τοῦ βασιλέως συγκρίματα ὑπέρογκα ὑπέδειξε Ναβουχοδονοσορ τῷ πατρί σου ὅτι πνεῦμα περισσὸν ἐν αὐτῷ καὶ φρόνησις καὶ σύνεσις συγκρίνων ἐνύπνια καὶ ἀναγγέλλων κρατούμενα καὶ λύων συνδέσμους Δανιηλ καὶ ὁ βασιλεὺς ἐπέθηκεν αὐτῷ ὄνομα Βαλτασαρ νῦν οὖν κληθήτω καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελεῖ σοι
quia spiritus amplior , et prudentia , intelligentiaque et interpretatio somniorum , et ostensio secretorum , ac solutio ligatorum inventae sunt in eo , hoc est in Daniele : cui rex posuit nomen Baltassar . Nunc itaque Daniel vocetur , et interpretationem narrabit .
እስመ ፡ ፈድፈደ ፡ መንፈስ ፡ ዘላዕሌሁ ፡ ወጥበብ ፡ ዘውስተ ፡ ፍካሬ ፡ ሕልም ፡ ወይነግር ፡ ዘኅቡዕ ፡ ወይፈትሕ ፡ ዘሥውር ፡ ዝውእቱ ፡ ዳንኤል ፡ ወንጉሥ ፡ ሰመዮ ፡ ብልጣሶር ፡ ወይእዜኒ ፡ ለአክ ፡ ይጸውዕዎ ፡ ለከ ፡ ወይነግረከ ፡ ፍካሬሁ ።
because an excellent spirit, knowledge, understanding, interpreting of dreams, showing of dark sentences, and dissolving of doubts were found in the same Daniel, whom the king named Belteshazzar. Now let Daniel be called, and he will show the interpretation.”
5:13 ⧉ ⤴︎ בֵּאדַ֙יִן֙ דָּֽנִיֵּ֔אל הֻעַ֖ל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל (אנתה ) [אַנְתְּ ־]ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ דִּֽי ־מִן ־בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ דִּ֣י יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י מַלְכָּ֥א אַ֖בִי מִן ־יְהֽוּד ׃
τότε Δανιηλ εἰσήχθη πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς εἶπεν αὐτῷ τότε Δανιηλ εἰσήχθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δανιηλ σὺ εἶ Δανιηλ ὁ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ιουδαίας ἧς ἤγαγεν ὁ βασιλεὺς ὁ πατήρ μου
Igitur introductus est Daniel coram rege : ad quem praefatus rex ait : Tu es Daniel de filiis captivitatis Judae , quem adduxit pater meus rex de Judaea ?
ወሶቤሃ ፡ ጸውእዎ ፡ ወቦአ ፡ ዳንኤል ፡ ቅድመ ፡ ንጉሥ ፡ ወይቤሎ ፡ ንጉሥ ፡ ለዳንኤል ፡ አንተኑ ፡ ዳንኤል ፡ ዘእምደቂቀ ፡ ፄዋ ፡ ይሁዳ ፡ ዘአምጽአ ፡ ንጉሥ ፡ እምይሁዳ ።
Then Daniel was brought in before the king. The king spoke and said to Daniel, “Are you that Daniel of the children of the captivity of Judah, whom the king my father brought out of Judah?
5:14 ⧉ ⤴︎ וְשִׁמְעֵ֣ת (עליך ) [עֲלָ֔ךְ ] דִּ֛י ר֥וּחַ אֱלָהִ֖ין בָּ֑ךְ וְנַהִיר֧וּ וְשׇׂכְלְתָנ֛וּ וְחׇכְמָ֥ה יַתִּירָ֖ה הִשְׁתְּכַ֥חַת בָּֽךְ ׃
ἤκουσα περὶ σοῦ ὅτι πνεῦμα θεοῦ ἐν σοί καὶ γρηγόρησις καὶ σύνεσις καὶ σοφία περισσὴ εὑρέθη ἐν σοί
audivi de te , quoniam spiritum deorum habeas , et scientia , intelligentiaque ac sapientia ampliores inventae sunt in te .
ሰማዕኩ ፡ በእንቲአከ ፡ ከመ ፡ መንፈሰ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌከ ፡ ጥበብ ፡ ወምክር ፡ ወፍካሬ ፡ ፈድፋደ ፡ ተረክበ ፡ ላዕሌከ ።
I have heard of you, that the spirit of the gods is in you and that light, understanding, and excellent wisdom are found in you.
5:15 ⧉ ⤴︎ וּכְעַ֞ן הֻעַ֣לּוּ קׇֽדָמַ֗י חַכִּֽימַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א דִּֽי ־כְתָבָ֤ה דְנָה֙ יִקְר֔וֹן וּפִשְׁרֵ֖הּ לְהוֹדָעֻתַ֑נִי וְלָֽא ־כָהֲלִ֥ין פְּשַֽׁר ־מִלְּתָ֖א לְהַחֲוָיָֽה ׃
καὶ νῦν εἰσῆλθον ἐνώπιόν μου οἱ σοφοί μάγοι γαζαρηνοί ἵνα τὴν γραφὴν ταύτην ἀναγνῶσιν καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆς γνωρίσωσίν μοι καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν ἀναγγεῖλαί μοι
Et nunc introgressi sunt in conspectu meo sapientes magi , ut scripturam hanc legerent , et interpretationem ejus indicarent mihi : et nequiverunt sensum hujus sermonis edicere .
ወይእዜኒ ፡ ቦኡ ፡ ቅድሜየ ፡ ጠቢባን ፡ ወሰብአ ፡ ሰገል ፡ ወማዕምራን ፡ ያንብቡ ፡ ዘ ፡ መጽሐፈ ፡ ወያይድዑኒ ፡ ፍካሬሁ ፡ ወስዕኑ ፡ አንብቦቶ ፡ ወፍካሬሁ ።
Now the wise men, the enchanters, have been brought in before me, that they should read this writing, and make known to me its interpretation; but they could not show the interpretation of the thing.
5:16 ⧉ ⤴︎ וַאֲנָה֙ שִׁמְעֵ֣ת (עליך ) [עֲלָ֔ךְ ] דִּֽי ־[תִכּ֥וּל ] (תוכל ) פִּשְׁרִ֛ין לְמִפְשַׁ֖ר וְקִטְרִ֣ין לְמִשְׁרֵ֑א כְּעַ֡ן הֵן֩ (תוכל ) [תִּכּ֨וּל ] כְּתָבָ֜א לְמִקְרֵ֗א וּפִשְׁרֵהּ֙ לְהוֹדָ֣עוּתַ֔נִי אַרְגְּוָנָ֣א תִלְבַּ֗שׁ (והמונכא ) [וְהַֽמְנִיכָ֤א ] דִֽי ־דַהֲבָא֙ עַֽל ־צַוְּארָ֔ךְ וְתַלְתָּ֥א בְמַלְכוּתָ֖א תִּשְׁלַֽט ׃ {פ}
ὦ Δανιηλ δύνῃ μοι ὑποδεῖξαι τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς καὶ στολιῶ σε πορφύραν καὶ μανιάκην χρυσοῦν περιθήσω σοι καὶ ἕξεις ἐξουσίαν τοῦ τρίτου μέρους τῆς βασιλείας μου καὶ ἐγὼ ἤκουσα περὶ σοῦ ὅτι δύνασαι κρίματα συγκρῖναι νῦν οὖν ἐὰν δυνηθῇς τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆς γνωρίσαι μοι πορφύραν ἐνδύσῃ καὶ ὁ μανιάκης ὁ χρυσοῦς ἔσται ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου καὶ τρίτος ἐν τῇ βασιλείᾳ μου ἄρξεις
Porro ego audivi de te , quod possis obscura interpretari , et ligata dissolvere : si ergo vales scripturam legere , et interpretationem ejus indicare mihi , purpura vestieris , et torquem auream circa collum tuum habebis , et tertius in regno meo princeps eris .
ወሰማዕኩ ፡ አነ ፡ በእንቲአከ ፡ ከመ ፡ ትክል ፡ ፈክሮ ፡ ወይእዜኒ ፡ እመ ፡ ክህልከ ፡ አንብቦቶ ፡ ለዝንቱ ፡ መጽሐፍ ፡ ወአይዳዕከኒ ፡ ፍካሬሁ ፡ ሜላተ ፡ አለብሰከ ፡ ወአዓንቀከ ፡ ቃማ ፡ ወርቅ ፡ ውስተ ፡ ክሣድከ ፡ ወትኴንን ፡ ሣልስተ ፡ እደ ፡ መንግሥትየ ።
But I have heard of you, that you can give interpretations and dissolve doubts. Now if you can read the writing and make known to me its interpretation, you shall be clothed with purple, and have a chain of gold around your neck, and shall be the third ruler in the kingdom.”
5:17 ⧉ ⤴︎ בֵּאדַ֜יִן עָנֵ֣ה דָנִיֵּ֗אל וְאָמַר֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א מַתְּנָתָךְ֙ לָ֣ךְ לֶֽהֶוְיָ֔ן וּנְבָ֥זְבְּיָתָ֖ךְ לְאׇחֳרָ֣ן הַ֑ב בְּרַ֗ם כְּתָבָא֙ אֶקְרֵ֣א לְמַלְכָּ֔א וּפִשְׁרָ֖א אֲהוֹדְעִנֵּֽהּ ׃
τότε Δανιηλ ἔστη κατέναντι τῆς γραφῆς καὶ ἀνέγνω καὶ οὕτως ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ αὕτη ἡ γραφή ἠρίθμηται κατελογίσθη ἐξῆρται καὶ ἔστη ἡ γράψασα χείρ καὶ αὕτη ἡ σύγκρισις αὐτῶν τότε ἀπεκρίθη Δανιηλ καὶ εἶπεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως τὰ δόματά σου σοὶ ἔστω καὶ τὴν δωρεὰν τῆς οἰκίας σου ἑτέρῳ δός ἐγὼ δὲ τὴν γραφὴν ἀναγνώσομαι τῷ βασιλεῖ καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆς γνωρίσω σοι
Ad quae respondens Daniel , ait coram rege : Munera tua sint tibi , et dona domus tuae alteri da : scripturam autem legam tibi , rex , et interpretationem ejus ostendam tibi .
ወይቤ ፡ ዳንኤል ፡ ቅድመ ፡ ንጉሥ ፡ ሀብትከኒ ፡ ለከ ፡ ይኩንከ ፡ ወፍተ ፡ መንግሥትከሂ ፡ ሀብ ፡ ለባዕድ ፡ ወአነ ፡ አነብቦ ፡ ለዝንቱ ፡ መጽሐፍ ፡ ወእነግረከ ፡ ፍካሬሁ ።
Then Daniel answered before the king, “Let your gifts be to yourself, and give your rewards to another. Nevertheless, I will read the writing to the king, and make known to him the interpretation.
5:18 ⧉ ⤴︎ (אנתה ) [אַ֖נְתְּ ] מַלְכָּ֑א אֱלָהָא֙ (עליא ) [עִלָּאָ֔ה ] מַלְכוּתָ֤א וּרְבוּתָא֙ וִיקָרָ֣א וְהַדְרָ֔א יְהַ֖ב לִנְבֻכַדְנֶצַּ֥ר אֲבֽוּךְ ׃
βασιλεῦ ὁ θεὸς ὁ ὕψιστος τὴν βασιλείαν καὶ τὴν μεγαλωσύνην καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δόξαν ἔδωκεν Ναβουχοδονοσορ τῷ πατρί σου
O rex , Deus altissimus regnum et magnificentiam , gloriam et honorem dedit Nabuchodonosor patri tuo .
ኦ ፡ ንጉሥ ፡ እግዚአብሔር ፡ ልዑል ፡ ወሀቦ ፡ መንግሥተ ፡ ወክብረ ፡ ወዕበየ ፡ ወግርማ ፡ ለናቡከደነፆር ፡ አቡከ ።
“To you, king, the Most High God gave Nebuchadnezzar your father the kingdom, and greatness, and glory, and majesty.
5:19 ⧉ ⤴︎ וּמִן ־רְבוּתָא֙ דִּ֣י יְהַב ־לֵ֔הּ כֹּ֣ל עַֽמְמַיָּ֗א אֻמַּיָּא֙ וְלִשָּׁ֣נַיָּ֔א הֲו֛וֹ (זאעין ) [זָיְעִ֥ין ] וְדָחֲלִ֖ין מִן ־קֳדָמ֑וֹהִי דִּֽי ־הֲוָ֨א צָבֵ֜א הֲוָ֣ה קָטֵ֗ל וְדִֽי ־הֲוָ֤ה צָבֵא֙ הֲוָ֣ה מַחֵ֔א וְדִֽי ־הֲוָ֤ה צָבֵא֙ הֲוָ֣ה מָרִ֔ים וְדִֽי ־הֲוָ֥א צָבֵ֖א הֲוָ֥א מַשְׁפִּֽל ׃
καὶ ἀπὸ τῆς μεγαλωσύνης ἧς ἔδωκεν αὐτῷ πάντες οἱ λαοί φυλαί γλῶσσαι ἦσαν τρέμοντες καὶ φοβούμενοι ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ἀνῄρει καὶ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ἔτυπτεν καὶ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ὕψου καὶ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ἐταπείνου
Et propter magnificentiam , quam dederat ei , universi populi , tribus , et linguae tremebant , et metuebant eum : quos volebat , interficiebat : et quos volebat , percutiebat : et quos volebat , exaltabat : et quos volebat , humiliabat .
ወእምነ ፡ ዕበዩ ፡ ዘወሀቦ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ ወበሐውርት ፡ ወሕዝብ ፡ ይርዕዱ ፡ እምኔሁ ፡ ወይፈርሁ ፡ እምቅድመ ፡ ገጹ ፡ ዘፈቀደ ፡ ይቀትል ፡ ወዘፈቀደ ፡ ይቀሥፍ ፡ ወዘፈቀደ ፡ ያከብር ፡ ወዘፈቀደ ፡ የኀሥር ።
Because of the greatness that he gave him, all the peoples, nations, and languages trembled and feared before him. He killed whom he wanted to, and he kept alive whom he wanted to. He raised up whom he wanted to, and he put down whom he wanted to.
5:20 ⧉ ⤴︎ וּכְדִי֙ רִ֣ם לִבְבֵ֔הּ וְרוּחֵ֖הּ תִּֽקְפַ֣ת לַהֲזָדָ֑ה הׇנְחַת֙ מִן ־כׇּרְסֵ֣א מַלְכוּתֵ֔הּ וִֽיקָרָ֖ה הֶעְדִּ֥יו מִנֵּֽהּ ׃
καὶ ὅτε ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐκραταιώθη τοῦ ὑπερηφανεύσασθαι κατηνέχθη ἀπὸ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ ἡ τιμὴ ἀφῃρέθη ἀπ’ αὐτοῦ
Quando autem elevatum est cor ejus , et spiritus illius obfirmatus est ad superbiam , depositus est de solio regni sui , et gloria ejus ablata est :
ወአመ ፡ አዕበየ ፡ ልቦ ፡ ወአጽዐ ፡ ነፍሶ ፡ ከመ ፡ ይትዓበይ ፡ ወድቀ ፡ እምዕበየ ፡ መንግሥቱ ፡ ወኃሠረ ፡ እምክብሩ ።
But when his heart was lifted up, and his spirit was hardened so that he dealt proudly, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him.
5:21 ⧉ ⤴︎ וּמִן ־בְּנֵי֩ אֲנָשָׁ֨א טְרִ֜יד וְלִבְבֵ֣הּ ׀ עִם ־חֵיוְתָ֣א (שוי ) [שַׁוִּ֗יו ] וְעִם ־עֲרָֽדַיָּא֙ מְדֹרֵ֔הּ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יְטַ֣עֲמוּנֵּ֔הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א גִּשְׁמֵ֣הּ יִצְטַבַּ֑ע עַ֣ד דִּֽי ־יְדַ֗ע דִּֽי ־שַׁלִּ֞יט אֱלָהָ֤א (עליא ) [עִלָּאָה֙ ] בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א וּלְמַן ־דִּ֥י יִצְבֵּ֖א יְהָקֵ֥ים (עליה ) [עֲלַֽהּ ]׃
καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μετὰ τῶν θηρίων ἐδόθη καὶ μετὰ ὀνάγρων ἡ κατοικία αὐτοῦ καὶ χόρτον ὡς βοῦν ἐψώμιζον αὐτόν καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη ἕως οὗ ἔγνω ὅτι κυριεύει ὁ θεὸς ὁ ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων καὶ ᾧ ἂν δόξῃ δώσει αὐτήν
et a filiis hominum ejectus est , sed et cor ejus cum bestiis positum est , et cum onagris erat habitatio ejus : foenum quoque ut bos comedebat , et rore caeli corpus ejus infectum est , donec cognosceret quod potestatem haberet Altissimus in regno hominum , et quemcumque voluerit , suscitabit super illud .
ወተሰደ ፡ እምሰብእ ፡ ወነበረ ፡ ምስለ ፡ ሐለስትዮታት ፡ ወተርእየ ፡ ሣዕረ ፡ ከመ ፡ ላህም ፡ ወተሴረየ ፡ ነፍስቱ ፡ እምጠለ ፡ ሰማይ ፡ እስከ ፡ አእመረ ፡ ከመ ፡ ልዑል ፡ ይኴንን ፡ መንግሥተ ፡ ዕጓለ ፡ እመሕያው ፡ ወለዘፈቀደ ፡ ይሁብ ።
He was driven from the sons of men, and his heart was made like the animals’, and his dwelling was with the wild donkeys. He was fed with grass like oxen, and his body was wet with the dew of the sky, until he knew that the Most High God rules in the kingdom of men, and that he sets up over it whomever he will.
5:22 ⧉ ⤴︎ (ואנתה ) [וְאַ֤נְתְּ ] בְּרֵהּ֙ בֵּלְשַׁאצַּ֔ר לָ֥א הַשְׁפֵּ֖לְתְּ לִבְבָ֑ךְ כׇּל ־קֳבֵ֕ל דִּ֥י כׇל ־דְּנָ֖ה יְדַֽעְתָּ ׃
καὶ σὺ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Βαλτασαρ οὐκ ἐταπείνωσας τὴν καρδίαν σου κατενώπιον οὗ πάντα ταῦτα ἔγνως
Tu quoque , filius ejus Baltassar , non humiliasti cor tuum , cum scires haec omnia :
ወአንተኒ ፡ ወልዱ ፡ ብልጣሶር ፡ ኢያትሐትከ ፡ ልበከ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወዘንተ ፡ ኵሎ ፡ ኢያእመርከ ።
“You, his son, Belshazzar, have not humbled your heart, though you knew all this,
5:23 ⧉ ⤴︎ וְעַ֣ל מָרֵֽא ־שְׁמַיָּ֣א ׀הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וּלְמָֽאנַיָּ֨א דִֽי ־בַיְתֵ֜הּ הַיְתִ֣יו (קדמיך ) [קׇֽדָמָ֗ךְ ] (ואנתה ) [וְאַ֨נְתְּ ] (ורברבניך ) [וְרַבְרְבָנָ֜ךְ ] שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ חַמְרָא֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא ־וְ֠דַהֲבָ֠א נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא ־חָזַ֧יִן וְלָא ־שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי ־נִשְׁמְתָ֥ךְ בִּידֵ֛הּ וְכׇל ־אֹרְחָתָ֥ךְ לֵ֖הּ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ ׃
βασιλεῦ σὺ ἐποιήσω ἑστιατορίαν τοῖς φίλοις σου καὶ ἔπινες οἶνον καὶ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος ἠνέχθη σοι καὶ ἐπίνετε ἐν αὐτοῖς σὺ καὶ οἱ μεγιστᾶνές σου καὶ ᾐνέσατε πάντα τὰ εἴδωλα τὰ χειροποίητα τῶν ἀνθρώπων καὶ τῷ θεῷ τῷ ζῶντι οὐκ εὐλογήσατε καὶ τὸ πνεῦμά σου ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ τὸ βασίλειόν σου αὐτὸς ἔδωκέ σοι καὶ οὐκ εὐλόγησας αὐτὸν οὐδὲ ᾔνεσας αὐτῷ καὶ ἐπὶ τὸν κύριον θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ὑψώθης καὶ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἤνεγκαν ἐνώπιόν σου καὶ σὺ καὶ οἱ μεγιστᾶνές σου καὶ αἱ παλλακαί σου καὶ αἱ παράκοιτοί σου οἶνον ἐπίνετε ἐν αὐτοῖς καὶ τοὺς θεοὺς τοὺς χρυσοῦς καὶ ἀργυροῦς καὶ χαλκοῦς καὶ σιδηροῦς καὶ ξυλίνους καὶ λιθίνους οἳ οὐ βλέπουσιν καὶ οὐκ ἀκούουσιν καὶ οὐ γινώσκουσιν ᾔνεσας καὶ τὸν θεόν οὗ ἡ πνοή σου ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου αὐτὸν οὐκ ἐδόξασας
sed adversum Dominatorem caeli elevatus es : et vasa domus ejus allata sunt coram te , et tu , et optimates tui , et uxores tuae , et concubinae tuae vinum bibistis in eis : deos quoque argenteos , et aureos , et aereos , ferreos , ligneosque et lapideos , qui non vident , neque audiunt , neque sentiunt , laudasti : porro Deum , qui habet flatum tuum in manu sua , et omnes vias tuas , non glorificasti .
ወተዓበይከ ፡ ላዕለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አምላከ ፡ ሰማይ ፡ ወንዋየ ፡ ቤቱ ፡ አምጻእከ ፡ ቅድሜከ ፡ አንተ ፡ ወመገብትከ ፡ ወአንስቲያከ ፡ ወዕቊባቲከ ፡ ሰተይክሙ ፡ ቦቱ ፡ ወይነ ፡ ወአማልክቲከ ፡ ዘወርቅ ፡ ወዘብሩር ፡ ወብርት ፡ ወዘሐፂን ፡ ወዕፅ ፡ ወዕብን ፡ እለ ፡ ኢይሰምዑ ፡ ወኢይሬዕዩ ፡ ወኢየአምሩ ፡ አእኰትከ ፡ ወለእግዚአብሔርሰ ፡ ዘውስተ ፡ እሁ ፡ መንፈስከ ፡ ወኵሉ ፡ ፍናዊከ ፡ ኢያዕኰትኮ ።
but have lifted up yourself against the Lord of heaven; and they have brought the vessels of his house before you, and you and your lords, your wives, and your concubines, have drunk wine from them. You have praised the gods of silver and gold, of bronze, iron, wood, and stone, which don’t see, or hear, or know; and you have not glorified the God in whose hand your breath is, and whose are all your ways.
5:24 ⧉ ⤴︎ בֵּאדַ֙יִן֙ מִן ־קֳדָמ֔וֹהִי שְׁלִ֖יחַ פַּסָּ֣א דִֽי ־יְדָ֑א וּכְתָבָ֥א דְנָ֖ה רְשִֽׁים ׃
διὰ τοῦτο ἐκ προσώπου αὐτοῦ ἀπεστάλη ἀστράγαλος χειρὸς καὶ τὴν γραφὴν ταύτην ἐνέταξεν
Idcirco ab eo missus est articulus manus , quae scripsit hoc quod exaratum est .
ወበእንተዝ ፡ እምኀቤሁ ፡ ፈነወ ፡ አፅባዕተ ፡ እድ ።
Then the part of the hand was sent from before him, and this writing was inscribed.
5:25 ⧉ ⤴︎ וּדְנָ֥ה כְתָבָ֖א דִּ֣י רְשִׁ֑ים מְנֵ֥א מְנֵ֖א תְּקֵ֥ל וּפַרְסִֽין ׃
καὶ αὕτη ἡ γραφὴ ἡ ἐντεταγμένη μανη θεκελ φαρες
Haec est autem scriptura , quae digesta est : Mane , Thecel , Phares .
ወዝ ፡ መጽሐፍ ፡ ዘተአዘዘ ፡ ማኔ ፡ ቴቄል ፡ ፋሬስ ።
“This is the writing that was inscribed: ‘MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN.’
5:26 ⧉ ⤴︎ דְּנָ֖ה פְּשַֽׁר ־מִלְּתָ֑א מְנֵ֕א מְנָֽה ־אֱלָהָ֥א מַלְכוּתָ֖ךְ וְהַשְׁלְמַֽהּ ׃
τοῦτο τὸ σύγκριμα τῆς γραφῆς ἠρίθμηται ὁ χρόνος σου τῆς βασιλείας ἀπολήγει ἡ βασιλεία σου συντέτμηται καὶ συντετέλεσται ἡ βασιλεία σου τοῖς Μήδοις καὶ τοῖς Πέρσαις δίδοται τοῦτο τὸ σύγκριμα τοῦ ῥήματος μανη ἐμέτρησεν ὁ θεὸς τὴν βασιλείαν σου καὶ ἐπλήρωσεν αὐτήν
Et haec est interpretatio sermonis . Mane : numeravit Deus regnum tuum , et complevit illud .
ወከመዝ ፡ ፍካሬሁ ፡ ማኔ ፡ ብሂል ፡ ሰፈራ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለመንግሥትከ ፡ ወሠለጣ ።
“This is the interpretation of the thing: MENE: God has counted your kingdom, and brought it to an end.
5:27 ⧉ ⤴︎ תְּקֵ֑ל תְּקִ֥ילְתָּ בְמֹֽאזַנְיָ֖א וְהִשְׁתְּכַ֥חַתְּ חַסִּֽיר ׃
θεκελ ἐστάθη ἐν ζυγῷ καὶ εὑρέθη ὑστεροῦσα
Thecel : appensus es in statera , et inventus es minus habens .
ቴቄል ፡ ደለዋ ፡ በመዳልው ፡ ወተረክበት ፡ ሕፅፅተ ።
TEKEL: you are weighed in the balances, and are found wanting.
5:28 ⧉ ⤴︎ פְּרֵ֑ס פְּרִיסַת֙ מַלְכוּתָ֔ךְ וִיהִיבַ֖ת לְמָדַ֥י וּפָרָֽס ׃
φαρες διῄρηται ἡ βασιλεία σου καὶ ἐδόθη Μήδοις καὶ Πέρσαις
Phares : divisum est regnum tuum , et datum est Medis , et Persis .
ፋሬስ ፡ ተሥዕረት ፡ መንግሥትከ ፡ ወተውህበት ፡ ከሜዶን ፡ ወፋርስ ።
PERES: your kingdom is divided, and given to the Medes and Persians.”
5:29 ⧉ ⤴︎ בֵּאדַ֣יִן ׀ אֲמַ֣ר בֵּלְשַׁאצַּ֗ר וְהַלְבִּ֤שׁוּ לְדָֽנִיֵּאל֙ אַרְגְּוָנָ֔א (והמנוכא ) [וְהַֽמְנִיכָ֥א ] דִֽי ־דַהֲבָ֖א עַֽל ־צַוְּארֵ֑הּ וְהַכְרִ֣זֽוּ עֲל֔וֹהִי דִּֽי ־לֶהֱוֵ֥א שַׁלִּ֛יט תַּלְתָּ֖א בְּמַלְכוּתָֽא ׃
τότε Βαλτασαρ ὁ βασιλεὺς ἐνέδυσε τὸν Δανιηλ πορφύραν καὶ μανιάκην χρυσοῦν περιέθηκεν αὐτῷ καὶ ἔδωκεν ἐξουσίαν αὐτῷ τοῦ τρίτου μέρους τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ εἶπεν Βαλτασαρ καὶ ἐνέδυσαν τὸν Δανιηλ πορφύραν καὶ τὸν μανιάκην τὸν χρυσοῦν περιέθηκαν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἐκήρυξεν περὶ αὐτοῦ εἶναι αὐτὸν ἄρχοντα τρίτον ἐν τῇ βασιλείᾳ
Tunc , jubente rege , indutus est Daniel purpura , et circumdata est torques aurea collo ejus : et praedicatum est de eo quod haberet potestatem tertius in regno suo .
ወአዘዘ ፡ ብልጣሶር ፡ ያልብስዎ ፡ ሜላተ ፡ ለዳንኤል ፡ ወአልበስዎ ፡ ወአዕነቅዎ ፡ ቃማ ፡ ወርቅ ፡ ዲበ ፡ ክሣዱ ፡ ወሰበኩ ፡ ሎቱ ፡ ከመ ፡ ይኩን ፡ ሣልስተ ፡ እደ ፡ መንግሥቱ ።
Then Belshazzar commanded, and they clothed Daniel with purple, and put a chain of gold about his neck, and made proclamation concerning him, that he should be the third ruler in the kingdom.
5:30 ⧉ ⤴︎ בֵּ֚הּ בְּלֵ֣ילְיָ֔א קְטִ֕יל בֵּלְאשַׁצַּ֖ר מַלְכָּ֥א (כשדיא ) [כַשְׂדָּאָֽה ]׃ {פ}
καὶ τὸ σύγκριμα ἐπῆλθε Βαλτασαρ τῷ βασιλεῖ καὶ τὸ βασίλειον ἐξῆρται ἀπὸ τῶν Χαλδαίων καὶ ἐδόθη τοῖς Μήδοις καὶ τοῖς Πέρσαις ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀναιρέθη Βαλτασαρ ὁ βασιλεὺς ὁ Χαλδαίων
Eadem nocte interfectus est Baltassar rex Chaldaeus .
ወበይእቲ ፡ ሌሊት ፡ ሞተ ፡ ብልጣሶር ፡ ንጉሠ ፡ ከላውዴዎን ።
In that night Belshazzar the Chaldean King was slain.
5:31 ⧉ ⤴︎ — — Et Darius Medus successit in regnum , annos natus sexaginta duos .
ወዳርዮስ ፡ ሜዶናዊ ፡ ነግሠ ፡ ህየንቴሁ ፡ እንዘ ፡ ስድሳ ፡ ወክልኤቱ ፡ ክረምቱ ።
Darius the Mede received the kingdom, being about sixty-two years old.