| 12:1 | Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, | Ideoque et nos tantam habentes impositam nubem testium, deponentes omne pondus, et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen : | ወበእንተ ዝንቱ ንሕነኒ እለ ብነ እሙንቱ ሰማዕት ኵሎሙ ዘየዐውዱነ ከመ ደመና ንግድፍ እምላዕሌነ ኵሎ ክበደ ወሁከተ ኀጢአት ወንሩጽ በትዕግሥት ኀበ ዘጽኑሕ ለነ ተስፋነ ዘሃይማኖት። |
|---|
| 12:2 | ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ κεκάθικεν. | aspicientes in auctorem fidei, et consummatorem Jesum, qui proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera sedis Dei sedet. | ወንትልዎ ለፍጹም መልአክነ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘተዐገሠ ኀፍረተ መስቀል አናሕስዮ በእንተ ፍሥሓሁ ዘጽኑሕ ሎቱ ወመነና ለኀፍረት ወነበረ በየማነ መንበረ እግዚአብሔር። |
|---|
| 12:3 | ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς ἑαυτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι. | Recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversum semetipsum contradictionem : ut ne fatigemini, animis vestris deficientes. | ኀልይዎ እስኩ ለዘከመዝ ተዐገሠ እምኃጥኣን ወተናገርዎ በበይናቲክሙ ከመ ኢትስራሕ ነፍስክሙ ወኢትድክሙ። |
|---|
| 12:4 | Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι, | Nondum enim usque ad sanguinem restitistis, adversus peccatum repugnantes : | እስመ ዓዲክሙ ኢጸናዕክሙ እስከ ለደም ትበጽሑ ተጋደልዋ ለኀጢአት ወእበይዋ ወአብድርዋ ለትምህርተ ተስፋክሙ። |
|---|
| 12:5 | καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται, υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδίας κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος· | et obliti estis consolationis, quae vobis tamquam filiis loquitur, dicens : Fili mi, noli negligere disciplinam Domini : neque fatigeris dum ab eo argueris. | እስመ ከመ ውሉድ ይብለክሙ «ወልድየ ኢታስተጽሕብ ተግሣጸ እግዚአብሔር ወኢትትገኀሥ እምኔሁ ሶበ ይዘልፈከ እምገሠጸከ። |
|---|
| 12:6 | ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται. | Quem enim diligit Dominus, castigat : flagellat autem omnem filium, quem recipit. | እስመ ለዘአፍቀረ እግዚአብሔር ይጌሥጽ ወይቀሥፍዎ ለኵሉ ውሉድ ዘይትፈቀድ።» |
|---|
| 12:7 | εἰς παιδίαν ὑπομένετε· ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ θεός· τίς γὰρ υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ; | In disciplina perseverate. Tamquam filiis vobis offert se Deus : quis enim filius, quem non corripit pater ? | ለተግሣጽክሙ ተዐገሡ እስመ ከመ ውሉዱ ያፈቅረክሙ እግዚአብሔር መኑ ውሉድ ዘኢይጌሥጾ አቡሁ። |
|---|
| 12:8 | εἰ δὲ χωρίς ἐστε παιδίας, ἧς μέτοχοι γεγόνασιν πάντες, ἄρα νόθοι καὶ οὐχ υἱοί ἐστε. | quod si extra disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes : ergo adulteri, et non filii estis. | ወእመሰ ኢገሠጹክሙ አንደበራ አንትሙ ወኢኮንክሙ ውሉደ ወዐረይክሙ ኵልክሙ። |
|---|
| 12:9 | εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα· οὐ πολὺ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ ζήσομεν; | Deinde patres quidem carnis nostrae, eruditores habuimus, et reverebamur eos, non multo magis obtemperabimus Patri spirituum, et vivemus ? | ወእመሰ አበዊነ እለ ወለዱነ በሥጋ ይጌሥጹነ ወነኀፍሮሙ እፎ እንከ ፈድፋደ ንግነይ ወንትአዘዝ ለአበ መንፈስነ ይደልወነ ወንሕየው። |
|---|
| 12:10 | οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον, ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ. | Et illi quidem in tempore paucorum dierum, secundum voluntatem suam erudiebant nos : hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus. | ወእሙንቱሰ ለስላጤ ለኅዳጥ መዋዕል ይጌሥጹነ በከመ ፈቀዱ ወውእቱሰ ለእንተ ትኄይስ ለነ ከመ ንርከብ ቅድሳቲሁ። |
|---|
| 12:11 | πᾶσα μὲν παιδία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι ἀλλὰ λύπης, ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι’ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσιν δικαιοσύνης. | Omnis autem disciplina in praesenti quidem videtur non esse gaudii, sed moeroris : postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam, reddet justitiae. | ኵሉ ተግሣጽ ኢይመስል ትፍሥሕተ ለጊዜሁ ዳእሙ ኀዘን ውእቱ ወድኅረሰ ትፈሪ ሰላመ ለእለ ተገሠጹ ወተዐስዮሙ ጽድቀ። |
|---|
| 12:12 | Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε, | Propter quod remissas manus, et soluta genua erigite, | ወበእንተዝ አርትዑ እደ ፅውስተ ወእግረ ፅቡሳተ። |
|---|
| 12:13 | καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιεῖτε τοῖς ποσὶν ὑμῶν, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον. | et gressus rectos facite pedibus vestris : ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur. | ወግበሩ መንኰራኵረ ርቱዐ ለእገሪክሙ ከመ ይሕየው ሕንካሴ ልብክሙ ወኢትትዐቀፉ። |
|---|
| 12:14 | εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων, καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν κύριον, | Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum : | ወሩጹ ኀበ ሰላም ምስለ ኵሉ ወኢትኅድጉ ቅድሳቲክሙ ወዘእንበሌሁሰ አልቦ ዘይሬእዮ ለእግዚአብሔር። |
|---|
| 12:15 | ἐπισκοποῦντες μή τις ὑστερῶν ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ, μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ καὶ διὰ ταύτης μιανθῶσιν οἱ πολλοί, | contemplantes nequis desit gratiae Dei : ne qua radix amaritudinis sursum germinans impediat, et per illam inquinentur multi. | አስተሐይጹ አልቦ ዘያሰትት ጸጋ እግዚአብሔር ወአልቦ ዘይትረከብ ሥርው መሪር እንተ ታሠርጽ ሕማመ እንተ ታስሕቶሙ ወታረኵሶሙ ለብዙኃን። |
|---|
| 12:16 | μή τις πόρνος ἢ βέβηλος ὡς Ἠσαῦ, ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδετο τὰ πρωτοτόκια ἑαυτοῦ. | Ne quis fornicator, aut profanus ut Esau : qui propter unam escam vendidit primitiva sua : | አልቦ ዘይከውን ዘማዌ ወርኩሰ ከመ ዔሳው ዘሤጠ ብኵርናሁ ለአሐዱ መብልዕ። |
|---|
| 12:17 | ἴστε γὰρ ὅτι καὶ μετέπειτα θέλων κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν ἀπεδοκιμάσθη, μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὗρεν, καίπερ μετὰ δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν. | scitote enim quoniam et postea cupiens haereditare benedictionem, reprobatus est : non enim invenit poenitentiae locum, quamquam cum lacrimis inquisisset eam. | ተአምሩ ከመ ድኅሬሃ ፈቀደ ይረስ በረከተ ወአውፅእዎ እስመ ተስእኖ ወኀጥአ ፍኖተ በዘይኔስሕ ወኀሠሣ እንዘ ይበኪ። |
|---|
| 12:18 | Οὐ γὰρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ καὶ κεκαυμένῳ πυρὶ καὶ γνόφῳ καὶ ζόφῳ καὶ θυέλλῃ | Non enim accessistis ad tractabilem montem, et accensibilem ignem, et turbinem, et caliginem, et procellam, | እስመ ኢመጻእክሙ ኀበ እሳት ዘያስተርኢ ዘይነድድ ወጽልመት ግፍትዕት ወቆባር ወዐውሎ ወጣቃ። |
|---|
| 12:19 | καὶ σάλπιγγος ἤχῳ καὶ φωνῇ ῥημάτων, ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο μὴ προστεθῆναι αὐτοῖς λόγον· | et tubae sonum, et vocem verborum, quam qui audierunt, excusaverunt se, ne eis fieret verbum. | ወድምፀ መጥቅዕ ወቃለ ነገር ዘሰምዑ እሙንቱ ወኢፈቀዱ ዳግመ ይትናገሮሙ። |
|---|
| 12:20 | οὐκ ἔφερον γὰρ τὸ διαστελλόμενον, κἂν θηρίον θίγῃ τοῦ ὄρους, λιθοβοληθήσεται· | Non enim portabant quod dicebatur : Et si bestia tetigerit montem, lapidabitur. | እስመ ስእንዎ አጽምዖቶ ለዘተናገሮሙ ወእመኒ እንስሳ ቀርቦ ለውእቱ ደብር ይዌግርዎ። |
|---|
| 12:21 | καί, οὕτω φοβερὸν ἦν τὸ φανταζόμενον, Μωϋσῆς εἶπεν· ἔκφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος. | Et ita terribile erat quod videbatur. Moyses dixit : Exterritus sum, et tremebundus. | ወዝንቱ ኵሉ በእንተ ውእቱ ግሩም ዘአስተርአዮሙ ወሙሴኒ ይቤ ርዑድ ወድንጉፅ አነ። |
|---|
| 12:22 | ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος, Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ μυριάσιν ἀγγέλων | Sed accessistis ad Sion montem, et civitatem Dei viventis, Jerusalem caelestem, et multorum millium angelorum frequentiam, | ወአንትሙሰ በጻሕክሙ ኀበ ጽዮን ሀገረ እግዚአብሔር ሕያው ኢየሩሳሌም እንተ በሰማያት ወኀበ አእላፍ መላእክት ፍሡሓን። |
|---|
| 12:23 | πανηγύρει, καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς, καὶ κριτῇ θεῷ πάντων, καὶ πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων, | et ecclesiam primitivorum, qui conscripti sunt in caelis, et judicem omnium Deum, et spiritus justorum perfectorum, | ወማኅበረ በኵር እለ ጽሑፍ አስማቲሆሙ በሰማያት ወኀበ እግዚአብሔር መኰንነ ኵሉ ወኀበ መንፈሰ ጻድቃን ፍጹማን። |
|---|
| 12:24 | καὶ διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ, καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι παρὰ τὸν Ἄβελ. | et testamenti novi mediatorem Jesum, et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel. | ወኀበ ኢየሱስ ኅሩይ ወመርሕ ለሐዳስ ሥርዐት ወለንዝኀተ ደም ነባቢ ዘይኄይስ ተናግሮ እምዘ አቤል ዑቁ እንከ ኢትእበይዎ ለዘተናገረክሙ እምሰማይ። |
|---|
| 12:25 | βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν λαλοῦντα· εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἐξέφυγον ἐπὶ γῆς παραιτησάμενοι τὸν χρηματίζοντα, πολὺ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ’ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι· | Videte ne recusetis loquentem. Si enim illi non effugerunt, recusantes eum, qui super terram loquebatur : multo magis nos, qui de caelis loquentem nobis avertimus. | ሶበ እሙንቱ ኢድኅኑ እስመ አበይዎ ለዘአስተርአዮሙ በደብር እፎ እንከ ፈድፋደ ንሕነ ለእመ ሜጥነ ገጸነ እምኔሁ ለዘመጽአ እምሰማያት። |
|---|
| 12:26 | οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσεν τότε, νῦν δὲ ἐπήγγελται λέγων, ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείσω οὐ μόνον τὴν γῆν ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν. | Cujus vox movit terram tunc : nunc autem repromittit, dicens : Adhuc semel, et ego movebo non solum terram, sed et caelum. | ወአድለቅለቃ ለምድር ቃሉ ይእተ አሚረ ወይእዜኒ ነገረ ወይቤ ዓዲ ምዕረ አነ አድለቅለቃ ለምድር ወአኮ ለምድር ባሕቲታ ዓዲ ለሰማይኒ። |
|---|
| 12:27 | τὸ δέ, ἔτι ἅπαξ δηλοῖ τὴν τῶν σαλευομένων μετάθεσιν ὡς πεποιημένων, ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευόμενα. | Quod autem, Adhuc semel, dicit : declarat mobilium translationem tamquam factorum, ut maneant ea quae sunt immobilia. | ወዘይቤ ዓዲ ምዕረ ያሬኢ ከመ ያፈልሶ ወያኀልፎ ለዘያንቀለቅል እስመ ፍጡራን እሙንቱ ከመ ይንበር ዘኢያንቀለቅል። |
|---|
| 12:28 | διὸ βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχωμεν χάριν, δι’ ἧς λατρεύωμεν εὐαρέστως τῷ θεῷ μετὰ εὐλαβείας καὶ δέους· | Itaque regnum immobile suscipientes, habemus gratiam : per quam serviamus placentes Deo, cum metu et reverentia. | ወበእንተዝ ንነሥእ ንሕነ መንግሥተ ዘኢያንቀለቅል ወብነ ጸጋሁ እንተ በእንቲኣሁ ንሠውዕ ለእግዚአብሔር ወናሠምሮ በጸሎት ወበስኢል ወበፍርሀት ወበረዓድ። |
|---|
| 12:29 | καὶ γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον. | Etenim Deus noster ignis consumens est. | እስመ አምላክነ እሳት በላዒ ውእቱ። |
|---|