| 14:1 | תֶּאְשַׁם֙ שֹׁמְר֔וֹן כִּ֥י מָרְתָ֖ה בֵּאלֹהֶ֑יהָ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ עֹלְלֵיהֶ֣ם יְרֻטָּ֔שׁוּ וְהָרִיּוֹתָ֖יו יְבֻקָּֽעוּ׃ {פ} | ἀφανισθήσεται Σαμάρεια ὅτι ἀντέστη πρὸς τὸν θεὸν αὐτῆς ἐν ῥομφαίᾳ πεσοῦνται αὐτοί καὶ τὰ ὑποτίτθια αὐτῶν ἐδαφισθήσονται καὶ αἱ ἐν γαστρὶ ἔχουσαι αὐτῶν διαρραγήσονται | Pereat Samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit Deum suum ! in gladio pereant, parvuli eorum elidantur, et foetae ejus discindantur ! | ወያማስና፡ ለሰማርያ፡ እስመ፡ ዐለወቶ፡ ለአምላካ፡ ወይወድቁ፡ በኲናት፡ ኲሎሙ፡ ወለደቂቆሙ፡ ይነፅኀዎሙ፡ ወያነቅዕዎን፡ ለፅኑሳቲሆሙ። |
|---|
| 14:2 | שׁ֚וּבָה יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּ֥י כָשַׁ֖לְתָּ בַּעֲוֺנֶֽךָ׃ | ἐπιστράφητι Ισραηλ πρὸς κύριον τὸν θεόν σου διότι ἠσθένησας ἐν ταῖς ἀδικίαις σου | Convertere, Israël, ad Dominum Deum tuum, quoniam corruisti in iniquitate tua. | ተመየጥ፡ እስራኤል፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክከ፡ እስመ፡ ደክሙ፡ በዐመፃክሙ። |
|---|
| 14:3 | קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ דְּבָרִ֔ים וְשׁ֖וּבוּ אֶל־יְהֹוָ֑ה אִמְר֣וּ אֵלָ֗יו כׇּל־תִּשָּׂ֤א עָוֺן֙ וְקַח־ט֔וֹב וּֽנְשַׁלְּמָ֥ה פָרִ֖ים שְׂפָתֵֽינוּ׃ | λάβετε μεθ’ ἑαυτῶν λόγους καὶ ἐπιστράφητε πρὸς κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν εἴπατε αὐτῷ ὅπως μὴ λάβητε ἀδικίαν καὶ λάβητε ἀγαθά καὶ ἀνταποδώσομεν καρπὸν χειλέων ἡμῶν | Tollite vobiscum verba, et convertimini ad Dominum ; et dicite ei : Omnem aufer iniquitatem, accipe bonum, et reddemus vitulos labiorum nostrorum. | ወንሥኡ፡ ነገረ፡ ወተመየጡ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክክሙ፡ ወበልዎ፡ ከመ፡ ኢትነሥኡ፡ ዓመፃ። ወይንሥኡ፡ ሠናየተ፡ ዘነዐስዩ፡ ለለእግዚአብሔር፡ ፍሬ፡ ከናፍሪነ። |
|---|
| 14:4 | אַשּׁ֣וּר׀ לֹ֣א יוֹשִׁיעֵ֗נוּ עַל־סוּס֙ לֹ֣א נִרְכָּ֔ב וְלֹא־נֹ֥אמַר ע֛וֹד אֱלֹהֵ֖ינוּ לְמַעֲשֵׂ֣ה יָדֵ֑ינוּ אֲשֶׁר־בְּךָ֖ יְרֻחַ֥ם יָתֽוֹם׃ | Ασσουρ οὐ μὴ σώσῃ ἡμᾶς ἐφ’ ἵππον οὐκ ἀναβησόμεθα οὐκέτι μὴ εἴπωμεν θεοὶ ἡμῶν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ἡμῶν ὁ ἐν σοὶ ἐλεήσει ὀρφανόν | Assur non salvabit nos : super equum non ascendemus, nec dicemus ultra, Dii nostri opera manuum nostrarum : quia ejus, qui in te est, misereberis pupilli. | አሶሪሒ፡ ኢያድኀነነ፡ ወአፍራሰነኒ፡ ኢንጼዐን፡ ወኢንብሎሙ፡ እንከ፡ አማክቲነ፡ ለግብረ፡ እደዊነ፡ ዘበእንቲአከ፡ ይሠሀል፡ እጓለ፡ ማውታ። |
|---|
| 14:5 | אֶרְפָּא֙ מְשׁ֣וּבָתָ֔ם אֹהֲבֵ֖ם נְדָבָ֑ה כִּ֛י שָׁ֥ב אַפִּ֖י מִמֶּֽנּוּ׃ | ἰάσομαι τὰς κατοικίας αὐτῶν ἀγαπήσω αὐτοὺς ὁμολόγως ὅτι ἀπέστρεψεν ἡ ὀργή μου ἀπ’ αὐτῶν | Sanabo contritiones eorum ; diligam eos spontanee : quia aversus est furor meus ab eis. | ወእፌውሶሙ፡ ለበሐውርቲሆሙ፡ ወአፈቅሮሙ፡ እሙነ፡ ወናሁ፡ እመይጥ፡ መዐትየ፡ እምኔሆሙ። |
|---|
| 14:6 | אֶהְיֶ֤ה כַטַּל֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל יִפְרַ֖ח כַּשּׁוֹשַׁנָּ֑ה וְיַ֥ךְ שׇׁרָשָׁ֖יו כַּלְּבָנֽוֹן׃ | ἔσομαι ὡς δρόσος τῷ Ισραηλ ἀνθήσει ὡς κρίνον καὶ βαλεῖ τὰς ῥίζας αὐτοῦ ὡς ὁ Λίβανος | Ero quasi ros ; Israël germinabit sicut lilium, et erumpet radix ejus ut Libani. | ወእከውኖሙ፡ ከመ፡ ዝናም፡ ለእስራኤል፡ ወይሥፅ፡ ከመ፡ ጽጌ፡ ወይጸንዕ፡ ስረዊሁ፡ ከመ፡ ሊባኖስ። |
|---|
| 14:7 | יֵֽלְכוּ֙ יֹֽנְקוֹתָ֔יו וִיהִ֥י כַזַּ֖יִת הוֹד֑וֹ וְרֵ֥יחַֽ ל֖וֹ כַּלְּבָנֽוֹן׃ | πορεύσονται οἱ κλάδοι αὐτοῦ καὶ ἔσται ὡς ἐλαία κατάκαρπος καὶ ἡ ὀσφρασία αὐτοῦ ὡς Λιβάνου | Ibunt rami ejus, et erit quasi oliva gloria ejus, et odor ejus ut Libani. | ወይወፍር፡ አዕጹቂኁ፡ ምክን፡ ከመ፡ ዘይት፡ ስሙር። ወምዕዛሁ፡ ከመ፡ ሊባኖስ። |
|---|
| 14:8 | יָשֻׁ֙בוּ֙ יֹשְׁבֵ֣י בְצִלּ֔וֹ יְחַיּ֥וּ דָגָ֖ן וְיִפְרְח֣וּ כַגָּ֑פֶן זִכְר֖וֹ כְּיֵ֥ין לְבָנֽוֹן׃ | ἐπιστρέψουσιν καὶ καθιοῦνται ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ ζήσονται καὶ μεθυσθήσονται σίτῳ καὶ ἐξανθήσει ὡς ἄμπελος τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ὡς οἶνος Λιβάνου | Convertentur sedentes in umbra ejus ; vivent tritico, et germinabunt quasi vinea ; memoriale ejus sicut vinum Libani. | ወይትመዩ፡ ወይነብሩ፡ ታህተ፡ ጽላሎቱ፡ ወየሐይው፡ ወይጸግቡ፡ እምስርናይ፡ ወይሠርፅ፡ ከመ፡ ወይን፡ ዝክሩ፡ ወከመ፡ ዋይነ፡ ሊባኖስ። |
|---|
| 14:9 | אֶפְרַ֕יִם מַה־לִּ֥י ע֖וֹד לָעֲצַבִּ֑ים אֲנִ֧י עָנִ֣יתִי וַאֲשׁוּרֶ֗נּוּ אֲנִי֙ כִּבְר֣וֹשׁ רַעֲנָ֔ן מִמֶּ֖נִּי פֶּרְיְךָ֥ נִמְצָֽא׃ | τῷ Εφραιμ τί αὐτῷ ἔτι καὶ εἰδώλοις ἐγὼ ἐταπείνωσα αὐτόν καὶ ἐγὼ κατισχύσω αὐτόν ἐγὼ ὡς ἄρκευθος πυκάζουσα ἐξ ἐμοῦ ὁ καρπός σου εὕρηται | Ephraim, quid mihi ultra idola ? Ego exaudiam, et dirigam eum ego ut abietem virentem ; ex me fructus tuus inventus est. | ለኤፍሬም፡ ለምንት፡ እንከ፡ ሎቱ፡ ጣዖት፡ ናሁ፡ አነ፡ አድከምክዎሂ፡ ወአነ፡ አጽናዕክዎሂ፡ ወአነ፡ አፈርዮ፡ ከመ፡ ጽ፡ ዘስሙር፡ ወይትረከብ፡ ፍሬከ፡ ኀቤየ። |
|---|
| 14:10 | מִ֤י חָכָם֙ וְיָ֣בֵֽן אֵ֔לֶּה נָב֖וֹן וְיֵדָעֵ֑ם כִּֽי־יְשָׁרִ֞ים דַּרְכֵ֣י יְהֹוָ֗ה וְצַדִּקִים֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔ם וּפֹשְׁעִ֖ים יִכָּ֥שְׁלוּ בָֽם׃ | τίς σοφὸς καὶ συνήσει ταῦτα ἢ συνετὸς καὶ ἐπιγνώσεται αὐτά διότι εὐθεῖαι αἱ ὁδοὶ τοῦ κυρίου καὶ δίκαιοι πορεύσονται ἐν αὐταῖς οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἀσθενήσουσιν ἐν αὐταῖς | Quis sapiens, et intelliget ista ? intelligens, et sciet haec ? quia rectae viae Domini, et justi ambulabunt in eis ; praevaricatores vero corruent in eis. | መኑ፡ እንከ፡ ጠቢብ፡ ወይሔልዮ፡ ለዝንቱ፡ ወለባዊ፡ ወየአምሮ፡ ለዝንቱ፡ እስ፡ ርቱዓት፡ ፍናዋቲሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ጻድቃን፡ የሐውርዎን፡ ወኃጥኣንሰ፡ ይስእንዎን። |
|---|