13:1 ⧉ ⤴︎ כְּדַבֵּ֤ר אֶפְרַ֙יִם֙ רְתֵ֔ת נָשָׂ֥א ה֖וּא בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֶּאְשַׁ֥ם בַּבַּ֖עַל וַיָּמֹֽת ׃
κατὰ τὸν λόγον Εφραιμ δικαιώματα αὐτὸς ἔλαβεν ἐν τῷ Ισραηλ καὶ ἔθετο αὐτὰ τῇ Βααλ καὶ ἀπέθανεν
Loquente Ephraim , horror invasit Israël ; et deliquit in Baal , et mortuus est .
በከመ ፡ ቃሉ ፡ ለኤፍሬም ፡ ነስአ ፡ ስርዓቶ ፡ በእስራኤል ፡ ወረሰዩ ፡ ለበዣል ፡ ወሞተ ።
When Ephraim spoke, there was trembling. He exalted himself in Israel, but when he became guilty through Baal, he died.
13:2 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֣ה ׀ יוֹסִ֣פוּ לַחֲטֹ֗א וַיַּעֲשׂ֣וּ לָהֶם֩ מַסֵּכָ֨ה מִכַּסְפָּ֤ם כִּתְבוּנָם֙ עֲצַבִּ֔ים מַעֲשֵׂ֥ה חָרָשִׁ֖ים כֻּלֹּ֑ה לָהֶם֙ הֵ֣ם אֹמְרִ֔ים זֹבְחֵ֣י אָדָ֔ם עֲגָלִ֖ים יִשָּׁקֽוּן ׃
καὶ προσέθετο τοῦ ἁμαρτάνειν ἔτι καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα ἐκ τοῦ ἀργυρίου αὐτῶν κατ’ εἰκόνα εἰδώλων ἔργα τεκτόνων συντετελεσμένα αὐτοῖς αὐτοὶ λέγουσιν θύσατε ἀνθρώπους μόσχοι γὰρ ἐκλελοίπασιν
Et nunc addiderunt ad peccandum ; feceruntque sibi conflatile de argento suo quasi similitudinem idolorum : factura artificum totum est : his ipsi dicunt : Immolate homines , vitulos adorantes .
ወደገሙ ፡ ዓዲ ፡ አብሶ ፡ ወገብሩ ፡ ሎሙ ፡ ስብኮ ፡ እምወርቆሙ ፡ ወብሩሮሙ ፡ በአምሳለ ፡ ዜገብሮ ፡ ጸራቢ ፡ ወይዘብሑ ፡ ሎሙ ። ወይብሉ ፡ ሡዑ ፡ ሰብአ ፡ ላህምሰ ፡ ኀልቀ ።
Now they sin more and more, and have made themselves molten images of their silver, even idols according to their own understanding, all of them the work of the craftsmen. They say of them, ‘They offer human sacrifice and kiss the calves.’
13:3 ⧉ ⤴︎ לָכֵ֗ן יִֽהְיוּ֙ כַּעֲנַן ־בֹּ֔קֶר וְכַטַּ֖ל מַשְׁכִּ֣ים הֹלֵ֑ךְ כְּמֹץ֙ יְסֹעֵ֣ר מִגֹּ֔רֶן וּכְעָשָׁ֖ן מֵאֲרֻבָּֽה ׃
διὰ τοῦτο ἔσονται ὡς νεφέλη πρωινὴ καὶ ὡς δρόσος ὀρθρινὴ πορευομένη ὥσπερ χνοῦς ἀποφυσώμενος ἀφ’ ἅλωνος καὶ ὡς ἀτμὶς ἀπὸ ἀκρίδων
Idcirco erunt quasi nubes matutina , et sicut ros matutinus praeteriens ; sicut pulvis turbine raptus ex area , et sicut fumus de fumario .
በእንተ ፡ ዝናቱ ፡ ከውኑ ፡ ከመ ፡ ደማ ፡ ጽባሕ ፡ ወከመ ፡ ጠለ ፡ ጎሕ ፡ ዘየሐውር ፡ ወከመ ፡ ሐሰረ ፡ ዐውድ ፡ ዘእክል ፡ ዘይነፍኖ ፡ ነፋስ ፡ ወከመ ፡ ቲስ ፡ እቶን ።
Therefore they will be like the morning mist, like the dew that passes away early, like the chaff that is driven with the whirlwind out of the threshing floor, and like the smoke out of the chimney.
13:4 ⧉ ⤴︎ וְאָנֹכִ֛י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וֵאלֹהִ֤ים זוּלָתִי֙ לֹ֣א תֵדָ֔ע וּמוֹשִׁ֥יעַ אַ֖יִן בִּלְתִּֽי ׃
ἐγὼ δὲ κύριος ὁ θεός σου στερεῶν οὐρανὸν καὶ κτίζων γῆν οὗ αἱ χεῖρες ἔκτισαν πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐ παρέδειξά σοι αὐτὰ τοῦ πορεύεσθαι ὀπίσω αὐτῶν καὶ ἐγὼ ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ καὶ σῴζων οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ
Ego autem Dominus Deus tuus , ex terra Aegypti ; et Deum absque me nescies , et salvator non est praeter me .
ወአንሰ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ዘአጸንዖ ፡ ለሰማይ ፡ ወአነ ፡ ፈጠርክዋ ፡ ለምድር ፡ ወእዴየ ፡ አቀመ ፡ ኲሎ ፡ ኃይላተ ፡ ሰማይ ፡ ወኢያርአይኩከ ፡ ኪያሆሙ ፡ ከመ ፡ ኢትትለወዎሙ ። ወአነ ፡ አውፃእኩከ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ፡ ወኢታእምር ፡ እንከ ፡ ለባዕደ ፡ አምላከ ፡ ዘእንበሌየ ፡ ወአልቦ ፡ ዘያድኀነከ ፡ ዘእንበሌየ ።
“Yet I am Yahweh your God from the land of Egypt; and you shall acknowledge no god but me, and besides me there is no savior.
13:5 ⧉ ⤴︎ אֲנִ֥י יְדַעְתִּ֖יךָ בַּמִּדְבָּ֑ר בְּאֶ֖רֶץ תַּלְאֻבֽוֹת ׃
ἐγὼ ἐποίμαινόν σε ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν γῇ ἀοικήτῳ
Ego cognovi te in deserto , in terra solitudinis .
አነ ፡ ረዐይኩከ ፡ ውስተ ፡ በድው ፡ ወውስተ ፡ ምድር ፡ ኀበ ፡ ዔልከ ።
I knew you in the wilderness, in the land of great drought.
13:6 ⧉ ⤴︎ כְּמַרְעִיתָם֙ וַיִּשְׂבָּ֔עוּ שָׂבְע֖וּ וַיָּ֣רׇם לִבָּ֑ם עַל ־כֵּ֖ן שְׁכֵחֽוּנִי ׃
κατὰ τὰς νομὰς αὐτῶν καὶ ἐνεπλήσθησαν εἰς πλησμονήν καὶ ὑψώθησαν αἱ καρδίαι αὐτῶν ἕνεκα τούτου ἐπελάθοντό μου
Juxta pascua sua adimpleti sunt et saturati sunt ; et levaverunt cor suum , et obliti sunt mei .
በበመራዕይከ ፡ ወጸገብክሙ ፡ ዝስከ ፡ ያጠልቀክሙ ፡ ወአዕበይክሙ ፡ ልበክሙ ፡ በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ረስዑኒ ።
According to their pasture, so were they filled; they were filled, and their heart was exalted. Therefore they have forgotten me.
13:7 ⧉ ⤴︎ וָאֱהִ֥י לָהֶ֖ם כְּמוֹ ־שָׁ֑חַל כְּנָמֵ֖ר עַל ־דֶּ֥רֶךְ אָשֽׁוּר ׃
καὶ ἔσομαι αὐτοῖς ὡς πανθὴρ καὶ ὡς πάρδαλις κατὰ τὴν ὁδὸν Ἀσσυρίων
Et ego ero eis quasi leaena , sicut pardus in via Assyriorum .
ወእከውኖሙ ፡ ከመ ፡ አንበሳ ፡ ወከመ ፡ ነምር ።
Therefore I am like a lion to them. Like a leopard, I will lurk by the path.
13:8 ⧉ ⤴︎ אֶפְגְּשֵׁם֙ כְּדֹ֣ב שַׁכּ֔וּל וְאֶקְרַ֖ע סְג֣וֹר לִבָּ֑ם וְאֹכְלֵ֥ם שָׁם֙ כְּלָבִ֔יא חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה תְּבַקְּעֵֽם ׃
ἀπαντήσομαι αὐτοῖς ὡς ἄρκος ἀπορουμένη καὶ διαρρήξω συγκλεισμὸν καρδίας αὐτῶν καὶ καταφάγονται αὐτοὺς ἐκεῖ σκύμνοι δρυμοῦ θηρία ἀγροῦ διασπάσει αὐτούς
Occurram eis quasi ursa raptis catulis , et dirumpam interiora jecoris eorum , et consumam eos ibi quasi leo : bestia agri scindet eos .
ውስተ ፡ ፍኖተ ፡ ፋስ ፡ ወእትቤቀሎሙ ፡ ከመ ፡ ድብ ፡ ርኁብ ፡ ወእመትር ፡ ስረወ ፡ ልቦሙ ፡ ወበህየ ፡ ይበልዕዎሙ ፡ አናብስተ ፡ ገዳም ፡ ወአራዊተ ፡ ገዳም ፡ ትማሠጥዎሙ ።
I will meet them like a bear that is bereaved of her cubs, and will tear the covering of their heart. There I will devour them like a lioness. The wild animal will tear them.
13:9 ⧉ ⤴︎ שִׁחֶתְךָ֥ יִשְׂרָאֵ֖ל כִּי ־בִ֥י בְעֶזְרֶֽךָ ׃
τῇ διαφθορᾷ σου Ισραηλ τίς βοηθήσει
Perditio tua , Israël : tantummodo in me auxilium tuum .
ለኃሳርከ ፡ እስራኤል ፡ መኑ ፡ ይረድአከ ።
You are destroyed, Israel, because you are against me, against your helper.
13:10 ⧉ ⤴︎ אֱהִ֤י מַלְכְּךָ֙ אֵפ֔וֹא וְיוֹשִׁיעֲךָ֖ בְּכׇל ־עָרֶ֑יךָ וְשֹׁ֣פְטֶ֔יךָ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְתָּ תְּנָה ־לִּ֖י מֶ֥לֶךְ וְשָׂרִֽים ׃
ποῦ ὁ βασιλεύς σου οὗτος καὶ διασωσάτω σε ἐν πάσαις ταῖς πόλεσίν σου κρινάτω σε ὃν εἶπας δός μοι βασιλέα καὶ ἄρχοντα
Ubi est rex tuus ? maxime nunc salvet te in omnibus urbibus tuis ; et judices tui , de quibus dixisti : Da mihi regem et principes .
አይቴ ፡ ውስቱ ፡ ዝኩ ፡ ነጉስከ ፡ ያድኀንከ ፡ በኲሉ ፡ አህጉርከ ፡ ወይትቤቀል ፡ ለከ ፡ ዝኩ ፡ ዘትቤለኒ ፡ ሀበኒ ፡ ንጉሰ ፡ ወመልአከ ።
Where is your king now, that he may save you in all your cities? And your judges, of whom you said, ‘Give me a king and princes’?
13:11 ⧉ ⤴︎ אֶֽתֶּן ־לְךָ֥ מֶ֙לֶךְ֙ בְּאַפִּ֔י וְאֶקַּ֖ח בְּעֶבְרָתִֽי ׃ {פ}
καὶ ἔδωκά σοι βασιλέα ἐν ὀργῇ μου καὶ ἔσχον ἐν τῷ θυμῷ μου
Dabo tibi regem in furore meo , et auferam in indignatione mea .
ወወሀብኩከ ፡ በመዐትየ ፡ ወበቊጥዓየ ።
I have given you a king in my anger, and have taken him away in my wrath.
13:12 ⧉ ⤴︎ צָרוּר֙ עֲוֺ֣ן אֶפְרָ֔יִם צְפוּנָ֖ה חַטָּאתֽוֹ ׃
συστροφὴν ἀδικίας Εφραιμ ἐγκεκρυμμένη ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ
Colligata est iniquitas Ephraim ; absconditum peccatum ejus .
ወተዐገስክዎ ፡ ለማዕሌተ ፡ ዐመፃከ ፡ ወኃጢያቱ ፡ ለኤፍሬም ፡ ክቢት ።
The guilt of Ephraim is stored up. His sin is stored up.
13:13 ⧉ ⤴︎ חֶבְלֵ֥י יוֹלֵדָ֖ה יָבֹ֣אוּ ל֑וֹ הוּא ־בֵן֙ לֹ֣א חָכָ֔ם כִּי ־עֵ֥ת לֹֽא ־יַעֲמֹ֖ד בְּמִשְׁבַּ֥ר בָּנִֽים ׃
ὠδῖνες ὡς τικτούσης ἥξουσιν αὐτῷ οὗτος ὁ υἱός σου οὐ φρόνιμος διότι οὐ μὴ ὑποστῇ ἐν συντριβῇ τέκνων
Dolores parturientis venient ei : ipse filius non sapiens : nunc enim non stabit in contritione filiorum .
ወይእኀዞ ፡ ማሕምም ፡ ከመ ፡ እንተ ፡ ትልድ ፡ ዝንቱ ፡ ወልድከ ፡ ጠቢብ ፡ ዘኢይቀውም ፡ በተግሳጸ ፡ ውልዱ ።
The sorrows of a travailing woman will come on him. He is an unwise son, for when it is time, he doesn’t come to the opening of the womb.
13:14 ⧉ ⤴︎ מִיַּ֤ד שְׁאוֹל֙ אֶפְדֵּ֔ם מִמָּ֖וֶת אֶגְאָלֵ֑ם אֱהִ֨י דְבָרֶ֜יךָ מָ֗וֶת אֱהִ֤י קׇֽטׇבְךָ֙ שְׁא֔וֹל נֹ֖חַם יִסָּתֵ֥ר מֵעֵינָֽי ׃
ἐκ χειρὸς ᾅδου ῥύσομαι αὐτοὺς καὶ ἐκ θανάτου λυτρώσομαι αὐτούς ποῦ ἡ δίκη σου θάνατε ποῦ τὸ κέντρον σου ᾅδη παράκλησις κέκρυπται ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου
De manu mortis liberabo eos ; de morte redimam eos . Ero mors tua , o mors ! morsus tuus ero , inferne ! consolatio abscondita est ab oculis meis .
እምእደ ፡ ሞት ፡ አድኀኖሙ ፡ ወእምሲኦል ፡ እቤዘዎሙ ። አይቴ ፡ ኲነኔከ ፡ ሞት ፡ ወአይቴ ፡ ቀኖትኪ ፡ ሲኦል ፡ ተኀብአ ፡ ፍስሐ ፡ እምአዕ ፡ ይንትየ ።
I will ransom them from the power of Sheol. I will redeem them from death! Death, where are your plagues? Sheol, where is your destruction? “Compassion will be hidden from my eyes.
13:15 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י ה֔וּא בֵּ֥ין אַחִ֖ים יַפְרִ֑יא יָב֣וֹא קָדִים֩ ר֨וּחַ יְהֹוָ֜ה מִמִּדְבָּ֣ר עֹלֶ֗ה וְיֵב֤וֹשׁ מְקוֹרוֹ֙ וְיֶחֱרַ֣ב מַעְיָנ֔וֹ ה֣וּא יִשְׁסֶ֔ה אוֹצַ֖ר כׇּל ־כְּלִ֥י חֶמְדָּֽה ׃
διότι οὗτος ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν διαστελεῖ ἐπάξει ἄνεμον καύσωνα κύριος ἐκ τῆς ἐρήμου ἐπ’ αὐτόν καὶ ἀναξηρανεῖ τὰς φλέβας αὐτοῦ ἐξερημώσει τὰς πηγὰς αὐτοῦ αὐτὸς καταξηρανεῖ τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἐπιθυμητὰ αὐτοῦ
Quia ipse inter fratres dividet : adducet urentem ventum Dominus de deserto ascendentem , et siccabit venas ejus , et desolabit fontem ejus : et ipse diripiet thesaurum omnis vasis desiderabilis .
እስመ ፡ ውእቱ ፡ ይትፈልጥ ፡ እማእከለ ፡ አኃዊኡ ፡ ወያምጽ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሳዕሌሁ ፡ እምገዳም ፡ ነፋ ፡ ሀሩር ፡ ወያየብስ ፡ ስረዊሑ ፡ ወያነፅፍ ፡ ዐዘቃቲሁ ፡ ወያየብስ ፡ ምድራ ፡ ወኲሎ ፡ ምስናየ ፡ አብያቲሃ ።
Though he is fruitful among his brothers, an east wind will come, the breath of Yahweh coming up from the wilderness; and his spring will become dry, and his fountain will be dried up. He will plunder the storehouse of treasure.