7:1 ⧉ ⤴︎ כְּרׇפְאִ֣י לְיִשְׂרָאֵ֗ל וְנִגְלָ֞ה עֲוֺ֤ן אֶפְרַ֙יִם֙ וְרָע֣וֹת שֹׁמְר֔וֹן כִּ֥י פָעֲל֖וּ שָׁ֑קֶר וְגַנָּ֣ב יָב֔וֹא פָּשַׁ֥ט גְּד֖וּד בַּחֽוּץ ׃
ἐν τῷ ἰάσασθαί με τὸν Ισραηλ καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ ἀδικία Εφραιμ καὶ ἡ κακία Σαμαρείας ὅτι ἠργάσαντο ψευδῆ καὶ κλέπτης πρὸς αὐτὸν εἰσελεύσεται ἐκδιδύσκων λῃστὴς ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ
Cum sanare vellem Israël , revelata est iniquitas Ephraim , et malitia Samariae , quia operati sunt mendacium ; et fur ingressus est spolians , latrunculus foris .
ወሶበ ፡ ሰፋሕክዎ ፡ ለእስራኤል ፡ ትትከሠት ፡ ዐመፃሁ ፡ ለኤፍሬም ፡ ወእከየ ፡ ሰማርያ ፡ እስመ ፡ ሐሰተ ፡ ገብሩ ። ወያበውእ ፡ ሠርዌ ፡ ኀቤሁ ፡ ወይትፈየት ፡ ወይሰልብ ፡ በፍኖት ፡ ከመ ፡ ይኅበር ፡ ማዕሌቶሙ ።
When I would heal Israel, then the iniquity of Ephraim is uncovered, also the wickedness of Samaria; for they commit falsehood, and the thief enters in, and the gang of robbers ravages outside.
7:2 ⧉ ⤴︎ וּבַל ־יֹֽאמְרוּ֙ לִלְבָבָ֔ם כׇּל ־רָעָתָ֖ם זָכָ֑רְתִּי עַתָּה֙ סְבָב֣וּם מַעַלְלֵיהֶ֔ם נֶ֥גֶד פָּנַ֖י הָיֽוּ ׃
ὅπως συνᾴδωσιν ὡς συνᾴδοντες τῇ καρδίᾳ αὐτῶν πάσας τὰς κακίας αὐτῶν ἐμνήσθην νῦν ἐκύκλωσεν αὐτοὺς τὰ διαβούλια αὐτῶν ἀπέναντι τοῦ προσώπου μου ἐγένοντο
Et ne forte dicant in cordibus suis , omnem malitiam eorum me recordatum , nunc circumdederunt eos adinventiones suae : coram facie mea factae sunt .
ወአእመርኩ ፡ ዘኀልዩ ፡ በልቦሙ ፡ ወተዘከርኩ ፡ ኵሎ ፡ እከዮሙ ፡ ይእዜኒ ፡ የዐግቶሙ ፡ ኲሉ ፡ እከዮሙ ፡ ወጌጋዮሙ ፡ ወበቅድመ ፡ ገጽየ ፡ ኮኖሙ ።
They don’t consider in their hearts that I remember all their wickedness. Now their own deeds have engulfed them. They are before my face.
7:3 ⧉ ⤴︎ בְּרָעָתָ֖ם יְשַׂמְּחוּ ־מֶ֑לֶךְ וּבְכַחֲשֵׁיהֶ֖ם שָׂרִֽים ׃
ἐν ταῖς κακίαις αὐτῶν εὔφραναν βασιλεῖς καὶ ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν ἄρχοντας
In malitia sua laetificaverunt regem , et in mendaciis suis principes .
ወተፈሥሑ ፡ ነገሥት ፡ በእከዮሙ ፡ ወመላእክትኒ ፡ በሐሰቶሙ ።
They make the king glad with their wickedness, and the princes with their lies.
7:4 ⧉ ⤴︎ כֻּלָּם֙ מְנָ֣אֲפִ֔ים כְּמ֣וֹ תַנּ֔וּר בֹּעֵ֖רָה מֵאֹפֶ֑ה יִשְׁבּ֣וֹת מֵעִ֔יר מִלּ֥וּשׁ בָּצֵ֖ק עַד ־חֻמְצָתֽוֹ ׃
πάντες μοιχεύοντες ὡς κλίβανος καιόμενος εἰς πέψιν κατακαύματος ἀπὸ τῆς φλογός ἀπὸ φυράσεως στέατος ἕως τοῦ ζυμωθῆναι αὐτό
Omnes adulterantes , quasi clibanus succensus a coquente ; quievit paululum civitas a commistione fermenti , donec fermentaretur totum .
እስመ ፡ ኲሎሙ ፡ የሐውሩ ፡ ኀበ ፡ ብእሲተ ፡ ብእሲ ፡ ከመ ፡ እቶን ፡ ዘአንደዱ ፡ ለኀቢዝ ፡ ዘያንበለብል ፡ ነዱ ፡ እምሐሪፅ ፡ ዘልውስ ፡ እስከ ፡ ይትበሐዕ ፡ መዋዕለ ፡ ነገሥቶሙ ።
They are all adulterers. They are burning like an oven that the baker stops stirring, from the kneading of the dough, until it is leavened.
7:5 ⧉ ⤴︎ י֣וֹם מַלְכֵּ֔נוּ הֶחֱל֥וּ שָׂרִ֖ים חֲמַ֣ת מִיָּ֑יִן מָשַׁ֥ךְ יָד֖וֹ אֶת ־לֹצְצִֽים ׃
αἱ ἡμέραι τῶν βασιλέων ὑμῶν ἤρξαντο οἱ ἄρχοντες θυμοῦσθαι ἐξ οἴνου ἐξέτεινεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ μετὰ λοιμῶν
Dies regis nostri : coeperunt principes furere a vino ; extendit manum suam cum illusoribus .
ወአኀዙ ፡ መላእክት ፡ ይትመዐዑ ፡ እምወይን ፡ ወሰፍሑ ፡ እደዊሆሙ ፡ ምስለ ፡ ሥሑጻን ፡ ኵላ ፡ ሌሊተ ።
On the day of our king, the princes made themselves sick with the heat of wine. He joined his hand with mockers.
7:6 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־קֵרְב֧וּ כַתַּנּ֛וּר לִבָּ֖ם בְּאׇרְבָּ֑ם כׇּל ־הַלַּ֙יְלָה֙ יָשֵׁ֣ן אֹֽפֵהֶ֔ם בֹּ֕קֶר ה֥וּא בֹעֵ֖ר כְּאֵ֥שׁ לֶהָבָֽה ׃
διότι ἀνεκαύθησαν ὡς κλίβανος αἱ καρδίαι αὐτῶν ἐν τῷ καταράσσειν αὐτούς ὅλην τὴν νύκτα ὕπνου Εφραιμ ἐνεπλήσθη πρωὶ ἐγενήθη ἀνεκαύθη ὡς πυρὸς φέγγος
Quia applicuerunt quasi clibanum cor suum , cum insidiaretur eis ; tota nocte dormivit coquens eos : mane ipse succensus quasi ignis flammae .
ኤፍሬም ፡ ጸግበ ፡ ወኖመ ፡ ኵላ ፡ ሌሊተ ፡ ወሶበ ፡ ይነቅሁ ፡ በጽባሕ ፡ ነዱ ፡ ከመ ፡ ነበልባለ ፡ እሳት ፡ ኵሎሙ ።
For they have prepared their heart like an oven, while they lie in wait. Their anger smolders all night. In the morning it burns as a flaming fire.
7:7 ⧉ ⤴︎ כֻּלָּ֤ם יֵחַ֙מּוּ֙ כַּתַּנּ֔וּר וְאָכְל֖וּ אֶת ־שֹׁפְטֵיהֶ֑ם כׇּל ־מַלְכֵיהֶ֣ם נָפָ֔לוּ אֵין ־קֹרֵ֥א בָהֶ֖ם אֵלָֽי ׃
πάντες ἐθερμάνθησαν ὡς κλίβανος καὶ κατέφαγον τοὺς κριτὰς αὐτῶν πάντες οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἔπεσαν οὐκ ἦν ὁ ἐπικαλούμενος ἐν αὐτοῖς πρός με
Omnes calefacti sunt quasi clibanus , et devoraverunt judices suos : omnes reges eorum ceciderunt ; non est qui clamat in eis ad me .
ወወዕየ ፡ ከመ ፡ እቶን ፡ ልቦሙ ፡ ወበልዐቶሙ ፡ እሳት ፡ ለመኳንንቲሆሙ ። ወወድቁ ፡ ኵሎሙ ፡ ነገሥቶሙ ፡ ወአልቦ ፡ እንከ ፡ እምኔሆሙ ፡ ዘይጼውዐኒ ።
They are all hot as an oven, and devour their judges. All their kings have fallen. There is no one among them who calls to me.
7:8 ⧉ ⤴︎ אֶפְרַ֕יִם בָּעַמִּ֖ים ה֣וּא יִתְבּוֹלָ֑ל אֶפְרַ֛יִם הָיָ֥ה עֻגָ֖ה בְּלִ֥י הֲפוּכָֽה ׃
Εφραιμ ἐν τοῖς λαοῖς αὐτοῦ συνανεμείγνυτο Εφραιμ ἐγένετο ἐγκρυφίας οὐ μεταστρεφόμενος
Ephraim in populis ipse commiscebatur ; Ephraim factus est subcinericius panis , qui non reversatur .
ኤፍሬም ፡ ተደመረ ፡ ምስለ ፡ ሕዝቡ ፡ ኤፍሬም ፡ ኅቡአቲከ ፡ ገፍትዐተከ ።
Ephraim mixes himself among the nations. Ephraim is a pancake not turned over.
7:9 ⧉ ⤴︎ אָכְל֤וּ זָרִים֙ כֹּח֔וֹ וְה֖וּא לֹ֣א יָדָ֑ע גַּם ־שֵׂיבָה֙ זָ֣רְקָה בּ֔וֹ וְה֖וּא לֹ֥א יָדָֽע ׃
κατέφαγον ἀλλότριοι τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ αὐτὸς δὲ οὐκ ἐπέγνω καὶ πολιαὶ ἐξήνθησαν αὐτῷ καὶ αὐτὸς οὐκ ἔγνω
Comederunt alieni robur ejus , et ipse nescivit ; sed et cani effusi sunt in eo , et ipse ignoravit .
ወበልዐ ፡ ፀር ፡ ኀይሎ ፡ ወውእቱሰ ፡ ኢያእመረ ፡ ወበቈለ ፡ ሲበቱሂ ፡ ውስተ ፡ ገጹ ፡ ወዓዲ ፡ ኢለበወ ።
Strangers have devoured his strength, and he doesn’t realize it. Indeed, gray hairs are here and there on him, and he doesn’t realize it.
7:10 ⧉ ⤴︎ וְעָנָ֥ה גְאֽוֹן ־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּפָנָ֑יו וְלֹא ־שָׁ֙בוּ֙ אֶל ־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם וְלֹ֥א בִקְשֻׁ֖הוּ בְּכׇל ־זֹֽאת ׃
καὶ ταπεινωθήσεται ἡ ὕβρις Ισραηλ εἰς πρόσωπον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπέστρεψαν πρὸς κύριον τὸν θεὸν αὐτῶν καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν αὐτὸν ἐν πᾶσι τούτοις
Et humiliabitur superbia Israël in facie ejus ; nec reversi sunt ad Dominum Deum suum , et non quaesierunt eum in omnibus his .
ወያኀስርዎ ፡ ወይጼዕልዎ ፡ ለእስራኤል ፡ ቅድመ ፡ ገጹ ፡ ወኢተመይጡ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኮሙ ፡ ወበዝንቱ ፡ ኵሉ ፡ ኢኀሠሥዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላኮሙ ።
The pride of Israel testifies to his face; yet they haven’t returned to Yahweh their God, nor sought him, for all this.
7:11 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֣י אֶפְרַ֔יִם כְּיוֹנָ֥ה פוֹתָ֖ה אֵ֣ין לֵ֑ב מִצְרַ֥יִם קָרָ֖אוּ אַשּׁ֥וּר הָלָֽכוּ ׃
καὶ ἦν Εφραιμ ὡς περιστερὰ ἄνους οὐκ ἔχουσα καρδίαν Αἴγυπτον ἐπεκαλεῖτο καὶ εἰς Ἀσσυρίους ἐπορεύθησαν
Et factus est Ephraim quasi columba seducta non habens cor . Aegyptum invocabant ; ad Assyrios abierunt .
ወኮነ ፡ ኤፍሬም ፡ አብደ ፡ ከመ ፡ ርግብ ፡ ዘአልቦ ፡ ልብ ፡ ለግብጽ ፡ ይጼውዕዎሙ ፡ ወኀበ ፡ ፋርስ ፡ የሐውሩ ።
“Ephraim is like an easily deceived dove, without understanding. They call to Egypt. They go to Assyria.
7:12 ⧉ ⤴︎ כַּאֲשֶׁ֣ר יֵלֵ֗כוּ אֶפְר֤וֹשׂ עֲלֵיהֶם֙ רִשְׁתִּ֔י כְּע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם אוֹרִידֵ֑ם אַיְסִירֵ֕ם כְּשֵׁ֖מַע לַעֲדָתָֽם ׃ {ס}
καθὼς ἂν πορεύωνται ἐπιβαλῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὸ δίκτυόν μου καθὼς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατάξω αὐτούς παιδεύσω αὐτοὺς ἐν τῇ ἀκοῇ τῆς θλίψεως αὐτῶν
Et cum profecti fuerint , expandam super eos rete meum : quasi volucrem caeli detraham eos ; caedam eos secundum auditionem coetus eorum .
ወበከመ ፡ የሐውሩ ፡ ከማሁ ፡ እዌሩ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ መሥገርትየ ፡ ወከመ ፡ አዕዋፈ ፡ ሰማይ ፡ አወርዶሙ ፡ ወእቀሥፎሙ ፡ እዘኒሆሙ ፡ በምንዳቤሆሙ ።
When they go, I will spread my net on them. I will bring them down like the birds of the sky. I will chastise them, as their congregation has heard.
7:13 ⧉ ⤴︎ א֤וֹי לָהֶם֙ כִּֽי ־נָדְד֣וּ מִמֶּ֔נִּי שֹׁ֥ד לָהֶ֖ם כִּי ־פָ֣שְׁעוּ בִ֑י וְאָנֹכִ֣י אֶפְדֵּ֔ם וְהֵ֕מָּה דִּבְּר֥וּ עָלַ֖י כְּזָבִֽים ׃
οὐαὶ αὐτοῖς ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ’ ἐμοῦ δείλαιοί εἰσιν ὅτι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμην αὐτούς αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ’ ἐμοῦ ψεύδη
Vae eis , quoniam recesserunt a me ! vastabuntur , quia praevaricati sunt in me , et ego redemi eos , et ipsi locuti sunt contra me mendacia .
አሌ ፡ ሎሙ ፡ እስመ ፡ ነገዱ ፡ እምኔየ ፡ ድንጉፃኒሆሙ ፡ እሙንቱ ፡ እስመ ፡ አበሱ ፡ ላዕሌየ ፡ ወአንሰ ፡ አድኀንክዎሙ ፡ እሙንቱሰ ፡ ሐመዩኒ ፡ በሐሰት ።
Woe to them! For they have wandered from me. Destruction to them! For they have trespassed against me. Though I would redeem them, yet they have spoken lies against me.
7:14 ⧉ ⤴︎ וְלֹא ־זָעֲק֤וּ אֵלַי֙ בְּלִבָּ֔ם כִּ֥י יְיֵלִ֖ילוּ עַל ־מִשְׁכְּבוֹתָ֑ם עַל ־דָּגָ֧ן וְתִיר֛וֹשׁ יִתְגּוֹרָ֖רוּ יָס֥וּרוּ בִֽי ׃
καὶ οὐκ ἐβόησαν πρός με αἱ καρδίαι αὐτῶν ἀλλ’ ἢ ὠλόλυζον ἐν ταῖς κοίταις αὐτῶν ἐπὶ σίτῳ καὶ οἴνῳ κατετέμνοντο ἐπαιδεύθησαν ἐν ἐμοί
Et non clamaverunt ad me in corde suo , sed ululabant in cubilibus suis : super triticum et vinum ruminabant ; recesserunt a me .
ወኢጸርሑ ፡ ኀቤየ ፡ በልቦሙ ፡ ዳእሙ ፡ ይግዕሩ ፡ ውስተ ፡ ምስካቦሙ ፡ በእንተ ፡ እክል ፡ ወወይን ፡ ወቅብዕ ፡ ወተቀትሉ ።
They haven’t cried to me with their heart, but they howl on their beds. They assemble themselves for grain and new wine. They turn away from me.
7:15 ⧉ ⤴︎ וַאֲנִ֣י יִסַּ֔רְתִּי חִזַּ֖קְתִּי זְרוֹעֹתָ֑ם וְאֵלַ֖י יְחַשְּׁבוּ ־רָֽע ׃
κἀγὼ κατίσχυσα τοὺς βραχίονας αὐτῶν καὶ εἰς ἐμὲ ἐλογίσαντο πονηρά
Et ego erudivi eos , et confortavi brachia eorum , et in me cogitaverunt malitiam .
ወኢተገሠጹ ፡ በኀቤየ ፡ ወአነ ፡ አጽናዕኩ ፡ መዝራዕትየ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ከመ ፡ እግበር ፡ እኩየ ፡ ላዕሌሆሙ ።
Though I have taught and strengthened their arms, yet they plot evil against me.
7:16 ⧉ ⤴︎ יָשׁ֣וּבוּ ׀ לֹ֣א עָ֗ל הָיוּ֙ כְּקֶ֣שֶׁת רְמִיָּ֔ה יִפְּל֥וּ בַחֶ֛רֶב שָׂרֵיהֶ֖ם מִזַּ֣עַם לְשׁוֹנָ֑ם ז֥וֹ לַעְגָּ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם ׃
ἀπεστράφησαν εἰς οὐθέν ἐγένοντο ὡς τόξον ἐντεταμένον πεσοῦνται ἐν ῥομφαίᾳ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν δῑ ἀπαιδευσίαν γλώσσης αὐτῶν οὗτος ὁ φαυλισμὸς αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ
Reversi sunt ut essent absque jugo ; facti sunt quasi arcus dolosus : cadent in gladio principes eorum , a furore linguae suae . Ista subsannatio eorum in terra Aegypti .
ወተመይጡ ፡ ውስተ ፡ ከንቱ ፡ ወኮኑ ፡ ከመ ፡ ቀስት ፡ ጠዋይ ፡ ወይወድቁ ፡ በኵናት ፡ መላእክቲሆሙ ፡ በእንተ ፡ እበደ ፡ ልቦሙ ፡ ወልሳኖሙ ። ከማሁ ፡ አበሳሆሙ ፡ ወዐመፃሆሙ ፡ በምድረ ፡ ግብጽ ፡ ውስተ ፡ ሕፅኖሙ ፡ ከመ ፡ መሬት ።
They return, but not to the Most High. They are like a faulty bow. Their princes will fall by the sword for the rage of their tongue. This will be their derision in the land of Egypt.