| 3:1 | Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα λημψόμεθα. | Nolite plures magistri fieri fratres mei, scientes quoniam majus judicium sumitis. | ወኢይኩኑ እምውስቴትክሙ ብዙኃን መምህራን አኀዊነ ተአምሩ ከመ እንተ ተዐቢ ደይነ ንነሥእ። |
|---|
| 3:2 | πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα. | In multis enim offendimus omnes. Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir : potest etiam freno circumducere totum corpus. | እስመ ብዙኀ ንስሕት ኵልነ ወዘሰ ኢይስሕት በቃሉ ፍጹም ውእቱ ወይክል ወድየ ልጓም ለኵሉ ሥጋሁ። |
|---|
| 3:3 | εἰ δὲ τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν εἰς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν. | Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus. | ወናሁ ለአፍራስኒ ንወዲ ሎቶን ልጓመ ውስተ አፉሆን ከመ ኦሆ ይበላነ ወንመይጦን ኵሎ ሥጋሆን። |
|---|
| 3:4 | ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούλεται· | Ecce et naves, cum magnae sint, et a ventis validis minentur, circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit. | ወናሁ ለአሕማርኒ ዘመጠነዝ አካሎን በኀይለ ነፋስ ሶበ ይትነድኣ ወይትመየጣ ይመይጦን ብእሲ በሐዳፍ እንዘ መጠነዝ ናእሱ ወያበውኦን ውስተ መርሶ ኀበ ፈቀደ። |
|---|
| 3:5 | οὕτως καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶν καὶ μεγάλα αὐχεῖ. ἰδοὺ ἡλίκον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει· | Ita et lingua modicum quidem membrum est, et magna exaltat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit ! | ከማሁ ልሳንኒ ንስቲት አባል ይእቲ ወታመጽእ ዐቢያተ ወናሁ እሳትኒ ንስቲት ጥቀ ዘመጠነዝ ዖመ ታውዒ። |
|---|
| 3:6 | ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας, ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν, ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης. | Et lingua ignis est, universitas iniquitatis. Lingua constituitur in membris nostris, quae maculat totum corpus, et inflammat rotam nativitatis nostrae inflammata a gehenna. | ወልሳንኒ እሳት ይእቲ ለዓለም ዘዐመፃ ወናሁ ልሳንኒ ንስቲት ተፈጥረት ውስተ ነፍስትነ ወታረምፆ ለሥጋነ ወትሎሉ ክቡተ ፍጥረተነ ወታውዒ ጥቀ እምገሃነም። |
|---|
| 3:7 | πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ· | Omnis enim natura bestiarum, et volucrum, et serpentium, et ceterorum domantur, et domita sunt a natura humana : | እስመ ኵሉ ፍጥረተ አራዊትኒ ወአዕዋፍኒ ወዘይትሐወስኒ ውስተ ባሕር ወእንስሳኒ ይገርር ለፍጥረተ ዕጓለ እመሕያው። |
|---|
| 3:8 | τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάστατον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου. | linguam autem nullus hominum domare potest : inquietum malum, plena veneno mortifero. | ወለልሳነ ዕጓለ እመሕያውሰ አልቦ ዘይክል አግርሮታ እኪት ይእቲ ወአልባ ዐቅም ወምልእት ይእቲ ሕምዘ ዘይቀትል። |
|---|
| 3:9 | ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν κύριον καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ’ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονότας· | In ipsa benedicimus Deum et Patrem : et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt. | ባቲ ንባርኮ ለእግዚአብሔር አብ ወባቲ ንረግሞ ለዕጓለ እመሕያው ዘበአርኣያ እግዚአብሔር ተፈጥረ። |
|---|
| 3:10 | ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτως γίνεσθαι. | Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, haec ita fieri. | እምአሐዱ አፍ ይፃእ ቡራኬ ወመርገም ኢይረትዕ ከመዝ አኀዊነ ይኩን። |
|---|
| 3:11 | μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν; | Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam ? | ይትከሀልኑ ይፃእ እምአሐዱ ዐይን ወእምውስተ አሐቲ ዐዘቅት ይነቅዕኑ ማይ መሪር ወማይ ጥዑም። |
|---|
| 3:12 | μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὔτε ἁλυκὸν γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ. | Numquid potest, fratres mei, ficus uvas facere, aut vitis ficus ? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam. | ይክልኑ አኀዊነ በለስ ዘይተ ፈርየ ወእመ አኮ ወይን በለሰ ፈርየ ከማሁኬ ማይኒ መሪር ኢይከውን ጥዑመ ወማይኒ ጥዑም ኢይከውን መሪረ። |
|---|
| 3:13 | Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας. | Quis sapiens et disciplinatus inter vos ? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae. | ወመኑ ጠቢብ እምኔክሙ ወምኩር ከመ ያርኢ ምግባሮ በየውሀት ወበጥበብ እምሥነ ግዕዙ። |
|---|
| 3:14 | εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε τῆς ἀληθείας καὶ ψεύδεσθε. | Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sint in cordibus vestris : nolite gloriari, et mendaces esse adversus veritatem : | ወእመሰ ተቃንኦ መሪር ወካሕድ ብክሙ ውስተ ልብክሙ ኢትትመክሑ ወኢተሐስውዋ ለጽድቅ። |
|---|
| 3:15 | οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλὰ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης· | non est enim ista sapientia desursum descendens : sed terrena, animalis, diabolica. | ኢኮነት ዛቲ ጥበብ እንተ እምላዕሉ ትወርድ አላ እምድር እንተ እምነፍሰ አጋንንት። |
|---|
| 3:16 | ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα. | Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum. | እስመ ኀበ ሀለወ ተቃንኦ ህየ ሀለወ ሀውክ ወካሕድ ወኵሉ እከየ ምግባር። |
|---|
| 3:17 | ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος, ἀνυπόκριτος· | Quae autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione. | ወእንተሰ እምላዕሉ ጥበብ ቀዳሚሃ ንጽሕት ይእቲ እንተ ታስተሰናኡ ወእንተ በዐቅም ኦሆ በሃሊት ወምልእት ምሕረተ ወፍሬሃ ሠናይ ዘእንበለ ኑፋቄ አማኒት። |
|---|
| 3:18 | καρπὸς δὲ δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην. | Fructus autem justitiae, in pace seminatur, facientibus pacem. | ወፍሬሃኒ ዘጽድቅ በሰላም ይዘራዕ ለእለ ይገብርዋ ለሰላም። |
|---|