| 4:1 | Πόθεν πόλεμοι καὶ πόθεν μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν; | Unde bella et lites in vobis ? nonne hinc : ex concupiscentiis vestris, quae militant in membris vestris ? | እምአይቴ ለክሙ ጸብእ ወቀትል አኮኑ እምዝየ እምአፍቅሮ ዝሙት ዘይትገበር ውስተ አንጕዕክሙ። |
|---|
| 4:2 | ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε. καὶ οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς· | concupiscitis, et non habetis : occiditis, et zelatis : et non potestis adipisci : litigatis, et belligeratis, et non habetis, propter quod non postulatis. | ትፈትዉሂ ወኢትረክቡ ትትቃንኡሂ ወትትቃተሉሂ ወበእንተዝ ኢትክሉ ረኪበ ትትበአሱሂ ወትጻብኡሂ ወኢትረከቡ ዘተኀሥሡ እስመ ኢትስእሉ። |
|---|
| 4:3 | αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε. | Petitis, et non accipitis : eo quod male petatis : ut in concupiscentiis vestris insumatis. | ትስእሉሂ ወኢይሁቡክሙ እስመ ለእኪት ትስእሉ ለዝሙትክሙ ከመ ተሀቡ። |
|---|
| 4:4 | μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα ἐστὶν τῷ θεῷ; ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται. | Adulteri, nescitis quia amicitia hujus mundi inimica est Dei ? quicumque ergo voluerit amicus esse saeculi hujus, inimicus Dei constituitur. | ኦ ዘማውያን ኢተአምሩኑ ከመ ፍቁሩ ለዝ ዓለም ጸላኢሁ ውእቱ ለእግዚአብሔር እስመ ዘአብደረ ፍቅሮ ለዝ ዓለም ጸላኢሁ ለእግዚአብሔር ይከውን። |
|---|
| 4:5 | ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκισεν ἐν ἡμῖν; | An putatis quia inaniter Scriptura dicat : Ad invidiam concupiscit spiritus qui habitat in vobis ? | ወሚመ ይመስለክሙኑ ዘሐሰተ ይብል መጽሐፍ ከመ ተቃንኦ ያፈቅር መንፈስ ዘየኀድር ላዕሌክሙ። |
|---|
| 4:6 | μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν· διὸ λέγει, ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν. | majorem autem dat gratiam. Propter quod dicit : Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam. | ወባሕቱ አምላክነ እንተ ተዐቢ ሞገሰ ይሁበነ ወበእንተ ዝንቱ ይቤ «እስመ ለዕቡያን ይትሄየዮሙ እግዚአብሔር ወለእለሰ ያቴሕቱ ርእሶሙ ይሁቦሙ ሞገሰ።» |
|---|
| 4:7 | ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ· ἀντίστητε δὲ τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν· | Subditi ergo estote Deo, resistite autem diabolo, et fugiet a vobis. | ኦሆ በልዎ ለእግዚአብሔር ወእንብየ በልዎ ለጋኔን ወይጐይይ እምኔክሙ። |
|---|
| 4:8 | ἐγγίσατε τῷ θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας, ἁμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας, δίψυχοι. | Appropinquate Deo, et appropinquabit vobis. Emundate manus, peccatores : et purificate corda, duplices animo. | ቅረብዎ ለእግዚአብሔር ወይቀርበክሙ አንጽሑ እደዊክሙ ኃጥኣን ወአንጽሑ ልበክሙ ወእለ ትናፍቁ ግነዩ። |
|---|
| 4:9 | ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε, κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μετατραπήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν. | Miseri estote, et lugete, et plorate : risus vester in luctum convertatur, et gaudium in moerorem. | ወላሕዉ ወብክዩ ወለሰሓቅክሙኒ ሚጥዎ ውስተ ላሕ ወለትፍሥሕትክሙኒ ውስተ ትካዝ አግብእዎ። |
|---|
| 4:10 | ταπεινώθητε ἐνώπιον κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς. | Humiliamini in conspectu Domini, et exaltabit vos. | አትሕቱ ርእሰክሙ ወያሌዕለክሙ እግዚአብሔር። |
|---|
| 4:11 | Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί· ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἢ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής. | Nolite detrahere alterutrum fratres. Qui detrahit fratri, aut qui judicat fratrem suum, detrahit legi, et judicat legem. Si autem judicas legem, non es factor legis, sed judex. | ወኢትትሓመዩ በበይናቲክሙ አኀዊነ እስመ ዘሐመዮ ለካልኡ ሐመዮ ለሕገ እግዚአብሔር ወዘይግዕዝ ካልኦ ሕገ እግዚአብሔር ገዐዘ ወእመሰ ሕጎ ትግዕዝ ኢኮንከ ገባሬ ሕግ አላ ኮንከ ገዓዚሃ ለሕግ። |
|---|
| 4:12 | εἷς ἐστιν ὁ νομοθέτης καὶ κριτής, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ δὲ τίς εἶ, ὁ κρίνων τὸν πλησίον; | Unus est legislator et judex, qui potest perdere et liberare. | እስመ አሐዱ ውእቱ ወሀቢሃ ለሕግ ወመኰንና ለሕግ ዘውእቱ ይክል አማስኖሂ ወአድኅኖሂ አንተኬ ምንትኑ አንተ ዘትግዕዞ ለካልእከ። |
|---|
| 4:13 | Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, σήμερον ἢ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν· | Tu autem quis es, qui judicas proximum ? Ecce nunc qui dicitis : Hodie, aut crastino ibimus in illam civitatem, et faciemus ibi quidem annum, et mercabimur, et lucrum faciemus : | ከመ እለ ይብሉ ዮም አው ጌሠመ ነሐውር ውስተ እንታክቲ ሀገር ወንነብር ውስቴታ ወንትጌበር ወንረብሕ ወኢየአምሩ ዘይከውን ጌሠመ። |
|---|
| 4:14 | οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν. ἀτμὶς γάρ ἐστε ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα καὶ ἀφανιζομένη· | qui ignoratis quid erit in crastino. | ምንትኑመ ሕይወትክሙ አኮኑ ከመ ጢስ አንትሙ ዘለምዕር ያስተርኢ ወእምድኅሬሁ ይማስን። |
|---|
| 4:15 | ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς· ἐὰν ὁ κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. | Quae est enim vita vestra ? vapor est ad modicum parens, et deinceps exterminabitur ; pro eo ut dicatis : Si Dominus voluerit. Et : Si vixerimus, faciemus hoc, aut illud. | ዘእምትቤሉ እመ ሠምረ እግዚአብሔር ወሐየውነ ንገብር ዘንተ አው ዝክተ። |
|---|
| 4:16 | νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονίαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν. | Nunc autem exsultatis in superbiis vestris. Omnis exsultatio talis, maligna est. | ወይእዜሰ ትትሜክሑ በምግባሪክሙ ወኵላ ትምክሕት እንተ ከመዝ እኪት ይእቲ። |
|---|
| 4:17 | εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν. | Scienti igitur bonum facere, et non facienti, peccatum est illi. | ወዘየአምር ገቢሮታ ለሠናይት ወኢይገብራ ኀጢአተ ትከውኖ። |
|---|