| 5:1 | שׁוֹטְט֞וּ בְּחוּצ֣וֹת יְרוּשָׁלַ֗͏ִם וּרְאוּ־נָ֤א וּדְעוּ֙ וּבַקְשׁ֣וּ בִרְחוֹבוֹתֶ֔יהָ אִם־תִּמְצְא֣וּ אִ֔ישׁ אִם־יֵ֛שׁ עֹשֶׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט מְבַקֵּ֣שׁ אֱמוּנָ֑ה וְאֶסְלַ֖ח לָֽהּ׃ | περιδράμετε ἐν ταῖς ὁδοῖς Ιερουσαλημ καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε καὶ ζητήσατε ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς ἐὰν εὕρητε ἄνδρα εἰ ἔστιν ποιῶν κρίμα καὶ ζητῶν πίστιν καὶ ἵλεως ἔσομαι αὐτοῖς λέγει κύριος | Circuite vias Jerusalem, et aspicite, et considerate, et quaerite in plateis ejus, an inveniatis virum facientem judicium, et quaerentem fidem : et propitius ero ei. | ሩጹ፡ ውስተ፡ ፍናዊሃ፡ ለኢየሩሳሌም፡ ወርእዩ፡ ወአእምሩ፡ ወኅሥሡ፡ ውስተ፡ መርኅባ። |
|---|
| 5:2 | וְאִ֥ם חַי־יְהֹוָ֖ה יֹאמֵ֑רוּ לָכֵ֥ן לַשֶּׁ֖קֶר יִשָּׁבֵֽעוּ׃ | ζῇ κύριος λέγουσιν διὰ τοῦτο οὐκ ἐπὶ ψεύδεσιν ὀμνύουσιν | Quod si etiam : Vivit Dominus, dixerint, et hoc falso jurabunt. | ወእሣሃሎሙ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ እመይቤሉ፡ ሕያው፡ እግዚአብሔር፡ ዳዕሙ፡ በሐሰት፡ ይምሕሉ። |
|---|
| 5:3 | יְהֹוָ֗ה עֵינֶ֘יךָ֮ הֲל֣וֹא לֶאֱמוּנָה֒ הִכִּ֤יתָה אֹתָם֙ וְֽלֹא־חָ֔לוּ כִּלִּיתָ֕ם מֵאֲנ֖וּ קַ֣חַת מוּסָ֑ר חִזְּק֤וּ פְנֵיהֶם֙ מִסֶּ֔לַע מֵאֲנ֖וּ לָשֽׁוּב׃ | κύριε οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς πίστιν ἐμαστίγωσας αὐτούς καὶ οὐκ ἐπόνεσαν συνετέλεσας αὐτούς καὶ οὐκ ἠθέλησαν δέξασθαι παιδείαν ἐστερέωσαν τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὑπὲρ πέτραν καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἐπιστραφῆναι | Domine, oculi tui respiciunt fidem : percussisti eos, et non doluerunt ; attrivisti eos, et renuerunt accipere disciplinam : induraverunt facies suas supra petram, et noluerunt reverti. | እግዚኦ፡ አዕይንቲከሰ፡ አኮኑ፡ ለሃይማኖት፡ ቀሠፍኮሙ፡ ወኢሐሙ፡ አኅለቆሙሂ፡ ወአበዩ፡ ተምህሮ፡ ወአጽንዑ፡ ገጾሙ፡ እምኰኵሕ፡ ወኢፈቀዱ፡ ይትመየጡ። |
|---|
| 5:4 | וַאֲנִ֣י אָמַ֔רְתִּי אַךְ־דַּלִּ֖ים הֵ֑ם נוֹאֲל֕וּ כִּ֣י לֹ֤א יָֽדְעוּ֙ דֶּ֣רֶךְ יְהֹוָ֔ה מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵיהֶֽם׃ | καὶ ἐγὼ εἶπα ἴσως πτωχοί εἰσιν διότι οὐκ ἐδυνάσθησαν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν ὁδὸν κυρίου καὶ κρίσιν θεοῦ | Ego autem dixi : Forsitan pauperes sunt et stulti, ignorantes viam Domini, judicium Dei sui. | ወአነሂ፡ እቤ፡ አኮኑ፡ ነዳያን፡ እሙንቱ፡ እስመ፡ ስዕኑ፡ አእምሮ፡ ፍኖተ፡ እግዚአብሔር፡ ወፍትሐ፡ አምላኮሙ፡ አሐውር፡ ኀበ፡ ዐቢያን፡ ወእነግሮሙ። |
|---|
| 5:5 | אֵֽלְכָה־לִּ֤י אֶל־הַגְּדֹלִים֙ וַאֲדַבְּרָ֣ה אוֹתָ֔ם כִּ֣י הֵ֗מָּה יָֽדְעוּ֙ דֶּ֣רֶךְ יְהֹוָ֔ה מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵיהֶ֑ם אַ֣ךְ הֵ֤מָּה יַחְדָּו֙ שָׁ֣בְרוּ עֹ֔ל נִתְּק֖וּ מוֹסֵרֽוֹת׃ | πορεύσομαι πρὸς τοὺς ἁδροὺς καὶ λαλήσω αὐτοῖς ὅτι αὐτοὶ ἐπέγνωσαν ὁδὸν κυρίου καὶ κρίσιν θεοῦ καὶ ἰδοὺ ὁμοθυμαδὸν συνέτριψαν ζυγόν διέρρηξαν δεσμούς | Ibo igitur ad optimates, et loquar eis : ipsi enim cognoverunt viam Domini, judicium Dei sui : et ecce magis hi simul confregerunt jugum ; ruperunt vincula. | ወባሕቱ፡ እሙንቱ፡ ቀጥቀጡ፡ ኅቡረ፡ አርዑተ፡ ወበተኩ፡ ማዕሠረ። |
|---|
| 5:6 | עַל־כֵּן֩ הִכָּ֨ם אַרְיֵ֜ה מִיַּ֗עַר זְאֵ֤ב עֲרָבוֹת֙ יְשׇׁדְדֵ֔ם נָמֵ֤ר שֹׁקֵד֙ עַל־עָ֣רֵיהֶ֔ם כׇּל־הַיּוֹצֵ֥א מֵהֵ֖נָּה יִטָּרֵ֑ף כִּ֤י רַבּוּ֙ פִּשְׁעֵיהֶ֔ם עָצְמ֖וּ מְשֻׁבוֹתֵיהֶֽם׃ | διὰ τοῦτο ἔπαισεν αὐτοὺς λέων ἐκ τοῦ δρυμοῦ καὶ λύκος ἕως τῶν οἰκιῶν ὠλέθρευσεν αὐτούς καὶ πάρδαλις ἐγρηγόρησεν ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτῶν πάντες οἱ ἐκπορευόμενοι ἀπ’ αὐτῶν θηρευθήσονται ὅτι ἐπλήθυναν ἀσεβείας αὐτῶν ἴσχυσαν ἐν ταῖς ἀποστροφαῖς αὐτῶν | Idcirco percussit eos leo de silva ; lupus ad vesperam vastavit eos : pardus vigilans super civitates eorum : omnis qui egressus fuerit ex eis capietur : quia multiplicatae sunt praevaricationes eorum ; confortatae sunt aversiones eorum. | ወበእንተ፡ ዝንቱ፡ መጽኦሙ፡ አንበሳ፡ እምውስተ፡ ዖም፡ ወተኵላእምገዳም፡ ይሤርዎሙ፡ ወነምርሂ፡ ተግሀ፡ ላዕለ፡ አህጉሪሆሙ፡ ኵሉ፡ ዘወጽአ፡ እምኔሆሙ፡ ይትመሰጥ፡ እስመ፡ በዝኀ፡ ጌጋዮሙ፡ ወጸንዑ፡ በጣኦቶሙ። |
|---|
| 5:7 | אֵ֤י לָזֹאת֙ (אסלוח) [אֶֽסְלַֽח־]לָ֔ךְ בָּנַ֣יִךְ עֲזָב֔וּנִי וַיִּשָּׁבְע֖וּ בְּלֹ֣א אֱלֹהִ֑ים וָאַשְׂבִּ֤עַ אוֹתָם֙ וַיִּנְאָ֔פוּ וּבֵ֥ית זוֹנָ֖ה יִתְגּוֹדָֽדוּ׃ | ποίᾳ τούτων ἵλεως γένωμαί σοι οἱ υἱοί σου ἐγκατέλιπόν με καὶ ὤμνυον ἐν τοῖς οὐκ οὖσιν θεοῖς καὶ ἐχόρτασα αὐτούς καὶ ἐμοιχῶντο καὶ ἐν οἴκοις πορνῶν κατέλυον | Super quo propitius tibi esse potero ? filii tui dereliquerunt me, et jurant in his qui non sunt dii. Saturavi eos, et moechati sunt, et in domo meretricis luxuriabantur. | በአይ፡ እላንቱ፡ እሣሀሎሙ፡ ለደቂቅኪ፡ እለ፡ ኀደጉኒ፡ ወይምሕሉ፡ በእለኢኮኑ፡ አማልክተ፡ ወወአጽገብክዎሙ፡ ወዘመዉ፡ ወኀደሩ፡ ቤተ፡ ዘማት። |
|---|
| 5:8 | סוּסִ֥ים מְיֻזָּנִ֖ים מַשְׁכִּ֣ים הָי֑וּ אִ֛ישׁ אֶל־אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ יִצְהָֽלוּ׃ | ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐχρεμέτιζον | Equi amatores et emissarii facti sunt : unusquisque ad uxorem proximi sui hinniebat. | አፍራሰ፡ ዘማውያነ፡ ኮኑ፡ አሐዱ፡ አሐዱ፡ ያረኵስ፡ ብእሲተ፡ ቢጹ። |
|---|
| 5:9 | הַעַל־אֵ֥לֶּה לֽוֹא־אֶפְקֹ֖ד נְאֻם־יְהֹוָ֑ה וְאִם֙ בְּג֣וֹי אֲשֶׁר־כָּזֶ֔ה לֹ֥א תִתְנַקֵּ֖ם נַפְשִֽׁי׃ {ס} | μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι λέγει κύριος ἢ ἐν ἔθνει τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου | Numquid super his non visitabo, dicit Dominus, et in gente tali non ulciscetur anima mea ? | በዘሂ፡ ኢትትቤቀልሁ፡ ነፍስየ። |
|---|
| 5:10 | עֲל֤וּ בְשָׁרוֹתֶ֙יהָ֙ וְשַׁחֵ֔תוּ וְכָלָ֖ה אַֽל־תַּעֲשׂ֑וּ הָסִ֙ירוּ֙ נְטִ֣ישׁוֹתֶ֔יהָ כִּ֛י ל֥וֹא לַיהֹוָ֖ה הֵֽמָּה׃ | ἀνάβητε ἐπὶ τοὺς προμαχῶνας αὐτῆς καὶ κατασκάψατε συντέλειαν δὲ μὴ ποιήσητε ὑπολίπεσθε τὰ ὑποστηρίγματα αὐτῆς ὅτι τοῦ κυρίου εἰσίν | Ascendite muros ejus, et dissipate : consummationem autem nolite facere : auferte propagines ejus, quia non sunt Domini. | ዕርጉ፡ ውስተ፡ አሕቃላቲሁሃ፡ ወአማሰኑ፡ ወኢትግበሩ፡ ማኅለቅትተ፡ ወአሰሰሉ፡ ትራፋቲሃ፡ እስመ፡ ኢኮኑ፡ ዘእግዚአብሔር፡ እሙንቱ፡ ወአትረፉ፡ ምስማካቲሃ፡ እሰመ፡ ዘእግዚአብሔር፡ እሙንቱ። |
|---|
| 5:11 | כִּי֩ בָג֨וֹד בָּגְד֜וּ בִּ֗י בֵּ֧ית יִשְׂרָאֵ֛ל וּבֵ֥ית יְהוּדָ֖ה נְאֻם־יְהֹוָֽה׃ | ὅτι ἀθετῶν ἠθέτησεν εἰς ἐμέ λέγει κύριος οἶκος Ισραηλ καὶ οἶκος Ιουδα | Praevaricatione enim praevaricata est in me domus Israël, et domus Juda, ait Dominus. | እስመ፡ ዐሊዎ፡ ዐለዉኒ፡ ቤተ፡ እስራኤል፡ ወቤተ፡ ይሁዳ፡ ወክህዱኒ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 5:12 | כִּֽחֲשׁוּ֙ בַּיהֹוָ֔ה וַיֹּאמְר֖וּ לוֹא־ה֑וּא וְלֹֽא־תָב֤וֹא עָלֵ֙ינוּ֙ רָעָ֔ה וְחֶ֥רֶב וְרָעָ֖ב ל֥וֹא נִרְאֶֽה׃ | ἐψεύσαντο τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν καὶ εἶπαν οὐκ ἔστιν ταῦτα οὐχ ἥξει ἐφ’ ἡμᾶς κακά καὶ μάχαιραν καὶ λιμὸν οὐκ ὀψόμεθα | Negaverunt Dominum, et dixerunt : Non est ipse : neque veniet super nos malum : gladium et famem non videbimus. | ወሐሰዉ፡ ቤተ፡ ይሁዳ፡ በእግዚአብሔር፡ ወይቤሉ፡ ኢኮነ፡ ከመዝ፡ ወኢይረክበነ፡ እኵይ፡ ወኢይመጽአነ፡ መጥባሕት፡ ወረኀብ። |
|---|
| 5:13 | וְהַנְּבִיאִים֙ יִהְי֣וּ לְר֔וּחַ וְהַדִּבֵּ֖ר אֵ֣ין בָּהֶ֑ם כֹּ֥ה יֵעָשֶׂ֖ה לָהֶֽם׃ {ס} | οἱ προφῆται ἡμῶν ἦσαν εἰς ἄνεμον καὶ λόγος κυρίου οὐχ ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς οὕτως ἔσται αὐτοῖς | Prophetae fuerunt in ventum locuti, et responsum non fuit in eis : haec ergo evenient illis. | ነቢያትክሙኒ፡ ነፋሳት፡ እሙንቱ፡ ወአልቦ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ላዕሌሆሙ፡ ወከመዝ፡ ይከውን፡ በበይነዝ። |
|---|
| 5:14 | לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֔וֹת יַ֚עַן דַּבֶּרְכֶ֔ם אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה הִנְנִ֣י נֹתֵן֩ דְּבָרַ֨י בְּפִ֜יךָ לְאֵ֗שׁ וְהָעָ֥ם הַזֶּ֛ה עֵצִ֖ים וַאֲכָלָֽתַם׃ | διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ ἀνθ’ ὧν ἐλαλήσατε τὸ ῥῆμα τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου πῦρ καὶ τὸν λαὸν τοῦτον ξύλα καὶ καταφάγεται αὐτούς | Haec dicit Dominus Deus exercituum : Quia locuti estis verbum istud, ecce ego do verba mea in ore tuo in ignem, et populum istum in ligna, et vorabit eos. | ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ዘኵሎ፡ ይመልክ፡ እስመ፡ ይቤሉ፡ ናሆ፡ አነ፡ ወደይኩ፡ ቃልየ፡ ውስተ፡ አፉከ፡ እሳተ፡ ወዝሕዝብ፡ ዕፀው፡ ወትበልዖሙ። |
|---|
| 5:15 | הִנְנִ֣י מֵבִיא֩ עֲלֵיכֶ֨ם גּ֧וֹי מִמֶּרְחָ֛ק בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל נְאֻם־יְהֹוָ֑ה גּ֣וֹי׀ אֵיתָ֣ן ה֗וּא גּ֤וֹי מֵֽעוֹלָם֙ ה֔וּא גּ֚וֹי לֹא־תֵדַ֣ע לְשֹׁנ֔וֹ וְלֹ֥א תִשְׁמַ֖ע מַה־יְדַבֵּֽר׃ | ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ’ ὑμᾶς ἔθνος πόρρωθεν οἶκος Ισραηλ λέγει κύριος ἔθνος οὗ οὐκ ἀκούσῃ τῆς φωνῆς τῆς γλώσσης αὐτοῦ | Ecce ego adducam super vos gentem de longinquo, domus Israël, ait Dominus : gentem robustam, gentem antiquam, gentem cujus ignorabis linguam, nec intelliges quid loquatur. | ናሁ፡ አነ፡ አመጽእ፡ ላዕሌክሙ፡ ሕዝበ፡ ዘእምርኁቅ፡ ቤተ፡ እስራኤል፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ወሕዝብ፡ እኩይ፡ ውእቱ፡ ሕዝብ፡ ዘኢትአምር፡ ልሳኖ፡ ወኢትሰምዕ፡ ቃሎ። |
|---|
| 5:16 | אַשְׁפָּת֖וֹ כְּקֶ֣בֶר פָּת֑וּחַ כֻּלָּ֖ם גִּבּוֹרִֽים׃ | πάντες ἰσχυροὶ | Pharetra ejus quasi sepulchrum patens ; universi fortes. | ወከናፍሪሁ፡ ከመ፡ መቃብር፡ ክሡት። |
|---|
| 5:17 | וְאָכַ֨ל קְצִֽירְךָ֜ וְלַחְמֶ֗ךָ יֹֽאכְלוּ֙ בָּנֶ֣יךָ וּבְנוֹתֶ֔יךָ יֹאכַ֤ל צֹֽאנְךָ֙ וּבְקָרֶ֔ךָ יֹאכַ֥ל גַּפְנְךָ֖ וּתְאֵנָתֶ֑ךָ יְרֹשֵׁ֞שׁ עָרֵ֣י מִבְצָרֶ֗יךָ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֛ה בֹּטֵ֥חַ בָּהֵ֖נָּה בֶּחָֽרֶב׃ | καὶ κατέδονται τὸν θερισμὸν ὑμῶν καὶ τοὺς ἄρτους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν καὶ κατέδονται τὰ πρόβατα ὑμῶν καὶ τοὺς μόσχους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς συκῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν καὶ ἀλοήσουσιν τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς ὑμῶν ἐφ’ αἷς ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐταῖς ἐν ῥομφαίᾳ | Et comedet segetes tuas et panem tuum ; devorabit filios tuos et filias tuas ; comedet gregem tuum et armenta tua ; comedet vineam tuam et ficum tuam : et conteret urbes munitas tuas, in quibus tu habes fiduciam, gladio. | ወኵሎሙ፡ ጽኑዓን፡ ይበልዑ፡ ማእረረከ፡ ወእክለከ፡ ወይበልዑ፡ አባግዒከ፡ ወአልሕምቲከ፡ ወይበልዑ፡ ወይነከ፡ ወበለሰከኒ፡ ወዘይተከኒ፡ ወጥከይድዎን፡ ለአህጉሪከ፡ ጽኑዓት፡ በኲናት፡ እለ፡ ቦቱ፡ ትትአመኑ። |
|---|
| 5:18 | וְגַ֛ם בַּיָּמִ֥ים הָהֵ֖מָּה נְאֻם־יְהֹוָ֑ה לֹא־אֶעֱשֶׂ֥ה אִתְּכֶ֖ם כָּלָֽה׃ | καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις λέγει κύριος ὁ θεός σου οὐ μὴ ποιήσω ὑμᾶς εἰς συντέλειαν | Verumtamen in diebus illis, ait Dominus, non faciam vos in consummationem. | ወይከውን፡ ይእተ፡ አሚረ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክከ፡ ኢይሬስየክሙ፡ ማኅለቅተ። |
|---|
| 5:19 | וְהָיָה֙ כִּ֣י תֹאמְר֔וּ תַּ֣חַת מֶ֗ה עָשָׂ֨ה יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ לָ֖נוּ אֶת־כׇּל־אֵ֑לֶּה וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם כַּאֲשֶׁ֨ר עֲזַבְתֶּ֤ם אוֹתִי֙ וַתַּעַבְד֞וּ אֱלֹהֵ֤י נֵכָר֙ בְּאַרְצְכֶ֔ם כֵּ֚ן תַּעַבְד֣וּ זָרִ֔ים בְּאֶ֖רֶץ לֹ֥א לָכֶֽם׃ {פ} | καὶ ἔσται ὅταν εἴπητε τίνος ἕνεκεν ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἡμῖν ἅπαντα ταῦτα καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς ἀνθ’ ὧν ἐδουλεύσατε θεοῖς ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ ὑμῶν οὕτως δουλεύσετε ἀλλοτρίοις ἐν γῇ οὐχ ὑμῶν | Quod si dixeritis : Quare fecit nobis Dominus Deus noster haec omnia ? dices ad eos : Sicut dereliquistis me, et servistis deo alieno in terra vestra, sic servietis alienis in terra non vestra. | ወእምዝ፡ ሶበ፡ ይብሉ፡ በእንተ፡ ምንት፡ ገብረ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክነ፡ ወዘንተ፡ ኵሎ፡ ላዕሌነ፡ ወትብሎሙ፡ እስመ፡ ኀደግሙኒ፡ ወትቀነይክሙ፡ ለአማልክተ፡ ነኪር፡ በብሔርክሙ፡ ከማሁ፡ ትትቀነዩ፡ ለፀር፡ በብሔረ፡ ባዕድ፡ ዘኢኮነ፡ ለክሙ። |
|---|
| 5:20 | הַגִּ֥ידוּ זֹ֖את בְּבֵ֣ית יַעֲקֹ֑ב וְהַשְׁמִיע֥וּהָ בִיהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר׃ | ἀναγγείλατε ταῦτα εἰς τὸν οἶκον Ιακωβ καὶ ἀκουσθήτω ἐν τῷ Ιουδα | Annuntiate hoc domui Jacob, et auditum facite in Juda, dicentes : | ዜንውዎ፡ ዘንተ፡ ለቤተ፡ ያዕቆብ፡ ወይስምዕዎ፡ ቤተ፡ ይሁዳ። |
|---|
| 5:21 | שִׁמְעוּ־נָ֣א זֹ֔את עַ֥ם סָכָ֖ל וְאֵ֣ין לֵ֑ב עֵינַ֤יִם לָהֶם֙ וְלֹ֣א יִרְא֔וּ אׇזְנַ֥יִם לָהֶ֖ם וְלֹ֥א יִשְׁמָֽעוּ׃ | ἀκούσατε δὴ ταῦτα λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος ὀφθαλμοὶ αὐτοῖς καὶ οὐ βλέπουσιν ὦτα αὐτοῖς καὶ οὐκ ἀκούουσιν | Audi, popule stulte, qui non habes cor : qui habentes oculos, non videtis ; et aures, et non auditis. | ሰምዑ፡ ዘንተ፡ ሕዝብ፡ ዘአልቦ፡ ልብ፡ አዕይንት፡ ቦሙ፡ ኢይሬእዩ፡ እዝን፡ ቦሙ፡ ወኢይሰምዑ። |
|---|
| 5:22 | הַאוֹתִ֨י לֹא־תִירָ֜אוּ נְאֻם־יְהֹוָ֗ה אִ֤ם מִפָּנַי֙ לֹ֣א תָחִ֔ילוּ אֲשֶׁר־שַׂ֤מְתִּי חוֹל֙ גְּב֣וּל לַיָּ֔ם חׇק־עוֹלָ֖ם וְלֹ֣א יַעַבְרֶ֑נְהוּ וַיִּֽתְגָּעֲשׁוּ֙ וְלֹ֣א יוּכָ֔לוּ וְהָמ֥וּ גַלָּ֖יו וְלֹ֥א יַעַבְרֻֽנְהוּ׃ | μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε λέγει κύριος ἢ ἀπὸ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε τὸν τάξαντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ πρόσταγμα αἰώνιον καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό καὶ ταραχθήσεται καὶ οὐ δυνήσεται καὶ ἠχήσουσιν τὰ κύματα αὐτῆς καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό | Me ergo non timebitis, ait Dominus, et a facie mea non dolebitis ? qui posui arenam terminum mari, praeceptum sempiternum quod non praeteribit : et commovebuntur, et non poterunt ; et intumescent fluctus ejus, et non transibunt illud. | ቦኑ፡ ኪያየ፡ ኢትፍሩሁ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ አው፡ ቅድመ፡ ገጽየ፡ ኢትደንግፁኑ፡ ሠራዕኩ፡ ኆፃ፡ ወሰነ፡ ለባሕር፡ ሥርዐተ፡ ዘለዓለም፡ ወኢይትትዐደው፡ ወኢይትነኀናኅ። |
|---|
| 5:23 | וְלָעָ֤ם הַזֶּה֙ הָיָ֔ה לֵ֖ב סוֹרֵ֣ר וּמוֹרֶ֑ה סָ֖רוּ וַיֵּלֵֽכוּ׃ | τῷ δὲ λαῷ τούτῳ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος καὶ ἀπειθής καὶ ἐξέκλιναν καὶ ἀπήλθοσαν | Populo autem huic factum est cor incredulum et exasperans : recesserunt, et abierunt. | ወኮኖሙ፡ ለዝ፡ ሕዝብ፡ ልብ፡ ዘኢይሰምዕ፡ ወክህዱኒ፡ ወተመይጡ፡ ወሖሩ። |
|---|
| 5:24 | וְלֽוֹא־אָמְר֣וּ בִלְבָבָ֗ם נִ֤ירָא נָא֙ אֶת־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הַנֹּתֵ֗ן גֶּ֛שֶׁם (וירה) [יוֹרֶ֥ה] וּמַלְק֖וֹשׁ בְּעִתּ֑וֹ שְׁבֻעֹ֛ת חֻקּ֥וֹת קָצִ֖יר יִשְׁמׇר־לָֽנוּ׃ | καὶ οὐκ εἶπον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν φοβηθῶμεν δὴ κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν τὸν διδόντα ἡμῖν ὑετὸν πρόιμον καὶ ὄψιμον κατὰ καιρὸν πληρώσεως προστάγματος θερισμοῦ καὶ ἐφύλαξεν ἡμῖν | Et non dixerunt in corde suo : Metuamus Dominum Deum nostrum, qui dat nobis pluviam temporaneam et serotinam in tempore suo, plenitudinem annuae messis custodientem nobis. | ወኢይብሉ፡ በልቦሙ፡ ንፈርሆ፡ ለእግዚአብሔር፡ አምላክነ፡ ዘይሁበነ፡ ዝናመ፡ ተወን፡ ወመፀው፡ ወይፌጽም፡ ለነ፡ በበዕድሜሁ፡ ወማዕረረ፡ ዘበሕጉ፡ ዐቀበ፡ ለነ። |
|---|
| 5:25 | עֲוֺנוֹתֵיכֶ֖ם הִטּוּ־אֵ֑לֶּה וְחַטֹּ֣אותֵיכֶ֔ם מָנְע֥וּ הַטּ֖וֹב מִכֶּֽם׃ | αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐξέκλιναν ταῦτα καὶ αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ἀπέστησαν τὰ ἀγαθὰ ἀφ’ ὑμῶν | Iniquitates vestrae declinaverunt haec, et peccata vestra prohibuerunt bonum a vobis : | ኀጢአተክሙ፡ ከልዐ፡ እሎንተ፡ ወጌጋይክሙ፡ አርሐቀ፡ ሠናያተ፡ እምኔክሙ። |
|---|
| 5:26 | כִּֽי־נִמְצְא֥וּ בְעַמִּ֖י רְשָׁעִ֑ים יָשׁוּר֙ כְּשַׁ֣ךְ יְקוּשִׁ֔ים הִצִּ֥יבוּ מַשְׁחִ֖ית אֲנָשִׁ֥ים יִלְכֹּֽדוּ׃ | ὅτι εὑρέθησαν ἐν τῷ λαῷ μου ἀσεβεῖς καὶ παγίδας ἔστησαν διαφθεῖραι ἄνδρας καὶ συνελαμβάνοσαν | quia inventi sunt in populo meo impii insidiantes quasi aucupes, laqueos ponentes et pedicas ad capiendos viros. | እስመ፡ ተረክቡ፡ ውስተ፡ ሕዝብ፡ ዓማፅያን፡ ወሠርዑ፡ መሣግረ፡ ይቅትሉ፡ ሰብአ፡ ወየአኀዙ። |
|---|
| 5:27 | כִּכְלוּב֙ מָ֣לֵא ע֔וֹף כֵּ֥ן בָּתֵּיהֶ֖ם מְלֵאִ֣ים מִרְמָ֑ה עַל־כֵּ֥ן גָּדְל֖וּ וַֽיַּעֲשִֽׁירוּ׃ | ὡς παγὶς ἐφεσταμένη πλήρης πετεινῶν οὕτως οἱ οἶκοι αὐτῶν πλήρεις δόλου διὰ τοῦτο ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν | Sicut decipula plena avibus, sic domus eorum plenae dolo : ideo magnificati sunt et ditati. | ከመ፡ ዔረግ፡ ዘምሉዕ፡ አዕዋፈ፡ ከማሁ፡ አብያቲሆሙኒ፡ ምሉዕ፡ ጒህሉትተ፡ በበይነዝ፡ ዐብዩሂ፡ ወብዕሉ፡ ወገዝፉ። |
|---|
| 5:28 | שָֽׁמְנ֣וּ עָֽשְׁת֗וּ גַּ֚ם עָבְר֣וּ דִבְרֵי־רָ֔ע דִּ֣ין לֹא־דָ֔נוּ דִּ֥ין יָת֖וֹם וְיַצְלִ֑יחוּ וּמִשְׁפַּ֥ט אֶבְיוֹנִ֖ים לֹ֥א שָׁפָֽטוּ׃ | καὶ παρέβησαν κρίσιν οὐκ ἔκριναν κρίσιν ὀρφανοῦ καὶ κρίσιν χήρας οὐκ ἐκρίνοσαν | Incrassati sunt et impinguati, et praeterierunt sermones meos pessime. Causam viduae non judicaverunt, causam pupilli non direxerunt, et judicium pauperum non judicaverunt. | ወተዐደው፡ ነገርየ፡ ወዐለዉ፡ ፈትሐ፡ ወኢፈትሑ፡ ለእጓለ፡ ማውታ፡ ወኢኰነኑ፡ ኵነኔ፡ እቤር። |
|---|
| 5:29 | הַעַל־אֵ֥לֶּה לֹֽא־אֶפְקֹ֖ד נְאֻם־יְהֹוָ֑ה אִ֚ם בְּג֣וֹי אֲשֶׁר־כָּזֶ֔ה לֹ֥א תִתְנַקֵּ֖ם נַפְשִֽׁי׃ {ס} | μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι λέγει κύριος ἢ ἐν ἔθνει τῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου | Numquid super his non visitabo, dicit Dominus, aut super gentem hujuscemodi non ulciscetur anima mea ? | በዘሂ፡ ኢይኴንንሁ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ወኢትትቤቀሎሙኑ፡ ነፍስየ፡ ለሕዝብየ። |
|---|
| 5:30 | שַׁמָּה֙ וְשַׁ֣עֲרוּרָ֔ה נִהְיְתָ֖ה בָּאָֽרֶץ׃ | ἔκστασις καὶ φρικτὰ ἐγενήθη ἐπὶ τῆς γῆς | Stupor et mirabilia facta sunt in terra : | ወዘከመዝ፡ ድንጋፄ፡ ወነሦጣጥ፡ መጽአ፡ ውስተ፡ ብሔር። |
|---|
| 5:31 | הַנְּבִאִ֞ים נִבְּא֣וּ בַשֶּׁ֗קֶר וְהַכֹּֽהֲנִים֙ יִרְדּ֣וּ עַל־יְדֵיהֶ֔ם וְעַמִּ֖י אָ֣הֲבוּ כֵ֑ן וּמַֽה־תַּעֲשׂ֖וּ לְאַחֲרִיתָֽהּ׃ | οἱ προφῆται προφητεύουσιν ἄδικα καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπεκρότησαν ταῖς χερσὶν αὐτῶν καὶ ὁ λαός μου ἠγάπησεν οὕτως καὶ τί ποιήσετε εἰς τὰ μετὰ ταῦτα | prophetae prophetabant mendacium, et sacerdotes applaudebant manibus suis, et populus meus dilexit talia. Quid igitur fiet in novissimo ejus ? | ነብያትኒ፡ ይትኔበዩ፡ ሐሰተ፡ ወካህናትኒ፡ ይጠፍኡ፡ እደዊሆሙ፡ ወሕዝብኒ፡ ዘንተ፡ አፍቀሩ፡ ወምንተ፡ ይሬስዩ፡ እምድኅረ፡ ዝንቱ። |
|---|