| 11:1 | וַ֭יַּעַן צֹפַ֥ר הַֽנַּעֲמָתִ֗י וַיֹּאמַֽר׃ | ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγει | Respondens autem Sophar Naamathites, dixit : | ወእደ፡ ተናገረ፡ ሳፍር፡ አሞናዊ፡ ተሰጥወ፡ ወይቤ። |
|---|
| 11:2 | הֲרֹ֣ב דְּ֭בָרִים לֹ֣א יֵעָנֶ֑ה וְאִם־אִ֖ישׁ שְׂפָתַ֣יִם יִצְדָּֽק׃ | ὁ τὰ πολλὰ λέγων καὶ ἀντακούσεται ἢ καὶ ὁ εὔλαλος οἴεται εἶναι δίκαιος εὐλογημένος γεννητὸς γυναικὸς ὀλιγόβιος | Numquid qui multa loquitur, non et audiet ? aut vir verbosus justificabitur ? | በከመ፡ ብዙኅ፡ ትነብበ፡ ከማሁ፡ ትሰምፅ፡ በብዝኅ፡ ነቢብ፡ ከኑ፡ ዘትጻጽቅ፡ ይመስለከ። |
|---|
| 11:3 | בַּ֭דֶּיךָ מְתִ֣ים יַחֲרִ֑ישׁוּ וַ֝תִּלְעַ֗ג וְאֵ֣ין מַכְלִֽם׃ | μὴ πολὺς ἐν ῥήμασιν γίνου οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἀντικρινόμενός σοι | Tibi soli tacebunt homines ? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ? | ቡሩክ፡ ዘይትወለድ፡ እም፡ አንስት፡ ዘኅዳጥ፡ መዋዕሊሁ፡ ኢታብዝኅ፡ ነቢባ። |
|---|
| 11:4 | וַ֭תֹּאמֶר זַ֣ךְ לִקְחִ֑י וּ֝בַ֗ר הָיִ֥יתִי בְעֵינֶֽיךָ׃ | μὴ γὰρ λέγε ὅτι καθαρός εἰμι τοῖς ἔργοις καὶ ἄμεμπτος ἐναντίον αὐτοῦ | Dixisti enim : Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo. | ወኢትትበል፡ ንጹሕ፡ ኦነ፡ በምግባርየ፡ ወጻድቅ፡ ኦነ፡ በቅድሜሁ። |
|---|
| 11:5 | וְֽאוּלָ֗ם מִֽי־יִתֵּ֣ן אֱל֣וֹהַּ דַּבֵּ֑ר וְיִפְתַּ֖ח שְׂפָתָ֣יו עִמָּֽךְ׃ | ἀλλὰ πῶς ἂν ὁ κύριος λαλήσαι πρὸς σέ καὶ ἀνοίξει χείλη αὐτοῦ μετὰ σοῦ | Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi, | ወአወፎኑመ፡ ይትናግረክ፡ እግዚአብሔር፡ ወይከሥት፡ ከናፋሪሁ፡ ምስሌክ፡ ወይነግረክ፡ ኃይላ፡ ለጥበብ፡ እስመ፡ ዕዑብ፡ ውእቱ፡ ዘላዕለክ፡፡ 7፡ ሶበሁ፡ ተአምር፡ ከመ፡ ረከበከ፡ አጥደልወከ፡ እምኅበ፡ እግዚአብሔር፡ በኃጢአትከ፡ ወአሦሮሂ፡ ለእግዚአብሔር፡ ትረክብኑ፡ ሀሎክኑ፡ ቀዲሙ፡ ቀዳሙ፡ አመ፡ ይፈጥር፡ ኵሎ፡ ዓለም፡ ወልዑለ፡ ሰማየ። |
|---|
| 11:6 | וְיַגֶּד־לְךָ֨׀ תַּ֥עֲלֻמ֣וֹת חׇכְמָה֮ כִּֽי־כִפְלַ֢יִם לְֽת֫וּשִׁיָּ֥ה וְדַ֡ע כִּֽי־יַשֶּׁ֥ה לְךָ֥ אֱ֝ל֗וֹהַּ מֵעֲוֺנֶֽךָ׃ | εἶτα ἀναγγελεῖ σοι δύναμιν σοφίας ὅτι διπλοῦς ἔσται τῶν κατὰ σέ καὶ τότε γνώσῃ ὅτι ἄξιά σοι ἀπέβη ἀπὸ κυρίου ὧν ἡμάρτηκας | ut ostenderet tibi secreta sapientiae, et quod multiplex esset lex ejus : et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua ! | — |
|---|
| 11:7 | הַחֵ֣קֶר אֱל֣וֹהַּ תִּמְצָ֑א אִ֤ם עַד־תַּכְלִ֖ית שַׁדַּ֣י תִּמְצָֽא׃ | ἦ ἴχνος κυρίου εὑρήσεις ἢ εἰς τὰ ἔσχατα ἀφίκου ἃ ἐποίησεν ὁ παντοκράτωρ | Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ? | — |
|---|
| 11:8 | גׇּבְהֵ֣י שָׁ֭מַיִם מַה־תִּפְעָ֑ל עֲמֻקָּ֥ה מִ֝שְּׁא֗וֹל מַה־תֵּדָֽע׃ | ὑψηλὸς ὁ οὐρανός καὶ τί ποιήσεις βαθύτερα δὲ τῶν ἐν ᾅδου τί οἶδας | Excelsior caelo est, et quid facies ? profundior inferno, et unde cognosces ? | ምንተ፡ ትሬሲ፡ ወምንተ፡ ተአምር፡ ፅመቃ፡ ለቀላይ። |
|---|
| 11:9 | אֲרֻכָּ֣ה מֵאֶ֣רֶץ מִדָּ֑הּ וּ֝רְחָבָ֗ה מִנִּי־יָֽם׃ | ἢ μακρότερα μέτρου γῆς ἢ εὔρους θαλάσσης | Longior terra mensura ejus, et latior mari. | ወኑኃ፡ ለሰማይ፡ ወስፍሖ፡ ለምድር፡ አው፡ ራኅበ፡ ለባሕር። |
|---|
| 11:10 | אִם־יַחֲלֹ֥ף וְיַסְגִּ֑יר וְ֝יַקְהִ֗יל וּמִ֣י יְשִׁיבֶֽנּוּ׃ | ἐὰν δὲ καταστρέψῃ τὰ πάντα τίς ἐρεῖ αὐτῷ τί ἐποίησας | Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei ? | ወእመ፡ ገፍትኦ፡ ለኵሉ፡ መኑ፡ ይብሎ፡ ምንተ፡ ገበርከ፡፡ 11፡ ወለሊሁ፡ የአምር፡ ግብረ፡ ኃጥእን፡ ወአለመ፡ ርእየ፡ ዓመሃ፡ ኢያረምም፡ ወብእሊ፡ ወብእሲ፡ ለባዊ፡ ይሌብዎ። |
|---|
| 11:11 | כִּי־ה֭וּא יָדַ֣ע מְתֵי־שָׁ֑וְא וַיַּרְא־אָ֝֗וֶן וְלֹ֣א יִתְבּוֹנָֽן׃ | αὐτὸς γὰρ οἶδεν ἔργα ἀνόμων ἰδὼν δὲ ἄτοπα οὐ παρόψεται | Ipse enim novit hominum vanitatem ; et videns iniquitatem, nonne considerat ? | — |
|---|
| 11:12 | וְאִ֣ישׁ נָ֭בוּב יִלָּבֵ֑ב וְעַ֥יִר פֶּ֝֗רֶא אָדָ֥ם יִוָּלֵֽד׃ | ἄνθρωπος δὲ ἄλλως νήχεται λόγοις βροτὸς δὲ γεννητὸς γυναικὸς ἴσα ὄνῳ ἐρημίτῃ | Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat. | ለብእሰ፡ ኃሣሤ፡ ንቢብ፡ ውእቱ፡ ወመዋቲ፡ ዘይትወለድ፡ እምአንስት፡ ከመ፡ አድግ፡ ይመስለኒ፡፡ 13፡ እንተሰ፡ ትብል፡ ንጽሕ፡ ልብየ፡ ወታዓቢ፡ እዴክ፡ ኅቤ። |
|---|
| 11:13 | אִם־אַ֭תָּה הֲכִינ֣וֹתָ לִבֶּ֑ךָ וּפָרַשְׂתָּ֖ אֵלָ֣יו כַּפֶּֽיךָ׃ | εἰ γὰρ σὺ καθαρὰν ἔθου τὴν καρδίαν σου ὑπτιάζεις δὲ χεῖρας πρὸς αὐτόν | Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas. | — |
|---|
| 11:14 | אִם־אָ֣וֶן בְּ֭יָדְךָ הַרְחִיקֵ֑הוּ וְאַל־תַּשְׁכֵּ֖ן בְּאֹהָלֶ֣יךָ עַוְלָֽה׃ | εἰ ἄνομόν τί ἐστιν ἐν χερσίν σου πόρρω ποίησον αὐτὸ ἀπὸ σοῦ ἀδικία δὲ ἐν διαίτῃ σου μὴ αὐλισθήτω | Si iniquitatem quae est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia, | ሶበሰ፡ ዓመሃ፡ ኢሀሎ፡ ውስተ፡ እዴከ፡ ወእመ፡ ኢያንበርከ፡ ጽልሑት፡ ውስተ፡ ልብከ፡ አሜሃ፡ ይበርሀ፡ ገጽከ፡ ከመ፡ ዘተሐዕበ፡ በማይ፡ ንጽሕ። |
|---|
| 11:15 | כִּי־אָ֤ז׀ תִּשָּׂ֣א פָנֶ֣יךָ מִמּ֑וּם וְהָיִ֥יתָ מֻ֝צָ֗ק וְלֹ֣א תִירָֽא׃ | οὕτως γὰρ ἀναλάμψει σου τὸ πρόσωπον ὥσπερ ὕδωρ καθαρόν ἐκδύσῃ δὲ ῥύπον καὶ οὐ μὴ φοβηθῇς | tunc levare poteris faciem tuam absque macula ; et eris stabilis, et non timebis. | ወትከውን፡ ስቁየ፡ አመይ፡ ወአእትት፡ ርስሐት፡ ወኢትፍ፡ ራኅ፡ እንከ። |
|---|
| 11:16 | כִּֽי־אַ֭תָּה עָמָ֣ל תִּשְׁכָּ֑ח כְּמַ֖יִם עָבְר֣וּ תִזְכֹּֽר׃ | καὶ τὸν κόπον ἐπιλήσῃ ὥσπερ κῦμα παρελθὸν καὶ οὐ πτοηθήσῃ | Miseriae quoque oblivisceris, et quasi aquarum quae praeterierunt recordaberis. | ወትተስዓ፡ ለሕማምከ፡ ከመ፡ ሞገድ፡ እንተ፡ ኃለፈት፡ ወኢትደምዕ፡ እንከ፡ ወጸሎትከሂ፡ ከመ፡ ኮከብ፡ ጽባሕ፡ ወትሠርቅ፡ ሕይወትከ፡ ከመ፡ ብርሃነ፡ መዓልት፡፡ 17፡ ወትትአመን፡ ከመ፡ ትረክብ፡ ተስዳከ፡ ወትነብር፡ ሰዳኅነዘእንበለ፡ ኃዘን፡ ወትካዝ። |
|---|
| 11:17 | וּֽ֭מִצׇּהֳרַיִם יָק֣וּם חָ֑לֶד תָּ֝עֻ֗פָה כַּבֹּ֥קֶר תִּהְיֶֽה׃ | ἡ δὲ εὐχή σου ὥσπερ ἑωσφόρος ἐκ δὲ μεσημβρίας ἀνατελεῖ σοι ζωή | Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer. | — |
|---|
| 11:18 | וּֽ֭בָטַחְתָּ כִּֽי־יֵ֣שׁ תִּקְוָ֑ה וְ֝חָפַרְתָּ֗ לָבֶ֥טַח תִּשְׁכָּֽב׃ | πεποιθώς τε ἔσῃ ὅτι ἔστιν σοι ἐλπίς ἐκ δὲ μερίμνης καὶ φροντίδος ἀναφανεῖταί σοι εἰρήνη | Et habebis fiduciam, proposita tibi spe : et defossus securus dormies. | ወተዓርፍ፡ እንከ፡ ወአልቦ፡ ዘይጸብዓከ፡ ወይመጽኡ፡ ብዙኃን፡ ወይገንዩ፡ ለከ። |
|---|
| 11:19 | וְֽ֭רָבַצְתָּ וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד וְחִלּ֖וּ פָנֶ֣יךָ רַבִּֽים׃ | ἡσυχάσεις γάρ καὶ οὐκ ἔσται ὁ πολεμῶν σε μεταβαλόμενοι δὲ πολλοί σου δεηθήσονται | Requiesces, et non erit qui te exterreat ; et deprecabuntur faciem tuam plurimi. | ወተኃልቅ፡ መድኃኒቶሙ፡ ለኃጥአን፡ ወያሃጕሉ፡ ተስፋ፡ ሆሙ፡ ወይትለሰጥ፡ አዕይንተ፡ ረሲዓን። |
|---|
| 11:20 | וְעֵינֵ֥י רְשָׁעִ֗ים תִּ֫כְלֶ֥ינָה וּ֭מָנוֹס אָבַ֣ד מִנְהֶ֑ם וְ֝תִקְוָתָ֗ם מַֽפַּֽח־נָֽפֶשׁ׃ {פ} | σωτηρία δὲ αὐτοὺς ἀπολείψει ἡ γὰρ ἐλπὶς αὐτῶν ἀπώλεια ὀφθαλμοὶ δὲ ἀσεβῶν τακήσονται | Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis : et spes illorum abominatio animae. | — |
|---|