| 10:1 | נָֽקְטָ֥ה נַפְשִׁ֗י בְּחַ֫יָּ֥י אֶעֶזְבָ֣ה עָלַ֣י שִׂיחִ֑י אֲ֝דַבְּרָ֗ה בְּמַ֣ר נַפְשִֽׁי׃ | κάμνων τῇ ψυχῇ μου στένων ἐπαφήσω ἐπ’ αὐτὸν τὰ ῥήματά μου λαλήσω πικρίᾳ ψυχῆς μου συνεχόμενος | Taedet animam meam vitae meae ; dimittam adversum me eloquium meum : loquar in amaritudine animae meae. | ወአልቦ፡ ዘአአምር፡ በዘትፄዓር፡ ነፍስየ፡ እምዕዑብ፡ አወሥአ፡ ቃልየ፡ ወእነብብ፡ እንዘ፡ ትጠወቅ፡ ነፍስየ፡ መረረ። |
|---|
| 10:2 | אֹמַ֣ר אֶל־אֱ֭לוֹהַּ אַל־תַּרְשִׁיעֵ֑נִי ה֝וֹדִיעֵ֗נִי עַ֣ל מַה־תְּרִיבֵֽנִי׃ | καὶ ἐρῶ πρὸς κύριον μή με ἀσεβεῖν δίδασκε καὶ διὰ τί με οὕτως ἔκρινας | Dicam Deo : Noli me condemnare ; indica mihi cur me ita judices. | ወእብሎ፡ ለእግዚአብሔር፡ ኢትምሕርኑ፡ ኃጥአ፡ ወለምንት፡ ከመዝ፡ ኰነንከኒ። |
|---|
| 10:3 | הֲט֤וֹב לְךָ֨׀ כִּֽי־תַעֲשֹׁ֗ק כִּֽי־תִ֭מְאַס יְגִ֣יעַ כַּפֶּ֑יךָ וְעַל־עֲצַ֖ת רְשָׁעִ֣ים הוֹפָֽעְתָּ׃ | ἦ καλόν σοι ἐὰν ἀδικήσω ὅτι ἀπείπω ἔργα χειρῶν σου βουλῇ δὲ ἀσεβῶν προσέσχες | Numquid bonum tibi videtur, si calumnieris me, et opprimas me opus manuum tuarum, et consilium impiorum adjuves ? | ይሤንየከኑ፡ እመ፡ አበስኩ፡ እስመ፡ ተኃየይከ፡ ተግባረ፡ እደዊከ፡ ወነጸርከ፡ ምክረ፡ ረሲዓን። |
|---|
| 10:4 | הַעֵינֵ֣י בָשָׂ֣ר לָ֑ךְ אִם־כִּרְא֖וֹת אֱנ֣וֹשׁ תִּרְאֶֽה׃ | ἦ ὥσπερ βροτὸς ὁρᾷ καθορᾷς ἢ καθὼς ὁρᾷ ἄνθρωπος βλέψῃ | Numquid oculi carnei tibi sunt ? aut sicut videt homo, et tu videbis ? | ቦኑ፡ ዓይነ፡ ሰብእ፡ ለከ፡ ወበከመ፡ መዋቲኑ፡ ትኔጽር፡ ወትሬኢ። |
|---|
| 10:5 | הֲכִימֵ֣י אֱנ֣וֹשׁ יָמֶ֑יךָ אִם־שְׁ֝נוֹתֶ֗יךָ כִּ֣ימֵי גָֽבֶר׃ | ἦ ὁ βίος σου ἀνθρώπινός ἐστιν ἢ τὰ ἔτη σου ἀνδρός | Numquid sicut dies hominis dies tui, et anni tui sicut humana sunt tempora, | ወመዋዕሊከኒ፡ ከመ፡ ዘሰብእኑ፡ ውእቱ፡ ወዓመቲከኒ፡ ከመ፡ ዘእጓለ፡ እመሕያውኑ፡ ከመ፡ ትኅሥሣ፡ ለኃጢአት፡ ወትሕትት፡ ጌጋይየ። |
|---|
| 10:6 | כִּֽי־תְבַקֵּ֥שׁ לַעֲוֺנִ֑י וּֽלְחַטָּאתִ֥י תִדְרֽוֹשׁ׃ | ὅτι ἀνεζήτησας τὴν ἀνομίαν μου καὶ τὰς ἁμαρτίας μου ἐξιχνίασας | ut quaeras iniquitatem meam, et peccatum meum scruteris, | ተአምር፡ ከመ፡ ዘኢአበስኩከ፡ ወባሕቱ፡ መኑ፡ ውእቱ፡ ዘያመስጥ፡ እምዴከ። |
|---|
| 10:7 | עַֽל־דַּ֭עְתְּךָ כִּֽי־לֹ֣א אֶרְשָׁ֑ע וְאֵ֖ין מִיָּדְךָ֣ מַצִּֽיל׃ | οἶδας γὰρ ὅτι οὐκ ἠσέβησα ἀλλὰ τίς ἐστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν σου ἐξαιρούμενος | et scias quia nihil impium fecerim, cum sit nemo qui de manu tua possit eruere ? | እደዊከ፡ ፈጠራኒ፡ ወገብራኒ፡ ወእምዝ፡ አፍለስከኒ፡ ወነጻሕከኒ። |
|---|
| 10:8 | יָדֶ֣יךָ עִ֭צְּבוּנִי וַֽיַּעֲשׂ֑וּנִי יַ֥חַד סָ֝בִ֗יב וַֽתְּבַלְּעֵֽנִי׃ | αἱ χεῖρές σου ἔπλασάν με καὶ ἐποίησάν με μετὰ ταῦτα μεταβαλών με ἔπαισας | Manus tuae fecerunt me, et plasmaverunt me totum in circuitu : et sic repente praecipitas me ? | ተዘከር፡ ከመ፡ እምፅቡር፡ ፈጠርከኒ፡ ወታገብአኒ፡ ካዕበ፡ ውስተ፡ መሬት። |
|---|
| 10:9 | זְכׇר־נָ֭א כִּי־כַחֹ֣מֶר עֲשִׂיתָ֑נִי וְֽאֶל־עָפָ֥ר תְּשִׁיבֵֽנִי׃ | μνήσθητι ὅτι πηλόν με ἔπλασας εἰς δὲ γῆν με πάλιν ἀποστρέφεις | Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me, et in pulverem reduces me. | ወከመ፡ ሐሊብ፡ ሐለብከኒ፡ ወከመ፡ ግብነት፡ አርጋእከኒ። |
|---|
| 10:10 | הֲלֹ֣א כֶ֭חָלָב תַּתִּיכֵ֑נִי וְ֝כַגְּבִנָּ֗ה תַּקְפִּיאֵֽנִי׃ | ἦ οὐχ ὥσπερ γάλα με ἤμελξας ἐτύρωσας δέ με ἴσα τυρῷ | Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti ? | ወአልበስከኒ፡ ሥጋ፡ ወማእሰ፡ ወአሰርከ፡ አዕፅምትየ፡ በአሥራው። |
|---|
| 10:11 | ע֣וֹר וּ֭בָשָׂר תַּלְבִּישֵׁ֑נִי וּֽבַעֲצָמ֥וֹת וְ֝גִידִ֗ים תְּשֹׂכְכֵֽנִי׃ | δέρμα καὶ κρέας με ἐνέδυσας ὀστέοις δὲ καὶ νεύροις με ἐνεῖρας | Pelle et carnibus vestisti me ; ossibus et nervis compegisti me. | ወወሀብከኒ፡ ሣህለ፡ ወምሕረተ፡ ወሕይወተ፡ ወሐውጾትከ፡ ዓቀበኒ፡ መንፈስየ። |
|---|
| 10:12 | חַיִּ֣ים וָ֭חֶסֶד עָשִׂ֣יתָ עִמָּדִ֑י וּ֝פְקֻדָּתְךָ֗ שָֽׁמְרָ֥ה רוּחִֽי׃ | ζωὴν δὲ καὶ ἔλεος ἔθου παρ’ ἐμοί ἡ δὲ ἐπισκοπή σου ἐφύλαξέν μου τὸ πνεῦμα | Vitam et misericordiam tribuisti mihi, et visitatio tua custodivit spiritum meum. | ወዝንቱ፡ ኵሉ፡ በኀቤከ፡ ሀሎ፡ አአምር፡ ከመ፡ ትከል፡ ኵሎ፡ ወአልቦ፡ ዘይሰአነከ፡ ምንተኒ። |
|---|
| 10:13 | וְ֭אֵלֶּה צָפַ֣נְתָּ בִלְבָבֶ֑ךָ יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי־זֹ֥את עִמָּֽךְ׃ | ταῦτα ἔχων ἐν σεαυτῷ οἶδα ὅτι πάντα δύνασαι ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐθέν | Licet haec celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris. | ወሶበሁ፡ አበስኩ፡ እምዓቀብከኒ፡ ወእምአንጻሕከኒ፡ እም፡ ኃጢአትየ። |
|---|
| 10:14 | אִם־חָטָ֥אתִי וּשְׁמַרְתָּ֑נִי וּ֝מֵעֲוֺנִ֗י לֹ֣א תְנַקֵּֽנִי׃ | ἐάν τε γὰρ ἁμάρτω φυλάσσεις με ἀπὸ δὲ ἀνομίας οὐκ ἀθῷόν με πεποίηκας | Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris ? | ወአመኒ፡ አበስኩ፡ አሌ፡ ኢተ፡ ወአመኒ፡ ጸደቁ፡ ስእንኩ፡ አንቃዕድዎ፡ ወጸገብክዋ፡ ለኃሣር። |
|---|
| 10:15 | אִם־רָשַׁ֡עְתִּי אַלְלַ֬י לִ֗י וְ֭צָדַקְתִּי לֹא־אֶשָּׂ֣א רֹאשִׁ֑י שְׂבַ֥ע קָ֝ל֗וֹן וּרְאֵ֥ה עׇנְיִֽי׃ | ἐάν τε γὰρ ἀσεβὴς ὦ οἴμμοι ἐάν τε ὦ δίκαιος οὐ δύναμαι ἀνακύψαι πλήρης γὰρ ἀτιμίας εἰμί | Et si impius fuero, vae mihi est ; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. | ከመ፡ አንበሳ፡ ዘተሠግረ፡ ወተቀትለ፡ ዘኢይትነከር፡ ከማሁ፡ ኮንኩ፡ ወካዕበ፡ ታአትተኒ፡ በሞት፡ ወበሕቁ፡ ትጤስየኒ። |
|---|
| 10:16 | וְ֭יִגְאֶה כַּשַּׁ֣חַל תְּצוּדֵ֑נִי וְ֝תָשֹׁ֗ב תִּתְפַּלָּא־בִֽי׃ | ἀγρεύομαι γὰρ ὥσπερ λέων εἰς σφαγήν πάλιν δὲ μεταβαλὼν δεινῶς με ὀλέκεις | Et propter superbiam quasi leaenam capies me, reversusque mirabiliter me crucias. | ወእምጥንቁ፡ ካዕበ፡ ተሐትተኒ፡ ወአምጻእከ፡ ላዕሌየ፡ ዓቢየ፡ መቅሠፍተ፡ ወፈነውከ፡ ዲቤየ፡ መንሱተ። |
|---|
| 10:17 | תְּחַדֵּ֬שׁ עֵדֶ֨יךָ׀ נֶגְדִּ֗י וְתֶ֣רֶב כַּ֭עַשְׂךָ עִמָּדִ֑י חֲלִיפ֖וֹת וְצָבָ֣א עִמִּֽי׃ | ἐπανακαινίζων ἐπ’ ἐμὲ τὴν ἔτασίν μου ὀργῇ δὲ μεγάλῃ μοι ἐχρήσω ἐπήγαγες δὲ ἐπ’ ἐμὲ πειρατήρια | Instauras testes tuos contra me, et multiplicas iram tuam adversum me, et poenae militant in me. | ወለምንት፡ ኢሞትኩ፡ እንከ፡ ሶበ፡ ታወጽአኒ፡ እምከርሠ፡ እምየ፡ ወኢትርአየኒ፡ ዓይን፡ ወእኩን፡ ከመ፡ ዘኢተፈጠርኩ። |
|---|
| 10:18 | וְלָ֣מָּה מֵ֭רֶחֶם הֹצֵאתָ֑נִי אֶ֝גְוַ֗ע וְעַ֣יִן לֹֽא־תִרְאֵֽנִי׃ | ἵνα τί οὖν ἐκ κοιλίας με ἐξήγαγες καὶ οὐκ ἀπέθανον ὀφθαλμὸς δέ με οὐκ εἶδεν | Quare de vulva eduxisti me ? qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. | ወለምንት፡ ተፈጢርየ፡ ዘኢወርድኩ፡ ውስተ፡ መቃብር፡ ወወጺእየ፡ እምከርሥ፡ ዘኢተኃጐልኩ፡ ሶቤሃ። |
|---|
| 10:19 | כַּאֲשֶׁ֣ר לֹא־הָיִ֣יתִי אֶהְיֶ֑ה מִ֝בֶּ֗טֶן לַקֶּ֥בֶר אוּבָֽל׃ | καὶ ὥσπερ οὐκ ὢν ἐγενόμην διὰ τί γὰρ ἐκ γαστρὸς εἰς μνῆμα οὐκ ἀπηλλάγην | Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum. | ወለምንት፡ ውስተ፡ መቃብር፡ ኢያዕረፍኩ፡ አኮኑ፡ ውኁድ፡ መዋዕለ፡ ሕይወትየ፡ ወኁልቈ፡ አውራኅየ። |
|---|
| 10:20 | הֲלֹֽא־מְעַ֣ט יָמַ֣י (יחדל) [וַחֲדָ֑ל] (ישית) [וְשִׁ֥ית] מִ֝מֶּ֗נִּי וְאַבְלִ֥יגָה מְּעָֽט׃ | ἦ οὐκ ὀλίγος ἐστὶν ὁ χρόνος τοῦ βίου μου ἔασόν με ἀναπαύσασθαι μικρὸν | Numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi ? dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum, | ኅድገኒ፡ ከመ፡ አዕርፍ፡ ሕቀ፡ ዘእንበለ፡ እሑር፡ ኀበ፡ ኢይ፡ ገብአ፡ ብሔር፡ ጽልመት፡ ወቆባር፡ ብሔር፡ ጽልመት፡ ዘለዓለም፡ ኀበ፡ አልቦ፡ ብርሃን፡ ወኢይሬኢ፡ ብርሃነ፡ ወሕይወተ፡ መዋቲ። |
|---|
| 10:21 | בְּטֶ֣רֶם אֵ֭לֵךְ וְלֹ֣א אָשׁ֑וּב אֶל־אֶ֖רֶץ חֹ֣שֶׁךְ וְצַלְמָֽוֶת׃ | πρὸ τοῦ με πορευθῆναι ὅθεν οὐκ ἀναστρέψω εἰς γῆν σκοτεινὴν καὶ γνοφεράν | antequam vadam, et non revertar, ad terram tenebrosam, et opertam mortis caligine : | — |
|---|
| 10:22 | אֶ֤רֶץ עֵפָ֨תָה׀ כְּמ֥וֹ אֹ֗פֶל צַ֭לְמָוֶת וְלֹ֥א סְדָרִ֗ים וַתֹּ֥פַע כְּמוֹ־אֹֽפֶל׃ {פ} | εἰς γῆν σκότους αἰωνίου οὗ οὐκ ἔστιν φέγγος οὐδὲ ὁρᾶν ζωὴν βροτῶν | terram miseriae et tenebrarum, ubi umbra mortis et nullus ordo, sed sempiternus horror inhabitat. | — |
|---|