14:1 ⧉ ⤴︎ וְאֵ֛לֶּה אֲשֶׁר ־נָחֲל֥וּ בְנֵֽי ־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁ֨ר נִחֲל֜וּ אוֹתָ֗ם אֶלְעָזָ֤ר הַכֹּהֵן֙ וִיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן ־נ֔וּן וְרָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ οὗτοι οἱ κατακληρονομήσαντες υἱῶν Ισραηλ ἐν τῇ γῇ Χανααν οἷς κατεκληρονόμησεν αὐτοῖς Ελεαζαρ ὁ ἱερεὺς καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυη καὶ οἱ ἄρχοντες πατριῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ισραηλ
Hoc est quod possederunt filii Israël in terra Chanaan , quam dederunt eis Eleazar sacerdos , et Josue filius Nun , et principes familiarum per tribus Israël :
ወእሉ ፡ እሙንቱ ፡ እለ ፡ አስተዋረስዎሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ በምድረ ፡ ከናአን ፡ ወአስተዋረስዎሙ ፡ እልዓዛር ፡ ካህን ፡ ወኢየሱስ ፡ ወልደ ፡ ነዌ ፡ ወመላእክተ ፡ ቤተ ፡ አበወ ፡ ነገዶሙ ፡ ለእስራኤል ።
These are the inheritances which the children of Israel took in the land of Canaan, which Eleazar the priest, Joshua the son of Nun, and the heads of the fathers’ houses of the tribes of the children of Israel, distributed to them,
14:2 ⧉ ⤴︎ בְּגוֹרַ֖ל נַחֲלָתָ֑ם כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהֹוָה֙ בְּיַד ־מֹשֶׁ֔ה לְתִשְׁעַ֥ת הַמַּטּ֖וֹת וַחֲצִ֥י הַמַּטֶּֽה ׃
κατὰ κλήρους ἐκληρονόμησαν ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος ἐν χειρὶ Ἰησοῦ ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς
sorte omnia dividentes , sicut praeceperat Dominus in manu Moysi , novem tribubus , et dimidiae tribui .
በበ ፡ መክፈልቶሙ ፡ ተዋረሱ ፡ በከመ ፡ አዘዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእደ ፡ ኢየሱስ ፡ ለትስዐቱ ፡ ነገድ ፡ ወለመንፈቀ ፡ ነገደ ፡ መናሴ ፡ እምነ ፡ ማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ።
by the lot of their inheritance, as Yahweh commanded by Moses, for the nine tribes, and for the half-tribe.
14:3 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־נָתַ֨ן מֹשֶׁ֜ה נַחֲלַ֨ת שְׁנֵ֤י הַמַּטּוֹת֙ וַחֲצִ֣י הַמַּטֶּ֔ה מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּ֑ן וְלַ֨לְוִיִּ֔ם לֹא ־נָתַ֥ן נַחֲלָ֖ה בְּתוֹכָֽם ׃
ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ τοῖς Λευίταις οὐκ ἔδωκεν κλῆρον ἐν αὐτοῖς
Duabus enim tribubus , et dimidiae , dederat Moyses trans Jordanem possessionem : absque Levitis , qui nihil terrae acceperunt inter fratres suos :
ወለሌዋውያንሰ ፡ ኢወሀብዎሙ ፡ መክፈልቶሙ ።
For Moses had given the inheritance of the two tribes and the half-tribe beyond the Jordan; but to the Levites he gave no inheritance among them.
14:4 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־הָי֧וּ בְנֵֽי ־יוֹסֵ֛ף שְׁנֵ֥י מַטּ֖וֹת מְנַשֶּׁ֣ה וְאֶפְרָ֑יִם וְלֹֽא ־נָתְנוּ֩ חֵ֨לֶק לַלְוִיִּ֜ם בָּאָ֗רֶץ כִּ֤י אִם ־עָרִים֙ לָשֶׁ֔בֶת וּמִ֨גְרְשֵׁיהֶ֔ם לְמִקְנֵיהֶ֖ם וּלְקִנְיָנָֽם ׃
ὅτι ἦσαν οἱ υἱοὶ Ιωσηφ δύο φυλαί Μανασση καὶ Εφραιμ καὶ οὐκ ἐδόθη μερὶς ἐν τῇ γῇ τοῖς Λευίταις ἀλλ’ ἢ πόλεις κατοικεῖν καὶ τὰ ἀφωρισμένα αὐτῶν τοῖς κτήνεσιν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν
sed in eorum successerunt locum filii Joseph in duas divisi tribus , Manasse et Ephraim : nec acceperunt Levitae aliam in terra partem , nisi urbes ad habitandum , et suburbana earum ad alenda jumenta et pecora sua .
እስመ ፡ ደቂቀ ፡ ዮሴፍ ፡ ክልኤቱ ፡ ነገድ ፡ እሙንቱ ፡ ዘመናሴ ፡ ወዘኤፍሬም ፡ ወኢወሀብዎሙ ፡ መክፈልቶሙ ፡ ምድረ ፡ ለሌዋውያን ፡ እንበለ ፡ አህጉረ ፡ ዘውስቴታ ፡ ይነብሩ ፡ ዘፈለጠ ፡ ሎሙ ።
For the children of Joseph were two tribes, Manasseh and Ephraim. They gave no portion to the Levites in the land, except cities to dwell in, with their pasture lands for their livestock and for their property.
14:5 ⧉ ⤴︎ כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהֹוָה֙ אֶת ־מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחְלְק֖וּ אֶת ־הָאָֽרֶץ ׃ {פ}
ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ οὕτως ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ ἐμέρισαν τὴν γῆν
Sicut praeceperat Dominus Moysi , ita fecerunt filii Israël , et diviserunt terram .
በከመ ፡ አዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ከማሁ ፡ ገብሩ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወተካፈሉ ፡ ምድረ ።
The children of Israel did as Yahweh commanded Moses, and they divided the land.
14:6 ⧉ ⤴︎ וַיִּגְּשׁ֨וּ בְנֵי ־יְהוּדָ֤ה אֶל ־יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ בַּגִּלְגָּ֔ל וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו כָּלֵ֥ב בֶּן ־יְפֻנֶּ֖ה הַקְּנִזִּ֑י אַתָּ֣ה יָדַ֡עְתָּ אֶֽת ־הַדָּבָר֩ אֲשֶׁר ־דִּבֶּ֨ר יְהֹוָ֜ה אֶל ־מֹשֶׁ֣ה אִישׁ ־הָאֱלֹהִ֗ים עַ֧ל אֹדוֹתַ֛י וְעַ֥ל אֹדוֹתֶ֖יךָ בְּקָדֵ֥שׁ בַּרְנֵֽעַ ׃
καὶ προσήλθοσαν οἱ υἱοὶ Ιουδα πρὸς Ἰησοῦν ἐν Γαλγαλ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Χαλεβ ὁ τοῦ Ιεφοννη ὁ Κενεζαῖος σὺ ἐπίστῃ τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἄνθρωπον τοῦ θεοῦ περὶ ἐμοῦ καὶ σοῦ ἐν Καδης Βαρνη
Accesserunt itaque filii Juda ad Josue in Galgala , locutusque est ad eum Caleb filius Jephone Cenezaeus : Nosti quid locutus sit Dominus ad Moysen hominem Dei de me et te in Cadesbarne .
ወመጽኡ ፡ ደቂቀ ፡ ይሁዳ ፡ ኀበ ፡ ኢየሱስ ፡ በገልጋላ ፡ ወይቤሎ ፡ ካሌብ ፡ ወልደ ፡ ዬፎኔ ፡ ቀኔዛዊ ፡ ለሊከ ፡ ታአምር ፡ ቃለ ፡ ዘይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእንቲአየ ፡ ወአንተኒ ፡ ውስተ ፡ ቃዴስ ፡ በርኔ ።
Then the children of Judah came near to Joshua in Gilgal. Caleb the son of Jephunneh the Kenizzite said to him, “You know the thing that Yahweh spoke to Moses the man of God concerning me and concerning you in Kadesh Barnea.
14:7 ⧉ ⤴︎ בֶּן ־אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה אָנֹכִ֗י בִּ֠שְׁלֹ֠חַ מֹשֶׁ֨ה עֶבֶד ־יְהֹוָ֥ה אֹתִ֛י מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לְרַגֵּ֣ל אֶת ־הָאָ֑רֶץ וָאָשֵׁ֤ב אֹתוֹ֙ דָּבָ֔ר כַּאֲשֶׁ֖ר עִם ־לְֽבָבִֽי ׃
τεσσαράκοντα γὰρ ἐτῶν ἤμην ὅτε ἀπέστειλέν με Μωυσῆς ὁ παῖς τοῦ θεοῦ ἐκ Καδης Βαρνη κατασκοπεῦσαι τὴν γῆν καὶ ἀπεκρίθην αὐτῷ λόγον κατὰ τὸν νοῦν αὐτοῦ
Quadraginta annorum eram quando misit me Moyses famulus Domini de Cadesbarne , ut considerarem terram , nuntiavique ei quod mihi verum videbatur .
እስመ ፡ አርብዓ ፡ ዓም ፡ ሊተ ፡ አመ ፡ ፈነወኒ ፡ ሙሴ ፡ ቍልዔሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምነ ፡ ቃዴስ ፡ በርኔ ፡ ከመ ፡ ንርአያ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ ወዜነውዎ ፡ ነገረ ፡ ዘከመ ፡ ሕሊናሆሙ ፤ አኀዊየ ፡ እለ ፡ ዐርጉ ፡ ምስሌየ ፡ ወአክሐድዎ ፡ ለልበ ፡ ሕዝብ ፡ ወአንሰ ፡ ገባእኩ ፡ እትልዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክ [የ ] ።
I was forty years old when Moses the servant of Yahweh sent me from Kadesh Barnea to spy out the land. I brought him word again as it was in my heart.
14:8 ⧉ ⤴︎ וְאַחַי֙ אֲשֶׁ֣ר עָל֣וּ עִמִּ֔י הִמְסִ֖יו אֶת ־לֵ֣ב הָעָ֑ם וְאָנֹכִ֣י מִלֵּ֔אתִי אַחֲרֵ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽי ׃
οἱ δὲ ἀδελφοί μου οἱ ἀναβάντες μετ’ ἐμοῦ μετέστησαν τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ ἐγὼ δὲ προσετέθην ἐπακολουθῆσαι κυρίῳ τῷ θεῷ μου
Fratres autem mei , qui ascenderant mecum , dissolverunt cor populi : et nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum .
ወመሐለ ፡ ሙሴ ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ዐረገ ፡ አንተ ፡ ለከ ፡ ትከውን ፡ መክፈልተከ ፡ ወለውሉድከ ፡ ለዓለም ፡ እስመ ፡ ገባእኩ ፡ እትልዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክነ ።
Nevertheless, my brothers who went up with me made the heart of the people melt; but I wholly followed Yahweh my God.
14:9 ⧉ ⤴︎ וַיִּשָּׁבַ֣ע מֹשֶׁ֗ה בַּיּ֣וֹם הַהוּא֮ לֵאמֹר֒ אִם ־לֹ֗א הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֨ר דָּרְכָ֤ה רַגְלְךָ֙ בָּ֔הּ לְךָ֨ תִהְיֶ֧ה לְנַחֲלָ֛ה וּלְבָנֶ֖יךָ עַד ־עוֹלָ֑ם כִּ֣י מִלֵּ֔אתָ אַחֲרֵ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽי ׃
καὶ ὤμοσεν Μωυσῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ λέγων ἡ γῆ ἐφ’ ἣν ἐπέβης σοὶ ἔσται ἐν κλήρῳ καὶ τοῖς τέκνοις σου εἰς τὸν αἰῶνα ὅτι προσετέθης ἐπακολουθῆσαι ὀπίσω κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν
Juravitque Moyses in die illo , dicens : Terra , quam calcavit pes tuus , erit possessio tua , et filiorum tuorum in aeternum : quia secutus es Dominum Deum meum .
ወይእዜኒ ፡ አልሀቀኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ናሁ ፡ አርብዓ ፡ ወኀምስቱ ፡ [ዓም ፡] እምአመ ፡ ይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ዘንተ ፡ ቃለ ፡ ወሖሩ ፡ እስራኤል ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፤
Moses swore on that day, saying, ‘Surely the land where you walked shall be an inheritance to you and to your children forever, because you have wholly followed Yahweh my God.’
14:10 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֗ה הִנֵּה֩ הֶחֱיָ֨ה יְהֹוָ֥ה ׀אוֹתִי֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּר֒ זֶה֩ אַרְבָּעִ֨ים וְחָמֵ֜שׁ שָׁנָ֗ה מֵ֠אָ֠ז דִּבֶּ֨ר יְהֹוָ֜ה אֶת ־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ אֶל ־מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁר ־הָלַ֥ךְ יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּדְבָּ֑ר וְעַתָּה֙ הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֣י הַיּ֔וֹם בֶּן ־חָמֵ֥שׁ וּשְׁמֹנִ֖ים שָׁנָֽה ׃
καὶ νῦν διέθρεψέν με κύριος ὃν τρόπον εἶπεν τοῦτο τεσσαρακοστὸν καὶ πέμπτον ἔτος ἀφ’ οὗ ἐλάλησεν κύριος τὸ ῥῆμα τοῦτο πρὸς Μωυσῆν καὶ ἐπορεύθη Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ σήμερον ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν
Concessit ergo Dominus vitam mihi , sicut pollicitus est , usque in praesentem diem . Quadraginta et quinque anni sunt , ex quo locutus est Dominus verbum istud ad Moysen , quando ambulabat Israël per solitudinem : hodie octoginta quinque annorum sum ,
ወይእዜኒ ፡ ናሁ ፡ ዮምኒ ፡ እንዘ ፡ [፹ ]ወ፭ዓመት ፡ ሊተ ፤
“Now, behold, Yahweh has kept me alive, as he spoke, these forty-five years, from the time that Yahweh spoke this word to Moses, while Israel walked in the wilderness. Now, behold, I am eighty-five years old, today.
14:11 ⧉ ⤴︎ עוֹדֶ֨נִּי הַיּ֜וֹם חָזָ֗ק כַּֽאֲשֶׁר֙ בְּי֨וֹם שְׁלֹ֤חַ אוֹתִי֙ מֹשֶׁ֔ה כְּכֹ֥חִי אָ֖ז וּכְכֹ֣חִי עָ֑תָּה לַמִּלְחָמָ֖ה וְלָצֵ֥את וְלָבֽוֹא ׃
ἔτι εἰμὶ σήμερον ἰσχύων ὡσεὶ ὅτε ἀπέστειλέν με Μωυσῆς ὡσαύτως ἰσχύω νῦν ἐξελθεῖν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν πόλεμον
sic valens ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum : illius in me temporis fortitudo usque hodie perseverat , tam ad bellandum quam ad gradiendum .
ዓዲየ ፡ ጽኑዕ ፡ አነ ፡ ከመ ፡ አመ ፡ ይፌንወኒ ፡ ሙሴ ፡ ከማሁ ፡ ጽኑዕ ፡ አነ ፡ ይእዜኒ ፡ ለወፂእ ፡ ውስተ ፡ ፀብእ ፡ ወለአቲውኒ ።
As yet I am as strong today as I was in the day that Moses sent me. As my strength was then, even so is my strength now for war, to go out and to come in.
14:12 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֗ה תְּנָה ־לִּי֙ אֶת ־הָהָ֣ר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁר ־דִּבֶּ֥ר יְהֹוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא כִּ֣י אַתָּֽה ־שָׁמַ֩עְתָּ֩ בַיּ֨וֹם הַה֜וּא כִּֽי ־עֲנָקִ֣ים שָׁ֗ם וְעָרִים֙ גְּדֹל֣וֹת בְּצֻר֔וֹת אוּלַ֨י יְהֹוָ֤ה אוֹתִי֙ וְה֣וֹרַשְׁתִּ֔ים כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהֹוָֽה ׃
καὶ νῦν αἰτοῦμαί σε τὸ ὄρος τοῦτο καθὰ εἶπεν κύριος τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι σὺ ἀκήκοας τὸ ῥῆμα τοῦτο τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ νυνὶ δὲ οἱ Ενακιμ ἐκεῖ εἰσιν πόλεις ὀχυραὶ καὶ μεγάλαι ἐὰν οὖν κύριος μετ’ ἐμοῦ ᾖ ἐξολεθρεύσω αὐτούς ὃν τρόπον εἶπέν μοι κύριος
Da ergo mihi montem istum , quem pollicitus est Dominus , te quoque audiente , in quo Enacim sunt , et urbes magnae atque munitae : si forte sit Dominus mecum , et potuero delere eos , sicut promisit mihi .
ወይእዜኒ ፡ እስእለከ ፡ ዘንተ ፡ ደብረ ፡ በከመ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ እስመ ፡ ለሊከ ፡ ሰማዕከ ፡ ይእተ ፡ አሚረ ፡ ዘንተ ፡ ቃለ ፤ ወይእዜሰ ፡ ሰብአ ፡ አቂን ፡ ህየ ፡ ሀለው ፡ ወአህጉሪሆሙኒ ፡ ዐበይት ፡ ወጽኑዓት ፡ ወእመሰ ፡ ሀለወ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምስሌየ ፡ ኣጠፍኦሙ ፡ በከመ ፡ ይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ።
Now therefore give me this hill country, of which Yahweh spoke in that day; for you heard in that day how the Anakim were there, and great and fortified cities. It may be that Yahweh will be with me, and I shall drive them out, as Yahweh said.”
14:13 ⧉ ⤴︎ וַֽיְבָרְכֵ֖הוּ יְהוֹשֻׁ֑עַ וַיִּתֵּ֧ן אֶת ־חֶבְר֛וֹן לְכָלֵ֥ב בֶּן ־יְפֻנֶּ֖ה לְנַחֲלָֽה ׃
καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν Ἰησοῦς καὶ ἔδωκεν τὴν Χεβρων τῷ Χαλεβ υἱῷ Ιεφοννη υἱοῦ Κενεζ ἐν κλήρῳ
Benedixitque ei Josue , et tradidit ei Hebron in possessionem :
ወባረኮ ፡ ኢየሱስ ፡ ወወሀቦ ፡ ኬብሮን ፡ ለካሌብ ፡ ለወልደ ፡ ዬፎኔ ፡ ቀኔዛዊ ፡ መክፈልቶ ፡ እስከ ፡ ዮም ፡ እስከ ፡ ዛቲ ፡ ዕለት ፡ እስመ ፡ ተለወ ፡ ትእዛዞ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ።
Joshua blessed him; and he gave Hebron to Caleb the son of Jephunneh for an inheritance.
14:14 ⧉ ⤴︎ עַל ־כֵּ֣ן הָיְתָֽה ־חֶ֠בְר֠וֹן לְכָלֵ֨ב בֶּן ־יְפֻנֶּ֤ה הַקְּנִזִּי֙ לְֽנַחֲלָ֔ה עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה יַ֚עַן אֲשֶׁ֣ר מִלֵּ֔א אַחֲרֵ֕י יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
διὰ τοῦτο ἐγενήθη ἡ Χεβρων τῷ Χαλεβ τῷ τοῦ Ιεφοννη τοῦ Κενεζαίου ἐν κλήρῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης διὰ τὸ αὐτὸν ἐπακολουθῆσαι τῷ προστάγματι κυρίου θεοῦ Ισραηλ
atque ex eo fuit Hebron Caleb filio Jephone Cenezaeo usque in praesentem diem , quia secutus est Dominum Deum Israël .
ወስማሰ ፡ ቀዲሙ ፡ ለኬብሮን ፡ ህገረ ፡ አርጎብ ፡ ወደብረ ፡ አህጉር ፡ ይእቲ ፡ ለእለ ፡ ውስተ ፡ አቂም ፡ ወአዕረፈት ፡ ምድር ፡ እምነ ፡ ቀትል ።
Therefore Hebron became the inheritance of Caleb the son of Jephunneh the Kenizzite to this day, because he followed Yahweh, the God of Israel wholeheartedly.
14:15 ⧉ ⤴︎ וְשֵׁ֨ם חֶבְר֤וֹן לְפָנִים֙ קִרְיַ֣ת אַרְבַּ֔ע הָאָדָ֧ם הַגָּד֛וֹל בָּעֲנָקִ֖ים ה֑וּא וְהָאָ֥רֶץ שָֽׁקְטָ֖ה מִמִּלְחָמָֽה ׃ {פ}
τὸ δὲ ὄνομα τῆς Χεβρων ἦν τὸ πρότερον πόλις Αρβοκ μητρόπολις τῶν Ενακιμ αὕτη καὶ ἡ γῆ ἐκόπασεν τοῦ πολέμου
Nomen Hebron ante vocabatur Cariath Arbe : Adam maximus ibi inter Enacim situs est : et terra cessavit a praeliis .
— Now the name of Hebron before was Kiriath Arba, after the greatest man among the Anakim. Then the land had rest from war.