| 2:1 | Καὶ εἰσελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ δι’ ἡμερῶν ἠκούσθη ὅτι ἐν οἴκῳ ἐστίν. | Et iterum intravit Capharnaum post dies, | ወቦአ ካዕበ ሀገረ ቅፍርናሆም ወጐንድዮ ሕቀ ሰምዑ ሰብእ ዜናሁ ከመ ሀሎ ውስተ ቤት። |
|---|
| 2:2 | καὶ συνήχθησαν πολλοὶ, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. | et auditum est quod in domo esset, et convenerunt multi, ita ut non caperet neque ad januam, et loquebatur eis verbum. | ወተጋብኡ ኀቤሁ ብዙኃን ሰብእ እስከ ኢያገምሮሙ መካን ወኢኀበ ኆኅት ወኮነ ይነግሮሙ ቃሎ ለእለ መጽኡ ኀቤሁ። |
|---|
| 2:3 | καὶ ἔρχονται φέροντες πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. | Et venerunt ad eum ferentes paralyticum, qui a quatuor portabatur. | ወአምጽኡ ኀቤሁ ድዉየ መፃጕዐ ወይጸውርዎ በዐራት አርባዕቱ ዕደው። |
|---|
| 2:4 | καὶ μὴ δυνάμενοι προσενέγκαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον ὅπου ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. | Et cum non possent offerre eum illi prae turba, nudaverunt tectum ubi erat : et patefacientes submiserunt grabatum in quo paralyticus jacebat. | ወሶበ ስእኑ አብኦቶ ኀቤሁ እስመ ጽፉቅ ሰብእ ኀበ ሀሎ እግዚእ ኢየሱስ ዐርጉ ናሕሰ ወነሠቱ ጠፈረ ወአውረድዎ ምስለ ዐራቱ ዘዲቤሁ ይሰክብ ውእቱ መፃጕዕ። |
|---|
| 2:5 | καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι. | Cum autem vidisset Jesus fidem illorum, ait paralytico : Fili, dimittuntur tibi peccata tua. | ወርእዮ እግዚእ ኢየሱስ ሃይማኖቶሙ ይቤሎ ለውእቱ መፃጕዕ ወልድየ ተኀድገ ለከ ኀጢአትከ። |
|---|
| 2:6 | ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· | Erant autem illic quidam de scribis sedentes, et cogitantes in cordibus suis : | ወሀለዉ ህየ ጸሐፍት ይነብሩ ወኀለዩ በልቦሙ። |
|---|
| 2:7 | τί οὗτος οὕτως λαλεῖ; βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ θεός; | Quid hic sic loquitur ? blasphemat. Quis potest dimittere peccata, nisi solus Deus ? | ወይቤሉ ምንትኑ ዝ ዘከመዝ ይነብብ ፅርፈተ ወመኑ ይክል ኀዲገ ኀጢአት ዘእንበለ አሐዱ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 2:8 | καὶ εὐθὺς ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς λέγει αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; | Quo statim cognito Jesus spiritu suo, quia sic cogitarent intra se, dicit illis : Quid ista cogitatis in cordibus vestris ? | ወአእመሮሙ እግዚእ ኢየሱስ በመንፈሱ ከመ ከመዝ ይኄልዩ ወይቤሎሙ ለምንት ከመዝ ትኄልዩ በልብክሙ። |
|---|
| 2:9 | τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ· ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν· ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε; | Quid est facilius dicere paralytico : Dimittuntur tibi peccata : an dicere : Surge, tolle grabatum tuum, et ambula ? | ምንት ይቀልል እምብሂሎቱ ለዝ መፃጕዕ ተኀድገ ለከ ኀጢአትከ ወእምብሂሎቱ ተንሥእ ወንሣእ ዐራተከ ወሑር በእገሪከ። |
|---|
| 2:10 | ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας, λέγει τῷ παραλυτικῷ· | Ut autem sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata (ait paralytico), | ከመ ታእምሩ ከመ ብዉሕ ሎቱ ለወልደ ዕጓለ እመሕያው ይኅድግ ኀጢአተ በዲበ ምድር። |
|---|
| 2:11 | σοὶ λέγω, ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. | tibi dico : Surge, tolle grabatum tuum, et vade in domum tuam. | ወካዕበ ይቤሎ ለውእቱ ድዉይ ለከ እብለከ ተንሥእ ወንሣእ ዐራተከ ወእቱ ቤተከ። |
|---|
| 2:12 | καὶ ἠγέρθη καὶ εὐθὺς ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἔμπροσθεν πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν θεὸν λέγοντας ὅτι οὕτως οὐδέποτε εἴδαμεν. | Et statim surrexit ille : et, sublato grabato, abiit coram omnibus, ita ut mirarentur omnes, et honorificent Deum, dicentes : Quia numquam sic vidimus. | ወተንሥአ ሶቤሃ ወነሥአ ዐራቶ ወወፅአ በቅድመ ኵሉ ሰብእ ወደንገፁ ኵሎሙ ወአእኰትዎ ለእግዚአብሔር ወይቤሉ ግሙራ ኢርኢነ ዘከመዝ። |
|---|
| 2:13 | Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν εἴς τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς. | Et egressus est rursus ad mare, omnisque turba veniebat ad eum, et docebat eos. | ወእምዝ ሖረ እግዚእ ኢየሱስ ካዕበ መንገለ ጽንፈ ባሕር ወሖሩ ኀቤሁ ኵሉ ሕዝብ ወመሀሮሙ። |
|---|
| 2:14 | καὶ παράγων εἶδεν Λευεὶν τὸν τοῦ Ἁλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. | Et cum praeteriret, vidit Levi Alphaei sedentem ad telonium, et ait illi : Sequere me. Et surgens secutus est eum. | ወኀሊፎ እምህየ ርእዮ ለሌዊ ወልደ እልፍዮስ እንዘ ይነብር ኀበ ምጽባሕ ወይቤሎ ትልወኒ ወተንሥአ ወተለዎ። |
|---|
| 2:15 | καὶ γίνεται κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοὶ καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ | Et factum est, cum accumberet in domo illius, multi publicani et peccatores simul discumbebant cum Jesu et discipulis ejus : erant enim multi, qui et sequebantur eum. | ወእምዝ መስሐ በቤቱ እግዚእ ኢየሱስ ወብዙኃን ኃጥኣን ወመጸብሓን ረፈቁ ምስለ እግዚእ ኢየሱስ ወአርዳኢሁ ወብዙኃን እሙንቱ እለ ተለውዎ። |
|---|
| 2:16 | καὶ γραμματεῖς τῶν Φαρισαίων. καὶ ἰδόντες ὅτι ἤσθιεν μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει; | Et scribae et pharisaei videntes quia manducaret cum publicanis et peccatoribus, dicebant discipulis ejus : Quare cum publicanis et peccatoribus manducat et bibit Magister vester ? | ወጸሐፍት ወፈሪሳውያን ርእዮሙ ከመ ይበልዕ ወይሰቲ ምስለ ኃጥኣን ወመጸብሓን ይቤልዎሙ ለአርዳኢሁ ለምንት ይበልዕ ወይሰቲ ሊቅክሙ ምስለ ኃጥኣን ወመጸብሓን። |
|---|
| 2:17 | καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς. | Hoc audito Jesus ait illis : Non necesse habent sani medico, sed qui male habent : non enim veni vocare justos, sed peccatores. | ወሰሚዖ እግዚእ ኢየሱስ ይቤሎሙ ሕሙማን ይፈቅድዎ ለዐቃቤ ሥራይ ወአኮ ጥዑያን ኃጥኣነ እጸውዕ መጻእኩ ወአኮ ጻድቃነ። |
|---|
| 2:18 | Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύοντες. καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ· διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ μαθηταὶ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν; | Et erant discipuli Joannis et pharisaei jejunantes : et veniunt, et dicunt illi : Quare discipuli Joannis et pharisaeorum jejunant, tui autem discipuli non jejunant ? | ወአርዳኢሁሰ ለዮሐንስ ወእለሂ ፈሪሳውያን ኮኑ ይጸውሙ ወመጽኡ ወይቤልዎ አርዳኢሁ ለዮሐንስ ወአርዳኢሆሙ ለፈሪሳውያን ይጸውሙ ወአርዳኢከሰ በእፎ ኢይጸውሙ። |
|---|
| 2:19 | καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν νηστεύειν; ὅσον χρόνον ἔχουσιν τὸν νυμφίον μετ’ αὐτῶν, οὐ δύνανται νηστεύειν· | Et ait illis Jesus : Numquid possunt filii nuptiarum, quamdiu sponsus cum illis est, jejunare ? Quanto tempore habent secum sponsum, non possunt jejunare. | ወይቤሎሙ እግዚእ ኢየሱስ ይክሉኑ ደቂቁ ለመርዓዊ ጸዊመ አምጣነ ሀሎ መርዓዊ ምስሌሆሙ። |
|---|
| 2:20 | ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. | Venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus : et tunc jejunabunt in illis diebus. | ወባሕቱ ይበጽሕ መዋዕል አመ ይነሥእዎ ለመርዓዊ እምኔሆሙ ወይእተ አሚረ ይጸውሙ። |
|---|
| 2:21 | Οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιράπτει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα ἀπ’ αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. | Nemo assumentum panni rudis assuit vestimento veteri : alioquin aufert supplementum novum a veteri, et major scissura fit. | ወአልቦ ዘይጠቅብ ግምደ ድርግሐ ውስተ ሥጠተ ልብስ ብሉይ ወእመአኮሰ ያነቅዖ ጥቅበቱ ሐዲስ ለብሉይ ወያዐብዮ ለሥጠቱ። |
|---|
| 2:22 | καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήξει ὁ οἶνος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἀπόλλυται καὶ οἱ ἀσκοί. | Et nemo mittit vinum novum in utres veteres : alioquin dirumpet vinum utres, et vinum effundetur, et utres peribunt : sed vinum novum in utres novos mitti debet. | ወአልቦ ዘይወዲ ወይነ ሐዲሰ ውስተ ዝቅ ብሉይ እስመ ያነቅዖ ወይን ሐዲስ ለዝቅ ብሉይ ወወይኑሂ ይትከዐው ወዝቁሂ ይትኀጐል ወለወይንሰ ሐዲስ ውስተ ዝቅ ሐዲስ ይወድይዎ። |
|---|
| 2:23 | Καὶ ἐγένετο αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν παραπορεύεσθαι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤρξαντο ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας. | Et factum est iterum cum Dominus sabbatis ambularet per sata, et discipuli ejus coeperunt progredi, et vellere spicas. | ወእምዝ ካዕበ ወፈረ እግዚእ ኢየሱስ በሰንበት እንተ ገራውህ ወአርዳኢሁኒ ምስሌሁ ወአኀዙ ይምሐዉ ሰዊተ ወይጺሑ ሎቱ ፍኖተ። |
|---|
| 2:24 | καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ· ἴδε τί ποιοῦσιν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν; | Pharisaei autem dicebant ei : Ecce, quid faciunt sabbatis quod non licet ? | ወይቤልዎ ፈሪሳውያን ርኢ ዘይገብሩ አርዳኢከ ዘኢይከውን ገቢረ በሰንበት። |
|---|
| 2:25 | καὶ λέγει αὐτοῖς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυείδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; | Et ait illis : Numquam legistis quid fecerit David, quando necessitatem habuit, et esuriit ipse, et qui cum eo erant ? | ወይቤሎሙ እግዚእ ኢየሱስ ግሙራ ኢያንበብክሙኑ ዘገብረ ዳዊት አመ ርኅበ ውእቱኒ ወእለሂ ምስሌሁ። |
|---|
| 2:26 | πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ἐπὶ Ἀβιαθὰρ ἀρχιερέως καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοὺς ἱερεῖς, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν; | quomodo introivit in domum Dei sub Abiathar principe sacerdotum, et panes propositionis manducavit, quos non licebat manducare, nisi sacerdotibus, et dedit eis qui cum eo erant ? | ዘከመ ቦአ ቤተ እግዚአብሔር እንዘ አብያታር ሊቀ ካህናት ወበልዐ ኅብስተ መሥዋዕት ዘኢይከውኖ ለበሊዕ ዘእንበለ ለካህናት ለባሕቲቶሙ ወወሀቦሙ ለእለ ምስሌሁ። |
|---|
| 2:27 | καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο καὶ οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον· | Et dicebat eis : Sabbatum propter hominem factum est, et non homo propter sabbatum. | ወይቤሎሙ ሰንበትሰ በእንተ ሰብእ ተፈጥረት ወአኮ ሰብእ በእንተ ሰንበት። |
|---|
| 2:28 | ὥστε κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου. | Itaque Dominus est Filius hominis, etiam sabbati. | ወወልደ ዕጓለ እመሕያው ውእቱ እግዚኣ ለሰንበት። |
|---|