| 4:1 | Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. καὶ συνάγεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος πλεῖστος, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν. | Et iterum coepit docere ad mare : et congregata est ad eum turba multa, ita ut navim ascendens sederet in mari, et omnis turba circa mare super terram erat : | ወአኀዘ ካዕበ ይምሀሮሙ ለአሕዛብ እንተ መንገለ ባሕር ወተጋብኡ ኀቤሁ ብዙኃን ሰብእ እስከ ሶበ የዐርግ ውስተ ሐመር ወይነብር ውስተ ባሕር ወኵሉ ሰብእ ውስተ ምድር ይቀውሙ። |
|---|
| 4:2 | καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ· | et docebat eos in parabolis multa, et dicebat illis in doctrina sua : | ወመሀሮሙ ወመሰለ ሎሙ ብዙኀ ወይቤሎሙ እንዘ ይሜህሮሙ። |
|---|
| 4:3 | ἀκούετε. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων σπεῖραι. | Audite : ecce exiit seminans ad seminandum. | ስምዑ ወፈረ ዘይዘርዕ ይዝራዕ። |
|---|
| 4:4 | καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό. | Et dum seminat, aliud cecidit circa viam, et venerunt volucres caeli, et comederunt illud. | ወእንዘ ይዘርዕ ቦ ዘወድቀ ውስተ ፍኖት ወመጽኡ አዕዋፍ ወበልዕዎ። |
|---|
| 4:5 | καὶ ἄλλο ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν, καὶ εὐθὺς ἐξανέτειλεν διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς· | Aliud vero cecidit super petrosa, ubi non habuit terram multam : et statim exortum est, quoniam non habebat altitudinem terrae : | ወቦ ዘወድቀ ውስተ ኰኵሕ ኀበ አልቦ መሬት ብዙኅ ወፍጡነ በቈለ እስመ አልቦ ዕመቅ ለመሬቱ። |
|---|
| 4:6 | καὶ ὅτε ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη. | et quando exortus est sol, exaestuavit : et eo quod non habebat radicem, exaruit. | ወሠሪቆ ፀሓይ አውዐዮ እስመ ኢኮነ ዕሙቀ መሬቱ ወአልቦ ሥርው ወየብሰ። |
|---|
| 4:7 | καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν. | Et aliud cecidit in spinas : et ascenderunt spinae, et suffocaverunt illud, et fructum non dedit. | ወቦ ዘወድቀ ውስተ ሦክ ወኀነቆ ሦክ ወኢፈረየ። |
|---|
| 4:8 | καὶ ἄλλα ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν, καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξανόμενον, καὶ ἔφερεν εἰς τριάκοντα καὶ εἰς ἑξήκοντα καὶ εἰς ἑκατόν. | Et aliud cecidit in terram bonam : et dabat fructum ascendentem et crescentem, et afferebat unum triginta, unum sexaginta, et unum centum. | ወቦ ዘወድቀ ውስተ ምድር ሠናይት ወበቈለ ወልህቀ ወፈረየ ወወሀበ ፍሬ ቦ ዘሠላሳ ወቦ ዘስሳ ወቦ ዘምእት። |
|---|
| 4:9 | καὶ ἔλεγεν· ὃς ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω. | Et dicebat : Qui habet aures audiendi, audiat. | ወይቤ ዘቦ ዕዝን ሰሚዐ ለይስማዕ። |
|---|
| 4:10 | Καὶ ὅτε ἐγένετο κατὰ μόνας, ἠρώτουν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὰς παραβολάς. | Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi qui cum eo erant duodecim, parabolam. | ወሶበ ተባሕተወ ተስእልዎ እሊኣሁ ምስለ ዐሠርቱ ወክልኤቱ አርዳኢሁ ምሳሌሁ። |
|---|
| 4:11 | καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ὑμῖν τὸ μυστήριον δέδοται τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς πάντα γίνεται, | Et dicebat eis : Vobis datum est nosse mysterium regni Dei : illis autem, qui foris sunt, in parabolis omnia fiunt : | ወይቤሎሙ ለክሙ ተውህበ ታእምሩ ምሥጢራ ለመንግሥተ እግዚአብሔር ወለእለሰ አፍኣ በምሳሌ ኵሉ ይከውኖሙ። |
|---|
| 4:12 | ἵνα βλέποντες βλέπωσιν καὶ μὴ ἴδωσιν, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν καὶ μὴ συνιῶσιν, μήποτε ἐπιστρέψωσιν καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς. | ut videntes videant, et non videant : et audientes audiant, et non intelligant : nequando convertantur, et dimittantur eis peccata. | ከመ ርእየ ይርአዩ ወኢያእምሩ ወሰሚዐ ይስምዑ ወኢይለብዉ ከመ ኢይነስሑ ወኢይሣሀሎሙ ወኢይትኀደግ ሎሙ ኀጢአቶሙ። |
|---|
| 4:13 | καὶ λέγει αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε; | Et ait illis : Nescitis parabolam hanc ? Et quomodo omnes parabolas cognoscetis ? | ወይቤሎሙ ኢተአምሩኑ ዛተ ምሳሌ እፎ እንከ ተአምሩ ኵሎ አምሳለ። |
|---|
| 4:14 | ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει. | Qui seminat, verbum seminat. | ዘይዘርዕሰ ቃለ እግዚአብሔር ይዘርዕ። |
|---|
| 4:15 | οὗτοι δέ εἰσίν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς ἔρχεται ὁ σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν αὐτοῖς. | Hi autem sunt, qui circa viam, ubi seminatur verbum, et cum audierint, confestim venit Satanas, et aufert verbum, quod seminatum est in cordibus eorum. | ወእሉ እሙንቱ እለ ውስተ ፍኖት ኀበ ተዘርዐ ቃል ወእምከመ ሰምዑ ቃለ ይመጽእ ሰይጣን ሶቤሃ ወይነሥእ እምልቦሙ ቃለ ዘተዘርዐ። |
|---|
| 4:16 | καὶ οὗτοί ὁμοίως εἰσίν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν, | Et hi sunt similiter, qui super petrosa seminantur : qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud : | ወእሉ ካዕበ እሙንቱ ዘውስተ ኰኵሕ ተዘርዑ እለ ይሰምዑ ቃለ ወይትዌከፍዎ ሶቤሃ በፍሥሓ። |
|---|
| 4:17 | καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσίν, εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζονται. | et non habent radicem in se, sed temporales sunt : deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum, confestim scandalizantur. | ወአልቦሙ ሥርው ለጊዜሃ ዳእሙ እሙንቱ ወእምከመሰ ኮነ ምንዳቤ ወስደት በእንተዝ ቃል የዐልዉ ሶቤሃ። |
|---|
| 4:18 | καὶ ἄλλοι εἰσὶν οἱ ἐπί τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι· οὗτοί εἰσίν οἱ τὸν λόγον ἀκούσαντες, | Et alii sunt qui in spinas seminantur : hi sunt qui verbum audiunt, | ወእሉ እሙንቱ እለ ውስተ ሦክ ተዘርዑ እለ ይሰምዕዎ ለቃል። |
|---|
| 4:19 | καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συνπνίγουσιν τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται. | et aerumnae saeculi, et deceptio divitiarum, et circa reliqua concupiscentiae introëuntes suffocant verbum, et sine fructu efficitur. | ወኅሊና ዝንቱ ዓለም ወፍትወተ ብዕል ወባዕድኒ ኵሉ ፍትወት ይበውኡ ወየኀንቅዎ ለቃል ወኢይፈሪ። |
|---|
| 4:20 | καὶ ἐκεῖνοί εἰσίν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον καὶ παραδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν ἓν τριάκοντα καὶ ἓν ἑξήκοντα καὶ ἓν ἑκατόν. | Et hi sunt qui super terram bonam seminati sunt, qui audiunt verbum, et suscipiunt, et fructificant, unum triginta, unum sexaginta, et unum centum. | ወእሉ እሙንቱ እለ ውስተ ምድር ሠናይት ተዘርዑ እለ ይሰምዑ ቃለ ወይትዌከፍዎ ወይፈርዩ አሐዱ በሠላሳ ወአሐዱ በስሳ ወአሐዱ በምእት። |
|---|
| 4:21 | Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι μήτι ἔρχεται ὁ λύχνος ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν τεθῇ; | Et dicebat illis : Numquid venit lucerna ut sub modio ponatur, aut sub lecto ? nonne ut super candelabrum ponatur ? | ወይቤሎሙ ቦኑ ዘያኀትዉ ማኅቶተ ወያመጽእዋ ከመ ያንብርዋ ታሕተ ከፈር አው ታሕተ ዐራት አኮኑ ከመ ያንብርዋ ዲበ ተቅዋማ። |
|---|
| 4:22 | οὐ γάρ ἐστιν τι κρυπτὸν, ἐὰν μὴ ἵνα φανερωθῇ· οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον, ἀλλ’ ἵνα ἔλθῃ εἰς φανερόν. | Non est enim aliquid absconditum, quod non manifestetur : nec factum est occultum, sed ut in palam veniat. | ወአልቦ ኅቡእ ዘይትከበት ወአልቦ ክዱን ዘኢይትከሠት። |
|---|
| 4:23 | εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω. | Si quis habet aures audiendi, audiat. | ዘቦ ዕዝን ሰሚዐ ለይስማዕ። |
|---|
| 4:24 | Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· βλέπετε τί ἀκούετε. ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν καὶ προστεθήσεται ὑμῖν. | Et dicebat illis : Videte quid audiatis. In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis, et adjicietur vobis. | ወይቤሎሙ ለብዉ ዘትሰምዑ በውእቱ መስፈርት ዘሰፈርክሙ ይሰፍሩ ለክሙ ወይዌስኩክሙ። |
|---|
| 4:25 | ὃς γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ. | Qui enim habet, dabitur illi : et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo. | እስመ ለዘቦ ይሁብዎ ወይዌስክዎ ወለዘሰ አልቦ እለሂ ቦ የሀይድዎ። |
|---|
| 4:26 | Καὶ ἔλεγεν· οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ, ὡς ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς, | Et dicebat : Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram, | ወይቤሎሙ ከመዝ ይእቲ መንግሥተ ሰማያት ከመ ብእሲ ዘዘርዐ ሠናየ ዘርዐ ውስተ ገራህቱ። |
|---|
| 4:27 | καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστᾷ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός. | et dormiat, et exsurgat nocte et die, et semen germinet, et increscat dum nescit ille. | ወነዊሞ ይትነሣእ መዓልተ ወሌሊተ ወይዋሕዮ ወዘርዑ ይፈሪ ወይልህቅ ወውእቱሰ የአምር። |
|---|
| 4:28 | αὐτομάτη ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτεν στάχυν, εἶτεν πλήρης σῖτος ἐν τῷ στάχυϊ. | Ultro enim terra fructificat, primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. | ወባሕቱ ትሁብ ምድር ፍሬሃ ቀዳማዌ ሣዕረ ወእምዝ ሰብለ ወእምሰብሉ ይመልእ ፍጹመ ሰዊተ። |
|---|
| 4:29 | ὅταν δὲ παραδοῖ ὁ καρπός, εὐθὺς ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός. | Et cum produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adest messis. | ወሶበ ፈጸመ ፈርዮተ ሶቤሃ ይፌኑ ማዕጸደ እስመ በጽሐ ማእረር። |
|---|
| 4:30 | Καὶ ἔλεγεν· πῶς ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ἢ ἐν τίνι αὐτὴν παραβολῇ θῶμεν; | Et dicebat : Cui assimilabimus regnum Dei ? aut cui parabolae comparabimus illud ? | ወይቤ በምንት አስተማስላ ለመንግሥተ እግዚአብሔር ወምንተ ትመስል። |
|---|
| 4:31 | ὡς κόκκῳ σινάπεως, ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερον ὂν πάντων τῶν σπερμάτων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, | Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quae sunt in terra : | ከመ ኅጠተ ሰናፔ እንተ ተዘርዐት ውስተ ምድር ወትንእስ እምኵሉ አዝርዕት ዘውስተ ምድር። |
|---|
| 4:32 | καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται μεῖζον πάντων τῶν λαχάνων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν. | et cum seminatum fuerit, ascendit, et fit majus omnibus oleribus, et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra ejus aves caeli habitare. | ወእምከመ ዘርዕዋ ትበቍል ወተዐቢ እምኵሎን አሕማላት ወትገብር አዕጹቀ ዐበይተ እስከ ይክሉ አዕዋፈ ሰማይ አጽልሎ ታሕተ አዕጹቂሃ። |
|---|
| 4:33 | Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν· | Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire : | ወበዘ ከመዝ አምሳል ተናገሮሙ ቃሎ በአምጣነ ይክሉ ሰሚዐ። |
|---|
| 4:34 | χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς, κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς ἰδίοις μαθηταῖς ἐπέλυεν πάντα. | sine parabola autem non loquebatur eis : seorsum autem discipulis suis disserebat omnia. | ወዘእንበለ ምሳሌሰ ኢተናገሮሙ ወበባሕቲቶሙ ይፌክር ለአርዳኢሁ ኵሎ። |
|---|
| 4:35 | Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης· διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν. | Et ait illis in illa die, cum sero esset factum : Transeamus contra. | ወይእተ አሚረ መስዮ ይቤሎሙ ለአርዳኢሁ ንዕዱ ማዕዶተ። |
|---|
| 4:36 | καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ, καὶ ἄλλα πλοῖα ἦσαν μετ’ αὐτοῦ. | Et dimittentes turbam, assumunt eum ita ut erat in navi : et aliae naves erant cum illo. | ወኀደጎሙ ለሕዝብ ወነሥእዎ በሐመር ወቦ ካልኣትኒ አሕማር ምስሌሆሙ። |
|---|
| 4:37 | καὶ γίνεται λαῖλαψ μεγάλη ἀνέμου, καὶ τὰ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε ἤδη γεμίζεσθαι τὸ πλοῖον. | Et facta est procella magna venti, et fluctus mittebat in navim, ita ut impleretur navis. | ወመጽአ ዐቢይ ነፋሰ ዐውሎ ወይሰወጥ ማይ እሞገድ ውስተ ሐመር እስከ መልአ ማይ ውስተ ሐመር። |
|---|
| 4:38 | καὶ ἦν αὐτὸς ἐν τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ ἐγείρουσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα; | Et erat ipse in puppi super cervical dormiens : et excitant eum, et dicunt illi : Magister, non ad te pertinet, quia perimus ? | ወውእቱሰ መንገለ ከዋላ ሐመር ተተርኢሶ ኖመ ወአንቅህዎ ወይቤልዎ ሊቅ ኢያኀዝነከኑ እንዘ ንመውት። |
|---|
| 4:39 | καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ· σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη. | Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari : Tace, obmutesce. Et cessavit ventus : et facta est tranquillitas magna. | ወተንሥአ ወገሠጾሙ ለነፋሳት ወይቤላ ለባሕር ተፈፀሚ ወአርምሚ ወኀደገ ነፋስ ወኮነ ዛኅን ዐቢይ። |
|---|
| 4:40 | καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί δειλοί ἐστε οὕτως; πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν; | Et ait illis : Quid timidi estis ? necdum habetis fidem ? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum : Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei ? | ወይቤሎሙ ምንትኑ ያፈርሀክሙ ኦ ድኩማን ከመ ዝኑ አልብክሙ ሃይማኖት። |
|---|
| 4:41 | καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα αὐτῷ ὑπακούει; | — | ወፈርሁ ዐቢየ ፍርሀተ ወተባሀሉ በበይናቲሆሙ መኑ እንጋ ውእቱ ዝንቱ ዘይትኤዘዙ ሎቱ ባሕርኒ ወነፋሳትኒ። |
|---|