| 112:1 | הַ֥לְלוּ־יָ֨הּ׀ אַשְׁרֵי־אִ֭ישׁ יָרֵ֣א אֶת־יְהֹוָ֑ה בְּ֝מִצְוֺתָ֗יו חָפֵ֥ץ מְאֹֽד׃ | αλληλουια μακάριος ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν κύριον ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα | Alleluja, reversionis Aggaei et Zachariae. Beatus vir qui timet Dominum : in mandatis ejus volet nimis. | — |
|---|
| 112:2 | גִּבּ֣וֹר בָּ֭אָרֶץ יִהְיֶ֣ה זַרְע֑וֹ דּ֖וֹר יְשָׁרִ֣ים יְבֹרָֽךְ׃ | δυνατὸν ἐν τῇ γῇ ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ γενεὰ εὐθείων εὐλογηθήσεται | Potens in terra erit semen ejus ; generatio rectorum benedicetur. | ሀሌሉያ ። ብፁዕ ፡ ብእሲ ፡ ዘይፈርሆ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ወዘይፈቅድ ፡ ትእዛዞ ፡ ፈድፋደ ። |
|---|
| 112:3 | הוֹן־וָעֹ֥שֶׁר בְּבֵית֑וֹ וְ֝צִדְקָת֗וֹ עֹמֶ֥דֶת לָעַֽד׃ | δόξα καὶ πλοῦτος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος | Gloria et divitiae in domo ejus, et justitia ejus manet in saeculum saeculi. | ወይከውን ፡ ጽኑዐ ፡ ዘርዑ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፤ ትውልደ ፡ ጻድቃን ፡ ይትባረኩ ። |
|---|
| 112:4 | זָ֘רַ֤ח בַּחֹ֣שֶׁךְ א֭וֹר לַיְשָׁרִ֑ים חַנּ֖וּן וְרַח֣וּם וְצַדִּֽיק׃ | ἐξανέτειλεν ἐν σκότει φῶς τοῖς εὐθέσιν ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων καὶ δίκαιος | Exortum est in tenebris lumen rectis : misericors, et miserator, et justus. | ክብር ፡ ወብዕል ፡ ውስተ ፡ ቤቱ ፤ ወጽድቁኒ ፡ ይነብር ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ። |
|---|
| 112:5 | טֽוֹב־אִ֭ישׁ חוֹנֵ֣ן וּמַלְוֶ֑ה יְכַלְכֵּ֖ל דְּבָרָ֣יו בְּמִשְׁפָּֽט׃ | χρηστὸς ἀνὴρ ὁ οἰκτίρων καὶ κιχρῶν οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει | Jucundus homo qui miseretur et commodat ; disponet sermones suos in judicio : | ሠረቀ ፡ ብርሃን ፡ ለራትዓን ፡ በውስተ ፡ ጽልመት ፤ መሓሪ ፡ ወመስተሣህል ፡ እግዚአብሔር ፡ ወጻድቅ ፡ አምላክነ ። |
|---|
| 112:6 | כִּֽי־לְעוֹלָ֥ם לֹֽא־יִמּ֑וֹט לְזֵ֥כֶר ע֝וֹלָ֗ם יִהְיֶ֥ה צַדִּֽיק׃ | ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα οὐ σαλευθήσεται εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος | quia in aeternum non commovebitur. | ብእሲ ፡ መሓሪ ፡ መስተሣህል ፡ ወኄር ፤ ወይዔቅም ፡ ቃሎ ፡ በውስተ ፡ ፍትሕ ። ወኢይትሀወክ ፡ ለዓለም ፤ |
|---|
| 112:7 | מִשְּׁמוּעָ֣ה רָ֭עָה לֹ֣א יִירָ֑א נָכ֥וֹן לִ֝בּ֗וֹ בָּטֻ֥חַ בַּיהֹוָֽה׃ | ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται ἑτοίμη ἡ καρδία αὐτοῦ ἐλπίζειν ἐπὶ κύριον | In memoria aeterna erit justus ; ab auditione mala non timebit. Paratum cor ejus sperare in Domino, | ዝክረ ፡ ጻድቅ ፡ ለዓለም ፡ ይሄሉ ። ወኢይፈርህ ፡ እምነገር ፡ እኩይ ፤ |
|---|
| 112:8 | סָמ֣וּךְ לִ֭בּוֹ לֹ֣א יִירָ֑א עַ֖ד אֲשֶׁר־יִרְאֶ֣ה בְצָרָֽיו׃ | ἐστήρικται ἡ καρδία αὐτοῦ οὐ μὴ φοβηθῇ ἕως οὗ ἐπίδῃ ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ | confirmatum est cor ejus ; non commovebitur donec despiciat inimicos suos. | ጥቡዕ ፡ ልቡ ፡ ለተወክሎ ፡ በእግዚአብሔር ። ጽኑዕ ፡ ልቡ ፡ ወኢይትሀወክ ፡ ለዓለም ፤ እስከ ፡ ይሬኢ ፡ በጸላእቱ ። |
|---|
| 112:9 | פִּזַּ֤ר׀ נָ֘תַ֤ן לָאֶבְיוֹנִ֗ים צִ֭דְקָתוֹ עֹמֶ֣דֶת לָעַ֑ד קַ֝רְנ֗וֹ תָּר֥וּם בְּכָבֽוֹד׃ | ἐσκόρπισεν ἔδωκεν τοῖς πένησιν ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ κέρας αὐτοῦ ὑψωθήσεται ἐν δόξῃ | Dispersit, dedit pauperibus ; justitia ejus manet in saeculum saeculi : cornu ejus exaltabitur in gloria. | ዘረወ ፡ ወወሀበ ፡ ለነዳይ ፡ ወጽድቁኒ ፡ ይነብር ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ፤ ወይትሌዐል ፡ ቀርኑ ፡ በክብር ። |
|---|
| 112:10 | רָ֘שָׁ֤ע יִרְאֶ֨ה׀ וְכָעָ֗ס שִׁנָּ֣יו יַחֲרֹ֣ק וְנָמָ֑ס תַּאֲוַ֖ת רְשָׁעִ֣ים תֹּאבֵֽד׃ {פ} | ἁμαρτωλὸς ὄψεται καὶ ὀργισθήσεται τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ βρύξει καὶ τακήσεται ἐπιθυμία ἁμαρτωλῶν ἀπολεῖται | Peccator videbit, et irascetur ; dentibus suis fremet et tabescet : desiderium peccatorum peribit. | ይሬኢ ፡ ኃጥእ ፡ ወይትመዓዕ ፡ ወይሐቂ ፡ ስነኒሁ ፡ ወይትመሰው ፤ ወተኀልቅ ፡ ፍትወቶሙ ፡ ለኃጥኣን ፡፡ |
|---|