Psalms 119 — 4 originals side by side

אַשְׁרֵ֥י תְמִֽימֵי־דָ֑רֶךְ הַ֝הֹלְכִ֗ים בְּתוֹרַ֥ת יְהֹוָֽה׃

αλληλουια α# αλφ μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ κυρίου

Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.

אַ֭שְׁרֵי נֹצְרֵ֥י עֵדֹתָ֗יו בְּכׇל־לֵ֥ב יִדְרְשֽׁוּהוּ׃

μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν

Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.

אַ֭ף לֹא־פָעֲל֣וּ עַוְלָ֑ה בִּדְרָכָ֥יו הָלָֽכוּ׃

οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν

Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.

אַ֭תָּה צִוִּ֥יתָה פִקֻּדֶ֗יךָ לִשְׁמֹ֥ר מְאֹֽד׃

σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου φυλάξασθαι σφόδρα

Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.

אַ֭חֲלַי יִכֹּ֥נוּ דְרָכָ֗י לִשְׁמֹ֥ר חֻקֶּֽיךָ׃

ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου

Utinam dirigantur viae meae ad custodiendas justificationes tuas.

אָ֥ז לֹא־אֵב֑וֹשׁ בְּ֝הַבִּיטִ֗י אֶל־כׇּל־מִצְוֺתֶֽיךָ׃

τότε οὐ μὴ ἐπαισχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου

Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.

א֭וֹדְךָ בְּיֹ֣שֶׁר לֵבָ֑ב בְּ֝לׇמְדִ֗י מִשְׁפְּטֵ֥י צִדְקֶֽךָ׃

ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου

Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiae tuae.

אֶת־חֻקֶּ֥יךָ אֶשְׁמֹ֑ר אַֽל־תַּעַזְבֵ֥נִי עַד־מְאֹֽד׃ {פ}

τὰ δικαιώματά σου φυλάξω μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα

Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.

בַּמֶּ֣ה יְזַכֶּה־נַּ֭עַר אֶת־אׇרְח֑וֹ לִ֝שְׁמֹ֗ר כִּדְבָרֶֽךָ׃

β# βηθ ἐν τίνι κατορθώσει ὁ νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φυλάσσεσθαι τοὺς λόγους σου

In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.

בְּכׇל־לִבִּ֥י דְרַשְׁתִּ֑יךָ אַל־תַּ֝שְׁגֵּ֗נִי מִמִּצְוֺתֶֽיךָ׃

ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου

In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.

בְּ֭לִבִּי צָפַ֣נְתִּי אִמְרָתֶ֑ךָ לְ֝מַ֗עַן לֹ֣א אֶחֱטָא־לָֽךְ׃

ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι

In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.

בָּר֖וּךְ אַתָּ֥ה יְהֹוָ֗ה לַמְּדֵ֥נִי חֻקֶּֽיךָ׃

εὐλογητὸς εἶ κύριε δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.

בִּשְׂפָתַ֥י סִפַּ֑רְתִּי כֹּ֝֗ל מִשְׁפְּטֵי־פִֽיךָ׃

ἐν τοῖς χείλεσίν μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου

In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.

בְּדֶ֖רֶךְ עֵדְוֺתֶ֥יךָ שַּׂ֗שְׂתִּי כְּעַ֣ל כׇּל־הֽוֹן׃

ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ

In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.

בְּפִקּוּדֶ֥יךָ אָשִׂ֑יחָה וְ֝אַבִּ֗יטָה אֹֽרְחֹתֶֽיךָ׃

ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου

In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.

בְּחֻקֹּתֶ֥יךָ אֶֽשְׁתַּעֲשָׁ֑ע לֹ֖א אֶשְׁכַּ֣ח דְּבָרֶֽךָ׃ {פ}

ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου μελετήσω οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου

In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.

גְּמֹ֖ל עַל־עַבְדְּךָ֥ אֶחְיֶ֗ה וְאֶשְׁמְרָ֥ה דְבָרֶֽךָ׃

γ# γιμαλ ἀνταπόδος τῷ δούλῳ σου ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου

Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.

גַּל־עֵינַ֥י וְאַבִּ֑יטָה נִ֝פְלָא֗וֹת מִתּוֹרָתֶֽךָ׃

ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσιά σου ἐκ τοῦ νόμου σου

Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.

גֵּ֣ר אָנֹכִ֣י בָאָ֑רֶץ אַל־תַּסְתֵּ֥ר מִ֝מֶּ֗נִּי מִצְוֺתֶֽיךָ׃

πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου

Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.

גָּרְסָ֣ה נַפְשִׁ֣י לְתַאֲבָ֑ה אֶֽל־מִשְׁפָּטֶ֥יךָ בְכׇל־עֵֽת׃

ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ

Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.

גָּ֭עַרְתָּ זֵדִ֣ים אֲרוּרִ֑ים הַ֝שֹּׁגִ֗ים מִמִּצְוֺתֶֽיךָ׃

ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου

Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.

גַּ֣ל מֵ֭עָלַי חֶרְפָּ֣ה וָב֑וּז כִּ֖י עֵדֹתֶ֣יךָ נָצָֽרְתִּי׃

περίελε ἀπ’ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα

Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.

גַּ֤ם יָשְׁב֣וּ שָׂ֭רִים בִּ֣י נִדְבָּ֑רוּ עַ֝בְדְּךָ֗ יָשִׂ֥יחַ בְּחֻקֶּֽיךָ׃

καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες καὶ κατ’ ἐμοῦ κατελάλουν ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου

Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.

גַּֽם־עֵ֭דֹתֶיךָ שַׁעֲשֻׁעָ֗י אַנְשֵׁ֥י עֲצָתִֽי׃ {פ}

καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου

Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae.

דָּבְקָ֣ה לֶעָפָ֣ר נַפְשִׁ֑י חַ֝יֵּ֗נִי כִּדְבָרֶֽךָ׃

δ# δελθ ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου

Adhaesit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.

דְּרָכַ֣י סִ֭פַּרְתִּי וַֽתַּעֲנֵ֗נִי לַמְּדֵ֥נִי חֻקֶּֽיךָ׃

τὰς ὁδούς μου ἐξήγγειλα καὶ ἐπήκουσάς μου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.

דֶּרֶךְ־פִּקּוּדֶ֥יךָ הֲבִינֵ֑נִי וְ֝אָשִׂ֗יחָה בְּנִפְלְאוֹתֶֽיךָ׃

ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου

Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.

דָּלְפָ֣ה נַ֭פְשִׁי מִתּוּגָ֑ה קַ֝יְּמֵ֗נִי כִּדְבָרֶֽךָ׃

ἔσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου

Dormitavit anima mea prae taedio : confirma me in verbis tuis.

דֶּֽרֶךְ־שֶׁ֭קֶר הָסֵ֣ר מִמֶּ֑נִּי וְֽתוֹרָתְךָ֥ חׇנֵּֽנִי׃

ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με

Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.

דֶּֽרֶךְ־אֱמוּנָ֥ה בָחָ֑רְתִּי מִשְׁפָּטֶ֥יךָ שִׁוִּֽיתִי׃

ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην

Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.

דָּבַ֥קְתִּי בְעֵדְוֺתֶ֑יךָ יְ֝הֹוָ֗ה אַל־תְּבִישֵֽׁנִי׃

ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου κύριε μή με καταισχύνῃς

Adhaesi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.

דֶּֽרֶךְ־מִצְוֺתֶ֥יךָ אָר֑וּץ כִּ֖י תַרְחִ֣יב לִבִּֽי׃ {פ}

ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου

Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.

הוֹרֵ֣נִי יְ֭הֹוָה דֶּ֥רֶךְ חֻקֶּ֗יךָ וְאֶצְּרֶ֥נָּה עֵֽקֶב׃

ε# η νομοθέτησόν με κύριε τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διὰ παντός

Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.

הֲ֭בִינֵנִי וְאֶצְּרָ֥ה תוֹרָתֶ֗ךָ וְאֶשְׁמְרֶ֥נָּה בְכׇל־לֵֽב׃

συνέτισόν με καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου

Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.

הַ֭דְרִיכֵנִי בִּנְתִ֣יב מִצְוֺתֶ֑יךָ כִּי־ב֥וֹ חָפָֽצְתִּי׃

ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα

Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.

הַט־לִ֭בִּי אֶל־עֵדְוֺתֶ֗יךָ וְאַ֣ל אֶל־בָּֽצַע׃

κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν

Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.

הַעֲבֵ֣ר עֵ֭ינַי מֵרְא֣וֹת שָׁ֑וְא בִּדְרָכֶ֥ךָ חַיֵּֽנִי׃

ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με

Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.

הָקֵ֣ם לְ֭עַבְדְּךָ אִמְרָתֶ֑ךָ אֲ֝שֶׁ֗ר לְיִרְאָתֶֽךָ׃

στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου

Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.

הַעֲבֵ֣ר חֶ֭רְפָּתִי אֲשֶׁ֣ר יָגֹ֑רְתִּי כִּ֖י מִשְׁפָּטֶ֣יךָ טוֹבִֽים׃

περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου ὃν ὑπώπτευσα τὰ γὰρ κρίματά σου χρηστά

Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.

הִ֭נֵּה תָּאַ֣בְתִּי לְפִקֻּדֶ֑יךָ בְּצִדְקָתְךָ֥ חַיֵּֽנִי׃ {פ}

ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με

Ecce concupivi mandata tua : in aequitate tua vivifica me.

וִיבֹאֻ֣נִי חֲסָדֶ֣ךָ יְהֹוָ֑ה תְּ֝שׁ֥וּעָתְךָ֗ כְּאִמְרָתֶֽךָ׃

Ϝ# ουαυ καὶ ἔλθοι ἐπ’ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου κύριε τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸ λόγιόν σου

Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.

וְאֶעֱנֶ֣ה חֹרְפִ֣י דָבָ֑ר כִּֽי־בָ֝טַ֗חְתִּי בִּדְבָרֶֽךָ׃

καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί με λόγον ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοὺς λόγους σου

Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.

וְֽאַל־תַּצֵּ֬ל מִפִּ֣י דְבַר־אֱמֶ֣ת עַד־מְאֹ֑ד כִּ֖י לְמִשְׁפָּטֶ֣ךָ יִחָֽלְתִּי׃

καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα ὅτι ἐπὶ τὰ κρίματά σου ἐπήλπισα

Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.

וְאֶשְׁמְרָ֖ה תוֹרָתְךָ֥ תָמִ֗יד לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃

καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διὰ παντός εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος

Et custodiam legem tuam semper, in saeculum et in saeculum saeculi.

וְאֶתְהַלְּכָ֥ה בָרְחָבָ֑ה כִּ֖י פִקֻּדֶ֣יךָ דָרָֽשְׁתִּי׃

καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα

Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.

וַאֲדַבְּרָ֣ה בְ֭עֵדֹתֶיךָ נֶ֥גֶד מְלָכִ֗ים וְלֹ֣א אֵבֽוֹשׁ׃

καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην

Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.

וְאֶשְׁתַּעֲשַׁ֥ע בְּמִצְוֺתֶ֗יךָ אֲשֶׁ֣ר אָהָֽבְתִּי׃

καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου αἷς ἠγάπησα σφόδρα

Et meditabar in mandatis tuis, quae dilexi.

וְאֶשָּֽׂא־כַפַּ֗י אֶֽל־מִ֭צְוֺתֶיךָ אֲשֶׁ֥ר אָהָ֗בְתִּי וְאָשִׂ֥יחָה בְחֻקֶּֽיךָ׃ {פ}

καὶ ἦρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου

Et levavi manus meas ad mandata tua, quae dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.

זְכֹר־דָּבָ֥ר לְעַבְדֶּ֑ךָ עַ֝֗ל אֲשֶׁ֣ר יִחַלְתָּֽנִי׃

ζ# ζαι μνήσθητι τὸν λόγον σου τῷ δούλῳ σου ᾧ ἐπήλπισάς με

Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.

זֹ֣את נֶחָמָתִ֣י בְעׇנְיִ֑י כִּ֖י אִמְרָתְךָ֣ חִיָּֽתְנִי׃

αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέν με

Haec me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.

זֵ֭דִים הֱלִיצֻ֣נִי עַד־מְאֹ֑ד מִ֝תּ֥וֹרָתְךָ֗ לֹ֣א נָטִֽיתִי׃

ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα

Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.

זָ֘כַ֤רְתִּי מִשְׁפָּטֶ֖יךָ מֵעוֹלָ֥ם׀יְהֹוָ֗ה וָאֶתְנֶחָֽם׃

ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ’ αἰῶνος κύριε καὶ παρεκλήθην

Memor fui judiciorum tuorum a saeculo, Domine, et consolatus sum.

זַלְעָפָ֣ה אֲ֭חָזַתְנִי מֵרְשָׁעִ֑ים עֹ֝זְבֵ֗י תּוֹרָתֶֽךָ׃

ἀθυμία κατέσχεν με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου

Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.

זְ֭מִרוֹת הָיוּ־לִ֥י חֻקֶּ֗יךָ בְּבֵ֣ית מְגוּרָֽי׃

ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου

Cantabiles mihi erant justificationes tuae in loco peregrinationis meae.

זָ֘כַ֤רְתִּי בַלַּ֣יְלָה שִׁמְךָ֣ יְהֹוָ֑ה וָ֝אֶשְׁמְרָ֗ה תּוֹרָתֶֽךָ׃

ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου κύριε καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου

Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.

זֹ֥את הָיְתָה־לִּ֑י כִּ֖י פִקֻּדֶ֣יךָ נָצָֽרְתִּי׃ {פ}

αὕτη ἐγενήθη μοι ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα

Haec facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.

חֶלְקִ֖י יְהֹוָ֥ה אָמַ֗רְתִּי לִשְׁמֹ֥ר דְּבָרֶֽיךָ׃

η# ηθ μερίς μου κύριε εἶπα φυλάξασθαι τὸν νόμον σου

Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.

חִלִּ֣יתִי פָנֶ֣יךָ בְכׇל־לֵ֑ב חׇ֝נֵּ֗נִי כְּאִמְרָתֶֽךָ׃

ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου

Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.

חִשַּׁ֥בְתִּי דְרָכָ֑י וָאָשִׁ֥יבָה רַ֝גְלַ֗י אֶל־עֵדֹתֶֽיךָ׃

διελογισάμην τὰς ὁδούς σου καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου

Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.

חַ֭שְׁתִּי וְלֹ֣א הִתְמַהְמָ֑הְתִּי לִ֝שְׁמֹ֗ר מִצְוֺתֶֽיךָ׃

ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου

Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.

חֶבְלֵ֣י רְשָׁעִ֣ים עִוְּדֻ֑נִי תּ֥֝וֹרָתְךָ֗ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי׃

σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην

Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.

חֲצֽוֹת־לַ֗יְלָה אָ֭קוּם לְהוֹד֣וֹת לָ֑ךְ עַ֝֗ל מִשְׁפְּטֵ֥י צִדְקֶֽךָ׃

μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου

Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuae.

חָבֵ֣ר אָ֭נִי לְכׇל־אֲשֶׁ֣ר יְרֵא֑וּךָ וּ֝לְשֹׁמְרֵ֗י פִּקּוּדֶֽיךָ׃

μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου

Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.

חַסְדְּךָ֣ יְ֭הֹוָה מָלְאָ֥ה הָאָ֗רֶץ חֻקֶּ֥יךָ לַמְּדֵֽנִי׃ {פ}

τοῦ ἐλέους σου κύριε πλήρης ἡ γῆ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με

Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.

ט֭וֹב עָשִׂ֣יתָ עִֽם־עַבְדְּךָ֑ יְ֝הֹוָ֗ה כִּדְבָרֶֽךָ׃

θ# τηθ χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου κύριε κατὰ τὸν λόγον σου

Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.

ט֤וּב טַ֣עַם וָדַ֣עַת לַמְּדֵ֑נִי כִּ֖י בְמִצְוֺתֶ֣יךָ הֶאֱמָֽנְתִּי׃

χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα

Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.

טֶ֣רֶם אֶ֭עֱנֶה אֲנִ֣י שֹׁגֵ֑ג וְ֝עַתָּ֗ה אִמְרָתְךָ֥ שָׁמָֽרְתִּי׃

πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα

Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.

טוֹב־אַתָּ֥ה וּמֵטִ֗יב לַמְּדֵ֥נִי חֻקֶּֽיךָ׃

χρηστὸς εἶ σύ κύριε καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.

טָפְל֬וּ עָלַ֣י שֶׁ֣קֶר זֵדִ֑ים אֲ֝נִ֗י בְּכׇל־לֵ֤ב׀ אֶצֹּ֬ר פִּקּוּדֶֽיךָ׃

ἐπληθύνθη ἐπ’ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου

Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.

טָפַ֣שׁ כַּחֵ֣לֶב לִבָּ֑ם אֲ֝נִ֗י תּוֹרָתְךָ֥ שִׁעֲשָֽׁעְתִּי׃

ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα

Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.

טֽוֹב־לִ֥י כִי־עֻנֵּ֑יתִי לְ֝מַ֗עַן אֶלְמַ֥ד חֻקֶּֽיךָ׃

ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου

Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.

טֽוֹב־לִ֥י תוֹרַת־פִּ֑יךָ מֵ֝אַלְפֵ֗י זָהָ֥ב וָכָֽסֶף׃ {פ}

ἀγαθόν μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου

Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.

יָדֶ֣יךָ עָ֭שׂוּנִי וַֽיְכוֹנְנ֑וּנִי הֲ֝בִינֵ֗נִי וְאֶלְמְדָ֥ה מִצְוֺתֶֽיךָ׃

ι# ιωθ αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου

Manus tuae fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.

יְ֭רֵאֶיךָ יִרְא֣וּנִי וְיִשְׂמָ֑חוּ כִּ֖י לִדְבָרְךָ֣ יִחָֽלְתִּי׃

οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα

Qui timent te videbunt me et laetabuntur, quia in verba tua supersperavi.

יָדַ֣עְתִּי יְ֭הֹוָה כִּי־צֶ֣דֶק מִשְׁפָּטֶ֑יךָ וֶ֝אֱמוּנָ֗ה עִנִּיתָֽנִי׃

ἔγνων κύριε ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με

Cognovi, Domine, quia aequitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.

יְהִי־נָ֣א חַסְדְּךָ֣ לְנַחֲמֵ֑נִי כְּאִמְרָתְךָ֥ לְעַבְדֶּֽךָ׃

γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου

Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.

יְבֹא֣וּנִי רַחֲמֶ֣יךָ וְאֶחְיֶ֑ה כִּי־ת֥֝וֹרָתְךָ֗ שַׁעֲשֻׁעָֽי׃

ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου καὶ ζήσομαι ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν

Veniant mihi miserationes tuae, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.

יֵבֹ֣שׁוּ זֵ֭דִים כִּי־שֶׁ֣קֶר עִוְּת֑וּנִי אֲ֝נִ֗י אָשִׂ֥יחַ בְּפִקּוּדֶֽיךָ׃

αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου

Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.

יָשׁ֣וּבוּ לִ֣י יְרֵאֶ֑יךָ (וידעו) [וְ֝יֹדְעֵ֗י] עֵדֹתֶֽיךָ׃

ἐπιστρεψάτωσάν μοι οἱ φοβούμενοί σε καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου

Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.

יְהִי־לִבִּ֣י תָמִ֣ים בְּחֻקֶּ֑יךָ לְ֝מַ֗עַן לֹ֣א אֵבֽוֹשׁ׃ {פ}

γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ

Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.

כָּלְתָ֣ה לִתְשׁוּעָתְךָ֣ נַפְשִׁ֑י לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי׃

ια# χαφ ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου καὶ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα

Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.

כָּל֣וּ עֵ֭ינַי לְאִמְרָתֶ֑ךָ לֵ֝אמֹ֗ר מָתַ֥י תְּֽנַחֲמֵֽנִי׃

ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου λέγοντες πότε παρακαλέσεις με

Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?

כִּֽי־הָ֭יִיתִי כְּנֹ֣אד בְּקִיט֑וֹר חֻ֝קֶּ֗יךָ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי׃

ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην

Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.

כַּמָּ֥ה יְמֵֽי־עַבְדֶּ֑ךָ מָתַ֬י תַּעֲשֶׂ֖ה בְרֹדְפַ֣י מִשְׁפָּֽט׃

πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν

Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?

כָּרוּ־לִ֣י זֵדִ֣ים שִׁיח֑וֹת אֲ֝שֶׁ֗ר לֹ֣א כְתוֹרָתֶֽךָ׃

διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας ἀλλ’ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου κύριε

Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.

כׇּל־מִצְוֺתֶ֥יךָ אֱמוּנָ֑ה שֶׁ֖קֶר רְדָפ֣וּנִי עׇזְרֵֽנִי׃

πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια ἀδίκως κατεδίωξάν με βοήθησόν μοι

Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.

כִּ֭מְעַט כִּלּ֣וּנִי בָאָ֑רֶץ וַ֝אֲנִ֗י לֹא־עָזַ֥בְתִּי פִקֻּדֶֽיךָ׃

παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου

Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.

כְּחַסְדְּךָ֥ חַיֵּ֑נִי וְ֝אֶשְׁמְרָ֗ה עֵד֥וּת פִּֽיךָ׃ {פ}

κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου

Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.

לְעוֹלָ֥ם יְהֹוָ֑ה דְּ֝בָרְךָ֗ נִצָּ֥ב בַּשָּׁמָֽיִם׃

ιβ# λαβδ εἰς τὸν αἰῶνα κύριε ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ

In aeternum, Domine, verbum tuum permanet in caelo.

לְדֹ֣ר וָ֭דֹר אֱמוּנָתֶ֑ךָ כּוֹנַ֥נְתָּֽ אֶ֝֗רֶץ וַֽתַּעֲמֹֽד׃

εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει

In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.

לְֽ֭מִשְׁפָּטֶיךָ עָמְד֣וּ הַיּ֑וֹם כִּ֖י הַכֹּ֣ל עֲבָדֶֽיךָ׃

τῇ διατάξει σου διαμένει ἡ ἡμέρα ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά

Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.

לוּלֵ֣י ת֭וֹרָתְךָ שַׁעֲשֻׁעָ֑י אָ֝֗ז אָבַ֥דְתִּי בְעׇנְיִֽי׃

εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου

Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.

לְ֭עוֹלָם לֹא־אֶשְׁכַּ֣ח פִּקּוּדֶ֑יךָ כִּ֥י בָ֝֗ם חִיִּיתָֽנִי׃

εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με κύριε

In aeternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.

לְֽךָ־אֲ֭נִי הוֹשִׁיעֵ֑נִי כִּ֖י פִקּוּדֶ֣יךָ דָרָֽשְׁתִּי׃

σός εἰμι ἐγώ σῶσόν με ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα

Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.

לִ֤י קִוּ֣וּ רְשָׁעִ֣ים לְאַבְּדֵ֑נִי עֵ֝דֹתֶ֗יךָ אֶתְבּוֹנָֽן׃

ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με τὰ μαρτύριά σου συνῆκα

Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.

לְֽכׇל־תִּ֭כְלָה רָאִ֣יתִי קֵ֑ץ רְחָבָ֖ה מִצְוָתְךָ֣ מְאֹֽד׃ {פ}

πάσης συντελείας εἶδον πέρας πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα

Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.

מָה־אָהַ֥בְתִּי תוֹרָתֶ֑ךָ כׇּל־הַ֝יּ֗וֹם הִ֣יא שִׂיחָתִֽי׃

ιγ# μημ ὡς ἠγάπησα τὸν νόμον σου κύριε ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μού ἐστιν

Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.

מֵֽ֭אֹיְבַי תְּחַכְּמֵ֣נִי מִצְוֺתֶ֑ךָ כִּ֖י לְעוֹלָ֣ם הִיא־לִֽי׃

ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου ὅτι εἰς τὸν αἰῶνά μοί ἐστιν

Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in aeternum mihi est.

מִכׇּל־מְלַמְּדַ֥י הִשְׂכַּ֑לְתִּי כִּ֥י עֵ֝דְוֺתֶ֗יךָ שִׂ֣יחָה לִֽי׃

ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν

Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.

מִזְּקֵנִ֥ים אֶתְבּוֹנָ֑ן כִּ֖י פִקּוּדֶ֣יךָ נָצָֽרְתִּי׃

ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα

Super senes intellexi, quia mandata tua quaesivi.

מִכׇּל־אֹ֣רַח רָ֭ע כָּלִ֣אתִי רַגְלָ֑י לְ֝מַ֗עַן אֶשְׁמֹ֥ר דְּבָרֶֽךָ׃

ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου

Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.

מִמִּשְׁפָּטֶ֥יךָ לֹא־סָ֑רְתִּי כִּי־אַ֝תָּ֗ה הוֹרֵתָֽנִי׃

ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς μοι

A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.

מַה־נִּמְלְצ֣וּ לְ֭חִכִּי אִמְרָתֶ֗ךָ מִדְּבַ֥שׁ לְפִֽי׃

ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον τῷ στόματί μου

Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.

מִפִּקּוּדֶ֥יךָ אֶתְבּוֹנָ֑ן עַל־כֵּ֝֗ן שָׂנֵ֤אתִי׀ כׇּל־אֹ֬רַח שָֽׁקֶר׃ {פ}

ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς μοι

A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.

נֵר־לְרַגְלִ֥י דְבָרֶ֑ךָ וְ֝א֗וֹר לִנְתִיבָתִֽי׃

ιδ# νουν λύχνος τοῖς ποσίν μου ὁ λόγος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου

Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.

נִשְׁבַּ֥עְתִּי וָאֲקַיֵּ֑מָה לִ֝שְׁמֹ֗ר מִשְׁפְּטֵ֥י צִדְקֶֽךָ׃

ὀμώμοκα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου

Juravi et statui custodire judicia justitiae tuae.

נַעֲנֵ֥יתִי עַד־מְאֹ֑ד יְ֝הֹוָ֗ה חַיֵּ֥נִי כִדְבָרֶֽךָ׃

ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα κύριε ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου

Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.

נִדְב֣וֹת פִּ֭י רְצֵה־נָ֣א יְהֹוָ֑ה וּֽמִשְׁפָּטֶ֥יךָ לַמְּדֵֽנִי׃

τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐδόκησον δή κύριε καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με

Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.

נַפְשִׁ֣י בְכַפִּ֣י תָמִ֑יד וְ֝ת֥וֹרָתְךָ֗ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי׃

ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσίν μου διὰ παντός καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην

Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.

נָתְנ֬וּ רְשָׁעִ֣ים פַּ֣ח לִ֑י וּ֝מִפִּקּוּדֶ֗יךָ לֹ֣א תָעִֽיתִי׃

ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην

Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.

נָחַ֣לְתִּי עֵדְוֺתֶ֣יךָ לְעוֹלָ֑ם כִּֽי־שְׂשׂ֖וֹן לִבִּ֣י הֵֽמָּה׃

ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα ὅτι ἀγαλλίαμα τῆς καρδίας μού εἰσιν

Haereditate acquisivi testimonia tua in aeternum, quia exsultatio cordis mei sunt.

נָטִ֣יתִי לִ֭בִּי לַעֲשׂ֥וֹת חֻקֶּ֗יךָ לְעוֹלָ֥ם עֵֽקֶב׃ {פ}

ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα δῑ ἀντάμειψιν

Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in aeternum, propter retributionem.

סֵעֲפִ֥ים שָׂנֵ֑אתִי וְֽתוֹרָתְךָ֥ אָהָֽבְתִּי׃

ιε# σαμχ παρανόμους ἐμίσησα καὶ τὸν νόμον σου ἠγάπησα

Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.

סִתְרִ֣י וּמָגִנִּ֣י אָ֑תָּה לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי׃

βοηθός μου καὶ ἀντιλήμπτωρ μου εἶ σύ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα

Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.

סוּרוּ־מִמֶּ֥נִּי מְרֵעִ֑ים וְ֝אֶצְּרָ֗ה מִצְוֺ֥ת אֱלֹהָֽי׃

ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ πονηρευόμενοι καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ μου

Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.

סׇמְכֵ֣נִי כְאִמְרָתְךָ֣ וְאֶחְיֶ֑ה וְאַל־תְּ֝בִישֵׁ֗נִי מִשִּׂבְרִֽי׃

ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ ζήσομαι καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου

Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.

סְעָדֵ֥נִי וְאִוָּשֵׁ֑עָה וְאֶשְׁעָ֖ה בְחֻקֶּ֣יךָ תָמִֽיד׃

βοήθησόν μοι καὶ σωθήσομαι καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου διὰ παντός

Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.

סָ֭לִיתָ כׇּל־שׁוֹגִ֣ים מֵחֻקֶּ֑יךָ כִּי־שֶׁ֝֗קֶר תַּרְמִיתָֽם׃

ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν

Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.

סִגִ֗ים הִשְׁבַּ֥תָּ כׇל־רִשְׁעֵי־אָ֑רֶץ לָ֝כֵ֗ן אָהַ֥בְתִּי עֵדֹתֶֽיךָ׃

παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου διὰ παντός

Praevaricantes reputavi omnes peccatores terrae ; ideo dilexi testimonia tua.

סָמַ֣ר מִפַּחְדְּךָ֣ בְשָׂרִ֑י וּֽמִמִּשְׁפָּטֶ֥יךָ יָרֵֽאתִי׃ {פ}

καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην

Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.

עָ֭שִׂיתִי מִשְׁפָּ֣ט וָצֶ֑דֶק בַּל־תַּ֝נִּיחֵ֗נִי לְעֹשְׁקָֽי׃

ιV# αιν ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσίν με

Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.

עֲרֹ֣ב עַבְדְּךָ֣ לְט֑וֹב אַֽל־יַעַשְׁקֻ֥נִי זֵדִֽים׃

ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι

Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.

עֵ֭ינַי כָּל֣וּ לִישׁוּעָתֶ֑ךָ וּלְאִמְרַ֥ת צִדְקֶֽךָ׃

οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου

Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiae tuae.

עֲשֵׂ֖ה עִם־עַבְדְּךָ֥ כְחַסְדֶּ֗ךָ וְחֻקֶּ֥יךָ לַמְּדֵֽנִי׃

ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με

Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.

עַבְדְּךָ־אָ֥נִי הֲבִינֵ֑נִי וְ֝אֵדְעָ֗ה עֵדֹתֶֽיךָ׃

δοῦλός σού εἰμι ἐγώ συνέτισόν με καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου

Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.

עֵ֭ת לַעֲשׂ֣וֹת לַיהֹוָ֑ה הֵ֝פֵ֗רוּ תּוֹרָתֶֽךָ׃

καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ κυρίῳ διεσκέδασαν τὸν νόμον σου

Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.

עַל־כֵּ֭ן אָהַ֣בְתִּי מִצְוֺתֶ֑יךָ מִזָּהָ֥ב וּמִפָּֽז׃

διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον

Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.

עַל־כֵּ֤ן׀ כׇּל־פִּקּ֣וּדֵי כֹ֣ל יִשָּׁ֑רְתִּי כׇּל־אֹ֖רַח שֶׁ֣קֶר שָׂנֵֽאתִי׃ {פ}

διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα

Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.

פְּלָא֥וֹת עֵדְוֺתֶ֑יךָ עַל־כֵּ֝֗ן נְצָרָ֥תַם נַפְשִֽׁי׃

ιζ# φη θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου

Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.

פֵּ֖תַח דְּבָרֶ֥יךָ יָאִ֗יר מֵבִ֥ין פְּתָיִֽים׃

ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους

Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.

פִּֽי־פָ֭עַרְתִּי וָאֶשְׁאָ֑פָה כִּ֖י לְמִצְוֺתֶ֣יךָ יָאָֽבְתִּי׃

τὸ στόμα μου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνεῦμα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν

Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.

פְּנֵה־אֵלַ֥י וְחׇנֵּ֑נִי כְּ֝מִשְׁפָּ֗ט לְאֹהֲבֵ֥י שְׁמֶֽךָ׃

ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου

Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.

פְּ֭עָמַי הָכֵ֣ן בְּאִמְרָתֶ֑ךָ וְֽאַל־תַּשְׁלֶט־בִּ֥י כׇל־אָֽוֶן׃

τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία

Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.

פְּ֭דֵנִי מֵעֹ֣שֶׁק אָדָ֑ם וְ֝אֶשְׁמְרָ֗ה פִּקּוּדֶֽיךָ׃

λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου

Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.

פָּ֭נֶיךָ הָאֵ֣ר בְּעַבְדֶּ֑ךָ וְ֝לַמְּדֵ֗נִי אֶת־חֻקֶּֽיךָ׃

τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.

פַּלְגֵי־מַ֭יִם יָרְד֣וּ עֵינָ֑י עַ֝֗ל לֹא־שָׁמְר֥וּ תוֹרָתֶֽךָ׃ {פ}

διεξόδους ὑδάτων κατέβησαν οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξαν τὸν νόμον σου

Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.

צַדִּ֣יק אַתָּ֣ה יְהֹוָ֑ה וְ֝יָשָׁ֗ר מִשְׁפָּטֶֽיךָ׃

ιη# σαδη δίκαιος εἶ κύριε καὶ εὐθὴς ἡ κρίσις σου

Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.

צִ֭וִּיתָ צֶ֣דֶק עֵדֹתֶ֑יךָ וֶאֱמוּנָ֥ה מְאֹֽד׃

ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀλήθειαν σφόδρα

Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.

צִמְּתַ֥תְנִי קִנְאָתִ֑י כִּֽי־שָׁכְח֖וּ דְבָרֶ֣יךָ צָרָֽי׃

ἐξέτηξέν με ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου

Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.

צְרוּפָ֖ה אִמְרָתְךָ֥ מְאֹ֗ד וְֽעַבְדְּךָ֥ אֲהֵבָֽהּ׃

πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό

Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.

צָעִ֣יר אָנֹכִ֣י וְנִבְזֶ֑ה פִּ֝קֻּדֶ֗יךָ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי׃

νεώτερός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐξουδενωμένος τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην

Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.

צִדְקָתְךָ֣ צֶ֣דֶק לְעוֹלָ֑ם וְֽתוֹרָתְךָ֥ אֱמֶֽת׃

ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια

Justitia tua, justitia in aeternum, et lex tua veritas.

צַר־וּמָצ֥וֹק מְצָא֑וּנִי מִ֝צְוֺתֶ֗יךָ שַׁעֲשֻׁעָֽי׃

θλῖψις καὶ ἀνάγκη εὕροσάν με αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου

Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.

צֶ֖דֶק עֵדְוֺתֶ֥יךָ לְעוֹלָ֗ם הֲבִינֵ֥נִי וְאֶחְיֶֽה׃ {פ}

δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα συνέτισόν με καὶ ζήσομαι

Aequitas testimonia tua in aeternum : intellectum da mihi, et vivam.

קָרָ֣אתִי בְכׇל־לֵ֭ב עֲנֵ֥נִי יְהֹוָ֗ה חֻקֶּ֥יךָ אֶצֹּֽרָה׃

ιθ# κωφ ἐκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐπάκουσόν μου κύριε τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω

Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.

קְרָאתִ֥יךָ הוֹשִׁיעֵ֑נִי וְ֝אֶשְׁמְרָ֗ה עֵדֹתֶֽיךָ׃

ἐκέκραξά σε σῶσόν με καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου

Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.

קִדַּ֣מְתִּי בַ֭נֶּשֶׁף וָאֲשַׁוֵּ֑עָה (לדבריך) [לִדְבָרְךָ֥] יִחָֽלְתִּי׃

προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα

Praeveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.

קִדְּמ֣וּ עֵ֭ינַי אַשְׁמֻר֑וֹת לָ֝שִׂ֗יחַ בְּאִמְרָתֶֽךָ׃

προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά σου

Praevenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.

ሀሌሉያ ። ፩ ፤ አሌፍ ። ብፁአን ፡ እለ ፡ ንጹሓን ፡ በፍኖቶሙ ፤ እለ ፡ ይሐውሩ ፡ በሕገ ፡ እግዚአብሔር ።

ק֭וֹלִי שִׁמְעָ֣ה כְחַסְדֶּ֑ךָ יְ֝הֹוָ֗ה כְּֽמִשְׁפָּטֶ֥ךָ חַיֵּֽנִי׃

τῆς φωνῆς μου ἄκουσον κύριε κατὰ τὸ ἔλεός σου κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με

Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.

ብፁዓን ፡ እለ ፡ ይኀሡ ፡ ስምዖ ፤ ወበኵሉ ፡ ልቦሙ ፡ ይኀሥዎ ።

קָ֭רְבוּ רֹדְפֵ֣י זִמָּ֑ה מִתּוֹרָתְךָ֥ רָחָֽקוּ׃

προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν

Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.

ወእለሰ ፡ ይገብሩ ፡ ዐመፃ ፤ ፍኖተ ፡ ዚአሁ ፡ ኢሖሩ ።

קָר֣וֹב אַתָּ֣ה יְהֹוָ֑ה וְֽכׇל־מִצְוֺתֶ֥יךָ אֱמֶֽת׃

ἐγγὺς εἶ σύ κύριε καὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια

Prope es tu, Domine, et omnes viae tuae veritas.

አንተ ፡ አዘዝከ ፡ ይዕቀቡ ፡ ትእዛዘከ ፡ ፈድፋደ ።

קֶ֣דֶם יָ֭דַעְתִּי מֵעֵדֹתֶ֑יךָ כִּ֖י לְעוֹלָ֣ם יְסַדְתָּֽם׃ {פ}

κατ’ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά

Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in aeternum fundasti ea.

ይረትዕሰ ፡ ይርታዕ ፡ ፍኖትየ ፤ ከመ ፡ እዕቀብ ፡ ኵነኔከ ።

רְאֵה־עׇנְיִ֥י וְחַלְּצֵ֑נִי כִּי־ת֥֝וֹרָתְךָ֗ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי׃

κ# ρης ἰδὲ τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με ὅτι τὸν νόμον σου οὐκ ἐπελαθόμην

Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.

ውእቱ ፡ ጊዜ ፡ ኢይትኀፈር ፤ በርእየ ፡ ኵሉ ፡ ትእዛዝከ ።

רִיבָ֣ה רִ֭יבִי וּגְאָלֵ֑נִי לְאִמְרָתְךָ֥ חַיֵּֽנִי׃

κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με

Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.

እገኒ ፡ ለከ ፡ እግዚኦ ፡ በልብ ፡ ርቱዕ ፤ ሶበ ፡ ተመሀርኩ ፡ ኵነኔ ፡ ጽድቅከ ።

רָח֣וֹק מֵרְשָׁעִ֣ים יְשׁוּעָ֑ה כִּי־חֻ֝קֶּ֗יךָ לֹ֣א דָרָֽשׁוּ׃

μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν

Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.

ወአዐቅብ ፡ ኵነኔከ ፤ ወኢትግድፈኒ ፡ ለዝሉፉ ።

רַחֲמֶ֖יךָ רַבִּ֥ים׀יְהֹוָ֑ה כְּֽמִשְׁפָּטֶ֥יךָ חַיֵּֽנִי׃

οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί κύριε κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με

Misericordiae tuae multae, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.

፪ ፤ ቤት ። በምንተ ፡ ያረትዕ ፡ ወሬዛ ፡ ፍኖቶ ፤ በዐቂበ ፡ ነቢብከ ።

רַ֭בִּים רֹדְפַ֣י וְצָרָ֑י מֵ֝עֵדְוֺתֶ֗יךָ לֹ֣א נָטִֽיתִי׃

πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ ἐκθλίβοντές με ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα

Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.

በኵሉ ፡ ልብየ ፡ ኀሠሥኩከ ፤ ኢታርሕቀኒ ፡ እምትእዛዝከ ።

רָאִ֣יתִי בֹ֭גְדִים וָאֶתְקוֹטָ֑טָה אֲשֶׁ֥ר אִ֝מְרָתְךָ֗ לֹ֣א שָׁמָֽרוּ׃

εἶδον ἀσυνθετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο

Vidi praevaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.

ውስተ ፡ ክብየ ፡ ኀባእኩ ፡ ነቢበከ ፤ ከመ ፡ ኢየአብስ ፡ ለከ ።

רְ֭אֵה כִּי־פִקּוּדֶ֣יךָ אָהָ֑בְתִּי יְ֝הֹוָ֗ה כְּֽחַסְדְּךָ֥ חַיֵּֽנִי׃

ἰδὲ ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα κύριε ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με

Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.

ብሩክ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፡ ወምህረኒ ፡ ኵነኔከ ።

רֹאשׁ־דְּבָרְךָ֥ אֱמֶ֑ת וּ֝לְעוֹלָ֗ם כׇּל־מִשְׁפַּ֥ט צִדְקֶֽךָ׃ {פ}

ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου

Principium verborum tuorum veritas ; in aeternum omnia judicia justitiae tuae.

በከናፍርየ ፡ ነገርኩ ፡ ኵሎ ፡ ኰነኔ ፡ አፉከ ።

שָׂ֭רִים רְדָפ֣וּנִי חִנָּ֑ם (ומדבריך) [וּ֝מִדְּבָרְךָ֗] פָּחַ֥ד לִבִּֽי׃

κα# σεν ἄρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου

Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.

በፍኖተ ፡ ስመዕከ ፡ ተፈሣሕኩ ፤ ከመ ፡ ዘበኵሉ ፡ ብዕል ።

שָׂ֣שׂ אָ֭נֹכִי עַל־אִמְרָתֶ֑ךָ כְּ֝מוֹצֵ֗א שָׁלָ֥ל רָֽב׃

ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά

Laetabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.

ወእዛዋዕ ፡ በትእዛዝከ ፤ ወአኀሥሥ ፡ ፍናዊከ ።

שֶׁ֣קֶר שָׂ֭נֵאתִי וַאֲתַעֵ֑בָה תּוֹרָתְךָ֥ אָהָֽבְתִּי׃

ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα

Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.

ወኣነብብ ፡ ትእዛዛቲከ ፤ ወኢይረስዕ ፡ ቃለከ ።

שֶׁ֣בַע בַּ֭יּוֹם הִלַּלְתִּ֑יךָ עַ֝֗ל מִשְׁפְּטֵ֥י צִדְקֶֽךָ׃

ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου

Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiae tuae.

፫ ፤ ጋሜል ። ዕስዮ ፡ ለገብርከ ፡ ከመ ፡ እሕዮ ፤ ወእዕቀብ ፡ ነቢበከ ።

שָׁל֣וֹם רָ֭ב לְאֹהֲבֵ֣י תוֹרָתֶ֑ךָ וְאֵֽין־לָ֥מוֹ מִכְשֽׁוֹל׃

εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν νόμον σου καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον

Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.

ክሥቶን ፡ ለአዕይንትየ ፡ ወእርአይ ፤ መድምመከ ፡ እምሕግከ ።

שִׂבַּ֣רְתִּי לִישׁוּעָתְךָ֣ יְהֹוָ֑ה וּֽמִצְוֺתֶ֥יךָ עָשִֽׂיתִי׃

προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου κύριε καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα

Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

ፈላሲ ፡ አነ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፤ ኢትኅባእ ፡ እምኔየ ፡ ትእዛዘከ ።

שָֽׁמְרָ֣ה נַ֭פְשִׁי עֵדֹתֶ֑יךָ וָאֹהֲבֵ֥ם מְאֹֽד׃

ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα

Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.

አፍቀረት ፡ ነፍስየ ፡ ወፈተወት ፡ ኵነኔከ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ።

שָׁמַ֣רְתִּי פִ֭קּוּדֶיךָ וְעֵדֹתֶ֑יךָ כִּ֖י כׇל־דְּרָכַ֣י נֶגְדֶּֽךָ׃ {פ}

ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου κύριε

Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viae meae in conspectu tuo.

ገሠጽኮሙ ፡ ለዕቡያን ፤ ርጉማን ፡ እለ ፡ ይትገሐሡ ፡ እምትእዛዝከ ።

תִּקְרַ֤ב רִנָּתִ֣י לְפָנֶ֣יךָ יְהֹוָ֑ה כִּדְבָרְךָ֥ הֲבִינֵֽנִי׃

κβ# θαυ ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου κύριε κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με

Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.

ኣእትት ፡ እምኔየ ፡ ጽእለተ ፡ ወኀሳረ ፤ እስመ ፡ ትእዛዘከ ፡ ኀሠሥኩ ።

תָּב֣וֹא תְחִנָּתִ֣י לְפָנֶ֑יךָ כְּ֝אִמְרָתְךָ֗ הַצִּילֵֽנִי׃

εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με

Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.

እስመ ፡ ነበሩ ፡ መላእክት ፡ ወኪያየ ፡ ሐመዩ ፤ ወገብርከሰ ፡ ይዛዋዕ ፡ በኵነኔከ ።

תַּבַּ֣עְנָה שְׂפָתַ֣י תְּהִלָּ֑ה כִּ֖י תְלַמְּדֵ֣נִי חֻקֶּֽיךָ׃

ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου

Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.

እስመ ፡ ስምዕከ ፡ ተመሀርየ ፡ ውእቱ ፤ ወምክርየኒ ፡ ኵነኔ ፡ ዚአከ ።

תַּ֣עַן לְ֭שׁוֹנִי אִמְרָתֶ֑ךָ כִּ֖י כׇל־מִצְוֺתֶ֣יךָ צֶּֽדֶק׃

φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὸ λόγιόν σου ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη

Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua aequitas.

፬ ፤ ዳሌጥ ። ጠግዐት ፡ ነፍስየ ፡ በምድር ፤ ኣሕይወኒ ፡ በከመ ፡ ነቢብከ ።

תְּהִי־יָדְךָ֥ לְעׇזְרֵ֑נִי כִּ֖י פִקּוּדֶ֣יךָ בָחָֽרְתִּי׃

γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην

Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.

ነገርኩ ፡ ፍናዊከ ፡ ወሰማዕከኒ ፤ ወምህረኒ ፡ ኵነኔከ ።

תָּאַ֣בְתִּי לִישׁוּעָתְךָ֣ יְהֹוָ֑ה וְ֝ת֥וֹרָתְךָ֗ שַׁעֲשֻׁעָֽי׃

ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου κύριε καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν

Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.

ፍኖተ ፡ ጽድቅከ ፡ አለብወኒ ፤ ወእዛዋዕ ፡ በመንክርከ ።

תְּֽחִי־נַ֭פְשִׁי וּֽתְהַלְלֶ֑ךָּ וּֽמִשְׁפָּטֶ֥ךָ יַעְזְרֻֽנִי׃

ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι

Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.

ደቀሰት ፡ ነፍስየ ፡ እምሐዘን ፤ አጽንዐኒ ፡ በነቢብከ ።

תָּעִ֗יתִי כְּשֶׂ֣ה אֹ֭בֵד בַּקֵּ֣שׁ עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֥י מִ֝צְוֺתֶ֗יךָ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי׃ {פ}

ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός ζήτησον τὸν δοῦλόν σου ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην

Erravi sicut ovis quae periit : quaere servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.

ፍኖተ ፡ ዐመፃ ፡ አርሕቅ ፡ እምኔየ ፤ ወበሕግከ ፡ ተሣሀለኒ ። ፍኖተ ፡ ጽድቅከ ፡ አብደርኩ ፤ ወኵነኔከሰ ፡ ኢረሳዕኩ ። ተለውኩ ፡ ስምዐከ ፤ እግዚኦ ፡ ኢታስተኀፍረኒ ። ፍኖተ ፡ ትእዛዝከ ፡ ሮጽኩ ፤ ሶበ ፡ አርሐብኮ ፡ ለልብየ ። ፭ ፤ ሄ ። ምህረኒ ፡ እግዚኦ ፡ ፍኖተ ፡ ጽድቅከ ፤ ወእኅሥሣ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ። አለብወኒ ፡ ወእኅሥሥ ፡ ሕገከ ፤ ወእዕቀቦ ፡ በኵሉ ፡ ልብየ ። ምርሐኒ ፡ ፍኖተ ፡ ትእዛዝከ ፤ እስመ ፡ ኪያሃ ፡ ፈቀድኩ ። ሚጥ ፡ ልብየ ፡ ውስተ ፡ ስምዕከ ፤ ወአኮ ፡ ውስተ ፡ ትዕግልት ። ሚጦን ፡ ለአዕይንትየ ፡ ከመ ፡ ኢይርአያ ፡ ከንቶ ፤ ወኣሕይወኒ ፡ በፍኖትከ ። አቅም ፡ ለገብርከ ፡ ዘነበብከ ፡ ውስተ ፡ ነቢብከ ። ኣእትት ፡ እምኔየ ፡ ጽእለተ ፡ ዘተሐዘብኩ ፤ እስመ ፡ ሠናይ ፡ ኵነኔከ ። ናሁ ፡ ፈተውኩ ፡ ትእዛዘከ ፤ ወኣሕይወኒ ፡ በጽድቅከ ። ፮ ፤ ዋው ። ወይምጻእ ፡ ላዕሌየ ፡ ምሕረትከ ፡ እግዚኦ ፤ እግዚኦ ፡ አድኅኖትከ ፡ በከመ ፡ ነቢብከ ። አውሥኦሙ ፡ ቃለ ፡ ለእለ ፡ ይጼእሉኒ ፤ እስመ ፡ ተወከልኩ ፡ በቃልከ ። ወኢታእትት ፡ ቃለ ፡ ጽድቅ ፡ እምአፉየ ፡ ለግሙራ ፤ እስመ ፡ ተወከልኩ ፡ በኵነኔከ ። ወአዐቅብ ፡ ሕገከ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ፤ ለዓለም ፡ ወለዓለመ ፡ ዓለም ። ወአሐውር ፡ ስፉሕ ፤ እስመ ፡ ትእዛዘከ ፡ ኀሠሥኩ ። ወእነግር ፡ ስምዐከ ፡ በቅድመ ፡ ነገሥተ ፤ ወኢይትኀፈር ። ወኣነብብ ፡ ትእዛዘከ ፤ ዘአፍቀርኩ ፡ ጥቀ ። ወኣነሥእ ፡ እደውየ ፡ ኀበ ፡ ትእዛዝከ ፡ ዘአፍቀርኩ ፤ ወእዛዋዕ ፡ በትእዛዝከ ። ፯ ፤ ዛይ ። ተዘከር ፡ ቃለከ ፡ ዘአሰፈውኮ ፡ ለገብርከ ። ወይእቲ ፡ አስተፈሥሐተኒ ፡ በሕማምየ ፤ እስመ ፡ ቃልከ ፡ ኣሕየወኒ ። ዕቡያን ፡ ዐመፃ ፡ ፈድፋደ ፤ ወእምሕግከሰ ፡ ኢተገሐሥኩ ። ወተዘከርኩ ፡ ፍትሐከ ፡ ዘእምዓለም ፤ ወተፈሣሕኩ ፡ እግዚኦ ። ሐዘን ፡ አኀዘኒ ፡ እምኃጥኣን ፤ እለ ፡ ኀደጉ ፡ ሕገከ ። መዝሙር ፡ ኮነኒ ፡ ኵነኔከ ፤ በብሔር ፡ ኀበ ፡ ፈለስኩ ። ተዘከርኩ ፡ በሌሊት ፡ ስመከ ፡ እግዚኦ ፤ ወዐቀብኩ ፡ ሕገከ ። ወይእቲ ፡ ኮነተኒ ፤ እስመ ፡ ኵነኔከ ፡ ኀሠሥኩ ። ፰ ፤ ሔት ። ክፍልየ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወእቤ ፡ ይዕቀቡ ፡ ሕገከ ። ሰአልኩ ፡ ገጸከ ፡ እግዚኦ ፡ በኵሉ ፡ ልብየ ፤ ተሣሀለኒ ፡ በከመ ፡ ነቢብከ ። ወሐለይኩ ፡ በእንተ ፡ ፍናዊከ ፤ ወሜጥኩ ፡ እግርየ ፡ ውስተ ፡ ስምዕከ ። አጥባዕኩ ፡ ወኢናፈቁ ፤ ለዐቂበ ፡ ትእዛዝከ ። አሕባለ ፡ ኃጥኣን ፡ ተፀፍራ ፡ ላዕሌየ ፤ ወሕገከሰ ፡ ኢረሳዕኩ ። መንፍቀ ፡ ሌሊት ፡ እትነሣእ ፡ ከመ ፡ እግነይ ፡ ለከ ፤ በእንተ ፡ ኵነኔ ፡ ጽድቅከ ። ከማሆሙ ፡ አነ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይፈርሁከ ፤ ወለእለ ፡ የዐቅቡ ፡ ትእዛዘከ ። ሣህልከ ፡ እግዚኦ ፡ መልአ ፡ ምድረ ፤ ወምህረኒ ፡ ኵነኔከ ። ፱ ፤ ጤት ። ሠናይተ ፡ ገበርከ ፡ ላዕለ ፡ ገብርከ ፤ እግዚኦ ፡ በከመ ፡ ቃልከ ። ሠናይተ ፡ ምክር ፡ ወጥበበ ፡ ምህረኒ ፤ እስመ ፡ ተአመንኩ ፡ በትእዛዝከ ። ወአንሰ ፡ ዘእንበለ ፡ እሕምም ፡ ነሳሕኩ ፤ ወበእንተዝ ፡ አነ ፡ ዐቀብኩ ፡ ነቢበከ ። ኄር ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፤ ወበኂሩትከ ፡ ምህረኒ ፡ ኵነኔከ ። በዝኀ ፡ ላዕሌየ ፡ ዐመፃሆሙ ፡ ለዕቡያን ፤ ወአንሰ ፡ በኵሉ ፡ ልብየ ፡ ኀሠሥኩ ፡ ትእዛዘከ ። ረግዐ ፡ ከመ ፡ ሐሊብ ፡ ልቦሙ ፤ ወአንሰ ፡ ኣነብብ ፡ በሕግከ ። ደለወኒ ፡ ዘኣሕመምከኒ ፤ ከመ ፡ አእምር ፡ ኵነኔከ ። ይኄይሰኒ ፡ ሕገ ፡ አፉከ ፤ እምኣእላፍ ፡ ወርቅ ፡ ወብሩር ። ፲ ፤ ዮድ ። እደቂከ ፡ ገብራኒ ፡ ወለሐኳኒ ፤ ኣለብወኒ ፡ ወእትመሀር ፡ ትእዛዘከ ። እለ ፡ ይፈርሁከ ፡ ይርእዩኒ ፡ ወይትፌሥሑ ፤ እስመ ፡ ተወከልኩ ፡ በነቢብከ ። ኣእመርኩ ፡ እግዚኦ ፡ ከመ ፡ ጽድቅ ፡ ኵነኔከ ፤ ወበርቱዕ ፡ ኣሕመምከኒ ። ይኩነኒ ፡ ምሕረትከ ፡ ከመ ፡ ያስተፈሥሐኒ ፤ ወበከመ ፡ ነቢብከ ፡ ይኩኖ ፡ ለገብርከ ። ይምጽአኒ ፡ ሣህልከ ፡ ወእሕየው ፤ እስመ ፡ ተመሀርየ ፡ ውእቱ ፡ ሕግከ ። ይትኀፈሩ ፡ ዕቡያን ፡ እስመ ፡ ዐመፃ ፡ መከሩ ፡ ላዕሌየ ፤ ወአንሰ ፡ እዛዋዕ ፡ በትእዛዝከ ። ይግብኡኒ ፡ እለ ፡ ይፈርሁከ ፤ ወእለ ፡ ያአምሩ ፡ ስምዐከ ። ለይኩን ፡ ልብየ ፡ ንጹሐ ፡ በኵነኔከ ፤ ከመ ፡ ኢይተኀፈር ። ፲፩ ፤ ካፍ ። ኀለፈት ፡ ነፍስየ ፡ ውስተ ፡ አድኅኖትከ ፤ ወተወከልኩ ፡ በቃልከ ። ደክማ ፡ አዕይንትየ ፡ ለመድኀኒትከ ፤ እንዘ ፡ ይብላ ፡ ማእዜ ፡ ታስተፌሥሐኒ ። እስመ ፡ ኮንኩ ፡ ከመ ፡ ዝቅ ፡ ውስተ ፡ አስሐትያ ፤ ወኵነኔከሰ ፡ ኢረሳዕኩ ። ሚመጠን ፡ እማንቱ ፡ መዋዕሊሁ ፡ ለገብርከ ፤ ወማእዜ ፡ ትፈትሕ ፡ ሊተ ፡ እምእለ ፡ ይሰዱኒ ። ነገሩኒ ፡ ኃጥኣን ፡ ዘውዐ ፤ ወአኮሰ ፡ ከመ ፡ ሕግከ ፡ እግዚኦ ። ኵሉ ፡ ትእዛዝከ ፡ ጽድቅ ፤ በዐመፃ ፡ ሰደዱኒ ፡ ርድአኒ ። ሕቀ ፡ ከመ ፡ ዘእምደምሰሱኒ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፤ ወአንሰ ፡ ኢኀደጉ ፡ ትእዛዘከ ። በከመ ፡ ምሕረትከ ፡ ኣሕይወኒ ፤ ወእዕቀብ ፡ ስምዐ ፡ አፉከ ። ፲፪ ፤ ላሜድ ። እግዚኦ ፡ ለዓለም ፡ ይነብር ፡ ቃልከ ፡ ውስተ ፡ ሰማይ ። ወለትውልደ ፡ ትውልድ ፡ ጽድቅከ ፤ ሳረርካ ፡ ለምድር ፡ ወትነብር ። ወበትእዛዝከ ፡ ይቀውም ፡ ዕለት ፤ እስመ ፡ ኵሎ ፡ ቀነይከ ። ሶበ ፡ አኮ ፡ ሕግከ ፡ ተመሀርየ ፡ ውእቱ ፤ ትካት ፡ እምተሐጐልኩ ፡ በኀሳርየ ። ለዓለም ፡ ኢይረስዕ ፡ ኵነኔከ ፤ እስመ ፡ ቦቱ ፡ አሕየውከኒ ። ዘዚአከ ፡ አነ ፡ አድኅነኒ ፤ እስመ ፡ ኵነኔከ ፡ ኀሠሥኩ ። ኪያየ ፡ ይጸንሑ ፡ ኃጥኣን ፡ ይቅትሉኒ ፤ እስመ ፡ ስምዐከ ፡ ለበውኩ ። ለኵሉ ፡ ግብር ፡ ርኢኩ ፡ ማኅለቅቶ ፤ ወትእዛዝከሰ ፡ ርሒብ ፡ ፈድፋደ ። ፲፫ ፤ ሜም ። ጥቀ ፡ አፍቀርኩ ፡ ሕገከ ፡ እግዚኦ ፤ ኵሎ ፡ አሚረ ፡ ተምሀርየ ፡ ውእቱ ። እምጸላእትየ ፡ አጥበበኒ ፡ ትእዛዝከ ፤ እስመ ፡ ለዓለም ፡ ሊተ ፡ ውእቱ ። እምኵሎሙ ፡ እለ ፡ መሀሩኒ ፡ ጠበብኩ ፤ እስመ ፡ ተመሀርየ ፡ ውእቱ ፡ ትእዛዝከ ። ወእምአእሩግኒ ፡ ጠበብኩ ፤ እስመ ፡ ትእዛዘከ ፡ ኀሠሥኩ ። እምኵሉ ፡ ፍኖተ ፡ ዐመፃ ፡ ከላእኩ ፡ እግርየ ፤ ከመ ፡ እዕቀብ ፡ ነቢበከ ። ወኢተገሐስኩ ፡ እምኵነኔከ ፤ እስመ ፡ አንተ ፡ መሀርከኒ ። ጥዑም ፡ ለጕርዔየ ፡ ነቢብከ ፤ እምዓር ፡ ወሶከር ፡ ጥዕመኒ ፡ ለአፉየ ። እምትእዛዝከ ፡ ለበውኩ ፤ በእንተዝ ፡ ኵሎ ፡ ፍኖተ ፡ ዐመፃ ፡ ጸላእኩ ። ፲፬ ፤ ኖን ። ማሕቶት ፡ ለእግርየ ፡ ሕግከ ፤ ብርሃን ፡ ለፍኖትየ ። መሐልኩ ፡ ወአጥባዕኩ ፤ ከመ ፡ እዕቀብ ፡ ኵነኔ ፡ ጽድቅከ ። ሐመምኩ ፡ ፈድፋደ ፤ እግዚኦ ፡ ኣሕይወኒ ፡ በከመ ፡ ነቢብከ ። ሥመር ፡ እግዚኦ ፡ ቃለ ፡ አፉየ ፤ ወምህረኒ ፡ ኵነኔከ ። ነፍስየ ፡ ውስተ ፡ እዴከ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ፤ ወኢረሳዕኩ ፡ ሕገከ ። ሠርዑ ፡ ሊተ ፡ ኃጥኣን ፡ መሥገርተ ፤ ወኢስሕትኩ ፡ እምትእዛዝከ ። ወረስኩ ፡ ስምዐከ ፡ ለዓለም ፤ እስመ ፡ ሐሤቱ ፡ ለልብየ ፡ ውእቱ ። ሜጥኩ ፡ ልብየ ፡ ከመ ፡ እግበር ፡ ትእዛዘከ ፤ ለዓለም ፡ ዘእንበለ ፡ ሒስ ። ፲፭ ፤ ሳምኬት ። ዐማፂያነ ፡ ጻላእኩ ፤ ወሕገከሰ ፡ አፍቀርኩ ። ረዳኢየ ፡ ወምስካይየ ፡ አንተ ፤ ወበቃልከ ፡ ተወከልኩ ። ተገሐሡ ፡ እምኔየ ፡ ዐማፂያን ፤ ወእኅሥሥ ፡ ትእዛዞ ፡ ለአምላኪየ ። ተወከፈኒ ፡ በከመ ፡ ነቢብከ ፡ ወእሕየው ፤ ወኢታስተኀፍረኒ ፡ እምተስፋየ ። ርድእኒ ፡ ወአድኅነኒ ፤ ወኣነብብ ፡ በኵነኔከ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ። ኣኅሰርኮሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይርሕቁ ፡ እምትእዛዝከ ፤ እስመ ፡ ዐመፃ ፡ ፍትወቶሙ ። ዐላውያን ፡ እሙንቱ ፡ ኵሎሙ ፡ ኃጥኣነ ፡ ምድር ፤ በእንተዝ ፡ አፍቀርኩ ፡ ስምዐከ ። አውድድ ፡ ውስተ ፡ ሥጋየ ፡ ፈሪሆተከ ፤ እስመ ፡ ፈራህኩ ፡ እምኵነኔከ ። ፲፮ ፤ ዔ ፡ ገበርኩ ፡ ፍትሐ ፡ ወጽድቀ ፤ ኢትመጥወኒ ፡ ለእለ ፡ ይሣቅዩኒ ። ጽንሖ ፡ ለገብርከ ፡ ውስተ ፡ ሠናይ ፤ ወኢይትዐገሉኒ ፡ ዕቡያን ። ደክማ ፡ አዕይንትየ ፡ ለአድኅኖትከ ፤ ወለቃለ ፡ ጽድቅከ ። ግበር ፡ ለገብርከ ፡ በከመ ፡ ምሕረትከ ፤ ወምህረኒ ፡ ኵነኔከ ። ገብርከ ፡ አነ ፡ ኣለብወኒ ፤ ወኣእምር ፡ ስምዐከ ። ጊዜ ፡ ለገቢር ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ወዐለዉ ፡ ሕገከ ። በእንተዝ ፡ አፍቀርኩ ፡ ትእዛዘከ ፤ እምወርቅ ፡ ወእምጳዝዮን ። በእንተዝ ፡ አርታዕኩ ፡ ኀበ ፡ ኵሉ ፡ ትእዛዝከ ፤ ኵሎ ፡ ፈኖተ ፡ ዐመፃ ፡ ጸላእኩ ። ፲፯ ፤ ፌ ። መንክር ፡ ስምዕከ ፤ በእንተዝ ፡ ኀሠሠቶ ፡ ነፍስየ ። ነገረ ፡ ቃልከ ፡ ያበርህ ፤ ወያጠብብ ፡ ሕፃናተ ። አፉየ ፡ ከሠትከ ፡ ወነፍስየ ፡ አናኅኩ ፤ እስመ ፡ ትእዛዘከ ፡ አፍቀርኩ ፤ ነጽር ፡ ላዕሌየ ፡ ወተሣሀለኒ ፤ በከመ ፡ ፍትሖሙ ፡ ለእለ ፡ ያፍቅሩ ፡ ስመከ ። አርትዕ ፡ ፍኖትየ ፡ ወሑረትየ ፡ በከመ ፡ ነቢብከ ፤ ወአይምአኒ ፡ ኵሉ ፡ ኀጢአት ። አድኅነኒ ፡ እምትእግልተ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፤ ወእዕቀብ ፡ ትእዛዘከ ። አብርህ ፡ ገጸከ ፡ ላዕለ ፡ ገብርከ ፤ ወምህረኒ ፡ ኵነኔከ ። ሙሓዘ ፡ ማይ ፡ ወረደ ፡ እምአዕይንትየ ፤ ወእመአኮሰ ፡ እምኢዐቅብኩ ፡ ሕገከ ። ፲፰ ፤ ጻዴ ። ጻድቅ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፤ ወርቱዕ ፡ ኳነኔከ ። ወአዘዝከ ፡ ስምዐከ ፡ በጽድቅ ፤ ወርቱዓ ፡ ፈድፋደ ። መሰወኒ ፡ ቅንአተ ፡ ቤትከ ፤ እስመ ፡ ረስዑ ፡ ትእዛዘከ ፡ ጸላእትየ ። ርሱን ፡ ቃልከ ፡ ፈድፋደ ፤ ወገብርከሰ ፡ አፍቀሮ ። ወሬዛ ፡ አነ ፡ ወትሑት ፤ ወሕገከሰ ፡ ኢረሳዕኩ ። ጽድቅከሰ ፡ ጽድቅ ፡ ዘለዓለም ፤ ወቃልከኒ ፡ እሙን ፡ ውእቱ ። ሕማም ፡ ወምንዳቤ ፡ ረከበኒ ፤ ወትእዛዝከሰ ፡ ተመሀርየ ፡ ውእቱ ። ጽድቅ ፡ ውእቱ ፡ ስምዕከ ፡ ለዓለም ፤ ኣለብወኒ ፡ ወኣሕይወኒ ። ፲፱ ፤ ቆፍ ። ጸራኅኩ ፡ በኵሉ ፡ ልብየ ፡ ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፤ ወኀሠሥኩ ፡ ኵነኔከ ። ጸራኅኩ ፡ ኀቤከ ፡ ስምዐኒ ፡ ወአድኅነኒ ፤ ወእዕቀብ ፡ ስምዐከ ። በጻሕኩ ፡ ማእከለ ፡ አድባር ፡ ወከላሕኩ ፤ እስመ ፡ ቃለከ ፡ ተሰፈውኩ ። በጽሓ ፡ አዕይንትየ ፡ ለገዪስ ፤ ከመ ፡ ኣንብብ ፡ ቃለከ ። ሰማዕ ፡ እግዚኦ ፡ ቃልየ ፡ በከመ ፡ ሣህልከ ፤ ወኣሕይወኒ ፡ በከመ ፡ ፍትሕከ ። ቀርቡ ፡ እለ ፡ ሮዱኒ ፡ በዐመፃ ፤ ወእምሕግከሰ ፡ ርሕቁ ። ቅሩብ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፤ ወርቱዕ ፡ ኵሉ ፡ ፍናዊከ ። እምትካት ፡ አእመርኩ ፡ እምስምዕከ ፤ ከመ ፡ ለዓለም ፡ ሳረርኮን ። ፳ ፤ ሬስ ። ርኢ ፡ ሕማምየ ፡ ወአድኅነኒ ፤ እስመ ፡ ኢረሳዕኩ ፡ ሕገከ ። ፍታሕ ፡ ፍትሕየ ፡ ወባልሐኒ ፤ ወበእንተ ፡ ቃልከ ፡ ኣሕይወኒ ። ርሑቅ ፡ ሕይወት ፡ እምኃጥኣን ፤ እስመ ፡ ኢኀሠሡ ፡ ኵነኔከ ። ብዙኅ ፡ ሣህልከ ፡ እግዚኦ ፡ ፈድፋደ ፤ ወኣሕይወኒ ፡ በከመ ፡ ፍትሕከ ። ብዙኃን ፡ እለ ፡ ሮዱኒ ፡ ወአመንደቡኒ ፤ ወኢተገሐስኩ ፡ እምስምዕከ ። ርኢኩ ፡ አብደነ ፡ ወተከዝኩ ፤ እስመ ፡ ኢዐቀቡ ፡ ቃለከ ። ርኢ ፡ ከመ ፡ አፍቀርኩ ፡ ትእዛዘከ ፤ እግዚኦ ፡ ኣሕይወኒ ፡ በሣህልከ ። ቀዳሜ ፡ ቃልከ ፡ ጽድቅ ፡ ውእቱ ፤ ወለዓለም ፡ ኵሉ ፡ ኵነኔከ ፡ ጽድቅ ። ፳፩ ፤ ሳን ። መላእክት ፡ ሰደዱኒ ፡ በከንቱ ፤ ወእምቃልከ ፡ ደንገፀኒ ፡ ልብየ ። ወበቃልከ ፡ ተፈሣሕኩ ፤ ከመ ፡ ዘረከበ ፡ ምህርካ ፡ ብዙኀ ። ዐመፃ ፡ ጸላእኩ ፡ ወአስቆረርኩ ፤ ወሕገከሰ ፡ አፍቀርኩ ። ስብዐ ፡ ለዕለትየ ፡ እሴብሐከ ፤ በእንተ ፡ ኵነኔ ፡ ጽድቅከ ። ሰላም ፡ ብዙኅ ፡ ለእለ ፡ ያፍቅሩ ፡ ስመከ ፤ ወአልቦሙ ፡ ዕቅፍተ ። ተሰፈውኩ ፡ አድኅኖተከ ፡ እግዚኦ ፤ ወዐቀብኩ ፡ ትእዛዘከ ። ዐቀበት ፡ ነፍስየ ፡ ስምዐከ ፤ ወአፍቀረቶ ፡ ፈድፋደ ። ዐቀብኩ ፡ ትእዛዘከ ፡ ወስምዐከኒ ፤ እስመ ፡ ኵሉ ፡ ፍናዊየ ፡ ቅድሜከ ፡ እግዚኦ ። ፳፪ ፤ ታው ። ለትቅረብ ፡ ስእለትየ ፡ ኀቤከ ፡ እግዚኦ ፤ ወበከመ ፡ ቃልከ ፡ አለብወኒ ። ትብጻሕ ፡ አስተብቍዖትየ ፡ ቅድሜከ ፡ እግዚኦ ፤ ወበከመ ፡ ቃልከ ፡ አድኅነኒ ። ጐሥዐ ፡ ከናፍርየ ፡ ስብሐቲከ ፤ እስመ ፡ መሀርከኒ ፡ ኵነኔከ ። ነበበ ፡ ልሳንየ ፡ ቃለከ ፤ እስመ ፡ ጽድቅ ፡ ኵሉ ፡ ትእዛዝከ ። ይኩነኒ ፡ የማንከ ፡ ከመ ፡ ያድኅነኒ ፤ እስመ ፡ ትእዛዘከ ፡ አፍቀርኩ ። አፍቀርኩ ፡ አድኅኖተከ ፡ እግዚኦ ፤ ወሕግከሰ ፡ ተመሀርየ ፡ ውእቱ ። ትሕየወኒ ፡ ነፍስየ ፡ ወእሰብሐከ ፤ ወይርድአኒ ፡ ኵነኔ ፡ ዚአከ ። ተረሳዕኩ ፡ ከመ ፡ በግዕ ፡ ዘተገድፈ ፡ ኅሥሦ ፡ ለገብርከ ፡ እስመ ፡ ትእዛዘከ ፡ ኢረሳዕኩ ።