| 122:1 | שִׁ֥יר הַֽמַּעֲל֗וֹת לְדָ֫וִ֥ד שָׂ֭מַחְתִּי בְּאֹמְרִ֣ים לִ֑י בֵּ֖ית יְהֹוָ֣ה נֵלֵֽךְ׃ | ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν εὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσιν μοι εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα | Canticum graduum. Laetatus sum in his quae dicta sunt mihi : In domum Domini ibimus. | — |
|---|
| 122:2 | עֹ֭מְדוֹת הָי֣וּ רַגְלֵ֑ינוּ בִּ֝שְׁעָרַ֗יִךְ יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ | ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου Ιερουσαλημ | Stantes erant pedes nostri in atriis tuis, Jerusalem. | ማኅሌት ፡ ዘበመዓርጊሁ ። ተፈሣሕኩ ፡ እስመ ፡ ይቤሉኒ ፤ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ነሐውር ። |
|---|
| 122:3 | יְרוּשָׁלַ֥͏ִם הַבְּנוּיָ֑ה כְּ֝עִ֗יר שֶׁחֻבְּרָה־לָּ֥הּ יַחְדָּֽו׃ | Ιερουσαλημ οἰκοδομουμένη ὡς πόλις ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό | Jerusalem, quae aedificatur ut civitas, cujus participatio ejus in idipsum. | ወቆማ ፡ እገሪነ ፡ ውስተ ፡ አዕጻዲኪ ፡ ኢየሩሳሌም ። |
|---|
| 122:4 | שֶׁשָּׁ֨ם עָל֪וּ שְׁבָטִ֡ים שִׁבְטֵי־יָ֭הּ עֵד֣וּת לְיִשְׂרָאֵ֑ל לְ֝הֹד֗וֹת לְשֵׁ֣ם יְהֹוָֽה׃ | ἐκεῖ γὰρ ἀνέβησαν αἱ φυλαί φυλαὶ κυρίου μαρτύριον τῷ Ισραηλ τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματι κυρίου | Illuc enim ascenderunt tribus, tribus Domini : testimonium Israël, ad confitendum nomini Domini. | ኢየሩሳሌምሰ ፡ ሕንጽት ፡ ከመ ፡ ሀገር ፤ እለ ፡ ከማሃ ፡ ኅቡረ ፡ ምስሌሁ ። |
|---|
| 122:5 | כִּ֤י שָׁ֨מָּה׀ יָשְׁב֣וּ כִסְא֣וֹת לְמִשְׁפָּ֑ט כִּ֝סְא֗וֹת לְבֵ֣ית דָּוִֽד׃ | ὅτι ἐκεῖ ἐκάθισαν θρόνοι εἰς κρίσιν θρόνοι ἐπὶ οἶκον Δαυιδ | Quia illic sederunt sedes in judicio, sedes super domum David. | እስመ ፡ ህየ ፡ ዐርጉ ፡ አሕዛብ ፡ ሕዝበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ስምዐ ፡ እሰአኤል ፤ ከመ ፡ ይግነዩ ፡ ለስምከ ፡ እግዚኦ ። |
|---|
| 122:6 | שַׁ֭אֲלוּ שְׁל֣וֹם יְרוּשָׁלָ֑͏ִם יִ֝שְׁלָ֗יוּ אֹהֲבָֽיִךְ׃ | ἐρωτήσατε δὴ τὰ εἰς εἰρήνην τὴν Ιερουσαλημ καὶ εὐθηνία τοῖς ἀγαπῶσίν σε | Rogate quae ad pacem sunt Jerusalem, et abundantia diligentibus te. | እስመ ፡ ህየ ፡ አንበሩ ፡ መናብርቲሆሙ ፡ ለኰንኖ ፤ መናብረተ ፡ ቤተ ፡ ዳዊት ። |
|---|
| 122:7 | יְהִי־שָׁל֥וֹם בְּחֵילֵ֑ךְ שַׁ֝לְוָ֗ה בְּאַרְמְנוֹתָֽיִךְ׃ | γενέσθω δὴ εἰρήνη ἐν τῇ δυνάμει σου καὶ εὐθηνία ἐν ταῖς πυργοβάρεσίν σου | Fiat pax in virtute tua, et abundantia in turribus tuis. | ተዘያነዉ ፡ ደኅናሃ ፡ ለኢየሩሳሌም ፤ ወፍሥሓሆሙ ፡ ለእለ ፡ ያፍቅሩ ፡ ስመከ ። |
|---|
| 122:8 | לְ֭מַעַן אַחַ֣י וְרֵעָ֑י אֲדַבְּרָה־נָּ֖א שָׁל֣וֹם בָּֽךְ׃ | ἕνεκα τῶν ἀδελφῶν μου καὶ τῶν πλησίον μου ἐλάλουν δὴ εἰρήνην περὶ σοῦ | Propter fratres meos et proximos meos, loquebar pacem de te. | ይኩን ፡ ሰላመ ፡ በኀይልከ ፤ ወትፍሥሕት ፡ ውስተ ፡ ማኅፈደ ፡ ክበዲከ ። |
|---|
| 122:9 | לְ֭מַעַן בֵּית־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ אֲבַקְשָׁ֖ה ט֣וֹב לָֽךְ׃ {פ} | ἕνεκα τοῦ οἴκου κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐξεζήτησα ἀγαθά σοι | Propter domum Domini Dei nostri, quaesivi bona tibi. | በእንተ ፡ አኀውየ ፡ ወቢጽየ ፤ ይትናገሩ ፡ ሰላመ ፡ በእንቲአኪ ። ወበእንተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኪየ ፡ ኀሠሥኩ ፡ ሠናይተኪ ። |
|---|