| 127:0 | — | — | — | ማኅሌት ፡ ዘበመዓርጊሁ ። እመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኢሐነጸ ፡ ቤተ ፡ ከንቶ ፡ ይጻምዉ ፡ እለ ፡ የሐንጹ ። |
|---|
| 127:1 | שִׁ֥יר הַֽמַּעֲל֗וֹת לִשְׁלֹ֫מֹ֥ה אִם־יְהֹוָ֤ה׀ לֹא־יִבְנֶ֬ה בַ֗יִת שָׁ֤וְא עָמְל֣וּ בוֹנָ֣יו בּ֑וֹ אִם־יְהֹוָ֥ה לֹא־יִשְׁמׇר־עִ֝֗יר שָׁ֤וְא׀ שָׁקַ֬ד שׁוֹמֵֽר׃ | ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν τῷ Σαλωμων ἐὰν μὴ κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν ἐὰν μὴ κύριος φυλάξῃ πόλιν εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων | Canticum graduum Salomonis. Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laboraverunt qui aedificant eam. Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilat qui custodit eam. | እመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኢዐቀበ ፡ ሀገረ ፡ ከንቶ ፡ ይተግሁ ፡ እለ ፡ ይሔልዉ ። |
|---|
| 127:2 | שָׁ֤וְא לָכֶ֨ם מַשְׁכִּ֪ימֵֽי ק֡וּם מְאַחֲרֵי־שֶׁ֗בֶת אֹ֭כְלֵי לֶ֣חֶם הָעֲצָבִ֑ים כֵּ֤ן יִתֵּ֖ן לִידִיד֣וֹ שֵׁנָֽא׃ | εἰς μάτην ὑμῖν ἐστιν τοῦ ὀρθρίζειν ἐγείρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι οἱ ἔσθοντες ἄρτον ὀδύνης ὅταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον | Vanum est vobis ante lucem surgere : surgite postquam sederitis, qui manducatis panem doloris. Cum dederit dilectis suis somnum, | ወከንቱ ፡ ገይሶትክሙ ፤ ተንሥኡ ፡ እምድኅረ ፡ ነበርክሙ ፡ እለ ፡ ትሴሰዩ ፡ እክለ ፡ ሕማም ፡ ሶበ ፡ ይሁቦሙ ፡ ንዋመ ፡ ለፍቁራኒሁ ። |
|---|
| 127:3 | הִנֵּ֤ה נַחֲלַ֣ת יְהֹוָ֣ה בָּנִ֑ים שָׂ֝כָ֗ר פְּרִ֣י הַבָּֽטֶן׃ | ἰδοὺ ἡ κληρονομία κυρίου υἱοί ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός | ecce haereditas Domini, filii ; merces, fructus ventris. | ናሁ ፡ ጸጋሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ውሉድ ፤ ዕሤተ ፡ ፍሬሃ ፡ ለከርሥ ። |
|---|
| 127:4 | כְּחִצִּ֥ים בְּיַד־גִּבּ֑וֹר כֵּ֝֗ן בְּנֵ֣י הַנְּעוּרִֽים׃ | ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων | Sicut sagittae in manu potentis, ita filii excussorum. | ከመ ፡ አሕጻ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ኀያል ፤ ከማሁ ፡ ደቂቆሙ ፡ ለንጉፋን ። |
|---|
| 127:5 | אַשְׁרֵ֤י הַגֶּ֗בֶר אֲשֶׁ֤ר מִלֵּ֥א אֶת־אַשְׁפָּת֗וֹ מֵ֫הֶ֥ם לֹֽא־יֵבֹ֑שׁוּ כִּֽי־יְדַבְּר֖וּ אֶת־אוֹיְבִ֣ים בַּשָּֽׁעַר׃ {פ} | μακάριος ἄνθρωπος ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν οὐ καταισχυνθήσονται ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν ἐν πύλῃ | Beatus vir qui implevit desiderium suum ex ipsis : non confundetur cum loquetur inimicis suis in porta. | ብፁዕ ፡ ብእሲ ፡ ዘይፌጽም ፡ ፍትወቶ ፡ እምኔሆሙ ፤ ወኢይትኀፈር ፡ ሶበ ፡ ይትናገሮሙ ፡ ለጸላእቱ ፡ በአናቅጽ ። |
|---|