| 126:1 | שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת בְּשׁ֣וּב יְ֭הֹוָה אֶת־שִׁיבַ֣ת צִיּ֑וֹן הָ֝יִ֗ינוּ כְּחֹלְמִֽים׃ | ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν ἐν τῷ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν Σιων ἐγενήθημεν ὡς παρακεκλημένοι | Canticum graduum. In convertendo Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati. | — |
|---|
| 126:2 | אָ֤ז יִמָּלֵ֪א שְׂח֡וֹק פִּינוּ֮ וּלְשׁוֹנֵ֢נוּ רִ֫נָּ֥ה אָ֭ז יֹאמְר֣וּ בַגּוֹיִ֑ם הִגְדִּ֥יל יְ֝הֹוָ֗ה לַעֲשׂ֥וֹת עִם־אֵֽלֶּה׃ | τότε ἐπλήσθη χαρᾶς τὸ στόμα ἡμῶν καὶ ἡ γλῶσσα ἡμῶν ἀγαλλιάσεως τότε ἐροῦσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐμεγάλυνεν κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ’ αὐτῶν | Tunc repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione. Tunc dicent inter gentes : Magnificavit Dominus facere cum eis. | ማኅሌት ፡ ዘበመዓርጊሁ ። አመ ፡ ሜጠ ፡ እግዚአብሔር ፡ ፄዋ ፡ ጽዮን ፤ ኮነ ፡ ፍሡሓን ። |
|---|
| 126:3 | הִגְדִּ֣יל יְ֭הֹוָה לַעֲשׂ֥וֹת עִמָּ֗נוּ הָיִ֥ינוּ שְׂמֵחִֽים׃ | ἐμεγάλυνεν κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ’ ἡμῶν ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι | Magnificavit Dominus facere nobiscum ; facti sumus laetantes. | አሜሃ ፡ መልአ ፡ ፍሥሓ ፡ አፉነ ፤ ወተሐሥየ ፡ ልሳንነ ። |
|---|
| 126:4 | שׁוּבָ֣ה יְ֭הֹוָה אֶת־[שְׁבִיתֵ֑נוּ] (שבותנו) כַּאֲפִיקִ֥ים בַּנֶּֽגֶב׃ | ἐπίστρεψον κύριε τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὡς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ | Converte, Domine, captivitatem nostram, sicut torrens in austro. | አሜሃ ፡ ይቤሉ ፡ አሕዛብ ፤ ኣዕበየ ፡ ገቢረ ፡ ሎሙ ፡ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 126:5 | הַזֹּרְעִ֥ים בְּדִמְעָ֗ה בְּרִנָּ֥ה יִקְצֹֽרוּ׃ | οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσιν | Qui seminant in lacrimis, in exsultatione metent. | [ኣዕበየ ፡ ገቢረ ፡ ለነ ፡ እግዚአብሔር ።] ወኮነ ፡ ፍሡሓነ ። |
|---|
| 126:6 | הָ֘ל֤וֹךְ יֵלֵ֨ךְ׀ וּבָכֹה֮ נֹשֵׂ֢א מֶשֶׁךְ־הַ֫זָּ֥רַע בֹּא־יָבֹ֥א בְרִנָּ֑ה נֹ֝שֵׂ֗א אֲלֻמֹּתָֽיו׃ {פ} | πορευόμενοι ἐπορεύοντο καὶ ἔκλαιον αἴροντες τὰ σπέρματα αὐτῶν ἐρχόμενοι δὲ ἥξουσιν ἐν ἀγαλλιάσει αἴροντες τὰ δράγματα αὐτῶν | Euntes ibant et flebant, mittentes semina sua. Venientes autem venient cum exsultatione, portantes manipulos suos. | ሚጥ ፡ እግዚኦ ፡ ፄዋነ ፤ ከመ ፡ ውሒዝ ፡ ውስተ ፡ አዜብ ። እለ ፡ ይዘርዑ ፡ በአንብዕ ፡ በሐሤት ፡ የአርሩ ። ሶበሰ ፡ የሐውሩ ፡ ወፈሩ ፡ እንዘ ፡ ይበክዩ ፡ ወጾሩ ፡ ዘርዖሙ ፤ ወሶበ ፡ የአትዉ ፡ ምጽኡ ፡ እንዘ ፡ ይትፌሥሑ ፡ ወጾሩ ፡ ከላስስቲሆሙ ። |
|---|