| 141:0 | — | — | — | መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። እግዚኦ ፡ ጸራኅኩ ፡ ኀቤከ ፡ ስምዐኒ ፤ ወአፅምእ ፡ ቃለ ፡ ስእለትየ ፡ ዘጸራኅኩ ፡ ኀቤከ ። |
|---|
| 141:1 | מִזְמ֗וֹר לְדָ֫וִ֥ד יְהֹוָ֣ה קְ֭רָאתִיךָ ח֣וּשָׁה לִּ֑י הַאֲזִ֥ינָה ק֝וֹלִ֗י בְּקׇרְאִי־לָֽךְ׃ | ψαλμὸς τῷ Δαυιδ κύριε ἐκέκραξα πρὸς σέ εἰσάκουσόν μου πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ | Psalmus David. Domine, clamavi ad te : exaudi me ; intende voci meae, cum clamavero ad te. | ተወከፈኒ ፡ ጸሎትየ ፡ ከመ ፡ ዕጣን ፡ በቅድሜከ ፤ አንሥኦ ፡ እደውየ ፡ መሥዋዕተ ፡ ሰርክ ። |
|---|
| 141:2 | תִּכּ֤וֹן תְּפִלָּתִ֣י קְטֹ֣רֶת לְפָנֶ֑יךָ מַֽשְׂאַ֥ת כַּ֝פַּ֗י מִנְחַת־עָֽרֶב׃ | κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή | Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo ; elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum. | ሢም ፡ እግዚኦ ፡ ዐቃቤ ፡ ለአፉየ ፤ ወማዕጾ ፡ ዘዐቅም ፡ ለከናፍርየ ። |
|---|
| 141:3 | שִׁיתָ֣ה יְ֭הֹוָה שׇׁמְרָ֣ה לְפִ֑י נִ֝צְּרָ֗ה עַל־דַּ֥ל שְׂפָתָֽי׃ | θοῦ κύριε φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου | Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis. | ኢትሚጦ ፡ ለልብየ ፡ ውስተ ፡ ነገር ፡ እኩይ ፡ ወአመክንዮ ፡ ምክንያት ፡ ለኃጢአት ፡ |
|---|
| 141:4 | אַל־תַּט־לִבִּ֨י לְדָבָ֪ר׀רָ֡ע לְהִתְע֘וֹלֵ֤ל עֲלִל֨וֹת׀ בְּרֶ֗שַׁע אֶת־אִישִׁ֥ים פֹּעֲלֵי־אָ֑וֶן וּבַל־אֶ֝לְחַ֗ם בְּמַנְעַמֵּיהֶֽם׃ | μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις ἀνομίαν καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν | Non declines cor meum in verba malitiae, ad excusandas excusationes in peccatis ; cum hominibus operantibus iniquitatem, et non communicabo cum electis eorum. | ምስለ ፡ ሰብእ ፡ ገበርተ ፡ ዐመፃ ፤ ወኢይትኀበር ፡ ምስለ ፡ ኅሩያኒሆሙ ። |
|---|
| 141:5 | יֶ֥הֶלְמֵֽנִי־צַדִּ֨יק׀ חֶ֡סֶד וְֽיוֹכִיחֵ֗נִי שֶׁ֣מֶן רֹ֭אשׁ אַל־יָנִ֣י רֹאשִׁ֑י כִּי־ע֥וֹד וּ֝תְפִלָּתִ֗י בְּרָעוֹתֵיהֶֽם׃ | παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν | Corripiet me justus in misericordia, et increpabit me : oleum autem peccatoris non impinguet caput meum. Quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum : | ገሥጸኒ ፡ በጽድቅ ፡ ወተዛለፈኒ ፡ በምሕረት ፤ ወቅብአ ፡ ኃጥኣንሰ ፡ ኢይትቀባእ ፡ ርእስየ ። |
|---|
| 141:6 | נִשְׁמְט֣וּ בִֽידֵי־סֶ֭לַע שֹׁפְטֵיהֶ֑ם וְשָׁמְע֥וּ אֲ֝מָרַ֗י כִּ֣י נָעֵֽמוּ׃ | κατεπόθησαν ἐχόμενα πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν ἀκούσονται τὰ ῥήματά μου ὅτι ἡδύνθησαν | absorpti sunt juncti petrae judices eorum. Audient verba mea, quoniam potuerunt. | እስመ ፡ ዓዲ ፡ ጸሎትየኒ ፡ ከመ ፡ ኢተሣሀሎሙ ፤ ተሰጥሙ ፡ በጥቃ ፡ ኰኵሕ ፡ ጽኑዓኒሆሙ ። |
|---|
| 141:7 | כְּמ֤וֹ פֹלֵ֣חַ וּבֹקֵ֣עַ בָּאָ֑רֶץ נִפְזְר֥וּ עֲ֝צָמֵ֗ינוּ לְפִ֣י שְׁאֽוֹל׃ | ὡσεὶ πάχος γῆς διερράγη ἐπὶ τῆς γῆς διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ ἡμῶν παρὰ τὸν ᾅδην | Sicut crassitudo terrae erupta est super terram, dissipata sunt ossa nostra secus infernum. | ሰምዑኒ ፡ ቃልየ ፡ እስመ ፡ ተክህለኒ ። ከመ ፡ ግዝፈ ፡ ምድር ፡ ተሠጥቁ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፤ |
|---|
| 141:8 | כִּ֤י אֵלֶ֨יךָ׀ יֱהֹוִ֣ה אֲדֹנָ֣י עֵינָ֑י בְּכָ֥ה חָ֝סִ֗יתִי אַל־תְּעַ֥ר נַפְשִֽׁי׃ | ὅτι πρὸς σέ κύριε κύριε οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ σὲ ἤλπισα μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου | Quia ad te, Domine, Domine, oculi mei ; in te speravi, non auferas animam meam. | ወተዘርወ ፡ አዕጽምቲሆሙ ፡ በኀበ ፡ ሲኦል ፡ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ እግዚኦ ፡ እግዚኦ ፡ አዕይንትየ ፤ ብከ ፡ ተወከልኩ ፡ ኢታውፅኣ ፡ ለነፍስየ ። |
|---|
| 141:9 | שׇׁמְרֵ֗נִי מִ֣ידֵי פַ֭ח יָ֣קְשׁוּ לִ֑י וּ֝מֹקְשׁ֗וֹת פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ | φύλαξόν με ἀπὸ παγίδος ἧς συνεστήσαντό μοι καὶ ἀπὸ σκανδάλων τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν | Custodi me a laqueo quem statuerunt mihi, et a scandalis operantium iniquitatem. | ዕቀበኒ ፡ አመሥገርት ፡ እንተ ፡ ኀብኡ ፡ ሊተ ፤ ወእማዕቀፎሙ ፡ ለገበርተ ፡ ዐመፃ ። |
|---|
| 141:10 | יִפְּל֣וּ בְמַכְמֹרָ֣יו רְשָׁעִ֑ים יַ֥חַד אָ֝נֹכִ֗י עַֽד־אֶעֱבֽוֹר׃ {פ} | πεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ ἁμαρτωλοί κατὰ μόνας εἰμὶ ἐγὼ ἕως οὗ ἂν παρέλθω | Cadent in retiaculo ejus peccatores : singulariter sum ego, donec transeam. | ለይደቁ ፡ ውስተ ፡ መሥገርቶሙ ፡ ኃጥኣን ፤ እስመ ፡ አኀልፍ ፡ አነ ፡ ባሕቲትየ ። |
|---|