| 143:1 | מִזְמ֗וֹר לְדָ֫וִ֥ד יְהֹוָ֤ה׀ שְׁמַ֬ע תְּפִלָּתִ֗י הַאֲזִ֥ינָה אֶל־תַּחֲנוּנַ֑י בֶּאֱמֻנָתְךָ֥ עֲ֝נֵ֗נִי בְּצִדְקָתֶֽךָ׃ | ψαλμὸς τῷ Δαυιδ ὅτε αὐτὸν ὁ υἱὸς καταδιώκει κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου ἐπάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου | Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam ; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ; exaudi me in tua justitia. | — |
|---|
| 143:2 | וְאַל־תָּב֣וֹא בְ֭מִשְׁפָּט אֶת־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֤י לֹֽא־יִצְדַּ֖ק לְפָנֶ֣יךָ כׇל־חָֽי׃ | καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν | Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens. | — |
|---|
| 143:3 | כִּ֥י רָ֘דַ֤ף אוֹיֵ֨ב׀ נַפְשִׁ֗י דִּכָּ֣א לָ֭אָרֶץ חַיָּתִ֑י הוֹשִׁבַ֥נִי בְ֝מַחֲשַׁכִּ֗ים כְּמֵתֵ֥י עוֹלָֽם׃ | ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου ἐκάθισέν με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος | Quia persecutus est inimicus animam meam ; humiliavit in terra vitam meam ; collocavit me in obscuris, sicut mortuos saeculi. | — |
|---|
| 143:4 | וַתִּתְעַטֵּ֣ף עָלַ֣י רוּחִ֑י בְּ֝תוֹכִ֗י יִשְׁתּוֹמֵ֥ם לִבִּֽי׃ | καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου | Et anxiatus est super me spiritus meus ; in me turbatum est cor meum. | — |
|---|
| 143:5 | זָ֘כַ֤רְתִּי יָמִ֨ים׀ מִקֶּ֗דֶם הָגִ֥יתִי בְכׇל־פׇּעֳלֶ֑ךָ בְּֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ אֲשׂוֹחֵֽחַ׃ | ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων καὶ ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου ἐν ποιήμασιν τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων | Memor fui dierum antiquorum ; meditatus sum in omnibus operibus tuis : in factis manuum tuarum meditabar. | — |
|---|
| 143:6 | פֵּרַ֣שְׂתִּי יָדַ֣י אֵלֶ֑יךָ נַפְשִׁ֓י׀ כְּאֶרֶץ־עֲיֵפָ֖ה לְךָ֣ סֶֽלָה׃ | διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς σέ ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι διάψαλμα | Expandi manus meas ad te ; anima mea sicut terra sine aqua tibi. | መዝሙር ፡ ዘዳዊት ፤ ዘአመ ፡ ይሰዶ ፡ ወልዱ ። እግዚኦ ፡ ስምዐኒ ፡ ጸሎትየ ፡ ወአፅምአኒ ፡ ስእለትየ ፡ በጽድቅከ ፤ ወስምዐኒ ፡ በርትዕከ ። |
|---|
| 143:7 | מַ֘הֵ֤ר עֲנֵ֨נִי׀ יְהֹוָה֮ כָּלְתָ֢ה ר֫וּחִ֥י אַל־תַּסְתֵּ֣ר פָּנֶ֣יךָ מִמֶּ֑נִּי וְ֝נִמְשַׁ֗לְתִּי עִם־יֹ֥רְדֵי בֽוֹר׃ | ταχὺ εἰσάκουσόν μου κύριε ἐξέλιπεν τὸ πνεῦμά μου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον | Velociter exaudi me, Domine ; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum. | ወኢትባእ ፡ ውስተ ፡ ቅሥት ፡ ምስለ ፡ ገብርከ ፤ እስመ ፡ ኢይጸድቅ ፡ ኵሉ ፡ ሕያው ፡ በቅድሜከ ። |
|---|
| 143:8 | הַשְׁמִ֘יעֵ֤נִי בַבֹּ֨קֶר׀ חַסְדֶּךָ֮ כִּֽי־בְךָ֢ בָ֫טָ֥חְתִּי הוֹדִיעֵ֗נִי דֶּרֶךְ־ז֥וּ אֵלֵ֑ךְ כִּי־אֵ֝לֶ֗יךָ נָשָׂ֥אתִי נַפְשִֽׁי׃ | ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα γνώρισόν μοι κύριε ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου | Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam. | እስመ ፡ ሮዳ ፡ ጸላኢ ፡ ለነፍስየ ፡ ወኣኅሰራ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ለሕይወትየ ፤ |
|---|
| 143:9 | הַצִּילֵ֖נִי מֵאֹיְבַ֥י׀יְהֹוָ֗ה אֵלֶ֥יךָ כִסִּֽתִי׃ | ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου κύριε ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον | Eripe me de inimicis meis, Domine : ad te confugi. | ወአንበሩኒ ፡ ውስተ ፡ ጽልመት ፡ ከመ ፡ ምዉተ ፡ ትካት ። ወቀብጸተኒ ፡ በፍስየ ፡ በላዕሌየ ፤ ወደንገፀኒ ፡ ልብየ ፡ በውስጥየ ። |
|---|
| 143:10 | לַמְּדֵ֤נִי׀ לַ֥עֲשׂ֣וֹת רְצוֹנֶךָ֮ כִּֽי־אַתָּ֢ה אֱל֫וֹהָ֥י רוּחֲךָ֥ טוֹבָ֑ה תַּ֝נְחֵ֗נִי בְּאֶ֣רֶץ מִישֽׁוֹר׃ | δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου ὅτι σὺ εἶ ὁ θεός μου τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ | Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam. | ወተዘከርኩ ፡ መዋዕለ ፡ ትካት ፡ ወአንበብኩ ፡ በኵሉ ፡ ግብርከ ፤ ወአንብብ ፡ ግብረ ፡ እደቂከ ። |
|---|
| 143:11 | לְמַעַן־שִׁמְךָ֣ יְהֹוָ֣ה תְּחַיֵּ֑נִי בְּצִדְקָתְךָ֓׀ תּוֹצִ֖יא מִצָּרָ֣ה נַפְשִֽׁי׃ | ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου κύριε ζήσεις με ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου | Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me : in aequitate tua, educes de tribulatione animam meam, | ወአንሣእኩ ፡ እደውየ ፡ ኀቤከ ፤ ነፍስየኒ ፡ ከመ ፡ ምድረ ፡ በድው ፡ ጸምአተከ ። |
|---|
| 143:12 | וּֽבְחַסְדְּךָ֮ תַּצְמִ֢ית אֹ֫יְבָ֥י וְֽ֭הַאֲבַדְתָּ כׇּל־צֹרְרֵ֣י נַפְשִׁ֑י כִּ֝֗י אֲנִ֣י עַבְדֶּֽךָ׃ {פ} | καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολεθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου ὅτι δοῦλός σού εἰμι ἐγώ | et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum. | ፍጡነ ፡ ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ኀለፈት ፡ ነፍስየ ፤ ወኢትሚጥ ፡ ገጸከ ፡ እምኔየ ፤ ወኢይኩን ፡ ከመ ፡ እለ ፡ ይወርዱ ፡ ውስተ ፡ ዐዘቅት ። ዘይሰማዕ ፡ ግበር ፡ ሊተ ፡ ምሕረትከ ፡ በጽባሕ ፡ እስመ ፡ ኪያከ ፡ ተወከልኩ ፡ እግዚኦ ፤ ምርሐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ፍኖተ ፡ እንተ ፡ ባቲ ፡ አሐውር ፤ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ አንቃዕደኩ ፡ ነፍስየ ። አድኅነኒ ፡ እግዚኦ ፡ እምፀርየ ፤ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ ተማኅፀንኩ ። ምህረኒ ፡ እግዚኦ ፡ ለገቢረ ፡ ፈቃድከ ፡ እስመ ፡ አምላኪየ ፡ አንተ ፤ ወመንፈስከ ፡ ቅዱስ ፡ ይምርሐኒ ፡ በምድረ ፡ ጽድቅ ። በእንተ ፡ ስምከ ፡ እግዚኦ ፡ ኣሕይወኒ ፡ በጽድቅከ ፡ ወአውፅኣ ፡ እምንዳቤሃ ፡ ለነፍስየ ። ወበሥምረትከ ፡ ሠርዎሙ ፡ ለፀርየ ፤ ወታጠፍኦሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ያሐምዋ ፡ ለነፍስየ ፡ እስመ ፡ አነ ፡ ገብርከ ። |
|---|