詩篇 第 143 章｜4 種原文並排

מִזְמ֗וֹר לְדָ֫וִ֥ד יְהֹוָ֤ה׀ שְׁמַ֬ע תְּפִלָּתִ֗י הַאֲזִ֥ינָה אֶל־תַּחֲנוּנַ֑י בֶּאֱמֻנָתְךָ֥ עֲ֝נֵ֗נִי בְּצִדְקָתֶֽךָ׃

ψαλμὸς τῷ Δαυιδ ὅτε αὐτὸν ὁ υἱὸς καταδιώκει κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου ἐπάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου

Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam ; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ; exaudi me in tua justitia.

וְאַל־תָּב֣וֹא בְ֭מִשְׁפָּט אֶת־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֤י לֹֽא־יִצְדַּ֖ק לְפָנֶ֣יךָ כׇל־חָֽי׃

καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν

Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

כִּ֥י רָ֘דַ֤ף אוֹיֵ֨ב׀ נַפְשִׁ֗י דִּכָּ֣א לָ֭אָרֶץ חַיָּתִ֑י הוֹשִׁבַ֥נִי בְ֝מַחֲשַׁכִּ֗ים כְּמֵתֵ֥י עוֹלָֽם׃

ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου ἐκάθισέν με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος

Quia persecutus est inimicus animam meam ; humiliavit in terra vitam meam ; collocavit me in obscuris, sicut mortuos saeculi.

וַתִּתְעַטֵּ֣ף עָלַ֣י רוּחִ֑י בְּ֝תוֹכִ֗י יִשְׁתּוֹמֵ֥ם לִבִּֽי׃

καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου

Et anxiatus est super me spiritus meus ; in me turbatum est cor meum.

זָ֘כַ֤רְתִּי יָמִ֨ים׀ מִקֶּ֗דֶם הָגִ֥יתִי בְכׇל־פׇּעֳלֶ֑ךָ בְּֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ אֲשׂוֹחֵֽחַ׃

ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων καὶ ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου ἐν ποιήμασιν τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων

Memor fui dierum antiquorum ; meditatus sum in omnibus operibus tuis : in factis manuum tuarum meditabar.

פֵּרַ֣שְׂתִּי יָדַ֣י אֵלֶ֑יךָ נַפְשִׁ֓י׀ כְּאֶרֶץ־עֲיֵפָ֖ה לְךָ֣ סֶֽלָה׃

διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς σέ ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι διάψαλμα

Expandi manus meas ad te ; anima mea sicut terra sine aqua tibi.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ፤ ዘአመ ፡ ይሰዶ ፡ ወልዱ ። እግዚኦ ፡ ስምዐኒ ፡ ጸሎትየ ፡ ወአፅምአኒ ፡ ስእለትየ ፡ በጽድቅከ ፤ ወስምዐኒ ፡ በርትዕከ ።

מַ֘הֵ֤ר עֲנֵ֨נִי׀ יְהֹוָה֮ כָּלְתָ֢ה ר֫וּחִ֥י אַל־תַּסְתֵּ֣ר פָּנֶ֣יךָ מִמֶּ֑נִּי וְ֝נִמְשַׁ֗לְתִּי עִם־יֹ֥רְדֵי בֽוֹר׃

ταχὺ εἰσάκουσόν μου κύριε ἐξέλιπεν τὸ πνεῦμά μου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον

Velociter exaudi me, Domine ; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.

ወኢትባእ ፡ ውስተ ፡ ቅሥት ፡ ምስለ ፡ ገብርከ ፤ እስመ ፡ ኢይጸድቅ ፡ ኵሉ ፡ ሕያው ፡ በቅድሜከ ።

הַשְׁמִ֘יעֵ֤נִי בַבֹּ֨קֶר׀ חַסְדֶּךָ֮ כִּֽי־בְךָ֢ בָ֫טָ֥חְתִּי הוֹדִיעֵ֗נִי דֶּרֶךְ־ז֥וּ אֵלֵ֑ךְ כִּי־אֵ֝לֶ֗יךָ נָשָׂ֥אתִי נַפְשִֽׁי׃

ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα γνώρισόν μοι κύριε ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου

Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.

እስመ ፡ ሮዳ ፡ ጸላኢ ፡ ለነፍስየ ፡ ወኣኅሰራ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ለሕይወትየ ፤

הַצִּילֵ֖נִי מֵאֹיְבַ֥י׀יְהֹוָ֗ה אֵלֶ֥יךָ כִסִּֽתִי׃

ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου κύριε ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον

Eripe me de inimicis meis, Domine : ad te confugi.

ወአንበሩኒ ፡ ውስተ ፡ ጽልመት ፡ ከመ ፡ ምዉተ ፡ ትካት ። ወቀብጸተኒ ፡ በፍስየ ፡ በላዕሌየ ፤ ወደንገፀኒ ፡ ልብየ ፡ በውስጥየ ።

לַמְּדֵ֤נִי׀ לַ֥עֲשׂ֣וֹת רְצוֹנֶךָ֮ כִּֽי־אַתָּ֢ה אֱל֫וֹהָ֥י רוּחֲךָ֥ טוֹבָ֑ה תַּ֝נְחֵ֗נִי בְּאֶ֣רֶץ מִישֽׁוֹר׃

δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου ὅτι σὺ εἶ ὁ θεός μου τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ

Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.

ወተዘከርኩ ፡ መዋዕለ ፡ ትካት ፡ ወአንበብኩ ፡ በኵሉ ፡ ግብርከ ፤ ወአንብብ ፡ ግብረ ፡ እደቂከ ።

לְמַעַן־שִׁמְךָ֣ יְהֹוָ֣ה תְּחַיֵּ֑נִי בְּצִדְקָתְךָ֓׀ תּוֹצִ֖יא מִצָּרָ֣ה נַפְשִֽׁי׃

ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου κύριε ζήσεις με ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου

Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me : in aequitate tua, educes de tribulatione animam meam,

ወአንሣእኩ ፡ እደውየ ፡ ኀቤከ ፤ ነፍስየኒ ፡ ከመ ፡ ምድረ ፡ በድው ፡ ጸምአተከ ።

וּֽבְחַסְדְּךָ֮ תַּצְמִ֢ית אֹ֫יְבָ֥י וְֽ֭הַאֲבַדְתָּ כׇּל־צֹרְרֵ֣י נַפְשִׁ֑י כִּ֝֗י אֲנִ֣י עַבְדֶּֽךָ׃ {פ}

καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολεθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου ὅτι δοῦλός σού εἰμι ἐγώ

et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.

ፍጡነ ፡ ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ኀለፈት ፡ ነፍስየ ፤ ወኢትሚጥ ፡ ገጸከ ፡ እምኔየ ፤ ወኢይኩን ፡ ከመ ፡ እለ ፡ ይወርዱ ፡ ውስተ ፡ ዐዘቅት ። ዘይሰማዕ ፡ ግበር ፡ ሊተ ፡ ምሕረትከ ፡ በጽባሕ ፡ እስመ ፡ ኪያከ ፡ ተወከልኩ ፡ እግዚኦ ፤ ምርሐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ፍኖተ ፡ እንተ ፡ ባቲ ፡ አሐውር ፤ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ አንቃዕደኩ ፡ ነፍስየ ። አድኅነኒ ፡ እግዚኦ ፡ እምፀርየ ፤ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ ተማኅፀንኩ ። ምህረኒ ፡ እግዚኦ ፡ ለገቢረ ፡ ፈቃድከ ፡ እስመ ፡ አምላኪየ ፡ አንተ ፤ ወመንፈስከ ፡ ቅዱስ ፡ ይምርሐኒ ፡ በምድረ ፡ ጽድቅ ። በእንተ ፡ ስምከ ፡ እግዚኦ ፡ ኣሕይወኒ ፡ በጽድቅከ ፡ ወአውፅኣ ፡ እምንዳቤሃ ፡ ለነፍስየ ። ወበሥምረትከ ፡ ሠርዎሙ ፡ ለፀርየ ፤ ወታጠፍኦሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ያሐምዋ ፡ ለነፍስየ ፡ እስመ ፡ አነ ፡ ገብርከ ።