74:0 ⧉ ⤴︎ — — — ዘበኣእምሮ ፡ ዘአሳፍ ። ለምንት ፡ ገደፍከኒ ፡ እግዚኦ ፡ ለዝሉፉ ፤ ወተመዓዕከ ፡ መዐተከ ፡ ላዕለ ፡ አባግዐ ፡ መርዔትከ ።
— 74:1 ⧉ ⤴︎ מַשְׂכִּ֗יל לְאָ֫סָ֥ף לָמָ֣ה אֱ֭לֹהִים זָנַ֣חְתָּ לָנֶ֑צַח יֶעְשַׁ֥ן אַ֝פְּךָ֗ בְּצֹ֣אן מַרְעִיתֶֽךָ ׃
συνέσεως τῷ Ασαφ ἵνα τί ἀπώσω ὁ θεός εἰς τέλος ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου
Intellectus Asaph . Ut quid , Deus , repulisti in finem , iratus est furor tuus super oves pascuae tuae ?
ተዘከር ፡ ማኅበረከ ፡ ዘአቅደምከ ፡ ፈጢረ ፡
God, why have you rejected us forever? Why does your anger smolder against the sheep of your pasture?
74:2 ⧉ ⤴︎ זְכֹ֤ר עֲדָתְךָ֨ ׀ קָ֘נִ֤יתָ קֶּ֗דֶם גָּ֭אַלְתָּ שֵׁ֣בֶט נַחֲלָתֶ֑ךָ הַר ־צִ֝יּ֗וֹן זֶ֤ה ׀ שָׁכַ֬נְתָּ בּֽוֹ ׃
μνήσθητι τῆς συναγωγῆς σου ἧς ἐκτήσω ἀπ’ ἀρχῆς ἐλυτρώσω ῥάβδον κληρονομίας σου ὄρος Σιων τοῦτο ὃ κατεσκήνωσας ἐν αὐτῷ
Memor esto congregationis tuae , quam possedisti ab initio . Redemisti virgam haereditatis tuae , mons Sion , in quo habitasti in eo .
ወአድኀንከ ፡ በትረ ፡ ርስትከ ፤ ደብረ ፡ ጽዮን ፡ ዘኀደርከ ፡ ውስቴታ ።
Remember your congregation, which you purchased of old, which you have redeemed to be the tribe of your inheritance: Mount Zion, in which you have lived.
74:3 ⧉ ⤴︎ הָרִ֣ימָה פְ֭עָמֶיךָ לְמַשֻּׁא֣וֹת נֶ֑צַח כׇּל ־הֵרַ֖ע אוֹיֵ֣ב בַּקֹּֽדֶשׁ ׃
ἔπαρον τὰς χεῖράς σου ἐπὶ τὰς ὑπερηφανίας αὐτῶν εἰς τέλος ὅσα ἐπονηρεύσατο ὁ ἐχθρὸς ἐν τοῖς ἁγίοις σου
Leva manus tuas in superbias eorum in finem : quanta malignatus est inimicus in sancto !
አንሥእ ፡ እዴከ ፡ ዲበ ፡ ትዕቢቶሙ ፡ ለዝሉፉ ፤ መጠነከ ፡ አሕሠመ ፡ ፀራዊ ፡ ዲበ ፡ ቅዱሳኒከ ።
Lift up your feet to the perpetual ruins, all the evil that the enemy has done in the sanctuary.
74:4 ⧉ ⤴︎ שָׁאֲג֣וּ צֹ֭רְרֶיךָ בְּקֶ֣רֶב מוֹעֲדֶ֑ךָ שָׂ֖מוּ אוֹתֹתָ֣ם אֹתֽוֹת ׃
καὶ ἐνεκαυχήσαντο οἱ μισοῦντές σε ἐν μέσῳ τῆς ἑορτῆς σου ἔθεντο τὰ σημεῖα αὐτῶν σημεῖα καὶ οὐκ ἔγνωσαν
Et gloriati sunt qui oderunt te in medio solemnitatis tuae ; posuerunt signa sua , signa :
ወተዘሀሩ ፡ ጸላእትከ ፡ በማእከለ ፡ በዓልከ ፤
Your adversaries have roared in the middle of your assembly. They have set up their standards as signs.
74:5 ⧉ ⤴︎ יִ֭וָּדַע כְּמֵבִ֣יא לְמָ֑עְלָה בִּסְבׇךְ ־עֵ֝֗ץ קַרְדֻּמּֽוֹת ׃
ὡς εἰς τὴν εἴσοδον ὑπεράνω
et non cognoverunt sicut in exitu super summum . Quasi in silva lignorum securibus
ወረሰዩ ፡ ትእምርቶሙ ፡ ትእምርተ ፡ ዘኢያአምሩ ። ከመ ፡ ዘውስተ ፡ ላዕላይ ፡ ፍኖት ፤
They behaved like men wielding axes, cutting through a thicket of trees.
74:6 ⧉ ⤴︎ (ועת ) [וְ֭עַתָּה ] פִּתּוּחֶ֣יהָ יָּ֑חַד בְּכַשִּׁ֥יל וְ֝כֵילַפּ֗וֹת יַהֲלֹמֽוּן ׃
ὡς ἐν δρυμῷ ξύλων ἀξίναις ἐξέκοψαν τὰς θύρας αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐν πελέκει καὶ λαξευτηρίῳ κατέρραξαν αὐτήν
exciderunt januas ejus in idipsum ; in securi et ascia dejecerunt eam .
ወከመ ፡ ዕፀወ ፡ ገዳም ፡ በጕድብ ፡ ሰበሩ ፡ ኆኃቲሃ ። ከማሁ ፡ በማሕፄ ፡ ወበመፍጽሕ ፡ ሰበርዋ ።
Now they break all its carved work down with hatchet and hammers.
74:7 ⧉ ⤴︎ שִׁלְח֣וּ בָ֭אֵשׁ מִקְדָּשֶׁ֑ךָ לָ֝אָ֗רֶץ חִלְּל֥וּ מִֽשְׁכַּן ־שְׁמֶֽךָ ׃
ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριόν σου εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου
Incenderunt igni sanctuarium tuum ; in terra polluerunt tabernaculum nominis tui .
ወአውዐዩ ፡ በእሳት ፡ መቅደሰከ ፤ ወአርኰሱ ፡ ማኅደረ ፡ ስምከ ፡ ውስተ ፡ ምድር ።
They have burned your sanctuary to the ground. They have profaned the dwelling place of your Name.
74:8 ⧉ ⤴︎ אָמְר֣וּ בְ֭לִבָּם נִינָ֣ם יָ֑חַד שָׂרְפ֖וּ כׇל ־מוֹעֲדֵי ־אֵ֣ל בָּאָֽרֶץ ׃
εἶπαν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν ἡ συγγένεια αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό δεῦτε καὶ κατακαύσωμεν πάσας τὰς ἑορτὰς τοῦ θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς
Dixerunt in corde suo cognatio eorum simul : Quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra .
ወይቤሉ ፡ በልቦሙ ፡ ኀቢሮሙ ፡ በበሕዘቢሆሙ ፤ ንዑ ፡ ንስዐር ፡ ኵሎ ፡ በዓላቲሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምድር ።
They said in their heart, “We will crush them completely.” They have burned up all the places in the land where God was worshiped.
74:9 ⧉ ⤴︎ אֽוֹתֹתֵ֗ינוּ לֹ֥א ־רָ֫אִ֥ינוּ אֵֽין ־ע֥וֹד נָבִ֑יא וְלֹֽא ־אִ֝תָּ֗נוּ יֹדֵ֥עַ עַד ־מָֽה ׃
τὰ σημεῖα ἡμῶν οὐκ εἴδομεν οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι
Signa nostra non vidimus ; jam non est propheta ; et nos non cognoscet amplius .
ወትእምርቶሂ ፡ ኢናአምር ፤ ወአልቦ ፡ እንከ ፡ ነቢየ ፤ ወንሕነሂ ፡ ኢናአምር ፡ እንከ ።
We see no miraculous signs. There is no longer any prophet, neither is there among us anyone who knows how long.
74:10 ⧉ ⤴︎ עַד ־מָתַ֣י אֱ֭לֹהִים יְחָ֣רֶף צָ֑ר יְנָ֘אֵ֤ץ אוֹיֵ֖ב שִׁמְךָ֣ לָנֶֽצַח ׃
ἕως πότε ὁ θεός ὀνειδιεῖ ὁ ἐχθρός παροξυνεῖ ὁ ὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου εἰς τέλος
Usquequo , Deus , improperabit inimicus ? irritat adversarius nomen tuum in finem ?
እስከ ፡ ማእዜኑ ፡ እንከ ፡ እግዚኦ ፡ ይጼእል ፡ ፀራዊ ፤ ወዘልፈ ፡ ያምዕዖ ፡ ለስምከ ፡ ጸላኢ ።
How long, God, shall the adversary reproach? Shall the enemy blaspheme your name forever?
74:11 ⧉ ⤴︎ לָ֤מָּה תָשִׁ֣יב יָ֭דְךָ וִימִינֶ֑ךָ מִקֶּ֖רֶב (חוקך ) [חֵיקְךָ֣ ] כַלֵּֽה ׃
ἵνα τί ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου καὶ τὴν δεξιάν σου ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος
Ut quid avertis manum tuam , et dexteram tuam de medio sinu tuo in finem ?
ለምንት ፡ እግዚኦ ፡ ትመይጥ ፡ እዴከ ፤ ወየማንከ ፡ ማእከለ ፡ ሕፅንከ ፡ ለግሙራ ።
Why do you draw back your hand, even your right hand? Take it from your chest and consume them!
74:12 ⧉ ⤴︎ וֵ֭אלֹהִים מַלְכִּ֣י מִקֶּ֑דֶם פֹּעֵ֥ל יְ֝שׁוּע֗וֹת בְּקֶ֣רֶב הָאָֽרֶץ ׃
ὁ δὲ θεὸς βασιλεὺς ἡμῶν πρὸ αἰῶνος εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς
Deus autem rex noster ante saecula : operatus est salutem in medio terrae .
ወእግዚአብሔር ፡ ንጉሥ ፡ ውእቱ ፡ እምቅድመ ፡ ዓለም ፤ ወገብረ ፡ መድኀኒተ ፡ በማእከለ ፡ ምድር ።
Yet God is my King of old, working salvation throughout the earth.
74:13 ⧉ ⤴︎ אַתָּ֤ה פוֹרַ֣רְתָּ בְעׇזְּךָ֣ יָ֑ם שִׁבַּ֥רְתָּ רָאשֵׁ֥י תַ֝נִּינִ֗ים עַל ־הַמָּֽיִם ׃
σὺ ἐκραταίωσας ἐν τῇ δυνάμει σου τὴν θάλασσαν σὺ συνέτριψας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦ ὕδατος
Tu confirmasti in virtute tua mare ; contribulasti capita draconum in aquis .
አንተ ፡ አጽናዕካ ፡ ለባሕር ፡ በኀይልከ ፤ አንተ ፡ ሰበርከ ፡ ርእሰ ፡ ከይሲ ፡ በውስተ ፡ ማይ ።
You divided the sea by your strength. You broke the heads of the sea monsters in the waters.
74:14 ⧉ ⤴︎ אַתָּ֣ה רִ֭צַּצְתָּ רָאשֵׁ֣י לִוְיָתָ֑ן תִּתְּנֶ֥נּוּ מַ֝אֲכָ֗ל לְעָ֣ם לְצִיִּֽים ׃
σὺ συνέθλασας τὰς κεφαλὰς τοῦ δράκοντος ἔδωκας αὐτὸν βρῶμα λαοῖς τοῖς Αἰθίοψιν
Tu confregisti capita draconis ; dedisti eum escam populis Aethiopum .
ወአንተ ፡ ቀጥቀጥከ ፡ አርእስቲሁ ፡ ለከይሲ ፤ ወወሀብኮሙ ፡ ሲሳዮሙ ፡ ለሕዝበ ፡ ኢትዮጵያ ።
You broke the heads of Leviathan in pieces. You gave him as food to people and desert creatures.
74:15 ⧉ ⤴︎ אַתָּ֣ה בָ֭קַעְתָּ מַעְיָ֣ן וָנָ֑חַל אַתָּ֥ה ה֝וֹבַ֗שְׁתָּ נַהֲר֥וֹת אֵיתָֽן ׃
σὺ διέρρηξας πηγὰς καὶ χειμάρρους σὺ ἐξήρανας ποταμοὺς Ηθαμ
Tu dirupisti fontes et torrentes ; tu siccasti fluvios Ethan .
አንተ ፡ ሰጠቀ ፡ አፍላገ ፡ ወአንቅዕት ፤ [አንተ ፡ ኢይበስኮሙ ፡ ለአፍላገ ፡ ኤታም ።]
You opened up spring and stream. You dried up mighty rivers.
74:16 ⧉ ⤴︎ לְךָ֣ י֭וֹם אַף ־לְךָ֥ לָ֑יְלָה אַתָּ֥ה הֲ֝כִינ֗וֹתָ מָא֥וֹר וָשָֽׁמֶשׁ ׃
σή ἐστιν ἡ ἡμέρα καὶ σή ἐστιν ἡ νύξ σὺ κατηρτίσω φαῦσιν καὶ ἥλιον
Tuus est dies , et tua est nox ; tu fabricatus es auroram et solem .
ለከ ፡ ውእቱ ፡ መዐልት ፡ ወዚአከ ፡ ይእቲ ፡ ሌሊት ፤ አንተ ፡ ፈጠርከ ፡ ፀሐየ ፡ ወወርኀ ።
The day is yours, the night is also yours. You have prepared the light and the sun.
74:17 ⧉ ⤴︎ אַתָּ֣ה הִ֭צַּבְתָּ כׇּל ־גְּבוּל֣וֹת אָ֑רֶץ קַ֥יִץ וָ֝חֹ֗רֶף אַתָּ֥ה יְצַרְתָּֽם ׃
σὺ ἐποίησας πάντα τὰ ὅρια τῆς γῆς θέρος καὶ ἔαρ σὺ ἔπλασας αὐτά
Tu fecisti omnes terminos terrae ; aestatem et ver tu plasmasti ea .
ወአንተ ፡ ገበርከ ፡ አድባረ ፡ ወምድረ ፡ ኵሎ ፤ ክረምተ ፡ ወሐጋየ ፡ አንተ ፡ ፈጠርከ ።
You have set all the boundaries of the earth. You have made summer and winter.
74:18 ⧉ ⤴︎ זְכׇר ־זֹ֗את א֭וֹיֵב חֵרֵ֣ף ׀יְהֹוָ֑ה וְעַ֥ם נָ֝בָ֗ל נִאֲצ֥וּ שְׁמֶֽךָ ׃
μνήσθητι ταύτης ἐχθρὸς ὠνείδισεν τὸν κύριον καὶ λαὸς ἄφρων παρώξυνεν τὸ ὄνομά σου
Memor esto hujus : inimicus improperavit Domino , et populus insipiens incitavit nomen tuum .
ወተዘከር ፡ ዘንተ ፡ ተግባረከ ፤ ፀራዊ ፡ ተዐየሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ወሕዝብ ፡ አብድ ፡ አምዕዖ ፡ ለስሙ ።
Remember this, that the enemy has mocked you, Yahweh. Foolish people have blasphemed your name.
74:19 ⧉ ⤴︎ אַל ־תִּתֵּ֣ן לְ֭חַיַּת נֶ֣פֶשׁ תּוֹרֶ֑ךָ חַיַּ֥ת עֲ֝נִיֶּ֗יךָ אַל ־תִּשְׁכַּ֥ח לָנֶֽצַח ׃
μὴ παραδῷς τοῖς θηρίοις ψυχὴν ἐξομολογουμένην σοι τῶν ψυχῶν τῶν πενήτων σου μὴ ἐπιλάθῃ εἰς τέλος
Ne tradas bestiis animas confitentes tibi , et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem .
ኢትመጥዋ ፡ ለአራዊት ፡ ነፍሰ ፡ እንተ ፡ ትገኒ ፡ ለከ ፤ ወኢትርሳዕ ፡ ነፍሰ ፡ ነዳያኒከ ፡ ለዝሉፉ ።
Don’t deliver the soul of your dove to wild beasts. Don’t forget the life of your poor forever.
74:20 ⧉ ⤴︎ הַבֵּ֥ט לַבְּרִ֑ית כִּ֥י מָלְא֥וּ מַחֲשַׁכֵּי ־אֶ֝֗רֶץ נְא֣וֹת חָמָֽס ׃
ἐπίβλεψον εἰς τὴν διαθήκην σου ὅτι ἐπληρώθησαν οἱ ἐσκοτισμένοι τῆς γῆς οἴκων ἀνομιῶν
Respice in testamentum tuum , quia repleti sunt qui obscurati sunt terrae domibus iniquitatum .
ወነጽር ፡ ውስተ ፡ ሥርዐትከ ፤ እስመ ፡ በዝኁ ፡ ጽሉማነ ፡ ምድር ፡ አብያተ ፡ ኃጥኣን ።
Honor your covenant, for haunts of violence fill the dark places of the earth.
74:21 ⧉ ⤴︎ אַל ־יָשֹׁ֣ב דַּ֣ךְ נִכְלָ֑ם עָנִ֥י וְ֝אֶבְי֗וֹן יְֽהַלְל֥וּ שְׁמֶֽךָ ׃
μὴ ἀποστραφήτω τεταπεινωμένος κατῃσχυμμένος πτωχὸς καὶ πένης αἰνέσουσιν τὸ ὄνομά σου
Ne avertatur humilis factus confusus ; pauper et inops laudabunt nomen tuum .
ወኢይግባእ ፡ ነዳይ ፡ ተኀፊሮ ፤ ንዳይ ፡ ወምስኪን ፡ ይሴብሑ ፡ ለስምከ ።
Don’t let the oppressed return ashamed. Let the poor and needy praise your name.
74:22 ⧉ ⤴︎ קוּמָ֣ה אֱ֭לֹהִים רִיבָ֣ה רִיבֶ֑ךָ זְכֹ֥ר חֶרְפָּתְךָ֥ מִנִּי ־נָ֝בָ֗ל כׇּל ־הַיּֽוֹם ׃
ἀνάστα ὁ θεός δίκασον τὴν δίκην σου μνήσθητι τῶν ὀνειδισμῶν σου τῶν ὑπὸ ἄφρονος ὅλην τὴν ἡμέραν
Exsurge , Deus , judica causam tuam ; memor esto improperiorum tuorum , eorum quae ab insipiente sunt tota die .
ተንሥእ ፡ እግዚኦ ፡ ወተበቀል ፡ በቀልየ ፤ ወተዘከር ፡ ዘተዐየሩከ ፡ አብዳን ፡ ኵሎ ፡ አሚረ ።
Arise, God! Plead your own cause. Remember how the foolish man mocks you all day.
74:23 ⧉ ⤴︎ אַל ־תִּ֭שְׁכַּח ק֣וֹל צֹרְרֶ֑יךָ שְׁא֥וֹן קָ֝מֶ֗יךָ עֹלֶ֥ה תָמִֽיד ׃ {פ}
μὴ ἐπιλάθῃ τῆς φωνῆς τῶν ἱκετῶν σου ἡ ὑπερηφανία τῶν μισούντων σε ἀνέβη διὰ παντὸς πρὸς σέ
Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum : superbia eorum qui te oderunt ascendit semper .
ወኢትርሳዕ ፡ ቃለ ፡ አግብርቲከ ፤ ትዝህርቶሙ ፡ ለጸላእትከ ፡ ይዕረግ ፡ ኀቤከ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ።
Don’t forget the voice of your adversaries. The tumult of those who rise up against you ascends continually.