列王紀上 第 3 章｜4 種原文並排

וַיִּתְחַתֵּ֣ן שְׁלֹמֹ֔ה אֶת־פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֣ח אֶת־בַּת־פַּרְעֹ֗ה וַיְבִיאֶ֙הָ֙ אֶל־עִ֣יר דָּוִ֔ד עַ֣ד כַּלֹּת֗וֹ לִבְנ֤וֹת אֶת־בֵּיתוֹ֙ וְאֶת־בֵּ֣ית יְהֹוָ֔ה וְאֶת־חוֹמַ֥ת יְרוּשָׁלַ֖͏ִם סָבִֽיב׃

Confirmatum est igitur regnum in manu Salomonis, et affinitate conjunctus est Pharaoni regi Aegypti : accepit namque filiam ejus, et adduxit in civitatem David, donec compleret aedificans domum suam, et domum Domini, et murum Jerusalem per circuitum.

ወሰሎሞንሰ፡ ወልደ፡ ዳዊት፡ ነግሠ፡ ላዕላ፡ እሰራኤል፡ ወላዕለ፡ ይሁዳ፡ በኢየሩሳሌም ፤] 2 እንዘ፡ የዐጥኑ፡ ውስተ፡ አድባር፡ እስመ፡ ኢተሐንጸ፡ ቤተ፡ እግዚአብሔር፡ ይእተ፡ አሚረ።

רַ֣ק הָעָ֔ם מְזַבְּחִ֖ים בַּבָּמ֑וֹת כִּ֠י לֹֽא־נִבְנָ֥ה בַ֙יִת֙ לְשֵׁ֣ם יְהֹוָ֔ה עַ֖ד הַיָּמִ֥ים הָהֵֽם׃ {פ}

πλὴν ὁ λαὸς ἦσαν θυμιῶντες ἐπὶ τοῖς ὑψηλοῖς ὅτι οὐκ ᾠκοδομήθη οἶκος τῷ ὀνόματι κυρίου ἕως νῦν

Attamen populus immolabat in excelsis : non enim aedificatum erat templum nomini Domini usque in diem illum.

וַיֶּאֱהַ֤ב שְׁלֹמֹה֙ אֶת־יְהֹוָ֔ה לָלֶ֕כֶת בְּחֻקּ֖וֹת דָּוִ֣ד אָבִ֑יו רַ֚ק בַּבָּמ֔וֹת ה֥וּא מְזַבֵּ֖חַ וּמַקְטִֽיר׃

καὶ ἠγάπησεν Σαλωμων τὸν κύριον πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασιν Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ πλὴν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ἔθυεν καὶ ἐθυμία

Dilexit autem Salomon Dominum, ambulans in praeceptis David patris sui, excepto quod in excelsis immolabat, et accendebat thymiama.

ወአፍቀሮ፡ ሰሎሞን፡ ለእግዚአብሔር፡ ከመ፡ ይሖር፡ በትእዛዘ፡ ዳዊት፡ አቡሁ፡ ወባሕቱ፡ ውስተ፡ አውግር፡ ይሠውዕ፡ ወየዐጥን።

וַיֵּ֨לֶךְ הַמֶּ֤לֶךְ גִּבְעֹ֙נָה֙ לִזְבֹּ֣חַ שָׁ֔ם כִּי־הִ֖יא הַבָּמָ֣ה הַגְּדוֹלָ֑ה אֶ֤לֶף עֹלוֹת֙ יַעֲלֶ֣ה שְׁלֹמֹ֔ה עַ֖ל הַמִּזְבֵּ֥חַ הַהֽוּא׃

καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Γαβαων θῦσαι ἐκεῖ ὅτι αὐτὴ ὑψηλοτάτη καὶ μεγάλη χιλίαν ὁλοκαύτωσιν ἀνήνεγκεν Σαλωμων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Γαβαων

Abiit itaque in Gabaon, ut immolaret ibi : illud quippe erat excelsum maximum : mille hostias in holocaustum obtulit Salomon super altare illud in Gabaon.

ወተንሥአ፡ ወሖረ፡ ውስተ፡ ገባኦን፡ ከመ፡ ይሡዕ፡ በህየ፡ እስመ፡ ደእቲ፡ ትነውኅ፡ ወተዐቢ ፤ ፲፻መሥዋዕተ፡ ገብረ፡ ሰሎሞን፡ በገባኦን።

בְּגִבְע֗וֹן נִרְאָ֧ה יְהֹוָ֛ה אֶל־שְׁלֹמֹ֖ה בַּחֲל֣וֹם הַלָּ֑יְלָה וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֔ים שְׁאַ֖ל מָ֥ה אֶתֶּן־לָֽךְ׃

καὶ ὤφθη κύριος τῷ Σαλωμων ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαλωμων αἴτησαί τι αἴτημα σαυτῷ

Apparuit autem Dominus Salomoni per somnium nocte, dicens : Postula quod vis ut dem tibi.

ወአስተርአዮ፡ እግዚአብሔር፡ ለሰሎሞን፡ ሌሊተ፡ በሕልም፡ ወይቤሎ፡ እግዚአብሔር፡ ለሰሎሞን፡ ሰአል፡ ለከ፡ ስእለተ።

וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֗ה אַתָּ֨ה עָשִׂ֜יתָ עִם־עַבְדְּךָ֨ דָוִ֣ד אָבִי֮ חֶ֣סֶד גָּדוֹל֒ כַּאֲשֶׁר֩ הָלַ֨ךְ לְפָנֶ֜יךָ בֶּאֱמֶ֧ת וּבִצְדָקָ֛ה וּבְיִשְׁרַ֥ת לֵבָ֖ב עִמָּ֑ךְ וַתִּשְׁמׇר־ל֗וֹ אֶת־הַחֶ֤סֶד הַגָּדוֹל֙ הַזֶּ֔ה וַתִּתֶּן־ל֥וֹ בֵ֛ן יֹשֵׁ֥ב עַל־כִּסְא֖וֹ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

καὶ εἶπεν Σαλωμων σὺ ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Δαυιδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα καθὼς διῆλθεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ καὶ ἐφύλαξας αὐτῷ τὸ ἔλεος τὸ μέγα τοῦτο δοῦναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη

Et ait Salomon : Tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam, sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et justitia, et recto corde tecum : custodisti ei misericordiam tuam grandem, et dedisti ei filium sedentem super thronum ejus, sicut est hodie.

ወይቤ፡ ሰሎሞን፡ አንተ፡ ገበርከ፡ ለገብርከ፡ ዳዊት፡ አቡየ፡ ምሕረተ፡ ዐቢየ፡ በከመ፡ ሖረ፡ ቅድሜከ፡ በጽድቅ፡ ወበርትዕ፡ ወበንጽሐ፡ ልብ፡ ምሰሌከ፡ ወዐቀብከ፡ ሎቱ፡ ዘንተ፡ ምሕረተ፡ ዐቢየ፡ ከመ፡ ታንብሮ፡ ለወልዱ፡ ላዕለ፡ መንበሩ፡ በዛቲ፡ ዕለት።

וְעַתָּה֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֔י אַתָּה֙ הִמְלַ֣כְתָּ אֶֽת־עַבְדְּךָ֔ תַּ֖חַת דָּוִ֣ד אָבִ֑י וְאָֽנֹכִי֙ נַ֣עַר קָטֹ֔ן לֹ֥א אֵדַ֖ע צֵ֥את וָבֹֽא׃

καὶ νῦν κύριε ὁ θεός μου σὺ ἔδωκας τὸν δοῦλόν σου ἀντὶ Δαυιδ τοῦ πατρός μου καὶ ἐγώ εἰμι παιδάριον μικρὸν καὶ οὐκ οἶδα τὴν ἔξοδόν μου καὶ τὴν εἴσοδόν μου

Et nunc Domine Deus, tu regnare fecisti servum tuum pro David patre meo : ego autem sum puer parvulus, et ignorans egressum et introitum meum.

ወይእዜኒ፡ እግዚኦ፡ አምላኪየ፡ አንተ፡ ረሰይከ፡ ለገብርከ፡ ህየንተ፡ ዳዊት፡ አቡየ፡ ወአንሰ፡ ሕፃን፡ ንስቲት፡ ወኢያአምር፡ ሙፃእየ፡ ወሙባእየ።

וְעַ֨בְדְּךָ֔ בְּת֥וֹךְ עַמְּךָ֖ אֲשֶׁ֣ר בָּחָ֑רְתָּ עַם־רָ֕ב אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יִמָּנֶ֛ה וְלֹ֥א יִסָּפֵ֖ר מֵרֹֽב׃

ὁ δὲ δοῦλός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου ὃν ἐξελέξω λαὸν πολύν ὃς οὐκ ἀριθμηθήσεται

Et servus tuus in medio est populi quem elegisti, populi infiniti, qui numerari et supputari non potest prae multitudine.

ወገብርከሰ፡ ሀለወ፡ ማእከለ፡ ሕዝብከ፡ ዘኀረይከ፡ ሕዝበ፡ ብዙኀ፡ ዘኢይትኌለቍ።

וְנָתַתָּ֨ לְעַבְדְּךָ֜ לֵ֤ב שֹׁמֵ֙עַ֙ לִשְׁפֹּ֣ט אֶֽת־עַמְּךָ֔ לְהָבִ֖ין בֵּֽין־ט֣וֹב לְרָ֑ע כִּ֣י מִ֤י יוּכַל֙ לִשְׁפֹּ֔ט אֶת־עַמְּךָ֥ הַכָּבֵ֖ד הַזֶּֽה׃

καὶ δώσεις τῷ δούλῳ σου καρδίαν ἀκούειν καὶ διακρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ τοῦ συνίειν ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ ὅτι τίς δυνήσεται κρίνειν τὸν λαόν σου τὸν βαρὺν τοῦτον

Dabis ergo servo tuo cor docile, ut populum tuum judicare possit, et discernere inter bonum et malum. Quis enim poterit judicare populum istum, populum tuum hunc multum ?

ወሀበ፡ ለገብርከ፡ ልበ፡ በዘ፡ ይሰምዕ፡ ወያገብእ፡ ፍትሐ፡ በጽድቅ፡ ለሕዝብከ፡ ወከመ፡ ያእምር፡ ሠናየ፡ እምነ፡ እኩይ፡ ወይፍልጥ፡ እስመ፡ አልቦ፡ ዘይክል፡ ኰንኖቶ፡ ለዝንቱ፡ ሕዝብከ፡ ክቡድ።

וַיִּיטַ֥ב הַדָּבָ֖ר בְּעֵינֵ֣י אֲדֹנָ֑י כִּ֚י שָׁאַ֣ל שְׁלֹמֹ֔ה אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃

καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον κυρίου ὅτι ᾐτήσατο Σαλωμων τὸ ῥῆμα τοῦτο

Placuit ergo sermo coram Domino, quod Salomon postulasset hujuscemodi rem.

ወአደሞ፡ ቅድሜሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ እስመ፡ ሰአሎ፡ ሰሎሞን፡ ዘንተ፡ ነገረ።

וַיֹּ֨אמֶר אֱלֹהִ֜ים אֵלָ֗יו יַ֩עַן֩ אֲשֶׁ֨ר שָׁאַ֜לְתָּ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה וְלֹא־שָׁאַ֨לְתָּ לְּךָ֜ יָמִ֣ים רַבִּ֗ים וְלֹֽא־שָׁאַ֤לְתָּ לְּךָ֙ עֹ֔שֶׁר וְלֹ֥א שָׁאַ֖לְתָּ נֶ֣פֶשׁ אֹיְבֶ֑יךָ וְשָׁאַ֧לְתָּ לְּךָ֛ הָבִ֖ין לִשְׁמֹ֥עַ מִשְׁפָּֽט׃

καὶ εἶπεν κύριος πρὸς αὐτόν ἀνθ’ ὧν ᾐτήσω παρ’ ἐμοῦ τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ᾐτήσω σαυτῷ ἡμέρας πολλὰς καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον οὐδὲ ᾐτήσω ψυχὰς ἐχθρῶν σου ἀλλ’ ᾐτήσω σαυτῷ σύνεσιν τοῦ εἰσακούειν κρίμα

Et dixit Dominus Salomoni : Quia postulasti verbum hoc, et non petisti tibi dies multos, nec divitias, aut animas inimicorum tuorum, sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum judicium :

ወይቤሎ፡ እግዚአብሔር፡ እስመ፡ ሰአልከ፡ እምኀቤየ፡ ዘንተ፡ ቃለ፡ ወኢሰአልከ፡ ለከ፡ ብዙኀ፡ መዋዕለ፡ ወኢሰአልከ፡ ለከ፡ ነፍሰ፡ ፀርከ፡ አላ፡ ሰአልከ፡ ለከ፡ ከመ፡ ታእምር፡ ሰሚዐ፡ ፍትሕ ፤ ናሁ፡ ገበርኩ፡ ለከ፡ በከመ፡ ትቤ ፤

הִנֵּ֥ה עָשִׂ֖יתִי כִּדְבָרֶ֑יךָ הִנֵּ֣ה׀ נָתַ֣תִּֽי לְךָ֗ לֵ֚ב חָכָ֣ם וְנָב֔וֹן אֲשֶׁ֤ר כָּמ֙וֹךָ֙ לֹא־הָיָ֣ה לְפָנֶ֔יךָ וְאַחֲרֶ֖יךָ לֹא־יָק֥וּם כָּמֽוֹךָ׃

ἰδοὺ πεποίηκα κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν ὡς σὺ οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι

ecce feci tibi secundum sermones tuos, et dedi tibi cor sapiens et intelligens, in tantum ut nullus ante te similis tui fuerit, nec post te surrecturus sit.

ናሁ፡ ወሀብኩከ፡ ልበ፡ ጠቢበ፡ ወለባዌ፡ ከመ፡ አልቦ፡ ዘኮነ፡ ዘእምቅድሜከ፡ ወእምድኅሬከኒ፡ ኢደትነሣእ፡ ዘከማከ።

וְגַ֨ם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־שָׁאַ֙לְתָּ֙ נָתַ֣תִּי לָ֔ךְ גַּם־עֹ֖שֶׁר גַּם־כָּב֑וֹד אֲ֠שֶׁ֠ר לֹא־הָיָ֨ה כָמ֥וֹךָֽ אִ֛ישׁ בַּמְּלָכִ֖ים כׇּל־יָמֶֽיךָ׃

καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω δέδωκά σοι καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν ὡς οὐ γέγονεν ἀνὴρ ὅμοιός σοι ἐν βασιλεῦσιν

Sed et haec quae non postulasti, dedi tibi : divitias scilicet, et gloriam, ut nemo fuerit similis tui in regibus cunctis retro diebus.

ወዘሂ፡ ኢሰአልከኒ፡ እሁበከ፡ ብዕለ፡ ወክብረ፡ ከመ፡ ኢኮነ፡ ሰብእ፡ ከማከ፡ በመንግሥቱ።

וְאִ֣ם׀ תֵּלֵ֣ךְ בִּדְרָכַ֗י לִשְׁמֹ֤ר חֻקַּי֙ וּמִצְוֺתַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֖ךְ דָּוִ֣יד אָבִ֑יךָ וְהַאֲרַכְתִּ֖י אֶת־יָמֶֽיךָ׃ {ס}

καὶ ἐὰν πορευθῇς ἐν τῇ ὁδῷ μου φυλάσσειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου ὡς ἐπορεύθη Δαυιδ ὁ πατήρ σου καὶ πληθυνῶ τὰς ἡμέρας σου

Si autem ambulaveris in viis meis, et custodieris praecepta mea et mandata mea, sicut ambulavit pater tuus, longos faciam dies tuos.

ወእመ፡ ሖርከ፡ በፍኖትየ፡ ወዐቀብከ፡ ትእዛዝየ፡ ወሥርዐትየ፡ በከመ፡ ሖረ፡ ዳዊት፡ አቡከ፡ ኣበዝኀ፡ መዋዕሊከ።

וַיִּקַ֥ץ שְׁלֹמֹ֖ה וְהִנֵּ֣ה חֲל֑וֹם וַיָּב֨וֹא יְרוּשָׁלַ֜͏ִם וַֽיַּעֲמֹ֣ד׀ לִפְנֵ֣י׀ אֲר֣וֹן בְּרִית־אֲדֹנָ֗י וַיַּ֤עַל עֹלוֹת֙ וַיַּ֣עַשׂ שְׁלָמִ֔ים וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּ֖ה לְכׇל־עֲבָדָֽיו׃ {פ}

καὶ ἐξυπνίσθη Σαλωμων καὶ ἰδοὺ ἐνύπνιον καὶ ἀνέστη καὶ παραγίνεται εἰς Ιερουσαλημ καὶ ἔστη κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ κατὰ πρόσωπον κιβωτοῦ διαθήκης κυρίου ἐν Σιων καὶ ἀνήγαγεν ὁλοκαυτώσεις καὶ ἐποίησεν εἰρηνικὰς καὶ ἐποίησεν πότον μέγαν ἑαυτῷ καὶ πᾶσιν τοῖς παισὶν αὐτοῦ

Igitur evigilavit Salomon, et intellexit quod esset somnium : cumque venisset Jerusalem, stetit coram arca foederis Domini, et obtulit holocausta, et fecit victimas pacificas, et grande convivium universis famulis suis.

ወነቅሀ፡ ሰሎሞን፡ ወአእመረ፡ ከመ፡ ሕልም፡ ውእቱ፡ ወተንሥአ፡ ወሖረ፡ ኢየሩሳሌም፡ ወቆመ፡ ቅድመ፡ ምሥዋዕ፡ ዘቅድመ፡ ታቦተ፡ ሕጉ፡ ለአግኪኡበሔር፡ በጽዮን፡ ወአብአ፡ መሥዋዕተ፡ ወገብረ፡ በሰላም፡ ወገብረ፡ ምሳሐ፡ ዐቢየ፡ ሎቱ፡ ወለሰብኡ።

אָ֣ז תָּבֹ֗אנָה שְׁתַּ֛יִם נָשִׁ֥ים זֹנ֖וֹת אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַֽתַּעֲמֹ֖דְנָה לְפָנָֽיו׃

τότε ὤφθησαν δύο γυναῖκες πόρναι τῷ βασιλεῖ καὶ ἔστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ

Tunc venerunt duae mulieres meretrices ad regem, steteruntque coram eo :

ወይእተ፡ አሚረ፡ መጽኣ፡ ፪አንስት፡ ዘማት፡ ኀበ፡ ንጉሥ፡ ወቆማ፡ ቅድሜሁ።

וַתֹּ֜אמֶר הָאִשָּׁ֤ה הָאַחַת֙ בִּ֣י אֲדֹנִ֔י אֲנִי֙ וְהָאִשָּׁ֣ה הַזֹּ֔את יֹשְׁבֹ֖ת בְּבַ֣יִת אֶחָ֑ד וָאֵלֵ֥ד עִמָּ֖הּ בַּבָּֽיִת׃

καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ μία ἐν ἐμοί κύριε ἐγὼ καὶ ἡ γυνὴ αὕτη οἰκοῦμεν ἐν οἴκῳ ἑνὶ καὶ ἐτέκομεν ἐν τῷ οἴκῳ

quarum una ait : Obsecro, mi domine : ego et mulier haec habitabamus in domo una, et peperi apud eam in cubiculo.

ወትቤ፡ አሐቲ፡ ብእሲት፡ ስምዐኒ፡ እግዚእየ፡ አነ፡ ወዛቲ፡ ብእሲት፡ ነኀድር፡ ውስተ፡ ፩ቤት፡ ወወለድነ፡ በ ፩መካን።

וַיְהִ֞י בַּיּ֤וֹם הַשְּׁלִישִׁי֙ לְלִדְתִּ֔י וַתֵּ֖לֶד גַּם־הָאִשָּׁ֣ה הַזֹּ֑את וַאֲנַ֣חְנוּ יַחְדָּ֗ו אֵֽין־זָ֤ר אִתָּ֙נוּ֙ בַּבַּ֔יִת זוּלָתִ֥י שְׁתַּֽיִם־אֲנַ֖חְנוּ בַּבָּֽיִת׃

καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τεκούσης μου καὶ ἔτεκεν καὶ ἡ γυνὴ αὕτη καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ αὐτό καὶ οὐκ ἔστιν οὐθεὶς μεθ’ ἡμῶν πάρεξ ἀμφοτέρων ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ

Tertia autem die postquam ego peperi, peperit et haec : et eramus simul, nullusque alius nobiscum in domo, exceptis nobis duabus.

ወአመ፡ ሣልስት፡ ዕለት፡ አምዘ፡ ወለድኩ፡ አነ፡ ወለደት፡ ዛቲኒ፡ ብእሲት፡ ወንነብር፡ ኅቡረ፡ ወአልቦ፡ ምስሌነ፡ ወኢመኑሂ፡ እንበለ፡ ክልኤነ፡ ውስተ፡ ውእቱ፡ ቤት።

וַיָּ֛מׇת בֶּן־הָאִשָּׁ֥ה הַזֹּ֖את לָ֑יְלָה אֲשֶׁ֥ר שָׁכְבָ֖ה עָלָֽיו׃

καὶ ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα ὡς ἐπεκοιμήθη ἐπ’ αὐτόν

Mortuus est autem filius mulieris hujus nocte : dormiens quippe oppressit eum.

ወሞተ፡ ወልዳ፡ ለይእቲ፡ ብእሲት፡ በሌሊት፡ እስመ፡ ሰከበት፡ ላዕሌሁ።

וַתָּ֩קׇם֩ בְּת֨וֹךְ הַלַּ֜יְלָה וַתִּקַּ֧ח אֶת־בְּנִ֣י מֵאֶצְלִ֗י וַאֲמָֽתְךָ֙ יְשֵׁנָ֔ה וַתַּשְׁכִּיבֵ֖הוּ בְּחֵיקָ֑הּ וְאֶת־בְּנָ֥הּ הַמֵּ֖ת הִשְׁכִּ֥יבָה בְחֵיקִֽי׃

καὶ ἀνέστη μέσης τῆς νυκτὸς καὶ ἔλαβεν τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν ἀγκαλῶν μου καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτῆς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν τεθνηκότα ἐκοίμισεν ἐν τῷ κόλπῳ μου

Et consurgens intempestae noctis silentio, tulit filium meum de latere meo, ancillae tuae dormientis, et collocavit in sinu suo : suum autem filium, qui erat mortuus, posuit in sinu meo.

ወተንሥአት፡ መንፈቀ፡ ሌሊት፡ ወነሥአት፡ ወልድየ፡ እምነ፡ ሕፅንየ፡ ወአስከበቶ፡ ውስተ፡ ሕፅና፡ ወወልደ፡ ዚአሃ፡ ዘሞተ፡ አስከበቶ፡ ውስተ፡ ሕፅንየ።

וָאָקֻ֥ם בַּבֹּ֛קֶר לְהֵינִ֥יק אֶת־בְּנִ֖י וְהִנֵּה־מֵ֑ת וָאֶתְבּוֹנֵ֤ן אֵלָיו֙ בַּבֹּ֔קֶר וְהִנֵּ֛ה לֹא־הָיָ֥ה בְנִ֖י אֲשֶׁ֥ר יָלָֽדְתִּי׃

καὶ ἀνέστην τὸ πρωὶ θηλάσαι τὸν υἱόν μου καὶ ἐκεῖνος ἦν τεθνηκώς καὶ ἰδοὺ κατενόησα αὐτὸν πρωί καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ὁ υἱός μου ὃν ἔτεκον

Cumque surrexissem mane ut darem lac filio meo, apparuit mortuus : quem diligentius intuens clara luce, deprehendi non esse meum quem genueram.

ወሶበ፡ ነቃህኩ፡ በጽባሕ፡ ከመ፡ ኣጥቡ፡ ሕፃንየ፡ ረከብኩ፡ ዝክተ፡ ምውተ፡ ወሶበ፡ ጸብሐ፡ ርኢክዎ፡ ወናሁ፡ ኢኮነ፡ ዚአየ፡ ወልድየ፡ ዘወለድኩ።

וַתֹּ֩אמֶר֩ הָאִשָּׁ֨ה הָאַחֶ֜רֶת לֹ֣א כִ֗י בְּנִ֤י הַחַי֙ וּבְנֵ֣ךְ הַמֵּ֔ת וְזֹ֤את אֹמֶ֙רֶת֙ לֹ֣א כִ֔י בְּנֵ֥ךְ הַמֵּ֖ת וּבְנִ֣י הֶחָ֑י וַתְּדַבֵּ֖רְנָה לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ ἑτέρα οὐχί ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν ὁ δὲ υἱός σου ὁ τεθνηκώς καὶ ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως

Responditque altera mulier : Non est ita ut dicis, sed filius tuus mortuus est, meus autem vivit. E contrario illa dicebat : Mentiris : filius quippe meus vivit, et filius tuus mortuus est. Atque in hunc modum contendebant coram rege.

ወትቤ፡ እንታክቲ፡ ብእሲት፡ ካልእት፡ አልቦ ፤ ወልድየ፡ ዝንቱ፡ ዘሕያው፡ ወወልድኪ፡ ዝከቱ፡ ምውት፡ ወተባሀላ፡ በቅድመ፡ ንጉሥ።

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ זֹ֣את אֹמֶ֔רֶת זֶה־בְּנִ֥י הַחַ֖י וּבְנֵ֣ךְ הַמֵּ֑ת וְזֹ֤את אֹמֶ֙רֶת֙ לֹ֣א כִ֔י בְּנֵ֥ךְ הַמֵּ֖ת וּבְנִ֥י הֶחָֽי׃ {פ}

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐταῖς σὺ λέγεις οὗτος ὁ υἱός μου ὁ ζῶν καὶ ὁ υἱὸς ταύτης ὁ τεθνηκώς καὶ σὺ λέγεις οὐχί ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν καὶ ὁ υἱός σου ὁ τεθνηκώς

Tunc rex ait : Haec dicit : Filius meus vivit, et filius tuus mortuus est : et ista respondit : Non, sed filius tuus mortuus est, meus autem vivit.

ወይቤሎን፡ ንጉሥ፡ አንቲኒ፡ ትቤሊ፡ ከመ፡ ዝንቱ፡ ሕያው፡ ወልድየ፡ ወወልደ፡ ዚአሃ፡ ዘሞተ፡ ወአንቲኒ፡ ትቤሊ፡ አልቦ ፤ ወልደ፡ ዚአየ፡ ውእቱ፡ ሕያው፡ ወወልደ፡ ዚአኪ፡ በሞተ።

וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ קְח֣וּ לִי־חָ֑רֶב וַיָּבִ֥אוּ הַחֶ֖רֶב לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς λάβετέ μοι μάχαιραν καὶ προσήνεγκαν τὴν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως

Dixit ergo rex : Afferte mihi gladium. Cumque attulissent gladium coram rege,

ወይቤ፡ ንጉሥ፡ አምጽኡ፡ መጥባሕተ፡ ወአምጽኡ፡ መጥባሕተ፡ ቅድመ፡ ንጉሥ።

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ גִּזְר֛וּ אֶת־הַיֶּ֥לֶד הַחַ֖י לִשְׁנָ֑יִם וּתְנ֤וּ אֶֽת־הַחֲצִי֙ לְאַחַ֔ת וְאֶֽת־הַחֲצִ֖י לְאֶחָֽת׃

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς διέλετε τὸ παιδίον τὸ θηλάζον τὸ ζῶν εἰς δύο καὶ δότε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ

Dividite, inquit, infantem vivum in duas partes, et date dimidiam partem uni, et dimidiam partem alteri.

ወይቤ፡ ንጉሥ፡ ምትርዎ፡ ለዝንቱ፡ ሕፃን፡ ዘሕያው፡ ለክልኤ፡ ወሀቡ፡ መንፈቆ፡ ለዛቲ፡ ወመንፈቆ፡ ለእንታክቲ።

וַתֹּ֣אמֶר הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר־בְּנָ֨הּ הַחַ֜י אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ כִּֽי־נִכְמְר֣וּ רַחֲמֶ֘יהָ֮ עַל־בְּנָהּ֒ וַתֹּ֣אמֶר׀ בִּ֣י אֲדֹנִ֗י תְּנוּ־לָהּ֙ אֶת־הַיָּל֣וּד הַחַ֔י וְהָמֵ֖ת אַל־תְּמִיתֻ֑הוּ וְזֹ֣את אֹמֶ֗רֶת גַּם־לִ֥י גַם־לָ֛ךְ לֹ֥א יִהְיֶ֖ה גְּזֹֽרוּ׃

καὶ ἀπεκρίθη ἡ γυνή ἧς ἦν ὁ υἱὸς ὁ ζῶν καὶ εἶπεν πρὸς τὸν βασιλέα ὅτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς καὶ εἶπεν ἐν ἐμοί κύριε δότε αὐτῇ τὸ παιδίον καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτόν καὶ αὕτη εἶπεν μήτε ἐμοὶ μήτε αὐτῇ ἔστω διέλετε

Dixit autem mulier, cujus filius erat vivus, ad regem (commota sunt quippe viscera ejus super filio suo) : Obsecro, domine, date illi infantem vivum, et nolite interficere eum. E contrario illa dicebat : Nec mihi nec tibi sit, sed dividatur.

ወአውሥአት፡ እንታክቲ፡ ብእሲት፡ እንተ፡ ሕያው፡ ሕፃና፡ ወትቤሎ፡ ለንጉሥ፡ እሰመ፡ ተህውከ፡ ማኅፀና፡ በእንተ፡ ወልዳ፡ ወትቤ፡ ሀባ፡ እግዚኦ፡ ሕፃነ፡ ሕያዎ፡ ወቀቲለሰ፡ ኢትቅትልዎ ፤ ወትቤ፡ እንታክቲ፡ ኢሊተ፡ ኢይኩን፡ ወኢላቲ ፤ ከፍሉነ።

וַיַּ֨עַן הַמֶּ֜לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר תְּנוּ־לָהּ֙ אֶת־הַיָּל֣וּד הַחַ֔י וְהָמֵ֖ת לֹ֣א תְמִיתֻ֑הוּ הִ֖יא אִמּֽוֹ׃ {ס}

καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν δότε τὸ παιδίον τῇ εἰπούσῃ δότε αὐτῇ αὐτὸ καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτόν αὐτὴ ἡ μήτηρ αὐτοῦ

Respondit rex, et ait : Date huic infantem vivum, et non occidatur : haec est enim mater ejus.

ወአውሥአ፡ ንጉሥ፡ ወይቤ፡ ሀብዋ፡ ሕፃና፡ ለዛቲ፡ ብእሲት፡ እንተ፡ ትቤ፡ ሀብዋ፡ ኪያሁ፡ ወቀቲለሰ፡ ኢትቅትልዎ ፤ ይእቲ፡ እሙ።

וַיִּשְׁמְע֣וּ כׇל־יִשְׂרָאֵ֗ל אֶת־הַמִּשְׁפָּט֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁפַ֣ט הַמֶּ֔לֶךְ וַיִּֽרְא֖וּ מִפְּנֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ כִּ֣י רָא֔וּ כִּֽי־חׇכְמַ֧ת אֱלֹהִ֛ים בְּקִרְבּ֖וֹ לַעֲשׂ֥וֹת מִשְׁפָּֽט׃ {ס}

καὶ ἤκουσαν πᾶς Ισραηλ τὸ κρίμα τοῦτο ὃ ἔκρινεν ὁ βασιλεύς καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως ὅτι εἶδον ὅτι φρόνησις θεοῦ ἐν αὐτῷ τοῦ ποιεῖν δικαίωμα

Audivit itaque omnis Israël judicium quod judicasset rex, et timuerunt regem, videntes sapientiam Dei esse in eo ad faciendum judicium.

ወሰምዑ፡ ኵሎሙ፡ እስራኤል፡ ዘንተ፡ ፍትሐ፡ ዘፈትሐ፡ ንጉሥ፡ ወፈርሁ፡ እምቅድመ፡ ገጹ፡ ለንጉሥ፡ እስመ፡ ርእዩ፡ ከመ፡ ጥበቡ፡ ለእግዚአብሔር፡ ሀሎ፡ ላዕሌሁ፡ ከመ፡ ይግበር፡ ኵነኔ።

ወጸውዖ፡ ሰሎሞን፡ ለሳሚ፡ ወይቤሎ፡ ንድቅ፡ ለከ፡ ቤተ፡ ውስተ፡ ኢየሩሳሌም፡ ወንበር፡ ህየ፡ ወኢትፃእ፡ እምህየ፡ ወኢአይቴ።

ወአመ፡ ዕለተ፡ ትወፅእ፡ ወተዐዱ፡ ፈለገ፡ ቄድሮን፡ አእምር፡ ከመ፡ ሞተ፡ ትመውት፡ ወደምከ፡ ይገብእ፡ ላዕለ፡ ርእስከ፡ ወአምሐሎ፡ ንጉሥ፡ ይእተ፡ አሚረ።

ወይቤሎ፡ ሳሚ፡ ለንጉሥ፡ ሠናየ፡ ነበብከ፡ ቃለ፡ እግዚእየ፡ ንጉሥ፡ ወከማሁ፡ ይገብር፡ ገብርከ፡ ወነበረ፡ ሳሚ፡ ውስተ፡ ኢየሩሳሌም፡ ፫ዓመተ።

ወአምድኅረ፡ ፫ዓመት፡ ተኀጥእዎ፡ ፫አግብርቲሁ፡ ለሳሚ፡ ኀበ፡ እንኵስ፡ ወልደ፡ ሜካ፡ ንጉሠ፡ ጌት፡ ወአይድዕዎ፡ ለሳሚ፡ ወይቤልዎ፡ ሀለዉ፡ አግብርቲከ፡ ውስተ፡ ጌት።

ወተንሥአ፡ ሳሚ፡ ወረሐነ፡ አድጎ፡ ወሖረ፡ ውስተ፡ ጌት፡ ኀበ፡ እንኵስ፡ ይኅሥሥ፡ አግብርቲሁ፡ ወሖረ፡ ሳሚ፡ ወአእተዎሙ፡ ለአግብርቲሁ፡ እምነ፡ ጌት።

ወአይድዕዎ፡ ለሰሎሞን፡ ወይቤልዎ፡ ሖረ፡ ሳሚ፡ ውስተ፡ ጌት፡ እምነ፡ ኢየሩሳሌም፡ ወአእተዎሙ፡ ለአግብርቲሁ።

ወለአከ፡ ንጉሥ፡ ወይቤሎ፡ ለሳሚ፡ አኮኑ፡ አምሐልኩከ፡ በእግዚአብሔር፡ ወአስማዕኩ፡ ለከ፡ እንዘ፡ አብል፡ አመ፡ ትወፅእ፡ እምኢየሩሳሌም፡ ወተሕውር፡ አው፡ ለየማን፡ አው፡ ለፀጋም፡ አእምሮ፡ አእምር፡ ከመ፡ ሞተ፡ ትመውት፡ አንተ።

ወበእፎ፡ ኢዐቀብከ፡ ትእዛዘ፡ እግዚአብሔር፡ ወመሐላሁ፡ ዘአዘዝኩከ።

ወይቤሎ፡ ንጉሥ፡ ለሳሚ፡ ለሊከ፡ ታአምር፡ ኵሎ፡ እከየከ፡ ወደቀልየከ፡ ልብከ፡ ዘገበርከ፡ ላዕለ፡ ዳዊት፡ አቡየ፡ ወአግብኣ፡ እግዚአብሔር፡ ለእከይከ፡ ላዕለ፡ ርእስከ።

ወሰሎሞንሰ፡ ቡሩክ፡ ንጉሥ፡ ወመንበረ፡ ዳዊት፡ ድልው፡ ለዓለም፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር።

ወአዘዞ፡ ሰሎሞን፡ ንጉሥ፡ ለብንያስ፡ ወልደ፡ ዮዳሔ፡ ወወፅአ፡ ወቀተሎ። 13 ወንጉሥሰ፡ ሰሎሞን፡ ማእምር፡ ወጠቢብ፡ ፈድፋደ፡ ወይሁዳ፡ ወእስራኤል፡ ብዙኃን፡ አሙንቱ፡ ፈድፋደ፡ ከመ፡ ኆፃ፡ ባሕር፡ ብዝኆሙ፡ ወይበልዑ፡ ወደሰትዩ፡ ወይትፌሥሑ። 14 ወሰሎሞንሰ፡ ኵነነ፡ ኵሎ፡ መንግሥታተ፡ ወያመጽኡ፡ ለሰሎሞን፡ አምኃ፡ ወተቀንዩ፡ ሎቱ፡ በኵሉ፡ መዋዕለ፡ ሕይወቱ። 15 ወአኀዘ፡ ሰሎሞን፡ ያእቱ፡ እምውስተ፡ ዐበይት፡ ዕፀወ፡ ሊባኖስ፡ ወውእቱ፡ ነደቃ፡ ለተርሜ፡ በገዳም። 16 ወዝንቱ፡ ውእቱ፡ ምሳሑ፡ ለሰሎሞን፡ ለለአሐቲ፡ ዕለት ፤ ፴በመስፈርተ፡ ቆሮስ፡ ስንዳሌ፡ ወ፷ቆሮስ፡ ልቱም፡ ወ፲አልህምተ፡ መጋዝእት፡ ወ፳አልህምት፡ አስዋር፡ ወ፻አባግዕ፡ ዘእንበለ፡ ወይጠል፡ ወሀየል፡ ወመጋዝአ፡ ደዋርህ። 17 እስመ፡ አልቦ፡ መልአከ፡ በኵሉ፡ ማዕዶተ፡ ፈለግ፡ እምነ፡ ራፊ፡ እስከ፡ ጋዛ፡ በኵሉ፡ መንግሥታተ፡ ዘማዕዶተ፡ ፈለግ፡ ወስንኣ፡ ምስሌሁ፡ ኵሎሙ፡ እለ፡ ይዳወልዎ፡ እለ፡ በውዱ። 18 ወይኑበሩ፡ ይሁዳ፡ ወእስራኤል፡ ኵሎሙ፡ ተአሚኖሙ፡ ታሕተ፡ ወይኖሙ፡ ወበለሶሙ፡ ወይበልዑ፡ ወይሰትዩ፡ እምነ፡ ዳን፡ እስከ፡ ቤርሳቤሕ፡ በኵሉ፡ መዋዕሊሁ፡ ለሰሎሞን። 19 ወእሉ፡ እሙንቱ፡ መላእክቲሁ፡ ለሰሎሞን፡ አዛርያስ፡ ወልደ፡ ሳዶቅ፡ ካህን፡ ወኦርኒ፡ ወልደ፡ ናታን፡ መልአኮሙ፡ ለእለ፡ ይቀውሙ፡ ኀቤሁ፡ ወኤድሮንሰ፡ ላዕለ፡ ቤቱ፡ ወሱባ፡ ጸሓፊ፡ ወባሳ፡ ወልደ፡ አኪታለም፡ መዘክር ፤ 20 ወአቢያ፡ ወልደ፡ ኢዮአብ፡ መልአከ፡ ሰርዌ፡ ወአኪሬ፡ ወልደ፡ ኢድራይ፡ ላዕለ፡ አርሶስ፡ ወብንያስ፡ ወልደ፡ ዮዳሔ፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ ኀይሉ፡ ወላዕለ፡ ጰልንትዩ፡ ወዝኩር፡ ወልደ፡ ናታን፡ መዝክር። 21 ወቦ፡ ሰሎሞን፡ ፬፼አፍራሰ፡ እለ፡ ይስሕቡ፡ ሰረገላተ፡ ወ፼ወ፳፻አፍራሰ፡ መራድ። 22 ወውእቱ፡ መኰንን፡ ለኵሉ፡ መንግሥታት፡ እምነ፡ ተከዚ፡ እስከ፡ ምድረ፡ ኢሎፍሊ፡ ወእስከ፡ ደወለ፡ ግብጽ።