| 21:1 | וַיָּ֖קׇם וַיֵּלַ֑ךְ וִיהוֹנָתָ֖ן בָּ֥א הָעִֽיר׃ | καὶ ἀνέστη Δαυιδ καὶ ἀπῆλθεν καὶ Ιωναθαν εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν | Venit autem David in Nobe ad Achimelech sacerdotem : et obstupuit Achimelech, eo quod venisset David. Et dixit ei : Quare tu solus, et nullus est tecum ? | ወሖረ፡ ዳዊት፡ ኀበ፡ አኪሜሌከ፡ ካህን፡ ውስተ፡ ኖባማ፡ ወደንገፀ፡ አኪሜሌክ፡ እስመ፡ መጽአ፡ ኀቤሁ፡ ወይቤሎ፡ ምንተ፡ መጻእከ፡ ባሕቲትከ፡ ወአልቦ፡ ዘሀሎ፡ ምስሌከ። |
|---|
| 21:2 | וַיָּבֹ֤א דָוִד֙ נֹ֔בֶה אֶל־אֲחִימֶ֖לֶךְ הַכֹּהֵ֑ן וַיֶּחֱרַ֨ד אֲחִימֶ֜לֶךְ לִקְרַ֣את דָּוִ֗ד וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ מַדּ֤וּעַ אַתָּה֙ לְבַדֶּ֔ךָ וְאִ֖ישׁ אֵ֥ין אִתָּֽךְ׃ | καὶ ἔρχεται Δαυιδ εἰς Νομβα πρὸς Αβιμελεχ τὸν ἱερέα καὶ ἐξέστη Αβιμελεχ τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ τί ὅτι σὺ μόνος καὶ οὐθεὶς μετὰ σοῦ | Et ait David ad Achimelech sacerdotem : Rex praecepit mihi sermonem, et dixit : Nemo sciat rem propter quam missus es a me, et cujusmodi praecepta tibi dederim : nam et pueris condixi in illum et illum locum. | ወይቤሎ፡ ዳዊት፡ ለካህን፡ ንጉሥ፡ አዘዘኒ፡ ቃለ፡ ዮም፡ ወይቤለኒ፡ አልቦ፡ ዘያአምር፡ ዘንተ፡ ነገረ፡ ዘአነ፡ እልእከከ፡ ወዘእኤዝዘከ፡ ወለደቂቅከኒ፡ እኤዝዞሙ፡ በውስተ፡ መካን፡ ዘስሙ፡ ሃይማኖተ፡ እግዚአብሔር፡ ፌለኔሞኔሞንም። |
|---|
| 21:3 | וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד לַאֲחִימֶ֣לֶךְ הַכֹּהֵ֗ן הַמֶּ֘לֶךְ֮ צִוַּ֣נִי דָבָר֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אִ֣ישׁ אַל־יֵ֧דַע מְא֛וּמָה אֶת־הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־אָנֹכִ֥י שֹׁלֵחֲךָ֖ וַאֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֑ךָ וְאֶת־הַנְּעָרִ֣ים יוֹדַ֔עְתִּי אֶל־מְק֥וֹם פְּלֹנִ֖י אַלְמוֹנִֽי׃ | καὶ εἶπεν Δαυιδ τῷ ἱερεῖ ὁ βασιλεὺς ἐντέταλταί μοι ῥῆμα σήμερον καὶ εἶπέν μοι μηδεὶς γνώτω τὸ ῥῆμα περὶ οὗ ἐγὼ ἀποστέλλω σε καὶ ὑπὲρ οὗ ἐντέταλμαί σοι καὶ τοῖς παιδαρίοις διαμεμαρτύρημαι ἐν τῷ τόπῳ τῷ λεγομένῳ θεοῦ πίστις Φελλανι Αλεμωνι | Nunc ergo si quid habes ad manum, vel quinque panes, da mihi, aut quidquid inveneris. | ወይእዜኒ፡ እመቦ፡ ዘብከ፡ ኅብስተ፡ ሀበኒ፡ እምውስተ፡ ዘሀሎ፡ ኀቤከ። |
|---|
| 21:4 | וְעַתָּ֗ה מַה־יֵּ֧שׁ תַּחַת־יָדְךָ֛ חֲמִשָּׁה־לֶ֖חֶם תְּנָ֣ה בְיָדִ֑י א֖וֹ הַנִּמְצָֽא׃ | καὶ νῦν εἰ εἰσὶν ὑπὸ τὴν χεῖρά σου πέντε ἄρτοι δὸς εἰς χεῖρά μου τὸ εὑρεθέν | Et respondens sacerdos ad David, ait illi : Non habeo laicos panes ad manum, sed tantum panem sanctum : si mundi sunt pueri, maxime a mulieribus ? | ወአውሥኦ፡ ዝክቱ፡ ካህን፡ ለዳዊት፡ ወይቤሎ፡ አልብየ፡ ኀቤየ፡ ኅብስት፡ ዘኢኮነ፡ ቅዱሰ፡ ዘእንበለ፡ ኅብስት፡ ቅዱስ፡ ወእመሰ፡ ንጹሓን፡ ደቅከ፡ እምአንስት፡ ለይብልዑ። |
|---|
| 21:5 | וַיַּ֨עַן הַכֹּהֵ֤ן אֶת־דָּוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר אֵֽין־לֶ֥חֶם חֹ֖ל אֶל־תַּ֣חַת יָדִ֑י כִּֽי־אִם־לֶ֤חֶם קֹ֙דֶשׁ֙ יֵ֔שׁ אִם־נִשְׁמְר֥וּ הַנְּעָרִ֖ים אַ֥ךְ מֵאִשָּֽׁה׃ {פ} | καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἱερεὺς τῷ Δαυιδ καὶ εἶπεν οὐκ εἰσὶν ἄρτοι βέβηλοι ὑπὸ τὴν χεῖρά μου ὅτι ἀλλ’ ἢ ἄρτοι ἅγιοι εἰσίν εἰ πεφυλαγμένα τὰ παιδάριά ἐστιν ἀπὸ γυναικός καὶ φάγεται | Et respondit David sacerdoti, et dixit ei : Equidem, si de mulieribus agitur : continuimus nos ab heri et nudiustertius quando egrediebamur, et fuerunt vasa puerorum sancta. Porro via haec polluta est, sed et ipsa hodie sanctificabitur in vasis. | ወአውሥኦ፡ ዳዊት፡ ለካህን፡ ወይቤሎ፡ ሠሉስነ፡ ዮም፡ እምዘ፡ ወፃእነ፡ እምኀበ፡ አንስት፡ እምዘ፡ ወጻእኩ፡ ውስተ፡ ፍኖት፡ ወኵሎሙ፡ ደቅየ፡ ንጹሓን፡ እሙንቱ፡ ወዛቲ፡ ፍኖት፡ ኢኮነት፡ ንጽሕተ፡ ወበእንተ፡ ንዋይየ፡ ተቀደሰት፡ ዮም። |
|---|
| 21:6 | וַיַּ֩עַן֩ דָּוִ֨ד אֶת־הַכֹּהֵ֜ן וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כִּ֣י אִם־אִשָּׁ֤ה עֲצֻֽרָה־לָ֙נוּ֙ כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֔ם בְּצֵאתִ֕י וַיִּהְי֥וּ כְלֵֽי־הַנְּעָרִ֖ים קֹ֑דֶשׁ וְהוּא֙ דֶּ֣רֶךְ חֹ֔ל וְאַ֕ף כִּ֥י הַיּ֖וֹם יִקְדַּ֥שׁ בַּכֶּֽלִי׃ | καὶ ἀπεκρίθη Δαυιδ τῷ ἱερεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ ἀλλὰ ἀπὸ γυναικὸς ἀπεσχήμεθα ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν ἐν τῷ ἐξελθεῖν με εἰς ὁδὸν γέγονε πάντα τὰ παιδάρια ἡγνισμένα καὶ αὐτὴ ἡ ὁδὸς βέβηλος διότι ἁγιασθήσεται σήμερον διὰ τὰ σκεύη μου | Dedit ergo ei sacerdos sanctificatum panem : neque enim erat ibi panis, nisi tantum panes propositionis, qui sublati fuerant a facie Domini, ut ponerentur panes calidi. | ወወሀቦ፡ አኪሜሌክ፡ ኅብስተ፡ ቍርባን፡ እስመ፡ አልቦ፡ ኅብስተ፡ ህየ፡ ዘእንበለ፡ ኅብስት፡ ዘቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ዘያቄርቡ፡ ምዉቀ፡ ዘይትገበር፡ ኵሎ፡ አሚረ። |
|---|
| 21:7 | וַיִּתֶּן־ל֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן קֹ֑דֶשׁ כִּי֩ לֹא־הָ֨יָה שָׁ֜ם לֶ֗חֶם כִּֽי־אִם־לֶ֤חֶם הַפָּנִים֙ הַמּֽוּסָרִים֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהֹוָ֔ה לָשׂוּם֙ לֶ֣חֶם חֹ֔ם בְּי֖וֹם הִלָּֽקְחֽוֹ׃ | καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Αβιμελεχ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ὅτι οὐκ ἦν ἐκεῖ ἄρτος ὅτι ἀλλ’ ἢ ἄρτοι τοῦ προσώπου οἱ ἀφῃρημένοι ἐκ προσώπου κυρίου παρατεθῆναι ἄρτον θερμὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἔλαβεν αὐτούς | Erat autem ibi vir quidam de servis Saul in die illa, intus in tabernaculo Domini : et nomen ejus Doëg Idumaeus, potentissimus pastorum Saul. | ወሀሎ፡ ህየ፡ ፩ወልድ፡ እምነ፡ እለ፡ ሳኦል፡ ቅሩበ፡ ውስተ፡ ኔሴራ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ወስሙ፡ ዶይቅ፡ ሶርያዊ፡ ውእቱ፡ ይርዒ፡ ኦብቅሊሁ፡ ለሳኦል። |
|---|
| 21:8 | וְשָׁ֡ם אִישׁ֩ מֵעַבְדֵ֨י שָׁא֜וּל בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נֶעְצָר֙ לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֔ה וּשְׁמ֖וֹ דֹּאֵ֣ג הָאֲדֹמִ֑י אַבִּ֥יר הָרֹעִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לְשָׁאֽוּל׃ | καὶ ἐκεῖ ἦν ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαουλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συνεχόμενος νεεσσαραν ἐνώπιον κυρίου καὶ ὄνομα αὐτῷ Δωηκ ὁ Σύρος νέμων τὰς ἡμιόνους Σαουλ | Dixit autem David ad Achimelech : Si habes hic ad manum hastam aut gladium ? quia gladium meum et arma mea non tuli mecum : sermo enim regis urgebat. | ወይቤሎ፡ ዳዊት፡ ለአኪሜሌክ፡ ርኢ፡ ሊተ፡ ዝየ፡ እመቦ፡ ዘብከ፡ ኵናተ፡ አው፡ ሰይፈ፡ እስመ፡ ሰይፍየ፡ ወንዋየ፡ ሐቅልየ፡ ኢያምጻእኩ፡ ምስሌየ፡ እስመ፡ ጐጓእኩ፡ በእንተ፡ ትእዛዘ፡ ንጉሥ። |
|---|
| 21:9 | וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ לַאֲחִימֶ֔לֶךְ וְאִ֛ין יֶשׁ־פֹּ֥ה תַֽחַת־יָדְךָ֖ חֲנִ֣ית אוֹ־חָ֑רֶב כִּ֣י גַם־חַרְבִּ֤י וְגַם־כֵּלַי֙ לֹא־לָקַ֣חְתִּי בְיָדִ֔י כִּֽי־הָיָ֥ה דְבַר־הַמֶּ֖לֶךְ נָחֽוּץ׃ {ס} | καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Αβιμελεχ ἰδὲ εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ὑπὸ τὴν χεῖρά σου δόρυ ἢ ῥομφαία ὅτι τὴν ῥομφαίαν μου καὶ τὰ σκεύη οὐκ εἴληφα ἐν τῇ χειρί μου ὅτι ἦν τὸ ῥῆμα τοῦ βασιλέως κατὰ σπουδήν | Et dixit sacerdos : Ecce hic gladius Goliath Philisthaei, quem percussisti in Valle terebinthi : est involutus pallio post ephod : si istum vis tollere, tolle : neque enim hic est alius absque eo. Et ait David : Non est huic alter similis : da mihi eum. | ወይቤሎ፡ ዝክቱ፡ ካህን፡ ናሁ፡ ሰይፉ፡ ለጎልያድ፡ ኢሎፍላዊ፡ ዘቀተልኮ፡ በቄላተ፡ ኤላ፡ ወሀለወት፡ ጥብልልታ፡ በልብስ፡ ወእመሰ፡ ትነሥእ፡ ኪያሃ፡ ንሣእ፡ እስመ፡ አልቦ፡ ባዕደ፡ ዘእንበሌሃ፡ ዝየ፡ ወይቤሎ፡ ዳዊት፡ እመሰ፡ አልቦ፡ ባዕደ፡ እንበሌሃ፡ ሀበኒ፡ ኪያሃ። |
|---|
| 21:10 | וַיֹּ֣אמֶר הַכֹּהֵ֗ן חֶ֩רֶב֩ גׇּלְיָ֨ת הַפְּלִשְׁתִּ֜י אֲשֶׁר־הִכִּ֣יתָ׀ בְּעֵ֣מֶק הָאֵלָ֗ה הִנֵּה־הִ֞יא לוּטָ֣ה בַשִּׂמְלָה֮ אַחֲרֵ֣י הָאֵפוֹד֒ אִם־אֹתָ֤הּ תִּֽקַּח־לְךָ֙ קָ֔ח כִּ֣י אֵ֥ין אַחֶ֛רֶת זוּלָתָ֖הּ בָּזֶ֑ה {ס} וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֵ֥ין כָּמ֖וֹהָ תְּנֶ֥נָּה לִּֽי׃ | καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς ἰδοὺ ἡ ῥομφαία Γολιαθ τοῦ ἀλλοφύλου ὃν ἐπάταξας ἐν τῇ κοιλάδι Ηλα καὶ αὐτὴ ἐνειλημένη ἐν ἱματίῳ εἰ ταύτην λήμψῃ σεαυτῷ λαβέ ὅτι οὐκ ἔστιν ἑτέρα πάρεξ ταύτης ἐνταῦθα καὶ εἶπεν Δαυιδ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ὥσπερ αὐτή δός μοι αὐτήν | Surrexit itaque David, et fugit in die illa a facie Saul : et venit ad Achis regem Geth. | ወወሀቦ፡ ኪያሃ፡ ወተንሥአ፡ ዳዊት፡ ወአምሰጠ፡ በይእቲ፡ ዕለት፡ እምገጸ፡ ሳኦል፡ ወመጽአ፡ ዳዊት፡ ኀበ፡ አንኩስ፡ ንጉሠ፡ ጌት። |
|---|
| 21:11 | וַיָּ֣קׇם דָּוִ֔ד וַיִּבְרַ֥ח בַּיּוֹם־הַה֖וּא מִפְּנֵ֣י שָׁא֑וּל וַיָּבֹ֕א אֶל־אָכִ֖ישׁ מֶ֥לֶךְ גַּֽת׃ | καὶ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ καὶ ἀνέστη Δαυιδ καὶ ἔφυγεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου Σαουλ καὶ ἦλθεν Δαυιδ πρὸς Αγχους βασιλέα Γεθ | Dixeruntque servi Achis ad eum cum vidissent David : Numquid non iste est David rex terrae ? nonne huic cantabant per choros, dicentes : Percussit Saul mille, et David decem millia ? | ወይቤልዎ፡ ደቁ፡ ለአንኩስ፡ ነዋ፡ ዳዊት፡ ንጉሠ፡ ብሔር ፤ አኮኑ፡ በእንቲአሁ፡ ወፅአ፡ ሐላይያት፡ ወይቤላ፡ ቀተለ፡ ዳዊት፡ እልፈ፡ ወሳኦል፡ ፲፻። |
|---|
| 21:12 | וַיֹּ֨אמְר֜וּ עַבְדֵ֤י אָכִישׁ֙ אֵלָ֔יו הֲלוֹא־זֶ֥ה דָוִ֖ד מֶ֣לֶךְ הָאָ֑רֶץ הֲל֣וֹא לָזֶ֗ה יַעֲנ֤וּ בַמְּחֹלוֹת֙ לֵאמֹ֔ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ בַּאֲלָפָ֔ו וְדָוִ֖ד בְּרִבְבֹתָֽו׃ | καὶ εἶπαν οἱ παῖδες Αγχους πρὸς αὐτόν οὐχὶ οὗτος Δαυιδ ὁ βασιλεὺς τῆς γῆς οὐχὶ τούτῳ ἐξῆρχον αἱ χορεύουσαι λέγουσαι ἐπάταξεν Σαουλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυιδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ | Posuit autem David sermones istos in corde suo, et extimuit valde a facie Achis regis Geth. | ወዐቀቦ፡ ዳዊት፡ ለዝንቱ፡ ነገር፡ በልቡ፡ ወፈርሀ፡ ጥቀ፡ እምቅድመ፡ ገጸ፡ አንኩስ፡ ንጉሠ፡ ጌት። |
|---|
| 21:13 | וַיָּ֧שֶׂם דָּוִ֛ד אֶת־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה בִּלְבָב֑וֹ וַיִּרָ֣א מְאֹ֔ד מִפְּנֵ֖י אָכִ֥ישׁ מֶלֶךְ־גַּֽת׃ | καὶ ἔθετο Δαυιδ τὰ ῥήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου Αγχους βασιλέως Γεθ | Et immutavit os suum coram eis, et collabebatur inter manus eorum : et impingebat in ostia portae, defluebantque salivae ejus in barbam. | ወሜጠ፡ ገጾ፡ እምኔሁ፡ ወአምሰጠ፡ በይእቲ፡ ዕለት፡ ወዘበጠ፡ ከበሮ፡ በኀበ፡ አንቀጸ፡ ሀገር፡ ወጾረ፡ በእደዊሁ፡ ወሮጸ፡ ኀበ፡ አንቀጽ፡ ወሐፉ፡ ይውሕዝ፡ ውስተ፡ ጽሕሙ። |
|---|
| 21:14 | וַיְשַׁנּ֤וֹ אֶת־טַעְמוֹ֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם וַיִּתְהֹלֵ֖ל בְּיָדָ֑ם וַיְתָו֙ עַל־דַּלְת֣וֹת הַשַּׁ֔עַר וַיּ֥וֹרֶד רִיר֖וֹ אֶל־זְקָנֽוֹ׃ {ס} | καὶ ἠλλοίωσεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ προσεποιήσατο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐτυμπάνιζεν ἐπὶ ταῖς θύραις τῆς πόλεως καὶ παρεφέρετο ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ ἔπιπτεν ἐπὶ τὰς θύρας τῆς πύλης καὶ τὰ σίελα αὐτοῦ κατέρρει ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ | Et ait Achis ad servos suos : Vidistis hominem insanum : quare adduxistis eum ad me ? | ወይቤሎሙ፡ አንኩስ፡ ለደቁ፡ ናሁ፡ ረከብክሙ፡ ብእሴ፡ ጊጉየ፡ ለምንት፡ ኢያምጻእከምዎ፡ ኀቤየ። |
|---|
| 21:15 | וַיֹּ֥אמֶר אָכִ֖ישׁ אֶל־עֲבָדָ֑יו הִנֵּ֤ה תִרְאוּ֙ אִ֣ישׁ מִשְׁתַּגֵּ֔עַ לָ֛מָּה תָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֵלָֽי׃ | καὶ εἶπεν Αγχους πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἰδοὺ ἴδετε ἄνδρα ἐπίλημπτον ἵνα τί εἰσηγάγετε αὐτὸν πρός με | an desunt nobis furiosi, quod introduxistis istum, ut fureret me praesente ? hiccine ingredietur domum meam ? | ወርቱዕሰ፡ ኢያብእዎ፡ ውስተ፡ ቤት። |
|---|
| 21:16 | חֲסַ֤ר מְשֻׁגָּעִים֙ אָ֔נִי כִּֽי־הֲבֵאתֶ֣ם אֶת־זֶ֔ה לְהִשְׁתַּגֵּ֖עַ עָלָ֑י הֲזֶ֖ה יָב֥וֹא אֶל־בֵּיתִֽי׃ {פ} | ἦ ἐλαττοῦμαι ἐπιλήμπτων ἐγώ ὅτι εἰσαγειόχατε αὐτὸν ἐπιλημπτεύεσθαι πρός με οὗτος οὐκ εἰσελεύσεται εἰς οἰκίαν | — | — |
|---|