申命記 第 16 章｜4 種原文並排

שָׁמוֹר֙ אֶת־חֹ֣דֶשׁ הָאָבִ֔יב וְעָשִׂ֣יתָ פֶּ֔סַח לַיהֹוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּ֞י בְּחֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֗יב הוֹצִ֨יאֲךָ֜ יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ מִמִּצְרַ֖יִם לָֽיְלָה׃

φύλαξαι τὸν μῆνα τῶν νέων καὶ ποιήσεις τὸ πασχα κυρίῳ τῷ θεῷ σου ὅτι ἐν τῷ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου νυκτός

Observa mensem novarum frugum, et verni primum temporis, ut facias Phase Domino Deo tuo : quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de Aegypto nocte.

ወዕቀብ ፡ ወርኀ ፡ ኒሳን ፡ ወግበር ፡ ፋሲካሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እስመ ፡ በወርኀ ፡ ኒሳን ፡ ወፃእከ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ ሌሊተ ።

וְזָבַ֥חְתָּ פֶּ֛סַח לַיהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ צֹ֣אן וּבָקָ֑ר בַּמָּקוֹם֙ אֲשֶׁר־יִבְחַ֣ר יְהֹוָ֔ה לְשַׁכֵּ֥ן שְׁמ֖וֹ שָֽׁם׃

καὶ θύσεις τὸ πασχα κυρίῳ τῷ θεῷ σου πρόβατα καὶ βόας ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτὸν ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ

Immolabisque Phase Domino Deo tuo de ovibus, et de bobus, in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi.

ወትጠብኅ ፡ ፋሲካሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አባግዐ ፡ ወአልህምተ ፡ በውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ።

לֹא־תֹאכַ֤ל עָלָיו֙ חָמֵ֔ץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֛ים תֹּֽאכַל־עָלָ֥יו מַצּ֖וֹת לֶ֣חֶם עֹ֑נִי כִּ֣י בְחִפָּז֗וֹן יָצָ֙אתָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לְמַ֣עַן תִּזְכֹּ֗ר אֶת־י֤וֹם צֵֽאתְךָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם כֹּ֖ל יְמֵ֥י חַיֶּֽיךָ׃

οὐ φάγῃ ἐπ’ αὐτοῦ ζύμην ἑπτὰ ἡμέρας φάγῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἄζυμα ἄρτον κακώσεως ὅτι ἐν σπουδῇ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου ἵνα μνησθῆτε τὴν ἡμέραν τῆς ἐξοδίας ὑμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν

Non comedes in eo panem fermentatum : septem diebus comedes absque fermento afflictionis panem, quoniam in pavore egressus es de Aegypto : ut memineris diei egressionis tuae de Aegypto, omnibus diebus vitae tuae.

ወኢትብላዕ ፡ ምስሌሁ ፡ ብሑአ ፤ ሰቡዐ ፡ መዋዕለ ፡ ናእተ ፡ ብላዕ ፡ ምስሌሁ ፡ ኅብስተ ፡ ሕማም ፡ እስመ ፡ በጕጉእ ፡ ወፃእክሙ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ፡ ከመ ፡ ትዘከሩ ፡ ዕለተ ፡ ወፃእክሙ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ሕይወትክሙ ።

וְלֹֽא־יֵרָאֶ֨ה לְךָ֥ שְׂאֹ֛ר בְּכׇל־גְּבֻלְךָ֖ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וְלֹא־יָלִ֣ין מִן־הַבָּשָׂ֗ר אֲשֶׁ֨ר תִּזְבַּ֥ח בָּעֶ֛רֶב בַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן לַבֹּֽקֶר׃

οὐκ ὀφθήσεταί σοι ζύμη ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου ἑπτὰ ἡμέρας καὶ οὐ κοιμηθήσεται ἀπὸ τῶν κρεῶν ὧν ἐὰν θύσῃς τὸ ἑσπέρας τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ εἰς τὸ πρωί

Non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus, et non remanebit de carnibus ejus, quod immolatum est vespere in die primo, usque mane.

ወኢያስተርኢ ፡ ብሑእ ፡ በኵሉ ፡ ደወልከ ፡ ሰቡዐ ፡ ዕለተ ፡ ወኢይቢት ፡ እምውስተ ፡ ውእቱ ፡ ሥጋ ፡ ዘጠባኅከ ፡ ሰርከ ፡ በቀዳሚት ፡ ዕለት ፡ ለነግህ ።

לֹ֥א תוּכַ֖ל לִזְבֹּ֣חַ אֶת־הַפָּ֑סַח בְּאַחַ֣ד שְׁעָרֶ֔יךָ אֲשֶׁר־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃

οὐ δυνήσῃ θῦσαι τὸ πασχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου ὧν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

Non poteris immolare Phase in qualibet urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus daturus est tibi,

ወኢትክል ፡ ጠቢኆቶ ፡ ለፋሲካ ፡ ወኢበውስተ ፡ አሐቲ ፡ እምነ ፡ አህጉሪከ ፡ ዘወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

כִּ֠י אִֽם־אֶל־הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֨ר יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ לְשַׁכֵּ֣ן שְׁמ֔וֹ שָׁ֛ם תִּזְבַּ֥ח אֶת־הַפֶּ֖סַח בָּעָ֑רֶב כְּב֣וֹא הַשֶּׁ֔מֶשׁ מוֹעֵ֖ד צֵֽאתְךָ֥ מִמִּצְרָֽיִם׃

ἀλλ’ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ θύσεις τὸ πασχα ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου

sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi : immolabis Phase vespere ad solis occasum, quando egressus es de Aegypto.

እንበለ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ፡ በህየ ፡ ትጠብኅ ፡ ፋሲካ ፡ ሰርከ ፡ ጊዜ ፡ ተዐርብ ፡ ፀሓይ ፡ በውእቱ ፡ ጊዜ ፡ ዘወፃእከ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ።

וּבִשַּׁלְתָּ֙ וְאָ֣כַלְתָּ֔ בַּמָּק֕וֹם אֲשֶׁ֥ר יִבְחַ֛ר יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בּ֑וֹ וּפָנִ֣יתָ בַבֹּ֔קֶר וְהָלַכְתָּ֖ לְאֹהָלֶֽיךָ׃

καὶ ἑψήσεις καὶ ὀπτήσεις καὶ φάγῃ ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτόν καὶ ἀποστραφήσῃ τὸ πρωὶ καὶ ἀπελεύσῃ εἰς τοὺς οἴκους σου

Et coques, et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, maneque consurgens vades in tabernacula tua.

ወታበስል ፡ ወትጠብስ ፡ ወትበልዕ ፡ በውእቱ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወትገብእ ፡ በነግህ ፡ ወተአቱ ፡ ውስተ ፡ አብያቲከ ።

שֵׁ֥שֶׁת יָמִ֖ים תֹּאכַ֣ל מַצּ֑וֹת וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י עֲצֶ֙רֶת֙ לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לֹ֥א תַעֲשֶׂ֖ה מְלָאכָֽה׃ {ס}

ἓξ ἡμέρας φάγῃ ἄζυμα καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐξόδιον ἑορτὴ κυρίῳ τῷ θεῷ σου οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον πλὴν ὅσα ποιηθήσεται ψυχῇ

Sex diebus comedes azyma : et in die septima, quia collecta est Domini Dei tui, non facies opus.

ሰዱሰ ፡ ዕለተ ፡ ብላዕ ፡ ናእተ ፡ ወሳብዕትሰ ፡ ዕለት ፡ እንተ ፡ አስተውፅኦ ፡ ይእቲ ፡ ዘበዓሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወኢትግበር ፡ ባቲ ፡ ኵሎ ፡ ግብረ ፡ እንበለ ፡ ዘይትገበር ፡ ለነፍስ ።

שִׁבְעָ֥ה שָׁבֻעֹ֖ת תִּסְפׇּר־לָ֑ךְ מֵהָחֵ֤ל חֶרְמֵשׁ֙ בַּקָּמָ֔ה תָּחֵ֣ל לִסְפֹּ֔ר שִׁבְעָ֖ה שָׁבֻעֽוֹת׃

ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἀρξαμένου σου δρέπανον ἐπ’ ἀμητὸν ἄρξῃ ἐξαριθμῆσαι ἑπτὰ ἑβδομάδας

Septem hebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem miseris.

ወይትኌለቍ ፡ ለከ ፡ ሰብዑ ፡ ሰናብት ፡ እምዘ ፡ አኀዝከ ፡ ትዕፅድ ፡ አመ ፡ ማእረር ፡ ወትእኅዝ ፡ ትኈልቍ ፡ ሰብዑ ፡ ሰንበተ ።

וְעָשִׂ֜יתָ חַ֤ג שָׁבֻעוֹת֙ לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ מִסַּ֛ת נִדְבַ֥ת יָדְךָ֖ אֲשֶׁ֣ר תִּתֵּ֑ן כַּאֲשֶׁ֥ר יְבָרֶכְךָ֖ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

καὶ ποιήσεις ἑορτὴν ἑβδομάδων κυρίῳ τῷ θεῷ σου καθότι ἡ χείρ σου ἰσχύει ὅσα ἂν δῷ σοι καθότι ηὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου

Et celebrabis diem festum hebdomadarum Domino Deo tuo, oblationem spontaneam manus tuae, quam offeres juxta benedictionem Domini Dei tui :

ወትገብር ፡ በዓለ ፡ ሰናብት ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በአምጣነ ፡ ትክል ፡ እዴከ ፡ ዘትሁብ ፡ ወበአምጣነ ፡ ባረከከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

וְשָׂמַחְתָּ֞ לִפְנֵ֣י׀ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ אַתָּ֨ה וּבִנְךָ֣ וּבִתֶּ֘ךָ֮ וְעַבְדְּךָ֣ וַאֲמָתֶ֒ךָ֒ וְהַלֵּוִי֙ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֔יךָ וְהַגֵּ֛ר וְהַיָּת֥וֹם וְהָאַלְמָנָ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּקִרְבֶּ֑ךָ בַּמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר יִבְחַר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לְשַׁכֵּ֥ן שְׁמ֖וֹ שָֽׁם׃

καὶ εὐφρανθήσῃ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ταῖς πόλεσίν σου καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ ἐν ὑμῖν ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ

et epulaberis coram Domino Deo tuo, tu, filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, et Levites qui est intra portas tuas, advena ac pupillus et vidua, qui morantur vobiscum : in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi.

ወትትፌሣሕ ፡ በቅድመ ፡ አምላክከ ፡ አንተ ፡ ወደቂቅከ ፡ ወወለትከ ፡ ወገብርከ ፡ ወአመትከ ፡ ወሌዋዊ ፡ ዘውስተ ፡ ሀገርከ ፡ ወግዩር ፡ ወእጓለ ፡ ማውታ ፡ ወእቤር ፡ እንተ ፡ ኀቤክሙ ፡ ወእንተ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ።

וְזָ֣כַרְתָּ֔ כִּי־עֶ֥בֶד הָיִ֖יתָ בְּמִצְרָ֑יִם וְשָׁמַרְתָּ֣ וְעָשִׂ֔יתָ אֶת־הַֽחֻקִּ֖ים הָאֵֽלֶּה׃ {פ}

καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ φυλάξῃ καὶ ποιήσεις τὰς ἐντολὰς ταύτας

Et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto : custodiesque ac facies quae praecepta sunt.

ወተዘከር ፡ ከመ ፡ ገብር ፡ አንተ ፡ በምድረ ፡ ግብጽ ፡ ወዕቀብ ፡ ወግበር ፡ ኵሎ ፡ ዘንተ ፡ ትእዛዞ ።

חַ֧ג הַסֻּכֹּ֛ת תַּעֲשֶׂ֥ה לְךָ֖ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בְּאׇ֨סְפְּךָ֔ מִֽגׇּרְנְךָ֖ וּמִיִּקְבֶֽךָ׃

ἑορτὴν σκηνῶν ποιήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἡμέρας ἐν τῷ συναγαγεῖν σε ἐκ τοῦ ἅλωνός σου καὶ ἀπὸ τῆς ληνοῦ σου

Solemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies, quando collegeris de area et torculari fruges tuas :

ወትገብር ፡ ለከ ፡ በዓለ ፡ መጸለት ፡ ሰቡዐ ፡ ዕለተ ፡ ሶበ ፡ አስተጋባእከ ፡ እክለከ ፡ እምውስተ ፡ አውደ ፡ ምክያድከ ፡ ወእምውስተ ፡ ምክያደ ፡ ወይንከ ።

וְשָׂמַחְתָּ֖ בְּחַגֶּ֑ךָ אַתָּ֨ה וּבִנְךָ֤ וּבִתֶּ֙ךָ֙ וְעַבְדְּךָ֣ וַאֲמָתֶ֔ךָ וְהַלֵּוִ֗י וְהַגֵּ֛ר וְהַיָּת֥וֹם וְהָאַלְמָנָ֖ה אֲשֶׁ֥ר בִּשְׁעָרֶֽיךָ׃

καὶ εὐφρανθήσῃ ἐν τῇ ἑορτῇ σου σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ οὖσα ἐν ταῖς πόλεσίν σου

et epulaberis in festivitate tua, tu, filius tuus et filia, servus tuus et ancilla, Levites quoque et advena, pupillus et vidua qui intra portas tuas sunt.

ወተፈሣሕ ፡ በበዓልከ ፡ ወወልድከኒ ፡ ወወለትከኒ ፡ ወገብርከኒ ፡ ወአመትከ ፡ ወሌዋዊ ፡ ወግዩር ፡ ወእጓለ ፡ ማውታ ፡ ወእቤር ፡ እንተ ፡ ሀለወት ፡ ውስተ ፡ ሀገርከ ።

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים תָּחֹג֙ לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בַּמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֣ר יְהֹוָ֑ה כִּ֣י יְבָרֶכְךָ֞ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ בְּכֹ֤ל תְּבוּאָֽתְךָ֙ וּבְכֹל֙ מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֔יךָ וְהָיִ֖יתָ אַ֥ךְ שָׂמֵֽחַ׃

ἑπτὰ ἡμέρας ἑορτάσεις κυρίῳ τῷ θεῷ σου ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτῷ ἐὰν δὲ εὐλογήσῃ σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πᾶσιν τοῖς γενήμασίν σου καὶ ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου καὶ ἔσῃ εὐφραινόμενος

Septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus : benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis, et in omni opere manuum tuarum, erisque in laetitia.

ሰቡዐ ፡ ዕለተ ፡ ትገብር ፡ በዓለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እምውስተ ፡ ኵሉ ፡ እክልከ ፡ ወእምውስተ ፡ ኵሉ ፡ ግብረ ፡ እዴከ ፡ ወተፈሣሕ ።

שָׁל֣וֹשׁ פְּעָמִ֣ים׀בַּשָּׁנָ֡ה יֵרָאֶ֨ה כׇל־זְכוּרְךָ֜ אֶת־פְּנֵ֣י׀ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ בַּמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר יִבְחָ֔ר בְּחַ֧ג הַמַּצּ֛וֹת וּבְחַ֥ג הַשָּׁבֻע֖וֹת וּבְחַ֣ג הַסֻּכּ֑וֹת וְלֹ֧א יֵרָאֶ֛ה אֶת־פְּנֵ֥י יְהֹוָ֖ה רֵיקָֽם׃

τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται αὐτὸν κύριος ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἀζύμων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἑβδομάδων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῆς σκηνοπηγίας οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιον κυρίου τοῦ θεοῦ σου κενός

Tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit : in solemnitate azymorum, in solemnitate hebdomadarum, et in solemnitate tabernaculorum. Non apparebit ante Dominum vacuus :

ሠለስተ ፡ ዘመነ ፡ ለዓመት ፡ (ወ)ያስተርኢ ፡ ኵሉ ፡ ተባዕትከ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በበዓለ ፡ ሕገ ፡ ሃሌሉያ ፡ ወበበዓለ ፡ ሰንበት ፡ ወበበዓለ ፡ መጸለት ፡ ወኢትምጻእ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ዕራቅከ ።

אִ֖ישׁ כְּמַתְּנַ֣ת יָד֑וֹ כְּבִרְכַּ֛ת יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן־לָֽךְ׃ {ס}

ἕκαστος κατὰ δύναμιν τῶν χειρῶν ὑμῶν κατὰ τὴν εὐλογίαν κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἣν ἔδωκέν σοι

sed offeret unusquisque secundum quod habuerit juxta benedictionem Domini Dei sui, quam dederit ei.

አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ በአምጣነ ፡ ኀይለ ፡ እዴክሙ ፡ ወበአምጣነ ፡ በረከቱ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ እንተ ፡ ወሀበክሙ ፡ ታምጽኡ ።

שֹׁפְטִ֣ים וְשֹֽׁטְרִ֗ים תִּֽתֶּן־לְךָ֙ בְּכׇל־שְׁעָרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֨ר יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ לִשְׁבָטֶ֑יךָ וְשָׁפְט֥וּ אֶת־הָעָ֖ם מִשְׁפַּט־צֶֽדֶק׃

κριτὰς καὶ γραμματοεισαγωγεῖς καταστήσεις σεαυτῷ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσίν σου αἷς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι κατὰ φυλάς καὶ κρινοῦσιν τὸν λαὸν κρίσιν δικαίαν

Judices et magistros constitues in omnibus portis tuis, quas Dominus Deus tuus dederit tibi, per singulas tribus tuas : ut judicent populum justo judicio,

ወሢሙ ፡ ለክሙ ፡ ፈታሕተ ፡ ወጸሐፍተ ፡ መባእ ፡ በኵሉ ፡ አህጉሪክሙ ፡ ዘወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በበነገድክሙ ፡ ወይኰንንዎ ፡ ለሕዝብ ፡ ኵነኔ ፡ ጽድቅ ።

לֹא־תַטֶּ֣ה מִשְׁפָּ֔ט לֹ֥א תַכִּ֖יר פָּנִ֑ים וְלֹא־תִקַּ֣ח שֹׁ֔חַד כִּ֣י הַשֹּׁ֗חַד יְעַוֵּר֙ עֵינֵ֣י חֲכָמִ֔ים וִֽיסַלֵּ֖ף דִּבְרֵ֥י צַדִּיקִֽם׃

οὐκ ἐκκλινοῦσιν κρίσιν οὐκ ἐπιγνώσονται πρόσωπον οὐδὲ λήμψονται δῶρον τὰ γὰρ δῶρα ἐκτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ἐξαίρει λόγους δικαίων

nec in alteram partem declinent. Non accipies personam, nec munera : quia munera excaecant oculos sapientum, et mutant verba justorum.

ወኢያድልው ፡ ለገጽ ፡ ወኢይንሥኡ ፡ ሕልያነ ፡ እስመ ፡ ሕልያን ፡ ያዐውሮሙ ፡ ለጠቢባን ፡ ወያሴስሎ ፡ ለቃለ ፡ ጽድቅ ።

צֶ֥דֶק צֶ֖דֶק תִּרְדֹּ֑ף לְמַ֤עַן תִּֽחְיֶה֙ וְיָרַשְׁתָּ֣ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃ {ס}

δικαίως τὸ δίκαιον διώξῃ ἵνα ζῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

Juste quod justum est persequeris : ut vivas, et possideas terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.

ዘይጸድቅኒ ፡ በጽድቁ ፡ ለይትሉ ፡ ከመ ፡ ትሕየው ፡ ወትባኡ ፡ ትትዋረሱ ፡ ምድረ ፡ እንተ ፡ ይሁበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

לֹֽא־תִטַּ֥ע לְךָ֛ אֲשֵׁרָ֖ה כׇּל־עֵ֑ץ אֵ֗צֶל מִזְבַּ֛ח יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂה־לָּֽךְ׃

οὐ φυτεύσεις σεαυτῷ ἄλσος πᾶν ξύλον παρὰ τὸ θυσιαστήριον κυρίου τοῦ θεοῦ σου ὃ ποιήσεις σεαυτῷ

Non plantabis lucum, et omnem arborem juxta altare Domini Dei tui.

ወኢትትክል ፡ ለከ ፡ ኦመ ፡ ዘያመልኩ ፡ እምውስተ ፡ ኵሉ ፡ ዕፅ ፡ ኀበ ፡ ምሥዋዑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

וְלֹֽא־תָקִ֥ים לְךָ֖ מַצֵּבָ֑ה אֲשֶׁ֥ר שָׂנֵ֖א יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ {ס}

οὐ στήσεις σεαυτῷ στήλην ἃ ἐμίσησεν κύριος ὁ θεός σου

Nec facies tibi, neque constitues statuam : quae odit Dominus Deus tuus.

ወኢትግበር ፡ ምስለ ፡ ዘጸልአ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።