申命記 第 22 章｜4 種原文並排

לֹֽא־תִרְאֶה֩ אֶת־שׁ֨וֹר אָחִ֜יךָ א֤וֹ אֶת־שֵׂיוֹ֙ נִדָּחִ֔ים וְהִתְעַלַּמְתָּ֖ מֵהֶ֑ם הָשֵׁ֥ב תְּשִׁיבֵ֖ם לְאָחִֽיךָ׃

μὴ ἰδὼν τὸν μόσχον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἢ τὸ πρόβατον αὐτοῦ πλανώμενα ἐν τῇ ὁδῷ ὑπερίδῃς αὐτά ἀποστροφῇ ἀποστρέψεις αὐτὰ τῷ ἀδελφῷ σου καὶ ἀποδώσεις αὐτῷ

Non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et praeteribis : sed reduces fratri tuo,

ወለእመ ፡ ርኢከ ፡ ላህመ ፡ ቢጽከ ፡ አው ፡ በግዖ ፡ ኀበ ፡ ተገድፈ ፡ በፍኖት ፡ ኢትትዐወር ፡ አስጥ ፡ ሎቱ ፡ ለካልእከ ፡ ወአወፊዮ ።

וְאִם־לֹ֨א קָר֥וֹב אָחִ֛יךָ אֵלֶ֖יךָ וְלֹ֣א יְדַעְתּ֑וֹ וַאֲסַפְתּוֹ֙ אֶל־תּ֣וֹךְ בֵּיתֶ֔ךָ וְהָיָ֣ה עִמְּךָ֗ עַ֣ד דְּרֹ֤שׁ אָחִ֙יךָ֙ אֹת֔וֹ וַהֲשֵׁבֹת֖וֹ לֽוֹ׃

ἐὰν δὲ μὴ ἐγγίζῃ ὁ ἀδελφός σου πρὸς σὲ μηδὲ ἐπίστῃ αὐτόν συνάξεις αὐτὰ ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου καὶ ἔσται μετὰ σοῦ ἕως ἂν ζητήσῃ αὐτὰ ὁ ἀδελφός σου καὶ ἀποδώσεις αὐτῷ

etiamsi non est propinquus frater tuus, nec nosti eum : duces in domum tuam, et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus, et recipiat.

ወለእመኒ ፡ ኢኮነ ፡ ቅሩበ ፡ ኀቤከ ፡ ካልእከ ፡ ወለእመኒ ፡ ኢታአምሮ ፡ ታስተጋብእ ፡ ወታአቱ ፡ ቤተከ ፡ ወይነብር ፡ ኀቤከ ፡ እስከ ፡ አመ ፡ የኀሥሥ ፡ ካልእከ ፡ ወታገብእ ፡ ሎቱ ።

וְכֵ֧ן תַּעֲשֶׂ֣ה לַחֲמֹר֗וֹ וְכֵ֣ן תַּעֲשֶׂה֮ לְשִׂמְלָתוֹ֒ וְכֵ֣ן תַּעֲשֶׂ֗ה לְכׇל־אֲבֵדַ֥ת אָחִ֛יךָ אֲשֶׁר־תֹּאבַ֥ד מִמֶּ֖נּוּ וּמְצָאתָ֑הּ לֹ֥א תוּכַ֖ל לְהִתְעַלֵּֽם׃ {ס}

οὕτως ποιήσεις τὸν ὄνον αὐτοῦ καὶ οὕτως ποιήσεις τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ οὕτως ποιήσεις κατὰ πᾶσαν ἀπώλειαν τοῦ ἀδελφοῦ σου ὅσα ἐὰν ἀπόληται παρ’ αὐτοῦ καὶ εὕρῃς οὐ δυνήσῃ ὑπεριδεῖν

Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, quae perierit : si inveneris eam, ne negligas quasi alienam.

እመኒ ፡ አድጉ ፡ ወእመኒ ፡ ላህሙ ፡ ከመዝ ፡ ትገብር ፡ ወእመኒ ፡ ልብሱ ፡ ከማሁ ፡ ትገብር ፡ በእንተ ፡ ኵሉ ፡ ዘገደፈ ፡ ካልእከ ፡ ወዘተገድፈ ፡ እምኀቤሁ ፡ ወረከብካሁ ፡ ኢትክል ፡ ተዐውሮቶ ።

לֹא־תִרְאֶה֩ אֶת־חֲמ֨וֹר אָחִ֜יךָ א֤וֹ שׁוֹרוֹ֙ נֹפְלִ֣ים בַּדֶּ֔רֶךְ וְהִתְעַלַּמְתָּ֖ מֵהֶ֑ם הָקֵ֥ם תָּקִ֖ים עִמּֽוֹ׃ {ס}

οὐκ ὄψῃ τὸν ὄνον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἢ τὸν μόσχον αὐτοῦ πεπτωκότας ἐν τῇ ὁδῷ μὴ ὑπερίδῃς αὐτούς ἀνιστῶν ἀναστήσεις μετ’ αὐτοῦ

Si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via, non despicies, sed sublevabis cum eo.

ወለእመ ፡ ርኢከ ፡ አድገ ፡ ቢጽከ ፡ አው ፡ ላህሙ ፡ እንዘ ፡ ውዱቅ ፡ ውስተ ፡ ፍኖት ፡ ኢትትዐወሮሙ ፡ ታነሥእ ፡ ወታስተላዕል ፡ ምስሌሁ ።

לֹא־יִהְיֶ֤ה כְלִי־גֶ֙בֶר֙ עַל־אִשָּׁ֔ה וְלֹא־יִלְבַּ֥שׁ גֶּ֖בֶר שִׂמְלַ֣ת אִשָּׁ֑ה כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ כׇּל־עֹ֥שֵׂה אֵֽלֶּה׃ {פ}

οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν ὅτι βδέλυγμα κυρίῳ τῷ θεῷ σού ἐστιν πᾶς ποιῶν ταῦτα

Non induetur mulier veste virili, nec vir utetur veste feminea : abominabilis enim apud Deum est qui facit haec.

ወኢትትረሰይ ፡ ብእሲት ፡ በትርሲተ ፡ ብእሲ ፡ ወኢይልበስ ፡ ብእሲ ፡ ልብሰ ፡ ብእሲት ፡ እስመ ፡ ርኩስ ፡ በኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ኵሉ ፡ ዘይገብሮ ፡ ለዝንቱ ።

כִּ֣י יִקָּרֵ֣א *(בספרי תימן קַן בקו״ף גדולה)קַן־צִפּ֣וֹר׀לְפָנֶ֡יךָ בַּדֶּ֜רֶךְ בְּכׇל־עֵ֣ץ׀ א֣וֹ עַל־הָאָ֗רֶץ אֶפְרֹחִים֙ א֣וֹ בֵיצִ֔ים וְהָאֵ֤ם רֹבֶ֙צֶת֙ עַל־הָֽאֶפְרֹחִ֔ים א֖וֹ עַל־הַבֵּיצִ֑ים לֹא־תִקַּ֥ח הָאֵ֖ם עַל־הַבָּנִֽים׃

ἐὰν δὲ συναντήσῃς νοσσιᾷ ὀρνέων πρὸ προσώπου σου ἐν τῇ ὁδῷ ἢ ἐπὶ παντὶ δένδρει ἢ ἐπὶ τῆς γῆς νεοσσοῖς ἢ ᾠοῖς καὶ ἡ μήτηρ θάλπῃ ἐπὶ τῶν νεοσσῶν ἢ ἐπὶ τῶν ᾠῶν οὐ λήμψῃ τὴν μητέρα μετὰ τῶν τέκνων

Si ambulans per viam, in arbore vel in terra nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem : non tenebis eam cum filiis,

ለእመ ፡ ረከብከ ፡ እጓለ ፡ ዖፍ ፡ ቅድመ ፡ ገጽከ ፡ በውስተ ፡ ፍኖት ፡ ወእመኒ ፡ በውስተ ፡ ኵሉ ፡ ዕፀው ፡ አው ፡ በውስተ ፡ ምድር ፡ እመኒ ፡ አፍርህት ፡ ወእመኒ ፡ አንቆቍኆ ፡ ኢትንሣእ ፡ እመ ፡ ምስለ ፡ እጐሊሃ ።

שַׁלֵּ֤חַ תְּשַׁלַּח֙ אֶת־הָאֵ֔ם וְאֶת־הַבָּנִ֖ים תִּֽקַּֽח־לָ֑ךְ לְמַ֙עַן֙ יִ֣יטַב לָ֔ךְ וְהַאֲרַכְתָּ֖ יָמִֽים׃ {ס}

ἀποστολῇ ἀποστελεῖς τὴν μητέρα τὰ δὲ παιδία λήμψῃ σεαυτῷ ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ πολυήμερος ἔσῃ

sed abire patieris, captos tenens filios : ut bene sit tibi, et longo vivas tempore.

ታሠርር ፡ ወታግዕዝ ፡ እመ ፡ ወአፍርኅቲሃሰ ፡ ትነሥእ ፡ ለከ ፡ ከመ ፡ ትኩን ፡ ሠናይት ፡ ላዕሌከ ፡ ወይብዛኅ ፡ መዋዕሊከ ።

כִּ֤י תִבְנֶה֙ בַּ֣יִת חָדָ֔שׁ וְעָשִׂ֥יתָ מַעֲקֶ֖ה לְגַגֶּ֑ךָ וְלֹֽא־תָשִׂ֤ים דָּמִים֙ בְּבֵיתֶ֔ךָ כִּֽי־יִפֹּ֥ל הַנֹּפֵ֖ל מִמֶּֽנּוּ׃

ἐὰν δὲ οἰκοδομήσῃς οἰκίαν καινήν καὶ ποιήσεις στεφάνην τῷ δώματί σου καὶ οὐ ποιήσεις φόνον ἐν τῇ οἰκίᾳ σου ἐὰν πέσῃ ὁ πεσὼν ἀπ’ αὐτοῦ

Cum aedificaveris domum novam, facies murum tecti per circuitum : ne effundatur sanguis in domo tua, et sis reus labente alio, et in praeceps ruente.

ወለእመ ፡ ነደቀ ፡ ቤተ ፡ ሐዲሰ ፡ ትገብር ፡ ተድባበ ፡ ለናሕስከ ፡ ወኢትገብር ፡ ቀትለ ፡ በውስተ ፡ ቤትከ ፡ ከመ ፡ ኢይደቅ ፡ እመቦ ፡ ዘይወድቅ ፡ እምኔሁ ።

לֹא־תִזְרַ֥ע כַּרְמְךָ֖ כִּלְאָ֑יִם פֶּן־תִּקְדַּ֗שׁ הַֽמְלֵאָ֤ה הַזֶּ֙רַע֙ אֲשֶׁ֣ר תִּזְרָ֔ע וּתְבוּאַ֖ת הַכָּֽרֶם׃ {ס}

οὐ κατασπερεῖς τὸν ἀμπελῶνά σου διάφορον ἵνα μὴ ἁγιασθῇ τὸ γένημα καὶ τὸ σπέρμα ὃ ἐὰν σπείρῃς μετὰ τοῦ γενήματος τοῦ ἀμπελῶνός σου

Non seres vineam tuam altero semine : ne et sementis quam sevisti, et quae nascuntur ex vinea, pariter sanctificentur.

ወኢትትክል ፡ እምውስተ ፡ ኵሉ ፡ ሕብር ፡ ዐጸደ ፡ ወይንከ ፡ ከመ ፡ ኢይትቀደስ ፡ ፍሬሁ ፡ ወዘርአከኒ ፡ ዘትዘርእ ፡ ምስለ ፡ ፍሬ ፡ ወይንከ ።

לֹֽא־תַחֲרֹ֥שׁ בְּשׁוֹר־וּבַחֲמֹ֖ר יַחְדָּֽו׃

οὐκ ἀροτριάσεις ἐν μόσχῳ καὶ ὄνῳ ἐπὶ τὸ αὐτό

Non arabis in bove simul et asino.

ወኢትሕርስ ፡ በአድግ ፡ ወበላህም ፡ ኅቡረ ።

לֹ֤א תִלְבַּשׁ֙ שַֽׁעַטְנֵ֔ז צֶ֥מֶר וּפִשְׁתִּ֖ים יַחְדָּֽו׃ {ס}

οὐκ ἐνδύσῃ κίβδηλον ἔρια καὶ λίνον ἐν τῷ αὐτῷ

Non indueris vestimento, quod ex lana linoque contextum est.

ወኢትልበስ ፡ ልብሰ ፡ ዘተአንመ ፡ በፀምር ፡ ወበዐጌ ።

גְּדִלִ֖ים תַּעֲשֶׂה־לָּ֑ךְ עַל־אַרְבַּ֛ע כַּנְפ֥וֹת כְּסוּתְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר תְּכַסֶּה־בָּֽהּ׃ {ס}

στρεπτὰ ποιήσεις σεαυτῷ ἐπὶ τῶν τεσσάρων κρασπέδων τῶν περιβολαίων σου ἃ ἐὰν περιβάλῃ ἐν αὐτοῖς

Funiculos in fimbriis facies per quatuor angulos pallii tui, quo operieris.

ወትገብር ፡ ለከ ፡ ፍቱለ ፡ ዘፈረ ፡ ውስተ ፡ አርባዕቲሆሙ ፡ መኣዝነ ፡ አልባሲከ ፡ ዘትለብስ ።

כִּֽי־יִקַּ֥ח אִ֖ישׁ אִשָּׁ֑ה וּבָ֥א אֵלֶ֖יהָ וּשְׂנֵאָֽהּ׃

ἐὰν δέ τις λάβῃ γυναῖκα καὶ συνοικήσῃ αὐτῇ καὶ μισήσῃ αὐτὴν

Si duxerit vir uxorem, et postea odio habuerit eam,

ወለእመ ፡ ጸልኣ ፡ ለብእሲት ፡ ዘአውሰባ ፡ እምድኅረ ፡ ነበረ ፡ ምስሌሃ ፤

וְשָׂ֥ם לָהּ֙ עֲלִילֹ֣ת דְּבָרִ֔ים וְהוֹצִ֥א עָלֶ֖יהָ שֵׁ֣ם רָ֑ע וְאָמַ֗ר אֶת־הָאִשָּׁ֤ה הַזֹּאת֙ לָקַ֔חְתִּי וָאֶקְרַ֣ב אֵלֶ֔יהָ וְלֹא־מָצָ֥אתִי לָ֖הּ בְּתוּלִֽים׃

καὶ ἐπιθῇ αὐτῇ προφασιστικοὺς λόγους καὶ κατενέγκῃ αὐτῆς ὄνομα πονηρὸν καὶ λέγῃ τὴν γυναῖκα ταύτην εἴληφα καὶ προσελθὼν αὐτῇ οὐχ εὕρηκα αὐτῆς παρθένια

quaesieritque occasiones quibus dimittat eam, objiciens ei nomen pessimum, et dixerit : Uxorem hanc accepi, et ingressus ad eam non inveni virginem :

ወአምጽአ ፡ ላቲ ፡ ነገረ ፡ ምክንያት ፡ ወአውፅአ ፡ ላቲ ፡ ስመ ፡ እኩየ ፡ ወይቤ ፡ ነሣእክዋ ፡ ለዛቲ ፡ ብእሲት ፡ ወሶበ ፡ ቦእኩ ፡ ላዕሌሃ ፡ ኢረከብኩ ፡ ድንግልናሃ ፤

וְלָקַ֛ח אֲבִ֥י הַֽנַּעֲרָ֖ וְאִמָּ֑הּ וְהוֹצִ֜יאוּ אֶת־בְּתוּלֵ֧י הַֽנַּעֲרָ֛ אֶל־זִקְנֵ֥י הָעִ֖יר הַשָּֽׁעְרָה׃

καὶ λαβὼν ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς καὶ ἡ μήτηρ ἐξοίσουσιν τὰ παρθένια τῆς παιδὸς πρὸς τὴν γερουσίαν ἐπὶ τὴν πύλην

tollent eam pater et mater ejus, et ferent secum signa virginitatis ejus ad seniores urbis qui in porta sunt :

ወይነሥኡ ፡ አቡሃ ፡ ወእማ ፡ መንጸፈ ፡ ድንግልናሃ ፡ ለወለቶሙ ፡ ወይወስዱ ፡ ኀበ ፡ ሊቃናት ፡ ኀበ ፡ ኦንቀጽ ።

וְאָמַ֛ר אֲבִ֥י הַֽנַּעֲרָ֖ אֶל־הַזְּקֵנִ֑ים אֶת־בִּתִּ֗י נָתַ֜תִּי לָאִ֥ישׁ הַזֶּ֛ה לְאִשָּׁ֖ה וַיִּשְׂנָאֶֽהָ׃

καὶ ἐρεῖ ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς τῇ γερουσίᾳ τὴν θυγατέρα μου ταύτην δέδωκα τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ γυναῖκα καὶ μισήσας αὐτὴν

et dicet pater : Filiam meam dedi huic uxorem : quam quia odit,

ወይብሎሙ ፡ አቡሃ ፡ ለይእቲ ፡ ወለት ፡ ለሊቃናት ፡ ዛቲ ፡ ወለትየ ፡ ወሀብክዎ ፡ ለዝንቱ ፡ ብእሲ ፡ ትኩኖ ፡ ብእሲተ ።

וְהִנֵּה־ה֡וּא שָׂם֩ עֲלִילֹ֨ת דְּבָרִ֜ים לֵאמֹ֗ר לֹֽא־מָצָ֤אתִי לְבִתְּךָ֙ בְּתוּלִ֔ים וְאֵ֖לֶּה בְּתוּלֵ֣י בִתִּ֑י וּפָֽרְשׂוּ֙ הַשִּׂמְלָ֔ה לִפְנֵ֖י זִקְנֵ֥י הָעִֽיר׃

αὐτὸς νῦν ἐπιτίθησιν αὐτῇ προφασιστικοὺς λόγους λέγων οὐχ εὕρηκα τῇ θυγατρί σου παρθένια καὶ ταῦτα τὰ παρθένια τῆς θυγατρός μου καὶ ἀναπτύξουσιν τὸ ἱμάτιον ἐναντίον τῆς γερουσίας τῆς πόλεως

imponit ei nomen pessimum, ut dicat : Non inveni filiam tuam virginem : et ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae. Expandent vestimentum coram senioribus civitatis :

ወሶበ ፡ ጸልኣ ፡ ይእዜ ፡ አምጽአ ፡ ላቲ ፡ ነገረ ፡ ምክንያት ፡ ወይቤ ፡ ኢረከብኩ ፡ ድንግልናሃ ፡ ለወለትከ ፡ ወናሁ ፡ ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ መንጸፈ ፡ ድንግልናሃ ፡ ለወለትየ ፡ ወይስፍሕዎ ፡ ለውእቱ ፡ መንጸፍ ፡ ቅድመ ፡ ሊቃናት ፡ ዘይእቲ ፡ ሀገር ።

וְלָ֥קְח֛וּ זִקְנֵ֥י הָֽעִיר־הַהִ֖וא אֶת־הָאִ֑ישׁ וְיִסְּר֖וּ אֹתֽוֹ׃

καὶ λήμψεται ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ παιδεύσουσιν αὐτὸν

apprehendentque senes urbis illius virum, et verberabunt illum,

ወይአኅዝዎ ፡ ለውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ሊቃናተ ፡ ይእቲ ፡ ሀገር ፡ ወይጌሥጽዎ ።

וְעָנְשׁ֨וּ אֹת֜וֹ מֵ֣אָה כֶ֗סֶף וְנָתְנוּ֙ לַאֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֔ה כִּ֤י הוֹצִיא֙ שֵׁ֣ם רָ֔ע עַ֖ל בְּתוּלַ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֽוֹ־תִהְיֶ֣ה לְאִשָּׁ֔ה לֹא־יוּכַ֥ל לְשַׁלְּחָ֖הּ כׇּל־יָמָֽיו׃ {ס}

καὶ ζημιώσουσιν αὐτὸν ἑκατὸν σίκλους καὶ δώσουσιν τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος ὅτι ἐξήνεγκεν ὄνομα πονηρὸν ἐπὶ παρθένον Ισραηλῖτιν καὶ αὐτοῦ ἔσται γυνή οὐ δυνήσεται ἐξαποστεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον

condemnantes insuper centum siclis argenti, quos dabit patri puellae, quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Israël : habebitque eam uxorem, et non poterit dimittere eam omnibus diebus vitae suae.

ወይነሥእዎ ፡ ምእተ ፡ ሰቅለ ፡ ወይሁብዎ ፡ ለአቡሃ ፡ ለይእቲ ፡ ወለት ፡ እስመ ፡ አውፅአ ፡ ስመ ፡ እኩየ ፡ ላዕለ ፡ ድንግለ ፡ እስራኤል ፡ ወትከውኖ ፡ ሎቱ ፡ ብእሲቱ ፡ ወኢይከውኖ ፡ ኀዲጎታ ፡ መጠነ ፡ ሕያው ፡ ውእቱ ።

וְאִם־אֱמֶ֣ת הָיָ֔ה הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה לֹא־נִמְצְא֥וּ בְתוּלִ֖ים לַֽנַּעֲרָֽ׃

ἐὰν δὲ ἐπ’ ἀληθείας γένηται ὁ λόγος οὗτος καὶ μὴ εὑρεθῇ παρθένια τῇ νεάνιδι

Quod si verum est quod objicit, et non est in puella inventa virginitas,

ወለእመቦ ፡ እሙነ ፡ ኮነ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ፡ ወኢተረክበ ፡ ድንግልናሃ ፡ ለይእቲ ፡ ወለት ፤

וְהוֹצִ֨יאוּ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֜ אֶל־פֶּ֣תַח בֵּית־אָבִ֗יהָ וּסְקָל֩וּהָ֩ אַנְשֵׁ֨י עִירָ֤הּ בָּאֲבָנִים֙ וָמֵ֔תָה כִּֽי־עָשְׂתָ֤ה נְבָלָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל לִזְנ֖וֹת בֵּ֣ית אָבִ֑יהָ וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃ {ס}

καὶ ἐξάξουσιν τὴν νεᾶνιν ἐπὶ τὰς θύρας οἴκου πατρὸς αὐτῆς καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὴν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως αὐτῆς ἐν λίθοις καὶ ἀποθανεῖται ὅτι ἐποίησεν ἀφροσύνην ἐν υἱοῖς Ισραηλ ἐκπορνεῦσαι τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν

ejicient eam extra fores domus patris sui, et lapidibus obruent viri civitatis illius, et morietur : quoniam fecit nefas in Israël, ut fornicaretur in domo patris sui : et auferes malum de medio tui.

ወያ[ወ]ጽእዋ ፡ ለይእቲ ፡ ወለት ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ቤተ ፡ አቡሃ ፡ ወይወግርዋ ፡ በእብን ፡ ሰብአ ፡ ይእቲ ፡ ሀገር ፡ ወይቅትልዋ ፡ እስመ ፡ ገብረት ፡ እበደ ፡ በእስተ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወአዘመወት ፡ ቤተ ፡ አቡሃ ፡ አፅአለት ፡ ወታሴስሉ ፡ እኩየ ፡ እምውስቴትክሙ ።

כִּֽי־יִמָּצֵ֨א אִ֜ישׁ שֹׁכֵ֣ב׀ עִם־אִשָּׁ֣ה בְעֻֽלַת־בַּ֗עַל וּמֵ֙תוּ֙ גַּם־שְׁנֵיהֶ֔ם הָאִ֛ישׁ הַשֹּׁכֵ֥ב עִם־הָאִשָּׁ֖ה וְהָאִשָּׁ֑ה וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִיִּשְׂרָאֵֽל׃ {ס}

ἐὰν δὲ εὑρεθῇ ἄνθρωπος κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς συνῳκισμένης ἀνδρί ἀποκτενεῖτε ἀμφοτέρους τὸν ἄνδρα τὸν κοιμώμενον μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τὴν γυναῖκα καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ Ισραηλ

Si dormierit vir cum uxore alterius, uterque morietur, id est, adulter et adultera : et auferes malum de Israël.

ወለእመቦ ፡ ዘ[ተረክ]በ ፡ ብእሲ ፡ እንዘ ፡ ይሰክብ ፡ ምስለ ፡ ብእሲተ ፡ ብእሲ ፡ ቅትልዎሙ ፡ ክልኤሆሙ ፡ ለውእቱኒ ፡ ብእሲ ፡ ዘሰከበ ፡ ምስሌሃ ፡ ለይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ወለይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ወታሴስሉ ፡ እኩየ ፡ እምውስተ ፡ እስራኤል ።

כִּ֤י יִהְיֶה֙ נַעֲרָ֣ בְתוּלָ֔ה מְאֹרָשָׂ֖ה לְאִ֑ישׁ וּמְצָאָ֥הּ אִ֛ישׁ בָּעִ֖יר וְשָׁכַ֥ב עִמָּֽהּ׃

ἐὰν δὲ γένηται παῖς παρθένος μεμνηστευμένη ἀνδρὶ καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἄνθρωπος ἐν πόλει κοιμηθῇ μετ’ αὐτῆς

Si puellam virginem desponderit vir, et invenerit eam aliquis in civitate, et concubuerit cum ea,

ወለእመቦ ፡ ወለተ ፡ ድንግለ ፡ እንተ ፡ ፍኅርት ፡ ይእቲ ፡ ለብእሲ ፡ ወረከባ ፡ ካልእ ፡ ብእሲ ፡ በውስተ ፡ ሀገር ፡ ወሰከበ ፡ ምስሌሃ ፤

וְהוֹצֵאתֶ֨ם אֶת־שְׁנֵיהֶ֜ם אֶל־שַׁ֣עַר׀ הָעִ֣יר הַהִ֗וא וּסְקַלְתֶּ֨ם אֹתָ֥ם בָּאֲבָנִים֮ וָמֵ֒תוּ֒ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֗ עַל־דְּבַר֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־צָעֲקָ֣ה בָעִ֔יר וְאֶ֨ת־הָאִ֔ישׁ עַל־דְּבַ֥ר אֲשֶׁר־עִנָּ֖ה אֶת־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃ {ס}

ἐξάξετε ἀμφοτέρους ἐπὶ τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ λιθοβοληθήσονται ἐν λίθοις καὶ ἀποθανοῦνται τὴν νεᾶνιν ὅτι οὐκ ἐβόησεν ἐν τῇ πόλει καὶ τὸν ἄνθρωπον ὅτι ἐταπείνωσεν τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν

educes utrumque ad portam civitatis illius, et lapidibus obruentur : puella, quia non clamavit, cum esset in civitate : vir, quia humiliavit uxorem proximi sui : et auferes malum de medio tui.

ለክልኤሆሙ ፡ አውፅእዎሙ ፡ ኀበ ፡ አንቀጻ ፡ ለይእቲ ፡ ሀገር ፡ ወይውግርዎሙ ፡ በእብን ፡ ወይቅትልዎሙ ፡ ለወለትኒ ፡ እስመ ፡ ኢጸርኀት ፡ በውስተ ፡ ሀገር ፡ ወለውእቱኒ ፡ ብእሲ ፡ እስመ ፡ አኅሰራ ፡ ለብእሲተ ፡ ካልኡ ፡ ወአሰስሉ ፡ እኩየ ፡ እምውስቴትክሙ ።

וְֽאִם־בַּשָּׂדֶ֞ה יִמְצָ֣א הָאִ֗ישׁ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֙ הַמְאֹ֣רָשָׂ֔ה וְהֶחֱזִֽיק־בָּ֥הּ הָאִ֖ישׁ וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ וּמֵ֗ת הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁר־שָׁכַ֥ב עִמָּ֖הּ לְבַדּֽוֹ׃

ἐὰν δὲ ἐν πεδίῳ εὕρῃ ἄνθρωπος τὴν παῖδα τὴν μεμνηστευμένην καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ’ αὐτῆς ἀποκτενεῖτε τὸν ἄνθρωπον τὸν κοιμώμενον μετ’ αὐτῆς μόνον

Sin autem in agro repererit vir puellam, quae desponsata est, et apprehendens concubuerit cum ea, ipse morietur solus :

ወለእመሰ ፡ በገዳም ፡ ረከባ ፡ ብእሲ ፡ ለወለት ፡ እንተ ፡ ፍኅርት ፡ ይእቲ ፡ ወተኀየላ ፡ ወሰከበ ፡ ምስሌሃ ፡ ቅትልዎ ፡ ለዝክቱ ፡ ዘሰከበ ፡ ምስሌሃ ፡ ለባሕቲቱ ።

וְלַֽנַּעֲרָ֙ לֹא־תַעֲשֶׂ֣ה דָבָ֔ר אֵ֥ין לַֽנַּעֲרָ֖ חֵ֣טְא מָ֑וֶת כִּ֡י כַּאֲשֶׁר֩ יָק֨וּם אִ֤ישׁ עַל־רֵעֵ֙הוּ֙ וּרְצָח֣וֹ נֶ֔פֶשׁ כֵּ֖ן הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃

καὶ τῇ νεάνιδι οὐ ποιήσετε οὐδέν οὐκ ἔστιν τῇ νεάνιδι ἁμάρτημα θανάτου ὅτι ὡς εἴ τις ἐπαναστῇ ἄνθρωπος ἐπὶ τὸν πλησίον καὶ φονεύσῃ αὐτοῦ ψυχήν οὕτως τὸ πρᾶγμα τοῦτο

puella nihil patietur, nec est rea mortis : quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum, et occidit animam ejus, ita et puella perpessa est.

ወለወለትሰ ፡ አልቦ ፡ ዘትረስይዋ ፡ እስመ ፡ አልባቲ ፡ ጌጋየ ፡ ቦዘ ፡ ትመውት ፡ ይእቲ ፡ ወለት ፤ ከመ ፡ ሶበ ፡ ይትነሣእ ፡ ብእሲ ፡ ላዕለ ፡ ካልኡ ፡ ወይቀትሎ ፡ ነፍሶ ፡ ከማሁ ፡ ውእቱ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ።

כִּ֥י בַשָּׂדֶ֖ה מְצָאָ֑הּ צָעֲקָ֗ה הַֽנַּעֲרָ֙ הַמְאֹ֣רָשָׂ֔ה וְאֵ֥ין מוֹשִׁ֖יעַ לָֽהּ׃ {ס}

ὅτι ἐν τῷ ἀγρῷ εὗρεν αὐτήν ἐβόησεν ἡ νεᾶνις ἡ μεμνηστευμένη καὶ ὁ βοηθήσων οὐκ ἦν αὐτῇ

Sola erat in agro : clamavit, et nullus affuit qui liberaret eam.

እስመ ፡ በገዳም ፡ ረከባ ፡ ወጸርኀት ፡ ይእቲ ፡ ወለት ፡ እንተ ፡ ፍኅርት ፡ ይእቲ ፡ ወአልቦ ፡ ዘረድኣ ።

כִּֽי־יִמְצָ֣א אִ֗ישׁ נַעֲרָ֤ בְתוּלָה֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־אֹרָ֔שָׂה וּתְפָשָׂ֖הּ וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ וְנִמְצָֽאוּ׃

ἐὰν δέ τις εὕρῃ τὴν παῖδα τὴν παρθένον ἥτις οὐ μεμνήστευται καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ’ αὐτῆς καὶ εὑρεθῇ

Si invenerit vir puellam virginem, quae non habet sponsum, et apprehendens concubuerit cum illa, et res ad judicium venerit :

ወለእመቦ ፡ ዘረከበ ፡ ወለተ ፡ ድንግለ ፡ እንተ ፡ ኢኮነት ፡ ፍኅርተ ፡ ወተኀየላ ፡ ወሰከበ ፡ ምስሌሃ ፡ ወረከብዎ ፤

וְ֠נָתַ֠ן הָאִ֨ישׁ הַשֹּׁכֵ֥ב עִמָּ֛הּ לַאֲבִ֥י הַֽנַּעֲרָ֖ חֲמִשִּׁ֣ים כָּ֑סֶף וְלֽוֹ־תִהְיֶ֣ה לְאִשָּׁ֗ה תַּ֚חַת אֲשֶׁ֣ר עִנָּ֔הּ לֹא־יוּכַ֥ל שַׁלְּחָ֖הּ כׇּל־יָמָֽיו׃ {ס}

δώσει ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ’ αὐτῆς τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου καὶ αὐτοῦ ἔσται γυνή ἀνθ’ ὧν ἐταπείνωσεν αὐτήν οὐ δυνήσεται ἐξαποστεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον

dabit qui dormivit cum ea, patri puellae quinquaginta siclos argenti, et habebit eam uxorem, quia humiliavit illam : non poterit dimittere eam cunctis diebus vitae suae.

ይሁቦ ፡ ለአቡሃ ፡ ውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ዘሰከበ ፡ ምስሌሃ ፡ ለይእቲ ፡ ወለት ፡ ኀምሳ ፡ ዲድረክመ ፡ ብሩር ፡ ወትከውኖ ፡ ሎቱ ፡ ብእሲቶ ፡ ወኢይከውኖ ፡ ይኅድጋ ፡ መጠነ ፡ ሕያው ፡ ውእቱ ፡ እስመ ፡ አኅሰራ ።

Non accipiet homo uxorem patris sui, nec revelabit operimentum ejus.