申命記 第 23 章｜4 種原文並排

לֹא־יִקַּ֥ח אִ֖ישׁ אֶת־אֵ֣שֶׁת אָבִ֑יו וְלֹ֥א יְגַלֶּ֖ה כְּנַ֥ף אָבִֽיו׃ {ס}

οὐ λήμψεται ἄνθρωπος τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀποκαλύψει συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ

Non intravit eunuchus, attritis vel amputatis testiculis et abscisso veretro, ecclesiam Domini.

ወኢይንሣእ ፡ ብእሲ ፡ ብእሲተ ፡ አቡሁ ፡ ወኢይክሥት ፡ ኀፍረተ ፡ አቡሁ ።

לֹֽא־יָבֹ֧א פְצֽוּעַ־דַּכָּ֛א*(בספרי ספרד ורוב ספרי אשכנז דַּכָּ֛ה) וּכְר֥וּת שׇׁפְכָ֖ה בִּקְהַ֥ל יְהֹוָֽה׃ {ס}

οὐκ εἰσελεύσεται θλαδίας καὶ ἀποκεκομμένος εἰς ἐκκλησίαν κυρίου

Non ingredietur mamzer, hoc est, de scorto natus, in ecclesiam Domini, usque ad decimam generationem.

ወኢይባእ ፡ ዘቦቱ ፡ ነውረ ፡ ወዘምቱር ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፤

לֹא־יָבֹ֥א מַמְזֵ֖ר בִּקְהַ֣ל יְהֹוָ֑ה גַּ֚ם דּ֣וֹר עֲשִׂירִ֔י לֹא־יָ֥בֹא ל֖וֹ בִּקְהַ֥ל יְהֹוָֽה׃ {ס}

οὐκ εἰσελεύσεται ἐκ πόρνης εἰς ἐκκλησίαν κυρίου

Ammonites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in aeternum :

ከመ ፡ ኢያዘሙ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ።

לֹֽא־יָבֹ֧א עַמּוֹנִ֛י וּמוֹאָבִ֖י בִּקְהַ֣ל יְהֹוָ֑ה גַּ֚ם דּ֣וֹר עֲשִׂירִ֔י לֹא־יָבֹ֥א לָהֶ֛ם בִּקְהַ֥ל יְהֹוָ֖ה עַד־עוֹלָֽם׃

οὐκ εἰσελεύσεται Αμμανίτης καὶ Μωαβίτης εἰς ἐκκλησίαν κυρίου καὶ ἕως δεκάτης γενεᾶς οὐκ εἰσελεύσεται εἰς ἐκκλησίαν κυρίου καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα

quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Aegypto : et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamia Syriae, ut malediceret tibi :

ወኢይባእ ፡ ዐሞናዊ ፡ ወሞአባዊ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ እስከ ፡ ሣልስት ፡ ወራብዕት ፡ ትውልድ ፡ ወእስከ ፡ ዓሥርት ፡ ኢይባእ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወእስከ ፡ ለዓለም ።

עַל־דְּבַ֞ר אֲשֶׁ֨ר לֹא־קִדְּמ֤וּ אֶתְכֶם֙ בַּלֶּ֣חֶם וּבַמַּ֔יִם בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֣ם מִמִּצְרָ֑יִם וַאֲשֶׁר֩ שָׂכַ֨ר עָלֶ֜יךָ אֶת־בִּלְעָ֣ם בֶּן־בְּע֗וֹר מִפְּת֛וֹר אֲרַ֥ם נַהֲרַ֖יִם לְקַֽלְלֶֽךָּ׃

παρὰ τὸ μὴ συναντῆσαι αὐτοὺς ὑμῖν μετὰ ἄρτων καὶ ὕδατος ἐν τῇ ὁδῷ ἐκπορευομένων ὑμῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ὅτι ἐμισθώσαντο ἐπὶ σὲ τὸν Βαλααμ υἱὸν Βεωρ ἐκ τῆς Μεσοποταμίας καταράσασθαί σε

et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam, vertitque maledictionem ejus in benedictionem tuam, eo quod diligeret te.

እስመ ፡ ኢተቀበሉክሙ ፡ በእክል ፡ ወበማይ ፡ ውስተ ፡ ፍኖት ፡ አመ ፡ ወፃእክሙ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ፡ ወእስመ ፡ [ተዓሰብዎ ፡] ለበለዓም ፡ ወልደ ፡ ቤዖር ፡ ከመ ፡ ይርግምክሙ ።

וְלֹֽא־אָבָ֞ה יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ לִשְׁמֹ֣עַ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיַּהֲפֹךְ֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֧יךָ לְּךָ֛ אֶת־הַקְּלָלָ֖ה לִבְרָכָ֑ה כִּ֥י אֲהֵֽבְךָ֖ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

καὶ οὐκ ἠθέλησεν κύριος ὁ θεός σου εἰσακοῦσαι τοῦ Βαλααμ καὶ μετέστρεψεν κύριος ὁ θεός σου τὰς κατάρας εἰς εὐλογίαν ὅτι ἠγάπησέν σε κύριος ὁ θεός σου

Non facies cum eis pacem, nec quaeras eis bona cunctis diebus vitae tuae in sempiternum.

ወኢፈቀደ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ይስምዖ ፡ ለበለዓም ፡ ወሜጦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለመርገሙ ፡ ውስተ ፡ በረከት ፡ እስመ ፡ አፍቀረከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

לֹא־תִדְרֹ֥שׁ שְׁלֹמָ֖ם וְטֹבָתָ֑ם כׇּל־יָמֶ֖יךָ לְעוֹלָֽם׃ {ס}

οὐ προσαγορεύσεις εἰρηνικὰ αὐτοῖς καὶ συμφέροντα αὐτοῖς πάσας τὰς ἡμέρας σου εἰς τὸν αἰῶνα

Non abominaberis Idumaeum, quia frater tuus est : nec Aegyptium, quia advena fuisti in terra ejus.

ወኢትትናገሮሙ ፡ ሰላመ ፡ ወበዘ ፡ ይደልዎሙ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕሊከ ፡ ወለዓለም ።

לֹֽא־תְתַעֵ֣ב אֲדֹמִ֔י כִּ֥י אָחִ֖יךָ ה֑וּא לֹא־תְתַעֵ֣ב מִצְרִ֔י כִּי־גֵ֖ר הָיִ֥יתָ בְאַרְצֽוֹ׃

οὐ βδελύξῃ Ιδουμαῖον ὅτι ἀδελφός σού ἐστιν οὐ βδελύξῃ Αἰγύπτιον ὅτι πάροικος ἐγένου ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ

Qui nati fuerint ex eis, tertia generatione intrabunt in ecclesiam Domini.

ወኢታስቆርሮ ፡ ለኢዱሜያዊ ፡ እስመ ፡ እኁከ ፡ ውእቱ ፡ ወኢታስቆርሮ ፡ ለግብጻዊ ፡ እስመ ፡ ፈላሰ ፡ ኮንከ ፡ በውስተ ፡ ምድሮሙ ።

בָּנִ֛ים אֲשֶׁר־יִוָּלְד֥וּ לָהֶ֖ם דּ֣וֹר שְׁלִישִׁ֑י יָבֹ֥א לָהֶ֖ם בִּקְהַ֥ל יְהֹוָֽה׃ {ס}

υἱοὶ ἐὰν γενηθῶσιν αὐτοῖς γενεὰ τρίτη εἰσελεύσονται εἰς ἐκκλησίαν κυρίου

Quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam, custodies te ab omni re mala.

ወደቂቅ ፡ ለእመ ፡ ተወልደ ፡ ሎሙ ፡ በሣልሥት ፡ ትውልድ ፡ ይበውእ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ።

כִּֽי־תֵצֵ֥א מַחֲנֶ֖ה עַל־אֹיְבֶ֑יךָ וְנִ֨שְׁמַרְתָּ֔ מִכֹּ֖ל דָּבָ֥ר רָֽע׃

ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς παρεμβαλεῖν ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ φυλάξῃ ἀπὸ παντὸς ῥήματος πονηροῦ

Si fuerit inter vos homo, qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra,

ወለእመ ፡ ወፃእከ ፡ ትፅብኦሙ ፡ ለፀርከ ፡ ተዓቀብ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ ቃል ፡ እኩይ ።

כִּֽי־יִהְיֶ֤ה בְךָ֙ אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֛ר לֹא־יִהְיֶ֥ה טָה֖וֹר מִקְּרֵה־לָ֑יְלָה וְיָצָא֙ אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֔ה לֹ֥א יָבֹ֖א אֶל־תּ֥וֹךְ הַֽמַּחֲנֶֽה׃

ἐὰν ᾖ ἐν σοὶ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἔσται καθαρὸς ἐκ ῥύσεως αὐτοῦ νυκτός καὶ ἐξελεύσεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν

et non revertetur, priusquam ad vesperam lavetur aqua : et post solis occasum regredietur in castra.

ወለእመቦ ፡ እምውስቴትክሙ ፡ ብእሲ ፡ ዘኢኮነ ፡ ንጹሐ ፡ እምነ ፡ ሥእበቱ ፡ ዘሌሊት ፡ ለይፃእ ፡ አፍአ ፡ እምነ ፡ ትዕይንት ፡ ወኢይባእ ፡ ውስተ ፡ ትዕይንት ።

וְהָיָ֥ה לִפְנֽוֹת־עֶ֖רֶב יִרְחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וּכְבֹ֣א הַשֶּׁ֔מֶשׁ יָבֹ֖א אֶל־תּ֥וֹךְ הַֽמַּחֲנֶֽה׃

καὶ ἔσται τὸ πρὸς ἑσπέραν λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ δεδυκότος ἡλίου εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν

Habebis locum extra castra, ad quem egrediaris ad requisita naturae,

ወፍና ፡ ሰርክ ፡ ተኀፂቦ ፡ በማይ ፡ ሥጋሁ ፡ ይበውእ ፡ ዐሪቦ ፡ ፀሐይ ፡ ውስተ ፡ ትዕይንት ።

וְיָד֙ תִּהְיֶ֣ה לְךָ֔ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְיָצָ֥אתָ שָּׁ֖מָּה חֽוּץ׃

καὶ τόπος ἔσται σοι ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐξελεύσῃ ἐκεῖ ἔξω

gerens paxillum in balteo : cumque sederis, fodies per circuitum, et egesta humo operies

ወአሐደ ፡ መካነ ፡ ረሲ ፡ ለከ ፡ አፍአ ፡ እምነ ፡ ትዕይንት ፡ ኀበ ፡ ትወፅእ ፡ ህየ ፡ አፍአ ።

וְיָתֵ֛ד תִּהְיֶ֥ה לְךָ֖ עַל־אֲזֵנֶ֑ךָ וְהָיָה֙ בְּשִׁבְתְּךָ֣ ח֔וּץ וְחָפַרְתָּ֣ה בָ֔הּ וְשַׁבְתָּ֖ וְכִסִּ֥יתָ אֶת־צֵאָתֶֽךָ׃

καὶ πάσσαλος ἔσται σοι ἐπὶ τῆς ζώνης σου καὶ ἔσται ὅταν διακαθιζάνῃς ἔξω καὶ ὀρύξεις ἐν αὐτῷ καὶ ἐπαγαγὼν καλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐν αὐτῷ

quo revelatus es : Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum, ut eruat te, et tradat tibi inimicos tuos : et sint castra tua sancta, et nihil in eis appareat foeditatis, ne derelinquat te.

ወዕፀ ፡ ንሣእ ፡ ለከ ፡ ውስተ ፡ ቅናትከ ፡ ወሶበ ፡ ነበርከ ፡ ቅሥፈ ፡ ትከሪ ፡ ወትነሥእ ፡ ወትደፍን ፡ ኀፍረተከ ።

כִּי֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ מִתְהַלֵּ֣ךְ׀ בְּקֶ֣רֶב מַחֲנֶ֗ךָ לְהַצִּֽילְךָ֙ וְלָתֵ֤ת אֹיְבֶ֙יךָ֙ לְפָנֶ֔יךָ וְהָיָ֥ה מַחֲנֶ֖יךָ קָד֑וֹשׁ וְלֹֽא־יִרְאֶ֤ה בְךָ֙ עֶרְוַ֣ת דָּבָ֔ר וְשָׁ֖ב מֵאַחֲרֶֽיךָ׃ {ס}

ὅτι κύριος ὁ θεός σου ἐμπεριπατεῖ ἐν τῇ παρεμβολῇ σου ἐξελέσθαι σε καὶ παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου πρὸ προσώπου σου καὶ ἔσται ἡ παρεμβολή σου ἁγία καὶ οὐκ ὀφθήσεται ἐν σοὶ ἀσχημοσύνη πράγματος καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ σοῦ

Non trades servum domino suo, qui ad te confugerit.

እስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ያንሶሱ ፡ ውስተ ፡ ትዕይንትከ ፡ ከመ ፡ ያድኅንከ ፡ ወያግብኦሙ ፡ ለፀርከ ፡ ውስተ ፡ እደዊከ ፡ በቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ወትኩን ፡ ቅድስተ ፡ ትዕይንትከ ፡ ከመ ፡ ኢያስተርኢ ፡ ውስቴትከ ፡ ዘኮነ ፡ ኀፍረት ፡ ወይትመየጥ ፡ እምኔከ ፡ ወይኅድገ ።

לֹא־תַסְגִּ֥יר עֶ֖בֶד אֶל־אֲדֹנָ֑יו אֲשֶׁר־יִנָּצֵ֥ל אֵלֶ֖יךָ מֵעִ֥ם אֲדֹנָֽיו׃

οὐ παραδώσεις παῖδα τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ὃς προστέθειταί σοι παρὰ τοῦ κυρίου αὐτοῦ

Habitabit tecum in loco, qui ei placuerit, et in una urbium tuarum requiescet : ne contristes eum.

ወኢታግብኦ ፡ ለገብር ፡ ኀበ ፡ እግዚኡ ፡ እምድኅረ ፡ ተሠይጠ ፡ ኀቤከ ።

עִמְּךָ֞ יֵשֵׁ֣ב בְּקִרְבְּךָ֗ בַּמָּק֧וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֛ר בְּאַחַ֥ד שְׁעָרֶ֖יךָ בַּטּ֣וֹב ל֑וֹ לֹ֖א תּוֹנֶֽנּוּ׃ {ס}

μετὰ σοῦ κατοικήσει ἐν ὑμῖν κατοικήσει ἐν παντὶ τόπῳ οὗ ἐὰν ἀρέσῃ αὐτῷ οὐ θλίψεις αὐτόν

Non erit meretrix de filiabus Israël, nec scortator de filiis Israël.

ይንበር ፡ ምስሌከ ፡ ኀበ ፡ አደሞ ፡ ወኢትሣቅዮ ።

לֹא־תִהְיֶ֥ה קְדֵשָׁ֖ה מִבְּנ֣וֹת יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה קָדֵ֖שׁ מִבְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

οὐκ ἔσται πόρνη ἀπὸ θυγατέρων Ισραηλ καὶ οὐκ ἔσται πορνεύων ἀπὸ υἱῶν Ισραηλ οὐκ ἔσται τελεσφόρος ἀπὸ θυγατέρων Ισραηλ καὶ οὐκ ἔσται τελισκόμενος ἀπὸ υἱῶν Ισραηλ

Non offeres mercedem prostibuli, nec pretium canis in domo Domini Dei tui, quidquid illud est quod voveris : quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum.

ወኢትኩን ፡ እምውስቴትክሙ ፡ ዘማ ፡ እምነ ፡ አዋልደ ፡ እስራኤል ፡ [ወኢይኩን ፡ ዘማዌ ፡ እምደቂቀ ፡ እስራኤል ፡] ወአልቦ ፡ ዘያገብእ ፡ ግብረ ፡ እምውስተ ፡ አዋልደ ፡ እስራኤል ፡ ወአልቦ ፡ ዘያገብእ ፡ ጸባሕተ ፡ እምውስተ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ።

לֹא־תָבִיא֩ אֶתְנַ֨ן זוֹנָ֜ה וּמְחִ֣יר כֶּ֗לֶב בֵּ֛ית יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְכׇל־נֶ֑דֶר כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ גַּם־שְׁנֵיהֶֽם׃ {ס}

οὐ προσοίσεις μίσθωμα πόρνης οὐδὲ ἄλλαγμα κυνὸς εἰς τὸν οἶκον κυρίου τοῦ θεοῦ σου πρὸς πᾶσαν εὐχήν ὅτι βδέλυγμα κυρίῳ τῷ θεῷ σού ἐστιν καὶ ἀμφότερα

Non foenerabis fratri tuo ad usuram pecuniam, nec fruges, nec quamlibet aliam rem :

ኢታብእ ፡ ደነሰ ፡ ዘማ ፡ ወኢቤዘ ፡ ከልብ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በበይነ ፡ ኵሉ ፡ ብፅዐት ፡ እስመ ፡ ርኩሳን ፡ እሙንቱ ፡ በኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ክልኤሆሙ ።

לֹא־תַשִּׁ֣יךְ לְאָחִ֔יךָ נֶ֥שֶׁךְ כֶּ֖סֶף נֶ֣שֶׁךְ אֹ֑כֶל נֶ֕שֶׁךְ כׇּל־דָּבָ֖ר אֲשֶׁ֥ר יִשָּֽׁךְ׃

οὐκ ἐκτοκιεῖς τῷ ἀδελφῷ σου τόκον ἀργυρίου καὶ τόκον βρωμάτων καὶ τόκον παντὸς πράγματος οὗ ἂν ἐκδανείσῃς

sed alieno. Fratri autem tuo absque usura id quo indiget, commodabis : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra, ad quam ingredieris possidendam.

ወኢትትረደይ ፡ እምኀበ ፡ ቢጽከ ፡ ኢርዴ ፡ ወርቅ ፡ ወኢርዴ ፡ እክል ፡ ወኢርዴ ፡ ኵሉ ፡ ዘኮነ ፡ ትካዙ ፡ ዘተለቅሐከ ።

לַנׇּכְרִ֣י תַשִּׁ֔יךְ וּלְאָחִ֖יךָ לֹ֣א תַשִּׁ֑יךְ לְמַ֨עַן יְבָרֶכְךָ֜ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ בְּכֹל֙ מִשְׁלַ֣ח יָדֶ֔ךָ עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ׃ {ס}

τῷ ἀλλοτρίῳ ἐκτοκιεῖς τῷ δὲ ἀδελφῷ σου οὐκ ἐκτοκιεῖς ἵνα εὐλογήσῃ σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν

Cum votum voveris Domino Deo tuo, non tardabis reddere : quia requiret illud Dominus Deus tuus, et si moratus fueris, reputabitur tibi in peccatum.

እምኀበ ፡ ነኪር ፡ ትትረደይ ፡ ወእምኀበሰ ፡ ቢጽከ ፡ ኢትትረደይ ፡ ከመ ፡ ይባርከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ላዕለ ፡ ምድር ፡ በኵሉ ፡ ግብርከ ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ትበውእ ፡ ህየ ፡ ከመ ፡ ትትወረሳ ።

כִּֽי־תִדֹּ֥ר נֶ֙דֶר֙ לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לֹ֥א תְאַחֵ֖ר לְשַׁלְּמ֑וֹ כִּֽי־דָרֹ֨שׁ יִדְרְשֶׁ֜נּוּ יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ מֵֽעִמָּ֔ךְ וְהָיָ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃

ἐὰν δὲ εὔξῃ εὐχὴν κυρίῳ τῷ θεῷ σου οὐ χρονιεῖς ἀποδοῦναι αὐτήν ὅτι ἐκζητῶν ἐκζητήσει κύριος ὁ θεός σου παρὰ σοῦ καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρία

Si nolueris polliceri, absque peccato eris.

ወለእመ ፡ በፃዕከ ፡ ብፅዐተ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ኢትጐንዲ ፡ ገቢሮቶ ፡ እስመ ፡ ተኀሥሦ ፡ ይትኀሠሠከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እምኔከ ፡ ወይከውን ፡ ኀጢአት ፡ ላዕሌከ ።

וְכִ֥י תֶחְדַּ֖ל לִנְדֹּ֑ר לֹֽא־יִהְיֶ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃

ἐὰν δὲ μὴ θέλῃς εὔξασθαι οὐκ ἔστιν ἐν σοὶ ἁμαρτία

Quod autem semel egressum est de labiis tuis, observabis, et facies sicut promisisti Domino Deo tuo, et propria voluntate et ore tuo locutus es.

ወለአመሰ ፡ ኢፈቀድከ ፡ ትብፃዕ ፡ አልብከ ፡ ኀጢአተ ።

מוֹצָ֥א שְׂפָתֶ֖יךָ תִּשְׁמֹ֣ר וְעָשִׂ֑יתָ כַּאֲשֶׁ֨ר נָדַ֜רְתָּ לַיהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נְדָבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ בְּפִֽיךָ׃ {ס}

τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων σου φυλάξῃ καὶ ποιήσεις ὃν τρόπον εὔξω κυρίῳ τῷ θεῷ σου δόμα ὃ ἐλάλησας τῷ στόματί σου

Ingressus vineam proximi tui, comede uvas, quantum tibi placuerit : foras autem ne efferas tecum.

ዳእሙ ፡ እም[ከመ ፡] ወፅአ ፡ እምነ ፡ ከናፍሪከ ፡ ተዓቀብ ፡ ወግበር ፡ በከመ ፡ በፃዕከ ፡ ተሀብ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዘከመ ፡ ነበብከ ፡ በአፉከ ፡ ከማሁ ፡ ግበር ።

כִּ֤י תָבֹא֙ בְּכֶ֣רֶם רֵעֶ֔ךָ וְאָכַלְתָּ֧ עֲנָבִ֛ים כְּנַפְשְׁךָ֖ שׇׂבְעֶ֑ךָ וְאֶֽל־כֶּלְיְךָ֖ לֹ֥א תִתֵּֽן׃ {ס}

ἐὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς ἀμητὸν τοῦ πλησίον σου καὶ συλλέξεις ἐν ταῖς χερσίν σου στάχυς καὶ δρέπανον οὐ μὴ ἐπιβάλῃς ἐπὶ τὸν ἀμητὸν τοῦ πλησίον σου

Si intraveris in segetem amici tui, franges spicas, et manu conteres : falce autem non metes.

ወለእመ ፡ ቦእከ ፡ ውስተ ፡ ገራህተ ፡ ካልእከ ፡ ትምሐው ፡ ሠዊተ ፡ በእደዊከ ፡ ወማዕፀደ ፡ ኢታበውእ ፡ ውስተ ፡ ገራህተ ፡ ካልእከ ። ወለእመ ፡ ቦእከ ፡ ውስተ ፡ ዐጸደ ፡ ወይኑ ፡ ለካልእከ ፡ ብላዕ ፡ አስካለ ፡ እስከ ፡ ትጸግብ ፡ ነፍስከ ፡ ወውስተ ፡ ሙዳይ ፡ ባሕቱ ፡ ኢትወዲ ።

כִּ֤י תָבֹא֙ בְּקָמַ֣ת רֵעֶ֔ךָ וְקָטַפְתָּ֥ מְלִילֹ֖ת בְּיָדֶ֑ךָ וְחֶרְמֵשׁ֙ לֹ֣א תָנִ֔יף עַ֖ל קָמַ֥ת רֵעֶֽךָ׃ {ס}

ἐὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὸν ἀμπελῶνα τοῦ πλησίον σου φάγῃ σταφυλὴν ὅσον ψυχήν σου ἐμπλησθῆναι εἰς δὲ ἄγγος οὐκ ἐμβαλεῖς