申命記 第 7 章｜4 種原文並排

כִּ֤י יְבִֽיאֲךָ֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּ֑הּ וְנָשַׁ֣ל גּֽוֹיִם־רַבִּ֣ים׀מִפָּנֶ֡יךָ הַֽחִתִּי֩ וְהַגִּרְגָּשִׁ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַכְּנַעֲנִ֣י וְהַפְּרִזִּ֗י וְהַֽחִוִּי֙ וְהַיְבוּסִ֔י שִׁבְעָ֣ה גוֹיִ֔ם רַבִּ֥ים וַעֲצוּמִ֖ים מִמֶּֽךָּ׃

ἐὰν δὲ εἰσαγάγῃ σε κύριος ὁ θεός σου εἰς τὴν γῆν εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι καὶ ἐξαρεῖ ἔθνη μεγάλα ἀπὸ προσώπου σου τὸν Χετταῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Ευαῖον καὶ Ιεβουσαῖον ἑπτὰ ἔθνη πολλὰ καὶ ἰσχυρότερα ὑμῶν

Cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, quam possessurus ingrederis, et deleverit gentes multas coram te, Hethaeum, et Gergezaeum, et Amorrhaeum, Chananaeum, et Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum, septem gentes multo majoris numeri quam tu es, et robustiores te :

ወለእመ ፡ አብአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ላቲ ፡ ተሐውር ፡ ህየ ፡ ከመ ፡ ትረሳ ፡ ወአሰሰለ ፡ አሕዛበ ፡ ዐበይተ ፡ ወብዙኀ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ኬጤዎን ፡ ወጌርጌሴዎን ፡ ወአሞሬዎን ፡ ወከናኔዎን ፡ ወፌሬዜዎን ፡ ወኤዌዎን ፡ ወኢየቡሴዎን ፡ ሰብዐቱ ፡ አሕዛብ ፡ ዐበይት ፡ እለ ፡ ይጸንዑነ ፤

וּנְתָנָ֞ם יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ לְפָנֶ֖יךָ וְהִכִּיתָ֑ם הַחֲרֵ֤ם תַּחֲרִים֙ אֹתָ֔ם לֹא־תִכְרֹ֥ת לָהֶ֛ם בְּרִ֖ית וְלֹ֥א תְחׇנֵּֽם׃

καὶ παραδώσει αὐτοὺς κύριος ὁ θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ πατάξεις αὐτούς ἀφανισμῷ ἀφανιεῖς αὐτούς οὐ διαθήσῃ πρὸς αὐτοὺς διαθήκην οὐδὲ μὴ ἐλεήσητε αὐτούς

tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi, percuties eas usque ad internecionem. Non inibis cum eis foedus, nec misereberis earum,

ወአግብኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ውስተ ፡ እደዊከ ፡ ወቀተልካሆሙ ፡ ወአጥፍኦ ፡ አጥፍኦሙ ፡ ወኢትትካየድ ፡ ምስሌሆሙ ፡ ኪዳነ ፡ ወኢትምሐርዎሙ ።

וְלֹ֥א תִתְחַתֵּ֖ן בָּ֑ם בִּתְּךָ֙ לֹא־תִתֵּ֣ן לִבְנ֔וֹ וּבִתּ֖וֹ לֹא־תִקַּ֥ח לִבְנֶֽךָ׃

οὐδὲ μὴ γαμβρεύσητε πρὸς αὐτούς τὴν θυγατέρα σου οὐ δώσεις τῷ υἱῷ αὐτοῦ καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ οὐ λήμψῃ τῷ υἱῷ σου

neque sociabis cum eis conjugia. Filiam tuam non dabis filio ejus, nec filiam illius accipies filio tuo :

ወኢትትሐመውዎሙ ፡ ወለተከ ፡ ኢተሀብ ፡ ለወልዱ ፡ ወወለቶ ፡ ኢትንሣእ ፡ ለወልድከ ።

כִּֽי־יָסִ֤יר אֶת־בִּנְךָ֙ מֵֽאַחֲרַ֔י וְעָבְד֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְחָרָ֤ה אַף־יְהֹוָה֙ בָּכֶ֔ם וְהִשְׁמִידְךָ֖ מַהֵֽר׃

ἀποστήσει γὰρ τὸν υἱόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καὶ λατρεύσει θεοῖς ἑτέροις καὶ ὀργισθήσεται θυμῷ κύριος εἰς ὑμᾶς καὶ ἐξολεθρεύσει σε τὸ τάχος

quia seducet filium tuum, ne sequatur me, et ut magis serviat diis alienis : irasceturque furor Domini, et delebit te cito.

እስመ ፡ ያክህዶ ፡ ለወልድከ ፡ እምኔየ ፡ ወያመልክ ፡ ባዕዶ ፡ አማልክተ ፡ ወይትመዓዕ ፡ እግዚአብሔር ፡ መዐተ ፡ ላዕሌክሙ ፡ ወይሤርወከ ፡ ፍጡነ ።

כִּֽי־אִם־כֹּ֤ה תַעֲשׂוּ֙ לָהֶ֔ם מִזְבְּחֹתֵיהֶ֣ם תִּתֹּ֔צוּ וּמַצֵּבֹתָ֖ם תְּשַׁבֵּ֑רוּ וַאֲשֵֽׁירֵהֶם֙ תְּגַדֵּע֔וּן וּפְסִילֵיהֶ֖ם תִּשְׂרְפ֥וּן בָּאֵֽשׁ׃

ἀλλ’ οὕτως ποιήσετε αὐτοῖς τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καθελεῖτε καὶ τὰς στήλας αὐτῶν συντρίψετε καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί

Quin potius haec facietis eis : aras eorum subvertite, et confringite statuas, lucosque succidite, et sculptilia comburite :

አላ ፡ ከመዝ ፡ ግበርዎሙ ፡ ምሥዋዓቲሆሙ ፡ ንሥቱ ፡ ወምስሊሆሙ ፡ ቀጥቅጡ ፡ [ወአዕዋማቲሆሙ ፡ ግዝሙ ፡] ወአማልክቲሆሙ ፡ ዘግልፎ ፡ አውዕዩ ፡ በእሳት ።

כִּ֣י עַ֤ם קָדוֹשׁ֙ אַתָּ֔ה לַיהֹוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ בְּךָ֞ בָּחַ֣ר׀ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ לִהְי֥וֹת לוֹ֙ לְעַ֣ם סְגֻלָּ֔ה מִכֹּל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה׃

ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ κυρίῳ τῷ θεῷ σου καὶ σὲ προείλατο κύριος ὁ θεός σου εἶναί σε αὐτῷ λαὸν περιούσιον παρὰ πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς

quia populus sanctus es Domino Deo tuo. Te elegit Dominus Deus tuus, ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis, qui sunt super terram.

እስመ ፡ ሕዝብ ፡ ቅዱስ ፡ አንተ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወኪያከ ፡ አብደረ ፡ ኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ትኩኖ ፡ ሕዝቦ ፡ ሎቱ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ዲበ ፡ ገጸ ፡ ምድር ።

לֹ֣א מֵֽרֻבְּכֶ֞ם מִכׇּל־הָֽעַמִּ֗ים חָשַׁ֧ק יְהֹוָ֛ה בָּכֶ֖ם וַיִּבְחַ֣ר בָּכֶ֑ם כִּֽי־אַתֶּ֥ם הַמְעַ֖ט מִכׇּל־הָעַמִּֽים׃

οὐχ ὅτι πολυπληθεῖτε παρὰ πάντα τὰ ἔθνη προείλατο κύριος ὑμᾶς καὶ ἐξελέξατο ὑμᾶς ὑμεῖς γάρ ἐστε ὀλιγοστοὶ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη

Non quia cunctas gentes numero vincebatis, vobis junctus est Dominus, et elegit vos, cum omnibus sitis populis pauciores :

ወአኮ ፡ እስመ ፡ ትበዝኁ ፡ አምነ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ አብደረ ፡ ኀርዮተክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አንትሙሰ ፡ ትውሕዱ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ።

כִּי֩ מֵאַהֲבַ֨ת יְהֹוָ֜ה אֶתְכֶ֗ם וּמִשׇּׁמְר֤וֹ אֶת־הַשְּׁבֻעָה֙ אֲשֶׁ֤ר נִשְׁבַּע֙ לַאֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם הוֹצִ֧יא יְהֹוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם בְּיָ֣ד חֲזָקָ֑ה וַֽיִּפְדְּךָ֙ מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֔ים מִיַּ֖ד פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ־מִצְרָֽיִם׃

ἀλλὰ παρὰ τὸ ἀγαπᾶν κύριον ὑμᾶς καὶ διατηρῶν τὸν ὅρκον ὃν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐξήγαγεν κύριος ὑμᾶς ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐλυτρώσατο ἐξ οἴκου δουλείας ἐκ χειρὸς Φαραω βασιλέως Αἰγύπτου

sed quia dilexit vos Dominus, et custodivit juramentum, quod juravit patribus vestris : eduxitque vos in manu forti, et redemit de domo servitutis, de manu Pharaonis regis Aegypti.

አላ ፡ እስመ ፡ አፍቀረክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወእስመ ፡ የዐቅብ ፡ መሐላሁ ፡ ዘመሐለ ፡ ለአበዊክሙ ፡ በበይነ ፡ ዝንቱ ፡ አውፅአክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ በእድ ፡ ጽንዕት ፡ ወበመዝራዕት ፡ ልዑል ፡ ወቤዘወከ ፡ እምነ ፡ ቤተ ፡ ቅኔት ፡ እምነ ፡ እዴሁ ፡ ለፈርዖን ፡ ንጉሠ ፡ ግብጽ ።

וְיָ֣דַעְתָּ֔ כִּֽי־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ ה֣וּא הָֽאֱלֹהִ֑ים הָאֵל֙ הַֽנֶּאֱמָ֔ן שֹׁמֵ֧ר הַבְּרִ֣ית וְהַחֶ֗סֶד לְאֹהֲבָ֛יו וּלְשֹׁמְרֵ֥י מִצְוֺתָ֖ו לְאֶ֥לֶף דּֽוֹר׃

καὶ γνώσῃ ὅτι κύριος ὁ θεός σου οὗτος θεός θεὸς πιστός ὁ φυλάσσων διαθήκην καὶ ἔλεος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ εἰς χιλίας γενεὰς

Et scies, quia Dominus Deus tuus, ipse est Deus fortis et fidelis, custodiens pactum et misericordiam diligentibus se, et his qui custodiunt praecepta ejus in mille generationes :

ወታአምር ፡ ከመ ፡ ውእቱ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ውእቱ ፡ እግዚእ ፡ ወውእቱ ፡ አምላክ ፡ ማእመን ፡ ዘየዐቅብ ፡ ኪዳኖ ፡ ወምሕረቶ ፡ ለእለ ፡ ያፈቅርዎ ፡ ወየዐቅቡ ፡ ትእዛዞ ፡ እስከ ፡ እልፍ ፡ ትውልድ ፤

וּמְשַׁלֵּ֧ם לְשֹׂנְאָ֛יו אֶל־פָּנָ֖יו לְהַאֲבִיד֑וֹ לֹ֤א יְאַחֵר֙ לְשֹׂ֣נְא֔וֹ אֶל־פָּנָ֖יו יְשַׁלֶּם־לֽוֹ׃

καὶ ἀποδιδοὺς τοῖς μισοῦσιν κατὰ πρόσωπον ἐξολεθρεῦσαι αὐτούς καὶ οὐχὶ βραδυνεῖ τοῖς μισοῦσιν κατὰ πρόσωπον ἀποδώσει αὐτοῖς

et reddens odientibus se statim, ita ut disperdat eos, et ultra non differat, protinus eis restituens quod merentur.

ወይትቤቀሎሙ ፡ ለእለ ፡ ይጸልእዎ ፡ በቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ወይሤርዎሙ ፡ ወኢያጐንዲ ፡ ሠርዎቶሙ ፡ ለእለ ፡ ይጸልእዎ ፡ በቅድመ ፡ ገጾሙ ።

וְשָׁמַרְתָּ֨ אֶת־הַמִּצְוָ֜ה וְאֶת־הַֽחֻקִּ֣ים וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֗ים אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֧י מְצַוְּךָ֛ הַיּ֖וֹם לַעֲשׂוֹתָֽם׃ {פ}

καὶ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ταῦτα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ποιεῖν

Custodi ergo praecepta et caeremonias atque judicia, quae ego mando tibi hodie ut facias.

ወዕቀቡ ፡ ትእዛዞ ፡ ወኵነኔሁ ፡ ወፍትሖ ፡ ኵሎ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘክሙ ፡ ዮም ፡ ከመ ፡ ትግበር[ዎ] ።

וְהָיָ֣ה׀ עֵ֣קֶב תִּשְׁמְע֗וּן אֵ֤ת הַמִּשְׁפָּטִים֙ הָאֵ֔לֶּה וּשְׁמַרְתֶּ֥ם וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם וְשָׁמַר֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לְךָ֗ אֶֽת־הַבְּרִית֙ וְאֶת־הַחֶ֔סֶד אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖ע לַאֲבֹתֶֽיךָ׃

καὶ ἔσται ἡνίκα ἂν ἀκούσητε πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ φυλάξητε καὶ ποιήσητε αὐτά καὶ διαφυλάξει κύριος ὁ θεός σού σοι τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος ὃ ὤμοσεν τοῖς πατράσιν ὑμῶν

Si postquam audieris haec judicia, custodieris ea, et feceris, custodiet et Dominus Deus tuus pactum tibi, et misericordiam quam juravit patribus tuis :

ወለእምከመ ፡ ሰማዕክሙ ፡ ዘንተ ፡ ኵነኔሁ ፡ ወዐቀብክምዎ ፡ ወገበርክምዎ ፡ እግዚአብሔር ፡ የዐቅብ ፡ ለከ ፡ ኪዳኖ ፡ ወምሕረቶ ፡ ዘመሐለ ፡ ለአበዊክሙ ።

וַאֲהֵ֣בְךָ֔ וּבֵרַכְךָ֖ וְהִרְבֶּ֑ךָ וּבֵרַ֣ךְ פְּרִֽי־בִטְנְךָ֣ וּפְרִֽי־אַ֠דְמָתֶ֠ךָ דְּגָ֨נְךָ֜ וְתִירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֗ךָ שְׁגַר־אֲלָפֶ֙יךָ֙ וְעַשְׁתְּרֹ֣ת צֹאנֶ֔ךָ עַ֚ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥ע לַאֲבֹתֶ֖יךָ לָ֥תֶת לָֽךְ׃

καὶ ἀγαπήσει σε καὶ εὐλογήσει σε καὶ πληθυνεῖ σε καὶ εὐλογήσει τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου καὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς σου τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν σου δοῦναί σοι

et diliget te, ac multiplicabit, benedicetque fructui ventris tui, et fructui terrae tuae, frumento tuo, atque vindemiae, oleo, et armentis, gregibus ovium tuarum super terram, pro qua juravit patribus tuis ut daret eam tibi.

ወያፈቅረከ ፡ ወይባርከከ ፡ ወያስተባዝኀከ ፡ ወይባርክ ፡ ለከ ፡ ፍሬ ፡ ከርሥከ ፡ ወፍሬ ፡ ምድርከ ፡ ወስርናየከ ፡ ወወይነከ ፡ ወቅብአከ ፡ ወአዕጻዳተ ፡ ላህምከ ፡ ወመራዕየ ፡ አባግዒከ ፡ ላዕለ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአበዊከ ፡ የሀብከ ።

בָּר֥וּךְ תִּֽהְיֶ֖ה מִכׇּל־הָעַמִּ֑ים לֹא־יִהְיֶ֥ה בְךָ֛ עָקָ֥ר וַֽעֲקָרָ֖ה וּבִבְהֶמְתֶּֽךָ׃

εὐλογητὸς ἔσῃ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν ἄγονος οὐδὲ στεῖρα καὶ ἐν τοῖς κτήνεσίν σου

Benedictus eris inter omnes populos. Non erit apud te sterilis utriusque sexus, tam in hominibus quam in gregibus tuis.

ወትከውን ፡ ቡሩከ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ ወአልቦ ፡ መካነ ፡ እምነ ፡ አንስቲያክሙ ፡ ወኢእንተ ፡ አልባቲ ፡ ውሉደ ፡ ወኢእምነ ፡ እንስሳክሙ ።

וְהֵסִ֧יר יְהֹוָ֛ה מִמְּךָ֖ כׇּל־חֹ֑לִי וְכׇל־מַדְוֵי֩ מִצְרַ֨יִם הָרָעִ֜ים אֲשֶׁ֣ר יָדַ֗עְתָּ לֹ֤א יְשִׂימָם֙ בָּ֔ךְ וּנְתָנָ֖ם בְּכׇל־שֹׂנְאֶֽיךָ׃

καὶ περιελεῖ κύριος ἀπὸ σοῦ πᾶσαν μαλακίαν καὶ πάσας νόσους Αἰγύπτου τὰς πονηράς ἃς ἑώρακας καὶ ὅσα ἔγνως οὐκ ἐπιθήσει ἐπὶ σὲ καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπὶ πάντας τοὺς μισοῦντάς σε

Auferet Dominus a te omnem languorem : et infirmitates Aegypti pessimas, quas novisti, non inferet tibi, sed cunctis hostibus tuis.

ወያሴስል ፡ እግዚአብሔር ፡ እምኔከ ፡ ኵሎ ፡ ደዌ ፡ ወኵሎ ፡ ሕማመ ፡ እኩየ ፡ ዘርኢከ ፡ መጽአ ፡ ላዕለ ፡ ግብጽ ፡ ወኢያመጽኦ ፡ ላዕሌከ ፡ ለውእቱ ፡ ኵሉ ፡ ዘርኢከ ፡ ወይመይጦ ፡ እምኔከ ፡ ወይወስዶ ፡ ላዕለ ፡ ፀርከ ፡ ወላዕለ ፡ ኵሉ ፡ እለ ፡ ይጸልኡከ ።

וְאָכַלְתָּ֣ אֶת־כׇּל־הָֽעַמִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נֹתֵ֣ן לָ֔ךְ לֹא־תָח֥וֹס עֵֽינְךָ֖ עֲלֵיהֶ֑ם וְלֹ֤א תַעֲבֹד֙ אֶת־אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּֽי־מוֹקֵ֥שׁ ה֖וּא לָֽךְ׃ {ס}

καὶ φάγῃ πάντα τὰ σκῦλα τῶν ἐθνῶν ἃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτοῖς καὶ οὐ λατρεύσεις τοῖς θεοῖς αὐτῶν ὅτι σκῶλον τοῦτό ἐστίν σοι

Devorabis omnes populos, quos Dominus Deus tuus daturus est tibi. Non parcet eis oculus tuus, nec servies diis eorum, ne sint in ruinam tui.

ወትበልዕ ፡ ምህርካሆሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ ዘይሁበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወኢትምሐኮሙ ፡ ዐይንከ ፡ ወኢታምልክ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ እስመ ፡ እኩይ ፡ ውእቱ ፡ ለከ ፡ ዝንቱ ።

כִּ֤י תֹאמַר֙ בִּלְבָ֣בְךָ֔ רַבִּ֛ים הַגּוֹיִ֥ם הָאֵ֖לֶּה מִמֶּ֑נִּי אֵיכָ֥ה אוּכַ֖ל לְהוֹרִישָֽׁם׃

ἐὰν δὲ λέγῃς ἐν τῇ διανοίᾳ σου ὅτι πολὺ τὸ ἔθνος τοῦτο ἢ ἐγώ πῶς δυνήσομαι ἐξολεθρεῦσαι αὐτούς

Si dixeris in corde tuo : Plures sunt gentes istae quam ego : quomodo potero delere eas ?

ወለእመሰ ፡ ትብል ፡ በልብከ ፡ ይበዝኅ ፡ ዝንቱ ፡ ሕዝብ ፡ ወእፎ ፡ እክል ፡ አጥፍኦቶሙ ፤

לֹ֥א תִירָ֖א מֵהֶ֑ם זָכֹ֣ר תִּזְכֹּ֗ר אֵ֤ת אֲשֶׁר־עָשָׂה֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לְפַרְעֹ֖ה וּלְכׇל־מִצְרָֽיִם׃

οὐ φοβηθήσῃ αὐτούς μνείᾳ μνησθήσῃ ὅσα ἐποίησεν κύριος ὁ θεός σου τῷ Φαραω καὶ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις

noli metuere, sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis Aegyptiis,

ኢትፍርሆሙ ፡ ተዘክሮ ፡ ተዘከር ፡ ኵሎ ፡ ዘገብረ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ላዕለ ፡ ፈርዖን ፡ ወላዕለ ፡ ኵሉ ፡ ግብጽ ፤

הַמַּסֹּ֨ת הַגְּדֹלֹ֜ת אֲשֶׁר־רָא֣וּ עֵינֶ֗יךָ וְהָאֹתֹ֤ת וְהַמֹּֽפְתִים֙ וְהַיָּ֤ד הַחֲזָקָה֙ וְהַזְּרֹ֣עַ הַנְּטוּיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר הוֹצִֽאֲךָ֖ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ כֵּֽן־יַעֲשֶׂ֞ה יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ לְכׇל־הָ֣עַמִּ֔ים אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה יָרֵ֖א מִפְּנֵיהֶֽם׃

τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους οὓς εἴδοσαν οἱ ὀφθαλμοί σου τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα τὰ μεγάλα ἐκεῖνα τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλόν ὡς ἐξήγαγέν σε κύριος ὁ θεός σου οὕτως ποιήσει κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν οὓς σὺ φοβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν

plagas maximas, quas viderunt oculi tui, et signa atque portenta, manumque robustam, et extentum brachium, ut educeret te Dominus Deus tuus : sic faciet cunctis populis, quos metuis.

ዐቢየ ፡ መንሱተ ፡ ዘርእያ ፡ አዕይንቲከ ፡ ወውእተ ፡ ተአምረ ፡ ወመድምመ ፡ ዐበይተ ፡ በእድ ፡ ጽንዕት ፡ ወመዝራዕት ፡ ልዑል ፡ ዘከመ ፡ አውፅአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ እምህየ ፡ ከማሁ ፡ ይገብሮሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ ለኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ትፈርሁ ፡ አንትሙ ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ።

וְגַם֙ אֶת־הַצִּרְעָ֔ה יְשַׁלַּ֛ח יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בָּ֑ם עַד־אֲבֹ֗ד הַנִּשְׁאָרִ֛ים וְהַנִּסְתָּרִ֖ים מִפָּנֶֽיךָ׃

καὶ τὰς σφηκίας ἀποστελεῖ κύριος ὁ θεός σου εἰς αὐτούς ἕως ἂν ἐκτριβῶσιν οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ κεκρυμμένοι ἀπὸ σοῦ

Insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos, donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint, et latere potuerint.

ወይፌኑ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ቅድሜከ ፡ መቅሠፍተ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ እስከ ፡ ያጠፍኦሙ ፡ ለእለ ፡ ተርፉ ፡ ወለእለ ፡ ተኀብኡ ፡ እምኔከ ።

לֹ֥א תַעֲרֹ֖ץ מִפְּנֵיהֶ֑ם כִּֽי־יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בְּקִרְבֶּ֔ךָ אֵ֥ל גָּד֖וֹל וְנוֹרָֽא׃

οὐ τρωθήσῃ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν ὅτι κύριος ὁ θεός σου ἐν σοί θεὸς μέγας καὶ κραταιός

Non timebis eos, quia Dominus Deus tuus in medio tui est, Deus magnus et terribilis :

ወኢትደንግፅ ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ እስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ሀለወ ፡ ምስሌከ ፡ ወውአቱ ፡ አምላክ ፡ ዐቢይ ፡ ወጽኑዕ ።

וְנָשַׁל֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־הַגּוֹיִ֥ם הָאֵ֛ל מִפָּנֶ֖יךָ מְעַ֣ט מְעָ֑ט לֹ֤א תוּכַל֙ כַּלֹּתָ֣ם מַהֵ֔ר פֶּן־תִּרְבֶּ֥ה עָלֶ֖יךָ חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃

καὶ καταναλώσει κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου κατὰ μικρὸν μικρόν οὐ δυνήσῃ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς τὸ τάχος ἵνα μὴ γένηται ἡ γῆ ἔρημος καὶ πληθυνθῇ ἐπὶ σὲ τὰ θηρία τὰ ἄγρια

ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes. Non poteris eas delere pariter : ne forte multiplicentur contra te bestiae terrae.

ወያጠፍኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ለእሉ ፡ አሕዛብ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ፡ በበ ፡ ንስቲት ፡ ንስቲት ፡ ወኢትክል ፡ አጥፍኦቶሙ ፡ ፍጡነ ፡ ከመ ፡ ኢትኩን ፡ ምድር ፡ ሐቅለ ፡ ወይበዝኅ ፡ ላዕሌከ ፡ አራዊተ ፡ ገዳም ።

וּנְתָנָ֛ם יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְפָנֶ֑יךָ וְהָמָם֙ מְהוּמָ֣ה גְדֹלָ֔ה עַ֖ד הִשָּׁמְדָֽם׃

καὶ παραδώσει αὐτοὺς κύριος ὁ θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ ἀπολέσει αὐτοὺς ἀπωλείᾳ μεγάλῃ ἕως ἂν ἐξολεθρεύσῃ αὐτούς

Dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : et interficiet illos, donec penitus deleantur.

ወያገብኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ውስተ ፡ እደዊከ ፡ ወይደመስሶሙ ፡ በዐቢይ ፡ ሕርትምና ፡ እስከ ፡ ያጠፍኦሙ ።

וְנָתַ֤ן מַלְכֵיהֶם֙ בְּיָדֶ֔ךָ וְהַאֲבַדְתָּ֣ אֶת־שְׁמָ֔ם מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם לֹֽא־יִתְיַצֵּ֥ב אִישׁ֙ בְּפָנֶ֔יךָ עַ֥ד הִשְׁמִֽדְךָ֖ אֹתָֽם׃

καὶ παραδώσει τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου οὐκ ἀντιστήσεται οὐδεὶς κατὰ πρόσωπόν σου ἕως ἂν ἐξολεθρεύσῃς αὐτούς

Tradetque reges eorum in manus tuas, et disperdes nomina eorum sub caelo : nullus poterit resistere tibi, donec conteras eos.

ወያገብኦሙ ፡ ለነገሥቶሙ ፡ ውስተ ፡ እደዊከ ፡ ወይደመስስ ፡ ስሞሙ ፡ እምውእቱ ፡ መካን ፡ ወአልቦ ፡ ዘይትቃወም ፡ ቅድመ ፡ ገጽከ ፡ እስከ ፡ ያጠፍኦሙ ፡ እግዚአብሔር ።

פְּסִילֵ֥י אֱלֹהֵיהֶ֖ם תִּשְׂרְפ֣וּן בָּאֵ֑שׁ לֹֽא־תַחְמֹד֩ כֶּ֨סֶף וְזָהָ֤ב עֲלֵיהֶם֙ וְלָקַחְתָּ֣ לָ֔ךְ פֶּ֚ן תִּוָּקֵ֣שׁ בּ֔וֹ כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ הֽוּא׃

τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί οὐκ ἐπιθυμήσεις ἀργύριον οὐδὲ χρυσίον ἀπ’ αὐτῶν καὶ οὐ λήμψῃ σεαυτῷ μὴ πταίσῃς δῑ αὐτό ὅτι βδέλυγμα κυρίῳ τῷ θεῷ σού ἐστιν

Sculptilia eorum igne combures : non concupisces argentum et aurum, de quibus facta sunt, neque assumes ex eis tibi quidquam, ne offendas, propterea quia abominatio est Domini tui :

ለኵሉ ፡ ግልፎ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ (ወ)አው[ዕ]ይዎሙ ፡ በእሳት ፡ ወኢትፍቶ ፡ ኢወርቀ ፡ ወኢብሩረ ፡ እምኔሆሙ ፡ ወኢትንሣእ ፡ ለከ ፡ ከመ ፡ ኢትጌጊ ፡ ቦሙ ፡ እስመ ፡ ርኩሳን ፡ እሙንቱ ፡ በኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

וְלֹא־תָבִ֤יא תֽוֹעֵבָה֙ אֶל־בֵּיתֶ֔ךָ וְהָיִ֥יתָ חֵ֖רֶם כָּמֹ֑הוּ שַׁקֵּ֧ץ׀תְּשַׁקְּצֶ֛נּוּ וְתַעֵ֥ב׀תְּֽתַעֲבֶ֖נּוּ כִּי־חֵ֥רֶם הֽוּא׃ {פ}

καὶ οὐκ εἰσοίσεις βδέλυγμα εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ ἔσῃ ἀνάθημα ὥσπερ τοῦτο προσοχθίσματι προσοχθιεῖς καὶ βδελύγματι βδελύξῃ ὅτι ἀνάθημά ἐστιν

nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis, quia anathema est.

ወኢታብእ ፡ ርኩሰ ፡ ውስተ ፡ ቤትከ ፡ ወትኩን ፡ ርጉመ ፡ ከማሁ ፡ አርኵሶ ፡ ታረኵሶ ፡ ወአስቆርሮ ፡ ታስቆርሮ ፡ እስመ ፡ ርጉም ፡ ውእቱ ።