出埃及記 第 19 章｜4 種原文並排

בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י לְצֵ֥את בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם בַּיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה בָּ֖אוּ מִדְבַּ֥ר סִינָֽי׃

τοῦ δὲ μηνὸς τοῦ τρίτου τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν Ισραηλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἤλθοσαν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινα

Mense tertio egressionis Israël de terra Aegypti, in die hac venerunt in solitudinem Sinai.

ወበሣልስ ፡ ወርኅ ፡ እምዘ ፡ ወፅኡ ፡ ውሉዶ ፡ እስራኤል ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ፡ በዛ ፡ ዕለት ፡ መጽኡ ፡ ወስተ ፡ ገዳም ፡ ዘሲና ።

וַיִּסְע֣וּ מֵרְפִידִ֗ים וַיָּבֹ֙אוּ֙ מִדְבַּ֣ר סִינַ֔י וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּמִּדְבָּ֑ר וַיִּֽחַן־שָׁ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל נֶ֥גֶד הָהָֽר׃

καὶ ἐξῆραν ἐκ Ραφιδιν καὶ ἤλθοσαν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινα καὶ παρενέβαλεν ἐκεῖ Ισραηλ κατέναντι τοῦ ὄρους

Nam profecti de Raphidim, et pervenientes usque in desertum Sinai, castrametati sunt in eodem loco, ibique Israël fixit tentoria e regione montis.

ወወፅኡ ፡ እምራፈድ ፡ ወበጽሑ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘሲና ፡ ወኀደሩ ፡ ህየ ፡ እስራኤል ፡ መንጸረ ፡ ደብሩ ።

וּמֹשֶׁ֥ה עָלָ֖ה אֶל־הָאֱלֹהִ֑ים וַיִּקְרָ֨א אֵלָ֤יו יְהֹוָה֙ מִן־הָהָ֣ר לֵאמֹ֔ר כֹּ֤ה תֹאמַר֙ לְבֵ֣ית יַעֲקֹ֔ב וְתַגֵּ֖יד לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

καὶ Μωυσῆς ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος τοῦ θεοῦ καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ θεὸς ἐκ τοῦ ὄρους λέγων τάδε ἐρεῖς τῷ οἴκῳ Ιακωβ καὶ ἀναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ

Moyses autem ascendit ad Deum : vocavitque eum Dominus de monte, et ait : Haec dices domui Jacob, et annuntiabis filiis Israël :

ወሙሴ ፡ ዐርገ ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወጸውዖ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ እምዲበ ፡ ደብር ፡ ወይቤሉ ፡ በሎሙ ፡ ለቤተ ፡ ያዕቆብ ፡ ወዜንዎሙ ፡ ለውሉደ ፡ እስራኤል ።

אַתֶּ֣ם רְאִיתֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לְמִצְרָ֑יִם וָאֶשָּׂ֤א אֶתְכֶם֙ עַל־כַּנְפֵ֣י נְשָׁרִ֔ים וָאָבִ֥א אֶתְכֶ֖ם אֵלָֽי׃

αὐτοὶ ἑωράκατε ὅσα πεποίηκα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ ἀνέλαβον ὑμᾶς ὡσεὶ ἐπὶ πτερύγων ἀετῶν καὶ προσηγαγόμην ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν

Vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis, quomodo portaverim vos super alas aquilarum, et assumpserim mihi.

አንትሙ ፡ ርኢክሙ ፡ መጠነ ፡ ገበርክዎሙ ፡ ለግብጽ ፡ ወነሣእኩክሙ ፡ ከመዘ ፡ ክንፈ ፡ ጕዛ ፡ ወአቅረብኩክሙ ፡ ኀቤየ ።

וְעַתָּ֗ה אִם־שָׁמ֤וֹעַ תִּשְׁמְעוּ֙ בְּקֹלִ֔י וּשְׁמַרְתֶּ֖ם אֶת־בְּרִיתִ֑י וִהְיִ֨יתֶם לִ֤י סְגֻלָּה֙ מִכׇּל־הָ֣עַמִּ֔ים כִּי־לִ֖י כׇּל־הָאָֽרֶץ׃

καὶ νῦν ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου ἔσεσθέ μοι λαὸς περιούσιος ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν ἐμὴ γάρ ἐστιν πᾶσα ἡ γῆ

Si ergo audieritis vocem meam, et custodieritis pactum meum, eritis mihi in peculium de cunctis populis : mea est enim omnis terra :

ወይእዜሂ ፡ ለእመ ፡ ሰማዕክሙኒ ፡ ቃልየ ፡ ወዐቀብክሙ ፡ ትእዛዝየ ፡ ትኩኑኒ ፡ ሕዝበ ፡ ዘጽድቅ ፡ እምውስተ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ እስመ ፡ ዚአየ ፡ ይእቲ ፡ ኵለንታሃ ፡ ምድር ።

וְאַתֶּ֧ם תִּהְיוּ־לִ֛י מַמְלֶ֥כֶת כֹּהֲנִ֖ים וְג֣וֹי קָד֑וֹשׁ אֵ֚לֶּה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תְּדַבֵּ֖ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

ὑμεῖς δὲ ἔσεσθέ μοι βασίλειον ἱεράτευμα καὶ ἔθνος ἅγιον ταῦτα τὰ ῥήματα ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ

et vos eritis mihi in regnum sacerdotale, et gens sancta. Haec sunt verba quae loqueris ad filios Israël.

ወአንትሙ ፡ ትኩኑኒ ፡ እለ ፡ መንግሥት ፡ እለ ፡ ትሠውዑ ፡ ሊተ ፡ ሕዝብ ፡ ዘጽድቅ ፤ ዘቃለ ፡ አይድዖሙ ፡ ለውሉደ ፡ እስራኤል ።

וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֔ה וַיִּקְרָ֖א לְזִקְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵיהֶ֗ם אֵ֚ת כׇּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהֹוָֽה׃

ἦλθεν δὲ Μωυσῆς καὶ ἐκάλεσεν τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς πάντας τοὺς λόγους τούτους οὓς συνέταξεν αὐτῷ ὁ θεός

Venit Moyses : et convocatis majoribus natu populi, exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus.

ወመጽአ ፡ ሙሴ ፡ ወጸውዐ ፡ ሊቃነ ፡ ሕዝብ ፡ ወአይድዖሙ ፡ ዘኵሎ ፡ ቃለ ፡ ዘአዘዞሙ ፡ እግዚአብሔር ።

וַיַּעֲנ֨וּ כׇל־הָעָ֤ם יַחְדָּו֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּ֛ל אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהֹוָ֖ה נַעֲשֶׂ֑ה וַיָּ֧שֶׁב מֹשֶׁ֛ה אֶת־דִּבְרֵ֥י הָעָ֖ם אֶל־יְהֹוָֽה׃

ἀπεκρίθη δὲ πᾶς ὁ λαὸς ὁμοθυμαδὸν καὶ εἶπαν πάντα ὅσα εἶπεν ὁ θεός ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα ἀνήνεγκεν δὲ Μωυσῆς τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν θεόν

Responditque omnis populus simul : Cuncta quae locutus est Dominus, faciemus. Cumque retulisset Moyses verba populi ad Dominum,

ወአውሥኡ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ በ፩ቃል ፡ ወይቤሉ ፡ ኵሎ ፡ ዘአዘዘነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ንገብር ፡ ወንሰምዕ ፡ ወአዕረገ ፡ ሙሴ ፡ ቃለ ፡ ሕዝብ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ።

וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י בָּ֣א אֵלֶ֘יךָ֮ בְּעַ֣ב הֶֽעָנָן֒ בַּעֲב֞וּר יִשְׁמַ֤ע הָעָם֙ בְּדַבְּרִ֣י עִמָּ֔ךְ וְגַם־בְּךָ֖ יַאֲמִ֣ינוּ לְעוֹלָ֑ם וַיַּגֵּ֥ד מֹשֶׁ֛ה אֶת־דִּבְרֵ֥י הָעָ֖ם אֶל־יְהֹוָֽה׃

εἶπεν δὲ κύριος πρὸς Μωυσῆν ἰδοὺ ἐγὼ παραγίνομαι πρὸς σὲ ἐν στύλῳ νεφέλης ἵνα ἀκούσῃ ὁ λαὸς λαλοῦντός μου πρὸς σὲ καὶ σοὶ πιστεύσωσιν εἰς τὸν αἰῶνα ἀνήγγειλεν δὲ Μωυσῆς τὰ ῥήματα τοῦ λαοῦ πρὸς κύριον

ait ei Dominus : Jam nunc veniam ad te in caligine nubis, ut audiat me populus loquentem ad te, et credat tibi in perpetuum. Nuntiavit ergo Moyses verba populi ad Dominum.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ እመጽእ ፡ አነ ፡ ኀቤከ ፡ በዐምደ ፡ ደመና ፡ ከመ ፡ ይስማዕ ፡ ሕዝብ ፡ እንዘ ፡ እትናገር ፡ ምስሌከ ፡ ወይእመኑ ፡ በላዕሌከ ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ፡ ወአይድዐ ፡ ሙሴ ፡ ቃለ ፡ ሕዝብ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ።

וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ אֶל־הָעָ֔ם וְקִדַּשְׁתָּ֥ם הַיּ֖וֹם וּמָחָ֑ר וְכִבְּס֖וּ שִׂמְלֹתָֽם׃

εἶπεν δὲ κύριος πρὸς Μωυσῆν καταβὰς διαμάρτυραι τῷ λαῷ καὶ ἅγνισον αὐτοὺς σήμερον καὶ αὔριον καὶ πλυνάτωσαν τὰ ἱμάτια

Qui dixit ei : Vade ad populum, et sanctifica illos hodie, et cras, laventque vestimenta sua.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወሪደከ ፡ ኰንን ፡ ሕዝበ ፡ ወያንጽሑ ፡ ርእሶሙ ፡ ዮም ፡ ወጌሠመ ፡ ወይ[ኅፅቡ]፡ አልባሲሆሙ ።

וְהָי֥וּ נְכֹנִ֖ים לַיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֑י כִּ֣י׀ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִשִׁ֗י יֵרֵ֧ד יְהֹוָ֛ה לְעֵינֵ֥י כׇל־הָעָ֖ם עַל־הַ֥ר סִינָֽי׃

καὶ ἔστωσαν ἕτοιμοι εἰς τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην τῇ γὰρ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καταβήσεται κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινα ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ

Et sint parati in diem tertium : in die enim tertia descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai.

ወይፅንሑ ፡ ድልዋኒሆሙ ፡ ለአመ ፡ ሣልስት ፡ ዕለት ፡ እስመ ፡ አመ ፡ ሣልስት ፡ ይወርድ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዲበ ፡ ደብር ፡ ዘሲና ፡ በቅድሜሆሙ ፡ ለሕዝብ ።

וְהִגְבַּלְתָּ֤ אֶת־הָעָם֙ סָבִ֣יב לֵאמֹ֔ר הִשָּׁמְר֥וּ לָכֶ֛ם עֲל֥וֹת בָּהָ֖ר וּנְגֹ֣עַ בְּקָצֵ֑הוּ כׇּל־הַנֹּגֵ֥עַ בָּהָ֖ר מ֥וֹת יוּמָֽת׃

καὶ ἀφοριεῖς τὸν λαὸν κύκλῳ λέγων προσέχετε ἑαυτοῖς τοῦ ἀναβῆναι εἰς τὸ ὄρος καὶ θιγεῖν τι αὐτοῦ πᾶς ὁ ἁψάμενος τοῦ ὄρους θανάτῳ τελευτήσει

Constituesque terminos populo per circuitum, et dices ad eos : Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius : omnis qui tetigerit montem, morte morietur.

ወትክፍል ፡ ሕዝበ ፡ ይዑድዋ ፡ ወለይትዓቀቡ ፡ ኢይዕረጉ ፡ ውስተ ፡ ደብር ፡ ወኵሉ ፡ ዘለከፎ ፡ ለደብር ፡ በሞት ፡ ለይሙት ።

לֹא־תִגַּ֨ע בּ֜וֹ יָ֗ד כִּֽי־סָק֤וֹל יִסָּקֵל֙ אוֹ־יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה אִם־בְּהֵמָ֥ה אִם־אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר׃

οὐχ ἅψεται αὐτοῦ χείρ ἐν γὰρ λίθοις λιθοβοληθήσεται ἢ βολίδι κατατοξευθήσεται ἐάν τε κτῆνος ἐάν τε ἄνθρωπος οὐ ζήσεται ὅταν αἱ φωναὶ καὶ αἱ σάλπιγγες καὶ ἡ νεφέλη ἀπέλθῃ ἀπὸ τοῦ ὄρους ἐκεῖνοι ἀναβήσονται ἐπὶ τὸ ὄρος

Manus non tanget eum, sed lapidibus opprimetur, aut confodietur jaculis : sive jumentum fuerit, sive homo, non vivet : cum coeperit clangere buccina, tunc ascendant in montem.

ወእደዊሆሙኒ ፡ ኢያርእዩ ፤ በእብን ፡ ለይትወገሩ ፡ ወእማእኮ ፡ በሞፀፍ ፡ ለይተወፀፉ ፤ ወለእመ ፡ እንስሳ ፡ ወለእመ ፡ ሰብእ ፡ ኢይሕዮ ፤ እምከመ ፡ ቃለ ፡ መጥቅዕ ፡ ወደመና ፡ ኀለፈ ፡ እምደብር ፡ ይዕርጉ ፡ ዲበ ፡ ደብር ።

וַיֵּ֧רֶד מֹשֶׁ֛ה מִן־הָהָ֖ר אֶל־הָעָ֑ם וַיְקַדֵּשׁ֙ אֶת־הָעָ֔ם וַֽיְכַבְּס֖וּ שִׂמְלֹתָֽם׃

κατέβη δὲ Μωυσῆς ἐκ τοῦ ὄρους πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἡγίασεν αὐτούς καὶ ἔπλυναν τὰ ἱμάτια

Descenditque Moyses de monte ad populum, et sanctificavit eum. Cumque lavissent vestimenta sua,

ወወረደ ፡ ሙሴ ፡ እምዲበ ፡ ደብር ፡ ኀበ ፡ ሕዝብ ፡ ወባረኮሙ ፡ ወኀፀቡ ፡ አልባሲሆሙ ።

וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־הָעָ֔ם הֱי֥וּ נְכֹנִ֖ים לִשְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֑ים אַֽל־תִּגְּשׁ֖וּ אֶל־אִשָּֽׁה׃

καὶ εἶπεν τῷ λαῷ γίνεσθε ἕτοιμοι τρεῖς ἡμέρας μὴ προσέλθητε γυναικί

ait ad eos : Estote parati in diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris.

ወይቤ ፡ ለሕዝብ ፡ ተደለው ፡ ለሠሉስ ፡ ዕለት ፡ ወኢትቅረቡ ፡ አንስተ ።

וַיְהִי֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיֹ֣ת הַבֹּ֗קֶר וַיְהִי֩ קֹלֹ֨ת וּבְרָקִ֜ים וְעָנָ֤ן כָּבֵד֙ עַל־הָהָ֔ר וְקֹ֥ל שֹׁפָ֖ר חָזָ֣ק מְאֹ֑ד וַיֶּחֱרַ֥ד כׇּל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בַּֽמַּחֲנֶֽה׃

ἐγένετο δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γενηθέντος πρὸς ὄρθρον καὶ ἐγίνοντο φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ νεφέλη γνοφώδης ἐπ’ ὄρους Σινα φωνὴ τῆς σάλπιγγος ἤχει μέγα καὶ ἐπτοήθη πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐν τῇ παρεμβολῇ

Jamque advenerat tertius dies, et mane inclaruerat : et ecce coeperunt audiri tonitrua, ac micare fulgura, et nubes densissima operire montem, clangorque buccinae vehementius perstrepebat : et timuit populus qui erat in castris.

ወአመ ፡ ሣልስት ፡ ዕለት ፡ ገይሰክሙ ፡ በጽባሕ ፡ ወናሁ ፡ ትሰምዑ ፡ ቃለ ፡ ወመብረቀ ፡ ወደመና ፡ ወጊሜ ፡ በደብሩ ፡ ለሲና ፡ ቃለ ፡ መጥቅዕ ፡ ዐቢይ ፡ ድምፅ ፡ ወደንገፀ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ በውስተ ፡ ትዕይንት ።

וַיּוֹצֵ֨א מֹשֶׁ֧ה אֶת־הָעָ֛ם לִקְרַ֥את הָֽאֱלֹהִ֖ים מִן־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיִּֽתְיַצְּב֖וּ בְּתַחְתִּ֥ית הָהָֽר׃

καὶ ἐξήγαγεν Μωυσῆς τὸν λαὸν εἰς συνάντησιν τοῦ θεοῦ ἐκ τῆς παρεμβολῆς καὶ παρέστησαν ὑπὸ τὸ ὄρος

Cumque eduxisset eos Moyses in occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radices montis.

ወአውፅአ ፡ ሙሴ ፡ ሕዝበ ፡ ይትራከብ ፡ ምስለ ፡ ፈጣሪ ፡ እምትዕይንት ፡ ወበጽሑ ፡ ኀበ ፡ ደብር ።

וְהַ֤ר סִינַי֙ עָשַׁ֣ן כֻּלּ֔וֹ מִ֠פְּנֵ֠י אֲשֶׁ֨ר יָרַ֥ד עָלָ֛יו יְהֹוָ֖ה בָּאֵ֑שׁ וַיַּ֤עַל עֲשָׁנוֹ֙ כְּעֶ֣שֶׁן הַכִּבְשָׁ֔ן וַיֶּחֱרַ֥ד כׇּל־הָהָ֖ר מְאֹֽד׃

τὸ δὲ ὄρος τὸ Σινα ἐκαπνίζετο ὅλον διὰ τὸ καταβεβηκέναι ἐπ’ αὐτὸ τὸν θεὸν ἐν πυρί καὶ ἀνέβαινεν ὁ καπνὸς ὡς καπνὸς καμίνου καὶ ἐξέστη πᾶς ὁ λαὸς σφόδρα

Totus autem mons Sinai fumabat, eo quod descendisset Dominus super eum in igne : et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace, eratque omnis mons terribilis.

ወደብረ ፡ ሲና ፡ ይጠይስ ፡ ኵለንታሁ ፡ እስመ ፡ ወረደ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውሰቴታ ፡ በእሳት ፡ ወይወፅእ ፡ በውስቴታ ፡ ከመ ፡ ጢስ ፡ ዘእምእቶን ፡ ወደንገፀ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ጥቀ ።

וַֽיְהִי֙ ק֣וֹל הַשֹּׁפָ֔ר הוֹלֵ֖ךְ וְחָזֵ֣ק מְאֹ֑ד מֹשֶׁ֣ה יְדַבֵּ֔ר וְהָאֱלֹהִ֖ים יַעֲנֶ֥נּוּ בְקֽוֹל׃

ἐγίνοντο δὲ αἱ φωναὶ τῆς σάλπιγγος προβαίνουσαι ἰσχυρότεραι σφόδρα Μωυσῆς ἐλάλει ὁ δὲ θεὸς ἀπεκρίνατο αὐτῷ φωνῇ

Et sonitus buccinae paulatim crescebat in majus, et prolixius tendebatur : Moyses loquebatur, et Deus respondebat ei.

ወይደምፅ ፡ ድምፀ ፡ መጥቅዕ ፡ እንዘ ፡ ይበልሕ ፡ ይኄይል ፡ ጥቀ ፡ ወሙሴ ፡ ይትናገር ፡ ወእግዚአብሔር ፡ ያወሥኦ ፡ በቃሉ ።

וַיֵּ֧רֶד יְהֹוָ֛ה עַל־הַ֥ר סִינַ֖י אֶל־רֹ֣אשׁ הָהָ֑ר וַיִּקְרָ֨א יְהֹוָ֧ה לְמֹשֶׁ֛ה אֶל־רֹ֥אשׁ הָהָ֖ר וַיַּ֥עַל מֹשֶֽׁה׃

κατέβη δὲ κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινα ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους καὶ ἐκάλεσεν κύριος Μωυσῆν ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους καὶ ἀνέβη Μωυσῆς

Descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moysen in cacumen ejus. Quo cum ascendisset,

ወወረደ ፡ እግዚአብሔር ፡ ደብረ ፡ ሲና ፡ ውስተ ፡ ከተማሁ ፡ ለደብር ፡ ወዐርገ ፡ ሙሴ ።

וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה רֵ֖ד הָעֵ֣ד בָּעָ֑ם פֶּן־יֶהֶרְס֤וּ אֶל־יְהֹוָה֙ לִרְא֔וֹת וְנָפַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ רָֽב׃

καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Μωυσῆν λέγων καταβὰς διαμάρτυραι τῷ λαῷ μήποτε ἐγγίσωσιν πρὸς τὸν θεὸν κατανοῆσαι καὶ πέσωσιν ἐξ αὐτῶν πλῆθος

dixit ad eum : Descende, et contestare populum : ne forte velit transcendere terminos ad videndum Dominum, et pereat ex eis plurima multitudo.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ረድ ፡ ወአይድዖሙ ፡ ለሕዝብ ፡ ኢይቅረቡ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለጠይቆ ፡ ኢይደቅ ፡ በውስቴቶሙ ፡ ብዙኅ ።

וְגַ֧ם הַכֹּהֲנִ֛ים הַנִּגָּשִׁ֥ים אֶל־יְהֹוָ֖ה יִתְקַדָּ֑שׁוּ פֶּן־יִפְרֹ֥ץ בָּהֶ֖ם יְהֹוָֽה׃

καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ ἐγγίζοντες κυρίῳ τῷ θεῷ ἁγιασθήτωσαν μήποτε ἀπαλλάξῃ ἀπ’ αὐτῶν κύριος

Sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat eos.

ወሠዋዕት ፡ እለ ፡ ይቄርቡ ፡ ለእግዚእ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይትባረኩ ፡ ኢይኅለቅ ፡ እምላዕሌሆሙ ፡ እግዚአብሔር ።

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל־יְהֹוָ֔ה לֹא־יוּכַ֣ל הָעָ֔ם לַעֲלֹ֖ת אֶל־הַ֣ר סִינָ֑י כִּֽי־אַתָּ֞ה הַעֵדֹ֤תָה בָּ֙נוּ֙ לֵאמֹ֔ר הַגְבֵּ֥ל אֶת־הָהָ֖ר וְקִדַּשְׁתּֽוֹ׃

καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς τὸν θεόν οὐ δυνήσεται ὁ λαὸς προσαναβῆναι πρὸς τὸ ὄρος τὸ Σινα σὺ γὰρ διαμεμαρτύρησαι ἡμῖν λέγων ἀφόρισαι τὸ ὄρος καὶ ἁγίασαι αὐτό

Dixitque Moyses ad Dominum : Non poterit vulgus ascendere in montem Sinai : tu enim testificatus es, et jussisti, dicens : Pone terminos circa montem, et sanctifica illum.

ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ኢይክል ፡ ሕዝብ ፡ ዐሪገ ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ ሲና ፡ እስመ ፡ አስማዕከነ ፡ ወትቤለነ ፡ ኢትልክፉ ፡ ደብረ ፡ ወትባርክዎ ።

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו יְהֹוָה֙ לֶךְ־רֵ֔ד וְעָלִ֥יתָ אַתָּ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן עִמָּ֑ךְ וְהַכֹּהֲנִ֣ים וְהָעָ֗ם אַל־יֶֽהֶרְס֛וּ לַעֲלֹ֥ת אֶל־יְהֹוָ֖ה פֶּן־יִפְרׇץ־בָּֽם׃

εἶπεν δὲ αὐτῷ κύριος βάδιζε κατάβηθι καὶ ἀνάβηθι σὺ καὶ Ααρων μετὰ σοῦ οἱ δὲ ἱερεῖς καὶ ὁ λαὸς μὴ βιαζέσθωσαν ἀναβῆναι πρὸς τὸν θεόν μήποτε ἀπολέσῃ ἀπ’ αὐτῶν κύριος

Cui ait Dominus : Vade, descende : ascendesque tu, et Aaron tecum : sacerdotes autem et populus ne transeant terminos, nec ascendant ad Dominum, ne forte interficiat illos.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ሑር ፡ ወረድ ፡ ወዕረግ ፡ አንተ ፡ ወአሮን ፡ ምስሌከ ፤ ወሠዋዕት[ሰ] ፡ [ወሕዝብ ፡] ኢይትኀየሉ ፡ ዐሪገ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፤ ያሐጕል ፡ እግዚአብሔር ፡ እምውስቴቶሙ ።

וַיֵּ֥רֶד מֹשֶׁ֖ה אֶל־הָעָ֑ם וַיֹּ֖אמֶר אֲלֵהֶֽם׃ {ס}

κατέβη δὲ Μωυσῆς πρὸς τὸν λαὸν καὶ εἶπεν αὐτοῖς

Descenditque Moyses ad populum, et omnia narravit eis.

ወወረደ ፡ ሙሴ ፡ ኀበ ፡ ሕዝብ ፡ ወይቤሎሙ ።