出埃及記 第 32 章｜4 種原文並排

וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי־בֹשֵׁ֥שׁ מֹשֶׁ֖ה לָרֶ֣דֶת מִן־הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל־אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם׀ עֲשֵׂה־לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֤ר יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי־זֶ֣ה׀ מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה־הָ֥יָה לֽוֹ׃

καὶ ἰδὼν ὁ λαὸς ὅτι κεχρόνικεν Μωυσῆς καταβῆναι ἐκ τοῦ ὄρους συνέστη ὁ λαὸς ἐπὶ Ααρων καὶ λέγουσιν αὐτῷ ἀνάστηθι καὶ ποίησον ἡμῖν θεούς οἳ προπορεύσονται ἡμῶν ὁ γὰρ Μωυσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ

Videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moyses, congregatus adversus Aaron, dixit : Surge, fac nobis deos, qui nos praecedant : Moysi enim huic viro, qui nos eduxit de terra Aegypti, ignoramus quid acciderit.

ወሶበ ፡ ርእየ ፡ ሕዝብ ፡ ከመ ፡ ጐንደየ ፡ ሙሴ ፡ ወሪደ ፡ እምደብር ፡ ተንሥአ ፡ ሕዝብ ፡ ላዕለ ፡ አሮን ፡ ወይቤልዎ ፡ ተንሥእ ፡ ወግበር ፡ ለነ ፡ አማልክተ ፡ እለ ፡ የሐውሩ ፡ ቅድሜነ ፡ እስመ ፡ ዝክቱ ፡ ብእሲ ፡ ሙሴ ፡ ዘአውፅአነ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ፡ ኢናአምር ፡ ምንተ ፡ ኮነ ።

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אַהֲרֹ֔ן פָּֽרְקוּ֙ נִזְמֵ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁר֙ בְּאׇזְנֵ֣י נְשֵׁיכֶ֔ם בְּנֵיכֶ֖ם וּבְנֹתֵיכֶ֑ם וְהָבִ֖יאוּ אֵלָֽי׃

καὶ λέγει αὐτοῖς Ααρων περιέλεσθε τὰ ἐνώτια τὰ χρυσᾶ τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν τῶν γυναικῶν ὑμῶν καὶ θυγατέρων καὶ ἐνέγκατε πρός με

Dixitque ad eos Aaron : Tollite inaures aureas de uxorum, filiorumque et filiarum vestrarum auribus, et afferte ad me.

ወይቤሎሙ ፡ አሮን ፡ ንሥኡ ፡ ሰርጐ ፡ [ወርቅ ፡] ዘውስተ ፡ እዝነ ፡ አንስቲያክሙ ፡ ወአዋልዲክሙ ፡ ወአምጽኡ ፡ ኀቤየ ።

וַיִּתְפָּֽרְקוּ֙ כׇּל־הָעָ֔ם אֶת־נִזְמֵ֥י הַזָּהָ֖ב אֲשֶׁ֣ר בְּאׇזְנֵיהֶ֑ם וַיָּבִ֖יאוּ אֶֽל־אַהֲרֹֽן׃

καὶ περιείλαντο πᾶς ὁ λαὸς τὰ ἐνώτια τὰ χρυσᾶ τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν καὶ ἤνεγκαν πρὸς Ααρων

Fecitque populus quae jusserat, deferens inaures ad Aaron.

ወነሥኡ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ሰርጐ ፡ ዘውስተ ፡ አእዛኒሆሙ ፡ ወአምጽኡ ፡ ኀበ ፡ አሮን ።

וַיִּקַּ֣ח מִיָּדָ֗ם וַיָּ֤צַר אֹתוֹ֙ בַּחֶ֔רֶט וַֽיַּעֲשֵׂ֖הוּ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

καὶ ἐδέξατο ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἔπλασεν αὐτὰ ἐν τῇ γραφίδι καὶ ἐποίησεν αὐτὰ μόσχον χωνευτὸν καὶ εἶπεν οὗτοι οἱ θεοί σου Ισραηλ οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου

Quas cum ille accepisset, formavit opere fusorio, et fecit ex eis vitulum conflatilem : dixeruntque : Hi sunt dii tui Israël, qui te eduxerunt de terra Aegypti.

ወተመጠወ ፡ እምእደዊሆሙ ፡ ወመሰሎ ፡ በሥዕል ፡ ወገብሮ ፡ ላህመ ፡ ስብኮ ፡ ወይቤሉ ፡ እሉ ፡ እሙንቱ ፡ አማልክቲከ ፡ እስራኤል ፡ እለ ፡ አውፅኡከ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ።

וַיַּ֣רְא אַהֲרֹ֔ן וַיִּ֥בֶן מִזְבֵּ֖חַ לְפָנָ֑יו וַיִּקְרָ֤א אַֽהֲרֹן֙ וַיֹּאמַ֔ר חַ֥ג לַיהֹוָ֖ה מָחָֽר׃

καὶ ἰδὼν Ααρων ᾠκοδόμησεν θυσιαστήριον κατέναντι αὐτοῦ καὶ ἐκήρυξεν Ααρων λέγων ἑορτὴ τοῦ κυρίου αὔριον

Quod cum vidisset Aaron, aedificavit altare coram eo, et praeconis voce clamavit dicens : Cras solemnitas Domini est.

ወሶበ ፡ ርእየ ፡ ኤሮን ፡ ነደቀ ፡ ምሥዋዐ ፡ አንጻሮ ፡ ወአዖደ ፡ አሮን ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ በዓለ ፡ እግዚእ ፡ ጌሠመ ።

וַיַּשְׁכִּ֙ימוּ֙ מִֽמׇּחֳרָ֔ת וַיַּעֲל֣וּ עֹלֹ֔ת וַיַּגִּ֖שׁוּ שְׁלָמִ֑ים וַיֵּ֤שֶׁב הָעָם֙ לֶֽאֱכֹ֣ל וְשָׁת֔וֹ וַיָּקֻ֖מוּ לְצַחֵֽק׃ {פ}

καὶ ὀρθρίσας τῇ ἐπαύριον ἀνεβίβασεν ὁλοκαυτώματα καὶ προσήνεγκεν θυσίαν σωτηρίου καὶ ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἀνέστησαν παίζειν

Surgentesque mane, obtulerunt holocausta, et hostias pacificas, et sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere.

ወጌሠ ፡ አሮን ፡ በሳኒታ ፡ ወአዕረገ ፡ መሥዋዕተ ፡ ወአብአ ፡ ቍርባነ ፡ ዘመሥዋዕተ ፡ ፍርቃን ፡ ወነበረ ፡ ሕዝብ ፡ ወይበልዑ ፡ ወይሰትዩ ፡ ወተንሥኡ ፡ ይትወነዩ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה לֶךְ־רֵ֕ד כִּ֚י שִׁחֵ֣ת עַמְּךָ֔ אֲשֶׁ֥ר הֶעֱלֵ֖יתָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων βάδιζε τὸ τάχος ἐντεῦθεν κατάβηθι ἠνόμησεν γὰρ ὁ λαός σου οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου

Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : Vade, descende : peccavit populus tuus, quem eduxisti de terra Aegypti.

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፡ ሑር ፡ ወአፍጥን ፡ ወሪደ ፡ እምዝየ ፡ እስመ ፡ አበሱ ፡ ሕዝብከ ፡ ዘአውፃእከ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ።

סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן־הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ם עָשׂ֣וּ לָהֶ֔ם עֵ֖גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיִּשְׁתַּֽחֲווּ־לוֹ֙ וַיִּזְבְּחוּ־ל֔וֹ וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς ἐποίησαν ἑαυτοῖς μόσχον καὶ προσκεκυνήκασιν αὐτῷ καὶ τεθύκασιν αὐτῷ καὶ εἶπαν οὗτοι οἱ θεοί σου Ισραηλ οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου

Recesserunt cito de via, quam ostendisti eis : feceruntque sibi vitulum conflatilem, et adoraverunt, atque immolantes ei hostias, dixerunt : Isti sunt dii tui Israël, qui te eduxerunt de terra Aegypti.

ወዐለው ፡ ፍጡነ ፡ እምነ ፡ ፍኖት ፡ እንተ ፡ አዘዝካሆሙ ፡ ወገብሩ ፡ ሎሙ ፡ ላህመ ፡ ወሰገዱ ፡ ሎቱ ፡ ወሦዑ ፡ ሎቱ ፡ ወይቤሉ ፡ እሉ ፡ እሙንቱ ፡ አማልክቲከ ፡ እስራኤል ፡ እለ ፡ አውፅኡከ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ።

וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה רָאִ֙יתִי֙ אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְהִנֵּ֥ה עַם־קְשֵׁה־עֹ֖רֶף הֽוּא׃

Rursumque ait Dominus ad Moysen : Cerno quod populus iste durae cervicis sit :

ወይእዜኒ ፡ ኅድገኒ ፡ ወተምዒዕየ ፡ በመዐትየ ፡ እጥስዮሙ ፡ ወእሬስየከ ፡ ውስተ ፡ ሕዝብ ፡ ዐቢይ ።

וְעַתָּה֙ הַנִּ֣יחָה לִּ֔י וְיִֽחַר־אַפִּ֥י בָהֶ֖ם וַאֲכַלֵּ֑ם וְאֶֽעֱשֶׂ֥ה אוֹתְךָ֖ לְג֥וֹי גָּדֽוֹל׃

καὶ νῦν ἔασόν με καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ εἰς αὐτοὺς ἐκτρίψω αὐτοὺς καὶ ποιήσω σὲ εἰς ἔθνος μέγα

dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos, faciamque te in gentem magnam.

ወሰአለ ፡ ሙሴ ፡ ቅድመ ፡ አምላኩ ፡ ወይቤ ፡ ለምንት ፡ እግዚኦ ፡ መዐተ ፡ ትትመዓዕ ፡ ላዕለ ፡ ሕዝብከ ፡ ዘአውፃእከ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ፡ በኀይል ፡ ልዑል ፡ ወበመዝራዕት ፡ ዐቢይ ።

וַיְחַ֣ל מֹשֶׁ֔ה אֶת־פְּנֵ֖י יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר לָמָ֤ה יְהֹוָה֙ יֶחֱרֶ֤ה אַפְּךָ֙ בְּעַמֶּ֔ךָ אֲשֶׁ֤ר הוֹצֵ֙אתָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּכֹ֥חַ גָּד֖וֹל וּבְיָ֥ד חֲזָקָֽה׃

καὶ ἐδεήθη Μωυσῆς ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ καὶ εἶπεν ἵνα τί κύριε θυμοῖ ὀργῇ εἰς τὸν λαόν σου οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν ἰσχύι μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ

Moyses autem orabat Dominum Deum suum, dicens : Cur, Domine, irascitur furor tuus contra populum tuum, quem eduxisti de terra Aegypti, in fortitudine magna, et in manu robusta ?

ከመ ፡ ኢይበሉ ፡ ግብጽ ፡ በእኩይ ፡ ኤውፅኦሙ ፡ ከመ ፡ ይቅትሎሙ ፡ በውስተ ፡ አድባር ፡ ወያጥፍኦሙ ፡ እምውስተ ፡ ምድር ፡ አቍርር ፡ መዓተከ ፡ ዘተምዕዕከ ፡ ወመሓሬ ፡ ኩን ፡ ላዕለ ፡ እከዮሙ ፡ ለሕዝብከ ።

לָ֩מָּה֩ יֹאמְר֨וּ מִצְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר בְּרָעָ֤ה הֽוֹצִיאָם֙ לַהֲרֹ֤ג אֹתָם֙ בֶּֽהָרִ֔ים וּ֨לְכַלֹּתָ֔ם מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה שׁ֚וּב מֵחֲר֣וֹן אַפֶּ֔ךָ וְהִנָּחֵ֥ם עַל־הָרָעָ֖ה לְעַמֶּֽךָ׃

μήποτε εἴπωσιν οἱ Αἰγύπτιοι λέγοντες μετὰ πονηρίας ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἀποκτεῖναι ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς παῦσαι τῆς ὀργῆς τοῦ θυμοῦ σου καὶ ἵλεως γενοῦ ἐπὶ τῇ κακίᾳ τοῦ λαοῦ σου

Ne quaeso dicant Aegyptii : Callide eduxit eos, ut interficeret in montibus, et deleret e terra : quiescat ira tua, et esto placabilis super nequitia populi tui.

ተዘከር ፡ አብርሃምሃ ፡ ወይስሐቅሃ ፡ ወያዕቆብሃ ፡ አግብርቲከ ፡ እለ ፡ መሐልከ ፡ ሎሙ ፡ በርእስከ ፡ ወትቤሎሙ ፡ ብዙኀ ፡ አበዝኆ ፡ ለዘርእክሙ ፡ ከመ ፡ ከዋክብተ ፡ ሰማይ ፡ በብዝኅ ፡ ወኵሎ ፡ ዘንተ ፡ እሁብ ፡ ለዘርእክሙ ፡ ወይምልክዋ ፡ ለዓለም ።

זְכֹ֡ר לְאַבְרָהָם֩ לְיִצְחָ֨ק וּלְיִשְׂרָאֵ֜ל עֲבָדֶ֗יךָ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֣עְתָּ לָהֶם֮ בָּךְ֒ וַתְּדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם אַרְבֶּה֙ אֶֽת־זַרְעֲכֶ֔ם כְּכוֹכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם וְכׇל־הָאָ֨רֶץ הַזֹּ֜את אֲשֶׁ֣ר אָמַ֗רְתִּי אֶתֵּן֙ לְזַרְעֲכֶ֔ם וְנָחֲל֖וּ לְעֹלָֽם׃

μνησθεὶς Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ τῶν σῶν οἰκετῶν οἷς ὤμοσας κατὰ σεαυτοῦ καὶ ἐλάλησας πρὸς αὐτοὺς λέγων πολυπληθυνῶ τὸ σπέρμα ὑμῶν ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει καὶ πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην ἣν εἶπας δοῦναι τῷ σπέρματι αὐτῶν καὶ καθέξουσιν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα

Recordare Abraham, Isaac, et Israël servorum tuorum, quibus jurasti per temetipsum, dicens : Multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli ; et universam terram hanc, de qua locutus sum, dabo semini vestro, et possidebitis eam semper.

ወሰረየ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእንተ ፡ እኪት ፡ እንተ ፡ ይቤ ፡ ይግበር ፡ ላዕለ ፡ ሕዝቡ ።

וַיִּנָּ֖חֶם יְהֹוָ֑ה עַל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר לַעֲשׂ֥וֹת לְעַמּֽוֹ׃ {פ}

καὶ ἱλάσθη κύριος περὶ τῆς κακίας ἧς εἶπεν ποιῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ

Placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum.

ወተመይጠ ፡ ሙሴ ፡ ወወረደ ፡ እምውስተ ፡ ደብር ፡ ወ፪ጽላተ ፡ ዘትእዛዝ ፡ ውስተ ፡ እደዊሁ ፡ ጽላት ፡ ዘእብን ፡ ጽሑፋት ፡ እንተ ፡ ክልኤ ፡ ገበዋቲሆን ፡ እንተ ፡ ለፌኒ ፡ ወእንተ ፡ ለፌኒ ፡ ጽሑፋት ።

וַיִּ֜פֶן וַיֵּ֤רֶד מֹשֶׁה֙ מִן־הָהָ֔ר וּשְׁנֵ֛י לֻחֹ֥ת הָעֵדֻ֖ת בְּיָד֑וֹ לֻחֹ֗ת כְּתֻבִים֙ מִשְּׁנֵ֣י עֶבְרֵיהֶ֔ם מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה הֵ֥ם כְּתֻבִֽים׃

καὶ ἀποστρέψας Μωυσῆς κατέβη ἀπὸ τοῦ ὄρους καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ πλάκες λίθιναι καταγεγραμμέναι ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν αὐτῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἦσαν γεγραμμέναι

Et reversus est Moyses de monte, portans duas tabulas testimonii in manu sua, scriptas ex utraque parte,

ወጽላቶን ፡ ግብረተ ፡ እግዚእ ፡ እማንቱ ፡ ወጽሕፈቶንሂ ፡ ጽሕፈተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውእቱ ፡ ግሉፍ ፡ ውስተ ፡ ጽሌሁ ።

וְהַ֨לֻּחֹ֔ת מַעֲשֵׂ֥ה אֱלֹהִ֖ים הֵ֑מָּה וְהַמִּכְתָּ֗ב מִכְתַּ֤ב אֱלֹהִים֙ ה֔וּא חָר֖וּת עַל־הַלֻּחֹֽת׃

καὶ αἱ πλάκες ἔργον θεοῦ ἦσαν καὶ ἡ γραφὴ γραφὴ θεοῦ ἐστιν κεκολαμμένη ἐν ταῖς πλαξίν

et factas opere Dei : scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis.

ወሰሚዖ ፡ ዮሳዕ ፡ ቃለ ፡ ሕዝብ ፡ እንዘ ፡ ይጸርሑ ፡ ይቤሎ ፡ ለሙሴ ፡ [ድ]ምፀ ፡ ፀባኢት ፡ ውስተ ፡ ትዕይንት ።

וַיִּשְׁמַ֧ע יְהוֹשֻׁ֛עַ אֶת־ק֥וֹל הָעָ֖ם בְּרֵעֹ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה ק֥וֹל מִלְחָמָ֖ה בַּֽמַּחֲנֶֽה׃

καὶ ἀκούσας Ἰησοῦς τὴν φωνὴν τοῦ λαοῦ κραζόντων λέγει πρὸς Μωυσῆν φωνὴ πολέμου ἐν τῇ παρεμβολῇ

Audiens autem Josue tumultum populi vociferantis, dixit ad Moysen : Ululatus pugnae auditur in castris.

ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ኢኮነ ፡ ዝንቱ ፡ ድምፅ ፡ ዘመላእክት ፡ እለ ፡ ይትኄየሉ ፡ ወኢኮነ ፡ ድምፀ ፡ መላእክተ ፡ ፀብእ ፡ አላ ፡ ድምፀ ፡ መላእክቱ ፡ ለወይን ፡ እሰምዕ ፡ አንሰ ።

וַיֹּ֗אמֶר אֵ֥ין קוֹל֙ עֲנ֣וֹת גְּבוּרָ֔ה וְאֵ֥ין ק֖וֹל עֲנ֣וֹת חֲלוּשָׁ֑ה ק֣וֹל עַנּ֔וֹת אָנֹכִ֖י שֹׁמֵֽעַ׃

καὶ λέγει οὐκ ἔστιν φωνὴ ἐξαρχόντων κατ’ ἰσχὺν οὐδὲ φωνὴ ἐξαρχόντων τροπῆς ἀλλὰ φωνὴν ἐξαρχόντων οἴνου ἐγὼ ἀκούω

Qui respondit : Non est clamor adhortantium ad pugnam, neque vociferatio compellentium ad fugam : sed vocem cantantium ego audio.

ወሶበ ፡ ቀርበ ፡ ሙሴ ፡ ለትዕይንት ፡ ርእዮ ፡ ለውእቱ ፡ ላህም ፡ ወተውኔት ፡ ወተምዕዐ ፡ ሙሴ ፡ ወገደፎን ፡ እምውስተ ፡ እደዊሁ ፡ ለእልክቱ ፡ ክልኤ ፡ ጽላት ፡ ወቀጥቀጦን ፡ በታሕተ ፡ ደብር ።

וַֽיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר קָרַב֙ אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיַּ֥רְא אֶת־הָעֵ֖גֶל וּמְחֹלֹ֑ת וַיִּֽחַר־אַ֣ף מֹשֶׁ֗ה וַיַּשְׁלֵ֤ךְ מִיָּדָו֙ אֶת־הַלֻּחֹ֔ת וַיְשַׁבֵּ֥ר אֹתָ֖ם תַּ֥חַת הָהָֽר׃

καὶ ἡνίκα ἤγγιζεν τῇ παρεμβολῇ ὁρᾷ τὸν μόσχον καὶ τοὺς χορούς καὶ ὀργισθεὶς θυμῷ Μωυσῆς ἔρριψεν ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτοῦ τὰς δύο πλάκας καὶ συνέτριψεν αὐτὰς ὑπὸ τὸ ὄρος

Cumque appropinquasset ad castra, vidit vitulum, et choros : iratusque valde, projecit de manu tabulas, et confregit eas ad radicem montis :

ወነሥኦ ፡ ለውእቱ ፡ ላህም ፡ ዘገብሩ ፡ ወአውዐዮ ፡ በእሳት ፡ ወሐረጾ ፡ ወአድቀቆ ፡ ወዘረዎ ፡ ውስተ ፡ ማይ ፡ ወአስተዮሙ ፡ ኪያሁ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ።

וַיִּקַּ֞ח אֶת־הָעֵ֨גֶל אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ וַיִּשְׂרֹ֣ף בָּאֵ֔שׁ וַיִּטְחַ֖ן עַ֣ד אֲשֶׁר־דָּ֑ק וַיִּ֙זֶר֙ עַל־פְּנֵ֣י הַמַּ֔יִם וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

καὶ λαβὼν τὸν μόσχον ὃν ἐποίησαν κατέκαυσεν αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ κατήλεσεν αὐτὸν λεπτὸν καὶ ἔσπειρεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἐπότισεν αὐτὸ τοὺς υἱοὺς Ισραηλ

arripiensque vitulum quem fecerant, combussit, et contrivit usque ad pulverem, quem sparsit in aquam, et dedit ex eo potum filiis Israël.

ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ለአሮን ፡ ምንተ ፡ ረሰይከ ፡ ዘንተ ፡ ሕዝበ ፡ ከመ ፡ ታምጽእ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ኀጢአተ ፡ ዐቢየ ።

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן מֶֽה־עָשָׂ֥ה לְךָ֖ הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה כִּֽי־הֵבֵ֥אתָ עָלָ֖יו חֲטָאָ֥ה גְדֹלָֽה׃

καὶ εἶπεν Μωυσῆς τῷ Ααρων τί ἐποίησέν σοι ὁ λαὸς οὗτος ὅτι ἐπήγαγες ἐπ’ αὐτοὺς ἁμαρτίαν μεγάλην

Dixitque ad Aaron : Quid tibi fecit hic populus, ut induceres super eum peccatum maximum ?

ወይቤሎ ፡ አሮን ፡ ለሙሴ ፡ ኢተትመዓዕ ፡ እግዚእየ ፡ ለሊከ ፡ ታአምር ፡ ግዕዞሙ ፡ ለዝንቱ ፡ ሕዝብ ።

וַיֹּ֣אמֶר אַהֲרֹ֔ן אַל־יִ֥חַר אַ֖ף אֲדֹנִ֑י אַתָּה֙ יָדַ֣עְתָּ אֶת־הָעָ֔ם כִּ֥י בְרָ֖ע הֽוּא׃

καὶ εἶπεν Ααρων πρὸς Μωυσῆν μὴ ὀργίζου κύριε σὺ γὰρ οἶδας τὸ ὅρμημα τοῦ λαοῦ τούτου

Cui ille respondit : Ne indignetur dominus meus : tu enim nosti populum istum, quod pronus sit ad malum :

ሶበ ፡ ይቤሉኒ ፡ ግበር ፡ ለነ ፡ አማልክተ ፡ እለ ፡ የሐውሩ ፡ ቅድሜነ ፡ እስመ ፡ ዝክቱ ፡ ብእሲ ፡ ሙሴ ፡ ዘአውፅአነ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ፡ ኢናአምር ፡ ምንተ ፡ ኮነ ፤

וַיֹּ֣אמְרוּ לִ֔י עֲשֵׂה־לָ֣נוּ אֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יֵלְכ֖וּ לְפָנֵ֑ינוּ כִּי־זֶ֣ה׀ מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה־הָ֥יָה לֽוֹ׃

λέγουσιν γάρ μοι ποίησον ἡμῖν θεούς οἳ προπορεύσονται ἡμῶν ὁ γὰρ Μωυσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ

dixerunt mihi : Fac nobis deos, qui nos praecedant : huic enim Moysi, qui nos eduxit de terra Aegypti, nescimus quid acciderit.

ወእቤሎሙ ፡ ዘቦ ፡ እምኔክሙ ፡ ወርቀ ፡ አምጽኡ ፡ ወአምጽኡ ፡ ወወሀቡኒ ፡ ወወረውክዎ ፡ ውስተ ፡ እሳት ፡ ወወፅአ ፡ ዝንቱ ፡ ላህም ።

וָאֹמַ֤ר לָהֶם֙ לְמִ֣י זָהָ֔ב הִתְפָּרָ֖קוּ וַיִּתְּנוּ־לִ֑י וָאַשְׁלִכֵ֣הוּ בָאֵ֔שׁ וַיֵּצֵ֖א הָעֵ֥גֶל הַזֶּֽה׃

καὶ εἶπα αὐτοῖς εἴ τινι ὑπάρχει χρυσία περιέλεσθε καὶ ἔδωκάν μοι καὶ ἔρριψα εἰς τὸ πῦρ καὶ ἐξῆλθεν ὁ μόσχος οὗτος

Quibus ego dixi : Quis vestrum habet aurum ? Tulerunt, et dederunt mihi : et projeci illud in ignem, egressusque est hic vitulus.

ወሶበ ፡ ርእየ ፡ ሙሴ ፡ ከመ ፡ ዐለው ፡ ሕዝብ ፡ ወአዕለዎሙ ፡ አሮን ፡ ወኮኑ ፡ ሣሕቀ ፡ ለጸላእቶሙ ፤

וַיַּ֤רְא מֹשֶׁה֙ אֶת־הָעָ֔ם כִּ֥י פָרֻ֖עַ ה֑וּא כִּֽי־פְרָעֹ֣ה אַהֲרֹ֔ן לְשִׁמְצָ֖ה בְּקָמֵיהֶֽם׃

καὶ ἰδὼν Μωυσῆς τὸν λαὸν ὅτι διεσκέδασται διεσκέδασεν γὰρ αὐτοὺς Ααρων ἐπίχαρμα τοῖς ὑπεναντίοις αὐτῶν

Videns ergo Moyses populum quod esset nudatus (spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis, et inter hostes nudum constituerat),

ወቆመ ፡ ሙሴ ፡ ውስተ ፡ አንቀጸ ፡ ትዕይንት ፡ ወይቤ ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይምጻእ ፡ ኀቤየ ፡ ወተጋብኡ ፡ ኀቤሁ ፡ ኵሎሙ ፡ ደቂቀ ፡ ሌዊ ።

וַיַּעֲמֹ֤ד מֹשֶׁה֙ בְּשַׁ֣עַר הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י לַיהֹוָ֖ה אֵלָ֑י וַיֵּאָסְפ֥וּ אֵלָ֖יו כׇּל־בְּנֵ֥י לֵוִֽי׃

ἔστη δὲ Μωυσῆς ἐπὶ τῆς πύλης τῆς παρεμβολῆς καὶ εἶπεν τίς πρὸς κύριον ἴτω πρός με συνῆλθον οὖν πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ Λευι

et stans in porta castrorum, ait : Si quis est Domini, jungatur mihi. Congregatique sunt ad eum omnes filii Levi :

ወይቤሎሙ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ ይጹር ፡ ሰይፎ ፡ ወብጽሑ ፡ እምአንቀጽ ፡ እስከ ፡ አንቀጸ ፡ ትዕይንት ፡ ወአሐዱ ፡ አሐዱ ፡ ይቅትል ፡ እኁሁ ፡ ወአሐዱ ፡ አሐዱ ፡ ይቅትል ፡ ካልኦ ፡ ወአሐዱ ፡ አሐዱ ፡ ይቅትል ፡ ዘቅሩቡ ።

וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שִׂ֥ימוּ אִישׁ־חַרְבּ֖וֹ עַל־יְרֵכ֑וֹ עִבְר֨וּ וָשׁ֜וּבוּ מִשַּׁ֤עַר לָשַׁ֙עַר֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה וְהִרְג֧וּ אִֽישׁ־אֶת־אָחִ֛יו וְאִ֥ישׁ אֶת־רֵעֵ֖הוּ וְאִ֥ישׁ אֶת־קְרֹבֽוֹ׃

καὶ λέγει αὐτοῖς τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ θέσθε ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ῥομφαίαν ἐπὶ τὸν μηρὸν καὶ διέλθατε καὶ ἀνακάμψατε ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην διὰ τῆς παρεμβολῆς καὶ ἀποκτείνατε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἔγγιστα αὐτοῦ

quibus ait : Haec dicit Dominus Deus Israël : Ponat vir gladium super femur suum : ite, et redite de porta usque ad portam per medium castrorum, et occidat unusquisque fratrem, et amicum, et proximum suum.

ወገብሩ ፡ ደቂቀ ፡ ሌዊ ፡ በከመ ፡ ይቤሎሙ ፡ ሙሴ ፡ ወወድቀ ፡ እምውስተ ፡ ሕዝብ ፡ ይእተ ፡ አሚረ ፡ ፴፻ብእሲ ።

וַיַּֽעֲשׂ֥וּ בְנֵֽי־לֵוִ֖י כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיִּפֹּ֤ל מִן־הָעָם֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא כִּשְׁלֹ֥שֶׁת אַלְפֵ֖י אִֽישׁ׃

καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Λευι καθὰ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τρισχιλίους ἄνδρας

Feceruntque filii Levi juxta sermonem Moysi, cecideruntque in die illa quasi viginti tria millia hominum.

ወይቤሎሙ ፡ ሙሴ ፡ አንፈስክምዎ ፡ በእደዊክሙ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዮም ፡ አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ እምኔክሙ ፡ እምውሉዱ ፡ ወእምእኁሁ ፡ ከመ ፡ ትትወሀብ ፡ ላዕሌክሙ ፡ በረከት ።

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה מִלְא֨וּ יֶדְכֶ֤ם הַיּוֹם֙ לַֽיהֹוָ֔ה כִּ֛י אִ֥ישׁ בִּבְנ֖וֹ וּבְאָחִ֑יו וְלָתֵ֧ת עֲלֵיכֶ֛ם הַיּ֖וֹם בְּרָכָֽה׃

καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μωυσῆς ἐπληρώσατε τὰς χεῖρας ὑμῶν σήμερον κυρίῳ ἕκαστος ἐν τῷ υἱῷ ἢ τῷ ἀδελφῷ δοθῆναι ἐφ’ ὑμᾶς εὐλογίαν

Et ait Moyses : Consecrastis manus vestras hodie Domino, unusquisque in filio, et in fratre suo, ut detur vobis benedictio.

ወኮነ ፡ በሳኒታ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ሙሴ ፡ ለሕዝብ ፡ አንትሙ ፡ ጌገይክሙ ፡ ጌጋየ ፡ ዐቢየ ፡ ወይእዜኒ ፡ አዐርግ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ አስተስሪ ፡ ለክሙ ፡ ኀጢአተክሙ ።

וַֽיְהִי֙ מִֽמׇּחֳרָ֔ת וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל־הָעָ֔ם אַתֶּ֥ם חֲטָאתֶ֖ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה וְעַתָּה֙ אֶֽעֱלֶ֣ה אֶל־יְהֹוָ֔ה אוּלַ֥י אֲכַפְּרָ֖ה בְּעַ֥ד חַטַּאתְכֶֽם׃

καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν αὔριον εἶπεν Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν ὑμεῖς ἡμαρτήκατε ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ νῦν ἀναβήσομαι πρὸς τὸν θεόν ἵνα ἐξιλάσωμαι περὶ τῆς ἁμαρτίας ὑμῶν

Facto autem altero die, locutus est Moyses ad populum : Peccastis peccatum maximum : ascendam ad Dominum, si quomodo quivero eum deprecari pro scelere vestro.

ወገብአ ፡ ሙሴ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤ ፡ እስእለከ ፡ እግዚኦ ፡ አባሲ ፡ ዝንቱ ፡ ሕዝብ ፡ አበሳ ፡ ዐቢየ ፡ ወገብሩ ፡ አማልክተ ፡ ዘወርቅ ።

וַיָּ֧שׇׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל־יְהֹוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אָ֣נָּ֗א חָטָ֞א הָעָ֤ם הַזֶּה֙ חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֔ה וַיַּֽעֲשׂ֥וּ לָהֶ֖ם אֱלֹהֵ֥י זָהָֽב׃

ὑπέστρεψεν δὲ Μωυσῆς πρὸς κύριον καὶ εἶπεν δέομαι κύριε ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς οὗτος ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς θεοὺς χρυσοῦς

Reversusque ad Dominum, ait : Obsecro, peccavit populus iste peccatum maximum, feceruntque sibi deos aureos : aut dimitte eis hanc noxam,

ወይእዜኒ ፡ እመ ፡ ተኀደግ ፡ ሎሙ ፡ ዛተ ፡ ኀጢአተ ፡ ኅድግ ፡ ወእማእኮ ፡ ደምስስ ፡ ኪያየኒ ፡ እምነ ፡ መጽሐፍከ ፡ ዘጸሐፍከኒ ።

וְעַתָּ֖ה אִם־תִּשָּׂ֣א חַטָּאתָ֑ם וְאִם־אַ֕יִן מְחֵ֣נִי נָ֔א מִֽסִּפְרְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר כָּתָֽבְתָּ׃

καὶ νῦν εἰ μὲν ἀφεῖς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ἄφες εἰ δὲ μή ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου σου ἧς ἔγραψας

aut si non facis, dele me de libro tuo quem scripsisti.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ለዝክቱ ፡ ዘአበሰ ፡ በቅድሜየ ፡ እደመስሶ ፡ እምውስተ ፡ መጽሐፍየ ።

וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה מִ֚י אֲשֶׁ֣ר חָֽטָא־לִ֔י אֶמְחֶ֖נּוּ מִסִּפְרִֽי׃

καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν εἴ τις ἡμάρτηκεν ἐνώπιόν μου ἐξαλείψω αὐτὸν ἐκ τῆς βίβλου μου

Cui respondit Dominus : Qui peccaverit mihi, delebo eum de libro meo :

ወይእዜኒ ፡ ሑር ፡ ወምርሖሙ ፡ ለዝንቱ ፡ ሕዝብ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ዘእቤለከ ፡ ናሁ ፡ መልአኪየ ፡ የሐውር ፡ ቅድመ ፡ ገጽከ ፤ አመ ፡ ዕለተ ፡ እዋኅዮሙ ፡ ኣገብእ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ኀጢአቶሙ ።

וְעַתָּ֞ה לֵ֣ךְ׀ נְחֵ֣ה אֶת־הָעָ֗ם אֶ֤ל אֲשֶׁר־דִּבַּ֙רְתִּי֙ לָ֔ךְ הִנֵּ֥ה מַלְאָכִ֖י יֵלֵ֣ךְ לְפָנֶ֑יךָ וּבְי֣וֹם פׇּקְדִ֔י וּפָקַדְתִּ֥י עֲלֵהֶ֖ם חַטָּאתָֽם׃

νυνὶ δὲ βάδιζε κατάβηθι καὶ ὁδήγησον τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὸν τόπον ὃν εἶπά σοι ἰδοὺ ὁ ἄγγελός μου προπορεύεται πρὸ προσώπου σου ᾗ δ’ ἂν ἡμέρᾳ ἐπισκέπτωμαι ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν

tu autem vade, et duc populum istum quo locutus sum tibi : angelus meus praecedet te. Ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum.

ወቀተለ ፡ እግዚአብሔር ፡ እምሕዝብ ፡ በእንተ ፡ ዘገብሩ ፡ ላህመ ፡ ዘገብረ ፡ ሎሙ ፡ አሮን ።

וַיִּגֹּ֥ף יְהֹוָ֖ה אֶת־הָעָ֑ם עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ אֶת־הָעֵ֔גֶל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אַהֲרֹֽן׃ {ס}

καὶ ἐπάταξεν κύριος τὸν λαὸν περὶ τῆς ποιήσεως τοῦ μόσχου οὗ ἐποίησεν Ααρων

Percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli, quem fecerat Aaron.