| 20:1 | בִּשְׁנַ֨ת בֹּ֤א תַרְתָּן֙ אַשְׁדּ֔וֹדָה בִּשְׁלֹ֣חַ אֹת֔וֹ סַֽרְג֖וֹן מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וַיִּלָּ֥חֶם בְּאַשְׁדּ֖וֹד וַֽיִּלְכְּדָֽהּ׃ | τοῦ ἔτους οὗ εἰσῆλθεν Ταναθαν εἰς Ἄζωτον ἡνίκα ἀπεστάλη ὑπὸ Αρνα βασιλέως Ἀσσυρίων καὶ ἐπολέμησεν τὴν Ἄζωτον καὶ κατελάβετο αὐτήν | In anno quo ingressus est Thathan in Azotum, cum misisset eum Sargon, rex Assyriorum, et pugnasset contra Azotum, et cepisset eam : | በዓመተ፡ ቦአ፡ ጣንታን፡ አዛጦን፡ አመ፡ ፈነዎ፡ አርና፡ ንጉሠ፡ ፋርስ፡ ወቀተላ፡ ለአዛጦን፡ ወአስተጋብኣ። |
|---|
| 20:2 | בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא דִּבֶּ֣ר יְהֹוָה֮ בְּיַ֣ד יְשַֽׁעְיָ֣הוּ בֶן־אָמוֹץ֮ לֵאמֹר֒ לֵ֗ךְ וּפִתַּחְתָּ֤ הַשַּׂק֙ מֵעַ֣ל מׇתְנֶ֔יךָ וְנַעַלְךָ֥ תַחֲלֹ֖ץ מֵעַ֣ל רַגְלֶ֑ךָ וַיַּ֣עַשׂ כֵּ֔ן הָלֹ֖ךְ עָר֥וֹם וְיָחֵֽף׃ {ס} | τότε ἐλάλησεν κύριος πρὸς Ησαιαν λέγων πορεύου καὶ ἄφελε τὸν σάκκον ἀπὸ τῆς ὀσφύος σου καὶ τὰ σανδάλιά σου ὑπόλυσαι ἀπὸ τῶν ποδῶν σου καὶ ἐποίησεν οὕτως πορευόμενος γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος | in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiae, filii Amos, dicens : Vade, et solve saccum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis. Et fecit sic, vadens nudus et discalceatus. | ይእተ፡ አሚረ፡ ነበቦ፡ እግዚአብሔር፡ ለኢሳይያስ፡ ወልደ፡ አሞጽ፡ ወይቤሎ፤ ሖር፡ ወአእትት፡ መንጸፈ፡ እምሐቌከ፡ ወፍታሕ፡ አሣእነከ፡ እምእገሪከ፡ ወሖር፡ ዕራቀከ፡ ዘእንበለ፡ አሣእን፤ ወገብረ፡ ከማሁ፡ ወሖረ፡ ዕራቆ፡ ዘእንበለ፡ አሣእን። |
|---|
| 20:3 | וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֛ךְ עַבְדִּ֥י יְשַֽׁעְיָ֖הוּ עָר֣וֹם וְיָחֵ֑ף שָׁלֹ֤שׁ שָׁנִים֙ א֣וֹת וּמוֹפֵ֔ת עַל־מִצְרַ֖יִם וְעַל־כּֽוּשׁ׃ | καὶ εἶπεν κύριος ὃν τρόπον πεπόρευται Ησαιας ὁ παῖς μου γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος τρία ἔτη ἔσται σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ Αἰθίοψιν | Et dixit Dominus : Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et discalceatus, trium annorum signum et portentum erit super Aegyptum et super Aethiopiam ; | ወይቤ፡ እግዚአብሔር፤ በከመ፡ ሖረ፡ ኢሳይያስ፡ ቍልዔየ፡ ዕራቁ፡ ዘእንበለ፡ አሣእን፡ ከማሁ፡ ይከውን፡ ትእምርተ፡ ወመንክረ፡ ሠለስተ፡ ዓመተ፡ ለግብጽሂ፡ ወለኢትዮጵያሂ። |
|---|
| 20:4 | כֵּ֣ן יִנְהַ֣ג מֶֽלֶךְ־אַ֠שּׁ֠וּר אֶת־שְׁבִ֨י מִצְרַ֜יִם וְאֶת־גָּל֥וּת כּ֛וּשׁ נְעָרִ֥ים וּזְקֵנִ֖ים עָר֣וֹם וְיָחֵ֑ף וַחֲשׂוּפַ֥י שֵׁ֖ת עֶרְוַ֥ת מִצְרָֽיִם׃ | ὅτι οὕτως ἄξει βασιλεὺς Ἀσσυρίων τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰγύπτου καὶ Αἰθιόπων νεανίσκους καὶ πρεσβύτας γυμνοὺς καὶ ἀνυποδέτους ἀνακεκαλυμμένους τὴν αἰσχύνην Αἰγύπτου | sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti, et transmigrationem Aethiopiae, juvenum et senum, nudam et discalceatam, discoopertis natibus, ad ignominiam Aegypti. | ከመ፡ ከማሁ፡ ይወስዶሙ፡ ንጉሠ፡ ፋርስ፡ ለግብጽ፡ ወለኢትዮጵያ፣፡ ወይፄውውዎሙ፡ ለወራዙቶሙ፡ ወለአእሩጊሆሙ፡ ዕራቃኒሆሙ፡ ዘእንበለ፡ አሣእን፡ ወይትቀፈጽ፡ ኀፍረቶሙ፡ ለግብጽ። |
|---|
| 20:5 | וְחַתּ֖וּ וָבֹ֑שׁוּ מִכּוּשׁ֙ מַבָּטָ֔ם וּמִן־מִצְרַ֖יִם תִּפְאַרְתָּֽם׃ | καὶ αἰσχυνθήσονται ἡττηθέντες οἱ Αἰγύπτιοι ἐπὶ τοῖς Αἰθίοψιν ἐφ’ οἷς ἦσαν πεποιθότες οἱ Αἰγύπτιοι ἦσαν γὰρ αὐτοῖς δόξα | Et timebunt, et confundentur ab Aethiopia spe sua, et ab Aegypto gloria sua. | ወይትመውኡ፡ ግብጽ፡ ምስለ፡ ኢትዮጵያ፡ ወይትኀፈሩ፡ ግብጽ፡ ምስለ፡ ዘተወከሉ፡ እለ፡ ቦሙ፡ ይዜኀሩ። |
|---|
| 20:6 | וְ֠אָמַ֠ר יֹשֵׁ֨ב הָאִ֣י הַזֶּה֮ בַּיּ֣וֹם הַהוּא֒ הִנֵּה־כֹ֣ה מַבָּטֵ֗נוּ אֲשֶׁר־נַ֤סְנוּ שָׁם֙ לְעֶזְרָ֔ה לְהִ֨נָּצֵ֔ל מִפְּנֵ֖י מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וְאֵ֖יךְ נִמָּלֵ֥ט אֲנָֽחְנוּ׃ {פ} | καὶ ἐροῦσιν οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ ἰδοὺ ἡμεῖς ἦμεν πεποιθότες τοῦ φυγεῖν εἰς αὐτοὺς εἰς βοήθειαν οἳ οὐκ ἐδύναντο σωθῆναι ἀπὸ βασιλέως Ἀσσυρίων καὶ πῶς ἡμεῖς σωθησόμεθα | Et dicet habitator insulae hujus in die illa : Ecce haec erat spes nostra, ad quos confugimus in auxilium, ut liberarent nos a facie regis Assyriorum : et quomodo effugere poterimus nos ? | ወይብሉ፡ ውእተ፡ አሚረ፡ እለ፡ ይነብሩ፡ ውስተ፡ ዛቲ፡ ደሴት፤ ናሁ፡ ንሕነ፡ ተወከልናሆሙ፡ ያድኅኑነ፡ ወንትመሐፀን፡ ቦሙ፡ ኀቤሆሙ። |
|---|