| 30:1 | וְעַתָּ֤ה׀ שָׂ֥חֲק֣וּ עָלַי֮ צְעִירִ֥ים מִמֶּ֗נִּי לְיָ֫מִ֥ים אֲשֶׁר־מָאַ֥סְתִּי אֲבוֹתָ֑ם לָ֝שִׁ֗ית עִם־כַּלְבֵ֥י צֹאנִֽי׃ | νυνὶ δὲ κατεγέλασάν μου ἐλάχιστοι νῦν νουθετοῦσίν με ἐν μέρει ὧν ἐξουδένουν πατέρας αὐτῶν οὓς οὐχ ἡγησάμην εἶναι ἀξίους κυνῶν τῶν ἐμῶν νομάδων | Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei : | ወይእዜሰ፡ ትሑታን፡ ይስሕቁኒ፡ ዮምሰ፡ ባሕቲቶሙ፡ ይምዕዱኒ፡ እለ፡ መነንክዎሙ፡ ለአበዎሆሙ፡ ወእለ፡ ኢሐሰብክዎሙ፡ ወኢከመ፡ ከለባተ፡ መራዕይየ። |
|---|
| 30:2 | גַּם־כֹּ֣חַ יְ֭דֵיהֶם לָ֣מָּה לִּ֑י עָ֝לֵ֗ימוֹ אָ֣בַד כָּֽלַח׃ | καί γε ἰσχὺς χειρῶν αὐτῶν ἵνα τί μοι ἐπ’ αὐτοὺς ἀπώλετο συντέλεια | quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni : | ወለምንት፡ ሊተ፡ ኀይለ፡ እዴሆሙ፡ ወይምጻእ፡ ሞት፡ ላዕሌሆሙ። |
|---|
| 30:3 | בְּחֶ֥סֶר וּבְכָפָ֗ן גַּ֫לְמ֥וּד הַעֹרְקִ֥ים צִיָּ֑ה אֶ֝֗מֶשׁ שׁוֹאָ֥ה וּמְשֹׁאָֽה׃ | ἐν ἐνδείᾳ καὶ λιμῷ ἄγονος οἱ φεύγοντες ἄνυδρον ἐχθὲς συνοχὴν καὶ ταλαιπωρίαν | egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria. | ወያስተፍእሙ፡ እምረኃብ፡ እንዘ፡ ይልሕሱ፡ እለ፡ ያመስጡ፡ እምእደ፡ በድው፡ ትማልማ፡ በሥራኅ፡ ወበኃሣር። |
|---|
| 30:4 | הַקֹּטְפִ֣ים מַלּ֣וּחַ עֲלֵי־שִׂ֑יחַ וְשֹׁ֖רֶשׁ רְתָמִ֣ים לַחְמָֽם׃ | οἱ περικλῶντες ἅλιμα ἐπὶ ἠχοῦντι οἵτινες ἅλιμα ἦν αὐτῶν τὰ σῖτα ἄτιμοι δὲ καὶ πεφαυλισμένοι ἐνδεεῖς παντὸς ἀγαθοῦ οἳ καὶ ῥίζας ξύλων ἐμασῶντο ὑπὸ λιμοῦ μεγάλου | Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum : | እለ፡ ይዋሕዩ፡ ወይሰእሉ፡ ወያስተፍእሙ፡ እለ፡ በተታሕሎ፡ የሐይዉ፡ ኅሡራን፡ ወዓማፅያን፡ ወዕኑሳን፡ እምኵሉ፡ ሠናያት፡ እለ፡ ሥርወ፡ ዕፅ፡ ይሜዕሩ፡ እምዐቢይ፡ ረኃብ። |
|---|
| 30:5 | מִן־גֵּ֥ו יְגֹרָ֑שׁוּ יָרִ֥יעוּ עָ֝לֵ֗ימוֹ כַּגַּנָּֽב׃ | ἐπανέστησάν μοι κλέπται | qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant. | ተንሥኡ፡ ላዕሌየ፡ ሰረቅት፡ እለ፡ አብያቲሆሙ፡ ውስተ፡ ግበበ፡ ኰኵሕ። |
|---|
| 30:6 | בַּעֲר֣וּץ נְחָלִ֣ים לִשְׁכֹּ֑ן חֹרֵ֖י עָפָ֣ר וְכֵפִֽים׃ | ὧν οἱ οἶκοι αὐτῶν ἦσαν τρῶγλαι πετρῶν | In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terrae, vel super glaream : | ወይዌውዑ፡ ማእከለ፡ መጽአሞ፡ ወይትኃኡ፡ ውስተ፡ ሣዕረ፡ ገዳም። |
|---|
| 30:7 | בֵּין־שִׂיחִ֥ים יִנְהָ֑קוּ תַּ֖חַת חָר֣וּל יְסֻפָּֽחוּ׃ | ἀνὰ μέσον εὐήχων βοήσονται οἳ ὑπὸ φρύγανα ἄγρια διῃτῶντο | qui inter hujuscemodi laetabantur, et esse sub sentibus delicias computabant : | ዓብድ፡ ውሉድ፡ ወአልቦ፡ ስም፡ እስመ፡ ጥፉአን፡ እምድር፡ ወጥበብ፡ እንተ፡ ጠፍአት፡ እምድር። |
|---|
| 30:8 | בְּֽנֵי־נָ֭בָל גַּם־בְּנֵ֣י בְלִי־שֵׁ֑ם נִ֝כְּא֗וּ מִן־הָאָֽרֶץ׃ | ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς | filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes. | ወይእዜሰ፡ መሰንቆ፡ ኮንክዎሙ፡ ወአነ፡ መኃድምቶሙ። |
|---|
| 30:9 | וְ֭עַתָּה נְגִינָתָ֣ם הָיִ֑יתִי וָאֱהִ֖י לָהֶ֣ם לְמִלָּֽה׃ | νυνὶ δὲ κιθάρα ἐγώ εἰμι αὐτῶν καὶ ἐμὲ θρύλημα ἔχουσιν | Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium. | ወያስቈርሩኒ፡ ወይርኅቁ፡ እምኔየ፡ ወኢይትሀከዩ፡ ወሪቀምራቅ፡ ውሰተ፡ ገጽየ። |
|---|
| 30:10 | תִּ֭עֲבוּנִי רָ֣חֲקוּ מֶ֑נִּי וּ֝מִפָּנַ֗י לֹא־חָ֥שְׂכוּ רֹֽק׃ | ἐβδελύξαντο δέ με ἀποστάντες μακράν ἀπὸ δὲ προσώπου μου οὐκ ἐφείσαντο πτύελον | Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur. | ወከሠተ፡ ምጕንጳሁ፡ ወቀተለኒ፡ ወፈነወልጓመ፡ ውስተ፡ ገጽየ፡ ኃያል። |
|---|
| 30:11 | כִּֽי־[יִתְרִ֣י] (יתרו) פִ֭תַּח וַיְעַנֵּ֑נִי וְ֝רֶ֗סֶן מִפָּנַ֥י שִׁלֵּֽחוּ׃ | ἀνοίξας γὰρ φαρέτραν αὐτοῦ ἐκάκωσέν με καὶ χαλινὸν τοῦ προσώπου μου ἐξαπέστειλαν | Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum. | ወተንሥአ፡ ላዕሌየ፡ በየማነ፡ ኃይል፡ ወሰፍሐ፡ እገሩሁ፡ ላዕሌየ፡ ወገብረ፡ ፍኖተ፡ ሞት፡ ላዕሌየ። |
|---|
| 30:12 | עַל־יָמִין֮ פִּרְחַ֢ח יָ֫ק֥וּמוּ רַגְלַ֥י שִׁלֵּ֑חוּ וַיָּסֹ֥לּוּ עָ֝לַ֗י אׇרְח֥וֹת אֵידָֽם׃ | ἐπὶ δεξιῶν βλαστοῦ ἐπανέστησαν πόδα αὐτῶν ἐξέτειναν καὶ ὡδοποίησαν ἐπ’ ἐμὲ τρίβους ἀπωλείας αὐτῶν | Ad dexteram orientis calamitates meae illico surrexerunt : pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis. | ወደምሰሰ፡ አሠርየ፡ ወሰለበኒ፡ አልባስየ፡ ወደጐፀኒ፡ በአሕፃሁ። |
|---|
| 30:13 | נָֽתְס֗וּ נְֽתִיבָ֫תִ֥י לְהַוָּתִ֥י יֹעִ֑ילוּ לֹ֖א עֹזֵ֣ר לָֽמוֹ׃ | ἐξετρίβησαν τρίβοι μου ἐξέδυσεν γάρ μου τὴν στολήν | Dissipaverunt itinera mea ; insidiati sunt mihi, et praevaluerunt : et non fuit qui ferret auxilium. | ወረሰየኒ፡ ዘከመ፡ ፈቀደ፡ ወአአይስ፡ በሕማም። |
|---|
| 30:14 | כְּפֶ֣רֶץ רָחָ֣ב יֶאֱתָ֑יוּ תַּ֥חַת שֹׁ֝אָ֗ה הִתְגַּלְגָּֽלוּ׃ | βέλεσιν αὐτοῦ κατηκόντισέν με κέχρηταί μοι ὡς βούλεται ἐν ὀδύναις πέφυρμαι | Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt. | ውቱረ፡ ይዋህየኒ፡ ነጾራር፡ ወትፍሕቅ፡ ነፍስየ፡ በላዕሌየ፡ ወትልሕስ፡ ወኃለፈት፡ ሕይወትየ፡ ከመ፡ ደመና፡ ዘትነጽሕ። |
|---|
| 30:15 | הׇהְפַּ֥ךְ עָלַ֗י בַּלָּ֫ה֥וֹת תִּרְדֹּ֣ף כָּ֭רוּחַ נְדִבָתִ֑י וּ֝כְעָ֗ב עָבְרָ֥ה יְשֻׁעָתִֽי׃ | ἐπιστρέφονται δέ μου αἱ ὀδύναι ᾤχετό μου ἡ ἐλπὶς ὥσπερ πνεῦμα καὶ ὥσπερ νέφος ἡ σωτηρία μου | Redactus sum in nihilum : abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea. | ወይእዜሰ፡ ተክዕወት፡ ነፍስየ፡ በላዕሌየ፡ ወመልአ፡ በላዕሌየ፡ ፃዕር። |
|---|
| 30:16 | וְעַתָּ֗ה עָ֭לַי תִּשְׁתַּפֵּ֣ךְ נַפְשִׁ֑י יֹ֖אחֲז֣וּנִי יְמֵי־עֹֽנִי׃ | καὶ νῦν ἐπ’ ἐμὲ ἐκχυθήσεται ἡ ψυχή μου ἔχουσιν δέ με ἡμέραι ὀδυνῶν | Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis. | ወኵሎ፡ ሌሊተ፡ ይነድዱ፡ አፅዕምትየ፡ ወይትመሰዉ፡ አሥራውየ። |
|---|
| 30:17 | לַ֗יְלָה עֲ֭צָמַי נִקַּ֣ר מֵעָלָ֑י וְ֝עֹרְקַ֗י לֹ֣א יִשְׁכָּבֽוּן׃ | νυκτὶ δέ μου τὰ ὀστᾶ συγκέκαυται τὰ δὲ νεῦρά μου διαλέλυται | Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt. | እምዓቢይ፡ ኃይል፡ አትሜጠዎ፡ ለልብስየ፡ ወሐነቀኒ፡ አፈ፡ መልበስየ፡ ወኅባኔኒ፡ ፀፈረ፡ ውስተ፡ ክሣድየ። |
|---|
| 30:18 | בְּרׇב־כֹּ֭חַ יִתְחַפֵּ֣שׂ לְבוּשִׁ֑י כְּפִ֖י כֻתׇּנְתִּ֣י יַאַזְרֵֽנִי׃ | ἐν πολλῇ ἰσχύι ἐπελάβετό μου τῆς στολῆς ὥσπερ τὸ περιστόμιον τοῦ χιτῶνός μου περιέσχεν με | In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capitio tunicae succinxerunt me. | ወኬዱኒ፡ ከመ፡ ፅቡር፡ መሬት፡ ወሐመድ፡ ኮኑ፡ መክፈልትየ። |
|---|
| 30:19 | הֹרָ֥נִי לַחֹ֑מֶר וָ֝אֶתְמַשֵּׁ֗ל כֶּעָפָ֥ר וָאֵֽפֶר׃ | ἥγησαι δέ με ἴσα πηλῷ ἐν γῇ καὶ σποδῷ μου ἡ μερίς | Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillae et cineri. | ገዓርኩ፡ ኀቤከ፡ ወኢሰማዕከኒ፡ ወቀዊምየ፡ ኢጠየቀኒ፡ ደበዩኒ፡ እለ፡ አልቦሙ፡ ምሕረት፡ ወጸንዓተረ፡ እድ፡ እንተ፡ ቀሠፈተኒ። |
|---|
| 30:20 | אֲשַׁוַּ֣ע אֵ֭לֶיךָ וְלֹ֣א תַעֲנֵ֑נִי עָ֝מַ֗דְתִּי וַתִּתְבֹּ֥נֶן בִּֽי׃ | κέκραγα δὲ πρὸς σὲ καὶ οὐκ εἰσακούεις μου ἔστησαν καὶ κατενόησάν με | Clamo ad te, et non exaudis me : sto, et non respicis me. | ኃደገኒ፡ ውስተ፡ ናእክ፡ ወአርኃቀኒ፡ እምሕይወትየ። |
|---|
| 30:21 | תֵּהָפֵ֣ךְ לְאַכְזָ֣ר לִ֑י בְּעֹ֖צֶם יָדְךָ֣ תִשְׂטְמֵֽנִי׃ | ἐπέβης δέ μοι ἀνελεημόνως χειρὶ κραταιᾷ με ἐμαστίγωσας | Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuae adversaris mihi. | አእምር፡ ከሰመ፡ ሞት፡ ይቀጠቅጠኒ፡ ወማኅደሩሰ፡ ለኵሉ፡ ዘሞተ፡ ምድር። |
|---|
| 30:22 | תִּשָּׂאֵ֣נִי אֶל־ר֭וּחַ תַּרְכִּיבֵ֑נִי וּ֝תְמֹגְגֵ֗נִי (תשוה) [תּוּשִׁיָּֽה]׃ | ἔταξας δέ με ἐν ὀδύναις καὶ ἀπέρριψάς με ἀπὸ σωτηρίας | Elevasti me, et quasi super ventum ponens ; elisisti me valide. | እምፈተውኩ፡ ለልየ፡ እትጐረአይ፡ ወእመ፡ አኮ፡ አስተበቊዕ፡ ባዕድ፡ ይግበር፡ ሊተ፡ ከማሁ። |
|---|
| 30:23 | כִּֽי־יָ֭דַעְתִּי מָ֣וֶת תְּשִׁיבֵ֑נִי וּבֵ֖ית מוֹעֵ֣ד לְכׇל־חָֽי׃ | οἶδα γὰρ ὅτι θάνατός με ἐκτρίψει οἰκία γὰρ παντὶ θνητῷ γῆ | Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi. | አንሰ፡ በእንተ፡ ኵሉ፡ ምንዱብ፡ እበኪ፡ ወአነብፅእመ፡ ርኢኩ፡ ሰብእ፡ ሕሙመ። |
|---|
| 30:24 | אַ֣ךְ לֹֽא־בְ֭עִי יִשְׁלַח־יָ֑ד אִם־בְּ֝פִיד֗וֹ לָהֶ֥ן שֽׁוּעַ׃ | εἰ γὰρ ὄφελον δυναίμην ἐμαυτὸν χειρώσασθαι ἢ δεηθείς γε ἑτέρου καὶ ποιήσει μοι τοῦτο | Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam : et si corruerint, ipse salvabis. | አንሰ፡ አጽናዕክዋ፡ ለሠናይት፡ ናሁ፡ ተራከባኒ፡ መዋዕል፡ እኩያት፡ ወተሰፎኩ፡ ብርሃነ፡ ወመጽአኒ፡ ጽልመት። |
|---|
| 30:25 | אִם־לֹ֣א בָ֭כִיתִי לִקְשֵׁה־י֑וֹם עָֽגְמָ֥ה נַ֝פְשִׁ֗י לָאֶבְיֽוֹן׃ | ἐγὼ δὲ ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα ἐστέναξα δὲ ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις | Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. | ትፈልሕ፡ ከርሥየ፡ ወኢታረምም፡ ወበጽሐኒ፡ መዋዕለ፡ ተፅናሰ። |
|---|
| 30:26 | כִּ֤י ט֣וֹב קִ֭וִּיתִי וַיָּ֣בֹא רָ֑ע וַאֲיַחֲלָ֥ה לְ֝א֗וֹר וַיָּ֥בֹא אֹֽפֶל׃ | ἐγὼ δὲ ἐπέχων ἀγαθοῖς ἰδοὺ συνήντησάν μοι μᾶλλον ἡμέραι κακῶν | Expectabam bona, et venerunt mihi mala : praestolabar lucem, et eruperunt tenebrae. | ወበእኩ፡ ውስተ፡ መጽብብ፡ ወአልቦ፡ ዘያስተግኅሦ፡ ሊተ፡ ኃጣእኩ፡ ወቆምኩ፡ ማእከለ፡ ብዙኃን፡ ወአወዩ። |
|---|
| 30:27 | מֵעַ֖י רֻתְּח֥וּ וְלֹא־דָ֗מּוּ קִדְּמֻ֥נִי יְמֵי־עֹֽנִי׃ | ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν καὶ οὐ σιωπήσεται προέφθασάν με ἡμέραι πτωχείας | Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie : praevenerunt me dies afflictionis. | ወኮንኩ፡ እኅዋሆሙ፡ ለጽግነት፡ ወቢጾን፡ ለአዕዋፍ። |
|---|
| 30:28 | קֹדֵ֣ר הִ֭לַּכְתִּי בְּלֹ֣א חַמָּ֑ה קַ֖מְתִּי בַקָּהָ֣ל אֲשַׁוֵּֽעַ׃ | στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ ἕστηκα δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ κεκραγώς | Moerens incedebam sine furore ; consurgens, in turba clamabam. | ወያዝኀዝኀኒ፡ በሕቁ፡ ማእስየ፡ ተቀሎኩ፡ ወተሐርፃ፡ አዕፅምትየ። |
|---|
| 30:29 | אָ֭ח הָיִ֣יתִי לְתַנִּ֑ים וְ֝רֵ֗עַ לִבְנ֥וֹת יַעֲנָֽה׃ | ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων ἑταῖρος δὲ στρουθῶν | Frater fui draconum, et socius struthionum. | ወመሰንቆ፡ ኮነኒ፡ ሕማምየ፡ ወኮነኒ፡ መዝሙረ፡ አንብዕየ። |
|---|
| 30:30 | ע֭וֹרִי שָׁחַ֣ר מֵעָלָ֑י וְעַצְמִי־חָ֝֗רָה מִנִּי־חֹֽרֶב׃ | τὸ δὲ δέρμα μου ἐσκότωται μεγάλως τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἀπὸ καύματος | Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt prae caumate. | — |
|---|
| 30:31 | וַיְהִ֣י לְ֭אֵבֶל כִּנֹּרִ֑י וְ֝עֻגָבִ֗י לְק֣וֹל בֹּכִֽים׃ | ἀπέβη δὲ εἰς πάθος μου ἡ κιθάρα ὁ δὲ ψαλμός μου εἰς κλαυθμὸν ἐμοί | Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium. | — |
|---|