| 4:1 | וַ֭יַּעַן אֱלִיפַ֥ז הַֽתֵּימָנִ֗י וַיֹּאמַֽר׃ | ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει | Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit : | ወእደ፡ ተናገረ፡ ኤልፋዝ፡ ቴሜናዊ፡ ተሠጥወ። |
|---|
| 4:2 | הֲנִסָּ֬ה דָבָ֣ר אֵלֶ֣יךָ תִּלְאֶ֑ה וַעְצֹ֥ר בְּ֝מִלִּ֗ין מִ֣י יוּכָֽל׃ | μὴ πολλάκις σοι λελάληται ἐν κόπῳ ἰσχὺν δὲ ῥημάτων σου τίς ὑποίσει | Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies ; sed conceptum sermonem tenere quis poterit ? | ወይቤ፡ ኢታብዝኅ፡ ነቢበ፡ እንዘ፡ አንተ፡ በፃማ፡ አብዝኆ፡ ነገር፡ ምንት፡ ይበቊዓከ። |
|---|
| 4:3 | הִ֭נֵּה יִסַּ֣רְתָּ רַבִּ֑ים וְיָדַ֖יִם רָפ֣וֹת תְּחַזֵּֽק׃ | εἰ γὰρ σὺ ἐνουθέτησας πολλοὺς καὶ χεῖρας ἀσθενοῦς παρεκάλεσας | Ecce docuisti multos, et manus lassas roborasti ; | አንተ፡ ዘእምገሠዕኮሙ፡ ለብዙኀን፡ ወእምናዘዝከ፡ እደወ፡ ድኩማነ። |
|---|
| 4:4 | כּ֭וֹשֵׁל יְקִימ֣וּן מִלֶּ֑יךָ וּבִרְכַּ֖יִם כֹּרְע֣וֹת תְּאַמֵּֽץ׃ | ἀσθενοῦντάς τε ἐξανέστησας ῥήμασιν γόνασίν τε ἀδυνατοῦσιν θάρσος περιέθηκας | vacillantes confirmaverunt sermones tui, et genua trementia confortasti. | ወእምአንሣእኮሙ፡ በነገርከ፡ ለድውያን፡ ወእምአጽናዕከ፡ ብርከ፡ ስኡናን። |
|---|
| 4:5 | כִּ֤י עַתָּ֨ה׀ תָּב֣וֹא אֵלֶ֣יךָ וַתֵּ֑לֶא תִּגַּ֥ע עָ֝דֶ֗יךָ וַתִּבָּהֵֽל׃ | νῦν δὲ ἥκει ἐπὶ σὲ πόνος καὶ ἥψατό σου σὺ δὲ ἐσπούδασας | Nunc autem venit super te plaga, et defecisti ; tetigit te, et conturbatus es. | ወይእዜሰ፡ እስመ፡ መጽአከ፡ ሕማም፡ ወገሠሠከ፡ ለከ፡ ለሊከ፡ ተአንብዝ፡ ገባእከ፡ እንከ፡፡ |
|---|
| 4:6 | הֲלֹ֣א יִ֭רְאָתְךָ כִּסְלָתֶ֑ךָ תִּ֝קְוָתְךָ֗ וְתֹ֣ם דְּרָכֶֽיךָ׃ | πότερον οὐχ ὁ φόβος σού ἐστιν ἐν ἀφροσύνῃ καὶ ἡ ἐλπίς σου καὶ ἡ ἀκακία τῆς ὁδοῦ σου | Ubi est timor tuus, fortitudo tua, patientia tua, et perfectio viarum tuarum ? | ቀዳሚሁ፡ አኮኑ፡ ዕበድ፡ ውእቱ፡ ፍርሃትከ፡ ወተስፋከ፡ ወእኩይ፡ ፍኖትከ። |
|---|
| 4:7 | זְכׇר־נָ֗א מִ֤י ה֣וּא נָקִ֣י אָבָ֑ד וְ֝אֵיפֹ֗ה יְשָׁרִ֥ים נִכְחָֽדוּ׃ | μνήσθητι οὖν τίς καθαρὸς ὢν ἀπώλετο ἢ πότε ἀληθινοὶ ὁλόρριζοι ἀπώλοντο | Recordare, obsecro te, quis umquam innocens periit ? aut quando recti deleti sunt ? | ተዘከር፡ ከመ፡ አልቦ፡ ንጽሕ፡ ዘተኃጕለወኢይጠፍኡ፡ ጻድቃን፡ ወኢይሤረዉ። |
|---|
| 4:8 | כַּאֲשֶׁ֣ר רָ֭אִיתִי חֹ֣רְשֵׁי אָ֑וֶן וְזֹרְעֵ֖י עָמָ֣ל יִקְצְרֻֽהוּ׃ | καθ’ ὃν τρόπον εἶδον τοὺς ἀροτριῶντας τὰ ἄτοπα οἱ δὲ σπείροντες αὐτὰ ὀδύνας θεριοῦσιν ἑαυτοῖς | Quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem, et seminant dolores, et metunt eos, | ወበከመሰ፡ ርኢነ፡ እለ፡ የሐርስዎ፡ ለኃጢአት፡ ወይዘርእዎ፡ ጠአርሩ፡ መቅሠፍት፡ ሎሙ። |
|---|
| 4:9 | מִנִּשְׁמַ֣ת אֱל֣וֹהַּ יֹאבֵ֑דוּ וּמֵר֖וּחַ אַפּ֣וֹ יִכְלֽוּ׃ | ἀπὸ προστάγματος κυρίου ἀπολοῦνται ἀπὸ δὲ πνεύματος ὀργῆς αὐτοῦ ἀφανισθήσονται | flante Deo perisse, et spiritu irae ejus esse consumptos. | ወይትኀጐ፡ በትእዛዘ፡ እግዚአብሔር፡ ወይማስኑ፡ በመቅሠፍተ፡ መዓቱ። |
|---|
| 4:10 | שַׁאֲגַ֣ת אַ֭רְיֵה וְק֣וֹל שָׁ֑חַל וְשִׁנֵּ֖י כְפִירִ֣ים נִתָּֽעוּ׃ | σθένος λέοντος φωνὴ δὲ λεαίνης γαυρίαμα δὲ δρακόντων ἐσβέσθη | Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum contriti sunt. | ጣኅረ፡ አንበሳ፡ ወንቃወ፡ አንበሳዊት፡ ወግርማ፡ አክይስት፡ ጠፍአ። |
|---|
| 4:11 | לַ֭יִשׁ אֹבֵ֣ד מִבְּלִי־טָ֑רֶף וּבְנֵ֥י לָ֝בִ֗יא יִתְפָּרָֽדוּ׃ | μυρμηκολέων ὤλετο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν σκύμνοι δὲ λεόντων ἔλιπον ἀλλήλους | Tigris periit, eo quod non haberet praedam, et catuli leonis dissipati sunt. | ወስኳእትኒ፡ ኃልቀ፡ ኃጢኦ፡ ዘይበልዕ፡ ወእጕለ፡ አናብስት፡ ተኃለቁ፡ በበይናቲሆሙ፡፡ 12፡ ሶበሰ፡ አሐተ፡ ጽድቀ፡ ገበርከ፡ አንተ፡ ዝ፡ ኵሉ፡ እምኢረ፡ ከበከ፡ በኀቤየ፡ ነገር፡ ይትነሣእ፡ ወትሰምዕ፡ ዕዝንየ፡ ቃለ፡ እምኔሁ፡ ቀዳሚሁኒ፡ ኢየአምኖ፡ ለዘነገረኒ። |
|---|
| 4:12 | וְ֭אֵלַי דָּבָ֣ר יְגֻנָּ֑ב וַתִּקַּ֥ח אׇ֝זְנִ֗י שֵׁ֣מֶץ מֶֽנְהֽוּ׃ | εἰ δέ τι ῥῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν λόγοις σου οὐθὲν ἄν σοι τούτων κακὸν ἀπήντησεν πότερον οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρ’ αὐτοῦ | Porro ad me dictum est verbum absconditum, et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus. | — |
|---|
| 4:13 | בִּ֭שְׂעִפִּים מֵחֶזְיֹנ֣וֹת לָ֑יְלָה בִּנְפֹ֥ל תַּ֝רְדֵּמָ֗ה עַל־אֲנָשִֽׁים׃ | φόβοι δὲ καὶ ἠχὼ νυκτερινή ἐπιπίπτων φόβος ἐπ’ ἀνθρώπους | In horrore visionis nocturnae, quando solet sopor occupare homines, | ግርማ፡ ሌሊት፡ ወመጽዓሞ፡ ይመጽኦ፡ ለሰብእ፡ ግብተ። |
|---|
| 4:14 | פַּ֣חַד קְ֭רָאַנִי וּרְעָדָ֑ה וְרֹ֖ב עַצְמוֹתַ֣י הִפְחִֽיד׃ | φρίκη δέ μοι συνήντησεν καὶ τρόμος καὶ μεγάλως μου τὰ ὀστᾶ συνέσεισεν | pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt ; | ፍርሃት፡ ደፈነኒ፡ ድንጋፄ፡ ወረዓድ፡ አኀዘኒ፡ ወበሕቁ፡ አንተ፡ ልቀላ፡ አዕፅምትየ። |
|---|
| 4:15 | וְ֭רוּחַ עַל־פָּנַ֣י יַחֲלֹ֑ף תְּ֝סַמֵּ֗ר שַׂעֲרַ֥ת בְּשָׂרִֽי׃ | καὶ πνεῦμα ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπῆλθεν ἔφριξαν δέ μου τρίχες καὶ σάρκες | et cum spiritus, me praesente, transiret, inhorruerunt pili carnis meae. | ወኃለፈት፡ ነፍስየ፡ እምገጽየ፡ ወአንሶጠጠኒ፡ ሥዕርተ፡ ርእስየ፡ ወሥጋየ። |
|---|
| 4:16 | יַעֲמֹ֤ד׀ וְֽלֹא־אַכִּ֬יר מַרְאֵ֗הוּ תְּ֭מוּנָה לְנֶ֣גֶד עֵינָ֑י דְּמָמָ֖ה וָק֣וֹל אֶשְׁמָֽע׃ | ἀνέστην καὶ οὐκ ἐπέγνων εἶδον καὶ οὐκ ἦν μορφὴ πρὸ ὀφθαλμῶν μου ἀλλ’ ἢ αὔραν καὶ φωνὴν ἤκουον | Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum, imago coram oculis meis, et vocem quasi aurae lenis audivi. | ተንሣእኩ፡ ወኢያእመርኩከ፡ ነጸርኩከ፡ ወኢጠየቁከ፡ ወአልብከ፡ ራዕይ፡ ቅድመ፡ አዕይንትየ፡ ዳእሙ፡ ጽላሎተከ፡ እሬኢ፡ ወቃለከ፡ እሰምዕ። |
|---|
| 4:17 | הַ֭אֱנוֹשׁ מֵאֱל֣וֹהַּ יִצְדָּ֑ק אִ֥ם מֵ֝עֹשֵׂ֗הוּ יִטְהַר־גָּֽבֶר׃ | τί γάρ μὴ καθαρὸς ἔσται βροτὸς ἐναντίον κυρίου ἢ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ ἄμεμπτος ἀνήρ | Numquid homo, Dei comparatione, justificabitur ? aut factore suo purior erit vir ? | ወባሕቱ፡ አይኑ፡ ውስተ፡ መዋቲ፡ ዘይነጽሕ፡ በቅድመ፡ እግዚብሔር፡ ወአይኑ፡ ሰብእ፡ ዘይጸድቅ፡ በምግባሩ። |
|---|
| 4:18 | הֵ֣ן בַּ֭עֲבָדָיו לֹ֣א יַאֲמִ֑ין וּ֝בְמַלְאָכָ֗יו יָשִׂ֥ים תׇּהֳלָֽה׃ | εἰ κατὰ παίδων αὐτοῦ οὐ πιστεύει κατὰ δὲ ἀγγέλων αὐτοῦ σκολιόν τι ἐπενόησεν | Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles, et in angelis suis reperit pravitatem ; | ለላእካኒሁ፡ ጥቀ፡ ኢይትአመኖሙ፡ ወለመላእክቲሁኒ፡ ፅዑበ፡ ይትሔዘቦሙ። |
|---|
| 4:19 | אַ֤ף׀ שֹׁכְנֵ֬י בָֽתֵּי־חֹ֗מֶר אֲשֶׁר־בֶּעָפָ֥ר יְסוֹדָ֑ם יְ֝דַכְּא֗וּם לִפְנֵי־עָֽשׁ׃ | τοὺς δὲ κατοικοῦντας οἰκίας πηλίνας ἐξ ὧν καὶ αὐτοὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἐσμεν ἔπαισεν αὐτοὺς σητὸς τρόπον | quanto magis hi qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut a tinea ? | ወለእለ፡ ይነብሩ፡ ውስተ፡ አብያተ፡ መሬት፡ ወንሕነኒ፡ እም፡ ውስተ፡ አሐዱ፡ ዕቡር፡ ወይረክቦሙ፡ ብልዓተ፡ ዕፄ፡ ወኢይሔልዩ፡ እምነግህ፡ እሰከ፡ ሠርክ። |
|---|
| 4:20 | מִבֹּ֣קֶר לָעֶ֣רֶב יֻכַּ֑תּוּ מִבְּלִ֥י מֵ֝שִׂ֗ים לָנֶ֥צַח יֹאבֵֽדוּ׃ | καὶ ἀπὸ πρωίθεν ἕως ἑσπέρας οὐκέτι εἰσίν παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἑαυτοῖς βοηθῆσαι ἀπώλοντο | De mane usque ad vesperam succidentur ; et quia nullus intelligit, in aeternum peribunt. | ወኢይሄልዉ፡ እምነግህ፡ እስከ፡ ሠርክ፡ እስመ፡ ስእኑ፡ አድኅኖ፡ ወረዲአ፡ ርእሶሙ፡ ተኃጕሉ። |
|---|
| 4:21 | הֲלֹא־נִסַּ֣ע יִתְרָ֣ם בָּ֑ם יָ֝מ֗וּתוּ וְלֹ֣א בְחׇכְמָֽה׃ | ἐνεφύσησεν γὰρ αὐτοῖς καὶ ἐξηράνθησαν ἀπώλοντο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν αὐτοὺς σοφίαν | Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis ; morientur, et non in sapientia. | ወነፍሖሙ፡ ነፋስ፡ ወየብሱ፡ ወይትኃጐሉ፡ እስመ፡ አልቦሙ፡ ጥበብ። |
|---|