約伯記 第 42 章｜4 種原文並排

וַיַּ֖עַן אִיּ֥וֹב אֶת־יְהֹוָ֗ה וַיֹּאמַֽר׃

ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει τῷ κυρίῳ

Respondens autem Job Domino, dixit :

ወተሠጥዎ፡ ኢዮብ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወይቤ።

(ידעת) [יָ֭דַעְתִּי] כִּי־כֹ֣ל תּוּכָ֑ל וְלֹֽא־יִבָּצֵ֖ר מִמְּךָ֣ מְזִמָּֽה׃

οἶδα ὅτι πάντα δύνασαι ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐθέν

Scio quia omnia potes, et nulla te latet cogitatio.

አእምሮ፡ አአምር፡ ከመ፡ ኵሎ፡ ትክል፡ ወኵሉ፡ ይትከሀለከ፡ ወአልቦ፡ ዘይሰአነከ።

מִ֤י זֶ֨ה׀ מַעְלִ֥ים עֵצָ֗ה בְּֽלִ֫י־דָ֥עַת לָכֵ֣ן הִ֭גַּדְתִּי וְלֹ֣א אָבִ֑ין נִפְלָא֥וֹת מִ֝מֶּ֗נִּי וְלֹ֣א אֵדָֽע׃

τίς γάρ ἐστιν ὁ κρύπτων σε βουλήν φειδόμενος δὲ ῥημάτων καὶ σὲ οἴεται κρύπτειν τίς δὲ ἀναγγελεῖ μοι ἃ οὐκ ᾔδειν μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἃ οὐκ ἠπιστάμην

Quis est iste qui celat consilium absque scientia ? ideo insipienter locutus sum, et quae ultra modum excederent scientiam meam.

መኑ፡ ውእቱ፡ ዘየህብአከ፡ ምክረ፡ ወዘይምህከ፡ ነገር፡ ውስተ፡ ልቡ፡ ወእምኔጀኑ፡ ዘይሤውር፡ ይመስሎ፡ ወመኑ፡ ይነግረኒ፡ ዘኢየአምር፡ ዓቢያተ፡ መንክራት፡ ዘኢርኢኩ።

שְֽׁמַֽע־נָ֭א וְאָנֹכִ֣י אֲדַבֵּ֑ר אֶ֝שְׁאָלְךָ֗ וְהוֹדִיעֵֽנִי׃

ἄκουσον δέ μου κύριε ἵνα κἀγὼ λαλήσω ἐρωτήσω δέ σε σὺ δέ με δίδαξον

Audi, et ego loquar : interrogabo te, et responde mihi.

ስምዐኒ፡ እንግርከ፡ እግዚእየ፡ አነ፡ እሴእለከ፡ ወአንተ፡ መሀረኒ።

לְשֵֽׁמַע־אֹ֥זֶן שְׁמַעְתִּ֑יךָ וְ֝עַתָּ֗ה עֵינִ֥י רָאָֽתְךָ׃

ἀκοὴν μὲν ὠτὸς ἤκουόν σου τὸ πρότερον νυνὶ δὲ ὁ ὀφθαλμός μου ἑόρακέν σε

Auditu auris audivi te : nunc autem oculus meus videt te.

ሰሚዐሰ፡ ሰማዕኩ፡ ቅድመ፡ በዕዝንየ፡ ወይእዜሰ፡ ርኢኩከ፡ በአዕይንትየ።

עַל־כֵּ֭ן אֶמְאַ֣ס וְנִחַ֑מְתִּי עַל־עָפָ֥ר וָאֵֽפֶר׃ {פ}

διὸ ἐφαύλισα ἐμαυτὸν καὶ ἐτάκην ἥγημαι δὲ ἐμαυτὸν γῆν καὶ σποδόν

Idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam in favilla et cinere.

ወባሕቱ፡ በዘተዛለፍኩ፡ ተመሰውኩ፡ አአምር፡ አነ፡ ከመ፡ መሬት፡ ወሐመድ፡ ርእስየ።

וַיְהִ֗י אַחַ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהֹוָ֛ה אֶת־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה אֶל־אִיּ֑וֹב וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֶל־אֱלִיפַ֣ז הַתֵּימָנִ֗י חָרָ֨ה אַפִּ֤י בְךָ֙ וּבִשְׁנֵ֣י רֵעֶ֔יךָ כִּ֠י לֹ֣א דִבַּרְתֶּ֥ם אֵלַ֛י נְכוֹנָ֖ה כְּעַבְדִּ֥י אִיּֽוֹב׃ {ס}

ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ λαλῆσαι τὸν κύριον πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα τῷ Ιωβ εἶπεν ὁ κύριος Ελιφας τῷ Θαιμανίτῃ ἥμαρτες σὺ καὶ οἱ δύο φίλοι σου οὐ γὰρ ἐλαλήσατε ἐνώπιόν μου ἀληθὲς οὐδὲν ὥσπερ ὁ θεράπων μου Ιωβ

Postquam autem locutus est Dominus verba haec ad Job, dixit ad Eliphaz Themanitem : Iratus est furor meus in te, et in duos amicos tuos, quoniam non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job.

ወእምድኅረ፡ ተናገሮ፡ እግዚአብሔር፡ ለኢዮብ፡ ዘንተ፡ ነገረ፡ ይቤሎ፡ እግዚአብሔር፡ ለኤልፋዝ፡ ቴሜናዊ፡ አበስክሙ፡ አንተ፡ ወክልኤቱ፡ አዕርክቲከ፡ እስመ፡ ኢተናገርክሙ፡ ጽድቀ፡ በቅድሜየ፡ ከመ፡ ቊልዔየ፡ ኢዮብ፡ ወኢአሐተኒ።

וְעַתָּ֡ה קְחוּ־לָכֶ֣ם שִׁבְעָֽה־פָרִים֩ וְשִׁבְעָ֨ה אֵילִ֜ים וּלְכ֣וּ׀ אֶל־עַבְדִּ֣י אִיּ֗וֹב וְהַעֲלִיתֶ֤ם עוֹלָה֙ בַּעַדְכֶ֔ם וְאִיּ֣וֹב עַבְדִּ֔י יִתְפַּלֵּ֖ל עֲלֵיכֶ֑ם כִּ֧י אִם־פָּנָ֣יו אֶשָּׂ֗א לְבִלְתִּ֞י עֲשׂ֤וֹת עִמָּכֶם֙ נְבָלָ֔ה כִּ֠י לֹ֣א דִבַּרְתֶּ֥ם אֵלַ֛י נְכוֹנָ֖ה כְּעַבְדִּ֥י אִיּֽוֹב׃

νῦν δὲ λάβετε ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς καὶ πορεύθητε πρὸς τὸν θεράποντά μου Ιωβ καὶ ποιήσει κάρπωσιν περὶ ὑμῶν Ιωβ δὲ ὁ θεράπων μου εὔξεται περὶ ὑμῶν ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον αὐτοῦ λήμψομαι εἰ μὴ γὰρ δῑ αὐτόν ἀπώλεσα ἂν ὑμᾶς οὐ γὰρ ἐλαλήσατε ἀληθὲς κατὰ τοῦ θεράποντός μου Ιωβ

Sumite ergo vobis septem tauros et septem arietes, et ite ad servum meum Job, et offerte holocaustum pro vobis : Job autem servus meus orabit pro vobis. Faciem ejus suscipiam, ut non vobis imputetur stultitia : neque enim locuti estis ad me recta, sicut servus meus Job.

ወይእዜኒ፡ ንሥኡ፡ ሰብዓተ፡ አልሕምተ፡ ወሰብዓተ፡ አባግዐ፡ ወሑሩ፡ ኀበ፡ ቊልዔየ፡ ኢዮብ፡ ወይግበር፡ መሥዋዕተ፡ ወኢዮብ፡ ቊልዔየ፡ ይጸሊ፡ በእንቲአክሙ፡ እምገጸዚአሁ፡ እነሥአ፡ ወሶበ፡ አኮ፡ በእንቲአሁ፡ እምቀተልኩክሙ፡ እስመ፡ ኢነበብክሙ፡ ርትዐ፡ ላዕለ፡ ቊልዔየ፡ ኢዮብ።

וַיֵּלְכוּ֩ אֱלִיפַ֨ז הַתֵּימָנִ֜י וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֗י צֹפַר֙ הַנַּ֣עֲמָתִ֔י וַיַּעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר אֲלֵיהֶ֖ם יְהֹוָ֑ה וַיִּשָּׂ֥א יְהֹוָ֖ה אֶת־פְּנֵ֥י אִיּֽוֹב׃

ἐπορεύθη δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης καὶ Βαλδαδ ὁ Σαυχίτης καὶ Σωφαρ ὁ Μιναῖος καὶ ἐποίησαν καθὼς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ κύριος καὶ ἔλυσεν τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῖς διὰ Ιωβ

Abierunt ergo Eliphaz Themanites, et Baldad Suhites, et Sophar Naamathites, et fecerunt sicut locutus fuerat Dominus ad eos : et suscepit Dominus faciem Job.

ወሖሩ፡ ኤልፋዝ፡ ቴሜናዊ፡ ወበልዳዶስ፡ አውኬናዊ፡ ወሳፍር፡ አሜናዊ፡ ወገብሩ፡ በከመ፡ አዘዞሙ፡ እግዚአብሔር፡ ወሠረየ፡ ሎሙ፡ እግዚአብሔር፡ ኃጢአቶሙ፡ በእንተ፡ ኢዮብ።

וַיהֹוָ֗ה שָׁ֚ב אֶת־[שְׁב֣וּת] (שבית) אִיּ֔וֹב בְּהִֽתְפַּֽלְל֖וֹ בְּעַ֣ד רֵעֵ֑הוּ וַיֹּ֧סֶף יְהֹוָ֛ה אֶת־כׇּל־אֲשֶׁ֥ר לְאִיּ֖וֹב לְמִשְׁנֶֽה׃

ὁ δὲ κύριος ηὔξησεν τὸν Ιωβ εὐξαμένου δὲ αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν φίλων αὐτοῦ ἀφῆκεν αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ἔδωκεν δὲ ὁ κύριος διπλᾶ ὅσα ἦν ἔμπροσθεν Ιωβ εἰς διπλασιασμόν

Dominus quoque conversus est ad poenitentiam Job, cum oraret ille pro amicis suis : et addidit Dominus omnia quaecumque fuerant Job, duplicia.

ወአሕየዎ፡ እግዚአብሔር፡ ለኢዮብ፡ ወጸለየ፡ በእንተ፡ አዕርክቲሁ፡ ወኀደግ፡ ሎሙ፡ ኃጢአቶሙ፡ ወወሀቦ፡ ኵሎ፡ ንዋዮ፡ እግዚአብሔር፡ ለኢዮብ፡ ካዕበተ፡ ኵሉ፡ ንዋዩ፡ እምዘቀዲሙ፡ ወአመክዓበ፡ ሎቱ።

וַיָּבֹ֣אוּ אֵ֠לָ֠יו כׇּל־אֶחָ֨יו וְכׇל־אַחְיֹתָ֜יו וְכׇל־יֹדְעָ֣יו לְפָנִ֗ים וַיֹּאכְל֨וּ עִמּ֣וֹ לֶ֘חֶם֮ בְּבֵיתוֹ֒ וַיָּנֻ֤דוּ לוֹ֙ וַיְנַחֲמ֣וּ אֹת֔וֹ עַ֚ל כׇּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁר־הֵבִ֥יא יְהֹוָ֖ה עָלָ֑יו וַיִּתְּנוּ־ל֗וֹ אִ֚ישׁ קְשִׂיטָ֣ה אֶחָ֔ת וְאִ֕ישׁ נֶ֥זֶם זָהָ֖ב אֶחָֽד׃

ἤκουσαν δὲ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ πάντα τὰ συμβεβηκότα αὐτῷ καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ πάντες ὅσοι ᾔδεισαν αὐτὸν ἐκ πρώτου φαγόντες δὲ καὶ πιόντες παρ’ αὐτῷ παρεκάλεσαν αὐτόν καὶ ἐθαύμασαν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐπήγαγεν αὐτῷ ὁ κύριος ἔδωκεν δὲ αὐτῷ ἕκαστος ἀμνάδα μίαν καὶ τετράδραχμον χρυσοῦν ἄσημον

Venerunt autem ad eum omnes fratres sui, et universae sorores suae, et cuncti qui noverant eum prius, et comederunt cum eo panem in domo ejus : et moverunt super eum caput, et consolati sunt eum super omni malo quod intulerat Dominus super eum : et dederunt ei unusquisque ovem unam, et inaurem auream unam.

ወሰምዑ፡ ኵሎሙ፡ አኀዊሁ፡ ወአኃቲሁ፡ ዘረከቦ፡ ወመጽኡ፡ ኀቤሁ፡ ኵሎሙ፡ እለ፡ የአምርዎ፡ ቀዲሙ፡ ወበልዑ፡ ወሰትዩ፡ ምስሌሁ፡ ወአስተፈሥሕዎ፡ ወአንከሩ፡ በእንተ፡ ኵኩ፡ ዘአምጽአ፡ እግዚአብሔር፡ ላዕሌሁ፡ ወወህቦሙ፡ ለለአሐዱ፡ ጽምደ፡ አልሕምት፡ ወርቀ፡ ወብሩረ፡ በመድሎት፡ ዘዲድርክሜ፡ አርባዕተ።

וַיהֹוָ֗ה בֵּרַ֛ךְ אֶת־אַחֲרִ֥ית אִיּ֖וֹב מֵרֵֽאשִׁת֑וֹ וַֽיְהִי־ל֡וֹ אַרְבָּעָה֩ עָשָׂ֨ר אֶ֜לֶף צֹ֗אן וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ גְּמַלִּ֔ים וְאֶלֶף־צֶ֥מֶד בָּקָ֖ר וְאֶ֥לֶף אֲתוֹנֽוֹת׃

ὁ δὲ κύριος εὐλόγησεν τὰ ἔσχατα Ιωβ ἢ τὰ ἔμπροσθεν ἦν δὲ τὰ κτήνη αὐτοῦ πρόβατα μύρια τετρακισχίλια κάμηλοι ἑξακισχίλιαι ζεύγη βοῶν χίλια ὄνοι θήλειαι νομάδες χίλιαι

Dominus autem benedixit novissimis Job magis quam principio ejus : et facta sunt ei quatuordecim millia ovium, et sex millia camelorum, et mille juga boum, et mille asinae.

ወባረከ፡ እግዚአብሔር፡ ለኢዮብ፡ ደኀሪቶ፡ እምቀዲሙ፡ ወእንስሳሁኒ፡ እልፍ፡ ወአርባዓ፡ ምእት፡ ወአባግዒሁኒ፡ ስሳምእት፡ ጽምደ፡ አልሕምቱሁኒ፡ ዓሠርቱ፡ ምእት፡ ወአእዱ፡ ጊሁኒ፡ አእኑስ፡ ዓሠርቱ፡ ምእት፡ ወአግማሊሁኒ፡ ዓሠርቱ፡ ምእት።

וַֽיְהִי־ל֛וֹ שִׁבְעָ֥נָה בָנִ֖ים וְשָׁל֥וֹשׁ בָּנֽוֹת׃

γεννῶνται δὲ αὐτῷ υἱοὶ ἑπτὰ καὶ θυγατέρες τρεῖς

Et fuerunt ei septem filii, et tres filiae.

ወተወልዱ፡ ሎቱ፡ ሰባዓቱ፡ ደቂቀ፡ ወሠላስ፡ አዋልድ።

וַיִּקְרָ֤א שֵׁם־הָאַחַת֙ יְמִימָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית קְצִיעָ֑ה וְשֵׁ֥ם הַשְּׁלִישִׁ֖ית קֶ֥רֶן הַפּֽוּךְ׃

καὶ ἐκάλεσεν τὴν μὲν πρώτην Ἡμέραν τὴν δὲ δευτέραν Κασίαν τὴν δὲ τρίτην Ἀμαλθείας κέρας

Et vocavit nomen unius Diem, et nomen secundae Cassiam, et nomen tertiae Cornustibii.

ወሰመያ፡ ለቀዳሚት፡ ዕለት፡ (ፀሐይ)፡ ወለካልእታ፡ ቃስያስ፡ ወለሣልስታ፡ አሜልትያስቂራስ።

וְלֹ֨א נִמְצָ֜א נָשִׁ֥ים יָפ֛וֹת כִּבְנ֥וֹת אִיּ֖וֹב בְּכׇל־הָאָ֑רֶץ וַיִּתֵּ֨ן לָהֶ֧ם אֲבִיהֶ֛ם נַחֲלָ֖ה בְּת֥וֹךְ אֲחֵיהֶֽם׃

καὶ οὐχ εὑρέθησαν κατὰ τὰς θυγατέρας Ιωβ βελτίους αὐτῶν ἐν τῇ ὑπ’ οὐρανόν ἔδωκεν δὲ αὐταῖς ὁ πατὴρ κληρονομίαν ἐν τοῖς ἀδελφοῖς

Non sunt autem inventae mulieres speciosae sicut filiae Job in universa terra : deditque eis pater suus haereditatem inter fratres earum.

ወኢተረክባ፡ ሠናያተ፡ በታሕተ፡ ሰማይ፡ ከመ፡ አዋልደ፡ ኢዮብ፡ ወወሀቦን፡ አቦሖን፡ ርስቶን፡ ምስለ፡ አኃዊሆን።

וַיְחִ֤י אִיּוֹב֙ אַחֲרֵי־זֹ֔את מֵאָ֥ה וְאַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה (וירא) [וַיִּרְאֶ֗ה] אֶת־בָּנָיו֙ וְאֶת־בְּנֵ֣י בָנָ֔יו אַרְבָּעָ֖ה דֹּרֽוֹת׃

ἔζησεν δὲ Ιωβ μετὰ τὴν πληγὴν ἔτη ἑκατὸν ἑβδομήκοντα τὰ δὲ πάντα ἔζησεν ἔτη διακόσια τεσσαράκοντα ὀκτώ καὶ εἶδεν Ιωβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν αὐτοῦ τετάρτην γενεάν

Vixit autem Job post haec centum quadraginta annis, et vidit filios suos, et filios filiorum suorum usque ad quartam generationem : et mortuus est senex, et plenus dierum.

ወሐይወ፡ ኢዮብ፡ እምድኅረ፡ ቅሥፈቱ፡ ምእተ፡ ወሰብዐ፡ ክረምተ፡ ወኵሉ፡ ዘሐይወ፡ ክልኤቱ፡ ምእት፡ አርባዓ፡ ወሰመንቱ፡ ዓመት፡ ወርእየ፡ ደቆቆ፡ ወደቂቁ፡ ደቂቁ፡ እስከ፡ ራብዕ፡ ትውልድ።

וַיָּ֣מׇת אִיּ֔וֹב זָקֵ֖ן וּשְׂבַ֥ע יָמִֽים׃

καὶ ἐτελεύτησεν Ιωβ πρεσβύτερος καὶ πλήρης ἡμερῶν γέγραπται δὲ αὐτὸν πάλιν ἀναστήσεσθαι μεθ’ ὧν ὁ κύριος ἀνίστησιν οὗτος ἑρμηνεύεται ἐκ τῆς Συριακῆς βίβλου ἐν μὲν γῇ κατοικῶν τῇ Αυσίτιδι ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς Ιδουμαίας καὶ Ἀραβίας προϋπῆρχεν δὲ αὐτῷ ὄνομα Ιωβαβ λαβὼν δὲ γυναῖκα Ἀράβισσαν γεννᾷ υἱόν ᾧ ὄνομα Εννων ἦν δὲ αὐτὸς πατρὸς μὲν Ζαρε τῶν Ησαυ υἱῶν υἱός μητρὸς δὲ Βοσορρας ὥστε εἶναι αὐτὸν πέμπτον ἀπὸ Αβρααμ καὶ οὗτοι οἱ βασιλεῖς οἱ βασιλεύσαντες ἐν Εδωμ ἧς καὶ αὐτὸς ἦρξεν χώρας πρῶτος Βαλακ ὁ τοῦ Βεωρ καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Δενναβα μετὰ δὲ Βαλακ Ιωβαβ ὁ καλούμενος Ιωβ μετὰ δὲ τοῦτον Ασομ ὁ ὑπάρχων ἡγεμὼν ἐκ τῆς Θαιμανίτιδος χώρας μετὰ δὲ τοῦτον Αδαδ υἱὸς Βαραδ ὁ ἐκκόψας Μαδιαμ ἐν τῷ πεδίῳ Μωαβ καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Γεθθαιμ οἱ δὲ ἐλθόντες πρὸς αὐτὸν φίλοι Ελιφας τῶν Ησαυ υἱῶν Θαιμανων βασιλεύς Βαλδαδ ὁ Σαυχαίων τύραννος Σωφαρ ὁ Μιναίων βασιλεύς

ወሞተ፡ ኢዮብ፡ ልሂቆ፡ ወፈጺሞ፡ መዋዕሊሁ።

ወጽሐፍ፡ ከመ፡ ይትነሣእ፡ ካዕበ፡ ምስለ፡ እለ፡ ያነሥኦሙ፡ እግዚአብሔር።

ወከመዝ፡ ትርጓሜሁ፡ መጽሐፈ፡ ሶርያ፡ ወብሔሩሰ፡ ኀበ፡ ይነብር፡ አውስጢድ፡ ዘደወለ፡ ኤዶምያስ፡ ዘዓረብ።

ወሰመይዎ፡ ሰሞ፡ ኢዮባብ፡ ወአውሰበ፡ ብእሲ፡ ዓረባዊተ፡ ወወለደት፡ ሎቱ፡ ወልደ፡ ዘስሙ፡ ኄኖን፡ ወውእቱ፡ ኢዮብ፡ አቡሁ፡ ዛራ፡ ወእሙ፡ ባሱራስ፡ ወኃምስ፡ ውእቱ፡ እምአብሃም።

ወእሉ፡ እሙንቱ፡ ነገሥታት፡ እለ፡ ነግሡ፡ በኤዶም።

ወውእቱ፡ ጐነነ፡ በሐውርተ፡ ቃዳሚ፡ ባላቅ፡ ወልደ፡ ቢዖር፡ ወስመ፡ ሀገሩ፡ ዲናብ።

ወእድኅረ፡ ባላቅ፡ ኢዮባብ፡ ዘስሙ፡ ኢዮብ፡ ወእምድኅሬሁ፡ አሦም፡ ዘነግሠ፡ ለብሔረ፡ ቴማን፡ 24፡ ወእምድኅሬሁ፡ አዳድ፡ ወልዳ፡ በራድ፡ ዘቀተሎሙ፡ ለምድያም፡ በሕቅለ፡ ሞዓብ፡ ወስመ፡ ሀገሩ፡ ጌቴም።

ወእለሂ፡ መጽኡ፡ ኀቤሁ፡ አዕርክቲሁ፡ ኤልፋዝ፡ ዘእምደቂቀ፡ ኤሳው፡ ንጉሠ፡ ቴሜኖን፡ ወበልዳዶስ፡ መስፍነ፡ አውኬኔዎን፡ ወሳፍር፡ ንጉሠ፡ አሜኔዎን።