利未記 第 14 章｜4 種原文並排

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

זֹ֤את תִּֽהְיֶה֙ תּוֹרַ֣ת הַמְּצֹרָ֔ע בְּי֖וֹם טׇהֳרָת֑וֹ וְהוּבָ֖א אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

οὗτος ὁ νόμος τοῦ λεπροῦ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ καὶ προσαχθήσεται πρὸς τὸν ἱερέα

Hic est ritus leprosi, quando mundandus est. Adducetur ad sacerdotem :

ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለዘለምጽ ፡ በዕለተ ፡ ነጽሐ ፡ የሐውር ፡ ኀበ ፡ ካህን ።

וְיָצָא֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶל־מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְרָאָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה נִרְפָּ֥א נֶֽגַע־הַצָּרַ֖עַת מִן־הַצָּרֽוּעַ׃

καὶ ἐξελεύσεται ὁ ἱερεὺς ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς καὶ ἰδοὺ ἰᾶται ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας ἀπὸ τοῦ λεπροῦ

qui egressus de castris, cum invenerit lepram esse mundatam,

ወይወፅእ ፡ ካህን ፡ አፍአ ፡ እምትዕይንት ፡ ወይሬእዮ ፡ ካህን ፡ ወናሁ ፡ ኀደጎ ፡ ሕብረ ፡ ለምጹ ፡ ለዘለምጽ ።

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְלָקַ֧ח לַמִּטַּהֵ֛ר שְׁתֵּֽי־צִפֳּרִ֥ים חַיּ֖וֹת טְהֹר֑וֹת וְעֵ֣ץ אֶ֔רֶז וּשְׁנִ֥י תוֹלַ֖עַת וְאֵזֹֽב׃

καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς καὶ λήμψονται τῷ κεκαθαρισμένῳ δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον

praecipiet ei, qui purificatur, ut offerat duos passeres vivos pro se, quibus vesci licitum est, et lignum cedrinum, vermiculumque et hyssopum.

ወሐዊሮ ፡ ኀቤሁ ፡ ካህን ፡ ያመጽእ ፡ ውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ ክልኤ ፡ ደዋርሀ ፡ ሕያዋተ ፡ ወንጹሓተ ፡ [ወዕፀ ፡ ጽኍድ ፡] ወለየ ፡ ክዑበ ፡ ወቈጽለ ፡ ህሶጱ ።

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְשָׁחַ֖ט אֶת־הַצִּפּ֣וֹר הָאֶחָ֑ת אֶל־כְּלִי־חֶ֖רֶשׂ עַל־מַ֥יִם חַיִּֽים׃

καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς καὶ σφάξουσιν τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον ἐφ’ ὕδατι ζῶντι

Et unum ex passeribus immolari jubebit in vase fictili super aquas viventes :

ወይኤዝዝ ፡ ካህን ፡ ወይጠብሕዋ ፡ ለይእቲ ፡ ዶርሆ ፡ ውስተ ፡ ማይ ፡ ጥዑም ፡ ውስተ ፡ ንዋየ ፡ ልሕኵት ።

אֶת־הַצִּפֹּ֤ר הַֽחַיָּה֙ יִקַּ֣ח אֹתָ֔הּ וְאֶת־עֵ֥ץ הָאֶ֛רֶז וְאֶת־שְׁנִ֥י הַתּוֹלַ֖עַת וְאֶת־הָאֵזֹ֑ב וְטָבַ֨ל אוֹתָ֜ם וְאֵ֣ת׀ הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּ֗ה בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחֻטָ֔ה עַ֖ל הַמַּ֥יִם הַֽחַיִּֽים׃

καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν λήμψεται αὐτὸ καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κλωστὸν κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ βάψει αὐτὰ καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ σφαγέντος ἐφ’ ὕδατι ζῶντι

alium autem vivum cum ligno cedrino, et cocco et hyssopo, tinget in sanguine passeris immolati,

ወያ መጽእ ፡ ዕፀ ፡ ጽኍድ ፡ ወይነሥኣ ፡ ካህን ፡ ለእንታክቲ ፡ ዶርሆ ፡ እንተ ፡ ሕያውት ፡ ወያግዕዛ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ጠሚዖ ፡ ውስተ ፡ ደማ ፡ ለእንታክቲ ፡ እንተ ፡ ጠብሑ ።

וְהִזָּ֗ה עַ֧ל הַמִּטַּהֵ֛ר מִן־הַצָּרַ֖עַת שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִ֣הֲר֔וֹ וְשִׁלַּ֛ח אֶת־הַצִּפֹּ֥ר הַֽחַיָּ֖ה עַל־פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶֽה׃

καὶ περιρρανεῖ ἐπὶ τὸν καθαρισθέντα ἀπὸ τῆς λέπρας ἑπτάκις καὶ καθαρὸς ἔσται καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ πεδίον

quo asperget illum, qui mundandus est, septies, ut jure purgetur : et dimittet passerem vivum, ut in agrum avolet.

ወእምዝ ፡ ይጠምዕ ፡ ዝክተ ፡ ዕፀ ፡ ጽኍድ ፡ ወለየኒ ፡ ዘክዑብ ፡ ወቈጽለ ፡ ህሶጱ ፡ ውስተ ፡ ደማ ፡ ለእንታክቲ ፡ ዶርሆ ፡ እንተ ፡ ጠብሑ ፡ ውስተ ፡ ማይ ፡ ጥዑም ፡ ወይነዝኆ ፡ ስብዕ ፡ ለውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ ዘለምጽ ፡ ወንጹሐ ፡ ይከውን ።

וְכִבֶּס֩ הַמִּטַּהֵ֨ר אֶת־בְּגָדָ֜יו וְגִלַּ֣ח אֶת־כׇּל־שְׂעָר֗וֹ וְרָחַ֤ץ בַּמַּ֙יִם֙ וְטָהֵ֔ר וְאַחַ֖ר יָב֣וֹא אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וְיָשַׁ֛ב מִח֥וּץ לְאׇהֳל֖וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

καὶ πλυνεῖ ὁ καθαρισθεὶς τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ξυρηθήσεται αὐτοῦ πᾶσαν τὴν τρίχα καὶ λούσεται ἐν ὕδατι καὶ καθαρὸς ἔσται καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολὴν καὶ διατρίψει ἔξω τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας

Cumque laverit homo vestimenta sua, radet omnes pilos corporis, et lavabitur aqua : purificatusque ingredietur castra, ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus,

ወየኀፅብ ፡ ኣልባሲሁ ፡ ውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ ወይትላጸይ ፡ ኵሎ ፡ ሥዕርቶ ፡ ወይትኀፀብ ፡ በማይ ፡ ወንጹሐ ፡ ይከውን ፡ ወ[እም]ዝ ፡ ይበውእ ፡ ውስተ ፡ ትዕይንት ፡ ወይነብር ፡ አፍአ ፡ እምቤቱ ፡ ሰቡዐ ፡ መዋዕለ ።

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח אֶת־כׇּל־שְׂעָר֗וֹ אֶת־רֹאשׁ֤וֹ וְאֶת־זְקָנוֹ֙ וְאֵת֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו וְאֶת־כׇּל־שְׂעָר֖וֹ יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס אֶת־בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ אֶת־בְּשָׂר֛וֹ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר׃

καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ξυρηθήσεται πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν πώγωνα καὶ τὰς ὀφρύας καὶ πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ ξυρηθήσεται καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ καθαρὸς ἔσται

et die septimo radet capillos capitis, barbamque et supercilia, ac totius corporis pilos. Et lotis rursum vestibus et corpore,

ወበሳብዕት ፡ ዕለት ፡ ይትላጸይ ፡ ኵሎ ፡ ሥዕርተ ፡ ርእሱ ፡ ወጽሕሞ ፡ ወኀንገዞ ፡ ወኵሎ ፡ ሥዕርቶ ፡ ይትላጸይ ፡ ወየኀፅብ ፡ አልባሲሁ ፡ ወሥጋሁኒ ፡ የኀፅብ ፡ በማይ ፡ ወንጹሐ ፡ ይከውን ።

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י יִקַּ֤ח שְׁנֵֽי־כְבָשִׂים֙ תְּמִימִ֔ם וְכַבְשָׂ֥ה אַחַ֛ת בַּת־שְׁנָתָ֖הּ תְּמִימָ֑ה וּשְׁלֹשָׁ֣ה עֶשְׂרֹנִ֗ים סֹ֤לֶת מִנְחָה֙ בְּלוּלָ֣ה בַשֶּׁ֔מֶן וְלֹ֥ג אֶחָ֖ד שָֽׁמֶן׃

καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήμψεται δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἀμώμους καὶ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον καὶ τρία δέκατα σεμιδάλεως εἰς θυσίαν πεφυραμένης ἐν ἐλαίῳ καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν

die octavo assumet duos agnos immaculatos, et ovem anniculam absque macula, et tres decimas similae in sacrificium, quae conspersa sit oleo, et seorsum olei sextarium.

ወበሳ[ምን]ት ፡ ዕለት ፡ ያመጽእ ፡ ክልኤተ ፡ አባግዐ ፡ ንጹሓነ ፡ እለ ፡ ዓመት ፡ ሎሙ ፡ ወዓዲ ፡ አሐደ ፡ በግዐ ፡ ንጹሐ ፡ ዘዓመት ፡ ወሠለስተ ፡ መስፈርተ ፡ ስንዳሌ ፡ ለመሥዋዕት ፡ ዘልውስ ፡ በቅብእ ፡ ወአሐደ ፡ ግምዔ ፡ ቅብእ ።

וְהֶעֱמִ֞יד הַכֹּהֵ֣ן הַֽמְטַהֵ֗ר אֵ֛ת הָאִ֥ישׁ הַמִּטַּהֵ֖ר וְאֹתָ֑ם לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃

καὶ στήσει ὁ ἱερεὺς ὁ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον τὸν καθαριζόμενον καὶ ταῦτα ἔναντι κυρίου ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου

Cumque sacerdos purificans hominem, statuerit eum, et haec omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii,

ወያቀውም ፡ ካህን ፡ ዘያነጽሖ ፡ ለውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ዘነጽሐ ፡ ወዝንቱኒ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ።

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן אֶת־הַכֶּ֣בֶשׂ הָאֶחָ֗ד וְהִקְרִ֥יב אֹת֛וֹ לְאָשָׁ֖ם וְאֶת־לֹ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְהֵנִ֥יף אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα καὶ προσάξει αὐτὸν τῆς πλημμελείας καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸ ἀφόρισμα ἔναντι κυρίου

tollet agnum et offeret eum pro delicto, oleique sextarium : et oblatis ante Dominum omnibus,

ወይነሥእ ፡ ካህን ፡ አሐደ ፡ በግዐ ፡ ወያበውኦ ፡ በእንተ ፡ ንስሓ ፡ ወውእተሃ ፡ ግምዔ ፡ ቅብእ ፡ ወይፈልጦሙ ፡ ፍልጣነ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְשָׁחַ֣ט אֶת־הַכֶּ֗בֶשׂ בִּ֠מְק֠וֹם אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֧ט אֶת־הַֽחַטָּ֛את וְאֶת־הָעֹלָ֖ה בִּמְק֣וֹם הַקֹּ֑דֶשׁ כִּ֡י כַּ֠חַטָּ֠את הָאָשָׁ֥ם הוּא֙ לַכֹּהֵ֔ן קֹ֥דֶשׁ קׇֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃

καὶ σφάξουσιν τὸν ἀμνὸν ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσιν τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔστιν γὰρ τὸ περὶ ἁμαρτίας ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας ἔστιν τῷ ἱερεῖ ἅγια ἁγίων ἐστίν

immolabit agnum, ubi solet immolari hostia pro peccato, et holocaustum, id est, in loco sancto. Sicut enim pro peccato, ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia : Sancta sanctorum est.

ወይጠብሕዎ ፡ ለውእቱ ፡ በግዕ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ይጠብሑ ፡ ዘመሥዋዕት ፡ ወዘበእንተ ፡ ኀጢአትኒ ፡ በመካን ፡ ቅዱስ ፡ እስመ ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ከመ ፡ ዘንስሓ ፡ ውእቱ ፡ ለካህን ፡ ቅዱስ ፡ ለቅዱሳን ፡ ውእቱ ።

וְלָקַ֣ח הַכֹּהֵן֮ מִדַּ֣ם הָאָשָׁם֒ וְנָתַן֙ הַכֹּהֵ֔ן עַל־תְּנ֛וּךְ אֹ֥זֶן הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִֽית׃

καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ

Assumensque sacerdos de sanguine hostiae, quae immolata est pro delicto, ponet super extremum auriculae dextrae ejus qui mundatur, et super pollices manus dextrae et pedis :

ወይነሥእ ፡ ካህን ፡ እምነ ፡ ደም ፡ ዘንስሓ ፡ ወይወዲ ፡ ካህን ፡ ውስተ ፡ እዝኑ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ለዘ ፡ ነጽሐ ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እዴሁ ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እግሩ ፡ እንተ ፡ የማን ።

וְלָקַ֥ח הַכֹּהֵ֖ן מִלֹּ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְיָצַ֛ק עַל־כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית׃

καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς κοτύλης τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως τὴν ἀριστερὰν

et de olei sextario mittet in manum suam sinistram,

ወይነሥእ ፡ ካህን ፡ እምነ ፡ ቅብእ ፡ ዘውስተ ፡ ግምዔ ፡ ወይሰውጥ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ ፀጋም ።

וְטָבַ֤ל הַכֹּהֵן֙ אֶת־אֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן־הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל־כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית וְהִזָּ֨ה מִן־הַשֶּׁ֧מֶן בְּאֶצְבָּע֛וֹ שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ βάψει τὸν δάκτυλον τὸν δεξιὸν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς ἀριστερᾶς καὶ ῥανεῖ ἑπτάκις τῷ δακτύλῳ ἔναντι κυρίου

tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram Domino septies.

ወይይጠምዕ ፡ ካህን ፡ አጽባዕቶ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቅብእ ፡ ዘሀለወ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ ፀጋም ፡ ወይነዝኅ ፡ እምውእቱ ፡ ቅብእ ፡ ስብዕ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וּמִיֶּ֨תֶר הַשֶּׁ֜מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל־כַּפּ֗וֹ יִתֵּ֤ן הַכֹּהֵן֙ עַל־תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַ֖ל דַּ֥ם הָאָשָֽׁם׃

τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ὂν ἐν τῇ χειρὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας

Quod autem reliquum est olei in laeva manu, fundet super extremum auriculae dextrae ejus qui mundatur, et super pollices manus ac pedis dextri, et super sanguinem qui effusus est pro delicto,

ወዘተረፈሰ ፡ ቅብእ ፡ ዘሀሎ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ይወድዮ ፡ ካህን ፡ ውስተ ፡ ከተማ ፡ እዝኑ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ለውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እግሩ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ በመካነ ፡ ደም ፡ ዘንስሓ ።

וְהַנּוֹתָ֗ר בַּשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל־רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντος καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι κυρίου

et super caput ejus.

ወዘተርፈ ፡ ቅብእ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ለካህን ፡ ይወድዮ ፡ ካህን ፡ ውስተ ፡ ርእሱ ፡ ለዘነጽሐ ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְעָשָׂ֤ה הַכֹּהֵן֙ אֶת־הַ֣חַטָּ֔את וְכִפֶּ֕ר עַל־הַמִּטַּהֵ֖ר מִטֻּמְאָת֑וֹ וְאַחַ֖ר יִשְׁחַ֥ט אֶת־הָעֹלָֽה׃

καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ ἀκαθάρτου τοῦ καθαριζομένου ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ μετὰ τοῦτο σφάξει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα

Rogabitque pro eo coram Domino, et faciet sacrificium pro peccato : tunc immolabit holocaustum,

ወይገብር ፡ ካህን ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ ለውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ወእምዝ ፡ ይጠብሕ ፡ ካህን ፡ ዘመሥዋዕት ።

וְהֶעֱלָ֧ה הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הָעֹלָ֥ה וְאֶת־הַמִּנְחָ֖ה הַמִּזְבֵּ֑חָה וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן וְטָהֵֽר׃ {ס}

καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν θυσίαν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἔναντι κυρίου καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς καὶ καθαρισθήσεται

et ponet illud in altari cum libamentis suis, et homo rite mundabitur.

ወያበውእ ፡ ካህን ፡ ዘመሥዋዕትኒ ፡ ወዘቍርባንኒ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ ወይነጽሕ ።

וְאִם־דַּ֣ל ה֗וּא וְאֵ֣ין יָדוֹ֮ מַשֶּׂ֒גֶת֒ וְ֠לָקַ֠ח כֶּ֣בֶשׂ אֶחָ֥ד אָשָׁ֛ם לִתְנוּפָ֖ה לְכַפֵּ֣ר עָלָ֑יו וְעִשָּׂר֨וֹן סֹ֜לֶת אֶחָ֨ד בָּל֥וּל בַּשֶּׁ֛מֶן לְמִנְחָ֖ה וְלֹ֥ג שָֽׁמֶן׃

ἐὰν δὲ πένηται καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ μὴ εὑρίσκῃ λήμψεται ἀμνὸν ἕνα εἰς ὃ ἐπλημμέλησεν εἰς ἀφαίρεμα ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ καὶ δέκατον σεμιδάλεως πεφυραμένης ἐν ἐλαίῳ εἰς θυσίαν καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν

Quod si pauper est, et non potest manus ejus invenire quae dicta sunt pro delicto, assumet agnum ad oblationem, ut roget pro eo sacerdos, decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium, et olei sextarium,

ወእመሰ ፡ ነዳይ ፡ ውእቱ ፡ ወአልቦ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ያመጽእ ፡ ማሕስአ ፡ በግዕ ፡ አሐደ ፡ ዘይፈልጡ ፡ በእንተ ፡ ንስሓ ፡ በዘ ፡ ያስተሰርዩ ፡ ሎቱ ፡ ወአሐቲ ፡ በመስፈርተ ፡ ስንዳሌ ፡ ዘልውስ ፡ በቅብእ ፡ ለመሥዋዕት ፡ ወአሐደ ፡ ግምዔ ፡ ቅብእ ፤

וּשְׁתֵּ֣י תֹרִ֗ים א֤וֹ שְׁנֵי֙ בְּנֵ֣י יוֹנָ֔ה אֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָד֑וֹ וְהָיָ֤ה אֶחָד֙ חַטָּ֔את וְהָאֶחָ֖ד עֹלָֽה׃

καὶ δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν ὅσα εὗρεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ ἔσται ἡ μία περὶ ἁμαρτίας καὶ ἡ μία εἰς ὁλοκαύτωμα

duosque turtures sive duos pullos columbae, quorum unus sit pro peccato, et alter in holocaustum :

ወክልኤተ ፡ መዓንቀ ፡ አው ፡ ክልኤተ ፡ እጕለ ፡ ርግብ ፡ በዘቦ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ወትኩን ፡ አሐቲ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ወአሐቲ ፡ ለመሥዋዕት ።

וְהֵבִ֨יא אֹתָ֜ם בַּיּ֧וֹם הַשְּׁמִינִ֛י לְטׇהֳרָת֖וֹ אֶל־הַכֹּהֵ֑ן אֶל־פֶּ֥תַח אֹֽהֶל־מוֹעֵ֖ד לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ προσοίσει αὐτὰ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ εἰς τὸ καθαρίσαι αὐτὸν πρὸς τὸν ἱερέα ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι κυρίου

offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino.

ወያበውኦን ፡ በሰምንት ፡ ዕለት ፡ በዘያነጽሕዎ ፡ ወይወስድ ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְלָקַ֧ח הַכֹּהֵ֛ן אֶת־כֶּ֥בֶשׂ הָאָשָׁ֖ם וְאֶת־לֹ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְהֵנִ֨יף אֹתָ֧ם הַכֹּהֵ֛ן תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς τὸν ἀμνὸν τῆς πλημμελείας καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπίθεμα ἔναντι κυρίου

Qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei, levabit simul :

ወይነሥኦ ፡ ካህን ፡ ለውእቱ ፡ በግዕ ፡ ዘንስሓ ፡ ወውእቱ ፡ ግምዔ ፡ ቅብእ ፡ ወያነብሮ ፡ ቍርባነ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְשָׁחַט֮ אֶת־כֶּ֣בֶשׂ הָֽאָשָׁם֒ וְלָקַ֤ח הַכֹּהֵן֙ מִדַּ֣ם הָֽאָשָׁ֔ם וְנָתַ֛ן עַל־תְּנ֥וּךְ אֹֽזֶן־הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִֽית׃

καὶ σφάξει τὸν ἀμνὸν τῆς πλημμελείας καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ

immolatoque agno, de sanguine ejus ponet super extremum auriculae dextrae illius qui mundatur, et super pollices manus ejus ac pedis dextri :

ወይጠብሖ ፡ ለውእቱ ፡ በግዕ ፡ ዘንስሓ ፡ ወይነሥእ ፡ ካህን ፡ እምነ ፡ ደሙ ፡ ለዘንስሓ ፡ ወይወዲ ፡ ውስተ ፡ ከተማ ፡ እዝኑ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ለዘ ፡ ነጽሐ ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እግሩ ፡ እንተ ፡ የማን ።

וּמִן־הַשֶּׁ֖מֶן יִצֹ֣ק הַכֹּהֵ֑ן עַל־כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית׃

καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως τὴν ἀριστεράν

olei vero partem mittet in manum suam sinistram,

ወይሰውጥ ፡ እምውእቱ ፡ ቅብእ ፡ ካህን ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ ጸጋም ።

וְהִזָּ֤ה הַכֹּהֵן֙ בְּאֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן־הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל־כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ ῥανεῖ ὁ ἱερεὺς τῷ δακτύλῳ τῷ δεξιῷ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τῇ ἀριστερᾷ ἑπτάκις ἔναντι κυρίου

in quo tingens digitum dextrae manus asperget septies coram Domino :

ወይነዝኅ ፡ ካህን ፡ በአጽባዕቱ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ እምነ ፡ ውእቱ ፡ ቅብእ ፡ ዘውስተ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ ጸጋም ፡ ስብዕ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְנָתַ֨ן הַכֹּהֵ֜ן מִן־הַשֶּׁ֣מֶן׀ אֲשֶׁ֣ר עַל־כַּפּ֗וֹ עַל־תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַל־מְק֖וֹם דַּ֥ם הָאָשָֽׁם׃

καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς αὐτοῦ τοῦ δεξιοῦ ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας

tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur, et pollices manus ac pedis dextri, in loco sanguinis qui effusus est pro delicto :

ወእምነ ፡ ውእቱኒ ፡ ቅብእ ፡ ዘሀለወ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ለካህን ፡ ይወዲ ፡ ውስተ ፡ ከተማ ፡ እዝኑ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ለውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እዴሁ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ ወውስተ ፡ ከተማ ፡ እግሩ ፡ እንተ ፡ የማን ፡ በመካነ ፡ ደሙ ፡ ለዘ ፡ [ንስሓ] ።

וְהַנּוֹתָ֗ר מִן־הַשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל־רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τὸ ὂν ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως ἐπιθήσει ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντος καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι κυρίου

reliquam autem partem olei, quae est in sinistra manu, mittet super caput purificati, ut placet pro eo Dominum :

ወዘተረፈሰ ፡ ቅብእ ፡ እምነ ፡ ዘሀለወ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ለካህን ፡ ይወድዮ ፡ ውስተ ፡ ርእሱ ፡ ለዘ ፡ ነጽሐ ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְעָשָׂ֤ה אֶת־הָֽאֶחָד֙ מִן־הַתֹּרִ֔ים א֖וֹ מִן־בְּנֵ֣י הַיּוֹנָ֑ה מֵאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָדֽוֹ׃

καὶ ποιήσει μίαν τῶν τρυγόνων ἢ ἀπὸ τῶν νεοσσῶν τῶν περιστερῶν καθότι εὗρεν αὐτοῦ ἡ χείρ

et turturem sive pullum columbae offeret,

ወይገብር ፡ አሐተ ፡ እምነ ፡ ውእቶን ፡ መዓንቅ ፡ ወእመኒ ፡ እምነ ፡ እጕለ ፡ ርግብ ፡ እምነ ፡ ዘቦ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፤

אֵ֣ת אֲשֶׁר־תַּשִּׂ֞יג יָד֗וֹ אֶת־הָאֶחָ֥ד חַטָּ֛את וְאֶת־הָאֶחָ֥ד עֹלָ֖ה עַל־הַמִּנְחָ֑ה וְכִפֶּ֧ר הַכֹּהֵ֛ן עַ֥ל הַמִּטַּהֵ֖ר לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὴν μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα σὺν τῇ θυσίᾳ καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ καθαριζομένου ἔναντι κυρίου

unum pro delicto, et alterum in holocaustum cum libamentis suis.

አሐቲ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ወአሐቲ ፡ ለቍርባን ፡ ምስለ ፡ መሥዋዕት ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ ለውእቱ ፡ ዘነጽሐ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

זֹ֣את תּוֹרַ֔ת אֲשֶׁר־בּ֖וֹ נֶ֣גַע צָרָ֑עַת אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־תַשִּׂ֥יג יָד֖וֹ בְּטׇהֳרָתֽוֹ׃ {פ}

οὗτος ὁ νόμος ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας καὶ τοῦ μὴ εὑρίσκοντος τῇ χειρὶ εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ

Hoc est sacrificium leprosi, qui habere non potest omnia in emundationem sui.

ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለዘወፅአ ፡ ሕብረ ፡ ለምጽ ፡ ወለዘ ፡ አልቦኒ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ በዘያነጽሕዎ ።

וַיְדַבֵּ֣ר יְהֹוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ Ααρων λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :

ወነበቦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወለአሮን ፡ ወይቤሎሙ ፤

כִּ֤י תָבֹ֙אוּ֙ אֶל־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֛י נֹתֵ֥ן לָכֶ֖ם לַאֲחֻזָּ֑ה וְנָתַתִּי֙ נֶ֣גַע צָרַ֔עַת בְּבֵ֖ית אֶ֥רֶץ אֲחֻזַּתְכֶֽם׃

ὡς ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν ἐν κτήσει καὶ δώσω ἁφὴν λέπρας ἐν ταῖς οἰκίαις τῆς γῆς τῆς ἐγκτήτου ὑμῖν

Cum ingressi fueritis terram Chanaan, quam ego dabo vobis in possessionem, si fuerit plaga leprae in aedibus,

እምከመ ፡ ቦእክሙ ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ከናአን ፡ እንተ ፡ እሁበክሙ ፡ አነ ፡ ትትዋረስዋ ፡ ወእፌኑ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ውስተ ፡ አብያታ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ታጠርዩ ፤

וּבָא֙ אֲשֶׁר־ל֣וֹ הַבַּ֔יִת וְהִגִּ֥יד לַכֹּהֵ֖ן לֵאמֹ֑ר כְּנֶ֕גַע נִרְאָ֥ה לִ֖י בַּבָּֽיִת׃

καὶ ἥξει τίνος αὐτοῦ ἡ οἰκία καὶ ἀναγγελεῖ τῷ ἱερεῖ λέγων ὥσπερ ἁφὴ ἑώραταί μου ἐν τῇ οἰκίᾳ

ibit cujus est domus, nuntians sacerdoti, et dicet : Quasi plaga leprae videtur mihi esse in domo mea.

ወእመቦ ፡ ለዘወፅአ ፡ ውስተ ፡ ቤቱ ፡ ይንግሮ ፡ ለካህን ፡ ወይብል ፡ ከመ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ርኢኩ ፡ ውስተ ፡ ቤትየ ።

וְצִוָּ֨ה הַכֹּהֵ֜ן וּפִנּ֣וּ אֶת־הַבַּ֗יִת בְּטֶ֨רֶם יָבֹ֤א הַכֹּהֵן֙ לִרְא֣וֹת אֶת־הַנֶּ֔גַע וְלֹ֥א יִטְמָ֖א כׇּל־אֲשֶׁ֣ר בַּבָּ֑יִת וְאַ֥חַר כֵּ֛ן יָבֹ֥א הַכֹּהֵ֖ן לִרְא֥וֹת אֶת־הַבָּֽיִת׃

καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς ἀποσκευάσαι τὴν οἰκίαν πρὸ τοῦ εἰσελθόντα ἰδεῖν τὸν ἱερέα τὴν ἁφὴν καὶ οὐ μὴ ἀκάθαρτα γένηται ὅσα ἐὰν ᾖ ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καταμαθεῖν τὴν οἰκίαν

At ille praecipiet ut efferant universa de domo, priusquam ingrediatur eam, et videat utrum leprosa sit, ne immunda fiant omnia quae in domo sunt. Intrabitque postea ut consideret lepram domus :

ወይኤዝዝ ፡ ካህን ፡ ያፍልሱ ፡ ንዋዮ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ እንበለ ፡ ይባእ ፡ ካህን ፡ ለርእዮታ ፡ ለይእቲ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ወኢይረኵስ ፡ ኵሉ ፡ ዘሀለወ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ ወእምዝ ፡ ይበውእ ፡ ካህን ፡ ይርአዮ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ።

וְרָאָ֣ה אֶת־הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בְּקִירֹ֣ת הַבַּ֔יִת שְׁקַֽעֲרוּרֹת֙ יְרַקְרַקֹּ֔ת א֖וֹ אֲדַמְדַּמֹּ֑ת וּמַרְאֵיהֶ֥ן שָׁפָ֖ל מִן־הַקִּֽיר׃

καὶ ὄψεται τὴν ἁφὴν ἐν τοῖς τοίχοις τῆς οἰκίας κοιλάδας χλωριζούσας ἢ πυρριζούσας καὶ ἡ ὄψις αὐτῶν ταπεινοτέρα τῶν τοίχων

et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes, et humiliores superficie reliqua,

ወይሬእያ ፡ ለይእቲ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ካህን ፡ ወናሁ ፡ ሀለወት ፡ ይእቲ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ውስተ ፡ አረፍቱ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ እመኒ ፡ ታኅመለምል ፡ ወእመኒ ፡ ታቅየሐይሕ ፡ ወርእየታኒ ፡ የአኪ ፡ እምነ ፡ አረፍት ።

וְיָצָ֧א הַכֹּהֵ֛ן מִן־הַבַּ֖יִת אֶל־פֶּ֣תַח הַבָּ֑יִת וְהִסְגִּ֥יר אֶת־הַבַּ֖יִת שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

καὶ ἐξελθὼν ὁ ἱερεὺς ἐκ τῆς οἰκίας ἐπὶ τὴν θύραν τῆς οἰκίας καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν ἑπτὰ ἡμέρας

egredietur ostium domus, et statim claudet illam septem diebus.

[ወ]ወፂኦ ፡ ካህን ፡ እምነ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ በኀበ ፡ ኆኅት ፡ ያጸንሖ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ሰቡዐ ፡ ዕለት ።

וְשָׁ֥ב הַכֹּהֵ֖ן בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֑י וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה פָּשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בְּקִירֹ֥ת הַבָּֽיִת׃

καὶ ἐπανήξει ὁ ἱερεὺς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ὄψεται τὴν οἰκίαν καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη ἡ ἁφὴ ἐν τοῖς τοίχοις τῆς οἰκίας

Reversusque die septimo, considerabit eam : si invenerit crevisse lepram,

ወይመጽእ ፡ ካህን ፡ በሳብዕት ፡ ዕለት ፡ ወይሬእዮ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ወናሁ ፡ ተዘርወት ፡ ይእቲ ፡ ሕብር ፡ ውስተ ፡ አረፍቱ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ።

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְחִלְּצוּ֙ אֶת־הָ֣אֲבָנִ֔ים אֲשֶׁ֥ר בָּהֵ֖ן הַנָּ֑גַע וְהִשְׁלִ֤יכוּ אֶתְהֶן֙ אֶל־מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל־מָק֖וֹם טָמֵֽא׃

καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς καὶ ἐξελοῦσιν τοὺς λίθους ἐν οἷς ἐστιν ἡ ἁφή καὶ ἐκβαλοῦσιν αὐτοὺς ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον

jubebit erui lapides in quibus lepra est, et projici eos extra civitatem in locum immundum :

ወይኤዝዝ ፡ ካህን ፡ ወያወፅኡ ፡ እበኒሁ ፡ ዘኀበ ፡ ሀለወት ፡ ይእቲ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ወያወፅእዎ ፡ አፍአ ፡ እምነ ፡ ሀገር ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ርኩስ ።

וְאֶת־הַבַּ֛יִת יַקְצִ֥עַ מִבַּ֖יִת סָבִ֑יב וְשָׁפְכ֗וּ אֶת־הֶֽעָפָר֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְצ֔וּ אֶל־מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל־מָק֖וֹם טָמֵֽא׃

καὶ ἀποξύσουσιν τὴν οἰκίαν ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐκχεοῦσιν τὸν χοῦν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον

domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum, et spargi pulverem rasurae extra urbem in locum immundum,

ወያመጽኡ ፡ ካልአ ፡ እብነ ፡ ውቁረ ፡ ወይወድዩ ፡ ውስተ ፡ መካኖን ፡ ለውእቶን ፡ እበን ፡ ወያመጽኡ ፡ ካልአ ፡ መሬተ ፡ ወይመርግዎ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ።

וְלָקְחוּ֙ אֲבָנִ֣ים אֲחֵר֔וֹת וְהֵבִ֖יאוּ אֶל־תַּ֣חַת הָאֲבָנִ֑ים וְעָפָ֥ר אַחֵ֛ר יִקַּ֖ח וְטָ֥ח אֶת־הַבָּֽיִת׃

καὶ λήμψονται λίθους ἀπεξυσμένους ἑτέρους καὶ ἀντιθήσουσιν ἀντὶ τῶν λίθων καὶ χοῦν ἕτερον λήμψονται καὶ ἐξαλείψουσιν τὴν οἰκίαν

lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint, et luto alio liniri domum.

ወለእመሰ ፡ ገብአት ፡ ካዕበ ፡ ይእቲ ፡ ሕብር ፡ ወወፅአ[ት] ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ እምድኅረ ፡ አውፅኡ ፡ እበኒሁ ፡ ወእምድኅረ ፡ ገስገስዎ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ወእምድኅረ ፡ መረግዎ ፤

וְאִם־יָשׁ֤וּב הַנֶּ֙גַע֙ וּפָרַ֣ח בַּבַּ֔יִת אַחַ֖ר חִלֵּ֣ץ אֶת־הָאֲבָנִ֑ים וְאַחֲרֵ֛י הִקְצ֥וֹת אֶת־הַבַּ֖יִת וְאַחֲרֵ֥י הִטּֽוֹחַ׃

ἐὰν δὲ ἐπέλθῃ πάλιν ἁφὴ καὶ ἀνατείλῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξελεῖν τοὺς λίθους καὶ μετὰ τὸ ἀποξυσθῆναι τὴν οἰκίαν καὶ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι

Sin autem postquam eruti sunt lapides, et pulvis erasus, et alia terra lita,

ወይበውእ ፡ ካህን ፡ ወይሬኢ ፡ ለእመ ፡ ተዘርወት ፡ ይእቲ ፡ ሕብር ፡ ዘውእቱ ፡ ቤ[ት] ፡ ለምጽ ፡ እንተ ፡ ኢተኀድግ ፡ ይእቲ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ ወርኩስ ፡ ውእቱ ።

וּבָא֙ הַכֹּהֵ֔ן וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה פָּשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בַּבָּ֑יִת צָרַ֨עַת מַמְאֶ֥רֶת הִ֛וא בַּבַּ֖יִת טָמֵ֥א הֽוּא׃

καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καὶ ὄψεται εἰ διακέχυται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ λέπρα ἔμμονός ἐστιν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἀκάθαρτός ἐστιν

ingressus sacerdos viderit reversam lepram, et parietes respersos maculis, lepra est perseverans, et immunda domus :

ወይነሥትዎ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ዕፀዊሁተኒ ፡ ወእበኒሁኒ ፡ ወኵሎ ፡ መሬቶ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ይክዕው ፡ አፍአ ፡ እምሀገር ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ርኩስ ።

וְנָתַ֣ץ אֶת־הַבַּ֗יִת אֶת־אֲבָנָיו֙ וְאֶת־עֵצָ֔יו וְאֵ֖ת כׇּל־עֲפַ֣ר הַבָּ֑יִת וְהוֹצִיא֙ אֶל־מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל־מָק֖וֹם טָמֵֽא׃

καὶ καθελοῦσιν τὴν οἰκίαν καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς καὶ τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ πάντα τὸν χοῦν ἐξοίσουσιν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον

quam statim destruent, et lapides ejus ac ligna, atque universum pulverem projicient extra oppidum in locum immundum.

ወዘቦአ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ እምዘ ፡ አዕለልዎ ፡ ርኩስ ፡ ውእቱ ፡ እስከ ፡ ሰርክ ።

וְהַבָּא֙ אֶל־הַבַּ֔יִת כׇּל־יְמֵ֖י הִסְגִּ֣יר אֹת֑וֹ יִטְמָ֖א עַד־הָעָֽרֶב׃

καὶ ὁ εἰσπορευόμενος εἰς τὴν οἰκίαν πάσας τὰς ἡμέρας ἃς ἀφωρισμένη ἐστίν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας

Qui intraverit domum quando clausa est, immundus erit usque ad vesperum :

ወዘቤተ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ የኀፅብ ፡ አልባሲሁ ፡ ወዘበልዐ ፡ በውእቱ ፡ የኀፅብ ፡ አልባሲሁ ።

וְהַשֹּׁכֵ֣ב בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס אֶת־בְּגָדָ֑יו וְהָאֹכֵ֣ל בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס אֶת־בְּגָדָֽיו׃

καὶ ὁ κοιμώμενος ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ ὁ ἔσθων ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας

et qui dormierit in ea, et comederit quippiam, lavabit vestimenta sua.

ወእመሰ ፡ መጽአ ፡ ካህን ፡ ወቦአ ፡ ወርእየ ፡ ወናሁ ፡ ኢተዘርወት ፡ ይእቲ ፡ ሕብር ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ እምድኅረ ፡ መረግዎ ፡ ለውእቱ ፡ ያነጽሖ ፡ ካህን ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ እስመ ፡ ኀደገቶ ፡ ይእቲ ፡ ሕብር ።

וְאִם־בֹּ֨א יָבֹ֜א הַכֹּהֵ֗ן וְרָאָה֙ וְ֠הִנֵּ֠ה לֹא־פָשָׂ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בַּבַּ֔יִת אַחֲרֵ֖י הִטֹּ֣חַ אֶת־הַבָּ֑יִת וְטִהַ֤ר הַכֹּהֵן֙ אֶת־הַבַּ֔יִת כִּ֥י נִרְפָּ֖א הַנָּֽגַע׃

ἐὰν δὲ παραγενόμενος εἰσέλθῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἴδῃ καὶ ἰδοὺ διαχύσει οὐ διαχεῖται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι τὴν οἰκίαν καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν ὅτι ἰάθη ἡ ἁφή

Quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo, postquam denuo lita fuerit, purificabit eam reddita sanitate :

ወይነሥእ ፡ በዘ ፡ ያነጽሖ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ፪ደዋርሀ ፡ ወዕፀ ፡ ጽኍድ ፡ ወለየ ፡ ክዑበ ፡ ወቈጽለ ፡ ህሶጱ ።

וְלָקַ֛ח לְחַטֵּ֥א אֶת־הַבַּ֖יִת שְׁתֵּ֣י צִפֳּרִ֑ים וְעֵ֣ץ אֶ֔רֶז וּשְׁנִ֥י תוֹלַ֖עַת וְאֵזֹֽב׃

καὶ λήμψεται ἀφαγνίσαι τὴν οἰκίαν δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον

et in purificationem ejus sumet duos passeres, lignumque cedrinum, et vermiculum atque hyssopum :

ወይጠብሕ ፡ አሐተ ፡ እምውእቶን ፡ ደዋርህ ፡ ውስተ ፡ ንዋየ ፡ ልሕኵት ፡ ውስተ ፡ ማየ ፡ ጥዑም ።

וְשָׁחַ֖ט אֶת־הַצִּפֹּ֣ר הָאֶחָ֑ת אֶל־כְּלִי־חֶ֖רֶשׂ עַל־מַ֥יִם חַיִּֽים׃

καὶ σφάξει τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰς σκεῦος ὀστράκινον ἐφ’ ὕδατι ζῶντι

et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas,

ወይነሥእ ፡ ዝክተ ፡ ዕፀ ፡ ጽኍድ ፡ ወለየ ፡ ክዑበ ፡ ወቈጽለ ፡ ህሶጱ ፡ ወዶርሆ ፡ እንተ ፡ ሕያውት ፡ ወይጠምዖ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ደመ ፡ ዶርሆ ፡ እንተ ፡ ጠብሑ ፡ ውስተ ፡ ማየ ፡ ጥዑም ፡ ወይነዝኆ ፡ ቦሙ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ ስብዕ ።

וְלָקַ֣ח אֶת־עֵֽץ־הָ֠אֶ֠רֶז וְאֶת־הָ֨אֵזֹ֜ב וְאֵ֣ת׀ שְׁנִ֣י הַתּוֹלַ֗עַת וְאֵת֮ הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּה֒ וְטָבַ֣ל אֹתָ֗ם בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחוּטָ֔ה וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וְהִזָּ֥ה אֶל־הַבַּ֖יִת שֶׁ֥בַע פְּעָמִֽים׃

καὶ λήμψεται τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν καὶ βάψει αὐτὸ εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ ἐσφαγμένου ἐφ’ ὕδατι ζῶντι καὶ περιρρανεῖ ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἑπτάκις

tollet lignum cedrinum, et hyssopum, et coccum, et passerem vivum, et tinget omnia in sanguine passeris immolati, atque in aquis viventibus, et asperget domum septies,

ወያነጽሖ ፡ ለውእቱ ፡ ቤት ፡ በደማ ፡ ለይእቲ ፡ ዶርሆ ፡ ወበማየ ፡ ጥዑም ፡ ወበዶርሆ ፡ እንተ ፡ ሕያውት ፡ ወበውእቱ ፡ ዕፀ ፡ ጽኍድ ፡ ወበቈጽለ ፡ ህሶጹ ፡ ወበለይ ፡ ክዑብ ።

וְחִטֵּ֣א אֶת־הַבַּ֔יִת בְּדַם֙ הַצִּפּ֔וֹר וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וּבַצִּפֹּ֣ר הַחַיָּ֗ה וּבְעֵ֥ץ הָאֶ֛רֶז וּבָאֵזֹ֖ב וּבִשְׁנִ֥י הַתּוֹלָֽעַת׃

καὶ ἀφαγνιεῖ τὴν οἰκίαν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ὀρνιθίου καὶ ἐν τῷ ὕδατι τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ὀρνιθίῳ τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ξύλῳ τῷ κεδρίνῳ καὶ ἐν τῷ ὑσσώπῳ καὶ ἐν τῷ κεκλωσμένῳ κοκκίνῳ

purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus, et in passere vivo, lignoque cedrino et hyssopo atque vermiculo.

ወይፌንዋ ፡ ለይእቲ ፡ ዶርሆ ፡ እንተ ፡ ሕያውት ፡ አፍአ ፡ እምሀገር ፡ ወያግዕዛ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ወያስተሰሪ ፡ በእንተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ፡ ወይነጽሕ ፡ ቤቱ ።

וְשִׁלַּ֞ח אֶת־הַצִּפֹּ֧ר הַֽחַיָּ֛ה אֶל־מִח֥וּץ לָעִ֖יר אֶל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֑ה וְכִפֶּ֥ר עַל־הַבַּ֖יִת וְטָהֵֽר׃

καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ πεδίον καὶ ἐξιλάσεται περὶ τῆς οἰκίας καὶ καθαρὰ ἔσται

Cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere, orabit pro domo, et jure mundabitur.

ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለኵሉ ፡ ትእምርተ ፡ ለምጽ ፡ ወለሕብሩ ፤

זֹ֖את הַתּוֹרָ֑ה לְכׇל־נֶ֥גַע הַצָּרַ֖עַת וְלַנָּֽתֶק׃

οὗτος ὁ νόμος κατὰ πᾶσαν ἁφὴν λέπρας καὶ θραύσματος

Ista est lex omnis leprae et percussurae,

ለለምጸ ፡ ልብስኒ ፡ ወለቤትኒ ፤

וּלְצָרַ֥עַת הַבֶּ֖גֶד וְלַבָּֽיִת׃

καὶ τῆς λέπρας ἱματίου καὶ οἰκίας

leprae vestium et domorum,

ወዘትእምርተ ፡ ርምየትኒ ፡ ወዘሕንብርብሬኒ ፤

וְלַשְׂאֵ֥ת וְלַסַּפַּ֖חַת וְלַבֶּהָֽרֶת׃

καὶ οὐλῆς καὶ σημασίας καὶ τοῦ αὐγάζοντος

cicatricis et erumpentium papularum, lucentis maculae, et in varias species, coloribus immutatis,

በዘ ፡ ታአምሩ ፡ እመ ፡ ርኩስ ፡ ውእቱ ፡ ወእመ ፡ ንጹሕ ፡ ውእቱ ፡ ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለለምጽ ።

לְהוֹרֹ֕ת בְּי֥וֹם הַטָּמֵ֖א וּבְי֣וֹם הַטָּהֹ֑ר זֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַצָּרָֽעַת׃ {פ}

καὶ τοῦ ἐξηγήσασθαι ᾗ ἡμέρᾳ ἀκάθαρτον καὶ ᾗ ἡμέρᾳ καθαρισθήσεται οὗτος ὁ νόμος τῆς λέπρας

ut possit sciri quo tempore mundum quid, vel immundum sit.