利未記 第 5 章｜4 種原文並排

וְנֶ֣פֶשׁ כִּֽי־תֶחֱטָ֗א וְשָֽׁמְעָה֙ ק֣וֹל אָלָ֔ה וְה֣וּא עֵ֔ד א֥וֹ רָאָ֖ה א֣וֹ יָדָ֑ע אִם־ל֥וֹא יַגִּ֖יד וְנָשָׂ֥א עֲוֺנֽוֹ׃

ἐὰν δὲ ψυχὴ ἁμάρτῃ καὶ ἀκούσῃ φωνὴν ὁρκισμοῦ καὶ οὗτος μάρτυς ἢ ἑώρακεν ἢ σύνοιδεν ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃ λήμψεται τὴν ἁμαρτίαν

Si peccaverit anima, et audierit vocem jurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit, aut conscius est : nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam.

ወእመሰ ፡ ነፍስ ፡ አበሰት ፡ እንተ ፡ ስምዐ ፡ ኮነት ፡ ወሰምዐት ፡ ቃለ ፡ አምሐልዋ ፡ ወያአምር ፡ ወርእየ ፡ ለእመ ፡ ኢአይድዐ ፡ ኀጢአተ ፡ ይከውኖ ።

א֣וֹ נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע֮ בְּכׇל־דָּבָ֣ר טָמֵא֒ אוֹ֩ בְנִבְלַ֨ת חַיָּ֜ה טְמֵאָ֗ה א֚וֹ בְּנִבְלַת֙ בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה א֕וֹ בְּנִבְלַ֖ת שֶׁ֣רֶץ טָמֵ֑א וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֔נּוּ וְה֥וּא טָמֵ֖א וְאָשֵֽׁם׃

ἢ ψυχή ἥτις ἐὰν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου ἢ θνησιμαίου ἢ θηριαλώτου ἀκαθάρτου ἢ τῶν θνησιμαίων ἢ τῶν βδελυγμάτων τῶν ἀκαθάρτων ἢ τῶν θνησιμαίων κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων

Anima quae tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud reptile : et oblita fuerit immunditiae suae, rea est, et deliquit :

ወእመቦ ፡ ነፍስ ፡ እንተ ፡ ገሰሰት ፡ እምኵሉ ፡ ርኩስ ፡ አው ፡ ምውተ ፡ አው ፡ ብላዐ ፡ አርዌ ፡ ወዘኢኮነ ፡ ንጹሐ ፡ አው ፡ በድነ ፡ ርኩሰ ፡ ወዘኢኮነ ፡ ንጹሐ ፡ አው ፡ በድነ ፡ እንስሳ ፡ ዘኢኮነ ፡ ንጹሐ ፤

א֣וֹ כִ֤י יִגַּע֙ בְּטֻמְאַ֣ת אָדָ֔ם לְכֹל֙ טֻמְאָת֔וֹ אֲשֶׁ֥ר יִטְמָ֖א בָּ֑הּ וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֔נּוּ וְה֥וּא יָדַ֖ע וְאָשֵֽׁם׃

ἢ ἅψηται ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου ἀπὸ πάσης ἀκαθαρσίας αὐτοῦ ἧς ἂν ἁψάμενος μιανθῇ καὶ ἔλαθεν αὐτόν μετὰ τοῦτο δὲ γνῷ καὶ πλημμελήσῃ

et si tetigerit quidquam de immunditia hominis juxta omnem impuritatem, qua pollui solet, oblitaque cognoverit postea, subjacebit delicto.

አው ፡ እመ ፡ ገሰሰ ፡ እምር[ኵሰ] ፡ ሰብእ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ ርኩስ ፡ እምከመ ፡ ገሰሰ ፡ ይረኵስ ፡ ወእመኒ ፡ እንዘ ፡ ኢያአምር ፡ ወእምዝ ፡ ተዐውቆ ፡ ወነስሐ ፤

א֣וֹ נֶ֡פֶשׁ כִּ֣י תִשָּׁבַע֩ לְבַטֵּ֨א בִשְׂפָתַ֜יִם לְהָרַ֣ע׀ א֣וֹ לְהֵיטִ֗יב לְ֠כֹ֠ל אֲשֶׁ֨ר יְבַטֵּ֧א הָאָדָ֛ם בִּשְׁבֻעָ֖ה וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֑נּוּ וְהוּא־יָדַ֥ע וְאָשֵׁ֖ם לְאַחַ֥ת מֵאֵֽלֶּה׃

ἢ ψυχή ἡ ἂν ὀμόσῃ διαστέλλουσα τοῖς χείλεσιν κακοποιῆσαι ἢ καλῶς ποιῆσαι κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν διαστείλῃ ὁ ἄνθρωπος μεθ’ ὅρκου καὶ λάθῃ αὐτὸν πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ οὗτος γνῷ καὶ ἁμάρτῃ ἕν τι τούτων

Anima, quae juraverit, et protulerit labiis suis, ut vel male quid faceret, vel bene, et idipsum juramento et sermone firmaverit, oblitaque postea intellexerit delictum suum,

ወነፍስ ፡ እመ ፡ መሐለ ፡ ወነበበ ፡ በከናፍሪሁ ፡ ለገቢረ ፡ እኪት ፡ አው ፡ ለገቢረ ፡ ሠናይት ፡ በእንተ ፡ ኵሉ ፡ እምከመ ፡ ሰብእ ፡ መሐለ ፡ እንዘ ፡ ኢያአምር ፡ ወእምዝ ፡ ተዐውቆ ፡ ወአበሰ ፡ በአሐዱ ፡ እምዝንቱ ፤

וְהָיָ֥ה כִֽי־יֶאְשַׁ֖ם לְאַחַ֣ת מֵאֵ֑לֶּה וְהִ֨תְוַדָּ֔ה אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖א עָלֶֽיהָ׃

καὶ ἐξαγορεύσει τὴν ἁμαρτίαν περὶ ὧν ἡμάρτηκεν κατ’ αὐτῆς

agat poenitentiam pro peccato,

ወአይድዐ ፡ ኀጢአቶ ፡ እንተ ፡ አበሰ ፡ ባቲ ፤

וְהֵבִ֣יא אֶת־אֲשָׁמ֣וֹ לַיהֹוָ֡ה עַ֣ל חַטָּאתוֹ֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א נְקֵבָ֨ה מִן־הַצֹּ֥אן כִּשְׂבָּ֛ה אֽוֹ־שְׂעִירַ֥ת עִזִּ֖ים לְחַטָּ֑את וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן מֵחַטָּאתֽוֹ׃

καὶ οἴσει περὶ ὧν ἐπλημμέλησεν κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἧς ἥμαρτεν θῆλυ ἀπὸ τῶν προβάτων ἀμνάδα ἢ χίμαιραν ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ ἧς ἥμαρτεν καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία

et offerat de gregibus agnam sive capram, orabitque pro ea sacerdos et pro peccato ejus.

ያመጽእ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ እንተ ፡ አበሰ ፡ በግዕተ ፡ አንስተ ፡ እምውስተ ፡ አባግዕ ፡ አው ፡ ጠሊተ ፡ እምውስተ ፡ አጣሊ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሉቱ ፡ ካህን ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ እንተ ፡ አበሰ ፡ ወትትኀደግ ፡ ሎቱ ፡ ኀጢአቱ ።

וְאִם־לֹ֨א תַגִּ֣יעַ יָדוֹ֮ דֵּ֣י שֶׂה֒ וְהֵבִ֨יא אֶת־אֲשָׁמ֜וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֗א שְׁתֵּ֥י תֹרִ֛ים אֽוֹ־שְׁנֵ֥י בְנֵֽי־יוֹנָ֖ה לַֽיהֹוָ֑ה אֶחָ֥ד לְחַטָּ֖את וְאֶחָ֥ד לְעֹלָֽה׃

ἐὰν δὲ μὴ ἰσχύσῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τὸ ἱκανὸν εἰς τὸ πρόβατον οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ ἧς ἥμαρτεν δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν κυρίῳ ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα

Sin autem non potuerit offerre pecus, offerat duos turtures, vel duos pullos columbarum Domino, unum pro peccato, et alterum in holocaustum,

ወእመሰ ፡ አልቦ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ወኢየአክል ፡ ለሤጠ ፡ በግዕ ፡ ያመጽእ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ እንተ ፡ አበሰ ፡ ክልኤተ ፡ መዓንቀ ፡ አው ፡ ክልኤተ ፡ እጕለ ፡ ርግብ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አሐዱ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ወአሐዱ ፡ ለመሥዋዕት ።

וְהֵבִ֤יא אֹתָם֙ אֶל־הַכֹּהֵ֔ן וְהִקְרִ֛יב אֶת־אֲשֶׁ֥ר לַחַטָּ֖את רִאשׁוֹנָ֑ה וּמָלַ֧ק אֶת־רֹאשׁ֛וֹ מִמּ֥וּל עׇרְפּ֖וֹ וְלֹ֥א יַבְדִּֽיל׃

καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸς τὸν ἱερέα καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας πρότερον καὶ ἀποκνίσει ὁ ἱερεὺς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ σφονδύλου καὶ οὐ διελεῖ

dabitque eos sacerdoti : qui primum offerens pro peccato, retorquebit caput ejus ad pennulas, ita ut collo haereat, et non penitus abrumpatur.

ወያመጽእ ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ወያበውእ ፡ ካህን ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ይቀድም ፡ ወየሐርዶ ፡ ካህን ፡ ክሣዶ ፡ ወኢያወቅዮ ፡ ርእሶ ።

וְהִזָּ֞ה מִדַּ֤ם הַחַטָּאת֙ עַל־קִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חַ וְהַנִּשְׁאָ֣ר בַּדָּ֔ם יִמָּצֵ֖ה אֶל־יְס֣וֹד הַמִּזְבֵּ֑חַ חַטָּ֖את הֽוּא׃

καὶ ῥανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θυσιαστηρίου τὸ δὲ κατάλοιπον τοῦ αἵματος καταστραγγιεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου ἁμαρτίας γάρ ἐστιν

Et asperget de sanguine ejus parietem altaris ; quidquid autem reliquum fuerit, faciet distillare ad fundamentum ejus, quia pro peccato est.

ወይነዝኅ ፡ እምነ ፡ ደም ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ውስተ ፡ አረፍተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ወዘተርፈ ፡ ደሞ ፡ ያንጸፈጽፍ ፡ ውስተ ፡ ምንባረ ፡ ምሥዋዕ ፡ እስመ ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ውእቱ ።

וְאֶת־הַשֵּׁנִ֛י יַעֲשֶׂ֥ה עֹלָ֖ה כַּמִּשְׁפָּ֑ט וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן מֵחַטָּאת֥וֹ אֲשֶׁר־חָטָ֖א וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ׃ {ס}

καὶ τὸ δεύτερον ποιήσει ὁλοκαύτωμα ὡς καθήκει καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ ἧς ἥμαρτεν καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ

Alterum vero adolebit in holocaustum, ut fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato ejus, et dimittetur ei.

ወለካልኡኒ ፡ ይገብሮ ፡ መሥዋዕተ ፡ በከመ ፡ ሕጉ ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ እንተ ፡ አበሰ ፡ ወይትኀደግ ፡ ሎቱ ።

וְאִם־לֹא֩ תַשִּׂ֨יג יָד֜וֹ לִשְׁתֵּ֣י תֹרִ֗ים אוֹ֮ לִשְׁנֵ֣י בְנֵי־יוֹנָה֒ וְהֵבִ֨יא אֶת־קׇרְבָּנ֜וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֗א עֲשִׂירִ֧ת הָאֵפָ֛ה סֹ֖לֶת לְחַטָּ֑את לֹא־יָשִׂ֨ים עָלֶ֜יהָ שֶׁ֗מֶן וְלֹא־יִתֵּ֤ן עָלֶ֙יהָ֙ לְבֹנָ֔ה כִּ֥י חַטָּ֖את הִֽוא׃

ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ αὐτοῦ ἡ χεὶρ ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν καὶ οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ περὶ οὗ ἥμαρτεν τὸ δέκατον τοῦ οιφι σεμίδαλιν περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἐπιχεεῖ ἐπ’ αὐτὸ ἔλαιον οὐδὲ ἐπιθήσει ἐπ’ αὐτὸ λίβανον ὅτι περὶ ἁμαρτίας ἐστίν

Quod si non quiverit manus ejus duos offerre turtures, aut duos pullos columbarum, offeret pro peccato suo similae partem ephi decimam : non mittet in eam oleum, nec thuris aliquid imponet, quia pro peccato est.

ወእመሰ ፡ አልቦ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ወኢየአክል ፡ ለዘውገ ፡ መዓንቅ ፡ ወለክልኤቱ ፡ እጕለ ፡ ርግብ ፡ ያመጽእ ፡ ቍርባኖ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ስንዳሌ ፡ ዓሥርተ ፡ እድ ፡ ዘመስፈርተ ፡ ኢፍ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ወኢይወዲ ፡ ውስቴቱ ፡ ቅብአ ፡ ወኢያነብር ፡ ላዕሌሁ ፡ ስኂነ ፡ እስመ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ውእቱ ።

וֶהֱבִיאָהּ֮ אֶל־הַכֹּהֵן֒ וְקָמַ֣ץ הַכֹּהֵ֣ן׀מִ֠מֶּ֠נָּה מְל֨וֹא קֻמְצ֜וֹ אֶת־אַזְכָּרָתָהּ֙ וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חָה עַ֖ל אִשֵּׁ֣י יְהֹוָ֑ה חַטָּ֖את הִֽוא׃

καὶ οἴσει αὐτὸ πρὸς τὸν ἱερέα καὶ δραξάμενος ὁ ἱερεὺς ἀπ’ αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων κυρίῳ ἁμαρτία ἐστίν

Tradetque eam sacerdoti : qui plenum ex ea pugillum hauriens, cremabit super altare in monimentum ejus qui obtulerit,

ወያመጽእ ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ወይዘግን ፡ እምኔሁ ፡ ካህን ፡ ምልአ ፡ ሕፍኑ ፡ በእንተ ፡ ተዝካሩ ፡ ወይወድዮ ፡ ውሰተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ላዕለ ፡ ቍርባኑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ ዘኀጢአት ፡ ውእቱ ።

וְכִפֶּר֩ עָלָ֨יו הַכֹּהֵ֜ן עַל־חַטָּאת֧וֹ אֲשֶׁר־חָטָ֛א מֵֽאַחַ֥ת מֵאֵ֖לֶּה וְנִסְלַ֣ח ל֑וֹ וְהָיְתָ֥ה לַכֹּהֵ֖ן כַּמִּנְחָֽה׃ {ס}

καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ ἧς ἥμαρτεν ἐφ’ ἑνὸς τούτων καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔσται τῷ ἱερεῖ ὡς ἡ θυσία τῆς σεμιδάλεως

rogans pro illo et expians : reliquam vero partem ipse habebit in munere.

ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ እንተ ፡ አበሰ ፡ በአሐዱ ፡ እምእሉ ፡ ወይትኀደግ ፡ ሎቱ ፡ ወዘተርፈ ፡ ይከውን ፡ ለካህን ፡ ከመ ፡ መሥዋዕተ ፡ ስንዳሌ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

נֶ֚פֶשׁ כִּֽי־תִמְעֹ֣ל מַ֔עַל וְחָֽטְאָה֙ בִּשְׁגָגָ֔ה מִקׇּדְשֵׁ֖י יְהֹוָ֑ה וְהֵבִיא֩ אֶת־אֲשָׁמ֨וֹ לַֽיהֹוָ֜ה אַ֧יִל תָּמִ֣ים מִן־הַצֹּ֗אן בְּעֶרְכְּךָ֛ כֶּֽסֶף־שְׁקָלִ֥ים בְּשֶֽׁקֶל־הַקֹּ֖דֶשׁ לְאָשָֽׁם׃

ψυχὴ ἐὰν λάθῃ αὐτὸν λήθη καὶ ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἀπὸ τῶν ἁγίων κυρίου καὶ οἴσει τῆς πλημμελείας αὐτοῦ τῷ κυρίῳ κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων τιμῆς ἀργυρίου σίκλων τῷ σίκλῳ τῶν ἁγίων περὶ οὗ ἐπλημμέλησεν

Anima si praevaricans caeremonias, per errorem, in his quae Domino sunt sanctificata, peccaverit, offeret pro delicto suo arietem immaculatum de gregibus, qui emi potest duobus siclis, juxta pondus sanctuarii :

ነፍስ ፡ ለእመ ፡ ረሲዐ ፡ ረስዐት ፡ ወአበሰት ፡ እንዘ ፡ ኢትፈቅድ ፡ ላዕለ ፡ ቅድሳተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ያመጽእ ፡ በእንተ ፡ ንስሓሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ሐርጌ ፡ ንጹሐ ፡ እምውስተ ፡ አባግዕ ፡ ዘሤጠ ፡ ሰቅሎን ፡ በሰቅል ፡ ዘቅዱስ ፡ በእንተ ፡ ዘነስሐ ።

וְאֵ֣ת אֲשֶׁר֩ חָטָ֨א מִן־הַקֹּ֜דֶשׁ יְשַׁלֵּ֗ם וְאֶת־חֲמִֽישִׁתוֹ֙ יוֹסֵ֣ף עָלָ֔יו וְנָתַ֥ן אֹת֖וֹ לַכֹּהֵ֑ן וְהַכֹּהֵ֗ן יְכַפֵּ֥ר עָלָ֛יו בְּאֵ֥יל הָאָשָׁ֖ם וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ׃ {פ}

καὶ ὃ ἥμαρτεν ἀπὸ τῶν ἁγίων ἀποτείσαι αὐτὸ καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ’ αὐτὸ καὶ δώσει αὐτὸ τῷ ἱερεῖ καὶ ὁ ἱερεὺς ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ κριῷ τῆς πλημμελείας καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ

ipsumque quod intulit damni restituet, et quintam partem ponet supra, tradens sacerdoti, qui rogabit pro eo offerens arietem, et dimittetur ei.

ወይፈዲ ፡ ዘአበሰ ፡ ላዕለ ፡ ቅድሳት ፡ ወይዌስክ ፡ ዓዲ ፡ ላዕሌሁ ፡ ኃምስተ ፡ እዴሁ ፡ ወይሁቦ ፡ ለካህን ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ በውእቱ ፡ ሐርጌ ፡ ዘንስሓሁ ፡ ወይትኀደግ ፡ ሎቱ ።

וְאִם־נֶ֙פֶשׁ֙ כִּ֣י תֶֽחֱטָ֔א וְעָֽשְׂתָ֗ה אַחַת֙ מִכׇּל־מִצְוֺ֣ת יְהֹוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר לֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ינָה וְלֹֽא־יָדַ֥ע וְאָשֵׁ֖ם וְנָשָׂ֥א עֲוֺנֽוֹ׃

καὶ ἡ ψυχή ἣ ἂν ἁμάρτῃ καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν κυρίου ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν καὶ οὐκ ἔγνω καὶ πλημμελήσῃ καὶ λάβῃ τὴν ἁμαρτίαν

Anima si peccaverit per ignorantiam, feceritque unum ex his quae Domini lege prohibentur, et peccati rea intellexerit iniquitatem suam,

ወነፍስ ፡ እመ ፡ አበሰት ፡ ወገብረ ፡ አሐተ ፡ እምትእዛዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘኢይከውን ፡ ለገቢር ፡ በኢያእምሮ ፡ ወነስሐ ፡ በእንተ ፡ ዘኮነቶ ፡ ኀጢአት ፤

וְ֠הֵבִ֠יא אַ֣יִל תָּמִ֧ים מִן־הַצֹּ֛אן בְּעֶרְכְּךָ֥ לְאָשָׁ֖ם אֶל־הַכֹּהֵ֑ן וְכִפֶּר֩ עָלָ֨יו הַכֹּהֵ֜ן עַ֣ל שִׁגְגָת֧וֹ אֲשֶׁר־שָׁגָ֛ג וְה֥וּא לֹֽא־יָדַ֖ע וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ׃

καὶ οἴσει κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων τιμῆς ἀργυρίου εἰς πλημμέλειαν πρὸς τὸν ἱερέα καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἀγνοίας αὐτοῦ ἧς ἠγνόησεν καὶ αὐτὸς οὐκ ᾔδει καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ

offeret arietem immaculatum de gregibus sacerdoti, juxta mensuram aestimationemque peccati : qui orabit pro eo, quia nesciens fecerit : et dimittetur ei,

ያመጽእ ፡ ሐርጌ ፡ እምውስተ ፡ አባግዕ ፡ ንጹ[ሐ] ፡ ዘሤጡ ፡ ብሩር ፡ በእንተ ፡ ንስሓሁ ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ በእንተ ፡ ረሲዖቱ ፡ ዘረስዐ ፡ ወበዘ ፡ ኢያእመረ ፡ ወይትኀደግ ፡ ሎቱ ።

אָשָׁ֖ם ה֑וּא אָשֹׁ֥ם אָשַׁ֖ם לַיהֹוָֽה׃ {פ}

ἐπλημμέλησεν γὰρ πλημμέλησιν ἔναντι κυρίου

quia per errorem deliquit in Dominum.

እስመ ፡ ነሲሖ ፡ በንስሓ ፡ ነስሐ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ። ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤ ነፍስ ፡ እመ ፡ አበሰት ፡ ወአስተተት ፡ ወተሀየየት ፡ ትእዛዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወሐሰዎ ፡ ለካልኡ ፡ በእንተ ፡ ዘአማኅፀኖ ፡ አው ፡ በእንተ ፡ ዘተሳተፉ ፡ አው ፡ በእንተ ፡ ዘሄዶ ፡ አው ፡ እመቦ ፡ ዘዐመዖ ፡ ለካልኡ ፤ አው ፡ እመ ፡ ረከበ ፡ ዘገደፉ ፡ ወሐሰወ ፡ በእንቲአሁ ፡ ወመሐለ ፡ በዐመፃ ፡ በእንተ ፡ አሐዱ ፡ እምኵሉ ፡ ዝንቱ ፡ ዘይገብር ፡ ሰብእ ፡ ዘኢይከውን ፡ ለአበሳ ፡ ቦሙ ፤ ወእምከመ ፡ አበሰ ፡ ወእምዝ ፡ ነስሐ ፡ ወአግብአ ፡ ዘነሥአ ፡ ወሄደ ፡ አው ፡ ዘዐመፀ ፡ ወገፍዐ ፡ አው ፡ ማሕፀኖ ፡ እመቦ ፡ ዘአማሕፀኖ ፡ አው ፡ ዘገደፉ ፡ ዘረከ[በ] ፤ እምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘመሐለ ፡ በእንቲአሁ ፡ በዐመፃ ፡ ወአግብአ ፡ ርእሰ ፡ ንዋዩ ፡ ወዓዲ ፡ ይዌስክ ፡ ኃምስተ ፡ እዴሁ ፡ ላዕሌሁ ፡ ወያገብእ ፡ ለባዕሉ ፡ በዕለተ ፡ ዘለፍዎ ። ወያመጽእ ፡ ዘበእንተ ፡ ንስሓሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በግዐ ፡ እምውስተ ፡ አባግዕ ፡ ንጹሐ ፡ ሤጠ ፡ ንስሓሁ ። ወያስተሰሪ ፡ ሎቱ ፡ ካህን ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይትኀደግ ፡ ሎቱ ፡ በበይነ ፡ አሐዱ ፡ እምኵሉ ፡ ዘገብረ ፡ ወነስሐ ፡ በእንቲአሁ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

נֶ֚פֶשׁ כִּ֣י תֶחֱטָ֔א וּמָעֲלָ֥ה מַ֖עַל בַּיהֹוָ֑ה וְכִחֵ֨שׁ בַּעֲמִית֜וֹ בְּפִקָּד֗וֹן אֽוֹ־בִתְשׂ֤וּמֶת יָד֙ א֣וֹ בְגָזֵ֔ל א֖וֹ עָשַׁ֥ק אֶת־עֲמִיתֽוֹ׃

ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ καὶ παριδὼν παρίδῃ τὰς ἐντολὰς κυρίου καὶ ψεύσηται τὰ πρὸς τὸν πλησίον ἐν παραθήκῃ ἢ περὶ κοινωνίας ἢ περὶ ἁρπαγῆς ἢ ἠδίκησέν τι τὸν πλησίον

אֽוֹ־מָצָ֧א אֲבֵדָ֛ה וְכִ֥חֶשׁ בָּ֖הּ וְנִשְׁבַּ֣ע עַל־שָׁ֑קֶר עַל־אַחַ֗ת מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה הָאָדָ֖ם לַחֲטֹ֥א בָהֵֽנָּה׃

ἢ εὗρεν ἀπώλειαν καὶ ψεύσηται περὶ αὐτῆς καὶ ὀμόσῃ ἀδίκως περὶ ἑνὸς ἀπὸ πάντων ὧν ἐὰν ποιήσῃ ὁ ἄνθρωπος ὥστε ἁμαρτεῖν ἐν τούτοις

וְהָיָה֮ כִּֽי־יֶחֱטָ֣א וְאָשֵׁם֒ וְהֵשִׁ֨יב אֶת־הַגְּזֵלָ֜ה אֲשֶׁ֣ר גָּזָ֗ל א֤וֹ אֶת־הָעֹ֙שֶׁק֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׁ֔ק א֚וֹ אֶת־הַפִּקָּד֔וֹן אֲשֶׁ֥ר הׇפְקַ֖ד אִתּ֑וֹ א֥וֹ אֶת־הָאֲבֵדָ֖ה אֲשֶׁ֥ר מָצָֽא׃

καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν ἁμάρτῃ καὶ πλημμελήσῃ καὶ ἀποδῷ τὸ ἅρπαγμα ὃ ἥρπασεν ἢ τὸ ἀδίκημα ὃ ἠδίκησεν ἢ τὴν παραθήκην ἥτις παρετέθη αὐτῷ ἢ τὴν ἀπώλειαν ἣν εὗρεν

א֠וֹ מִכֹּ֞ל אֲשֶׁר־יִשָּׁבַ֣ע עָלָיו֮ לַשֶּׁ֒קֶר֒ וְשִׁלַּ֤ם אֹתוֹ֙ בְּרֹאשׁ֔וֹ וַחֲמִשִׁתָ֖יו יֹסֵ֣ף עָלָ֑יו לַאֲשֶׁ֨ר ה֥וּא ל֛וֹ יִתְּנֶ֖נּוּ בְּי֥וֹם אַשְׁמָתֽוֹ׃

ἀπὸ παντὸς πράγματος οὗ ὤμοσεν περὶ αὐτοῦ ἀδίκως καὶ ἀποτείσει αὐτὸ τὸ κεφάλαιον καὶ τὸ πέμπτον προσθήσει ἐπ’ αὐτό τίνος ἐστίν αὐτῷ ἀποδώσει ᾗ ἡμέρᾳ ἐλεγχθῇ

וְאֶת־אֲשָׁמ֥וֹ יָבִ֖יא לַיהֹוָ֑ה אַ֣יִל תָּמִ֧ים מִן־הַצֹּ֛אן בְּעֶרְכְּךָ֥ לְאָשָׁ֖ם אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

καὶ τῆς πλημμελείας αὐτοῦ οἴσει τῷ κυρίῳ κριὸν ἀπὸ τῶν προβάτων ἄμωμον τιμῆς εἰς ὃ ἐπλημμέλησεν αὐτῷ

וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן לִפְנֵ֥י יְהֹוָ֖ה וְנִסְלַ֣ח ל֑וֹ עַל־אַחַ֛ת מִכֹּ֥ל אֲשֶֽׁר־יַעֲשֶׂ֖ה לְאַשְׁמָ֥ה בָֽהּ׃ {פ}

καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι κυρίου καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ περὶ ἑνὸς ἀπὸ πάντων ὧν ἐποίησεν καὶ ἐπλημμέλησεν αὐτῷ