詩篇 第 17 章｜4 種原文並排

תְּפִלָּ֗ה לְדָ֫וִ֥ד שִׁמְעָ֤ה יְהֹוָ֨ה׀ צֶ֗דֶק הַקְשִׁ֥יבָה רִנָּתִ֗י הַאֲזִ֥ינָה תְפִלָּתִ֑י בְּ֝לֹ֗א שִׂפְתֵ֥י מִרְמָֽה׃

προσευχὴ τοῦ Δαυιδ εἰσάκουσον κύριε τῆς δικαιοσύνης μου πρόσχες τῇ δεήσει μου ἐνώτισαι τῆς προσευχῆς μου οὐκ ἐν χείλεσιν δολίοις

Oratio David. Exaudi, Domine, justitiam meam ; intende deprecationem meam. Auribus percipe orationem meam, non in labiis dolosis.

מִ֭לְּפָנֶיךָ מִשְׁפָּטִ֣י יֵצֵ֑א עֵ֝ינֶ֗יךָ תֶּחֱזֶ֥ינָה מֵישָׁרִֽים׃

ἐκ προσώπου σου τὸ κρίμα μου ἐξέλθοι οἱ ὀφθαλμοί μου ἰδέτωσαν εὐθύτητας

De vultu tuo judicium meum prodeat ; oculi tui videant aequitates.

בָּ֘חַ֤נְתָּ לִבִּ֨י׀ פָּ֘קַ֤דְתָּ לַּ֗יְלָה צְרַפְתַּ֥נִי בַל־תִּמְצָ֑א זַ֝מֹּתִ֗י בַּל־יַעֲבׇר־פִּֽי׃

ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου ἐπεσκέψω νυκτός ἐπύρωσάς με καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία

Probasti cor meum, et visitasti nocte ; igne me examinasti, et non est inventa in me iniquitas.

לִפְעֻלּ֣וֹת אָ֭דָם בִּדְבַ֣ר שְׂפָתֶ֑יךָ אֲנִ֥י שָׁ֝מַ֗רְתִּי אׇרְח֥וֹת פָּרִֽיץ׃

ὅπως ἂν μὴ λαλήσῃ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς

Ut non loquatur os meum opera hominum : propter verba labiorum tuorum, ego custodivi vias duras.

תָּמֹ֣ךְ אֲ֭שֻׁרַי בְּמַעְגְּלוֹתֶ֑יךָ בַּל־נָמ֥וֹטּוּ פְעָמָֽי׃

κατάρτισαι τὰ διαβήματά μου ἐν ταῖς τρίβοις σου ἵνα μὴ σαλευθῶσιν τὰ διαβήματά μου

Perfice gressus meos in semitis tuis, ut non moveantur vestigia mea.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። እግዚኦ ፡ ስምዐኒ ፡ ጽድቅየ ፡ ወአፅምአኒ ፡ ስእለትየ ።

אֲנִֽי־קְרָאתִ֣יךָ כִֽי־תַעֲנֵ֣נִי אֵ֑ל הַֽט־אׇזְנְךָ֥ לִ֝֗י שְׁמַ֣ע אִמְרָתִֽי׃

ἐγὼ ἐκέκραξα ὅτι ἐπήκουσάς μου ὁ θεός κλῖνον τὸ οὖς σου ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τῶν ῥημάτων μου

Ego clamavi, quoniam exaudisti me, Deus ; inclina aurem tuam mihi, et exaudi verba mea.

ወአፅምአኒ ፡ ጸሎትየ ፤ ዘኢኮነ ፡ በከናፍረ ፡ ጕሕሉት ።

הַפְלֵ֣ה חֲ֭סָדֶיךָ מוֹשִׁ֣יעַ חוֹסִ֑ים מִ֝מִּתְקוֹמְמִ֗ים בִּֽימִינֶֽךָ׃

θαυμάστωσον τὰ ἐλέη σου ὁ σῴζων τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ σὲ ἐκ τῶν ἀνθεστηκότων τῇ δεξιᾷ σου

Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te.

እምቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ይወፅእ ፡ ፍትሕየ ፤ አዕይንትየኒ ፡ ርእያ ፡ ጽድቅከ ።

שׇׁ֭מְרֵנִי כְּאִישׁ֣וֹן בַּת־עָ֑יִן בְּצֵ֥ל כְּ֝נָפֶ֗יךָ תַּסְתִּירֵֽנִי׃

φύλαξόν με ὡς κόραν ὀφθαλμοῦ ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου σκεπάσεις με

A resistentibus dexterae tuae custodi me ut pupillam oculi. Sub umbra alarum tuarum protege me

ሐወጽከኒ ፡ ሌሊተ ፡ ወፈተንኮ ፡ ለልብየ ፡ ወአመከርከኒ ፡ ወኢተረክበ ፡ ዐመፃ ፡ በላዕሌየ ።

מִפְּנֵ֣י רְ֭שָׁעִים ז֣וּ שַׁדּ֑וּנִי אֹיְבַ֥י בְּ֝נֶ֗פֶשׁ יַקִּ֥יפוּ עָלָֽי׃

ἀπὸ προσώπου ἀσεβῶν τῶν ταλαιπωρησάντων με οἱ ἐχθροί μου τὴν ψυχήν μου περιέσχον

a facie impiorum qui me afflixerunt. Inimici mei animam meam circumdederunt ;

ከመ ፡ ኢይንብብ ፡ አፉየ ፡ ግብረ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ በእንተ ፡ ቃለ ፡ ከናፍሪከ ፤

חֶלְבָּ֥מוֹ סָּגְר֑וּ פִּ֝֗ימוֹ דִּבְּר֥וּ בְגֵאֽוּת׃

τὸ στέαρ αὐτῶν συνέκλεισαν τὸ στόμα αὐτῶν ἐλάλησεν ὑπερηφανίαν

adipem suum concluserunt : os eorum locutum est superbiam.

አነ ፡ ዐቀብኩ ፡ ፍናወ ፡ ዕፁባተ ። አጽንዖን ፡ ለመካይድየ ፡ ውስተ ፡ ፍኖትከ ፤ ከመ ፡ ኢይድኀፃ ፡ ሰኰናየ ።

אַ֭שֻּׁרֵינוּ עַתָּ֣ה (סבבוני) [סְבָב֑וּנוּ] עֵינֵיהֶ֥ם יָ֝שִׁ֗יתוּ לִנְט֥וֹת בָּאָֽרֶץ׃

ἐκβάλλοντές με νυνὶ περιεκύκλωσάν με τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἔθεντο ἐκκλῖναι ἐν τῇ γῇ

Projicientes me nunc circumdederunt me ; oculos suos statuerunt declinare in terram.

አንሰ ፡ ጸራኅኩ ፡ እስመ ፡ ሰምዐኒ ፡ እግዚአብሔር ፤ አፅምእ ፡ እዝነከ ፡ ኀቤየ ፡ ወስምዐኒ ፡ ቃልየ ።

דִּמְיֹנ֗וֹ כְּ֭אַרְיֵה יִכְס֣וֹף לִטְרֹ֑ף וְ֝כִכְפִ֗יר יֹשֵׁ֥ב בְּמִסְתָּרִֽים׃

ὑπέλαβόν με ὡσεὶ λέων ἕτοιμος εἰς θήραν καὶ ὡσεὶ σκύμνος οἰκῶν ἐν ἀποκρύφοις

Susceperunt me sicut leo paratus ad praedam, et sicut catulus leonis habitans in abditis.

ሰብሓ ፡ ለምሕረትከ ፡ ዘያድኅኖሙ ፡ ለእለ ፡ ይትዌከሉከ ፤ እምእለ ፡ ይትቃወምዋ ፡ ለየማንከ ።

קוּמָ֤ה יְהֹוָ֗ה קַדְּמָ֣ה פָ֭נָיו הַכְרִיעֵ֑הוּ פַּלְּטָ֥ה נַ֝פְשִׁ֗י מֵרָשָׁ֥ע חַרְבֶּֽךָ׃

ἀνάστηθι κύριε πρόφθασον αὐτοὺς καὶ ὑποσκέλισον αὐτούς ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ ἀσεβοῦς ῥομφαίαν σου ἀπὸ ἐχθρῶν τῆς χειρός σου

Exsurge, Domine : praeveni eum, et supplanta eum : eripe animam meam ab impio ; frameam tuam

ዕቀበኒ ፡ ከመ ፡ ብንተ ፡ ዐይን ፤ ወበጽላሎተ ፡ ክንፊከ ፡ ክድነኒ ። እምገጸ ፡ ኃጥኣን ፡ እለ ፡ ያኀስሩኒ ፤

מִ֥מְתִֽים־יָדְךָ֨׀ יְהֹוָ֡ה מִֽמְתִ֬ים מֵחֶ֗לֶד חֶלְקָ֥ם בַּֽחַיִּים֮ (וצפינך) [וּֽצְפוּנְךָ֮] תְּמַלֵּ֢א בִ֫טְנָ֥ם יִשְׂבְּע֥וּ בָנִ֑ים וְהִנִּ֥יחוּ יִ֝תְרָ֗ם לְעוֹלְלֵיהֶֽם׃

κύριε ἀπὸ ὀλίγων ἀπὸ γῆς διαμέρισον αὐτοὺς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν καὶ τῶν κεκρυμμένων σου ἐπλήσθη ἡ γαστὴρ αὐτῶν ἐχορτάσθησαν υἱῶν καὶ ἀφῆκαν τὰ κατάλοιπα τοῖς νηπίοις αὐτῶν

ab inimicis manus tuae. Domine, a paucis de terra divide eos in vita eorum ; de absconditis tuis adimpletus est venter eorum. Saturati sunt filiis, et dimiserunt reliquias suas parvulis suis.

ጸላእትየሰ ፡ አስተሐየጽዋ ፡ ለነፍስየ ። ወቈጸሩ ፡ አማዑቶሙ ፤ ወነበበ ፡ ትዕቢተ ፡ አፉሆሙ ።

אֲנִ֗י בְּ֭צֶדֶק אֶחֱזֶ֣ה פָנֶ֑יךָ אֶשְׂבְּעָ֥ה בְ֝הָקִ֗יץ תְּמוּנָתֶֽךָ׃ {פ}

ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναι τὴν δόξαν σου

Ego autem in justitia apparebo conspectui tuo ; satiabor cum apparuerit gloria tua.

ሰደዱኒ ፡ ይእዜኒ ፡ ዐገቱኒ ፤ ወአትሐቱ ፡ አዕይንቲሆሙ ፡ ውስተ ፡ ምድር ። ወተመጠዉኒ ፡ ከመ ፡ አንበሳ ፡ ዘጽኑሕ ፡ ለመሲጥ ፤ ወከመ ፡ እጓለ ፡ አንበሳ ፡ ዘይነብር ፡ ተኀቢኦ ። ተንሥአ ፡ እግዚኦ ፡ በጽሖሙ ፡ ወአዕቅጾሙ ፤ ወበልሓ ፡ እምኲናት ፡ ለነፍስየ ። ሰይፍከ ፡ ላዕለ ፡ ፀረ ፡ እዴከ ፤ እግዚኦ ፡ እምውኁዳን ፡ ምድር ፡ ንፍቆሙ ፡ በሕይወቶሙ ፤ እምኅቡኣቲከ ፡ ጸግበት ፡ ከርሦሙ ። ጸግቡ ፡ ደቂቆሙ ፡ ወኀደጉ ፡ ትራፋቲሆሙ ፡ ለሕፃናቲሆሙ ። ወአንሰ ፡ በጽድቅከ ፡ እሬኢ ፡ ገጸከ፤ ወእጸግብ ፡ በርእየ ፡ ስብሐቲከ ።