| 16:1 | מִכְתָּ֥ם לְדָוִ֑ד שׇֽׁמְרֵ֥נִי אֵ֝֗ל כִּֽי־חָסִ֥יתִי בָֽךְ׃ | στηλογραφία τῷ Δαυιδ φύλαξόν με κύριε ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα | — | — |
|---|
| 16:2 | אָמַ֣רְתְּ לַֽ֭יהֹוָה אֲדֹנָ֣י אָ֑תָּה ט֝וֹבָתִ֗י בַּל־עָלֶֽיךָ׃ | εἶπα τῷ κυρίῳ κύριός μου εἶ σύ ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις | Tituli inscriptio, ipsi David. Conserva me, Domine, quoniam speravi in te. | — |
|---|
| 16:3 | לִ֭קְדוֹשִׁים אֲשֶׁר־בָּאָ֣רֶץ הֵ֑מָּה וְ֝אַדִּירֵ֗י כׇּל־חֶפְצִי־בָֽם׃ | τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς | Dixi Domino : Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges. | — |
|---|
| 16:4 | יִרְבּ֥וּ עַצְּבוֹתָם֮ אַחֵ֢ר מָ֫הָ֥רוּ בַּל־אַסִּ֣יךְ נִסְכֵּיהֶ֣ם מִדָּ֑ם וּֽבַל־אֶשָּׂ֥א אֶת־שְׁ֝מוֹתָ֗ם עַל־שְׂפָתָֽי׃ | ἐπληθύνθησαν αἱ ἀσθένειαι αὐτῶν μετὰ ταῦτα ἐτάχυναν οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων οὐδὲ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου | Sanctis qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis. | — |
|---|
| 16:5 | יְֽהֹוָ֗ה מְנָת־חֶלְקִ֥י וְכוֹסִ֑י אַ֝תָּ֗ה תּוֹמִ֥יךְ גּוֹרָלִֽי׃ | κύριος ἡ μερὶς τῆς κληρονομίας μου καὶ τοῦ ποτηρίου μου σὺ εἶ ὁ ἀποκαθιστῶν τὴν κληρονομίαν μου ἐμοί | Multiplicatae sunt infirmitates eorum : postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea. | — |
|---|
| 16:6 | חֲבָלִ֣ים נָֽפְלוּ־לִ֭י בַּנְּעִמִ֑ים אַף־נַ֝חֲלָ֗ת שָֽׁפְרָ֥ה עָלָֽי׃ | σχοινία ἐπέπεσάν μοι ἐν τοῖς κρατίστοις καὶ γὰρ ἡ κληρονομία μου κρατίστη μοί ἐστιν | Dominus pars haereditatis meae, et calicis mei : tu es qui restitues haereditatem meam mihi. | — |
|---|
| 16:7 | אֲבָרֵ֗ךְ אֶת־יְ֭הֹוָה אֲשֶׁ֣ר יְעָצָ֑נִי אַף־לֵ֝יל֗וֹת יִסְּר֥וּנִי כִלְיוֹתָֽי׃ | εὐλογήσω τὸν κύριον τὸν συνετίσαντά με ἔτι δὲ καὶ ἕως νυκτὸς ἐπαίδευσάν με οἱ νεφροί μου | Funes ceciderunt mihi in praeclaris ; etenim haereditas mea praeclara est mihi. | ሥርዐተ ፡ አርአያ ፡ መጽሐፍ ፡ ዘዳዊት ። ዕቀበኒ ፡ እግዚኦ ፡ እስመ ፡ ኪያከ ፡ ተወከልኩ ። እብሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እግዚእየ ፡ አንተ ፤ እስመ ፡ ኢትፈቅዳ ፡ ለሠናይትየ ፡ |
|---|
| 16:8 | שִׁוִּ֬יתִי יְהֹוָ֣ה לְנֶגְדִּ֣י תָמִ֑יד כִּ֥י מִֽ֝ימִינִ֗י בַּל־אֶמּֽוֹט׃ | προωρώμην τὸν κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν ἵνα μὴ σαλευθῶ | Benedicam Dominum qui tribuit mihi intellectum ; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei. | ለቅዱሳን ፡ እለ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፤ ተሰብሐ ፡ ኵሉ ፡ ሥምረትከ ፡ በላዕሌሆሙ ። |
|---|
| 16:9 | לָכֵ֤ן׀ שָׂמַ֣ח לִ֭בִּי וַיָּ֣גֶל כְּבוֹדִ֑י אַף־בְּ֝שָׂרִ֗י יִשְׁכֹּ֥ן לָבֶֽטַח׃ | διὰ τοῦτο ηὐφράνθη ἡ καρδία μου καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι | Providebam Dominum in conspectu meo semper : quoniam a dextris est mihi, ne commovear. | በዝኀ ፡ ደዌሆሙ ፡ ወእምዝ ፡ አስፋጠኑ ፤ |
|---|
| 16:10 | כִּ֤י׀ לֹא־תַעֲזֹ֣ב נַפְשִׁ֣י לִשְׁא֑וֹל לֹֽא־תִתֵּ֥ן חֲ֝סִידְךָ֗ לִרְא֥וֹת שָֽׁחַת׃ | ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν | Propter hoc laetatum est cor meum, et exsultavit lingua mea ; insuper et caro mea requiescet in spe. | ወኢይትኃበር ፡ ውስተ ፡ ማኅበሮሙ ፡ ዘደም ፡ ወኢይዜከር ፡ አስማቲሆሙ ፡ በአፉየ ። |
|---|
| 16:11 | תּֽוֹדִיעֵנִי֮ אֹ֤רַח חַ֫יִּ֥ים שֹׂ֣בַע שְׂ֭מָחוֹת אֶת־פָּנֶ֑יךָ נְעִמ֖וֹת בִּימִינְךָ֣ נֶֽצַח׃ {פ} | ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου τερπνότητες ἐν τῇ δεξιᾷ σου εἰς τέλος | Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. Notas mihi fecisti vias vitae ; adimplebis me laetitia cum vultu tuo : delectationes in dextera tua usque in finem. | እግዚአብሔር፡ መክፈልተ ፡ ርስትየ ፡ ወጽዋዕየ ፤ አንተ ፡ ውእቱ ፡ ዘታገብአ ፡ ሊተ ፡ ርስትየ ። አሕባለ ፡ ወረው ፡ ሊተ ፡ የአኅዙኒ ፤ ወርስትየሰ ፡ እኁዝ ፡ ውእቱ ፡ ሊተ ። እባርኮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዘአለበወኒ ፤ ወዐዲ ፡ ሌሊተኒ ፡ ገሠጻኒ ፡ ኵልያትየ ። ዘልፈ ፡ እሬእዮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ቅድሜየ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ፤ እስመ ፡ በየማንየ ፡ ውእቱ ፡ ከመ ፡ ኢይትሀወክ ። በእንተዝ ፡ ተፈሥሐ ፡ ልብየ ፡ ወተሐሥየ ፡ ልሳንየ ፤ ወዐዲ ፡ በተስፋሁ ፡ ኀደረ ፡ ሥጋየ ። እስመ ፡ ኢተኀድጋ ፡ ውስተ ፡ ሲኦል ፡ ለነፍስየ ፤ ወኢትሁቦ ፡ ለጻድቅከ ፡ ይርአይ ፡ ሙስና ። ወአርአይከኒ ፡ ፍኖተ ፡ ሕይወት ፤ ወአጽገብከኒ ፡ ሐሤተ ፡ ምስለ ፡ ገጽከ ፡ ወትፍሥሕት ፡ ውስተ ፡ የማንከ ፡ ለዝሉፉ ። |
|---|