詩篇 第 40 章｜4 種原文並排

לַ֝מְנַצֵּ֗חַ לְדָוִ֥ד מִזְמֽוֹר׃

εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυιδ ψαλμός

In finem. Psalmus ipsi David.

קַוֺּ֣ה קִוִּ֣יתִי יְהֹוָ֑ה וַיֵּ֥ט אֵ֝לַ֗י וַיִּשְׁמַ֥ע שַׁוְעָתִֽי׃

ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν κύριον καὶ προσέσχεν μοι καὶ εἰσήκουσεν τῆς δεήσεώς μου

Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.

וַיַּעֲלֵ֤נִי׀ מִבּ֥וֹר שָׁאוֹן֮ מִטִּ֢יט הַיָּ֫וֵ֥ן וַיָּ֖קֶם עַל־סֶ֥לַע רַגְלַ֗י כּוֹנֵ֥ן אֲשֻׁרָֽי׃

καὶ ἀνήγαγέν με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνεν τὰ διαβήματά μου

Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriae et de luto faecis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.

וַיִּתֵּ֬ן בְּפִ֨י׀ שִׁ֥יר חָדָשׁ֮ תְּהִלָּ֢ה לֵאלֹ֫הֵ֥ינוּ יִרְא֣וּ רַבִּ֣ים וְיִירָ֑אוּ וְ֝יִבְטְח֗וּ בַּיהֹוָֽה׃

καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν ὕμνον τῷ θεῷ ἡμῶν ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ κύριον

Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.

אַ֥שְֽׁרֵי־הַגֶּ֗בֶר אֲשֶׁר־שָׂ֣ם יְ֭הֹוָה מִבְטַח֑וֹ וְֽלֹא־פָנָ֥ה אֶל־רְ֝הָבִ֗ים וְשָׂטֵ֥י כָזָֽב׃

μακάριος ἀνήρ οὗ ἐστιν τὸ ὄνομα κυρίου ἐλπὶς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐνέβλεψεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδεῖς

Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.

רַבּ֤וֹת עָשִׂ֨יתָ׀ אַתָּ֤ה׀ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהַי֮ נִ֥פְלְאֹתֶ֥יךָ וּמַחְשְׁבֹתֶ֗יךָ אֵ֫לֵ֥ינוּ אֵ֤ין׀ עֲרֹ֬ךְ אֵלֶ֗יךָ אַגִּ֥ידָה וַאֲדַבֵּ֑רָה עָ֝צְמ֗וּ מִסַּפֵּֽר׃

πολλὰ ἐποίησας σύ κύριε ὁ θεός μου τὰ θαυμάσιά σου καὶ τοῖς διαλογισμοῖς σου οὐκ ἔστιν τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ἀπήγγειλα καὶ ἐλάλησα ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ ἀριθμόν

Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua ; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum : multiplicati sunt super numerum.

ፍጻሜ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ጸኒሐ ፡ ጸናሕክዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ሰምዐኒ ፡ ወተመይጠኒ ፡

זֶ֤בַח וּמִנְחָ֨ה׀ לֹֽא־חָפַ֗צְתָּ אׇ֭זְנַיִם כָּרִ֣יתָ לִּ֑י עוֹלָ֥ה וַ֝חֲטָאָ֗ה לֹ֣א שָׁאָֽלְתָּ׃

θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας ὠτία δὲ κατηρτίσω μοι ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ᾔτησας

Sacrificium et oblationem noluisti ; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti ;

ወሰምዐኒ ፡ ቃለ ፡ ስእለትየ ። ወአውፅአኒ ፡ እምዐዘቅተ ፡ ሕርትምና ፡ ወእምጽብረ ፡ ዐምዓም ፤

אָ֣ז אָ֭מַרְתִּי הִנֵּה־בָ֑אתִי בִּמְגִלַּת־סֵ֝֗פֶר כָּת֥וּב עָלָֽי׃

τότε εἶπον ἰδοὺ ἥκω ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ

tunc dixi : Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,

ወአቀሞኒ ፡ ውስተ ፡ ኰኵሕ ፡ ለእገርየ ፡ ወአጽንዖኒ ፡ ለመካይድየ ።

לַ֥עֲשׂוֹת־רְצוֹנְךָ֣ אֱלֹהַ֣י חָפָ֑צְתִּי וְ֝ת֥וֹרָתְךָ֗ בְּת֣וֹךְ מֵעָֽי׃

τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου ὁ θεός μου ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου

ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.

ወወደየ ፡ ውስተ ፡ አፉየ ፡ ስብሓተ ፡ ሐዲሰ ፡ ስብሓቲሁ ፡ ለአምላክነ ፤

בִּשַּׂ֤רְתִּי צֶ֨דֶק׀ בְּקָ֘הָ֤ל רָ֗ב הִנֵּ֣ה שְׂ֭פָתַי לֹ֣א אֶכְלָ֑א יְ֝הֹוָ֗ה אַתָּ֥ה יָדָֽעְתָּ׃

εὐηγγελισάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ ἰδοὺ τὰ χείλη μου οὐ μὴ κωλύσω κύριε σὺ ἔγνως

Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo : Domine, tu scisti.

ይርአዩ ፡ ብዙኃን ፡ ወይፍርሁ ፤ ወይትወከሉ ፡ በእግዚአብሔር ።

צִדְקָתְךָ֬ לֹֽא־כִסִּ֨יתִי׀ בְּת֬וֹךְ לִבִּ֗י אֱמוּנָתְךָ֣ וּתְשׁוּעָתְךָ֣ אָמָ֑רְתִּי לֹא־כִחַ֥דְתִּי חַסְדְּךָ֥ וַ֝אֲמִתְּךָ֗ לְקָהָ֥ל רָֽב׃

τὴν δικαιοσύνην σου οὐκ ἔκρυψα ἐν τῇ καρδίᾳ μου τὴν ἀλήθειάν σου καὶ τὸ σωτήριόν σου εἶπα οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἀπὸ συναγωγῆς πολλῆς

Justitiam tuam non abscondi in corde meo ; veritatem tuam et salutare tuum dixi ; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

ብፁዕ ፡ ብእሲ ፡ ዘስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ትውክልቱ ፤ ወዘኢነጸረ ፡ ውስተ ፡ ከንቱ ፡ ውስተ ፡ መዐት ፡ ወሐሰት ።

אַתָּ֤ה יְהֹוָ֗ה לֹֽא־תִכְלָ֣א רַחֲמֶ֣יךָ מִמֶּ֑נִּי חַסְדְּךָ֥ וַ֝אֲמִתְּךָ֗ תָּמִ֥יד יִצְּרֽוּנִי׃

σὺ δέ κύριε μὴ μακρύνης τοὺς οἰκτιρμούς σου ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου διὰ παντὸς ἀντελάβοντό μου

Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me ; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

ብዙኀ ፡ ገበርከ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ መንክረከ ፡ ወአልቦ ፡ ዘይመስሎ ፡ ለሕሊናከ ፤

כִּ֤י אָפְפֽוּ־עָלַ֨י׀ רָע֡וֹת עַד־אֵ֬ין מִסְפָּ֗ר הִשִּׂיג֣וּנִי עֲ֭וֺנֹתַי וְלֹא־יָכֹ֣לְתִּי לִרְא֑וֹת עָצְמ֥וּ מִשַּׂעֲר֥וֹת רֹ֝אשִׁ֗י וְלִבִּ֥י עֲזָבָֽנִי׃

ὅτι περιέσχον με κακά ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός κατέλαβόν με αἱ ἀνομίαι μου καὶ οὐκ ἠδυνήθην τοῦ βλέπειν ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου καὶ ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέν με

Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus ; comprehenderunt me iniquitates meae, et non potui ut viderem. Multiplicatae sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.

አይደዕኩ ፡ ወነገርኩ ፡ ወበዝኃ ፡ እምኈልቍ ።

רְצֵ֣ה יְ֭הֹוָה לְהַצִּילֵ֑נִי יְ֝הֹוָ֗ה לְעֶזְרָ֥תִי חֽוּשָׁה׃

εὐδόκησον κύριε τοῦ ῥύσασθαί με κύριε εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες

Complaceat tibi, Domine, ut eruas me ; Domine, ad adjuvandum me respice.

መሥዋዕተ ፡ ወቍርባነ ፡ ኢፈቀድከ ፡ ሥጋሰ ፡ አንጽሕ ፡ ሊተ ፤

יֵ֘בֹ֤שׁוּ וְיַחְפְּר֨וּ׀ יַחַד֮ מְבַקְשֵׁ֥י נַפְשִׁ֗י לִסְפּ֫וֹתָ֥הּ יִסֹּ֣גוּ אָ֭חוֹר וְיִכָּלְמ֑וּ חֲ֝פֵצֵ֗י רָעָתִֽי׃

καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐντραπείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά

Confundantur et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam ; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.

መሥዋዕተ ፡ ዘበእንተ ፡ ኃጢአት ፡ ኢሠመርከ ። ውእቱ ፡ ጊዜ ፡ እቤ ፡ ነየ ፡ መጻእኩ ፤

יָ֭שֹׁמּוּ עַל־עֵ֣קֶב בׇּשְׁתָּ֑ם הָאֹמְרִ֥ים לִ֝֗י הֶ֘אָ֥ח׀הֶאָֽח׃

κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι εὖγε εὖγε

Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi : Euge, euge !

ውስተ ፡ ርእሰ ፡ መጽሐፍ ፡ ተጽሕፈ ፡ በእንቲአየ ። ከመ ፡ እንግር ፡ ፈቃደከ ፡ መከርኩ ፡ አምላኪየ ፤ ወሕግከኒ ፡ በማእከለ ፡ ከርሥየ ።

יָ֘שִׂ֤ישׂוּ וְיִשְׂמְח֨וּ׀ בְּךָ֗ כׇּֽל־מְבַ֫קְשֶׁ֥יךָ יֹאמְר֣וּ תָ֭מִיד יִגְדַּ֣ל יְהֹוָ֑ה אֹ֝הֲבֵ֗י תְּשׁוּעָתֶֽךָ׃

ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε κύριε καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός μεγαλυνθήτω ὁ κύριος οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου

Exsultent et laetentur super te omnes quaerentes te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

ዜነውኩ ፡ ጽድቀ ፡ በማኅበር ፡ ዐቢይ ፡ ናሁ ፡ ኢከላእኩ ፡ ከናፍርየ ፤ እግዚኦ ፡ ለሊከ ፡ ታአምር ፡ ጽድቅየ ።

וַאֲנִ֤י׀ עָנִ֣י וְאֶבְיוֹן֮ אֲדֹנָ֢י יַחֲשׇׁ֫ב־לִ֥י עֶזְרָתִ֣י וּמְפַלְטִ֣י אַ֑תָּה אֱ֝לֹהַ֗י אַל־תְּאַחַֽר׃ {פ}

ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης κύριος φροντιεῖ μου βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου σὺ εἶ ὁ θεός μου μὴ χρονίσῃς

Ego autem mendicus sum et pauper ; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es ; Deus meus, ne tardaveris.

ኢኀባእኩ ፡ ውስተ ፡ ልብየ ፡ ርትዐከ ፤ ወነገርኩ ፡ አድኅኖተከ ፤ ወኢሰወርኩ ፡ ሣህለከ ፡ ወምሕረትከ ፡ እማኅበር ፡ ዐቢይ ። አንተ ፡ እግዚኦ ፡ ኢታርሕቅ ፡ ሣህለከ ፡ እምኔየ ፤ ምሕረትከ ፡ ወጽድቅከ ፡ ዘልፈ ፡ ይርከባኒ ። እስመ ፡ ረከበተኒ ፡ እኪት ፡ እንተ ፡ አልባቲ ፡ ኈልቈ ፡ ወተራከባኒ ፡ ኃጣውእየ ፡ ወስእንኩ ፡ ነጽሮ ፤ ወበዝኃ ፡ እምሥዕርተ ፡ ርእስየ ፤ ልብየኒ ፡ ኀደገኒ ። ሥመር ፡ እግዚኦ ፡ ከመ ፡ ታድኅነኒ ፤ እግዚኦ ፡ ነጽር ፡ ውስተ ፡ ረዲኦትየ ። ይትኀፈሩ ፡ ወይኅሰሩ ፡ ኅቡረ ፡ እለ ፡ ይፈቅዱ ፡ ያእትትዋ ፡ ለነፍስየ ፡ ለይግብኡ ፡ ድኅሬሆሙ ፡ ወይትኀፈሩ ፡ እለ ፡ ይፈቅዱ ፡ ሊተ ፡ እኩየ ። ወይትፈደዩ ፡ በጊዜሃ ፡ ኀሳሮሙ ፤ እለ ፡ ይብሉኒ ፡ እንቋዕ ፡ እንቋዕ ። ለይትፈሥሑ ፡ ወይትሐሰዩ ፡ ብከ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ የኀሡከ ፡ እግዚኦ ። ወይበሉ ፡ ዘልፈ ፡ ዐቢይ ፡ እግዚአብሔር ፤ እለ ፡ ይፈቅዱ ፡ አድኀኖተከ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ። አንሰ ፡ ነዳይ ፡ ወምስኪን ፡ እነ ፡ ወእግዚአብሔር ፡ ይሔሊ ፡ ሊተ ፤ ረዳእየ ፡ ወመድኀንየ ፡ አንተ ፡ አምላኪየ ፡ ወኢትጐንዲ ።