詩篇 第 69 章｜4 種原文並排

לַמְנַצֵּ֬חַ׀עַֽל־שׁוֹשַׁנִּ֬ים לְדָוִֽד׃

εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων τῷ Δαυιδ

In finem, pro iis qui commutabuntur. David.

הוֹשִׁיעֵ֥נִי אֱלֹהִ֑ים כִּ֤י בָ֖אוּ מַ֣יִם עַד־נָֽפֶשׁ׃

σῶσόν με ὁ θεός ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου

Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam.

טָבַ֤עְתִּי׀ בִּיוֵ֣ן מְ֭צוּלָה וְאֵ֣ין מׇעֳמָ֑ד בָּ֥אתִי בְמַעֲמַקֵּי־מַ֝֗יִם וְשִׁבֹּ֥לֶת שְׁטָפָֽתְנִי׃

ἐνεπάγην εἰς ἰλὺν βυθοῦ καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ καταιγὶς κατεπόντισέν με

Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.

ፍጻሜ ፡ በእንተ ፡ እለ ፡ ተበዐዱ ፡ ዘዳዊት ። አድኅነኒ ፡ እግዚኦ ፤ እስመ ፡ በጽሐኒ ፡ ማይ ፡ እስከ ፡ ነፍስየ ።

יָגַ֣עְתִּי בְקׇרְאִי֮ נִחַ֢ר גְּר֫וֹנִ֥י כָּל֥וּ עֵינַ֑י מְ֝יַחֵ֗ל לֵאלֹהָֽי׃

ἐκοπίασα κράζων ἐβραγχίασεν ὁ λάρυγξ μου ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου ἀπὸ τοῦ ἐλπίζειν ἐπὶ τὸν θεόν μου

Laboravi clamans, raucae factae sunt fauces meae ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

ወጠጋዕኩ ፡ ውስተ ፡ ዕሙቅ ፡ ቀላይ ፡ ወኀይል ፡ አልብየ ፤

רַבּ֤וּ׀ מִשַּׂעֲר֣וֹת רֹאשִׁי֮ שֹׂנְאַ֢י חִ֫נָּ֥ם עָצְמ֣וּ מַ֭צְמִיתַי אֹיְבַ֣י שֶׁ֑קֶר אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־גָ֝זַ֗לְתִּי אָ֣ז אָשִֽׁיב׃

ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου οἱ μισοῦντές με δωρεάν ἐκραταιώθησαν οἱ ἐχθροί μου οἱ ἐκδιώκοντές με ἀδίκως ἃ οὐχ ἥρπασα τότε ἀπετίννυον

Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste ; quae non rapui, tunc exsolvebam.

በጻሕኩ ፡ ውስተ ፡ ማዕምቀ ፡ ባሕር ፡ ወዐውሎ ፡ አስጠመኒ ።

אֱֽלֹהִ֗ים אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ לְאִוַּלְתִּ֑י וְ֝אַשְׁמוֹתַ֗י מִמְּךָ֥ לֹֽא־נִכְחָֽדוּ׃

ὁ θεός σὺ ἔγνως τὴν ἀφροσύνην μου καὶ αἱ πλημμέλειαί μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἐκρύβησαν

Deus, tu scis insipientiam meam ; et delicta mea a te non sunt abscondita.

ሰራሕኩ ፡ በከልሖ ፡ ወስሕከኒ ፡ ጕርዔየ ፤ ደክማ ፡ አዕይንትየ ፡ እንዘ ፡ እሴፈዎ ፡ ለአምላኪየ ።

אַל־יֵ֘בֹ֤שׁוּ בִ֨י׀ קֹוֶיךָ֮ אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִ֗ה צְבָ֫א֥וֹת אַל־יִכָּ֣לְמֽוּ בִ֣י מְבַקְשֶׁ֑יךָ אֱ֝לֹהֵ֗י יִשְׂרָאֵֽל׃

μὴ αἰσχυνθείησαν ἐπ’ ἐμοὶ οἱ ὑπομένοντές σε κύριε κύριε τῶν δυνάμεων μὴ ἐντραπείησαν ἐπ’ ἐμοὶ οἱ ζητοῦντές σε ὁ θεὸς τοῦ Ισραηλ

Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ; non confundantur super me qui quaerunt te, Deus Israël.

በዝኁ ፡ እምስዕርተ ፡ ርእስየ ፡ እለ ፡ ይጸልኡኒ ፡ በከንቱ ፤

כִּֽי־עָ֭לֶיךָ נָשָׂ֣אתִי חֶרְפָּ֑ה כִּסְּתָ֖ה כְלִמָּ֣ה פָנָֽי׃

ὅτι ἕνεκα σοῦ ὑπήνεγκα ὀνειδισμόν ἐκάλυψεν ἐντροπὴ τὸ πρόσωπόν μου

Quoniam propter te sustinui opprobrium ; operuit confusio faciem meam.

ጸንዑ ፡ ፀርየ ፡ እለ ፡ ይረውዱኒ ፡ በዐመፃ ፡ ወዘኢነሣእኩ ፡ ይትፈደዩኒ ።

מ֭וּזָר הָיִ֣יתִי לְאֶחָ֑י וְ֝נׇכְרִ֗י לִבְנֵ֥י אִמִּֽי׃

ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθην τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ ξένος τοῖς υἱοῖς τῆς μητρός μου

Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meae.

ለሊከ ፡ እግዚኦ ፡ ታአምር ፡ እበድየ ፤ ወኢይትኀባእ ፡ እምኔከ ፡ ኃጢአትየ ።

כִּֽי־קִנְאַ֣ת בֵּיתְךָ֣ אֲכָלָ֑תְנִי וְחֶרְפּ֥וֹת ח֝וֹרְפֶ֗יךָ נָפְל֥וּ עָלָֽי׃

ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέν με καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσαν ἐπ’ ἐμέ

Quoniam zelus domus tuae comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

ወኢይትኀፈሩ ፡ ብየ ፡ እለ ፡ የኀሡከ ፡ እግዚኦ ፡ እግዚአ ፡ ኀያላን ፤

וָאֶבְכֶּ֣ה בַצּ֣וֹם נַפְשִׁ֑י וַתְּהִ֖י לַחֲרָפ֣וֹת לִֽי׃

καὶ συνέκαμψα ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου καὶ ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοί

Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.

ወኢይኀሰሩ ፡ ብየ ፡ እለ ፡ ይሴፈዉከ ፤ አምላከ ፡ እስራኤል ።

וָאֶתְּנָ֣ה לְבוּשִׁ֣י שָׂ֑ק וָאֱהִ֖י לָהֶ֣ם לְמָשָֽׁל׃

καὶ ἐθέμην τὸ ἔνδυμά μου σάκκον καὶ ἐγενόμην αὐτοῖς εἰς παραβολήν

Et posui vestimentum meum cilicium ; et factus sum illis in parabolam.

እስመ ፡ በእንቲአከ ፡ ተዐገሥኩ ፡ ፅእለተ ፤ ወከደነኒ ፡ ኀፍረት ፡ ገጽየ ።

יָשִׂ֣יחוּ בִ֭י יֹ֣שְׁבֵי שָׁ֑עַר וּ֝נְגִינ֗וֹת שׁוֹתֵ֥י שֵׁכָֽר׃

κατ’ ἐμοῦ ἠδολέσχουν οἱ καθήμενοι ἐν πύλῃ καὶ εἰς ἐμὲ ἔψαλλον οἱ πίνοντες τὸν οἶνον

Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.

ከመ ፡ ነኪር ፡ ኮንክዎሙ ፡ ለአኀውየ ፤ ወነግድ ፡ ለደቂቀ ፡ አቡየ ፡ ወእምየ ።

וַאֲנִ֤י תְפִלָּֽתִי־לְךָ֨׀ יְהֹוָ֡ה עֵ֤ת רָצ֗וֹן אֱלֹהִ֥ים בְּרׇב־חַסְדֶּ֑ךָ עֲ֝נֵ֗נִי בֶּאֱמֶ֥ת יִשְׁעֶֽךָ׃

ἐγὼ δὲ τῇ προσευχῇ μου πρὸς σέ κύριε καιρὸς εὐδοκίας ὁ θεός ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου ἐπάκουσόν μου ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου

Ego vero orationem meam ad te, Domine ; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiae tuae, exaudi me in veritate salutis tuae.

እስመ ፡ ቅንአተ ፡ ኬትከ ፡ በልዐኒ ፤ ተዕይርቶሙ ፡ ለእለ ፡ ይትዔየሩከ ፡ ወድቀ ፡ ላዕሌየ ።

הַצִּילֵ֣נִי מִ֭טִּיט וְאַל־אֶטְבָּ֑עָה אִנָּצְלָ֥ה מִ֝שֹּׂנְאַ֗י וּמִמַּ֖עֲמַקֵּי־מָֽיִם׃

σῶσόν με ἀπὸ πηλοῦ ἵνα μὴ ἐμπαγῶ ῥυσθείην ἐκ τῶν μισούντων με καὶ ἐκ τοῦ βάθους τῶν ὑδάτων

Eripe me de luto, ut non infigar ; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.

ወቀጻእክዋ ፡ በጾም ፡ ለነፍስየ ። ወኮነኒ ፡ ፅእለተ ።

אַל־תִּשְׁטְפֵ֤נִי׀ שִׁבֹּ֣לֶת מַ֭יִם וְאַל־תִּבְלָעֵ֣נִי מְצוּלָ֑ה וְאַל־תֶּאְטַר־עָלַ֖י בְּאֵ֣ר פִּֽיהָ׃

μή με καταποντισάτω καταιγὶς ὕδατος μηδὲ καταπιέτω με βυθός μηδὲ συσχέτω ἐπ’ ἐμὲ φρέαρ τὸ στόμα αὐτοῦ

Non me demergat tempestas aquae, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.

ወለበስኩ ፡ ሠቀ ፡ ወኮንክዎሙ ፡ ነገረ ።

עֲנֵ֣נִי יְ֭הֹוָה כִּי־ט֣וֹב חַסְדֶּ֑ךָ כְּרֹ֥ב רַ֝חֲמֶ֗יךָ פְּנֵ֣ה אֵלָֽי׃

εἰσάκουσόν μου κύριε ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμέ

Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.

ላዕሌየ ፡ ይዛውዑ ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ አናቅጽ ፤ ወኪያየ ፡ የኀልዩ ፡ እለ ፡ ይሰትዩ ፡ ወይነ ።

וְאַל־תַּסְתֵּ֣ר פָּ֭נֶיךָ מֵעַבְדֶּ֑ךָ כִּי־צַר־לִ֝֗י מַהֵ֥ר עֲנֵֽנִי׃

μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου ὅτι θλίβομαι ταχὺ ἐπάκουσόν μου

Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ; quoniam tribulor, velociter exaudi me.

ወአንሰ ፡ በጸሎትየ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሣህሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በጊዜሁ ፤

קׇרְבָ֣ה אֶל־נַפְשִׁ֣י גְאָלָ֑הּ לְמַ֖עַן אֹיְבַ֣י פְּדֵֽנִי׃

πρόσχες τῇ ψυχῇ μου καὶ λύτρωσαι αὐτήν ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου ῥῦσαί με

Intende animae meae, et libera eam ; propter inimicos meos, eripe me.

እንዘ ፡ ብዙኅ ፡ ሣህልከ ፡ ስምዐኒ ፡ ዘበአማን ፡ መድኀንየ ።

אַתָּ֤ה יָדַ֗עְתָּ חֶרְפָּתִ֣י וּ֭בׇשְׁתִּי וּכְלִמָּתִ֑י נֶ֝גְדְּךָ֗ כׇּל־צוֹרְרָֽי׃

σὺ γὰρ γινώσκεις τὸν ὀνειδισμόν μου καὶ τὴν αἰσχύνην μου καὶ τὴν ἐντροπήν μου ἐναντίον σου πάντες οἱ θλίβοντές με

Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;

ወአድኅነኒ ፡ እምዐምዓም ፡ ከመ ፡ ኢየኀጠኒ ፤ ወአንግፈኒ ፡ እምጸላእትየ ፡ ወእምቀላየ ፡ ማይ ። ወኢያስጥመኒ ፡ ዐውሎ ፡ ማይ ፡

חֶרְפָּ֤ה׀ שָׁ֥בְרָ֥ה לִבִּ֗י וָאָ֫נ֥וּשָׁה וָאֲקַוֶּ֣ה לָנ֣וּד וָאַ֑יִן וְ֝לַמְנַחֲמִ֗ים וְלֹ֣א מָצָֽאתִי׃

ὀνειδισμὸν προσεδόκησεν ἡ ψυχή μου καὶ ταλαιπωρίαν καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον καὶ οὐχ ὑπῆρξεν καὶ παρακαλοῦντας καὶ οὐχ εὗρον

in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam : et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ; et qui consolaretur, et non inveni.

ወኢየኀጠኒ ፡ ቀላይ ፤ ወኢያብቁ ፡ አፉሁ ፡ ዐዘቅት ፡ ላዕሌየ ።

וַיִּתְּנ֣וּ בְּבָרוּתִ֣י רֹ֑אשׁ וְ֝לִצְמָאִ֗י יַשְׁק֥וּנִי חֹֽמֶץ׃

καὶ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος

Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.

ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፡ እስመ ፡ ሠናይ ፡ ምሕረትከ ፤ ወበከመ ፡ ብዝኀ ፡ ሣህልከ ፡ ነጽር ፡ ላዕሌየ ።

יְהִי־שֻׁלְחָנָ֣ם לִפְנֵיהֶ֣ם לְפָ֑ח וְלִשְׁלוֹמִ֥ים לְמוֹקֵֽשׁ׃

γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν ἐνώπιον αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς ἀνταπόδοσιν καὶ εἰς σκάνδαλον

Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.

ወኢትሚጥ ፡ ገጸከ ፡ እምገብርከ ፤ እስመ ፡ ተመንደብኩ ፡ ፍጡነ ፡ ስምዐኒ ።

תֶּחְשַׁ֣כְנָה עֵ֭ינֵיהֶם מֵרְא֑וֹת וּ֝מׇתְנֵיהֶ֗ם תָּמִ֥יד הַמְעַֽד׃

σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διὰ παντὸς σύγκαμψον

Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.

ነጽራ ፡ ለነፍስየ ፡ ወአድኅና ፤ ወአድኅነኒ ፡ በእንተ ፡ ጽእለትየ ።

שְׁפׇךְ־עֲלֵיהֶ֥ם זַעְמֶ֑ךָ וַחֲר֥וֹן אַ֝פְּךָ֗ יַשִּׂיגֵֽם׃

ἔκχεον ἐπ’ αὐτοὺς τὴν ὀργήν σου καὶ ὁ θυμὸς τῆς ὀργῆς σου καταλάβοι αὐτούς

Effunde super eos iram tuam, et furor irae tuae comprehendat eos.

ለሊከ ፡ ታአምር ፡ ጸላእትየ ፤ ኀፍረትየ ፡ ወኀሳርየ ፤

תְּהִי־טִירָתָ֥ם נְשַׁמָּ֑ה בְּ֝אׇהֳלֵיהֶ֗ם אַל־יְהִ֥י יֹשֵֽׁב׃

γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτῶν ἠρημωμένη καὶ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν

Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.

በቅድመ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይሣቅዩኒ ። ተዐገሠት ፡ ነፍስየ ፡ ጽእለተ ፡ ወኀሳረ ፤

כִּי־אַתָּ֣ה אֲשֶׁר־הִכִּ֣יתָ רָדָ֑פוּ וְאֶל־מַכְא֖וֹב חֲלָלֶ֣יךָ יְסַפֵּֽרוּ׃

ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας αὐτοὶ κατεδίωξαν καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυματιῶν σου προσέθηκαν

Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.

ወነበርኩ ፡ ትኩዝየ ፡ ወኀጣእኩ ፡ ዘይናዝዘኒ ።

תְּֽנָה־עָ֭וֺן עַל־עֲוֺנָ֑ם וְאַל־יָ֝בֹ֗אוּ בְּצִדְקָתֶֽךָ׃

πρόσθες ἀνομίαν ἐπὶ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ μὴ εἰσελθέτωσαν ἐν δικαιοσύνῃ σου

Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.

ወወደዩ ፡ ሐሞተ ፡ ውስተ ፡ መብልዕየ ፤ ወአስተዩኒ ፡ ብሒአ ፡ ለጽምእየ ።

יִ֭מָּחֽוּ מִסֵּ֣פֶר חַיִּ֑ים וְעִ֥ם צַ֝דִּיקִ֗ים אַל־יִכָּתֵֽבוּ׃

ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ βίβλου ζώντων καὶ μετὰ δικαίων μὴ γραφήτωσαν

Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.

ለትኩኖሙ ፡ ማእዶሙ ፡ መሥገርተ ፡ በቅድሜሆሙ ፤ ወማዕገተ ፡ ዕቅፍት ፡ ለፍዳሆሙ ።

וַ֭אֲנִי עָנִ֣י וְכוֹאֵ֑ב יְשׁוּעָתְךָ֖ אֱלֹהִ֣ים תְּשַׂגְּבֵֽנִי׃

πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ καὶ ἡ σωτηρία τοῦ προσώπου σου ὁ θεός ἀντελάβετό μου

Ego sum pauper et dolens ; salus tua, Deus, suscepit me.

ይጽለማ ፡ አዕይንቲሆሙ ፡ ወኢይርአያ ፤ ወይትቀጻዕ ፡ ዘባናቲሆሙ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ።

אֲהַלְלָ֣ה שֵׁם־אֱלֹהִ֣ים בְּשִׁ֑יר וַאֲגַדְּלֶ֥נּוּ בְתוֹדָֽה׃

αἰνέσω τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ μετ’ ᾠδῆς μεγαλυνῶ αὐτὸν ἐν αἰνέσει

Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude :

ከዐው ፡ መዐተከ ፡ ላዕሌሆሙ ፤ ወይርከቦሙ ፡ መቅሠፍተ ፡ መዐትከ ።

וְתִיטַ֣ב לַ֭יהֹוָה מִשּׁ֥וֹר פָּ֗ר מַקְרִ֥ן מַפְרִֽיס׃

καὶ ἀρέσει τῷ θεῷ ὑπὲρ μόσχον νέον κέρατα ἐκφέροντα καὶ ὁπλάς

et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.

ለትኩን ፡ ሀገሮሙ ፡ በድወ ፤ ወአልቦ ፡ ዘይንበር ፡ ውስተ ፡ አብያቲሆሙ ።

רָא֣וּ עֲנָוִ֣ים יִשְׂמָ֑חוּ דֹּרְשֵׁ֥י אֱ֝לֹהִ֗ים וִיחִ֥י לְבַבְכֶֽם׃

ἰδέτωσαν πτωχοὶ καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐκζητήσατε τὸν θεόν καὶ ζήσεται ἡ ψυχὴ ὑμῶν

Videant pauperes, et laetentur ; quaerite Deum, et vivet anima vestra :

እስመ ፡ ዘአንተ ፡ ቀሠፍከ ፡ እሙንቱ ፡ ተለዉ ፤ ወወሰኩኒ ፡ ዲበ ፡ ጸልዕየ ፡ ቍስለ ።

כִּי־שֹׁמֵ֣עַ אֶל־אֶבְיוֹנִ֣ים יְהֹוָ֑ה וְאֶת־אֲ֝סִירָ֗יו לֹ֣א בָזָֽה׃

ὅτι εἰσήκουσεν τῶν πενήτων ὁ κύριος καὶ τοὺς πεπεδημένους αὐτοῦ οὐκ ἐξουδένωσεν

quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.

ወስኮሙ ፡ ጌጋየ ፡ በዲበ ፡ ጌጋዮሙ ፤ ወኢይባኡ ፡ በጽድቅከ ።

יְֽ֭הַלְלוּהוּ שָׁמַ֣יִם וָאָ֑רֶץ יַ֝מִּ֗ים וְֽכׇל־רֹמֵ֥שׂ בָּֽם׃

αἰνεσάτωσαν αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ θάλασσα καὶ πάντα τὰ ἕρποντα ἐν αὐτοῖς

Laudent illum caeli et terra ; mare, et omnia reptilia in eis.

ወይደምሰሱ ፡ እመጽሐፈ ፡ ሕያዋን ፤ ወኢይጸሐፉ ፡ ምስለ ፡ ጻድቃን ።

כִּ֤י אֱלֹהִ֨ים׀ י֘וֹשִׁ֤יעַ צִיּ֗וֹן וְ֭יִבְנֶה עָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וְיָ֥שְׁבוּ שָׁ֝֗ם וִירֵשֽׁוּהָ׃

ὅτι ὁ θεὸς σώσει τὴν Σιων καὶ οἰκοδομηθήσονται αἱ πόλεις τῆς Ιουδαίας καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ καὶ κληρονομήσουσιν αὐτήν

Quoniam Deus salvam faciet Sion, et aedificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et haereditate acquirent eam.

ነዳይ ፡ ወቍሱል ፡ አነ ፤ መድኀኔ ፡ ገጽየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ተወክፈኒ ።

וְזֶ֣רַע עֲ֭בָדָיו יִנְחָל֑וּהָ וְאֹהֲבֵ֥י שְׁ֝מ֗וֹ יִשְׁכְּנוּ־בָֽהּ׃ {פ}

καὶ τὸ σπέρμα τῶν δούλων αὐτοῦ καθέξουσιν αὐτήν καὶ οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομα αὐτοῦ κατασκηνώσουσιν ἐν αὐτῇ

Et semen servorum ejus possidebit eam ; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.

እሴብሕ ፡ ለስመ ፡ አምላኪየ ፡ በማኅሌት ፤ ወኣዐብዮ ፡ በስብሓት ። ወአሠምሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምላህም ፡ ጣዕዋ ፤ ዘአብቈለ ፡ ቀርነ ፡ ወጽፍረ ። ይርአዩ ፡ ነዳያን ፡ ወይትፌሥሑ ፤ ኅሥዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወተሐዩ ፡ ነፍስክሙ ። እስመ ፡ ሰምዖሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለነዳያን ፤ ወኢመነኖሙ ፡ ለሙቁሓን ። ይሴብሕዎ ፡ ሰማያት ፡ ወምድር ፤ ወባሕርኒ ፡ ወኵሉ ፡ ዘይትሐወሥ ፡ ውስቴታ ። እስመ ፡ አድኀና ፡ እግዚአብሔር ፡ ለጽዮን ፡ ወይትሐነጻ ፡ አህጉረ ፡ ይሁዳ ፤ ወይነብሩ ፡ ህየ ፡ ወይወርስዋ ። ወዘርዐ ፡ አግብርቲከ ፡ ይነብርዋ ፤ ወእለ ፡ ያፍቅሩ ፡ ስመከ ፡ የኀድሩ ፡ ውስቴታ ።