詩篇 第 86 章｜4 種原文並排

תְּפִלָּ֗ה לְדָ֫וִ֥ד הַטֵּֽה־יְהֹוָ֣ה אׇזְנְךָ֣ עֲנֵ֑נִי כִּֽי־עָנִ֖י וְאֶבְי֣וֹן אָֽנִי׃

προσευχὴ τῷ Δαυιδ κλῖνον κύριε τὸ οὖς σου καὶ ἐπάκουσόν μου ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγώ

Oratio ipsi David. Inclina, Domine, aurem tuam et exaudi me, quoniam inops et pauper sum ego.

שׇׁ֥מְרָ֣ה נַפְשִׁי֮ כִּֽי־חָסִ֢יד אָ֥֫נִי הוֹשַׁ֣ע עַ֭בְדְּךָ אַתָּ֣ה אֱלֹהַ֑י הַבּוֹטֵ֥חַ אֵלֶֽיךָ׃

φύλαξον τὴν ψυχήν μου ὅτι ὅσιός εἰμι σῶσον τὸν δοῦλόν σου ὁ θεός μου τὸν ἐλπίζοντα ἐπὶ σέ

Custodi animam meam, quoniam sanctus sum ; salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te.

חׇנֵּ֥נִי אֲדֹנָ֑י כִּ֥י אֵלֶ֥יךָ אֶ֝קְרָ֗א כׇּל־הַיּֽוֹם׃

ἐλέησόν με κύριε ὅτι πρὸς σὲ κεκράξομαι ὅλην τὴν ἡμέραν

Miserere mei, Domine, quoniam ad te clamavi tota die ;

שַׂ֭מֵּחַ נֶ֣פֶשׁ עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֥י אֵלֶ֥יךָ אֲ֝דֹנָ֗י נַפְשִׁ֥י אֶשָּֽׂא׃

εὔφρανον τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου ὅτι πρὸς σέ κύριε ἦρα τὴν ψυχήν μου

laetifica animam servi tui, quoniam ad te, Domine, animam meam levavi.

כִּֽי־אַתָּ֣ה אֲ֭דֹנָי ט֣וֹב וְסַלָּ֑ח וְרַב־חֶ֝֗סֶד לְכׇל־קֹֽרְאֶֽיךָ׃

ὅτι σύ κύριε χρηστὸς καὶ ἐπιεικὴς καὶ πολυέλεος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις σε

Quoniam tu, Domine, suavis et mitis, et multae misericordiae omnibus invocantibus te.

ጸሎት ፡ ዘዳዊት ። አፅምእ ፡ እግዚኦ ፡ እዝነከ ፡ ኀቤየ ፡ ወስምዐኒ ፤ እስመ ፡ ነዳይ ፡ ወምስኪን ፡ አነ ።

הַאֲזִ֣ינָה יְ֭הֹוָה תְּפִלָּתִ֑י וְ֝הַקְשִׁ֗יבָה בְּק֣וֹל תַּחֲנוּנוֹתָֽי׃

ἐνώτισαι κύριε τὴν προσευχήν μου καὶ πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου

Auribus percipe, Domine, orationem meam, et intende voci deprecationis meae.

ዕቀባ ፡ ለነፍስየ ፡ እስመ ፡ የዋህ ፡ አን ፤ አድኅኖ ፡ ለገብርከ ፡ አምላኪየ ፡ ዘተወከለ ፡ ኪያከ ።

בְּי֣וֹם צָ֭רָתִֽי אֶקְרָאֶ֗ךָּ כִּ֣י תַעֲנֵֽנִי׃

ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου ἐκέκραξα πρὸς σέ ὅτι εἰσήκουσάς μου

In die tribulationis meae clamavi ad te, quia exaudisti me.

ተሣሀለኒ ፡ እግዚኦ ፡ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ እጸርኅ ፡ ኵሎ ፡ አሚረ ። ወአስተፈሥሓ ፡ ለነፍሰ ፡ ገብርከ ፤ እስመ ፡ ኀቤከ ፡ አንቃዕደውኩ ፡ ነፍስየ ።

אֵין־כָּמ֖וֹךָ בָאֱלֹהִ֥ים׀אֲדֹנָ֗י וְאֵ֣ין כְּֽמַעֲשֶֽׂיךָ׃

οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς κύριε καὶ οὐκ ἔστιν κατὰ τὰ ἔργα σου

Non est similis tui in diis, Domine, et non est secundum opera tua.

እስመ ፡ መሓሪ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፡ ወመስተሣህል ፤ ወብዙኅ ፡ ሣህልከ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይጼውዑከ ።

כׇּל־גּוֹיִ֤ם׀ אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֗יתָ יָב֤וֹאוּ׀ וְיִשְׁתַּחֲו֣וּ לְפָנֶ֣יךָ אֲדֹנָ֑י וִ֖יכַבְּד֣וּ לִשְׁמֶֽךָ׃

πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐποίησας ἥξουσιν καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου κύριε καὶ δοξάσουσιν τὸ ὄνομά σου

Omnes gentes quascumque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen tuum.

አፅምእ ፡ እግዚኦ ፡ ጸሎትየ ፤ ወነጽር ፡ ቃለ ፡ ስእለትየ ።

כִּֽי־גָד֣וֹל אַ֭תָּה וְעֹשֵׂ֣ה נִפְלָא֑וֹת אַתָּ֖ה אֱלֹהִ֣ים לְבַדֶּֽךָ׃

ὅτι μέγας εἶ σὺ καὶ ποιῶν θαυμάσια σὺ εἶ ὁ θεὸς μόνος ὁ μέγας

Quoniam magnus es tu, et faciens mirabilia ; tu es Deus solus.

በዕለተ ፡ ምንዳቤየ ፡ ጸራኅኩ ፡ እስመ ፡ ሰማዕከኒ ።

ה֘וֹרֵ֤נִי יְהֹוָ֨ה׀ דַּרְכֶּ֗ךָ אֲהַלֵּ֥ךְ בַּאֲמִתֶּ֑ךָ יַחֵ֥ד לְ֝בָבִ֗י לְיִרְאָ֥ה שְׁמֶֽךָ׃

ὁδήγησόν με κύριε τῇ ὁδῷ σου καὶ πορεύσομαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου εὐφρανθήτω ἡ καρδία μου τοῦ φοβεῖσθαι τὸ ὄνομά σου

Deduc me, Domine, in via tua, et ingrediar in veritate tua ; laetetur cor meum, ut timeat nomen tuum.

አልቦ ፡ ዘይመስለከ ፡ እምነ ፡ አማልክት ፡ እግዚኦ ፤ ወአልቦ ፡ ዘከመ ፡ ምግባሪከ ።

אוֹדְךָ֤׀ אֲדֹנָ֣י אֱ֭לֹהַי בְּכׇל־לְבָבִ֑י וַאֲכַבְּדָ֖ה שִׁמְךָ֣ לְעוֹלָֽם׃

ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ὁ θεός μου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου καὶ δοξάσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα

Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo, et glorificabo nomen tuum in aeternum :

ኵሎሙ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ገበርከ ፡ ይምጽኡ ፡ ወይስግዱ ፡ ቅድሜከ ፡ እግዚኦ ፤ ወይሰብሑ ፡ ለስምከ ።

כִּֽי־חַ֭סְדְּךָ גָּד֣וֹל עָלָ֑י וְהִצַּ֥לְתָּ נַ֝פְשִׁ֗י מִשְּׁא֥וֹל תַּחְתִּיָּֽה׃

ὅτι τὸ ἔλεός σου μέγα ἐπ’ ἐμὲ καὶ ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐξ ᾅδου κατωτάτου

quia misericordia tua magna est super me, et eruisti animam meam ex inferno inferiori.

እስመ ፡ ዐቢይ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፡ ወትገብር ፡ መንክረ ፤ አንተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ባሕቲትከ ፡ ዐቢይ ።

אֱלֹהִ֤ים׀ זֵ֘דִ֤ים קָמוּ־עָלַ֗י וַעֲדַ֣ת עָ֭רִיצִים בִּקְשׁ֣וּ נַפְשִׁ֑י וְלֹ֖א שָׂמ֣וּךָ לְנֶגְדָּֽם׃

ὁ θεός παράνομοι ἐπανέστησαν ἐπ’ ἐμέ καὶ συναγωγὴ κραταιῶν ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου καὶ οὐ προέθεντό σε ἐνώπιον αὐτῶν

Deus, iniqui insurrexerunt super me, et synagoga potentium quaesierunt animam meam : et non proposuerunt te in conspectu suo.

ምርሐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ፍኖተከ ፡ ወእሖር ፡ በጽድቅከ ፤ ይትፌሣሕኒ ፡ ልብየ ፡ ለፈሪሀ ፡ ስምከ ።

וְאַתָּ֣ה אֲ֭דֹנָי אֵל־רַח֣וּם וְחַנּ֑וּן אֶ֥רֶךְ אַ֝פַּ֗יִם וְרַב־חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת׃

καὶ σύ κύριε ὁ θεός οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός

Et tu, Domine Deus, miserator et misericors ; patiens, et multae misericordiae, et verax.

እገኒ ፡ ለከ ፡ እግዚኦ ፡ በኵሉ ፡ ልብየ ፡ አምላኪየ ፤ ወእሴብሕ ፡ ለስምከ ፡ ለዓለም ።

פְּנֵ֥ה אֵלַ֗י וְחׇ֫נֵּ֥נִי תְּנָֽה־עֻזְּךָ֥ לְעַבְדֶּ֑ךָ וְ֝הוֹשִׁ֗יעָה לְבֶן־אֲמָתֶֽךָ׃

ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με δὸς τὸ κράτος σου τῷ παιδί σου καὶ σῶσον τὸν υἱὸν τῆς παιδίσκης σου

Respice in me, et miserere mei ; da imperium tuum puero tuo, et salvum fac filium ancillae tuae.

እስመ ፡ ዐብየት ፡ ምሕረትከ ፡ ላዕሌየ ፤ ወአድኀንካ ፡ ለነፍስየ ፡ እምሲኦል ፡ ታሕቲት ።

עֲשֵֽׂה־עִמִּ֥י א֗וֹת לְט֫וֹבָ֥ה וְיִרְא֣וּ שֹׂנְאַ֣י וְיֵבֹ֑שׁוּ כִּֽי־אַתָּ֥ה יְ֝הֹוָ֗ה עֲזַרְתַּ֥נִי וְנִחַמְתָּֽנִי׃ {פ}

ποίησον μετ’ ἐμοῦ σημεῖον εἰς ἀγαθόν καὶ ἰδέτωσαν οἱ μισοῦντές με καὶ αἰσχυνθήτωσαν ὅτι σύ κύριε ἐβοήθησάς μοι καὶ παρεκάλεσάς με

Fac mecum signum in bonum, ut videant qui oderunt me, et confundantur : quoniam tu, Domine, adjuvisti me, et consolatus es me.

አምላኪየ ፡ ዐማፅያን ፡ ቆሙ ፡ ላዕሌየ ፡ ወማኅበረ ፡ እኩያን ፡ ኀሠሥዋ ፡ ለነፍስየ ፤ ወኢረሰዩከ ፡ ቅድሜሆሙ ። ወአንተሰ ፡ እግዚኦ ፡ መሓሪ ፡ ወመስተሣህል ፤ ርሑቀ ፡ መዐት ፡ ወብዙኀ ፡ ምሕረት ፡ ወጻድቅ ። ነጽር ፡ ላዕሌየ ፡ ወተሣሀለኒ ፤ ሀቦ ፡ ኀይለ ፡ ለገብርከ ፡ ወአድኅኖ ፡ ለወልደ ፡ አመትከ ። ግበር ፡ ምስሌነ ፡ ትእምርተ ፡ ለሠናይ ፤ ወይርአዩ ፡ ጸላእትነ ፡ ወይትኀፈሩ ፡ ከመ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፡ ረዳእከነ ፡ ወአስተፈሣሕከነ ።