| 1:1 | שִׁ֥יר הַשִּׁירִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹֽה׃ | ᾆσμα ᾀσμάτων ὅ ἐστιν τῷ Σαλωμων | Osculetur me osculo oris sui ; quia meliora sunt ubera tua vino, | ይስዕመኒ፡ በስዕመተ፡ አፉሁ። አዳም፡ አጥባትኪ፡ እምወይን። ወመዐዛ፡ ዕፍረትኪ፡ እምኵሉ፡ አፈው። |
|---|
| 1:2 | יִשָּׁקֵ֙נִי֙ מִנְּשִׁיק֣וֹת פִּ֔יהוּ כִּֽי־טוֹבִ֥ים דֹּדֶ֖יךָ מִיָּֽיִן׃ | φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον | fragrantia unguentis optimis. Oleum effusum nomen tuum ; ideo adolescentulae dilexerunt te. | ዕፍረት፡ ዘተሰውጠ፡ ስምከ። ወበእንተዝ፡ ደናግል፡ አፍቀራከ። ወሰሐባከ፡ ድኅሬከ። |
|---|
| 1:3 | לְרֵ֙יחַ֙ שְׁמָנֶ֣יךָ טוֹבִ֔ים שֶׁ֖מֶן תּוּרַ֣ק שְׁמֶ֑ךָ עַל־כֵּ֖ן עֲלָמ֥וֹת אֲהֵבֽוּךָ׃ | καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα μύρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε | Trahe me, post te curremus in odorem unguentorum tuorum. Introduxit me rex in cellaria sua ; exsultabimus et laetabimur in te, memores uberum tuorum super vinum. Recti diligunt te. | በመዐዛ፡ ዕፍረትከ፡ ንረውጽ። አብአኒ፡ ንጉሥ፡ ውስተ፡ ጽርሑ። ንትፈሣሕ፡ ወንትሐሠይ፡ ብኪ። ናፍቅር፡ አጥባተኪ፡ እምወይን። ወርቱዕ፡ አፍቅሮትኪ። |
|---|
| 1:4 | מׇשְׁכֵ֖נִי אַחֲרֶ֣יךָ נָּר֑וּצָה הֱבִיאַ֨נִי הַמֶּ֜לֶךְ חֲדָרָ֗יו נָגִ֤ילָה וְנִשְׂמְחָה֙ בָּ֔ךְ נַזְכִּ֤ירָה דֹדֶ֙יךָ֙ מִיַּ֔יִן מֵישָׁרִ֖ים אֲהֵבֽוּךָ׃ {פ} | εἵλκυσάν σε ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν εἰσήνεγκέν με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμίειον αὐτοῦ ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον εὐθύτης ἠγάπησέν σε | Nigra sum, sed formosa, filiae Jerusalem, sicut tabernacula Cedar, sicut pelles Salomonis. | ጸላም፡ አነ፡ ወሠናይት፡ እምአዋልደ፡ ኢየሩሳሌም። ከመ፡ ምጽላላተ፡ ቄዳር፡ ወኀይመታተ፡ ሰሎሞን። |
|---|
| 1:5 | שְׁחוֹרָ֤ה אֲנִי֙ וְֽנָאוָ֔ה בְּנ֖וֹת יְרוּשָׁלָ֑͏ִם כְּאׇהֳלֵ֣י קֵדָ֔ר כִּירִיע֖וֹת שְׁלֹמֹֽה׃ | μέλαινά εἰμι καὶ καλή θυγατέρες Ιερουσαλημ ὡς σκηνώματα Κηδαρ ὡς δέρρεις Σαλωμων | Nolite me considerare quod fusca sim, quia decoloravit me sol. Filii matris meae pugnaverunt contra me ; posuerunt me custodem in vineis : vineam meam non custodivi. | ኢትርአያኒ፡ እስመ፡ አነ፡ ጸላም። እስመ፡ ኢርእየኒ፡ ፀሓይ። |
|---|
| 1:6 | אַל־תִּרְא֙וּנִי֙ שֶׁאֲנִ֣י שְׁחַרְחֹ֔רֶת שֶׁשְּׁזָפַ֖תְנִי הַשָּׁ֑מֶשׁ בְּנֵ֧י אִמִּ֣י נִֽחֲרוּ־בִ֗י שָׂמֻ֙נִי֙ נֹטֵרָ֣ה אֶת־הַכְּרָמִ֔ים כַּרְמִ֥י שֶׁלִּ֖י לֹ֥א נָטָֽרְתִּי׃ | μὴ βλέψητέ με ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη ὅτι παρέβλεψέν με ὁ ἥλιος υἱοὶ μητρός μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶσιν ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα | Indica mihi, quem diligit anima mea, ubi pascas, ubi cubes in meridie, ne vagari incipiam post greges sodalium tuorum. | ደቂቀ፡ እምየ፡ ተባአሱ፡ በእንቲኣየ። አንበሩኒ፡ ዐቃቢተ፡ ዐጸደ፡ ወይን። ዐጸደ፡ ወይን፡ ዘዚኣየ፡ ኢዐቀብኩ። |
|---|
| 1:7 | הַגִּ֣ידָה לִּ֗י שֶׁ֤אָֽהֲבָה֙ נַפְשִׁ֔י אֵיכָ֣ה תִרְעֶ֔ה אֵיכָ֖ה תַּרְבִּ֣יץ בַּֽצׇּהֳרָ֑יִם שַׁלָּמָ֤ה אֶֽהְיֶה֙ כְּעֹ֣טְיָ֔ה עַ֖ל עֶדְרֵ֥י חֲבֵרֶֽיךָ׃ | ἀπάγγειλόν μοι ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ποῦ ποιμαίνεις ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ μήποτε γένωμαι ὡς περιβαλλομένη ἐπ’ ἀγέλαις ἑταίρων σου | Si ignoras te, o pulcherrima inter mulieres, egredere, et abi post vestigia gregum, et pasce haedos tuos juxta tabernacula pastorum. | ንግረኒ፡ ዘአፍቀረት፡ ነፍስየ። አይቴ፡ ትሬዒ፡ ወአይቴ፡ ትሰክብ፡ ጊዜ፡ ቀትር። ከመ፡ ኢይኩን፡ እንዘ፡ ኣንጌጊ፡ ውስተ፡ መራዕየ፡ ካልኣኒከ። |
|---|
| 1:8 | אִם־לֹ֤א תֵֽדְעִי֙ לָ֔ךְ הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים צְֽאִי־לָ֞ךְ בְּעִקְבֵ֣י הַצֹּ֗אן וּרְעִי֙ אֶת־גְּדִיֹּתַ֔יִךְ עַ֖ל מִשְׁכְּנ֥וֹת הָרֹעִֽים׃ {פ} | ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτήν ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν ἔξελθε σὺ ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων καὶ ποίμαινε τὰς ἐρίφους σου ἐπὶ σκηνώμασιν τῶν ποιμένων | Equitatui meo in curribus Pharaonis assimilavi te, amica mea. | እመ፡ ኢያእመርኪ፡ ርእሰኪ፡ ሠናይት፡ እምአንስት። ፃኢ፡ አንቲ፡ ውስተ፡ ሰኰናሆሙ፡ ለመርዔት። ወረዐዪ፡ መሓስዐ፡ አጣሊኪ። ውስተ፡ አዕጻዳቲሆሙ፡ ለኖሎት። |
|---|
| 1:9 | לְסֻֽסָתִי֙ בְּרִכְבֵ֣י פַרְעֹ֔ה דִּמִּיתִ֖יךְ רַעְיָתִֽי׃ | τῇ ἵππῳ μου ἐν ἅρμασιν Φαραω ὡμοίωσά σε ἡ πλησίον μου | Pulchrae sunt genae tuae sicut turturis ; collum tuum sicut monilia. | ለፈረስየ፡ ወለሠረገላተ፡ ፈርዖን። አስተማሰልኩኪ፡ እንተ፡ ኀቤየ። |
|---|
| 1:10 | נָאו֤וּ לְחָיַ֙יִךְ֙ בַּתֹּרִ֔ים צַוָּארֵ֖ךְ בַּחֲרוּזִֽים׃ | τί ὡραιώθησαν σιαγόνες σου ὡς τρυγόνες τράχηλός σου ὡς ὁρμίσκοι | Murenulas aureas faciemus tibi, vermiculatas argento. | ጥቀ፡ አዳም፡ መላትሕኪ፡ ከመ፡ ማዕነቅ። ወክሣድኪ፡ ከመ፡ አርማስቆስ። |
|---|
| 1:11 | תּוֹרֵ֤י זָהָב֙ נַֽעֲשֶׂה־לָּ֔ךְ עִ֖ם נְקֻדּ֥וֹת הַכָּֽסֶף׃ | ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσομέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου | Dum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum. | አምሳለ፡ ወርቅ፡ ይግበሩ፡ ለኪ፡ ኰሰኰሰ፡ ዘብሩር። እስከ፡ ሶበ፡ ንጉሥ፡ ያሰምክ፡ ቦቱ። |
|---|
| 1:12 | עַד־שֶׁ֤הַמֶּ֙לֶךְ֙ בִּמְסִבּ֔וֹ נִרְדִּ֖י נָתַ֥ן רֵיחֽוֹ׃ | ἕως οὗ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει αὐτοῦ νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ | Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi ; inter ubera mea commorabitur. | ናርዶስ፡ ወሀበ፡ መዐዛሁ። |
|---|
| 1:13 | צְר֨וֹר הַמֹּ֤ר׀דּוֹדִי֙ לִ֔י בֵּ֥ין שָׁדַ֖י יָלִֽין׃ | ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελφιδός μου ἐμοί ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὐλισθήσεται | Botrus cypri dilectus meus mihi in vineis Engaddi. | ዕቊረ፡ ማየ፡ ልብን፡ ዘወልድ፡ እኍየ፡ ሊተ። ማእከለ፡ አጥባትየ፡ የዐርፍ። |
|---|
| 1:14 | אֶשְׁכֹּ֨ל הַכֹּ֤פֶר׀דּוֹדִי֙ לִ֔י בְּכַרְמֵ֖י עֵ֥ין גֶּֽדִי׃ {ס} | βότρυς τῆς κύπρου ἀδελφιδός μου ἐμοὶ ἐν ἀμπελῶσιν Εγγαδδι | Ecce tu pulchra es, amica mea ! ecce tu pulchra es ! Oculi tui columbarum. | አስካል፡ ዘጸገየ፡ ዘወልድ፡ እኍየ፡ ሊተ። ውስተ፡ ዐጸደ፡ ወይን፡ ዘበጋዲ። |
|---|
| 1:15 | הִנָּ֤ךְ יָפָה֙ רַעְיָתִ֔י הִנָּ֥ךְ יָפָ֖ה עֵינַ֥יִךְ יוֹנִֽים׃ | ἰδοὺ εἶ καλή ἡ πλησίον μου ἰδοὺ εἶ καλή ὀφθαλμοί σου περιστεραί | Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus ! Lectulus noster floridus. | ነያ፡ ሠናይት፡ እንተ፡ ኀቤየ፡ ነያ፡ ሠናይት። አዕይንትኪ፡ ዘርግብ። |
|---|
| 1:16 | הִנְּךָ֨ יָפֶ֤ה דוֹדִי֙ אַ֣ף נָעִ֔ים אַף־עַרְשֵׂ֖נוּ רַעֲנָנָֽה׃ | ἰδοὺ εἶ καλός ὁ ἀδελφιδός μου καί γε ὡραῖος πρὸς κλίνη ἡμῶν σύσκιος | Tigna domorum nostrarum cedrina, laquearia nostra cypressina. | ናሁ፡ ሠናይ፡ አንተ፡ ወልድ፡ እኁየ። አዳም፡ በውስተ፡ ምስካቢነ፡ ዘበሕቊ። |
|---|
| 1:17 | קֹר֤וֹת בָּתֵּ֙ינוּ֙ אֲרָזִ֔ים (רחיטנו) [רַהִיטֵ֖נוּ] בְּרוֹתִֽים׃ | δοκοὶ οἴκων ἡμῶν κέδροι φατνώματα ἡμῶν κυπάρισσοι | — | ወመዋጽሕት፡ ቤትነ፡ ዘአርዝ። ወመሥዕርቲነ፡ ዘሕቊ። |
|---|