| 2:1 | אֲנִי֙ חֲבַצֶּ֣לֶת הַשָּׁר֔וֹן שׁוֹשַׁנַּ֖ת הָעֲמָקִֽים׃ | ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου κρίνον τῶν κοιλάδων | Ego flos campi, et lilium convallium. | አነ፡ ጽጌ፡ ገዳም። ጽጌ፡ ደንጐላት፡ ዘውስተ፡ ቈላት። |
|---|
| 2:2 | כְּשֽׁוֹשַׁנָּה֙ בֵּ֣ין הַחוֹחִ֔ים כֵּ֥ן רַעְיָתִ֖י בֵּ֥ין הַבָּנֽוֹת׃ | ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων | Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias. | ወከመ፡ ጽጌ፡ ደንጐላት፡ በማእከለ፡ አሥዋክ። ከማሁ፡ አንቲኒ፡ እንተ፡ ኀቤየ፡ በማእከለ፡ አዋልድ። |
|---|
| 2:3 | כְּתַפּ֙וּחַ֙ בַּעֲצֵ֣י הַיַּ֔עַר כֵּ֥ן דּוֹדִ֖י בֵּ֣ין הַבָּנִ֑ים בְּצִלּוֹ֙ חִמַּ֣דְתִּי וְיָשַׁ֔בְתִּי וּפִרְי֖וֹ מָת֥וֹק לְחִכִּֽי׃ | ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου | Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo. | ወከመ፡ ኮል፡ ዘውስተ፡ ዕፀወ፡ ገዳም። ከማሁ፡ ዘኣፈቅር፡ በማእከለ፡ አኀው። ታሕተ፡ ጽላሎቱ፡ ፈተውኩ፡ ወነበርኩ። ወፍሬሁኒ፡ ጥዑም፡ ለጕርዔየ። |
|---|
| 2:4 | הֱבִיאַ֙נִי֙ אֶל־בֵּ֣ית הַיָּ֔יִן וְדִגְל֥וֹ עָלַ֖י אַהֲבָֽה׃ | εἰσαγάγετέ με εἰς οἶκον τοῦ οἴνου τάξατε ἐπ’ ἐμὲ ἀγάπην | Introduxit me in cellam vinariam ; ordinavit in me caritatem. | አብኡኒ፡ ቤተ፡ ወይን። ገብሩ፡ ላዕሌየ፡ ፍቅረ። |
|---|
| 2:5 | סַמְּכ֙וּנִי֙ בָּאֲשִׁישׁ֔וֹת רַפְּד֖וּנִי בַּתַּפּוּחִ֑ים כִּי־חוֹלַ֥ת אַהֲבָ֖ה אָֽנִי׃ | στηρίσατέ με ἐν ἀμόραις στοιβάσατέ με ἐν μήλοις ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ | Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo. | አጽንዑኒ፡ በዕፍረት። ሰደቁኒ፡ በአክዋል። እስመ፡ ተነደፍኩ፡ በፍቅሩ። |
|---|
| 2:6 | שְׂמֹאלוֹ֙ תַּ֣חַת לְרֹאשִׁ֔י וִימִינ֖וֹ תְּחַבְּקֵֽנִי׃ | εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήμψεταί με | Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me. | የማኑ፡ ተሐቅፈኒ፡ ወፀጋሙ፡ ታሕተ፡ ርእስየ። |
|---|
| 2:7 | הִשְׁבַּ֨עְתִּי אֶתְכֶ֜ם בְּנ֤וֹת יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ בִּצְבָא֔וֹת א֖וֹ בְּאַיְל֣וֹת הַשָּׂדֶ֑ה אִם־תָּעִ֧ירוּ׀וְֽאִם־תְּע֥וֹרְר֛וּ אֶת־הָאַהֲבָ֖ה עַ֥ד שֶׁתֶּחְפָּֽץ׃ {ס} | ὥρκισα ὑμᾶς θυγατέρες Ιερουσαλημ ἐν ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσιν τοῦ ἀγροῦ ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην ἕως οὗ θελήσῃ | Adjuro vos, filiae Jerusalem, per capreas cervosque camporum, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, quoadusque ipsa velit. | አመሐልኩክን፡ አዋልደ፡ ኢየሩሳሌም። በኀይሉ፡ ወበጽንዑ፡ ለገዳም። አመ፡ ተንሥአ፡ ወአንሥአ፡ ኵሎ፡ ሙታነ። አፈቅሮ፡ እስከ፡ አመ፡ ፈቀደ። |
|---|
| 2:8 | ק֣וֹל דּוֹדִ֔י הִנֵּה־זֶ֖ה בָּ֑א מְדַלֵּג֙ עַל־הֶ֣הָרִ֔ים מְקַפֵּ֖ץ עַל־הַגְּבָעֽוֹת׃ | φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου ἰδοὺ οὗτος ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς | Vox dilecti mei ; ecce iste venit, saliens in montibus, transiliens colles. | ቃል፡ ወልድ፡ እኁየ፡ ናሁ፡ ውእቱ፡ መጽአ። እንዘ፡ ይቀንጽ፡ ማዕከለ፡ አድባር። ወያንበሰብስ፡ ዲበ፡ አውግር። |
|---|
| 2:9 | דּוֹמֶ֤ה דוֹדִי֙ לִצְבִ֔י א֖וֹ לְעֹ֣פֶר הָאַיָּלִ֑ים הִנֵּה־זֶ֤ה עוֹמֵד֙ אַחַ֣ר כׇּתְלֵ֔נוּ מַשְׁגִּ֙יחַ֙ מִן־הַֽחַלֹּנ֔וֹת מֵצִ֖יץ מִן־הַחֲרַכִּֽים׃ | ὅμοιός ἐστιν ἀδελφιδός μου τῇ δορκάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθηλ ἰδοὺ οὗτος ἕστηκεν ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων | Similis est dilectus meus capreae, hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos. | ይመስል፡ ወልድ፡ እኁየ፡ ከመ፡ ወይጠል። ወከመ፡ ወሬዛ፡ ሀየል፡ ውስተ፡ አድባረ፡ ቤቴል። ናሁ፡ ውእቱ፡ ይቀውም፡ ድኅረ፡ አረፍት። ወይሔውጽ፡ እንተ፡ መሳክው። ወይደንን፡ እንተ፡ ተድባብ። |
|---|
| 2:10 | עָנָ֥ה דוֹדִ֖י וְאָ֣מַר לִ֑י ק֥וּמִי לָ֛ךְ רַעְיָתִ֥י יָפָתִ֖י וּלְכִי־לָֽךְ׃ | ἀποκρίνεται ἀδελφιδός μου καὶ λέγει μοι ἀνάστα ἐλθέ ἡ πλησίον μου καλή μου περιστερά μου | En dilectus meus loquitur mihi. Surge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni : | ያወሥእ፡ ወልድ፡ እኁየ፡ ወይብለኒ። ተንሥኢ፡ ወንዒ፡ ቅርብትየ፡ እንቲኣየ፡ ሠናይት፡ ርግብየ። |
|---|
| 2:11 | כִּֽי־הִנֵּ֥ה הַסְּתָ֖ו עָבָ֑ר הַגֶּ֕שֶׁם חָלַ֖ף הָלַ֥ךְ לֽוֹ׃ | ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν ἐπορεύθη ἑαυτῷ | jam enim hiems transiit ; imber abiit, et recessit. | እስመ፡ ናሁ፡ ክረምት፡ ኀለፈ። ወዝናም፡ ገብአ፡ ለሊሁ። ጽጌ፡ አስተርአየ፡ በውስተ፡ ምድርነ። |
|---|
| 2:12 | הַנִּצָּנִים֙ נִרְא֣וּ בָאָ֔רֶץ עֵ֥ת הַזָּמִ֖יר הִגִּ֑יעַ וְק֥וֹל הַתּ֖וֹר נִשְׁמַ֥ע בְּאַרְצֵֽנוּ׃ | τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ καιρὸς τῆς τομῆς ἔφθακεν φωνὴ τοῦ τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν | Flores apparuerunt in terra nostra ; tempus putationis advenit : vox turturis audita est in terra nostra ; | ጊዜ፡ ገሚድ፡ በጽሐ። ቃለ፡ ማዕነቅ፡ ተሰምዐ፡ በምድርነ። በለስ፡ አውፅአ፡ ሠርጸ። አውያን፡ ጸገዩ፡ ወወሀቡ፡ መዐዛ። |
|---|
| 2:13 | הַתְּאֵנָה֙ חָנְטָ֣ה פַגֶּ֔יהָ וְהַגְּפָנִ֥ים׀סְמָדַ֖ר נָ֣תְנוּ רֵ֑יחַ ק֥וּמִי (לכי) [לָ֛ךְ] רַעְיָתִ֥י יָפָתִ֖י וּלְכִי־לָֽךְ׃ {ס} | ἡ συκῆ ἐξήνεγκεν ὀλύνθους αὐτῆς αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν ἔδωκαν ὀσμήν ἀνάστα ἐλθέ ἡ πλησίον μου καλή μου περιστερά μου | ficus protulit grossos suos ; vineae florentes dederunt odorem suum. Surge, amica mea, speciosa mea, et veni : | ተንሥኢ፡ ወንዒ፡ ቅርብትየ። እንቲኣየ፡ ሠናይት፡ ርግብየ። ውስተ፡ ጽላሎተ፡ ኰኵሕ፡ ቅሩበ፡ ጥቅም። |
|---|
| 2:14 | יוֹנָתִ֞י בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֗לַע בְּסֵ֙תֶר֙ הַמַּדְרֵגָ֔ה הַרְאִ֙ינִי֙ אֶת־מַרְאַ֔יִךְ הַשְׁמִיעִ֖נִי אֶת־קוֹלֵ֑ךְ כִּֽי־קוֹלֵ֥ךְ עָרֵ֖ב וּמַרְאֵ֥יךְ נָאוֶֽה׃ {ס} | καὶ ἐλθὲ σύ περιστερά μου ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία | columba mea, in foraminibus petrae, in caverna maceriae, ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis : vox enim tua dulcis, et facies tua decora. | አርእየኒ፡ ገጸከ፡ ወአስምዐኒ፡ ቃለከ። እስመ፡ ቃልከ፡ አዳም፡ ወገጽከ፡ ላህይ። |
|---|
| 2:15 | אֶֽחֱזוּ־לָ֙נוּ֙ שֻֽׁעָלִ֔ים שֻׁעָלִ֥ים קְטַנִּ֖ים מְחַבְּלִ֣ים כְּרָמִ֑ים וּכְרָמֵ֖ינוּ סְמָדַֽר׃ | πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας μικροὺς ἀφανίζοντας ἀμπελῶνας καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν | Capite nobis vulpes parvulas quae demoliuntur vineas : nam vinea nostra floruit. | አሥግሩ፡ ለነ፡ ቈናጽለ፡ ንኡሳነ፡ እለ፡ ያማስኑ፡ ዐጸደ፡ ወይንነ። ዐጸደ፡ ወይንነ፡ ይጽጊ። |
|---|
| 2:16 | דּוֹדִ֥י לִי֙ וַאֲנִ֣י ל֔וֹ הָרֹעֶ֖ה בַּשּׁוֹשַׁנִּֽים׃ | ἀδελφιδός μου ἐμοί κἀγὼ αὐτῷ ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις | Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia, | ወልድ፡ እኁየ፡ ሊተ፡ ወአነ፡ ሎቱ። መኑ፡ ይትዓደዎ፡ ለወልድ፡ እኁየ። እስመ፡ ልዑል፡ መዝራዕተ፡ የማኑ። |
|---|
| 2:17 | עַ֤ד שֶׁיָּפ֙וּחַ֙ הַיּ֔וֹם וְנָ֖סוּ הַצְּלָלִ֑ים סֹב֩ דְּמֵה־לְךָ֨ דוֹדִ֜י לִצְבִ֗י א֛וֹ לְעֹ֥פֶר הָאַיָּלִ֖ים עַל־הָ֥רֵי בָֽתֶר׃ {ס} | ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί ἀπόστρεψον ὁμοιώθητι σύ ἀδελφιδέ μου τῷ δόρκωνι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ ὄρη κοιλωμάτων | donec aspiret dies, et inclinentur umbrae. Revertere ; similis esto, dilecte mi, capreae, hinnuloque cervorum super montes Bether. | ዘይትረዐይ፡ ውስተ፡ ጽጌያት። እስከ፡ ሶበ፡ ያስተነፍስ፡ ዕለት፡ ወያንቀለቅል፡ ጽላሎት። |
|---|
| 2:18 | — | — | — | ተመየጥ፡ አንተ፡ ወልድ፡ እኁየ፡ ወተመሰላ፡ ለወይጠል። ወይርአያከ፡ አዋልደ፡ ኢየሩሳሌም። ወንበር፡ ዲበ፡ ሳሬል። ወዲበ፡ አርባዕቱ፡ አርባብ። |
|---|