| 12:1 | τὸ γὰρ ἄφθαρτόν σου πνεῦμά ἐστιν ἐν πᾶσιν | O quam bonus et suavis est, Domine, spiritus tuus in omnibus ! | ኦ፡ እግዚኦ፡ መፍቀሬ፡ ሰብእ፡ እስመ፡ እንቲአከ፡ ይእቲ፡ ጥበብ፡ እስመ፡ ዘኢይጠፍእ፡ መንፈስከ፡ ኄር፡ ሀሎ፡ ውስተ፡ ኵሉ። | τὸ γὰρ ἄφθαρτόν σου πνεῦμά ἐστιν ἐν πᾶσιν |
|---|
| 12:2 | διὸ τοὺς παραπίπτοντας κατ’ ὀλίγον ἐλέγχεις καὶ ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνῄσκων νουθετεῖς ἵνα ἀπαλλαγέντες τῆς κακίας πιστεύσωσιν ἐπὶ σέ κύριε | Ideoque eos qui exerrant partibus corripis, et de quibus peccant admones et alloqueris, ut relicta malitia credant in te, Domine. | በእንተ፡ ዝንቱ፡ ትዘልፍ፡ ለእለ፡ ወድቁ፡ በዘሕቅ፡ ዘከመ፡ ይደሉ፡ ለንባብ፡ ወአበሳ፡ እንተ፡ አበሱ፡ እንዘ፡ ታዜክሮሙ፡ ወትጌሥፆሙ፡ ከመ፡ ሶበ፡ ይጤይቁ፡ ርኂቆሙ፡ እምእከዮሙ፡ ይእመኑ፡ ብከ፡ እግዚኦ። | διὸ τοὺς παραπίπτοντας κατ’ ὀλίγον ἐλέγχεις καὶ ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνῄσκων νουθετεῖς ἵνα ἀπαλλαγέντες τῆς κακίας πιστεύσωσιν ἐπὶ σέ κύριε |
|---|
| 12:3 | καὶ γὰρ τοὺς πάλαι οἰκήτορας τῆς ἁγίας σου γῆς | Illos enim antiquos inhabitatores terræ sanctæ tuæ, quos exhorruisti, | እስመ፡ ለቀደምት፡ እለ፡ የኀድሩ፡ ዲበ፡ ምድርከ፡ ቅድስት፡ ጸላእከ፡ በእንተ፡ ምግባራቲሆሙ፡ ግብረ፡ ሥራይ፡ ጽሉእ፡ ወበዓላቲሆሙኒ፡ ዘርኁቅ፡ እምጽድቅ። | καὶ γὰρ τοὺς πάλαι οἰκήτορας τῆς ἁγίας σου γῆς |
|---|
| 12:4 | μισήσας ἐπὶ τῷ ἔχθιστα πράσσειν ἔργα φαρμακειῶν καὶ τελετὰς ἀνοσίους | quoniam odibilia opera tibi faciebant per medicamina et sacrificia injusta, | ወቅትለተ፡ ውሉዶሙ፡ ዘእንበለ፡ ምሕረት፡ ወአስተበውሖቶሙሰ፡ በሊዐ፡ ንዋየ፡ ውሥጠ፡ ከርሦሙ፡ ለሰብእ፡ ወሥጋሆሙ፡ ወደሞሙ። | μισήσας ἐπὶ τῷ ἔχθιστα πράσσειν ἔργα φαρμακειῶν καὶ τελετὰς ἀνοσίους |
|---|
| 12:5 | τέκνων τε φονὰς ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγον ἀνθρωπίνων σαρκῶν θοῖναν καὶ αἵματος ἐκ μέσου μύστας θιάσου | et filiorum suorum necatores sine misericordia, et comestores viscerum hominum, et devoratores sanguinis a medio sacramento tuo, | እስመ፡ ተአተተ፡ እማእከሎሙ፡ አእምሮ፡ ምሥጢራተ፡ መለኮትከ፡ ወለነፍስ፡ እንተ፡ አልባቲ፡ ረድኤት፡ እምኀበ፡ መኑሂ፡ ይቀትሉ፡ ነፍሳቲሆሙ፡ ፈቀድከ፡ ታኅጒሎሙ፡ በእደ፡ አበዊነ፡ ከመ፡ ይንሥኡ፡ ደቂቀ፡ እግዚአብሔር፡ ምኅደረ፡ ዘይደሉ፡ ሎሙ፡ እንተ፡ እምኀቤከ፡ ክብርት፡ እምኵሉ፡ ምድር። | τέκνων τε φονὰς ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγον ἀνθρωπίνων σαρκῶν θοῖναν καὶ αἵματος ἐκ μέσου μύστας θιάσου |
|---|
| 12:6 | καὶ αὐθέντας γονεῖς ψυχῶν ἀβοηθήτων ἐβουλήθης ἀπολέσαι διὰ χειρῶν πατέρων ἡμῶν | et auctores parentes animarum inauxiliatarum, perdere voluisti per manus parentum nostrorum : | ወባሕቱ፡ ኪያሆሙኒ፡ መሐርከ፡ ዘከመ፡ ትምሕር፡ ሰብአ፡ ወሶበ፡ ፈኖከ፡ መራደ፡ ትንንያ፡ ይቅድሙ፡ ተዓይኒከ፡ ኪያሆሙ፡ በበሕቅ፡ ይሥርዉ። | καὶ αὐθέντας γονεῖς ψυχῶν ἀβοηθήτων ἐβουλήθης ἀπολέσαι διὰ χειρῶν πατέρων ἡμῶν |
|---|
| 12:7 | ἵνα ἀξίαν ἀποικίαν δέξηται θεοῦ παίδων ἡ παρὰ σοὶ πασῶν τιμιωτάτη γῆ | ut dignam perciperent peregrinationem puerorum Dei, quæ tibi omnium carior est terra. | ወእመ፡ አኮ፡ እምኢተስእነከ፡ ከመ፡ ታግብኦሙ፡ ለረዓሲን፡ ውስተ፡ እዴሆሙ፡ ለጻድቃን፡ በበዖታሆሙ፡ ይፄውውዎሙ። | ἵνα ἀξίαν ἀποικίαν δέξηται θεοῦ παίδων ἡ παρὰ σοὶ πασῶν τιμιωτάτη γῆ |
|---|
| 12:8 | ἀλλὰ καὶ τούτων ὡς ἀνθρώπων ἐφείσω ἀπέστειλάς τε προδρόμους τοῦ στρατοπέδου σου σφῆκας ἵνα αὐτοὺς κατὰ βραχὺ ἐξολεθρεύσωσιν | Sed et his tamquam hominibus pepercisti, et misisti antecessores exercitus tui vespas, ut illos paulatim exterminarent. | ወእመ፡ አኮ፡ ትመጥዎሙ፡ ለአራዊት፡ ጸዋጋን፡ ወእመ፡ አኮ፡ በእሉኒ፡ በአሐዱ፡ ቃል፡ አዚዘከ፡ ታጥፍኦሙ። | ἀλλὰ καὶ τούτων ὡς ἀνθρώπων ἐφείσω ἀπέστειλάς τε προδρόμους τοῦ στρατοπέδου σου σφῆκας ἵνα αὐτοὺς κατὰ βραχὺ ἐξολεθρεύσωσιν |
|---|
| 12:9 | οὐκ ἀδυνατῶν ἐν παρατάξει ἀσεβεῖς δικαίοις ὑποχειρίους δοῦναι ἢ θηρίοις δεινοῖς ἢ λόγῳ ἀποτόμῳ ὑφ’ ἓν ἐκτρῖψαι | Non quia impotens eras in bello subjicere impios justis, aut bestiis sævis, aut verbo duro simul exterminare : | ፈታሕከ፡ ይኩን፡ ዝንቱ፡ በበሕቅ፡ እንዘ፡ ትሁብ፡ ኪያሆሙ፡ መካን፡ ለንስሐ፡ አኮ፡ ኢያእሚረከ፡ ከመ፡ እኩይ፡ ሀልዎቶሙ፡ ወእከዮሙ፡ ጥቀ፡ ፈድፋደ። | οὐκ ἀδυνατῶν ἐν παρατάξει ἀσεβεῖς δικαίοις ὑποχειρίους δοῦναι ἢ θηρίοις δεινοῖς ἢ λόγῳ ἀποτόμῳ ὑφ’ ἓν ἐκτρῖψαι |
|---|
| 12:10 | κρίνων δὲ κατὰ βραχὺ ἐδίδους τόπον μετανοίας οὐκ ἀγνοῶν ὅτι πονηρὰ ἡ γένεσις αὐτῶν καὶ ἔμφυτος ἡ κακία αὐτῶν καὶ ὅτι οὐ μὴ ἀλλαγῇ ὁ λογισμὸς αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα | sed partibus judicans, dabas locum pœnitentiæ, non ignorans quoniam nequam est natio eorum, et naturalis malitia ipsorum, et quoniam non poterat mutari cogitatio illorum in perpetuum. | ወከመ፡ ኢይትመየጥ፡ ሕሊናሆሙ፡ ለዓለም፡ እስመ፡ እሙንቱ፡ ዘርእ፡ ርጉም፡ እምትካት፡ ወአኮ፡ ኀፊረከ፡ መነሂ፡ ለአበሳ፡ ዘአበሱ፡ ትሁቦሙ፡ ዕድሜ። | κρίνων δὲ κατὰ βραχὺ ἐδίδους τόπον μετανοίας οὐκ ἀγνοῶν ὅτι πονηρὰ ἡ γένεσις αὐτῶν καὶ ἔμφυτος ἡ κακία αὐτῶν καὶ ὅτι οὐ μὴ ἀλλαγῇ ὁ λογισμὸς αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα |
|---|
| 12:11 | σπέρμα γὰρ ἦν κατηραμένον ἀπ’ ἀρχῆς οὐδὲ εὐλαβούμενός τινα ἐφ’ οἷς ἡμάρτανον ἄδειαν ἐδίδους | Semen enim erat maledictum ab initio ; nec timens aliquem, veniam dabas peccatis illorum. | ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘይብለከ፡ ምንተ፡ ገበርከ፡ ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘይትቃሞ፡ ለኵነኔከ፡ ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘያስተዋድከ፡ ወይትኃሠሠከ፡ በእንተ፡ አሕዛብ፡ ዘተኀጒሉ፡ ዘአንተ፡ ገበርከ። | σπέρμα γὰρ ἦν κατηραμένον ἀπ’ ἀρχῆς οὐδὲ εὐλαβούμενός τινα ἐφ’ οἷς ἡμάρτανον ἄδειαν ἐδίδους |
|---|
| 12:12 | τίς γὰρ ἐρεῖ τί ἐποίησας ἢ τίς ἀντιστήσεται τῷ κρίματί σου τίς δὲ ἐγκαλέσει σοι κατὰ ἐθνῶν ἀπολωλότων ἃ σὺ ἐποίησας ἢ τίς εἰς κατάστασίν σοι ἐλεύσεται ἔκδικος κατὰ ἀδίκων ἀνθρώπων | Quis enim dicet tibi : Quid fecisti ? aut quis stabit contra judicium tuum ? aut quis in conspectu tuo veniet vindex iniquorum hominum ? aut quis tibi imputabit, si perierint nationes quas tu fecisti ? | ወመኑ፡ ውእቱ፡ መኰንን፡ ዘይበጽሕ፡ ኀቤከ፡ ለተዋቅሦ፡ በእንተ፡ ሰብእ፡ ዓማዕያን፡ እስመ፡ አልቦ፡ ባዕድ፡ አምላክ፡ ዘእንበሌከ፡ ዘይሔሊ፡ በእንተ፡ ኵሉ፡ ከመ፡ ታርኢ፡ ከመ፡ አኮ፡ ግፍዐ፡ ዘኰነንከ። | τίς γὰρ ἐρεῖ τί ἐποίησας ἢ τίς ἀντιστήσεται τῷ κρίματί σου τίς δὲ ἐγκαλέσει σοι κατὰ ἐθνῶν ἀπολωλότων ἃ σὺ ἐποίησας ἢ τίς εἰς κατάστασίν σοι ἐλεύσεται ἔκδικος κατὰ ἀδίκων ἀνθρώπων |
|---|
| 12:13 | οὔτε γὰρ θεός ἐστιν πλὴν σοῦ ᾧ μέλει περὶ πάντων ἵνα δείξῃς ὅτι οὐκ ἀδίκως ἔκρινας | Non enim est alius deus quam tu, cui cura est de omnibus, ut ostendas quoniam non injuste judicas judicium. | ኢ፡ ንጉሥ፡ ወኢ፡ መኰንን፡ ወኢ፡ መስፍን፡ ኢይክል፡ ተናጽሮ፡ ምስሌከ፡ እንዘ፡ ይሔምየከ፡ በእንተ፡ እለ፡ ኰነንኮሙ። | οὔτε γὰρ θεός ἐστιν πλὴν σοῦ ᾧ μέλει περὶ πάντων ἵνα δείξῃς ὅτι οὐκ ἀδίκως ἔκρινας |
|---|
| 12:14 | οὔτε βασιλεὺς ἢ τύραννος ἀντοφθαλμῆσαι δυνήσεταί σοι περὶ ὧν ἐκόλασας | Neque rex, neque tyrannus in conspectu tuo inquirent de his quos perdidisti. | እስመ፡ ጻድቅ፡ አንተ፡ ዘበጽድቅ፡ ትሠርዕ፡ ኵሎ፡ ረሰይከ፡ ግብረ፡ ነኪረ፡ እምነ፡ ኃይልከ፡ ዘኢኮነ፡ መፍትወ፡ ለኰንኖ፡ ከመ፡ ትኰንን። | οὔτε βασιλεὺς ἢ τύραννος ἀντοφθαλμῆσαι δυνήσεταί σοι περὶ ὧν ἐκόλασας |
|---|
| 12:15 | δίκαιος δὲ ὢν δικαίως τὰ πάντα διέπεις αὐτὸν τὸν μὴ ὀφείλοντα κολασθῆναι καταδικάσαι ἀλλότριον ἡγούμενος τῆς σῆς δυνάμεως | Cum ergo sis justus, juste omnia disponis ; ipsum quoque qui non debet puniri, condemnare, exterum æstimas a tua virtute. | እስመ፡ ኃይልከ፡ ቀዳሚሃ፡ ለጽድቅ፡ እስመ፡ ቅንየትከ፡ ወምልክናከ፡ ኵሎ፡ ይሬስየከ፡ ትሣሃል፡ ላዕለ፡ ኵሉ። | δίκαιος δὲ ὢν δικαίως τὰ πάντα διέπεις αὐτὸν τὸν μὴ ὀφείλοντα κολασθῆναι καταδικάσαι ἀλλότριον ἡγούμενος τῆς σῆς δυνάμεως |
|---|
| 12:16 | ἡ γὰρ ἰσχύς σου δικαιοσύνης ἀρχή καὶ τὸ πάντων σε δεσπόζειν πάντων φείδεσθαί σε ποιεῖ | Virtus enim tua justitiæ initium est, et ob hoc quod Dominus es, omnibus te parcere facis. | እስመ፡ ከሠትከ፡ ኃይለከ፡ ለዘኢየአምን፡ ፍጻሜ፡ ክሂሎትከ፡ ወለእለ፡ ኢየአምኑ፡ ትዘልፍ፡ ተሀብሎቶሙ። | ἡ γὰρ ἰσχύς σου δικαιοσύνης ἀρχή καὶ τὸ πάντων σε δεσπόζειν πάντων φείδεσθαί σε ποιεῖ |
|---|
| 12:17 | ἰσχὺν γὰρ ἐνδείκνυσαι ἀπιστούμενος ἐπὶ δυνάμεως τελειότητι καὶ ἐν τοῖς εἰδόσι τὸ θράσος ἐξελέγχεις | Virtutem enim ostendis tu, qui non crederis esse in virtute consummatus, et horum qui te nesciunt audaciam traducis. | ወእንዘ፡ አንተ፡ መኰንን፡ ኃያል፡ ዘበየዋሃት፡ ትኴንን፡ ወምስለ፡ ብዙኅ፡ ምሕረት፡ ታሄልወነ፡ ወማእዜ፡ እመ፡ ፈቀድከ፡ እስመ፡ ክሂል፡ ሀሎ፡ ኀቤከ። | ἰσχὺν γὰρ ἐνδείκνυσαι ἀπιστούμενος ἐπὶ δυνάμεως τελειότητι καὶ ἐν τοῖς εἰδόσι τὸ θράσος ἐξελέγχεις |
|---|
| 12:18 | σὺ δὲ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς πάρεστιν γάρ σοι ὅταν θέλῃς τὸ δύνασθαι | Tu autem dominator virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos : subest enim tibi, cum volueris posse. | ወመሐርከ፡ ሕዝበከ፡ በዘከመዝ፡ ምግባር፡ ከመ፡ መፍትው፡ ይኩን፡ ጻድቅ፡ ወርኅሩኅ፡ ወመፍቀሬ፡ ሰብእ። | σὺ δὲ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς πάρεστιν γάρ σοι ὅταν θέλῃς τὸ δύνασθαι |
|---|
| 12:19 | ἐδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διὰ τῶν τοιούτων ἔργων ὅτι δεῖ τὸν δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον καὶ εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου ὅτι διδοῖς ἐπὶ ἁμαρτήμασιν μετάνοιαν | Docuisti autem populum tuum per talia opera, quoniam oportet justum esse et humanum ; et bonæ spei fecisti filios tuos, quoniam judicans das locum in peccatis pœnitentiæ. | ወሠናየ፡ ተስፋ፡ ረሰይከ፡ ለወልድከ፡ ወተናገርኮሙ፡ ለውሉድከ፡ እስመ፡ አንተ፡ ትሁብ፡ ለአባሲ፡ ንስሐ። | ἐδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διὰ τῶν τοιούτων ἔργων ὅτι δεῖ τὸν δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον καὶ εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου ὅτι διδοῖς ἐπὶ ἁμαρτήμασιν μετάνοιαν |
|---|
| 12:20 | εἰ γὰρ ἐχθροὺς παίδων σου καὶ ὀφειλομένους θανάτῳ μετὰ τοσαύτης ἐτιμωρήσω προσοχῆς καὶ διέσεως δοὺς χρόνους καὶ τόπον δῑ ὧν ἀπαλλαγῶσι τῆς κακίας | Si enim inimicos servorum tuorum, et debitos morti, cum tanta cruciasti attentione, dans tempus et locum per quæ possent mutari a malitia : | ወሀበኒ፡ ሀለዉ፡ ፀረ፡ ደቂቅከ፡ እልክቱ፡ እለ፡ ድልዋን፡ ለመዊት፡ ምስለ፡ መጠነዝ፡ ትዕግሥት፡ ኰነንከ፡ ወወሀብኮሙ፡ መዋዕለ፡ ወፍኖተ፡ ከመ፡ ይድኀኑ፡ ባቲ፡ እምእኩይ። | εἰ γὰρ ἐχθροὺς παίδων σου καὶ ὀφειλομένους θανάτῳ μετὰ τοσαύτης ἐτιμωρήσω προσοχῆς καὶ διέσεως δοὺς χρόνους καὶ τόπον δῑ ὧν ἀπαλλαγῶσι τῆς κακίας |
|---|
| 12:21 | μετὰ πόσης ἀκριβείας ἔκρινας τοὺς υἱούς σου ὧν τοῖς πατράσιν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔδωκας ἀγαθῶν ὑποσχέσεων | cum quanta diligentia judicasti filios tuos, quorum parentibus juramenta et conventiones dedisti bonarum promissionum ! | ወሚመጠነ፡ በጥንቃቄ፡ ትኴንን፡ ውሉደከ፡ እለ፡ ወሀብኮሙ፡ መሐላ፡ ወኪዳነ፡ ተስፋ፡ ወእንዘ፡ ትጌሥፅ፡ ኪዳነ። | μετὰ πόσης ἀκριβείας ἔκρινας τοὺς υἱούς σου ὧν τοῖς πατράσιν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔδωκας ἀγαθῶν ὑποσχέσεων |
|---|
| 12:22 | ἡμᾶς οὖν παιδεύων τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐν μυριότητι μαστιγοῖς ἵνα σου τὴν ἀγαθότητα μεριμνῶμεν κρίνοντες κρινόμενοι δὲ προσδοκῶμεν ἔλεος | Cum ergo das nobis disciplinam, inimicos nostros multipliciter flagellas, ut bonitatem tuam cogitemus judicantes, et cum de nobis judicatur, speremus misericordiam tuam. | ወጸረነሂ፡ በብዙኅ፡ ኵነኔ፡ ምእልፊተ፡ ትቀሥፍ፡ ከመ፡ ሶበ፡ ትኴንኖሙ፡ ኂሩተከ፡ ንዘከር፡ ወንትመሰሎ። | ἡμᾶς οὖν παιδεύων τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐν μυριότητι μαστιγοῖς ἵνα σου τὴν ἀγαθότητα μεριμνῶμεν κρίνοντες κρινόμενοι δὲ προσδοκῶμεν ἔλεος |
|---|
| 12:23 | ὅθεν καὶ τοὺς ἐν ἀφροσύνῃ ζωῆς βιώσαντας ἀδίκως διὰ τῶν ἰδίων ἐβασάνισας βδελυγμάτων | Unde et illis qui in vita sua insensate et injuste vixerunt, per hæc quæ coluerunt dedisti summa tormenta. | ወሶበሂ፡ ንትኴነን፡ ንሴፎ፡ ሣህለከ፡ ወበዝየሰ፡ ኰነንከ፡ ዓማፅያነ፡ እለ፡ በዕደው፡ ሐይዉ፡ ሕይወተ፡ ወነበሩ፡ በኃጢአት። | ὅθεν καὶ τοὺς ἐν ἀφροσύνῃ ζωῆς βιώσαντας ἀδίκως διὰ τῶν ἰδίων ἐβασάνισας βδελυγμάτων |
|---|
| 12:24 | καὶ γὰρ τῶν πλάνης ὁδῶν μακρότερον ἐπλανήθησαν θεοὺς ὑπολαμβάνοντες τὰ καὶ ἐν ζῴοις τῶν αἰσχρῶν ἄτιμα νηπίων δίκην ἀφρόνων ψευσθέντες | Etenim in erroris via diutius erraverunt, deos æstimantes hæc quæ in animalibus sunt supervacua, infantium insensatorum more viventes. | ወኰነንኮሙ፡ በዘዚአሆሙ፡ ርኵሰ፡ እስመ፡ ተኀጒሉ፡ በነዋኅ፡ ፎኖተ፡ ስሕተት፡ አማልክተ፡ እንዘ፡ ይበሉ፡ ኅሡራነ፡ እንስሳ፡ ዘበኀበ፡ አንፃሪሆሙ። | καὶ γὰρ τῶν πλάνης ὁδῶν μακρότερον ἐπλανήθησαν θεοὺς ὑπολαμβάνοντες τὰ καὶ ἐν ζῴοις τῶν αἰσχρῶν ἄτιμα νηπίων δίκην ἀφρόνων ψευσθέντες |
|---|
| 12:25 | διὰ τοῦτο ὡς παισὶν ἀλογίστοις τὴν κρίσιν εἰς ἐμπαιγμὸν ἔπεμψας | Propter hoc tamquam pueris insensatis judicium in derisum dedisti. | ወሐሰዉ፡ ከመ፡ ከቂቅ፡ እለ፡ አልቦሙ፡ አእምሮ፡ በእንተዝ፡ ከመ፡ ሕፃናት፡ እለ፡ አልቦሙ፡ ንባበ፡ ፈኖከ፡ ላዕሌሆሙ፡ ኵነኔ፡ ዘከመ፡ ተውኔቶሙ። | διὰ τοῦτο ὡς παισὶν ἀλογίστοις τὴν κρίσιν εἰς ἐμπαιγμὸν ἔπεμψας |
|---|
| 12:26 | οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν θεοῦ κρίσιν πειράσουσιν | Qui autem ludibriis et increpationibus non sunt correcti, dignum Dei judicium experti sunt. | ወሶበ፡ ተገሠፁ፡ ተግሣፀ፡ መዓት፡ ይጥዓሙኬ፡ ኅብስተ፡ ኵነኔሁ፡ ለእግዚአብሄር፡ ጻድቅ፡ እስመ፡ እሙንቱ፡ አንጐርጐሩ፡ በዘረከቦሙ፡ ሕማም፡ ወተአንተሉ። | οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν θεοῦ κρίσιν πειράσουσιν |
|---|
| 12:27 | ἐφ’ οἷς γὰρ αὐτοὶ πάσχοντες ἠγανάκτουν ἐπὶ τούτοις οὓς ἐδόκουν θεούς ἐν αὐτοῖς κολαζόμενοι ἰδόντες ὃν πάλαι ἠρνοῦντο εἰδέναι θεὸν ἐπέγνωσαν ἀληθῆ διὸ καὶ τὸ τέρμα τῆς καταδίκης ἐπ’ αὐτοὺς ἐπῆλθεν | In quibus enim patientes indignabantur per hæc quos putabant deos, in ipsis cum exterminarentur videntes, illum quem olim negabant se nosse, verum Deum agnoverunt ; propter quod et finis condemnationis eorum venit super illos. | ወበእልክቱ፡ እለ፡ ሐላይዎሙ፡ አማልክተ፡ ሶበ፡ ተኰነኑቦሙ፡ የአምርዎ፡ ለዘክሕድዎ፡ ቀድሙ፡ ወየአምርዎ፡ ከመ፡ ውእቱ፡ አምላክ፡ ዘበጽድቅ፡ ወበእንተዝ፡ በጽሖሙ፡ ፍጻሜሁ፡ ለበቀል። | ἐφ’ οἷς γὰρ αὐτοὶ πάσχοντες ἠγανάκτουν ἐπὶ τούτοις οὓς ἐδόκουν θεούς ἐν αὐτοῖς κολαζόμενοι ἰδόντες ὃν πάλαι ἠρνοῦντο εἰδέναι θεὸν ἐπέγνωσαν ἀληθῆ διὸ καὶ τὸ τέρμα τῆς καταδίκης ἐπ’ αὐτοὺς ἐπῆλθεν |
|---|