| 2:1 | Κἀγὼ ἐλθὼν πρὸς ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἦλθον οὐ καθ’ ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας καταγγέλλων ὑμῖν τὸ μαρτύριον τοῦ θεοῦ. | Et ego, cum venissem ad vos, fratres, veni non in sublimitate sermonis, aut sapientiae, annuntians vobis testimonium Christi. | ወአነሂ ሶበ መጻእኩ ኀቤክሙ አኀዊነ አኮ በኂጣን ወበተጥባበ ነገር ዘመጻእኩ እምሀርክሙ ትምህርተ እግዚአብሔር። |
|---|
| 2:2 | οὐ γὰρ ἔκρινά εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον. | Non enim judicavi me scire aliquid inter vos, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum. | ወኢሐዘብኩ እስማዕ በላዕሌክሙ ካልአ ነገረ ዘእንበለ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘተሰቅለ። |
|---|
| 2:3 | κἀγὼ ἐν ἀσθενείᾳ καὶ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ πολλῷ ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς, | Et ego in infirmitate, et timore, et tremore multo fui apud vos : | ወአነሂ በድካም ወበፍርሃት ወበረዓድ መጻእኩ። |
|---|
| 2:4 | καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγοις ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως, | et sermo meus, et praedicatio mea non in persuasibilibus humanae sapientiae verbis, sed in ostensione spiritus et virtutis : | ወቃልየኒ ወትምህርትየኒ ኢኮነ በተየውሆ ወበኂጣነ ተጥባበ ነገረ ሰብእ ዳእሙ በአርእዮ መንፈስ ቅዱስ ወኀይል። |
|---|
| 2:5 | ἵνα ἡ πίστις ὑμῶν μὴ ᾖ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων ἀλλ’ ἐν δυνάμει θεοῦ. | ut fides vestra non sit in sapientia hominum, sed in virtute Dei. | ከመ ኢይኩን ሃይማኖትክሙ በጥበበ ሰብእ ዘእንበለ በኀይለ እግዚአብሔር። |
|---|
| 2:6 | Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις, σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων· | Sapientiam autem loquimur inter perfectos : sapientiam vero non hujus saeculi, neque principum hujus saeculi, qui destruuntur : | ጥበበ ንነግሮሙ ለጠቢባን ወአኮ ጥበበ ዝ ዓለም ወኢጥበበ መላእክተ ዝንቱ ዓለም ዘሀለዎሙ ይሰዐሩ ዘንነግሮሙ። |
|---|
| 2:7 | ἀλλὰ λαλοῦμεν θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ, τὴν ἀποκεκρυμμένην, ἣν προώρισεν ὁ θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν· | sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quae abscondita est, quam praedestinavit Deus ante saecula in gloriam nostram, | ዘእንበለ ጥበበ እግዚአብሔር ዘንነግር ዘኅቡእ ወክቡት ጥበብ ዘበአማን ዘአቅደመ እግዚአብሔር ሐድሶቶ ወአጽንዖቶ እምቅድመ ይትፈጠር ዓለም ዘሠርዐ እግዚአብሔር ለክብረ ዚኣነ። |
|---|
| 2:8 | ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν, εἰ γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν. | quam nemo principum hujus saeculi cognovit : si enim cognovissent, numquam Dominum gloriae crucifixissent. | ዘኢየአምርዎ መላእክተ ዝ ዓለም ወሶበሰኬ አእመሩ እምኢሰቀልዎ ለእግዚአ ስብሐት። |
|---|
| 2:9 | ἀλλὰ καθὼς γεγραπται· ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. | Sed sicut scriptum est : Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus iis qui diligunt illum : | ወባሕቱ አኮኑ ከመዝ ይቤ መጽሐፍ «ዘዐይን ኢርእየ ወእዝን ኢሰምዐ ወውስተ ልብ ሰብእ ዘኢተኀለየ ዘአስተዳለወ እግዚአብሔር ለእለ ያፈቅርዎ።» |
|---|
| 2:10 | ἡμῖν δὲ ἀπεκάλυψεν ὁ θεὸς διὰ τοῦ πνεύματος· τὸ γὰρ πνεῦμα πάντα ἐραυνᾷ, καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ. | nobis autem revelavit Deus per Spiritum suum : Spiritus enim omnia scrutatur, etiam profunda Dei. | ወለነሰ ከሠተ ለነ እግዚአብሔር በመንፈሱ እስመ መንፈስ ቅዱስ የኀሥሥ ኵሎ ማዕምቅቲሁ ለእግዚአብሔር። |
|---|
| 2:11 | τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; οὕτως καὶ τὰ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς ἔγνωκεν εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ. | Quis enim hominum scit quae sunt hominis, nisi spiritus hominis, qui in ipso est ? ita et quae Dei sunt, nemo cognovit, nisi Spiritus Dei. | መኑ ብእሲ ዘየአምር ዘውስተ ልበ ሰብእ ዘእንበለ መንፈሱ ለሰብእ ዘላዕሌሁ ወከማሁኬ ለእግዚአብሔርኒ አልቦ ዘየአምር ኅሊናሁ ዘእንበለ መንፈሱ ለእግዚአብሔር። |
|---|
| 2:12 | ἡμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ, ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν· | Nos autem non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis : | ወንሕነሰኬ ኢኮነ ዘነሣእነ መንፈሰ ዝ ዓለም ወባሕቱ ነሣእነ መንፈሰ ዘእምኀበ እግዚአብሔር ከመ ናእምር ዘወሀበነ እግዚአብሔር ጸጋ። |
|---|
| 2:13 | ἃ καὶ λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς πνεύματος, πνευματικοῖς πνευματικὰ συνκρίνοντες. | quae et loquimur non in doctis humanae sapientiae verbis, sed in doctrina Spiritus, spiritualibus spiritualia comparantes. | ወዝንቱኒ ነገርነ ኢኮነ ትምህርተ ዕጓለ እመሕያው ወኢኮነ ጥበበ ነገር ዘእንበለ ትምህርተ መንፈስ ቅዱስ ወጥበብ መንፈሳዊ ለመንፈሳውያን እለ ይፌክሩ ዘመንፈስ። |
|---|
| 2:14 | ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ, μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστιν, καὶ οὐ δύναται γνῶναι, ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται· | Animalis autem homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei : stultitia enim est illi, et non potest intelligere : quia spiritualiter examinatur. | ወለሰብእሰ ዘነፍስ ኢይኤድሞ ዘመንፈስ ወኢይትዌከፎ እስመ እበደ ይመስሎ ወኢይክል ያእምር ከመ በመንፈስ ቅዱስ ይትሐተት። |
|---|
| 2:15 | ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει πάντα, αὐτὸς δὲ ὑπ’ οὐδενὸς ἀνακρίνεται. | Spiritualis autem judicat omnia : et ipse a nemine judicatur. | ወዘሰ ቦ መንፈስ ቅዱስ ኵሎ ይትኃሠሥ ወሎቱሰ አልቦ ዘይትኃሠሦ። |
|---|
| 2:16 | τίς γὰρ ἔγνω νοῦν κυρίου, ὃς συμβιβάσει αὐτόν; ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν. | Quis enim cognovit sensum Domini, qui instruat eum ? nos autem sensum Christi habemus. | መኑ የአምር ኅሊናሁ ለእግዚአብሔር ወመኑ መማክርቲሁ ንሕነሰኬ ኅሊናሁ ለክርስቶስ ብነ። |
|---|