| 20:1 | וּבֶן־הֲדַ֣ד מֶלֶךְ־אֲרָ֗ם קָבַץ֙ אֶת־כׇּל־חֵיל֔וֹ וּשְׁלֹשִׁ֨ים וּשְׁנַ֥יִם מֶ֛לֶךְ אִתּ֖וֹ וְס֣וּס וָרָ֑כֶב וַיַּ֗עַל וַיָּ֙צַר֙ עַל־שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיִּלָּ֖חֶם בָּֽהּ׃ | καὶ ἀμπελὼν εἷς ἦν τῷ Ναβουθαι τῷ Ιεζραηλίτῃ παρὰ τῷ ἅλῳ Αχααβ βασιλέως Σαμαρείας | Porro Benadad rex Syriae congregavit omnem exercitum suum, et triginta duos reges secum, et equos, et currus : et ascendens pugnabat contra Samariam, et obsidebat eam. | ወአስተጋብአ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ኵሎ፡ ኀይሎ፡ ወዐርገ፡ ወዐገታ፡ ለሰማርያ፡ ወነበረ፡ ይሰቀቦሙ፡ ወሀለዉ፡ ምስሌሁ፡ ፴ወ፪ነገሥት፡ ወኵሉ፡ አፍራሲሆሙ፡ ወሰረገላቲሆሙ፡ ወዐርጉ፡ ወዐገትዋ፡ ለሰማርያ፡ ወቀተልዋ። |
|---|
| 20:2 | וַיִּשְׁלַ֧ח מַלְאָכִ֛ים אֶל־אַחְאָ֥ב מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֖ל הָעִֽירָה׃ | καὶ ἐλάλησεν Αχααβ πρὸς Ναβουθαι λέγων δός μοι τὸν ἀμπελῶνά σου καὶ ἔσται μοι εἰς κῆπον λαχάνων ὅτι ἐγγίων οὗτος τῷ οἴκῳ μου καὶ δώσω σοι ἀμπελῶνα ἄλλον ἀγαθὸν ὑπὲρ αὐτόν εἰ δὲ ἀρέσκει ἐνώπιόν σου δώσω σοι ἀργύριον ἀντάλλαγμα τοῦ ἀμπελῶνός σου τούτου καὶ ἔσται μοι εἰς κῆπον λαχάνων | Mittensque nuntios ad Achab regem Israël in civitatem, | ወለአከ፡ ሐዋርያተ፡ ኀበ፡ አካአብ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ እንዘ፡ ይብል፡ ከመዝአ፡ ይቤ፡ ወልደ፡ አዴርአ ፤ |
|---|
| 20:3 | וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כֹּ֚ה אָמַ֣ר בֶּן־הֲדַ֔ד כַּסְפְּךָ֥ וּֽזְהָבְךָ֖ לִי־ה֑וּא וְנָשֶׁ֧יךָ וּבָנֶ֛יךָ הַטּוֹבִ֖ים לִי־הֵֽם׃ | καὶ εἶπεν Ναβουθαι πρὸς Αχααβ μή μοι γένοιτο παρὰ θεοῦ μου δοῦναι κληρονομίαν πατέρων μου σοί | ait : Haec dicit Benadad : Argentum tuum, et aurum tuum meum est : et uxores tuae, et filii tui optimi, mei sunt. | ወርቅከኒአ፡ ወብሩርከኒአ፡ ዚአየአ፡ ውእቱአ፡ ወአንስቲያከኒአ፡ ወውሉድከኒ፡ ዚአየአ፡ ውእቱአ። |
|---|
| 20:4 | וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר כִּדְבָרְךָ֖ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ לְךָ֥ אֲנִ֖י וְכׇל־אֲשֶׁר־לִֽי׃ | καὶ ἐγένετο τὸ πνεῦμα Αχααβ τεταραγμένον καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ καὶ συνεκάλυψεν τὸ πρώσωπον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἄρτον | Responditque rex Israël : Juxta verbum tuum, domine mi rex, tuus sum ego, et omnia mea. | ወአውሥአ፡ አካአብ፡ ንጉሥ፡ ወይቤሎ፡ በከመ፡ ትቤአ፡ እግዚኦ፡ ንጉሥአ፡ አነኒአ፡ ዚአከአ፡ ወኵሉአ፡ ዘዚአየአ፡ ዚአከአ፡ ውእቱአ። |
|---|
| 20:5 | וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּה־אָמַ֥ר בֶּן־הֲדַ֖ד לֵאמֹ֑ר כִּֽי־שָׁלַ֤חְתִּי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר כַּסְפְּךָ֧ וּֽזְהָבְךָ֛ וְנָשֶׁ֥יךָ וּבָנֶ֖יךָ לִ֥י תִתֵּֽן׃ | καὶ εἰσῆλθεν Ιεζαβελ ἡ γυνὴ αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτόν τί τὸ πνεῦμά σου τεταραγμένον καὶ οὐκ εἶ σὺ ἐσθίων ἄρτον | Revertentesque nuntii, dixerunt : Haec dicit Benadad, qui misit nos ad te : Argentum tuum, et aurum tuum, et uxores tuas, et filios tuos, dabis mihi. | ወደገመ፡ ልኢከ፡ ኀቤሁ፡ ወመጽኡ፡ ሐዋርያቲሁ፡ ወይቤልዎ፡ ለአካአብ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ናሁአ፡ ለአኩአ፡ ኀቤከአ፡ አነ፡ ፈኑ፡ ሊተ፡ ወርቀከ፡ ወብሩረከ፡ ወአንስቲያከኒ። |
|---|
| 20:6 | כִּ֣י׀ אִם־כָּעֵ֣ת מָחָ֗ר אֶשְׁלַ֤ח אֶת־עֲבָדַי֙ אֵלֶ֔יךָ וְחִפְּשׂוּ֙ אֶת־בֵּ֣יתְךָ֔ וְאֵ֖ת בָּתֵּ֣י עֲבָדֶ֑יךָ וְהָיָה֙ כׇּל־מַחְמַ֣ד עֵינֶ֔יךָ יָשִׂ֥ימוּ בְיָדָ֖ם וְלָקָֽחוּ׃ | καὶ εἶπεν πρὸς αὐτήν ὅτι ἐλάλησα πρὸς Ναβουθαι τὸν Ιεζραηλίτην λέγων δός μοι τὸν ἀμπελῶνά σου ἀργυρίου εἰ δὲ βούλει δώσω σοι ἀμπελῶνα ἄλλον ἀντ’ αὐτοῦ καὶ εἶπεν οὐ δώσω σοι κληρονομίαν πατέρων μου | Cras igitur hac eadem hora mittam servos meos ad te, et scrutabuntur domum tuam, et domum servorum tuorum : et omne quod eis placuerit, ponent in manibus suis, et auferent. | ወእመአኮ፡ ጌሰም፡ ዘጊዜ፡ እፌኑ፡ ደቅየ፡ ወይፈትኑ፡ ዜተከ፡ ወቤተ፡ ደቂቅከ፡ ወኵሎ፡ ዘአፍተዎሙ፡ ወዘአደሞሙ፡ ለዐይኖሙ፡ ወኵሎ፡ ዘገሰሱ፡ በእደዊሆሙአ፡ ይነሥኡአ። |
|---|
| 20:7 | וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ לְכׇל־זִקְנֵ֣י הָאָ֔רֶץ וַיֹּ֙אמֶר֙ דְּעוּ־נָ֣א וּרְא֔וּ כִּ֥י רָעָ֖ה זֶ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ כִּֽי־שָׁלַ֨ח אֵלַ֜י לְנָשַׁ֤י וּלְבָנַי֙ וּלְכַסְפִּ֣י וְלִזְהָבִ֔י וְלֹ֥א מָנַ֖עְתִּי מִמֶּֽנּוּ׃ | καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Ιεζαβελ ἡ γυνὴ αὐτοῦ σὺ νῦν οὕτως ποιεῖς βασιλέα ἐπὶ Ισραηλ ἀνάστηθι φάγε ἄρτον καὶ σαυτοῦ γενοῦ ἐγὼ δώσω σοι τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαι τοῦ Ιεζραηλίτου | Vocavit autem rex Israël omnes seniores terrae, et ait : Animadvertite, et videte quoniam insidietur nobis : misit enim ad me pro uxoribus meis, et filiis, et pro argento et auro : et non abnui. | ወጸውዖሙ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ለኵሉ፡ ረባናት፡ ወይቤሎሙ፡ ርእዩ፡ ከመ፡ እኪተ፡ የኀሥሥ፡ ዝንቱ፡ ለአከ፡ ኀቤየ፡ በእንተ፡ አንስቲያየ፡ ወበእንተ፡ ደቂቅየ፡ ወበእንተ፡ አዋልድየ ፤ ወወርቅየሰ፡ ወብሩርየ፡ ኢከላእክዎ። |
|---|
| 20:8 | וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֛יו כׇּל־הַזְּקֵנִ֖ים וְכׇל־הָעָ֑ם אַל־תִּשְׁמַ֖ע וְל֥וֹא תֹאבֶֽה׃ | καὶ ἔγραψεν βιβλίον ἐπὶ τῷ ὀνόματι Αχααβ καὶ ἐσφραγίσατο τῇ σφραγῖδι αὐτοῦ καὶ ἀπέστειλεν τὸ βιβλίον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς ἐλευθέρους τοὺς κατοικοῦντας μετὰ Ναβουθαι | Dixeruntque omnes majores natu, et universus populus, ad eum : Non audias, neque acquiescas illi. | ወይቤልዎ፡ ረባናት፡ ወኵሉ፡ ሕዝብ፡ እንብከ፡ ኢትበሎ፡ አሆ። |
|---|
| 20:9 | וַיֹּ֜אמֶר לְמַלְאֲכֵ֣י בֶן־הֲדַ֗ד אִמְר֞וּ לַאדֹנִ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ כֹּל֩ אֲשֶׁר־שָׁלַ֨חְתָּ אֶל־עַבְדְּךָ֤ בָרִֽאשֹׁנָה֙ אֶעֱשֶׂ֔ה וְהַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה לֹ֥א אוּכַ֖ל לַעֲשׂ֑וֹת וַיֵּֽלְכוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיְשִׁבֻ֖הוּ דָּבָֽר׃ | καὶ ἐγέγραπτο ἐν τοῖς βιβλίοις λέγων νηστεύσατε νηστείαν καὶ καθίσατε τὸν Ναβουθαι ἐν ἀρχῇ τοῦ λαοῦ | Respondit itaque nuntiis Benadad : Dicite domino meo regi : Omnia propter quae misisti ad me servum tuum in initio, faciam : hanc autem rem facere non possum. | ወይቤሎሙ፡ ለሐዋርያቲሁ፡ ለወልደ፡ አዴር፡ በልዎ፡ ለእግዚእክሙ፡ ኵሎአ፡ ዘለአከአ፡ ኀበ፡ ገብርከ፡ ቀዲሙ፡ እገብር፧ወዘንተሰ፡ ነገርአ፡ ኢይክልአ፡ ገቢርአ፡ ወሖሩ፡ እሙንቱ፡ ሐዋርያት፡ ወነገርዎ፡ ዘንተ፡ ቃለ። |
|---|
| 20:10 | וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן־הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּה־יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם־יִשְׂפֹּק֙ עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן לִשְׁעָלִ֕ים לְכׇל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי׃ | καὶ ἐγκαθίσατε δύο ἄνδρας υἱοὺς παρανόμων ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ καὶ καταμαρτυρησάτωσαν αὐτοῦ λέγοντες ηὐλόγησεν θεὸν καὶ βασιλέα καὶ ἐξαγαγέτωσαν αὐτὸν καὶ λιθοβολησάτωσαν αὐτόν καὶ ἀποθανέτω | Reversique nuntii retulerunt ei. Qui remisit, et ait : Haec faciant mihi dii, et haec addant, si suffecerit pulvis Samariae pugillis omnis populi qui sequitur me. | ወለአኮሙ፡ ካዕበ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ኀቤሁ፡ እንዘ፡ ይብል፡ ከመዝአ፡ ለይረስየኒአ፡ እግዚአብሔር፡ ወከመዝ፡ ለይቅትለኒአ፡ ለእመ፡ ኢኬድዎ፡ ለምድርክሙ፡ ሶርያ፡ ወኵሉ፡ ሕዝብየ፡ ወሠራዊትየ፡ ወእመ፡ ኢረሰይዎአ፡ ማኅደረ፡ ቈናጽልአ። |
|---|
| 20:11 | וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֣אמֶר דַּבְּר֔וּ אַל־יִתְהַלֵּ֥ל חֹגֵ֖ר כִּמְפַתֵּֽחַ׃ | καὶ ἐποίησαν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως αὐτοῦ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἐλεύθεροι οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ πόλει αὐτοῦ καθὰ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς Ιεζαβελ καθὰ γέγραπται ἐν τοῖς βιβλίοις οἷς ἀπέστειλεν πρὸς αὐτούς | Et respondens rex Israël, ait : Dicite ei : Ne glorietur, accinctus aeque ut discinctus. | ወአውሥአ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ወይቤሎ፡ ይኩንአ፡ ወኢይትመካሕ፡ ዘሰናምአ፡ ከመአ፡ ርቱዕአ። |
|---|
| 20:12 | וַיְהִ֗י כִּשְׁמֹ֙עַ֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וְה֥וּא שֹׁתֶ֛ה ה֥וּא וְהַמְּלָכִ֖ים בַּסֻּכּ֑וֹת וַיֹּ֤אמֶר אֶל־עֲבָדָיו֙ שִׂ֔ימוּ וַיָּשִׂ֖ימוּ עַל־הָעִֽיר׃ | ἐκάλεσαν νηστείαν καὶ ἐκάθισαν τὸν Ναβουθαι ἐν ἀρχῇ τοῦ λαοῦ | Factum est autem cum audisset Benadad verbum istud, bibebat ipse et reges in umbraculis : et ait servis suis : Circumdate civitatem. Et circumdederunt eam. | ወእምዝ፡ ሶበ፡ ሰምዐ፡ ዘንተ፡ ቃለ፡ ወሀለወ፡ ውስተ፡ ደብተራሁ፡ ይሰቲ፡ ምስለ፡ ኵሎሙ፡ ነገሥት፡ እለ፡ ምስሌሁ፡ ወይቤሎሙ፡ ለደቁ፡ ሕጽሩ፡ ሐጹረ፡ ውስተ፡ ሀገር። |
|---|
| 20:13 | וְהִנֵּ֣ה׀ נָבִ֣יא אֶחָ֗ד נִגַּשׁ֮ אֶל־אַחְאָ֣ב מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֗אמֶר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה הֲֽרָאִ֔יתָ אֵ֛ת כׇּל־הֶהָמ֥וֹן הַגָּד֖וֹל הַזֶּ֑ה הִנְנִ֨י נֹתְנ֤וֹ בְיָֽדְךָ֙ הַיּ֔וֹם וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἦλθον δύο ἄνδρες υἱοὶ παρανόμων καὶ ἐκάθισαν ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ καὶ κατεμαρτύρησαν αὐτοῦ λέγοντες ηὐλόγηκας θεὸν καὶ βασιλέα καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν λίθοις καὶ ἀπέθανεν | Et ecce propheta unus accedens ad Achab regem Israël, ait ei : Haec dicit Dominus : Certe vidisti omnem multitudinem hanc nimiam ? ecce ego tradam eam in manu tua hodie, ut scias quia ego sum Dominus. | ወመጽአ፡ ፩ነቢይ፡ ኀበ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ወይቤሎ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ርኢከኑአ፡ ኵሎአ፡ አሕዛብአ፡ ዘንተ፡ ብዙኀ ፤ ናሁ፡ አነ፡ ኣገብኦሙ፡ ዮም፡ ውስተ፡ እዴከ፡ ወታአምር፡ እንከአ፡ ከመአ፡ አነአ፡ ውእቱአ፡ እግዚአብሔርአ። |
|---|
| 20:14 | וַיֹּ֤אמֶר אַחְאָב֙ בְּמִ֔י וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּה־אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה בְּנַעֲרֵ֖י שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֑וֹת וַיֹּ֛אמֶר מִי־יֶאְסֹ֥ר הַמִּלְחָמָ֖ה וַיֹּ֥אמֶר אָֽתָּה׃ | καὶ ἀπέστειλαν πρὸς Ιεζαβελ λέγοντες λελιθοβόληται Ναβουθαι καὶ τέθνηκεν | Et ait Achab : Per quem ? Dixitque ei : Haec dicit Dominus : Per pedissequos principum provinciarum. Et ait : Quis incipiet praeliari ? Et ille dixit : Tu. | ወይቤ፡ አካአብ፡ በምንተ፡ ኣአምር፡ ወይቤሎ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ በደቆሙ፡ ለመላእክቱ፡ አድያም፡ ወይቤሎ፡ አካአብ፡ መኑ፡ ይቀድም፡ ስሒጠ፡ ወመኑ፡ ያስተኣኅዝ፡ ቀትለ፡ ወይቤሎ፡ ነቢይ፡ አንተ። |
|---|
| 20:15 | וַיִּפְקֹ֗ד אֶֽת־נַעֲרֵי֙ שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֔וֹת וַיִּהְי֕וּ מָאתַ֖יִם שְׁנַ֣יִם וּשְׁלֹשִׁ֑ים וְאַחֲרֵיהֶ֗ם פָּקַ֧ד אֶת־כׇּל־הָעָ֛ם כׇּל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֥ת אֲלָפִֽים׃ | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν Ιεζαβελ καὶ εἶπεν πρὸς Αχααβ ἀνάστα κληρονόμει τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαι τοῦ Ιεζραηλίτου ὃς οὐκ ἔδωκέν σοι ἀργυρίου ὅτι οὐκ ἔστιν Ναβουθαι ζῶν ὅτι τέθνηκεν | Recensuit ergo pueros principum provinciarum, et reperit numerum ducentorum triginta duorum : et recensuit post eos populum, omnes filios Israël, septem millia. | ወኍልቆሙ፡ ፪፻ወ፴ወ፪ነገሥት፡ እለ፡ ይረድእዎ። |
|---|
| 20:16 | וַיֵּצְא֖וּ בַּֽצׇּהֳרָ֑יִם וּבֶן־הֲדַד֩ שֹׁתֶ֨ה שִׁכּ֜וֹר בַּסֻּכּ֗וֹת ה֧וּא וְהַמְּלָכִ֛ים שְׁלֹשִֽׁים־וּשְׁנַ֥יִם מֶ֖לֶךְ עֹזֵ֥ר אֹתֽוֹ׃ | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν Αχααβ ὅτι τέθνηκεν Ναβουθαι ὁ Ιεζραηλίτης καὶ διέρρηξεν τὰ ἱμάτια ἑαυτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἀνέστη καὶ κατέβη Αχααβ εἰς τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαι τοῦ Ιεζραηλίτου κληρονομῆσαι αὐτόν | Et egressi sunt meridie. Benadad autem bibebat temulentus in umbraculo suo, et reges triginta duo cum eo, qui ad auxilium ejus venerant. | — |
|---|
| 20:17 | וַיֵּצְא֗וּ נַעֲרֵ֛י שָׂרֵ֥י הַמְּדִינ֖וֹת בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה וַיִּשְׁלַ֣ח בֶּן־הֲדַ֗ד וַיַּגִּ֤ידוּ לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר אֲנָשִׁ֕ים יָצְא֖וּ מִשֹּׁמְרֽוֹן׃ | καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Ηλιου τὸν Θεσβίτην λέγων | Egressi sunt autem pueri principum provinciarum in prima fronte. Misit itaque Benadad : qui nuntiaverunt ei, dicentes : Viri egressi sunt de Samaria. | ወወፅኡ፡ ደቀ፡ መላእክተ፡ አድያም፡ ቀደሙ ፤ ወለአኩ፡ ወነገርዎ፡ ለንጉሠ፡ ሶርያ፡ ወይቤልዎ፡ ናሁአ፡ መጽኡአ፡ ዕደውአ፡ እምነ፡ ሰማርያ። |
|---|
| 20:18 | וַיֹּ֛אמֶר אִם־לְשָׁל֥וֹם יָצָ֖אוּ תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֑ים וְאִ֧ם לְמִלְחָמָ֛ה יָצָ֖אוּ חַיִּ֥ים תִּפְשֽׂוּם׃ | ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς ἀπαντὴν Αχααβ βασιλέως Ισραηλ τοῦ ἐν Σαμαρείᾳ ἰδοὺ οὗτος ἐν ἀμπελῶνι Ναβουθαι ὅτι καταβέβηκεν ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτόν | Et ille ait : Sive pro pace veniunt, apprehendite eos vivos : sive ut praelientur, vivos eos capite. | ወዳኅና፡ ቀናገሮሙአ፡ በሰላምአ፡ እንከሰአ፡ ከመአ፡ ሕያዋኒሆሙ፡ የአኀዝዎሙ ፤ ዘይወጽእአ፡ ወኢይትዐወቅአ፡ እምነአ፡ ሀገርአ። |
|---|
| 20:19 | וְאֵ֙לֶּה֙ יָצְא֣וּ מִן־הָעִ֔יר נַעֲרֵ֖י שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֑וֹת וְהַחַ֖יִל אֲשֶׁ֥ר אַחֲרֵיהֶֽם׃ | καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν λέγων τάδε λέγει κύριος ὡς σὺ ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἐν παντὶ τόπῳ ᾧ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβουθαι ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου | Egressi sunt ergo pueri principum provinciarum, ac reliquus exercitus sequebatur : | ወእሙንቱሰ፡ ኀለፉ፡ ወድኡ፡ እምነ፡ ሀገር፡ እልክቱ፡ ደቀ፡ መላእክተ፡ አድያም፡ ወሰራዊትሰ፡ ድኅሬሆሙ። |
|---|
| 20:20 | וַיַּכּוּ֙ אִ֣ישׁ אִישׁ֔וֹ וַיָּנֻ֣סֽוּ אֲרָ֔ם וַֽיִּרְדְּפֵ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּמָּלֵ֗ט בֶּן־הֲדַד֙ מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם עַל־ס֖וּס וּפָרָשִֽׁים׃ | καὶ εἶπεν Αχααβ πρὸς Ηλιου εἰ εὕρηκάς με ὁ ἐχθρός μου καὶ εἶπεν εὕρηκα διότι μάτην πέπρασαι ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου παροργίσαι αὐτόν | et percussit unusquisque virum qui contra se veniebat : fugeruntque Syri, et persecutus est eos Israël. Fugit quoque Benadad rex Syriae in equo cum equitibus suis. | ወቀተሉ፡ ኵሎሙ፡ ወደገሙ፡ ቀቲለ፡ ኵሎሙ፡ ወእምዝ፡ ጐዩ፡ ሶርያ፡ ወዴገንዎሙ፡ እስራኤል፡ ወአምሰጠ፡ ወልደ፡ አዴር፡ በፈረስ፡ ረዋጺ። |
|---|
| 20:21 | וַיֵּצֵא֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּ֥ךְ אֶת־הַסּ֖וּס וְאֶת־הָרָ֑כֶב וְהִכָּ֥ה בַאֲרָ֖ם מַכָּ֥ה גְדוֹלָֽה׃ | τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ κακὰ καὶ ἐκκαύσω ὀπίσω σου καὶ ἐξολεθρεύσω τοῦ Αχααβ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον καὶ συνεχόμενον καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἐν Ισραηλ | Necnon egressus rex Israël percussit equos et currus, et percussit Syriam plaga magna. | ወወፅአ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ወነሥአ፡ ኵሎ፡ አፍራሲሆሙ፡ ወሰረገላቲሆሙ፡ ወቀተሎሙ፡ ዐቢየ፡ ቀትለ፡ ለሶርያ። |
|---|
| 20:22 | וַיִּגַּ֤שׁ הַנָּבִיא֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ לֵ֣ךְ הִתְחַזַּ֔ק וְדַ֥ע וּרְאֵ֖ה אֵ֣ת אֲשֶׁר־תַּעֲשֶׂ֑ה כִּ֚י לִתְשׁוּבַ֣ת הַשָּׁנָ֔ה מֶ֥לֶךְ אֲרָ֖ם עֹלֶ֥ה עָלֶֽיךָ׃ {פ} | καὶ δώσω τὸν οἶκόν σου ὡς τὸν οἶκον Ιεροβοαμ υἱοῦ Ναβατ καὶ ὡς τὸν οἶκον Βαασα υἱοῦ Αχια περὶ τῶν παροργισμάτων ὧν παρώργισας καὶ ἐξήμαρτες τὸν Ισραηλ | Accedens autem propheta ad regem Israël, dixit ei : Vade, et confortare, et scito, et vide quid facias : sequenti enim anno rex Syriae ascendet contra te. | ወመጽአ፡ ነቢይ፡ ኀበ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ወይቤሎ፡ አጽንዕ፡ ርእሰከ፡ ወአእምር፡ ዘከመ፡ ትገብር፡ እስመ፡ ዓመ፡ ዘይመጽእ፡ የዐርግ፡ ላዕሌከ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ንጉሠ፡ ሶርያ። |
|---|
| 20:23 | וְעַבְדֵ֨י מֶלֶךְ־אֲרָ֜ם אָמְר֣וּ אֵלָ֗יו אֱלֹהֵ֤י הָרִים֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם עַל־כֵּ֖ן חָזְק֣וּ מִמֶּ֑נּוּ וְאוּלָ֗ם נִלָּחֵ֤ם אִתָּם֙ בַּמִּישׁ֔וֹר אִם־לֹ֥א נֶחֱזַ֖ק מֵהֶֽם׃ | καὶ τῇ Ιεζαβελ ἐλάλησεν κύριος λέγων οἱ κύνες καταφάγονται αὐτὴν ἐν τῷ προτειχίσματι Ιεζραελ | Servi vero regis Syriae dixerunt ei : Dii montium sunt dii eorum, ideo superaverunt nos : sed melius est ut pugnemus contra eos in campestribus, et obtinebimus eos. | ወይቤቤልዎ፡ ደቁ፡ ለንጉሠ፡ ሶርያ፡ አምላከ፡ አድባር፡ ውእቱ፡ አምላከ፡ እስራኤል፡ ወአኮ፡ አምላከ፡ ቈላት፡ ወበበይነ፡ ዝንቱ፡ ሞኡነ፡ ወእመሰ፡ አፍጠነ፡ ጸቢኦቶሙ፡ ንመውኦሙ። |
|---|
| 20:24 | וְאֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה עֲשֵׂ֑ה הָסֵ֤ר הַמְּלָכִים֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ וְשִׂ֥ים פַּח֖וֹת תַּחְתֵּיהֶֽם׃ | τὸν τεθνηκότα τοῦ Αχααβ ἐν τῇ πόλει φάγονται οἱ κύνες καὶ τὸν τεθνηκότα αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ φάγονται τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ | Tu ergo verbum hoc fac : amove reges singulos ab exercitu tuo, et pone principes pro eis : | ወዘንተ፡ ነገረ፡ ዘንብለከ፡ ግበር ፤ ፈንዎሙ፡ ለእሉ፡ ነገሥት፡ ይእትዉ፡ በሓውርቲሆሙ፡ ወሢም፡ ህየንቴሆሙ፡ መላእክተ፡ ሰራዊት። |
|---|
| 20:25 | וְאַתָּ֣ה תִֽמְנֶֽה־לְךָ֣׀חַ֡יִל כַּחַ֩יִל֩ הַנֹּפֵ֨ל מֵאוֹתָ֜ךְ וְס֥וּס כַּסּ֣וּס׀ וְרֶ֣כֶב כָּרֶ֗כֶב וְנִֽלָּחֲמָ֤ה אוֹתָם֙ בַּמִּישׁ֔וֹר אִם־לֹ֥א נֶחֱזַ֖ק מֵהֶ֑ם וַיִּשְׁמַ֥ע לְקֹלָ֖ם וַיַּ֥עַשׂ כֵּֽן׃ {פ} | πλὴν ματαίως Αχααβ ὡς ἐπράθη ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου ὡς μετέθηκεν αὐτὸν Ιεζαβελ ἡ γυνὴ αὐτοῦ | et instaura numerum militum qui ceciderunt de tuis, et equos secundum equos pristinos, et currus secundum currus quos ante habuisti : et pugnabimus contra eos in campestribus, et videbis quod obtinebimus eos. Credidit consilio eorum, et fecit ita. | ወናመጽእ፡ ለከ፡ ካልኣነ፡ ሰራዊተ፡ ህየንቴሆሙ፡ ወሢም፡ ህየንቴሆሙ፡ ተክሎሙ፡ ለእለ፡ ሞቱ፡ ሰራዊትከ፡ ወአፍራስኒ፡ ህየንተ፡ አፍራሲከ፡ ወሰረገላትኒ፡ ህየንተ፡ ሰረገላቲከ፡ ወንጽብኦሙ፡ ፍጡነ፡ ወንመውኦሙ፡ ወሰምዖሙ፡ ወገብሩ፡ ከማሁ። |
|---|
| 20:26 | וַֽיְהִי֙ לִתְשׁוּבַ֣ת הַשָּׁנָ֔ה וַיִּפְקֹ֥ד בֶּן־הֲדַ֖ד אֶת־אֲרָ֑ם וַיַּ֣עַל אֲפֵ֔קָה לַמִּלְחָמָ֖ה עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ | καὶ ἐβδελύχθη σφόδρα πορεύεσθαι ὀπίσω τῶν βδελυγμάτων κατὰ πάντα ἃ ἐποίησεν ὁ Αμορραῖος ὃν ἐξωλέθρευσεν κύριος ἀπὸ προσώπου υἱῶν Ισραηλ | Igitur postquam annus transierat, recensuit Benadad Syros, et ascendit in Aphec ut pugnaret contra Israël. | ወእምዝ፡ በዓመቱ፡ ኈለቆሙ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ለኵሉ፡ ሶርያ፡ ወዐርገ፡ ውስተ፡ ኤፌቃ፡ ከመ፡ ይትቃተሎሙ፡ ለእስራኤል። |
|---|
| 20:27 | וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הׇתְפָּקְדוּ֙ וְכׇלְכְּל֔וּ וַיֵּלְכ֖וּ לִקְרָאתָ֑ם וַיַּחֲנ֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֜ל נֶגְדָּ֗ם כִּשְׁנֵי֙ חֲשִׂפֵ֣י עִזִּ֔ים וַאֲרָ֖ם מִלְא֥וּ אֶת־הָאָֽרֶץ׃ | καὶ ὑπὲρ τοῦ λόγου ὡς κατενύγη Αχααβ ἀπὸ προσώπου τοῦ κυρίου καὶ ἐπορεύετο κλαίων καὶ διέρρηξεν τὸν χιτῶνα αὐτοῦ καὶ ἐζώσατο σάκκον ἐπὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ἐνήστευσεν καὶ περιεβάλετο σάκκον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἐπάταξεν Ναβουθαι τὸν Ιεζραηλίτην | Porro filii Israël recensiti sunt, et acceptis cibariis profecti ex adverso, castraque metati sunt contra eos, quasi duo parvi greges caprarum : Syri autem repleverunt terram. | ወደቂቀ፡ እስራኤልኒ፡ ተንሥኡ፡ ወትቀበልዎሙ፡ ወተዐየኑ፡ እስራኤል፡ አንጻሮሙ፡ ወከኑ፡ በኀቤሆሙ፡ ከመ፡ ፪መራዕየ፡ አጣሊ፡ ወሶርያሰ፡ መልእዋ፡ ለምድር። |
|---|
| 20:28 | וַיִּגַּ֞שׁ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים וַיֹּ֘אמֶר֮ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֜אמֶר כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהֹוָ֗ה יַ֠עַן אֲשֶׁ֨ר אָמְר֤וּ אֲרָם֙ אֱלֹהֵ֤י הָרִים֙ יְהֹוָ֔ה וְלֹֽא־אֱלֹהֵ֥י עֲמָקִ֖ים ה֑וּא וְ֠נָתַתִּ֠י אֶת־כׇּל־הֶהָמ֨וֹן הַגָּד֤וֹל הַזֶּה֙ בְּיָדֶ֔ךָ וִידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἐγένετο ῥῆμα κυρίου ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Ηλιου περὶ Αχααβ καὶ εἶπεν κύριος | (Et accedens unus vir Dei, dixit ad regem Israël : Haec dicit Dominus : Quia dixerunt Syri : Deus montium est Dominus, et non est Deus vallium : dabo omnem multitudinem hanc grandem in manu tua, et scietis quia ego sum Dominus.) | ወመጽአ፡ ብእሴ፡ እግዚአብሔር፡ ወይቤሎ፡ ለንጉሠ፡ እስራኤል፡ እስመ፡ ይቤሉ፡ ሶርያ፡ አምላከ፡ አድባር፡ ውእቱ፡ እግዚአብሔር፡ አምላከ፡ እስራኤል፡ ወኢኮነ፡ አምላክ፡ ቈላት፡ ወኣገብኦሙ፡ ለዝንቱ፡ ኀይሎሙ፡ ዐቢይ፡ ውስተ፡ እዴከ፡ ወታአምር፡ ከመ፡ ውእቱ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 20:29 | וַֽיַּחֲנ֧וּ אֵ֦לֶּה נֹֽכַח־אֵ֖לֶּה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וַיְהִ֣י׀ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י וַתִּקְרַב֙ הַמִּלְחָמָ֔ה וַיַּכּ֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֧ל אֶת־אֲרָ֛ם מֵאָה־אֶ֥לֶף רַגְלִ֖י בְּי֥וֹם אֶחָֽד׃ | ἑώρακας ὡς κατενύγη Αχααβ ἀπὸ προσώπου μου οὐκ ἐπάξω τὴν κακίαν ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐπάξω τὴν κακίαν | Dirigebantque septem diebus ex adverso hi atque illi acies, septima autem die commissum est bellum : percusseruntque filii Israël de Syris centum millia peditum in die una. | ወተዐየኑ፡ እሉ፡ ቅድመ፡ እልክቱ፡ ሰቡዐ፡ መዋዕለ፡ ወአመ፡ ፯ዕለት፡ ተኣኀዙ፡ ይትቃተሉ፡ ወቀተልዎሙ፡ እስራኤል፡ ለሶርያ፡ ፲፼፡ በአሐቲ፡ ዕለት፡ አጋር። |
|---|
| 20:30 | וַיָּנֻ֨סוּ הַנּוֹתָרִ֥ים׀אֲפֵ֘קָה֮ אֶל־הָעִיר֒ וַתִּפֹּל֙ הַחוֹמָ֔ה עַל־עֶשְׂרִ֨ים וְשִׁבְעָ֥ה אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ הַנּוֹתָרִ֑ים וּבֶן־הֲדַ֣ד נָ֔ס וַיָּבֹ֥א אֶל־הָעִ֖יר חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר׃ | — | Fugerunt autem qui remanserant in Aphec, in civitatem : et cecidit murus super viginti septem millia hominum qui remanserant. Porro Benadad fugiens ingressus est civitatem, in cubiculum quod erat intra cubiculum. | ወጐዩ፡ እለ፡ ተርፉ፡ ውስተ፡ ሀገረ፡ አፌቃ፡ ወበህየ፡ ወድቀ፡ አረፍት፡ ላዕለ፡ ክልኤ፡ ፼ወ፸፻ብእሲ፡ እለ፡ ተርፉ፡ ውስተ፡ ሀገረ፡ አፍቃ፡ ወእምሰጠ፡ ወልደ፡ እዴር፡ ወቦአ፡ ውስተ፡ ውሳጥያተ፡ ጽርሑ። |
|---|
| 20:31 | וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָיו֮ עֲבָדָיו֒ הִנֵּה־נָ֣א שָׁמַ֔עְנוּ כִּ֗י מַלְכֵי֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּֽי־מַלְכֵ֥י חֶ֖סֶד הֵ֑ם נָשִׂ֣ימָה נָּא֩ שַׂקִּ֨ים בְּמׇתְנֵ֜ינוּ וַחֲבָלִ֣ים בְּרֹאשֵׁ֗נוּ וְנֵצֵא֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל אוּלַ֖י יְחַיֶּ֥ה אֶת־נַפְשֶֽׁךָ׃ | — | Dixeruntque ei servi sui : Ecce, audivimus quod reges domus Israël clementes sint : ponamus itaque saccos in lumbis nostris, et funiculos in capitibus nostris, et egrediamur ad regem Israël : forsitan salvabit animas nostras. | ወይቤሎሙ፡ ለደቁ፡ ኣአምር፡ ከመ፡ ነገሥተ፡ እስራኤል፡ ነገሥት፡ መሓርያን፡ እሙንቱ፡ ወንልበስ፡ ሠቀ፡ ወንቅንት፡ ውስተ፡ ሐቌነ፡ ወንትቀጸል፡ አሕባለ፡ ውስተ፡ አርእስቲነ፡ ወንሖር፡ ኀሰ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ዮጊ፡ ያሐይወነ፡ ነፍሰነ። |
|---|
| 20:32 | וַיַּחְגְּרוּ֩ שַׂקִּ֨ים בְּמׇתְנֵיהֶ֜ם וַחֲבָלִ֣ים בְּרָאשֵׁיהֶ֗ם וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמְר֔וּ עַבְדְּךָ֧ בֶן־הֲדַ֛ד אָמַ֖ר תְּחִי־נָ֣א נַפְשִׁ֑י וַיֹּ֛אמֶר הַעוֹדֶ֥נּוּ חַ֖י אָחִ֥י הֽוּא׃ | — | Accinxerunt saccis lumbos suos, et posuerunt funiculos in capitibus suis, veneruntque ad regem Israël, et dixerunt ei : Servus tuus Benadad dicit : Vivat, oro te, anima mea. Et ille ait : Si adhuc vivit, frater meus est. | ወቀነቱ፡ ሠቀ፡ ውስተ፡ ሐቌሆሙ፡ ወተቀጸሉ፡ አሕባለ፡ ውስተ፡ ርእሶሙ፡ ወይቤልዎ፡ ለንጉሠ፡ እስራኤል፡ ይቤለከ፡ ገብርከ፡ ወልደ፡ አዴር፡ አሕይወነአ፡ ነፍሰነአ፡ ወይቤ፡ ሕያውኑአ፡ ውእቱ፡ እኁየ። |
|---|
| 20:33 | וְהָאֲנָשִׁים֩ יְנַחֲשׁ֨וּ וַֽיְמַהֲר֜וּ וַיַּחְלְט֣וּ הֲמִמֶּ֗נּוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אָחִ֣יךָ בֶן־הֲדַ֔ד וַיֹּ֖אמֶר בֹּ֣אוּ קָחֻ֑הוּ וַיֵּצֵ֤א אֵלָיו֙ בֶּן־הֲדַ֔ד וַֽיַּעֲלֵ֖הוּ עַל־הַמֶּרְכָּבָֽה׃ | — | Quod acceperunt viri pro omine : et festinantes rapuerunt verbum ex ore ejus, atque dixerunt : Frater tuus Benadad. Et dixit eis : Ite, et adducite eum ad me. Egressus est ergo ad eum Benadad, et levavit eum in currum suum. | ወአስተቀሰሙ፡ እሙንቱ፡ ዕደው፡ ሶበ፡ ተናገሮሙ፡ ሠናየ፡ ወእምዝ፡ ይቤልዎ፡ መጽአ፡ እኁከ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ወይቤሎሙ፡ ባኡ፡ ወአምጽእዎ፡ ወወፅአ፡ ወልደ፡ አዴር፡ ወሖረ፡ ኀቤሁ፡ ወነሥኦ፡ ወአጽዐኖ፡ ኀቤሁ፡ ውስተ፡ ሰረገላቲሁ። |
|---|
| 20:34 | וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֡יו הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר־לָֽקַח־אָבִי֩ מֵאֵ֨ת אָבִ֜יךָ אָשִׁ֗יב וְ֠חֻצ֠וֹת תָּשִׂ֨ים לְךָ֤ בְדַמֶּ֙שֶׂק֙ כַּֽאֲשֶׁר־שָׂ֤ם אָבִי֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וַאֲנִ֖י בַּבְּרִ֣ית אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיִּכְרׇת־ל֥וֹ בְרִ֖ית וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ׃ {ס} | — | Qui dixit ei : Civitates quas tulit pater meus a patre tuo, reddam : et plateas fac tibi in Damasco, sicut fecit pater meus in Samaria, et ego foederatus recedam a te. Pepigit ergo foedus, et dimisit eum. | ወይቤሎ፡ ኣገብእ፡ ለከ፡ አህጉረ፡ እለ፡ ነሥአ፡ አቡየ፡ እምነ፡ አቡከ፡ ወትጉበር፡ ለከ፡ ምኅላፈ፡ እንተ፡ ደማስቆ፡ ከመ፡ ገብረ፡ አቡየ፡ እንተ፡ ሰማርያ፡ ወአነኒ፡ ተማሒልየ፡ እፌንወከ፡ ወእምዝ፡ ተማሐሉ፡ ወፈነዎ። |
|---|
| 20:35 | וְאִ֨ישׁ אֶחָ֜ד מִבְּנֵ֣י הַנְּבִיאִ֗ים אָמַ֧ר אֶל־רֵעֵ֛הוּ בִּדְבַ֥ר יְהֹוָ֖ה הַכֵּ֣ינִי נָ֑א וַיְמָאֵ֥ן הָאִ֖ישׁ לְהַכֹּתֽוֹ׃ | — | Tunc vir quidam de filiis prophetarum dixit ad socium suum in sermone Domini : Percute me. At ille noluit percutere. | ወ፩ብእሲ፡ እምውስተ፡ ደቆሙ፡ ለነቢያት፡ ይቤሎ፡ ለካልኡ፡ ቅትለኒ፡ በቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ወአበዮ፡ ውእቱ፡ ብእሲ፡ ቀቲሎቶ። |
|---|
| 20:36 | וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ יַ֚עַן אֲשֶׁ֤ר לֹא־שָׁמַ֙עְתָּ֙ בְּק֣וֹל יְהֹוָ֔ה הִנְּךָ֤ הוֹלֵךְ֙ מֵֽאִתִּ֔י וְהִכְּךָ֖ הָאַרְיֵ֑ה וַיֵּ֙לֶךְ֙ מֵֽאֶצְל֔וֹ וַיִּמְצָאֵ֥הוּ הָאַרְיֵ֖ה וַיַּכֵּֽהוּ׃ | — | Cui ait : Quia noluisti audire vocem Domini, ecce recedes a me, et percutiet te leo. Cumque paululum recessisset ab eo, invenit eum leo, atque percussit. | ወይቤሎ፡ እስመ፡ አበይከ፡ ሰሚዐ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ሶበ፡ ሖርከ፡ እምኀቤየ፡ ይቀትለከ፡ ዐንበሳ፡ ወሖረ፡ እምኀቤሁ፡ ወረከቦ፡ ዐንበሳ፡ ወቀተሎ። |
|---|
| 20:37 | וַיִּמְצָא֙ אִ֣ישׁ אַחֵ֔ר וַיֹּ֖אמֶר הַכֵּ֣ינִי נָ֑א וַיַּכֵּ֥הוּ הָאִ֖ישׁ הַכֵּ֥ה וּפָצֹֽעַ׃ | — | Sed et alterum inveniens virum, dixit ad eum : Percute me. Qui percussit eum, et vulneravit. | ወእምዝ፡ ረከበ፡ ካልአ፡ ብእሴ፡ ወይቤሎ፡ ቅትለኒ፡ ወቀተሎ፡ ውእቱ፡ ብእሲ፡ ወእምድኅረ፡ ቀተሎ፡ ቀጥቀጦ። |
|---|
| 20:38 | וַיֵּ֙לֶךְ֙ הַנָּבִ֔יא וַיַּעֲמֹ֥ד לַמֶּ֖לֶךְ עַל־הַדָּ֑רֶךְ וַיִּתְחַפֵּ֥שׂ בָּאֲפֵ֖ר עַל־עֵינָֽיו׃ | — | Abiit ergo propheta, et occurrit regi in via, et mutavit aspersione pulveris os et oculos suos. | ወሖረ፡ ፩ነቢይ፡ ኀበ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ወቆመ፡ ውስተ፡ ፍኖት፡ ወአሰረ፡ ተሌሳ፡ ውስተ፡ አዕይንቲሁ። |
|---|
| 20:39 | וַיְהִ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ עֹבֵ֔ר וְה֖וּא צָעַ֣ק אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֜אמֶר עַבְדְּךָ֣׀ יָצָ֣א בְקֶרֶב־הַמִּלְחָמָ֗ה וְהִנֵּֽה־אִ֨ישׁ סָ֜ר וַיָּבֵ֧א אֵלַ֣י אִ֗ישׁ וַיֹּ֙אמֶר֙ שְׁמֹר֙ אֶת־הָאִ֣ישׁ הַזֶּ֔ה אִם־הִפָּקֵד֙ יִפָּקֵ֔ד וְהָיְתָ֤ה נַפְשְׁךָ֙ תַּ֣חַת נַפְשׁ֔וֹ א֥וֹ כִכַּר־כֶּ֖סֶף תִּשְׁקֽוֹל׃ | — | Cumque rex transisset, clamavit ad regem, et ait : Servus tuus egressus est ad praeliandum cominus : cumque fugisset vir unus, adduxit eum quidam ad me, et ait : Custodi virum istum : qui si lapsus fuerit, erit anima tua pro anima ejus, aut talentum argenti appendes. | ወእንዘ፡ የኀልፍ፡ ጸርኀ፡ ሎቱ፡ ለንጉሥ፡ ኀቤሁ፡ ወይቤሎ፡ ለንጉሥ፡ ጸብአ፡ ገብርከ፡ ምስለ፡ ሰራዊት፡ ጻባኢት፡ ወመጽአ፡ ፩ብእሲ፡ ኀቤየ፡ ወአምጽአ፡ ሊተ፡ ብእሴ፡ ወይቤለኒ፡ ዕቀቦ፡ ለዝንቱ፡ ብእሲ፡ ወእመሰ፡ ተኀጥአከ፡ ወአምሰጠከ፡ ነፍስከ፡ ህየንተ፡ ነፍሱ፡ ወእመ፡ አኮ፡ መክሊተ፡ ብሩር፡ ታደሉ፡ ሊተ። |
|---|
| 20:40 | וַיְהִ֣י עַבְדְּךָ֗ עֹשֵׂ֥ה הֵ֛נָּה וָהֵ֖נָּה וְה֣וּא אֵינֶ֑נּוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֧יו מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל כֵּ֥ן מִשְׁפָּטֶ֖ךָ אַתָּ֥ה חָרָֽצְתָּ׃ | — | Dum autem ego turbatus huc illucque me verterem, subito non comparuit. Et ait rex Israël ad eum : Hoc est judicium tuum, quod ipse decrevisti. | ወእምዝ፡ እስከ፡ እትመየጥ፡ ለፌ፡ ወከሐከ፡ ኀጣእክዎ፡ ወይቤሎ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ለሊከ፡ ቀተልኮ፡ ወናሁ፡ ትትዐወቅ፡ ከመ፡ ፈያት፡ አንተ። |
|---|
| 20:41 | וַיְמַהֵ֕ר וַיָּ֙סַר֙ אֶת־הָ֣אֲפֵ֔ר (מעל) [מֵעֲלֵ֖י] עֵינָ֑יו וַיַּכֵּ֤ר אֹתוֹ֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י מֵהַנְּבִיאִ֖ים הֽוּא׃ | — | At ille statim abstersit pulverem de facie sua, et cognovit eum rex Israël, quod esset de prophetis. | ወበጊዜሃ፡ አሰሰለ፡ ተቤሳ፡ እምዲበ፡ አዕይንቲሁ፡ ወአእመሮ፡ ንጉሥ፡ ከመ፡ እምውስተ፡ ነቢያት፡ ውእቱ። |
|---|
| 20:42 | וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה יַ֛עַן שִׁלַּ֥חְתָּ אֶת־אִישׁ־חֶרְמִ֖י מִיָּ֑ד וְהָיְתָ֤ה נַפְשְׁךָ֙ תַּ֣חַת נַפְשׁ֔וֹ וְעַמְּךָ֖ תַּ֥חַת עַמּֽוֹ׃ | — | Qui ait ad eum : Haec dicit Dominus : Quia dimisisti virum dignum morte de manu tua, erit anima tua pro anima ejus, et populus tuus pro populo ejus. | ወይቤሎ፡ ውእቱ፡ ነቢይ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ እስመ፡ አውፃእከ፡ ብእሴ፡ ትሤሮአ፡ ነፍስከአ፡ ትኩንአ፡ ህየንተአ፡ ነፍሱአ፡ ወሕዝብከአ፡ ህየንተኣ፡ ሕዝቡ። |
|---|
| 20:43 | וַיֵּ֧לֶךְ מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל עַל־בֵּית֖וֹ סַ֣ר וְזָעֵ֑ף וַיָּבֹ֖א שֹׁמְרֽוֹנָה׃ {פ} | — | Reversus est igitur rex Israël in domum suam, audire contemnens, et furibundus venit in Samariam. | ወሖረ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ሕዙኑ፡ ወትኩዙ። |
|---|