📜 Verbum
Scripture and the Fathers, read aloud in the original
♥ Support

← All books · 1 Samuel

1 Samuel 12 — 4 originals side by side

Versification differs between traditions. Columns are aligned by verse number; where a text has no such verse the cell is left blank rather than forced into line. Tap any word for a gloss.

⚠️ The Chinese and English alongside are the CUV and the WEB, both translated from the Masoretic Text; they follow a different textual tradition from the Greek and Latin shown here and will disagree in places.
← ch. 11ch. 13 →
Hebrew
Hebrew Old Testament
Greek
Septuagint
Latin
Vulgate
Ge'ez
Ge'ez Bible
English
World English Bible
12:1
וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל־כׇּל־יִשְׂרָאֵ֔ל הִנֵּה֙ שָׁמַ֣עְתִּי בְקֹֽלְכֶ֔ם לְכֹ֥ל אֲשֶׁר־אֲמַרְתֶּ֖ם לִ֑י וָאַמְלִ֥יךְ עֲלֵיכֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃
καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς πάντα ἄνδρα Ισραηλ ἰδοὺ ἤκουσα φωνῆς ὑμῶν εἰς πάντα ὅσα εἴπατέ μοι καὶ ἐβασίλευσα ἐφ’ ὑμᾶς βασιλέα
Dixit autem Samuel ad universum Israël : Ecce audivi vocem vestram juxta omnia quae locuti estis ad me, et constitui super vos regem.
ወይቤሎሙ፡ ሳሙኤል፡ ለኵሉ፡ ሕዝብ፡ ናሁ፡ ሰማዕኩክሙ፡ ቃለክሙ፡ ኵሎ፡ ዘትቤሉ፡ ወአንገሥኩ፡ ለክሙ፡ ንጉሠ።
Samuel said to all Israel, “Behold, I have listened to your voice in all that you said to me, and have made a king over you.
12:2
וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֥ה הַמֶּ֣לֶךְ׀ מִתְהַלֵּ֣ךְ לִפְנֵיכֶ֗ם וַֽאֲנִי֙ זָקַ֣נְתִּי וָשַׂ֔בְתִּי וּבָנַ֖י הִנָּ֣ם אִתְּכֶ֑ם וַֽאֲנִי֙ הִתְהַלַּ֣כְתִּי לִפְנֵיכֶ֔ם מִנְּעֻרַ֖י עַד־הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
καὶ νῦν ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς διαπορεύεται ἐνώπιον ὑμῶν κἀγὼ γεγήρακα καὶ καθήσομαι καὶ οἱ υἱοί μου ἰδοὺ ἐν ὑμῖν κἀγὼ ἰδοὺ διελήλυθα ἐνώπιον ὑμῶν ἐκ νεότητός μου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης
Et nunc rex graditur ante vos : ego autem senui, et incanui : porro filii mei vobiscum sunt : itaque conversatus coram vobis ab adolescentia mea usque ad hanc diem, ecce praesto sum.
ወይእዜኒ፡ ናሁ፡ ንጉሥክሙ፡ ዘየሐውር፡ ቅድሜክሙ፡ ወአንሰ፡ ረሣእኩ፡ ወእነብር፡ እንከሰ፡ ወናሁ፡ ደቂቅየኒ፡ ምስሌክሙ፡ ወአንሰ፡ ናሁ፡ ሖርኩ፡ ቅድሜክሙ፡ እምንእስየ፡ እስከ፡ ዛቲ፡ ዕለት።
Now, behold, the king walks before you. I am old and gray-headed. Behold, my sons are with you. I have walked before you from my youth to this day.
12:3
הִנְנִ֣י עֲנ֣וּ בִי֩ נֶ֨גֶד יְהֹוָ֜ה וְנֶ֣גֶד מְשִׁיח֗וֹ אֶת־שׁוֹר֩׀מִ֨י לָקַ֜חְתִּי וַחֲמ֧וֹר מִ֣י לָקַ֗חְתִּי וְאֶת־מִ֤י עָשַׁ֙קְתִּי֙ אֶת־מִ֣י רַצּ֔וֹתִי וּמִיַּד־מִי֙ לָקַ֣חְתִּי כֹ֔פֶר וְאַעְלִ֥ים עֵינַ֖י בּ֑וֹ וְאָשִׁ֖יב לָכֶֽם׃
ἰδοὺ ἐγώ ἀποκρίθητε κατ’ ἐμοῦ ἐνώπιον κυρίου καὶ ἐνώπιον χριστοῦ αὐτοῦ μόσχον τίνος εἴληφα ἢ ὄνον τίνος εἴληφα ἢ τίνα κατεδυνάστευσα ὑμῶν ἢ τίνα ἐξεπίεσα ἢ ἐκ χειρὸς τίνος εἴληφα ἐξίλασμα καὶ ὑπόδημα ἀποκρίθητε κατ’ ἐμοῦ καὶ ἀποδώσω ὑμῖν
Loquimini de me coram Domino, et coram christo ejus, utrum bovem cujusquam tulerim, aut asinum : si quempiam calumniatus sum, si oppressi aliquem, si de manu cujusquam munus accepi : et contemnam illud hodie, restituamque vobis.
ወነየ፡ ለልየ፡ ንግሩኒ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ወቅድመ፡ መሲሑ፡ ቦኑ፡ ዘነሣእኩክሙ፡ አሐደ፡ ላህመ፡ እምኔክሙ፡ አው፡ አእዱጊክሙ፡ አው፡ ቦኑ፡ ዘገፋዕኩክሙ፡ አው፡ ቦኑ፡ ዘነሣእኩ፡ እምእደ፡ አሐዱ፡ እምኔክሙ፡ እመኒ፡ ቤዛ፡ ወእመኒ፡ አሣእነ ፤ ንግሩ፡ ላዕሌየ፡ ወእፈድየክሙ።
Here I am. Witness against me before Yahweh and before his anointed. Whose ox have I taken? Whose donkey have I taken? Whom have I defrauded? Whom have I oppressed? Of whose hand have I taken a bribe to make me blind my eyes? I will restore it to you.”
12:4
וַיֹּ֣אמְר֔וּ לֹ֥א עֲשַׁקְתָּ֖נוּ וְלֹ֣א רַצּוֹתָ֑נוּ וְלֹא־לָקַ֥חְתָּ מִיַּד־אִ֖ישׁ מְאֽוּמָה׃
καὶ εἶπαν πρὸς Σαμουηλ οὐκ ἠδίκησας ἡμᾶς καὶ οὐ κατεδυνάστευσας καὶ οὐκ ἔθλασας ἡμᾶς καὶ οὐκ εἴληφας ἐκ χειρὸς οὐδενὸς οὐδέν
Et dixerunt : Non es calumniatus nos, neque oppressisti, neque tulisti de manu alicujus quippiam.
ወይቤልዎ፡ ለሳሙኤል፡ አልቦ፡ ዘገፋዕከነ፡ ወአልቦ፡ ዘተዐገልከነ፡ ወአልቦ፡ ዘሄድከነ፡ ወአልቦ፡ ዘነሣእከ፡ እምአሐዱ፡ እምኔነ።
They said, “You have not defrauded us, nor oppressed us, neither have you taken anything from anyone’s hand.”
12:5
וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם עֵ֧ד יְהֹוָ֣ה בָּכֶ֗ם וְעֵ֤ד מְשִׁיחוֹ֙ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה כִּ֣י לֹ֧א מְצָאתֶ֛ם בְּיָדִ֖י מְא֑וּמָה וַיֹּ֖אמֶר עֵֽד׃ {פ}
καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς τὸν λαόν μάρτυς κύριος ἐν ὑμῖν καὶ μάρτυς χριστὸς αὐτοῦ σήμερον ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ὅτι οὐχ εὑρήκατε ἐν χειρί μου οὐθέν καὶ εἶπαν μάρτυς
Dixitque ad eos : Testis est Dominus adversum vos, et testis christus ejus in die hac, quia non inveneritis in manu mea quippiam. Et dixerunt : Testis.
ወይቤሎሙ፡ ሳሙኤል፡ ለሕዝብ፡ ስምዕ፡ እግዚአብሔር፡ ላዕሌክሙ፡ ወስምዕ፡ መሲሑ፡ ዮም፡ በዛቲ፡ ዕለት፡ ከመ፡ አልቦ፡ ዘተረክበ፡ በላዕሌየ፡ ውስተ፡ እዴየ፡ ወኢምንትኒ፡ ወይቤልዎ፡ ስምዕ፡ እወ።
He said to them, “Yahweh is witness against you, and his anointed is witness today, that you have not found anything in my hand.” They said, “He is witness.”
12:6
וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל אֶל־הָעָ֑ם יְהֹוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֔ן וַאֲשֶׁ֧ר הֶעֱלָ֛ה אֶת־אֲבֹתֵיכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς τὸν λαὸν λέγων μάρτυς κύριος ὁ ποιήσας τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν Ααρων ὁ ἀναγαγὼν τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου
Et ait Samuel ad populum : Dominus, qui fecit Moysen et Aaron, et eduxit patres nostros de terra Aegypti.
ወይቤሎሙ፡ ሳሙኤል፡ ለሕዝብ፡ ስምዕ፡ እግዚአብሔር፡ ዘፈጠሮሙ፡ ለሙሴ፡ ወለአሮን፡ ዘአውጽኦሙ፡ ለአበዊነ፡ እምግብጽ።
Samuel said to the people, “It is Yahweh who appointed Moses and Aaron, and that brought your fathers up out of the land of Egypt.
12:7
וְעַתָּ֗ה הִֽתְיַצְּב֛וּ וְאִשָּׁפְטָ֥ה אִתְּכֶ֖ם לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה אֵ֚ת כׇּל־צִדְק֣וֹת יְהֹוָ֔ה אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה אִתְּכֶ֖ם וְאֶת־אֲבוֹתֵיכֶֽם׃
καὶ νῦν κατάστητε καὶ δικάσω ὑμᾶς ἐνώπιον κυρίου καὶ ἀπαγγελῶ ὑμῖν τὴν πᾶσαν δικαιοσύνην κυρίου ἃ ἐποίησεν ἐν ὑμῖν καὶ ἐν τοῖς πατράσιν ὑμῶν
Nunc ergo state, ut judicio contendam adversum vos coram Domino de omnibus misericordiis Domini quas fecit vobiscum et cum patribus vestris :
ወይእዜኒ፡ ቁሙ፡ ወእኴንነክሙ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ወእነግረክሙ፡ ኵሎ፡ ጽድቆ፡ ዘገብረ፡ ለክሙ፡ (ወበእንተ፡ ኀጣውኢነሂ) ፤
Now therefore stand still, that I may plead with you before Yahweh concerning all the righteous acts of Yahweh, which he did to you and to your fathers.
12:8
כַּאֲשֶׁר־בָּ֥א יַעֲקֹ֖ב מִצְרָ֑יִם וַיִּזְעֲק֤וּ אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ אֶל־יְהֹוָ֔ה וַיִּשְׁלַ֨ח יְהֹוָ֜ה אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֗ן וַיּוֹצִ֤יאוּ אֶת־אֲבֹֽתֵיכֶם֙ מִמִּצְרַ֔יִם וַיֹּשִׁב֖וּם בַּמָּק֥וֹם הַזֶּֽה׃
ὡς εἰσῆλθεν Ιακωβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς Αἴγυπτον καὶ ἐταπείνωσεν αὐτοὺς Αἴγυπτος καὶ ἐβόησαν οἱ πατέρες ἡμῶν πρὸς κύριον καὶ ἀπέστειλεν κύριος τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν Ααρων καὶ ἐξήγαγεν τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ
quomodo Jacob ingressus est in Aegyptum, et clamaverunt patres vestri ad Dominum : et misit Dominus Moysen et Aaron, et eduxit patres vestros de Aegypto, et collocavit eos in loco hoc.
ዘከመ፡ ቦአ፡ ያዕቆብ፡ ወደቂቁ፡ ውስተ፡ ግብጽ፡ ወአሕመምዎሙ፡ ግብጽ፡ ወገዐሩ፡ አበዊነ፡ (እምኔሆሙ፡ ለግብጽ፡ ወጸርሑ፡) ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ወፈነዎሙ፡ እግዚአብሔር፡ ለሙሴ፡ ወለአሮን፡ ወአውጽእዎሙ፡ ለእበዊነ፡ እምድረ፡ ግብጽ፡ ወአንበሮሙ፡ ውስተ፡ ዝንቱ፡ መካን።
“When Jacob had come into Egypt, and your fathers cried to Yahweh, then Yahweh sent Moses and Aaron, who brought your fathers out of Egypt, and made them to dwell in this place.
12:9
וַֽיִּשְׁכְּח֖וּ אֶת־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיִּמְכֹּ֣ר אֹתָ֡ם בְּיַ֣ד סִֽיסְרָא֩ שַׂר־צְבָ֨א חָצ֜וֹר וּבְיַד־פְּלִשְׁתִּ֗ים וּבְיַד֙ מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֔ב וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ בָּֽם׃
καὶ ἐπελάθοντο κυρίου τοῦ θεοῦ αὐτῶν καὶ ἀπέδοτο αὐτοὺς εἰς χεῖρας Σισαρα ἀρχιστρατήγου Ιαβιν βασιλέως Ασωρ καὶ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων καὶ εἰς χεῖρας βασιλέως Μωαβ καὶ ἐπολέμησαν ἐν αὐτοῖς
Qui obliti sunt Domini Dei sui, et tradidit eos in manu Sisarae magistri militiae Hasor, et in manu Philisthinorum, et in manu regis Moab : et pugnaverunt adversum eos.
ወረስዕዎ፡ ለእግዚአብሔር፡ አምላኮሙ፡ ወአግብኦሙ፡ ውስተ፡ እዴሁ፡ ለሲሳራ፡ መልአከ፡ ሠርዌሁ፡ ለንጉሠ፡ አሶር፡ ኢያቢስ፡ ወውስተ፡ እዴሆሙ፡ ለኢሎፍሊ፡ ወውስተ፡ እዴሁ፡ ለንጉሠ፡ ሞአብ፡ ወፀብእዎሙ።
But they forgot Yahweh their God; and he sold them into the hand of Sisera, captain of the army of Hazor, and into the hand of the Philistines, and into the hand of the king of Moab; and they fought against them.
12:10
וַיִּזְעֲק֤וּ אֶל־יְהֹוָה֙ (ויאמר) [וַיֹּֽאמְר֣וּ] חָטָ֔אנוּ כִּ֤י עָזַ֙בְנוּ֙ אֶת־יְהֹוָ֔ה וַנַּעֲבֹ֥ד אֶת־הַבְּעָלִ֖ים וְאֶת־הָעַשְׁתָּר֑וֹת וְעַתָּ֗ה הַצִּילֵ֛נוּ מִיַּ֥ד אֹיְבֵ֖ינוּ וְנַעַבְדֶֽךָּ׃
καὶ ἐβόησαν πρὸς κύριον καὶ ἔλεγον ἡμάρτομεν ὅτι ἐγκατελίπομεν τὸν κύριον καὶ ἐδουλεύσαμεν τοῖς Βααλιμ καὶ τοῖς ἄλσεσιν καὶ νῦν ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ δουλεύσομέν σοι
Postea autem clamaverunt ad Dominum, et dixerunt : Peccavimus, quia dereliquimus Dominum, et servivimus Baalim et Astaroth : nunc ergo erue nos de manu inimicorum nostrorum, et serviemus tibi.
ወጸርሑ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ወይቤሉ፡ አበስነ፡ እስመ፡ ኀደግናሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወተቀነይነ፡ ለበዓሊም፡ [ወለአምሳሊሁ፡] ወይእዜኒ፡ አድኅነነ፡ እምነ፡ እዴሆሙ፡ ለፀርነ፡ ወንትቀነይ፡ ለከ።
They cried to Yahweh, and said, ‘We have sinned, because we have forsaken Yahweh and have served the Baals and the Ashtaroth; but now deliver us out of the hand of our enemies, and we will serve you.’
12:11
וַיִּשְׁלַ֤ח יְהֹוָה֙ אֶת־יְרֻבַּ֣עַל וְאֶת־בְּדָ֔ן וְאֶת־יִפְתָּ֖ח וְאֶת־שְׁמוּאֵ֑ל וַיַּצֵּ֨ל אֶתְכֶ֜ם מִיַּ֤ד אֹֽיְבֵיכֶם֙ מִסָּבִ֔יב וַתֵּשְׁב֖וּ בֶּֽטַח׃
καὶ ἀπέστειλεν κύριος τὸν Ιεροβααλ καὶ τὸν Βαρακ καὶ τὸν Ιεφθαε καὶ τὸν Σαμουηλ καὶ ἐξείλατο ὑμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ὑμῶν τῶν κυκλόθεν καὶ κατῳκεῖτε πεποιθότες
Et misit Dominus Jerobaal, et Badan, et Jephte, et Samuel, et eruit vos de manu inimicorum vestrorum per circuitum, et habitastis confidenter.
ወፈነዎሙ፡ እግዚአብሔር፡ ለሮብዓም፡ ወለባሬቅ፡ ወለዮፍታሔ፡ ወለሳሙኤል፡ ወአድኀነክሙ፡ እምእዴሆሙ፡ ለፀርክሙ፡ እለ፡ ዐውድክሙ፡ ወነበርክሙ፡ ተአሚነክሙ።
Yahweh sent Jerubbaal, Bedan, Jephthah, and Samuel, and delivered you out of the hand of your enemies on every side; and you lived in safety.
12:12
וַתִּרְא֗וּ כִּֽי־נָחָ֞שׁ מֶ֣לֶךְ בְּנֵי־עַמּוֹן֮ בָּ֣א עֲלֵיכֶם֒ וַתֹּ֣אמְרוּ לִ֔י לֹ֕א כִּי־מֶ֖לֶךְ יִמְלֹ֣ךְ עָלֵ֑ינוּ וַיהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם מַלְכְּכֶֽם׃
καὶ εἴδετε ὅτι Ναας βασιλεὺς υἱῶν Αμμων ἦλθεν ἐφ’ ὑμᾶς καὶ εἴπατε οὐχί ἀλλ’ ἢ ὅτι βασιλεὺς βασιλεύσει ἐφ’ ἡμῶν καὶ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν βασιλεὺς ἡμῶν
Videntes autem quod Naas rex filiorum Ammon venisset adversum vos, dixistis mihi : Nequaquam, sed rex imperabit nobis : cum Dominus Deus vester regnaret in vobis.
ወእምዝ፡ ርኢክሙ፡ መጽአ፡ ናአስ፡ ንጉሦሙ፡ ለደቂቀ፡ አሞን፡ ላዕሌክሙ፡ ወትቤሉኒ፡ አልቦ ፤ ዳእሙ፡ አንግሥ፡ ለነ፡ ንጉሠ።
“When you saw that Nahash the king of the children of Ammon came against you, you said to me, ‘No, but a king shall reign over us,’ when Yahweh your God was your king.
12:13
וְעַתָּ֗ה הִנֵּ֥ה הַמֶּ֛לֶךְ אֲשֶׁ֥ר בְּחַרְתֶּ֖ם אֲשֶׁ֣ר שְׁאֶלְתֶּ֑ם וְהִנֵּ֨ה נָתַ֧ן יְהֹוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃
καὶ νῦν ἰδοὺ ὁ βασιλεύς ὃν ἐξελέξασθε καὶ ἰδοὺ δέδωκεν κύριος ἐφ’ ὑμᾶς βασιλέα
Nunc ergo praesto est rex vester, quem elegistis et petistis : ecce dedit vobis Dominus regem.
ወይእዜኒ፡ ናሁ፡ ንጉሥክሙ፡ ዘኀረይክሙ ፤ ናሁ፡ ወሀበክሙ፡ እግዚአብሔር፡ ንጉሠ።
Now therefore see the king whom you have chosen and whom you have asked for. Behold, Yahweh has set a king over you.
12:14
אִם־תִּֽירְא֣וּ אֶת־יְהֹוָ֗ה וַעֲבַדְתֶּ֤ם אֹתוֹ֙ וּשְׁמַעְתֶּ֣ם בְּקוֹל֔וֹ וְלֹ֥א תַמְר֖וּ אֶת־פִּ֣י יְהֹוָ֑ה וִהְיִתֶ֣ם גַּם־אַתֶּ֗ם וְגַם־הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר מָלַ֣ךְ עֲלֵיכֶ֔ם אַחַ֖ר יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
ἐὰν φοβηθῆτε τὸν κύριον καὶ δουλεύσητε αὐτῷ καὶ ἀκούσητε τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ μὴ ἐρίσητε τῷ στόματι κυρίου καὶ ἦτε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύων ἐφ’ ὑμῶν ὀπίσω κυρίου πορευόμενοι
Si timueritis Dominum, et servieritis ei, et audieritis vocem ejus, et non exasperaveritis os Domini, eritis et vos, et rex qui imperat vobis, sequentes Dominum Deum vestrum :
ለእመ፡ ፈራህክምዎ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወተቀነይክሙ፡ ሎቱ፡ ወሰማዕክምዎ፡ ቃሎ፡ ወኢክሕድክሙ፡ ትእዛዘ፡ አፉሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወሖርክሙ፡ ድኅሬሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወተለውከምዎ፡ አንትሙኒ፡ ወንጉሥክሙኒ፡ ዘይነግሥ፡ ለክሙ፡ ኢትመጽእ፡ እዴሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ላዕሌክሙ፡ ወኢላዕለ፡ ንጉሥክሙ።
If you will fear Yahweh, and serve him, and listen to his voice, and not rebel against the commandment of Yahweh, then both you and also the king who reigns over you are followers of Yahweh your God.
12:15
וְאִם־לֹ֤א תִשְׁמְעוּ֙ בְּק֣וֹל יְהֹוָ֔ה וּמְרִיתֶ֖ם אֶת־פִּ֣י יְהֹוָ֑ה וְהָיְתָ֧ה יַד־יְהֹוָ֛ה בָּכֶ֖ם וּבַאֲבֹתֵיכֶֽם׃
ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς κυρίου καὶ ἐρίσητε τῷ στόματι κυρίου καὶ ἔσται χεὶρ κυρίου ἐπὶ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν βασιλέα ὑμῶν
si autem non audieritis vocem Domini, sed exasperaveritis sermones ejus, erit manus Domini super vos, et super patres vestros.
ወእመሰ፡ ኢሰማዕክምዎ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወክሕድክምዎ፡ በቃለ፡ አፉሁ፡ ወትመጽእ፡ እዴሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ላዕሌክሙ፡ ወላዕለ፡ ንጉሥክሙ።
But if you will not listen to Yahweh’s voice, but rebel against the commandment of Yahweh, then Yahweh’s hand will be against you, as it was against your fathers.
12:16
גַּם־עַתָּה֙ הִתְיַצְּב֣וּ וּרְא֔וּ אֶת־הַדָּבָ֥ר הַגָּד֖וֹל הַזֶּ֑ה אֲשֶׁ֣ר יְהֹוָ֔ה עֹשֶׂ֖ה לְעֵינֵיכֶֽם׃
καὶ νῦν κατάστητε καὶ ἴδετε τὸ ῥῆμα τὸ μέγα τοῦτο ὃ ὁ κύριος ποιήσει ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν
Sed et nunc state, et videte rem istam grandem quam facturus est Dominus in conspectu vestro.
ወይእዜኒ፡ ቁሙ፡ ወስምዑ፡ ዘንተ፡ ነገረ፡ ዐቢየ፡ ዘይገብር፡ እግዚአብሔር፡ ቅድመ፡ አዕይንቲክሙ።
“Now therefore stand still and see this great thing, which Yahweh will do before your eyes.
12:17
הֲל֤וֹא קְצִיר־חִטִּים֙ הַיּ֔וֹם אֶקְרָא֙ אֶל־יְהֹוָ֔ה וְיִתֵּ֥ן קֹל֖וֹת וּמָטָ֑ר וּדְע֣וּ וּרְא֗וּ כִּֽי־רָעַתְכֶ֤ם רַבָּה֙ אֲשֶׁ֤ר עֲשִׂיתֶם֙ בְּעֵינֵ֣י יְהֹוָ֔ה לִשְׁא֥וֹל לָכֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃ {ס}
οὐχὶ θερισμὸς πυρῶν σήμερον ἐπικαλέσομαι κύριον καὶ δώσει φωνὰς καὶ ὑετόν καὶ γνῶτε καὶ ἴδετε ὅτι ἡ κακία ὑμῶν μεγάλη ἣν ἐποιήσατε ἐνώπιον κυρίου αἰτήσαντες ἑαυτοῖς βασιλέα
Numquid non messis tritici est hodie ? invocabo Dominum, et dabit voces et pluvias : et scietis, et videbitis, quia grande malum feceritis vobis in conspectu Domini, petentes super vos regem.
አኮኑ፡ ማእረረ፡ ሥርናይ፡ ዮም ፤ ናሁ፡ እጼውዖ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወይሁብ፡ ቃለ፡ ወዝናመ ፤ ወባሕቱ፡ እምኀቤክሙ፡ ይእቲ፡ ዛቲ፡ እኪት፡ ዐባይ፡ እንተ፡ ገበርክሙ፡ ቅድሜሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ዘሰአልክሙ፡ ለክሙ፡ ንጉሠ።
Isn’t it wheat harvest today? I will call to Yahweh, that he may send thunder and rain; and you will know and see that your wickedness is great, which you have done in Yahweh’s sight, in asking for a king.”
12:18
וַיִּקְרָ֤א שְׁמוּאֵל֙ אֶל־יְהֹוָ֔ה וַיִּתֵּ֧ן יְהֹוָ֛ה קֹלֹ֥ת וּמָטָ֖ר בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיִּירָ֨א כׇל־הָעָ֥ם מְאֹ֛ד אֶת־יְהֹוָ֖ה וְאֶת־שְׁמוּאֵֽל׃
καὶ ἐπεκαλέσατο Σαμουηλ τὸν κύριον καὶ ἔδωκεν κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐφοβήθησαν πᾶς ὁ λαὸς τὸν κύριον σφόδρα καὶ τὸν Σαμουηλ
Et clamavit Samuel ad Dominum, et dedit Dominus voces et pluvias in illa die.
ወጸውዖ፡ ሳሙኤል፡ ለእግዚአብሔር፡ ወወሀበ፡ እግዚአብሔር፡ ቃለ፡ ወዝናመ፡ በይእቲ፡ ዕለት፡ ወፈርህዎ፡ ሕዝብ፡ ይእተ፡ አሚረ፡ ጥቀ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወለሳሙኤልኒ።
So Samuel called to Yahweh, and Yahweh sent thunder and rain that day. Then all the people greatly feared Yahweh and Samuel.
12:19
וַיֹּאמְר֨וּ כׇל־הָעָ֜ם אֶל־שְׁמוּאֵ֗ל הִתְפַּלֵּ֧ל בְּעַד־עֲבָדֶ֛יךָ אֶל־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ וְאַל־נָמ֑וּת כִּֽי־יָסַ֤פְנוּ עַל־כׇּל־חַטֹּאתֵ֙ינוּ֙ רָעָ֔ה לִשְׁאֹ֥ל לָ֖נוּ מֶֽלֶךְ׃
καὶ εἶπαν πᾶς ὁ λαὸς πρὸς Σαμουηλ πρόσευξαι ὑπὲρ τῶν δούλων σου πρὸς κύριον θεόν σου καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν ὅτι προστεθείκαμεν πρὸς πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν κακίαν αἰτήσαντες ἑαυτοῖς βασιλέα
Et timuit omnis populus nimis Dominum et Samuelem, et dixit universus populus ad Samuelem : Ora pro servis tuis ad Dominum Deum tuum, ut non moriamur : addidimus enim universis peccatis nostris malum, ut peteremus nobis regem.
ወይቤልዎ፡ ኵሉ፡ ሕዝብ፡ ለሳሙኤል፡ ጸሊ፡ ለነ፡ አንተ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክከ፡ ከመ፡ ኢንሙት፡ እስመ፡ ወሰክነ፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ ኀጣውኢነ፡ እኪተ፡ ዘሰአልነ፡ ለነ፡ ንጉሠ።
All the people said to Samuel, “Pray for your servants to Yahweh your God, that we not die; for we have added to all our sins this evil, to ask for a king.”
12:20
וַיֹּ֨אמֶר שְׁמוּאֵ֤ל אֶל־הָעָם֙ אַל־תִּירָ֔אוּ אַתֶּ֣ם עֲשִׂיתֶ֔ם אֵ֥ת כׇּל־הָרָעָ֖ה הַזֹּ֑את אַ֗ךְ אַל־תָּס֙וּרוּ֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהֹוָ֔ה וַעֲבַדְתֶּ֥ם אֶת־יְהֹוָ֖ה בְּכׇל־לְבַבְכֶֽם׃
καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς τὸν λαόν μὴ φοβεῖσθε ὑμεῖς πεποιήκατε τὴν πᾶσαν κακίαν ταύτην πλὴν μὴ ἐκκλίνητε ἀπὸ ὄπισθεν κυρίου καὶ δουλεύσατε τῷ κυρίῳ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν
Dixit autem Samuel ad populum : Nolite timere : vos fecistis universum malum hoc, verumtamen nolite recedere a tergo Domini, sed servite Domino in omni corde vestro.
ወይቤሎሙ፡ ሳሙኤል፡ ለሕዝብ፡ ኢትፍርሁ፡ አንትሙሰ፡ ገበርክምዋ፡ ለኵላ፡ ዛቲ፡ እኪት፡ ወባሕቱ፡ ኢትትገሐሡ፡ እምነ፡ ድኅሬሁ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወተቀነዩ፡ ለእግዚአብሔር፡ በኵሉ፡ ልብክሙ።
Samuel said to the people, “Don’t be afraid. You have indeed done all this evil; yet don’t turn away from following Yahweh, but serve Yahweh with all your heart.
12:21
וְלֹ֖א תָּס֑וּרוּ כִּ֣י׀ אַחֲרֵ֣י הַתֹּ֗הוּ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יוֹעִ֛ילוּ וְלֹ֥א יַצִּ֖ילוּ כִּי־תֹ֥הוּ הֵֽמָּה׃
καὶ μὴ παραβῆτε ὀπίσω τῶν μηθὲν ὄντων οἳ οὐ περανοῦσιν οὐθὲν καὶ οἳ οὐκ ἐξελοῦνται ὅτι οὐθέν εἰσιν
Et nolite declinare post vana, quae non proderunt vobis, neque eruent vos, quia vana sunt.
ወኢትክሐድዎ፡ ወኢትትልውዎሙ፡ ለእለ፡ ኢይበቍዑ፡ ወኢይክሉ፡ አድኅኖ፡ ወኢምንተኒ፡ እስመ፡ ኢኮኑ፡ አማልክት።
Don’t turn away to go after vain things which can’t profit or deliver, for they are vain.
12:22
כִּ֠י לֹֽא־יִטֹּ֤שׁ יְהֹוָה֙ אֶת־עַמּ֔וֹ בַּעֲב֖וּר שְׁמ֣וֹ הַגָּד֑וֹל כִּ֚י הוֹאִ֣יל יְהֹוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת אֶתְכֶ֛ם ל֖וֹ לְעָֽם׃
ὅτι οὐκ ἀπώσεται κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ τὸ μέγα ὅτι ἐπιεικέως κύριος προσελάβετο ὑμᾶς αὑτῷ εἰς λαόν
Et non derelinquet Dominus populum suum propter nomen suum magnum : quia juravit Dominus facere vos sibi populum.
እስመ፡ እግዚአብሔር፡ ኢይገድፎሙ፡ ለሕዝቡ፡ በእንተ፡ ስሙ፡ ቅዱስ፡ እስመ፡ ነሥአክሙ፡ እግዚአብሔር፡ ከመ፡ ይረሲክሙ፡ ሕዝበ፡ ሎቱ።
For Yahweh will not forsake his people for his great name’s sake, because it has pleased Yahweh to make you a people for himself.
12:23
גַּ֣ם אָנֹכִ֗י חָלִ֤ילָה לִּי֙ מֵחֲטֹ֣א לַיהֹוָ֔ה מֵחֲדֹ֖ל לְהִתְפַּלֵּ֣ל בַּעַדְכֶ֑ם וְהוֹרֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם בְּדֶ֥רֶךְ הַטּוֹבָ֖ה וְהַיְשָׁרָֽה׃
καὶ ἐμοὶ μηδαμῶς τοῦ ἁμαρτεῖν τῷ κυρίῳ ἀνιέναι τοῦ προσεύχεσθαι περὶ ὑμῶν καὶ δουλεύσω τῷ κυρίῳ καὶ δείξω ὑμῖν τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθὴν καὶ τὴν εὐθεῖαν
Absit autem a me hoc peccatum in Dominum, ut cessem orare pro vobis, et docebo vos viam bonam et rectam.
ወሊተኒ፡ ኢይግበር፡ ሊተ፡ እግዚአብሔር፡ በዘእኤብስ፡ ሎቱ፡ ከመ፡ እኅድግ፡ ጸልዮ፡ ላዕሌክሙ፡ ወተቀንዮ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወውእቱ፡ ያርእየክሙ፡ ፍኖተ፡ ርትዕተ፡ ወቡርክተ።
Moreover, as for me, far be it from me that I should sin against Yahweh in ceasing to pray for you; but I will instruct you in the good and the right way.
12:24
אַ֣ךְ׀ יְר֣אוּ אֶת־יְהֹוָ֗ה וַעֲבַדְתֶּ֥ם אֹת֛וֹ בֶּאֱמֶ֖ת בְּכׇל־לְבַבְכֶ֑ם כִּ֣י רְא֔וּ אֵ֥ת אֲשֶׁר־הִגְדִּ֖ל עִמָּכֶֽם׃
πλὴν φοβεῖσθε τὸν κύριον καὶ δουλεύσατε αὐτῷ ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν ὅτι εἴδετε ἃ ἐμεγάλυνεν μεθ’ ὑμῶν
Igitur timete Dominum, et servite ei in veritate, et ex toto corde vestro : vidistis enim magnifica quae in vobis gesserit.
ወባሕቱ፡ ፍርህዎ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወተቀነዩ፡ ሎቱ፡ በጽድቅ፡ ወበኵሉ፡ ልብክሙ፡ ወአእምሩ፡ ባሕቱ፡ ዘከመ፡ አዕበየ፡ ምስሌክሙ።
Only fear Yahweh, and serve him in truth with all your heart; for consider what great things he has done for you.
12:25
וְאִם־הָרֵ֖עַ תָּרֵ֑עוּ גַּם־אַתֶּ֥ם גַּֽם־מַלְכְּכֶ֖ם תִּסָּפֽוּ׃ {פ}
καὶ ἐὰν κακίᾳ κακοποιήσητε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὑμῶν προστεθήσεσθε
Quod si perseveraveritis in malitia, et vos et rex vester pariter peribitis.
ወእመሰ፡ አሕሠምክሙ፡ ወገበርክምዋ፡ ለእኪት፡ አንትሙኒ፡ ወንጉሥክሙኒ፡ ትመውቱ።
But if you keep doing evil, you will be consumed, both you and your king.”
← ch. 11ch. 13 →
read Hebrew aloneread Greek aloneread Latin aloneread Ge'ez alone

Tell me when new readings are published

One email per new chapter reading. Double opt-in; one-click unsubscribe.