25:1 ⧉ ⤴︎ בֶּן ־עֶשְׂרִ֨ים וְחָמֵ֤שׁ שָׁנָה֙ מָלַ֣ךְ אֲמַצְיָ֔הוּ וְעֶשְׂרִ֤ים וָתֵ֙שַׁע֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ יְהוֹעַדָּ֖ן מִירוּשָׁלָֽיִם ׃
ὢν πέντε καὶ εἴκοσι ἐτῶν ἐβασίλευσεν Αμασιας καὶ εἴκοσι ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Ιωαδεν ἀπὸ Ιερουσαλημ
Viginti quinque annorum erat Amasias cum regnare coepisset , et viginti novem annis regnavit in Jerusalem : nomen matris ejus Joadan de Jerusalem .
ወነግሠ ፡ አሜስያስ ፡ ወልዱ ፡ እምድኅሬሁ ፡ ከዊኖ ፡ ወልደዕሥራ ፡ ወኃምስቱ ፡ ዓመት ፡ አመ ፡ ይንገሥ ፡ ወዕሥራ ፡ ወተስዓተ ፡ ዓመተ ፡ ነግሠ ፡ በኢሩሳሌም ፡ ወስማ ፡ ለእሙ ፡ ኢዮአዲን ፡ እምሀገረ ፡ ኢየሩሳሌም ።
Amaziah was twenty-five years old when he began to reign, and he reigned twenty-nine years in Jerusalem. His mother’s name was Jehoaddan, of Jerusalem.
25:2 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֥עַשׂ הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֣י יְהֹוָ֑ה רַ֕ק לֹ֖א בְּלֵבָ֥ב שָׁלֵֽם ׃
καὶ ἐποίησεν τὸ εὐθὲς ἐνώπιον κυρίου ἀλλ’ οὐκ ἐν καρδίᾳ πλήρει
Fecitque bonum in conspectu Domini , verumtamen non in corde perfecto .
ወገብረ ፡ ርትዐ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወአኮሰ ፡ በፍጹም ፡ ልብ ።
He did that which was right in Yahweh’s eyes, but not with a perfect heart.
25:3 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֛ר חָזְקָ֥ה הַמַּמְלָכָ֖ה עָלָ֑יו וַֽיַּהֲרֹג֙ אֶת ־עֲבָדָ֔יו הַמַּכִּ֖ים אֶת ־הַמֶּ֥לֶךְ אָבִֽיו ׃
καὶ ἐγένετο ὡς κατέστη ἡ βασιλεία ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς φονεύσαντας τὸν βασιλέα πατέρα αὐτοῦ
Cumque roboratum sibi videret imperium , jugulavit servos qui occiderant regem patrem suum ,
ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ ቆመ ፡ ወጸንዐ ፡ መንግሥቱ ፡ በእደ ፡ ዚአሁ ፡ ቀተሎሙ ፡ ለአግብርቲሁ ፡ እለ ፡ ቀተልዎ ፡ ለአቡሁ ፡ ንጉሥ ።
Now when the kingdom was established to him, he killed his servants who had killed his father the king.
25:4 ⧉ ⤴︎ וְאֶת ־בְּנֵיהֶ֖ם לֹ֣א הֵמִ֑ית כִּ֣י כַכָּת֣וּב בַּתּוֹרָ֡ה בְּסֵ֣פֶר מֹשֶׁה֩ אֲשֶׁר ־צִוָּ֨ה יְהֹוָ֜ה לֵאמֹ֗ר לֹא ־יָמ֨וּתוּ אָב֤וֹת עַל ־בָּנִים֙ וּבָנִים֙ לֹא ־יָמ֣וּתוּ עַל ־אָב֔וֹת כִּ֛י אִ֥ישׁ בְּחֶטְא֖וֹ יָמֽוּתוּ ׃
καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν οὐκ ἀπέκτεινεν κατὰ τὴν διαθήκην τοῦ νόμου κυρίου καθὼς γέγραπται ὡς ἐνετείλατο κύριος λέγων οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ τέκνων καὶ υἱοὶ οὐκ ἀποθανοῦνται ὑπὲρ πατέρων ἀλλ’ ἢ ἕκαστος τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανοῦνται
sed filios eorum non interfecit , sicut scriptum est in libro legis Moysi , ubi praecepit Dominus , dicens : Non occidentur patres pro filiis , neque filii pro patribus suis , sed unusquisque in suo peccato morietur .
ወደቂቆሙሰ ፡ ኢቀተለ ፡ በከመ ፡ ኪዳነ ፡ ሕገ ፡ እግዚአብሔር ፡ በከመ ፡ ጽሑፍ ፡ ወበከመ ፡ አዘዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ኢይመውቱ ፡ አበው ፡ ህየንተ ፡ ደቂቆሙ ፡ ወኢይመውቱ ፡ ደቂቅ ፡ ህየንተ ፡ አበዊሆሙ ፡ አላ ፡ አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ በከመ ፡ ፆሩ ፡ ወበአበሳ ፡ ዚአሁ ፡ ይመውት ።
But he didn’t put their children to death, but did according to that which is written in the law in the book of Moses, as Yahweh commanded, saying, “The fathers shall not die for the children, neither shall the children die for the fathers; but every man shall die for his own sin.”
25:5 ⧉ ⤴︎ וַיִּקְבֹּ֤ץ אֲמַצְיָ֙הוּ֙ אֶת ־יְהוּדָ֔ה וַיַּעֲמִידֵ֣ם לְבֵית ־אָב֗וֹת לְשָׂרֵ֤י הָאֲלָפִים֙ וּלְשָׂרֵ֣י הַמֵּא֔וֹת לְכׇל ־יְהוּדָ֖ה וּבִנְיָמִ֑ן וַֽיִּפְקְדֵ֗ם לְמִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה וַיִּמְצָאֵ֗ם שְׁלֹשׁ ־מֵא֨וֹת אֶ֤לֶף בָּחוּר֙ יוֹצֵ֣א צָבָ֔א אֹחֵ֖ז רֹ֥מַח וְצִנָּֽה ׃
καὶ συνήγαγεν Αμασιας τὸν οἶκον Ιουδα καὶ ἀνέστησεν αὐτοὺς κατ’ οἴκους πατριῶν αὐτῶν εἰς χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους ἐν παντὶ Ιουδα καὶ Ιερουσαλημ καὶ ἠρίθμησεν αὐτοὺς ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω καὶ εὗρεν αὐτοὺς τριακοσίας χιλιάδας δυνατοὺς ἐξελθεῖν εἰς πόλεμον κρατοῦντας δόρυ καὶ θυρεόν
Congregavit igitur Amasias Judam , et constituit eos per familias , tribunosque et centuriones in universo Juda et Benjamin : et recensuit a viginti annis supra , invenitque trecenta millia juvenum qui egrederentur ad pugnam , et tenerent hastam et clypeum :
ወአስተጋብአ ፡ አሜስያስ ፡ ንገጉሥ ፡ ሠራዊተ ፡ ቤተ ፡ ይሁዳ ፡ ወአቀሞሙ ፡ በበአብያተ ፡ አበዊሆሙ ፡ ወሤመ ፡ እምኔሆሙ ፡ ርኡሳነ ፡ እልፍ ፡ ወርኡሳነ ፡ ምእት ፡ ውስተ ፡ ኵሉ ፡ በሐውርተ ፡ ይሁዳ ፡ ወኢየሩሳሌም ፡ ወኆለቆሙ ፡ እምአምጣነ ፡ ዕሥራ ፡ ዓመት ፡ ወላዕለ ፡ እምኔሁ ፡ ወተረክበ ፡ ኍልቆሙ ፡ ሠላሳ ፡ እልፈ ፡ እደው ፡ ጸናዕት ፡ እለ ፡ ይክሉ ፡ ጸቢዐ ፡ ወይፀውሩ ፡ ወልታ ፡ ወኲናተ ።
Moreover Amaziah gathered Judah together and ordered them according to their fathers’ houses, under captains of thousands and captains of hundreds, even all Judah and Benjamin. He counted them from twenty years old and upward, and found that there were three hundred thousand chosen men, able to go out to war, who could handle spear and shield.
25:6 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׂכֹּ֣ר מִיִּשְׂרָאֵ֗ל מֵ֥אָה אֶ֛לֶף גִּבּ֥וֹר חָ֖יִל בְּמֵאָ֥ה כִכַּר ־כָּֽסֶף ׃
καὶ ἐμισθώσατο ἀπὸ Ισραηλ ἑκατὸν χιλιάδας δυνατοὺς ἰσχύι ἑκατὸν ταλάντων ἀργυρίου
mercede quoque conduxit de Israël centum millia robustorum , centum talentis argenti .
ወተዓሰበ ፡ እምውስተ ፡ እስራኤል ፡ ዓሠርተ ፡ እልፈ ፡ እደወ ፡ ጸናዕተ ፡ ፈድፋደ ፡ በምእተ ፡ መክሊተ ፡ ብሩር ።
He also hired one hundred thousand mighty men of valor out of Israel for one hundred talents of silver.
25:7 ⧉ ⤴︎ וְאִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים בָּ֤א אֵלָיו֙ לֵאמֹ֔ר הַמֶּ֕לֶךְ אַל ־יָב֥וֹא עִמְּךָ֖ צְבָ֣א יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י אֵ֤ין יְהֹוָה֙ עִם ־יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֖ל בְּנֵ֥י אֶפְרָֽיִם ׃
καὶ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἦλθεν πρὸς αὐτὸν λέγων βασιλεῦ οὐ πορεύσεται μετὰ σοῦ δύναμις Ισραηλ ὅτι οὐκ ἔστιν κύριος μετὰ Ισραηλ πάντων τῶν υἱῶν Εφραιμ
Venit autem homo Dei ad illum , et ait : O rex , ne egrediatur tecum exercitus Israël : non est enim Dominus cum Israël , et cunctis filiis Ephraim :
ወመጽአ ፡ ነቢየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀቤሁ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ንጉሥ ፡ ኢይፃእ ፡ ምስሌከ ፡ ጸባዒተ ፡ እስራኤል ፡ እስመ ፡ ኢኮነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምስለ ፡ እስራኤል ፡ ወምስለ ፡ ኵሎሙ ፡ ደቂቀ ፡ ኤፍሬም ።
A man of God came to him, saying, “O king, don’t let the army of Israel go with you, for Yahweh is not with Israel, with all the children of Ephraim.
25:8 ⧉ ⤴︎ כִּ֚י אִם ־בֹּ֣א אַתָּ֔ה עֲשֵׂ֖ה חֲזַ֣ק לַמִּלְחָמָ֑ה יַכְשִֽׁילְךָ֤ הָאֱלֹהִים֙ לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֔ב כִּ֥י יֶשׁ ־כֹּ֛חַ בֵּאלֹהִ֖ים לַעְז֥וֹר וּלְהַכְשִֽׁיל ׃
ὅτι ἐὰν ὑπολάβῃς κατισχῦσαι ἐν τούτοις καὶ τροπώσεταί σε κύριος ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ὅτι ἔστιν παρὰ κυρίου καὶ ἰσχῦσαι καὶ τροπώσασθαι
quod si putas in robore exercitus bella consistere , superari te faciet Deus ab hostibus : Dei quippe est et adjuvare , et in fugam convertere .
ለእመ ፡ ነሣእከ ፡ ኵሎ ፡ ሕዝበ ፡ ኤፍሬም ፡ ወሕዝበ ፡ እስራኤል ፡ ወሐለይከ ፡ መዊዐ ፡ እምኔሆሙ ፡ ያወድቀከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቅድመ ፡ ጸላእትከ ፡ እስመ ፡ ብውሕ ፡ በኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አጽንዖ ፡ ወአውድቆ ።
But if you will go, take action, and be strong for the battle. God will overthrow you before the enemy; for God has power to help, and to overthrow.”
25:9 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר אֲמַצְיָ֙הוּ֙ לְאִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וּמַֽה ־לַּעֲשׂוֹת֙ לִמְאַ֣ת הַכִּכָּ֔ר אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִגְד֣וּד יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֙אמֶר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים יֵ֚שׁ לַֽיהֹוָ֔ה לָ֥תֶת לְךָ֖ הַרְבֵּ֥ה מִזֶּֽה ׃
καὶ εἶπεν Αμασιας τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ καὶ τί ποιήσω τὰ ἑκατὸν τάλαντα ἃ ἔδωκα τῇ δυνάμει Ισραηλ καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἔστιν τῷ κυρίῳ δοῦναί σοι πλεῖστα τούτων
Dixitque Amasias ad hominem Dei : Quid ergo fiet de centum talentis , quae dedi militibus Israël ? Et respondit ei homo Dei : Habet Dominus unde tibi dare possit multo his plura .
ወይቤሎ ፡ አሜስያስ ፡ ለነቢየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምንተ ፡ እንከ ፡ እገብር ፡ በእንተ ፡ ምእት ፡ መክሊት ፡ ዘወሀብኩ ፡ ለሠራዊተ ፡ እስራኤል ፡ ወይቤሎ ፡ ነቢየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኢይሰአኖ ፡ ለእዚአብሔር ፡ ከመ ፡ የሀብከ ፡ ካዕበተ ፡ ፈድፋደ ፡ እምእላንቱ ።
Amaziah said to the man of God, “But what shall we do for the hundred talents which I have given to the army of Israel?” The man of God answered, “Yahweh is able to give you much more than this.”
25:10 ⧉ ⤴︎ וַיַּבְדִּילֵ֣ם אֲמַצְיָ֗הוּ לְהַגְּדוּד֙ אֲשֶׁר ־בָּ֤א אֵלָיו֙ מֵאֶפְרַ֔יִם לָלֶ֖כֶת לִמְקוֹמָ֑ם וַיִּ֨חַר אַפָּ֤ם מְאֹד֙ בִּֽיהוּדָ֔ה וַיָּשׁ֥וּבוּ לִמְקוֹמָ֖ם בׇּחֳרִי ־אָֽף ׃ {ס}
καὶ διεχώρισεν Αμασιας τῇ δυνάμει τῇ ἐλθούσῃ πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Εφραιμ ἀπελθεῖν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν καὶ ἐθυμώθησαν σφόδρα ἐπὶ Ιουδαν καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν ἐν ὀργῇ θυμοῦ
Separavit itaque Amasias exercitum qui venerat ad eum ex Ephraim , ut reverteretur in locum suum : at illi contra Judam vehementer irati , reversi sunt in regionem suam .
ወሌለዮሙ ፡ አሜስያስ ፡ ንጉሥ ፡ ለሠራዊት ፡ እለ ፡ መጽኡ ፡ ኀቤሁ ፡ እምበበሐውርተ ፡ ኤፍሬም ፡ ከመ ፡ ይሑሩ ፡ ወይግብኡ ፡ ውስተ ፡ ማኅደሪሆሙ ፡ ወተምዑ ፡ ፈድፋደ ፡ ላዕለ ፡ ይሁዳ ፡ ወተመይጡ ፡ ውስተ ፡ ማኅደሪሆሙ ፡ በመዓት ፡ ዓቢይ ።
Then Amaziah separated them, the army that had come to him out of Ephraim, to go home again. Therefore their anger was greatly kindled against Judah, and they returned home in fierce anger.
25:11 ⧉ ⤴︎ וַאֲמַצְיָ֙הוּ֙ הִתְחַזַּ֔ק וַיִּנְהַג֙ אֶת ־עַמּ֔וֹ וַיֵּ֖לֶךְ גֵּ֣יא הַמֶּ֑לַח וַיַּ֥ךְ אֶת ־בְּנֵֽי ־שֵׂעִ֖יר עֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִֽים ׃
καὶ Αμασιας κατίσχυσεν καὶ παρέλαβεν τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν κοιλάδα τῶν ἁλῶν καὶ ἐπάταξεν ἐκεῖ τοὺς υἱοὺς Σηιρ δέκα χιλιάδας
Porro Amasias confidenter eduxit populum suum , et abiit in vallem Salinarum , percussitque filios Seir decem millia :
ወአሜስያስ ፡ ጸንዐ ፡ ወአስተጋብአ ፡ ሕዝበ ፡ ዚአሁ ፡ ወሖረ ፡ ውስተ ፡ አፍላገ ፡ አጉሪን ፡ ወቀተለ ፡ በህየ ፡ ደቂቀ ፡ ሰዒር ፡ አሐደ ፡ እልፈ ።
Amaziah took courage, and led his people out and went to the Valley of Salt, and struck ten thousand of the children of Seir.
25:12 ⧉ ⤴︎ וַעֲשֶׂ֨רֶת אֲלָפִ֜ים חַיִּ֗ים שָׁבוּ֙ בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַיְבִיא֖וּם לְרֹ֣אשׁ הַסָּ֑לַע וַיַּשְׁלִיכ֥וּם מֵֽרֹאשׁ ־הַסֶּ֖לַע וְכֻלָּ֥ם נִבְקָֽעוּ ׃
καὶ δέκα χιλιάδας ἐζώγρησαν οἱ υἱοὶ Ιουδα καὶ ἔφερον αὐτοὺς ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ κρημνοῦ καὶ κατεκρήμνιζον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ ἄκρου τοῦ κρημνοῦ καὶ πάντες διερρήγνυντο
et alia decem millia virorum ceperunt filii Juda , et adduxerunt ad praeruptum cujusdam petrae , praecipitaveruntque eos de summo in praeceps : qui universi crepuerunt .
ወአሐደ ፡ እልፈ ፡ አኃዙ ፡ ወፄወዉ ፡ ደቂቀ ፡ ይሁዳ ፡ ወአምጽእዎሙ ፡ ላዕለ ፡ ርዕሰ ፡ ቀልቀል ፡ ወአጽደፍዎሙ ፡ እምርእሰ ፡ ውእቱ ፡ ቀልቀል ፡ ወኵሎሙ ፡ ነቅዑ ።
The children of Judah carried away ten thousand alive, and brought them to the top of the rock, and threw them down from the top of the rock, so that they all were broken in pieces.
25:13 ⧉ ⤴︎ וּבְנֵ֣י הַגְּד֗וּד אֲשֶׁ֨ר הֵשִׁ֤יב אֲמַצְיָ֙הוּ֙ מִלֶּ֤כֶת עִמּוֹ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וַֽיִּפְשְׁטוּ֙ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה מִשֹּׁמְר֖וֹן וְעַד ־בֵּ֣ית חוֹר֑וֹן וַיַּכּ֤וּ מֵהֶם֙ שְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִ֔ים וַיָּבֹ֖זּוּ בִּזָּ֥ה רַבָּֽה ׃ {פ}
καὶ οἱ υἱοὶ τῆς δυνάμεως οὓς ἀπέστρεψεν Αμασιας τοῦ μὴ πορευθῆναι μετ’ αὐτοῦ εἰς πόλεμον καὶ ἐπέθεντο ἐπὶ τὰς πόλεις Ιουδα ἀπὸ Σαμαρείας ἕως Βαιθωρων καὶ ἐπάταξαν ἐν αὐτοῖς τρεῖς χιλιάδας καὶ ἐσκύλευσαν σκῦλα πολλά
At ille exercitus quem remiserat Amasias ne secum iret ad praelium , diffusus est in civitatibus Juda , a Samaria usque ad Bethoron , et interfectis tribus millibus , diripuit praedam magnam .
ወእደው ፡ ጸናዕት ፡ እለ ፡ አግብአ ፡ አሜስያስ ፡ ከመ ፡ ኢይሑሩ ፡ ምስሌሁ ፡ ለፀብዕ ፡ ሮዱ ፡ ኵሎ ፡ አህጉረ ፡ ይሁዳ ፡ እምብሔረ ፡ ሰማርያ ፡ እስከ ፡ ቤቴሮን ፡ ወቀተሎ ፡ እምኔሆሙ ፡ ሠላሣ ፡ ምእተ ፡ ወማህረኩ ፡ ምህርካ ፡ ዓቢየ ።
But the men of the army whom Amaziah sent back, that they should not go with him to battle, fell on the cities of Judah from Samaria even to Beth Horon, and struck of them three thousand, and took much plunder.
25:14 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י אַחֲרֵ֨י ב֤וֹא אֲמַצְיָ֙הוּ֙ מֵהַכּ֣וֹת אֶת ־אֲדוֹמִ֔ים וַיָּבֵ֗א אֶת ־אֱלֹהֵי֙ בְּנֵ֣י שֵׂעִ֔יר וַיַּעֲמִידֵ֥ם ל֖וֹ לֵאלֹהִ֑ים וְלִפְנֵיהֶ֥ם יִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה וְלָהֶ֥ם יְקַטֵּֽר ׃
καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ ἐλθεῖν Αμασιαν πατάξαντα τὴν Ιδουμαίαν καὶ ἤνεγκεν πρὸς αὐτοὺς τοὺς θεοὺς υἱῶν Σηιρ καὶ ἔστησεν αὐτοὺς ἑαυτῷ εἰς θεοὺς καὶ ἐναντίον αὐτῶν προσεκύνει καὶ αὐτοῖς αὐτὸς ἔθυεν
Amasias vero post caedem Idumaeorum , et allatos deos filiorum Seir , statuit illos in deos sibi , et adorabat eos , et illis adolebat incensum .
ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ መጽአ ፡ አሜስያስ ፡ ቀቲሎ ፡ ብሔረ ፡ ኤዶምያስ ፡ ወአምጽአ ፡ ምስሌሁ ፡ አማልክተ ፡ ደቂቀ ፡ ሰዒር ፡ ወአቀሞሙ ፡ ሎቱ ፡ ለአማልክት ፡ ወአንፃረ ፡ ዚአሆሙ ፡ ሎሙ ፡ ይስግድ ፡ ወውእቱሰ ፡ በርእሱ ፡ ይሠውዕ ፡ ሎሙ ።
Now after Amaziah had come from the slaughter of the Edomites, he brought the gods of the children of Seir, and set them up to be his gods, and bowed down himself before them and burned incense to them.
25:15 ⧉ ⤴︎ וַיִּֽחַר ־אַ֥ף יְהֹוָ֖ה בַּאֲמַצְיָ֑הוּ וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ נָבִ֔יא וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ לָ֤מָּה דָרַ֙שְׁתָּ֙ אֶת ־אֱלֹהֵ֣י הָעָ֔ם אֲשֶׁ֛ר לֹא ־הִצִּ֥ילוּ אֶת ־עַמָּ֖ם מִיָּדֶֽךָ ׃
καὶ ἐγένετο ὀργὴ κυρίου ἐπὶ Αμασιαν καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ προφήτας καὶ εἶπαν αὐτῷ τί ἐζήτησας τοὺς θεοὺς τοῦ λαοῦ οἳ οὐκ ἐξείλαντο τὸν λαὸν αὐτῶν ἐκ χειρός σου
Quam ob rem iratus Dominus contra Amasiam misit ad illum prophetam , qui diceret ei : Cur adorasti deos qui non liberaverunt populum suum de manu tua ?
ወኮነ ፡ መቅሠፍተ ፡ እግዚአብሔር ፡ አሜስያስ ፡ ንጉሥ ፡ ወፈነወ ፡ ሎቱ ፡ ነቢየ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ለምንት ፡ ኀሥሥከ ፡ አማላክተ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ኢይባልሑ ፡ ሕዝበ ፡ ዚአሆሙ ፡ እምእዴከ ።
Therefore Yahweh’s anger burned against Amaziah, and he sent to him a prophet who said to him, “Why have you sought after the gods of the people, which have not delivered their own people out of your hand?”
25:16 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֣י ׀ בְּדַבְּר֣וֹ אֵלָ֗יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַלְיוֹעֵ֤ץ לַמֶּ֙לֶךְ֙ נְתַנּ֔וּךָ חֲדַל ־לְךָ֖ לָ֣מָּה יַכּ֑וּךָ וַיֶּחְדַּ֣ל הַנָּבִ֗יא וַיֹּ֙אמֶר֙ יָדַ֗עְתִּי כִּֽי ־יָעַ֤ץ אֱלֹהִים֙ לְהַשְׁחִיתֶ֔ךָ כִּֽי ־עָשִׂ֣יתָ זֹּ֔את וְלֹ֥א שָׁמַ֖עְתָּ לַעֲצָתִֽי ׃ {פ}
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ μὴ σύμβουλον τοῦ βασιλέως δέδωκά σε πρόσεχε μὴ μαστιγωθῇς καὶ ἐσιώπησεν ὁ προφήτης καὶ εἶπεν ὅτι γινώσκω ὅτι ἐβούλετο ἐπὶ σοὶ τοῦ καταφθεῖραί σε ὅτι ἐποίησας τοῦτο καὶ οὐκ ἐπήκουσας τῆς συμβουλίας μου
Cumque haec ille loqueretur , respondit ei : Num consiliarius regis es ? quiesce , ne interficiam te . Discedensque propheta : Scio , inquit , quod cogitaverit Deus occidere te quia fecisti hoc malum , et insuper non acquievisti consilio meo .
ወኮነ ፡ እንዘ ፡ ይትናገሮ ፡ ዘንተ ፡ ወይቤሎ ፡ አሜስያስ ፡ ዘአኮ ፡ ሤምኩከ ፡ መምክርየ ፡ ተዓቀብ ፡ ከመ ፡ ኢትትመንደብ ፡ ወአርመመ ፡ ነቢይ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ አአምር ፡ ከመ ፡ መከረ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌከ ፡ ከመ ፡ ይሥሩከ ፡ እስመ ፡ ገበርከ ፡ ዘንተ ፡ ወኢሰማዕከ ፡ ምክረ ፡ ዚአየ ።
As he talked with him, the king said to him, “Have we made you one of the king’s counselors? Stop! Why should you be struck down?” Then the prophet stopped, and said, “I know that God has determined to destroy you, because you have done this and have not listened to my counsel.”
25:17 ⧉ ⤴︎ וַיִּוָּעַ֗ץ אֲמַצְיָ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה וַ֠יִּשְׁלַ֠ח אֶל ־יוֹאָ֨שׁ בֶּן ־יְהוֹאָחָ֧ז בֶּן ־יֵה֛וּא מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר (לך ) [לְכָ֖ה ] נִתְרָאֶ֥ה פָנִֽים ׃
καὶ ἐβουλεύσατο Αμασιας καὶ ἀπέστειλεν πρὸς Ιωας υἱὸν Ιωαχαζ υἱοῦ Ιου βασιλέα Ισραηλ λέγων δεῦρο ὀφθῶμεν προσώποις
Igitur Amasias rex Juda inito pessimo consilio , misit ad Joas filium Joachaz filii Jehu regem Israël , dicens : Veni , videamus nos mutuo .
ወተማከረ ፡ አሜስያስ ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፡ ወለአከ ፡ ኀበ ፡ ኢዮአስ ፡ ወልደ ፡ አካዝ ፡ ወልደ ፡ ኢዩ ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ነዓ ፡ ንትረአይ ፡ ገጸ ፡ በገጽ ።
Then Amaziah king of Judah consulted his advisers, and sent to Joash, the son of Jehoahaz, the son of Jehu, king of Israel, saying, “Come! Let’s look one another in the face.”
25:18 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁלַ֞ח יוֹאָ֣שׁ מֶֽלֶךְ ־יִשְׂרָאֵ֗ל אֶל ־אֲמַצְיָ֣הוּ מֶלֶךְ ־יְהוּדָה֮ לֵאמֹר֒ הַח֜וֹחַ אֲשֶׁ֣ר בַּלְּבָנ֗וֹן שָׁ֠לַ֠ח אֶל ־הָאֶ֜רֶז אֲשֶׁ֤ר בַּלְּבָנוֹן֙ לֵאמֹ֔ר תְּנָֽה ־אֶת ־בִּתְּךָ֥ לִבְנִ֖י לְאִשָּׁ֑ה וַֽתַּעֲבֹ֞ר חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ אֲשֶׁ֣ר בַּלְּבָנ֔וֹן וַתִּרְמֹ֖ס אֶת ־הַחֽוֹחַ ׃
καὶ ἀπέστειλεν Ιωας βασιλεὺς Ισραηλ πρὸς Αμασιαν βασιλέα Ιουδα λέγων ὁ αχουχ ὁ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλεν πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ λέγων δὸς τὴν θυγατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα καὶ ἰδοὺ ἐλεύσεται τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ τὰ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἦλθαν τὰ θηρία καὶ κατεπάτησαν τὸν αχουχ
At ille remisit nuntios , dicens : Carduus qui est in Libano misit ad cedrum Libani , dicens : Da filiam tuam filio meo uxorem : et ecce bestiae quae erant in silva Libani , transierunt , et conculcaverunt carduum .
ወለአከ ፡ ኢዮአስ ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ ኀበ ፡ አሜስያስ ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ አቃኒ ፡ ዘውስተ ፡ ሊባኖስ ፡ ለአከ ፡ ኀበ ፡ ዘግባ ፡ ዘሊባኖስ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ሀበኒ ፡ ወለተከ ፡ ለወልድየ ፡ ከመ ፡ ትኩኖ ፡ ብእሲተ ፡ ወነዮሙ ፡ በጽሑ ፡ አራዊተ ፡ ገዳም ፡ ዘውስተ ፡ ሊባኖስ ፡ ወኬድዎ ፡ ለአቃኒ ።
Joash king of Israel sent to Amaziah king of Judah, saying, “The thistle that was in Lebanon sent to the cedar that was in Lebanon, saying, ‘Give your daughter to my son as his wife. Then a wild animal that was in Lebanon passed by and trampled down the thistle.
25:19 ⧉ ⤴︎ אָמַ֗רְתָּ הִנֵּ֤ה הִכִּ֙יתָ֙ אֶת ־אֱד֔וֹם וּנְשָׂאֲךָ֥ לִבְּךָ֖ לְהַכְבִּ֑יד עַתָּה֙ שְׁבָ֣ה בְּבֵיתֶ֔ךָ לָ֤מָּה תִתְגָּרֶה֙ בְּרָעָ֔ה וְנָ֣פַלְתָּ֔ אַתָּ֖ה וִיהוּדָ֥ה עִמָּֽךְ ׃
εἶπας ἰδοὺ ἐπάταξας τὴν Ιδουμαίαν καὶ ἐπαίρει σε ἡ καρδία ἡ βαρεῖα νῦν κάθησο ἐν οἴκῳ σου καὶ ἵνα τί συμβάλλεις ἐν κακίᾳ καὶ πεσῇ σὺ καὶ Ιουδας μετὰ σοῦ
Dixisti : Percussi Edom , et idcirco erigitur cor tuum in superbiam : sede in domo tua : cur malum adversum te provocas , ut cadas et tu , et Juda tecum ?
አንተ ፡ ትቤ ፡ ናሁ ፡ ቀተልኩ ፡ በሐውርተ ፡ ኤዶምያስ ፡ ወይትዔበየከ ፡ ልብከ ፡ ፈድፋደ ፡ ወይእዜኒ ፡ ንበር ፡ ውስተ ፡ ቤትከ ፡ ወለምንት ፡ ትትዔበይ ፡ በእኪት ፡ ወትወድቅ ፡ አንተ ፡ ወኵሉ ፡ ይሁዳ ፡ ምስሌከ ።
You say to yourself that you have struck Edom; and your heart lifts you up to boast. Now stay at home. Why should you meddle with trouble, that you should fall, even you and Judah with you?’”
25:20 ⧉ ⤴︎ וְלֹא ־שָׁמַ֣ע אֲמַצְיָ֔הוּ כִּ֤י מֵהָֽאֱלֹהִים֙ הִ֔יא לְמַ֖עַן תִּתָּ֣ם בְּיָ֑ד כִּ֣י דָֽרְשׁ֔וּ אֵ֖ת אֱלֹהֵ֥י אֱדֽוֹם ׃
καὶ οὐκ ἤκουσεν Αμασιας ὅτι παρὰ κυρίου ἐγένετο τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν εἰς χεῖρας ὅτι ἐξεζήτησεν τοὺς θεοὺς τῶν Ιδουμαίων
Noluit audire Amasias , eo quod Domini esset voluntas ut traderetur in manus hostium propter deos Edom .
ወኢሰምዐ ፡ አሜስያስ ፡ ንጉሥ ፡ እስመ ፡ እምኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኮነት ፡ ዛቲ ፡ ከመ ፡ ያግብኦ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ጸላእቱ ፡ እስመ ፡ ኃሠሠ ፡ አማልክተ ፡ ኤዶማውያን ።
But Amaziah would not listen; for it was of God, that he might deliver them into the hand of their enemies, because they had sought after the gods of Edom.
25:21 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֨עַל יוֹאָ֤שׁ מֶֽלֶךְ ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיִּתְרָא֣וּ פָנִ֔ים ה֖וּא וַאֲמַצְיָ֣הוּ מֶלֶךְ ־יְהוּדָ֑ה בְּבֵ֥ית שֶׁ֖מֶשׁ אֲשֶׁ֥ר לִיהוּדָֽה ׃
καὶ ἀνέβη Ιωας βασιλεὺς Ισραηλ καὶ ὤφθησαν ἀλλήλοις αὐτὸς καὶ Αμασιας βασιλεὺς Ιουδα ἐν Βαιθσαμυς ἥ ἐστιν τοῦ Ιουδα
Ascendit igitur Joas rex Israël , et mutuos sibi praebuere conspectus : Amasias autem rex Juda erat in Bethsames Juda :
ወዓርገ ፡ ኢዮአስ ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ ወተራአዩ ፡ በበይናቲሆሙ ፡ ውእቱኒ ፡ ወአሜስያስ ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፡ በቤተ ፡ ሳሚስ ፡ እንተ ፡ ደወለ ፡ ይሁዳ ።
So Joash king of Israel went up, and he and Amaziah king of Judah looked one another in the face at Beth Shemesh, which belongs to Judah.
25:22 ⧉ ⤴︎ וַיִּנָּ֥גֶף יְהוּדָ֖ה לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּנֻ֖סוּ אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו ׃
καὶ ἐτροπώθη Ιουδας κατὰ πρόσωπον Ισραηλ καὶ ἔφυγεν ἕκαστος εἰς τὸ σκήνωμα
corruitque Juda coram Israël , et fugit in tabernacula sua .
ወወድቁ ፡ ይሁዳ ፡ አንፃረ ፡ እስራኤል ፡ ወጐዬ ፡ በበይናቲሆሙ ፡ ወገብኡ ፡ በበማኅደሪሆሙ ።
Judah was defeated by Israel; so every man fled to his tent.
25:23 ⧉ ⤴︎ וְאֵת֩ אֲמַצְיָ֨הוּ מֶלֶךְ ־יְהוּדָ֜ה בֶּן ־יוֹאָ֣שׁ בֶּן ־יְהוֹאָחָ֗ז תָּפַ֛שׂ יוֹאָ֥שׁ מֶלֶךְ ־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּבֵ֣ית שָׁ֑מֶשׁ וַיְבִיאֵ֙הוּ֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וַיִּפְרֹ֞ץ בְּחוֹמַ֣ת יְרוּשָׁלַ֗͏ִם מִשַּׁ֤עַר אֶפְרַ֙יִם֙ עַד ־שַׁ֣עַר הַפּוֹנֶ֔ה אַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אַמָּֽה ׃
καὶ τὸν Αμασιαν βασιλέα Ιουδα τὸν τοῦ Ιωας κατέλαβεν Ιωας βασιλεὺς Ισραηλ ἐν Βαιθσαμυς καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς Ιερουσαλημ καὶ κατέσπασεν ἀπὸ τοῦ τείχους Ιερουσαλημ ἀπὸ πύλης Εφραιμ ἕως πύλης γωνίας τετρακοσίους πήχεις
Porro Amasiam regem Juda , filium Joas filii Joachaz , cepit Joas rex Israël in Bethsames , et adduxit in Jerusalem : destruxitque murum ejus a porta Ephraim usque ad portam anguli quadringentis cubitis .
ወለአሜስያስ ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፡ ወልደ ፡ ዮአስ ፡ ዴገኖ ፡ ኢዮአስ ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ በቤተ ፡ ሳሚስ ፡ ወአኀዞ ፡ ወአብኦ ፡ ምስሌሁ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ወአስሐቦ ፡ ላዕለ ፡ አረፍተ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ እም ፡ አንቀጸ ፡ ኤፍሬም ፡ እስከ ፡ አንቀጸ ፡ ማዕዘንት ፡ አርባዕቱ ፡ ምእት ፡ በእመት ።
Joash king of Israel took Amaziah king of Judah, the son of Joash the son of Jehoahaz, at Beth Shemesh and brought him to Jerusalem, and broke down the wall of Jerusalem from the gate of Ephraim to the corner gate, four hundred cubits.
25:24 ⧉ ⤴︎ וְכׇֽל ־הַזָּהָ֣ב וְהַכֶּ֡סֶף וְאֵ֣ת כׇּל ־הַ֠כֵּלִ֠ים הַנִּמְצְאִ֨ים בְּבֵית ־הָאֱלֹהִ֜ים עִם ־עֹבֵ֣ד אֱד֗וֹם וְאֶת ־אֽוֹצְרוֹת֙ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְאֵ֖ת בְּנֵ֣י הַתַּעֲרֻב֑וֹת וַיָּ֖שׇׁב שֹׁמְרֽוֹן ׃ {פ}
καὶ πᾶν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ εὑρεθέντα ἐν οἴκῳ κυρίου καὶ παρὰ τῷ Αβδεδομ καὶ τοὺς θησαυροὺς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν συμμίξεων καὶ ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν
Omne quoque aurum et argentum , et universa vasa quae repererat in domo Dei , et apud Obededom in thesauris etiam domus regiae , necnon et filios obsidum , reduxit in Samariam .
ወኵሎ ፡ ወርቀ ፡ ወብሩረ ፡ ወኵሎ ፡ ንዋየ ፡ ዘተረክበ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእዴሁ ፡ ለአብዲዶም ፡ ወመዛግብተ ፡ ቤተ ፡ ንጉሥ ፡ ወለደቂቀ ፡ ፈላስያን ፡ ሜጦሙ ፡ ወአግብኦሙ ፡ ምስሌሁ ፡ ብሔረ ፡ ሰማርያ ።
He took all the gold and silver, and all the vessels that were found in God’s house with Obed-Edom, and the treasures of the king’s house, and the hostages, and returned to Samaria.
25:25 ⧉ ⤴︎ וַיְחִ֨י אֲמַצְיָ֤הוּ בֶן ־יוֹאָשׁ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה אַחֲרֵ֣י מ֔וֹת יוֹאָ֥שׁ בֶּן ־יְהוֹאָחָ֖ז מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל חֲמֵ֥שׁ עֶשְׂרֵ֖ה שָׁנָֽה ׃
καὶ ἔζησεν Αμασιας ὁ τοῦ Ιωας βασιλεὺς Ιουδα μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Ιωας τὸν τοῦ Ιωαχαζ βασιλέα Ισραηλ ἔτη δέκα πέντε
Vixit autem Amasias filius Joas rex Juda , postquam mortuus est Joas filius Joachaz rex Israël , quindecim annis .
ወሐይወ ፡ አሜስያስ ፡ ወልደ ፡ ዮአስ ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፡ እምድኅረ ፡ ሞቱ ፡ ለኢዮአስ ፡ ወልደ ፡ አካዝ ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ ዓሠርተ ፡ ወኃምስተ ፡ ዓመተ ።
Amaziah the son of Joash, king of Judah, lived for fifteen years after the death of Joash, son of Jehoahaz, king of Israel.
25:26 ⧉ ⤴︎ וְיֶ֙תֶר֙ דִּבְרֵ֣י אֲמַצְיָ֔הוּ הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאַחֲרוֹנִ֑ים הֲלֹא֙ הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֔ים עַל ־סֵ֥פֶר מַלְכֵֽי ־יְהוּדָ֖ה וְיִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι Αμασιου οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι οὐκ ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐπὶ βιβλίου βασιλέων Ιουδα καὶ Ισραηλ
Reliqua autem sermonum Amasiae priorum et novissimorum scripta sunt in libro regum Juda et Israël .
ወእለ ፡ ተርፉ ፡ ቃላተ ፡ አሜስያስ ፡ ቀደምት ፡ ወደኃርት ፡ አኮኑ ፡ ጽሑፋት ፡ ውስተ ፡ መጽሐፈ ፡ ነገሥተ ፡ እስራኤል ፡ ወይሁዳ ።
Now the rest of the acts of Amaziah, first and last, behold, aren’t they written in the book of the kings of Judah and Israel?
25:27 ⧉ ⤴︎ וּמֵעֵ֗ת אֲשֶׁר ־סָ֤ר אֲמַצְיָ֙הוּ֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהֹוָ֔ה וַיִּקְשְׁר֨וּ עָלָ֥יו קֶ֛שֶׁר בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם וַיָּ֣נׇס לָכִ֑ישָׁה וַיִּשְׁלְח֤וּ אַחֲרָיו֙ לָכִ֔ישָׁה וַיְמִיתֻ֖הוּ שָֽׁם ׃
καὶ ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἀπέστη Αμασιας ἀπὸ κυρίου καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ ἐπίθεσιν καὶ ἔφυγεν ἀπὸ Ιερουσαλημ εἰς Λαχις καὶ ἀπέστειλαν κατόπισθεν αὐτοῦ εἰς Λαχις καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ
Qui postquam recessit a Domino , tetenderunt ei insidias in Jerusalem . Cumque fugisset in Lachis , miserunt , et interfecerunt eum ibi .
ወበውእቱ ፡ መዋዕል ፡ አመ ፡ ርኅቀ ፡ አሜስያስ ፡ እምፍኖተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ገብሩ ፡ ላዕሌሁ ፡ ማዕሌተ ፡ ወጐየ ፡ እምብሔረ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ለብሔረ ፡ ለኪስ ፡ ወለአኩ ፡ ድኅሬሁ ፡ ወዴገንዎ ፡ ብሔረ ፡ ለኪስ ፡ ወቀተልዎ ፡ በህየ ።
Now from the time that Amaziah turned away from following Yahweh, they made a conspiracy against him in Jerusalem. He fled to Lachish, but they sent after him to Lachish and killed him there.
25:28 ⧉ ⤴︎ וַיִּשָּׂאֻ֖הוּ עַל ־הַסּוּסִ֑ים וַֽיִּקְבְּר֥וּ אֹת֛וֹ עִם ־אֲבֹתָ֖יו בְּעִ֥יר יְהוּדָֽה ׃
καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἵππων καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυιδ
Reportantesque super equos , sepelierunt eum cum patribus suis in civitate David .
ወአፆርዎ ፡ መልዕልተ ፡ አፍራስ ፡ ወአብጽሕዎ ፡ ወቀበርዎ ፡ ምስለ ፡ አበዊሁ ፡ ውስተ ፡ ሀገረ ፡ ዳዊት ።
They brought him on horses and buried him with his fathers in the City of Judah.