1:1 ⧉ ⤴︎ וַיִּפְשַׁ֤ע מוֹאָב֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אַחֲרֵ֖י מ֥וֹת אַחְאָֽב ׃
καὶ ἠθέτησεν Μωαβ ἐν Ισραηλ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Αχααβ
Praevaricatus est autem Moab in Israël , postquam mortuus est Achab .
ወእምድኅረ ፡ ሞተ ፡ አካአብ ፡ አፅረሩ ፡ ሞአብ ።
Moab rebelled against Israel after the death of Ahab.
1:2 ⧉ ⤴︎ וַיִּפֹּ֨ל אֲחַזְיָ֜ה בְּעַ֣ד הַשְּׂבָכָ֗ה בַּעֲלִיָּת֛וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּשֹׁמְר֖וֹן וַיָּ֑חַל וַיִּשְׁלַ֣ח מַלְאָכִ֗ים וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ לְכ֣וּ דִרְשׁ֗וּ בְּבַ֤עַל זְבוּב֙ אֱלֹהֵ֣י עֶקְר֔וֹן אִם ־אֶחְיֶ֖ה מֵחֳלִ֥י זֶֽה ׃ {ס}
καὶ ἔπεσεν Οχοζιας διὰ τοῦ δικτυωτοῦ τοῦ ἐν τῷ ὑπερῴῳ αὐτοῦ τῷ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἠρρώστησεν καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς δεῦτε καὶ ἐπιζητήσατε ἐν τῇ Βααλ μυῖαν θεὸν Ακκαρων εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης καὶ ἐπορεύθησαν ἐπερωτῆσαι δῑ αὐτοῦ
Ceciditque Ochozias per cancellos coenaculi sui , quod habebat in Samaria , et aegrotavit : misitque nuntios , dicens ad eos : Ite , consulite Beelzebub deum Accaron , utrum vivere queam de infirmitate mea hac .
ወደወየ ፡ አካዝያስ ፡ ወሰከበ ፡ ውስተ ፡ ጽርሑ ፡ በሰማርያ ፡ ወለአከ ፡ ሐዋርያተ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ሑሩ ፡ ተሰአሉ ፡ ሊተ ፡ ኀበ ፡ በዓለ ፡ ጽንጽንያ ፡ አምላከ ፡ አቃሮን ፡ ለእመ ፡ አሐዩ ፡ እምዛቲ ፡ ደዌ ፡ ወሖሩ ፡ ይስአሉ ፡ ሎቱ ።
Ahaziah fell down through the lattice in his upper room that was in Samaria, and was sick. So he sent messengers, and said to them, “Go, inquire of Baal Zebub, the god of Ekron, whether I will recover from this sickness.”
1:3 ⧉ ⤴︎ וּמַלְאַ֣ךְ יְהֹוָ֗ה דִּבֶּר֙ אֶל ־אֵלִיָּ֣ה הַתִּשְׁבִּ֔י ק֣וּם עֲלֵ֔ה לִקְרַ֖את מַלְאֲכֵ֣י מֶֽלֶךְ ־שֹׁמְר֑וֹן וְדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם הֲֽמִבְּלִ֤י אֵין ־אֱלֹהִים֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אַתֶּם֙ הֹֽלְכִ֔ים לִדְרֹ֕שׁ בְּבַ֥עַל זְב֖וּב אֱלֹהֵ֥י עֶקְרֽוֹן ׃
καὶ ἄγγελος κυρίου ἐλάλησεν πρὸς Ηλιου τὸν Θεσβίτην λέγων ἀναστὰς δεῦρο εἰς συνάντησιν τῶν ἀγγέλων Οχοζιου βασιλέως Σαμαρείας καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτούς εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι θεὸν ἐν Ισραηλ ὑμεῖς πορεύεσθε ἐπιζητῆσαι ἐν τῇ Βααλ μυῖαν θεὸν Ακκαρων
Angelus autem Domini locutus est ad Eliam Thesbiten , dicens : Surge , et ascende in occursum nuntiorum regis Samariae , et dices ad eos : Numquid non est Deus in Israël , ut eatis ad consulendum Beelzebub deum Accaron ?
ወጸውዖ ፡ መልአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኤልያስ ፡ ትስብያዊ ፡ ወይቤሎ ፡ ተንሥእ ፡ ሖር ፡ ተቀበሎሙ ፡ ለሐዋርያቲሁ ፡ ለንጉሠ ፡ ሰማርያ ፡ ወበሎሙ ፡ ኢሀሎኑአ ፡ አምላከ ፡ እስራኤልአ ፡ ከመአ ፡ ትሖሩአ ፡ አንትሙ ፡ ትስአሉ ፡ ኀበ ፡ በዓለ ፡ ጽንጽንያ ፡ አምላከ ፡ አቃሮን ፤ አኮኬ ፡ ከማሁ ።
But Yahweh’s angel said to Elijah the Tishbite, “Arise, go up to meet the messengers of the king of Samaria, and tell them, ‘Is it because there is no God in Israel that you go to inquire of Baal Zebub, the god of Ekron?
1:4 ⧉ ⤴︎ וְלָכֵן֙ כֹּה ־אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה הַמִּטָּ֞ה אֲשֶׁר ־עָלִ֥יתָ שָּׁ֛ם לֹא ־תֵרֵ֥ד מִמֶּ֖נָּה כִּ֣י מ֣וֹת תָּמ֑וּת וַיֵּ֖לֶךְ אֵלִיָּֽה ׃
καὶ οὐχ οὕτως ὅτι τάδε λέγει κύριος ἡ κλίνη ἐφ’ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ οὐ καταβήσῃ ἀπ’ αὐτῆς ὅτι ἐκεῖ θανάτῳ ἀποθανῇ καὶ ἐπορεύθη Ηλιου καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς
Quam ob rem haec dicit Dominus : De lectulo , super quem ascendisti , non descendes , sed morte morieris . Et abiit Elias .
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምስካብከ ፡ ዘውስቴቱ ፡ ሰከብከ ፡ ወኢትትነሣእ ፡ እምውስቴቱ ፡ በህየአ ፡ ሞተአ ፡ ትመውትአ ፡ ወሖረ ፡ ኤልያስ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ከማሁ ።
Now therefore Yahweh says, “You will not come down from the bed where you have gone up, but you will surely die.”’” Then Elijah departed.
1:5 ⧉ ⤴︎ וַיָּשׁ֥וּבוּ הַמַּלְאָכִ֖ים אֵלָ֑יו וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵיהֶ֖ם מַה ־זֶּ֥ה שַׁבְתֶּֽם ׃
καὶ ἐπεστράφησαν οἱ ἄγγελοι πρὸς αὐτόν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς τί ὅτι ἐπεστρέψατε
Reversique sunt nuntii ad Ochoziam . Qui dixit eis : Quare reversi estis ?
ወተመይጡ ፡ እሙንቱ ፡ ሐዋርያቲሁ ፡ ኀቤሁ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ምንተ ፡ አግብአክሙ ።
The messengers returned to him, and he said to them, “Why is it that you have returned?”
1:6 ⧉ ⤴︎ וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו אִ֣ישׁ ׀ עָלָ֣ה לִקְרָאתֵ֗נוּ וַיֹּ֣אמֶר אֵלֵ֘ינוּ֮ לְכ֣וּ שׁ֘וּבוּ֮ אֶל ־הַמֶּ֣לֶךְ אֲשֶׁר ־שָׁלַ֣ח אֶתְכֶם֒ וְדִבַּרְתֶּ֣ם אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה הֲֽמִבְּלִ֤י אֵין ־אֱלֹהִים֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אַתָּ֣ה שֹׁלֵ֔חַ לִדְרֹ֕שׁ בְּבַ֥עַל זְב֖וּב אֱלֹהֵ֣י עֶקְר֑וֹן לָ֠כֵ֠ן הַמִּטָּ֞ה אֲשֶׁר ־עָלִ֥יתָ שָּׁ֛ם לֹא ־תֵרֵ֥ד מִמֶּ֖נָּה כִּי ־מ֥וֹת תָּמֽוּת ׃
καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν ἀνὴρ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμῶν καὶ εἶπεν πρὸς ἡμᾶς δεῦτε ἐπιστράφητε πρὸς τὸν βασιλέα τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς καὶ λαλήσατε πρὸς αὐτόν τάδε λέγει κύριος εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι θεὸν ἐν Ισραηλ σὺ πορεύῃ ζητῆσαι ἐν τῇ Βααλ μυῖαν θεὸν Ακκαρων οὐχ οὕτως ἡ κλίνη ἐφ’ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ οὐ καταβήσῃ ἀπ’ αὐτῆς ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ
At illi responderunt ei : Vir occurrit nobis , et dixit ad nos : Ite , et revertimini ad regem qui misit vos , et dicetis ei : Haec dicit Dominus : Numquid quia non erat Deus in Israël , mittis ut consulatur Beelzebub deus Accaron ? idcirco de lectulo , super quem ascendisti , non descendes , sed morte morieris .
ወይቤልዎ ፡ ተቅበለነ ፡ ፩በእሲ ፡ ወይቤለነ ፡ ሖሩ ፡ ግብኡ ፡ ኀበ ፡ ንጉሥ ፡ ዘፈነወክሙ ፡ ወበልዎ ፡ ከመዝአ ፡ ይቤአ ፡ እግዚአብሔርአ ፡ ኢሀሎኑአ ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ትሖር ፡ ኀበ ፡ በዓለ ፡ ጽንጽንያ ፡ አምላከ ፡ አቃሮን ፡ ትስአል ፡ አኮኬ ፡ ከማሁ ፤ ምስካብከ ፡ ዘውስቴቱ ፡ ሰከብከ ፡ ኢትትነሣአ ፡ እምኔሁአ ፤ ሞተአ ፡ ትመውትአ ።
They said to him, “A man came up to meet us, and said to us, ‘Go, return to the king who sent you, and tell him, “Yahweh says, ‘Is it because there is no God in Israel that you send to inquire of Baal Zebub, the god of Ekron? Therefore you will not come down from the bed where you have gone up, but you will surely die.’”’”
1:7 ⧉ ⤴︎ וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם מֶ֚ה מִשְׁפַּ֣ט הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר עָלָ֖ה לִקְרַאתְכֶ֑ם וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵיכֶ֔ם אֶת ־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה ׃
καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτοὺς λέγων τίς ἡ κρίσις τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἀναβάντος εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ λαλήσαντος πρὸς ὑμᾶς τοὺς λόγους τούτους
Qui dixit eis : Cujus figurae et habitus est vir ille , qui occurrit vobis , et locutus est verba haec ?
ወይቤሎሙ ፡ ምንተ ፡ ይመስል ፡ ብእሲሁ ፡ ዘተቀበለክሙ ፡ ወዘንተ ፡ ነገረ ፡ ዘነገረክሙ ።
He said to them, “What kind of man was he who came up to meet you and told you these words?”
1:8 ⧉ ⤴︎ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו אִ֚ישׁ בַּ֣עַל שֵׂעָ֔ר וְאֵז֥וֹר ע֖וֹר אָז֣וּר בְּמׇתְנָ֑יו וַיֹּאמַ֕ר אֵלִיָּ֥ה הַתִּשְׁבִּ֖י הֽוּא ׃
καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν ἀνὴρ δασὺς καὶ ζώνην δερματίνην περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ εἶπεν Ηλιου ὁ Θεσβίτης οὗτός ἐστιν
At illi dixerunt : Vir pilosus , et zona pellicea accinctus renibus . Qui ait : Elias Thesbites est .
ወይቤልዎ ፡ ጸጓር ፡ ብእሲሁ ፡ ወቅናት ፡ ዘአዲም ፡ ውስተ ፡ ሐቌሁ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ኤልያስ ፡ ትስብያዊ ፡ ውእቱ ።
They answered him, “He was a hairy man, and wearing a leather belt around his waist.” He said, “It’s Elijah the Tishbite.”
1:9 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁלַ֥ח אֵלָ֛יו שַׂר ־חֲמִשִּׁ֖ים וַחֲמִשָּׁ֑יו וַיַּ֣עַל אֵלָ֗יו וְהִנֵּה֙ יֹשֵׁב֙ עַל ־רֹ֣אשׁ הָהָ֔ר וַיְדַבֵּ֣ר אֵלָ֔יו אִ֚ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים הַמֶּ֥לֶךְ דִּבֶּ֖ר רֵֽדָה ׃
καὶ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ἡγούμενον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ καὶ ἀνέβη καὶ ἦλθεν πρὸς αὐτόν καὶ ἰδοὺ Ηλιου ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ἄνθρωπε τοῦ θεοῦ ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσέν σε κατάβηθι
Misitque ad eum quinquagenarium principem , et quinquaginta qui erant sub eo . Qui ascendit ad eum : sedentique in vertice montis , ait : Homo Dei , rex praecepit ut descendas .
ወለአከ ፡ ኀቤሁ ፡ ይጸውዕዎ ፡ ፶ብእሴ ፡ ምስለ ፡ መስፍኖሙ ፡ ወሖሩ ፡ ኀቤሁ ፡ ወረከብዎ ፡ ይነብር ፡ ውስተ ፡ ርእሰ ፡ ደብር ፡ ወይቤሎ ፡ ዝክቱ ፡ መስፍኖሙ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔር ፡ ንጉሥ ፡ ይጺውዐከ ፡ ረድ ።
Then the king sent a captain of fifty with his fifty to him. He went up to him; and behold, he was sitting on the top of the hill. He said to him, “Man of God, the king has said, ‘Come down!’”
1:10 ⧉ ⤴︎ וַיַּעֲנֶ֣ה אֵלִיָּ֗הוּ וַיְדַבֵּר֮ אֶל ־שַׂ֣ר הַחֲמִשִּׁים֒ וְאִם ־אִ֤ישׁ אֱלֹהִים֙ אָ֔נִי תֵּ֤רֶד אֵשׁ֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וְתֹאכַ֥ל אֹתְךָ֖ וְאֶת ־חֲמִשֶּׁ֑יךָ וַתֵּ֤רֶד אֵשׁ֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וַתֹּ֥אכַל אֹת֖וֹ וְאֶת ־חֲמִשָּֽׁיו ׃
καὶ ἀπεκρίθη Ηλιου καὶ εἶπεν πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον καὶ εἰ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἐγώ καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ
Respondensque Elias , dixit quinquagenario : Si homo Dei sum , descendat ignis de caelo , et devoret te , et quinquaginta tuos . Descendit itaque ignis de caelo , et devoravit eum , et quinquaginta qui erant cum eo .
ወአውሥኦ ፡ ኤልያስ ፡ ለውእቱ ፡ መስፍኖሙ ፡ ወይቤሎ ፡ ለእመ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔርኑ ፡ አነ ፡ ለትረድ ፡ እሳት ፡ እምሰማይ ፡ ወትብላዕከ ፡ ለከ ፡ ወለ፶እለ ፡ ምስሌከ ፡ ወወረደት ፡ እሳት ፡ እምሰማይ ፡ ወበልዐቶሙ ፡ ሎቱ ፡ ወለ፶እለ ፡ ምስሌሁ ።
Elijah answered to the captain of fifty, “If I am a man of God, then let fire come down from the sky and consume you and your fifty!” Then fire came down from the sky, and consumed him and his fifty.
1:11 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֜שׇׁב וַיִּשְׁלַ֥ח אֵלָ֛יו שַׂר ־חֲמִשִּׁ֥ים אַחֵ֖ר וַחֲמִשָּׁ֑יו וַיַּ֙עַן֙ וַיְדַבֵּ֣ר אֵלָ֔יו אִ֚ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים כֹּה ־אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ מְהֵרָ֥ה רֵֽדָה ׃
καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ἄλλον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ καὶ ἀνέβη καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ἄνθρωπε τοῦ θεοῦ τάδε λέγει ὁ βασιλεύς ταχέως κατάβηθι
Rursumque misit ad eum principem quinquagenarium alterum , et quinquaginta cum eo . Qui locutus est illi : Homo Dei , haec dicit rex : Festina , descende .
ወደገመ ፡ ንጉሥ ፡ ፈንዎ ፡ ፶ብእሴ ፡ ምስለ ፡ መስፍኖሙ ፡ ወጸውዖ ፡ መስፍኖሙ ፡ ወይቤሎ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይጼውዐከ ፡ ንጉሥ ፤ ፍጡነ ፡ ረድ ።
Again he sent to him another captain of fifty with his fifty. He answered him, “Man of God, the king has said, ‘Come down quickly!’”
1:12 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֣עַן אֵלִיָּה֮ וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶם֒ אִם ־אִ֤ישׁ הָאֱלֹהִים֙ אָ֔נִי תֵּ֤רֶד אֵשׁ֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וְתֹאכַ֥ל אֹתְךָ֖ וְאֶת ־חֲמִשֶּׁ֑יךָ וַתֵּ֤רֶד אֵשׁ ־אֱלֹהִים֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וַתֹּ֥אכַל אֹת֖וֹ וְאֶת ־חֲמִשָּֽׁיו ׃
καὶ ἀπεκρίθη Ηλιου καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν εἰ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἐγώ εἰμι καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ
Respondens Elias , ait : Si homo Dei ego sum , descendat ignis de caelo , et devoret te , et quinquaginta tuos . Descendit ergo ignis de caelo , et devoravit illum , et quinquaginta ejus .
ወአውሥአ ፡ ኤልያስ ፡ ወይቤሎ ፡ እመሰ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔር ፡ አነ ፡ ትረድ ፡ እሳት ፡ እምሰማይ ፡ ወትብላዕክሙ ፡ ለከ ፡ ወለ፶እለ ፡ ምስሌከ ፡ ወወረደት ፡ እሳት ፡ እምሰማይ ፡ ወበልዐቶ ፡ ሎቱ ፡ ወለ፶ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ።
Elijah answered them, “If I am a man of God, then let fire come down from the sky and consume you and your fifty!” Then God’s fire came down from the sky, and consumed him and his fifty.
1:13 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֗שׇׁב וַיִּשְׁלַ֛ח שַׂר ־חֲמִשִּׁ֥ים שְׁלִשִׁ֖ים וַחֲמִשָּׁ֑יו וַיַּ֡עַל וַיָּבֹא֩ שַׂר ־הַחֲמִשִּׁ֨ים הַשְּׁלִישִׁ֜י וַיִּכְרַ֥ע עַל ־בִּרְכָּ֣יו ׀ לְנֶ֣גֶד אֵלִיָּ֗הוּ וַיִּתְחַנֵּ֤ן אֵלָיו֙ וַיְדַבֵּ֣ר אֵלָ֔יו אִ֚ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים תִּיקַר ־נָ֣א נַפְשִׁ֗י וְנֶ֨פֶשׁ עֲבָדֶ֥יךָֽ אֵ֛לֶּה חֲמִשִּׁ֖ים בְּעֵינֶֽיךָ ׃
καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς ἔτι ἀποστεῖλαι ἡγούμενον πεντηκόνταρχον τρίτον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν πρὸς αὐτὸν ὁ πεντηκόνταρχος ὁ τρίτος καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ κατέναντι Ηλιου καὶ ἐδεήθη αὐτοῦ καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ἄνθρωπε τοῦ θεοῦ ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ψυχὴ τῶν δούλων σου τούτων τῶν πεντήκοντα ἐν ὀφθαλμοῖς σου
Iterum misit principem quinquagenarium tertium , et quinquaginta qui erant cum eo . Qui cum venisset , curvavit genua contra Eliam , et precatus est eum , et ait : Homo Dei , noli despicere animam meam , et animas servorum tuorum qui mecum sunt .
ወሠለስ ፡ ዓዲ ፡ ንጉሥ ፡ ፈንዎ ፡ ፶ብእሴ ፡ ምስለ ፡ መስፍኖሙ ፡ ወሖረ ፡ ኀቤሁ ፡ ዝኩ ፡ መስፍኖሙ ፡ ሣልስ ፡ ወእስተብረከ ፡ በብረኪሁ ፡ ቅድሜሁ ፡ ለኤልያስ ፡ ወይቤሎ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔር ፡ ገነይኩ ፡ ለከ ፡ ትክበር ፡ ነፍስየ ፡ ወነፍሶሙ ፡ ለአግብርቲከ ፡ በቅድመ ፡ አዕይንቲከ ፤
Again he sent the captain of a third fifty with his fifty. The third captain of fifty went up, and came and fell on his knees before Elijah, and begged him, and said to him, “Man of God, please let my life and the life of these fifty of your servants be precious in your sight.
1:14 ⧉ ⤴︎ הִ֠נֵּ֠ה יָ֤רְדָה אֵשׁ֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וַ֠תֹּ֠אכַל אֶת ־שְׁנֵ֞י שָׂרֵ֧י הַחֲמִשִּׁ֛ים הָרִאשֹׁנִ֖ים וְאֶת ־חֲמִשֵּׁיהֶ֑ם וְעַתָּ֕ה תִּיקַ֥ר נַפְשִׁ֖י בְּעֵינֶֽיךָ ׃ {ס}
ἰδοὺ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν τοὺς δύο πεντηκοντάρχους τοὺς πρώτους καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτῶν καὶ νῦν ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχὴ τῶν δούλων σου ἐν ὀφθαλμοῖς σου
Ecce descendit ignis de caelo , et devoravit duos principes quinquagenarios primos , et quinquagenos qui cum eis erant : sed nunc obsecro ut miserearis animae meae .
ናሁ ፡ ወረደ ፡ እሳት ፡ እምሰማይ ፡ ወበልዐቶሙ ፡ ለእልክቱ ፡ ፪መሳፍንት ፡ ቀደምት ፡ ወለሰብኦሙ ፡ በበ፶ወይእዜኒ ፡ ትክበር ፡ ነፍስየ ፡ በቀድመ ፡ አዕይነቲከ ።
Behold, fire came down from the sky and consumed the last two captains of fifty with their fifties. But now let my life be precious in your sight.”
1:15 ⧉ ⤴︎ וַיְדַבֵּ֞ר מַלְאַ֤ךְ יְהֹוָה֙ אֶל ־אֵ֣לִיָּ֔הוּ רֵ֣ד אוֹת֔וֹ אַל ־תִּירָ֖א מִפָּנָ֑יו וַיָּ֛קׇם וַיֵּ֥רֶד אוֹת֖וֹ אֶל ־הַמֶּֽלֶךְ ׃
καὶ ἐλάλησεν ἄγγελος κυρίου πρὸς Ηλιου καὶ εἶπεν κατάβηθι μετ’ αὐτοῦ μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ ἀνέστη Ηλιου καὶ κατέβη μετ’ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα
Locutus est autem angelus Domini ad Eliam , dicens : Descende cum eo : ne timeas . Surrexit igitur , et descendit cum eo ad regem ,
ወነበቦ ፡ መልእከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኤልያስ ፡ ወይቤሎ ፡ ረድ ፡ ምስሌሁ ፡ ወኢትፍራህ ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ወተንሥአ ፡ ኤልያስ ፡ ወወረደ ፡ ምስሌሁ ፡ ወሖረ ፡ ኀበ ፡ ንጉሥ ።
Yahweh’s angel said to Elijah, “Go down with him. Don’t be afraid of him.” Then he arose and went down with him to the king.
1:16 ⧉ ⤴︎ וַיְדַבֵּ֨ר אֵלָ֜יו כֹּה ־אָמַ֣ר יְהֹוָ֗ה יַ֜עַן אֲשֶׁר ־שָׁלַ֣חְתָּ מַלְאָכִים֮ לִדְרֹשׁ֮ בְּבַ֣עַל זְבוּב֮ אֱלֹהֵ֣י עֶקְרוֹן֒ הֲֽמִבְּלִ֤י אֵין ־אֱלֹהִים֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל לִדְרֹ֖שׁ בִּדְבָר֑וֹ לָ֠כֵ֠ן הַמִּטָּ֞ה אֲשֶׁר ־עָלִ֥יתָ שָּׁ֛ם לֹא ־תֵרֵ֥ד מִמֶּ֖נָּה כִּי ־מ֥וֹת תָּמֽוּת ׃
καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν Ηλιου τάδε λέγει κύριος τί ὅτι ἀπέστειλας ἀγγέλους ζητῆσαι ἐν τῇ Βααλ μυῖαν θεὸν Ακκαρων οὐχ οὕτως ἡ κλίνη ἐφ’ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ οὐ καταβήσῃ ἀπ’ αὐτῆς ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ
et locutus est ei : Haec dicit Dominus : Quia misisti nuntios ad consulendum Beelzebub deum Accaron , quasi non esset Deus in Israël a quo posses interrogare sermonem , ideo de lectulo super quem ascendisti , non descendes , sed morte morieris .
ወተናገሮ ፡ ወይቤሎ ፡ ኤልያስ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእፎአ ፡ ከመአ ፡ ለአከ ፡ ኀበ ፡ በዓለ ፡ ጽንጽንያ ፡ አምላከ ፡ አቃሮን ፤ አኮኬ ፡ ከማሁ ፤ እምስካብከ ፡ ዘውስቴቱ ፡ ሰከብከ ፡ ኢትትነሣእ ፡ እምኔሁ ፡ እስመአ ፡ ሞተአ ፡ ትመውትአ ።
He said to him, “Yahweh says, ‘Because you have sent messengers to inquire of Baal Zebub, the god of Ekron, is it because there is no God in Israel to inquire of his word? Therefore you will not come down from the bed where you have gone up, but you will surely die.’”
1:17 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֜מׇת כִּדְבַ֥ר יְהֹוָ֣ה ׀ אֲשֶׁר ־דִּבֶּ֣ר אֵלִיָּ֗הוּ וַיִּמְלֹ֤ךְ יְהוֹרָם֙ תַּחְתָּ֔יו {פ} בִּשְׁנַ֣ת שְׁתַּ֔יִם לִיהוֹרָ֥ם בֶּן ־יְהוֹשָׁפָ֖ט מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה כִּ֛י לֹא ־הָ֥יָה ל֖וֹ בֵּֽן ׃ {ס}
καὶ ἀπέθανεν κατὰ τὸ ῥῆμα κυρίου ὃ ἐλάλησεν Ηλιου
Mortuus est ergo juxta sermonem Domini quem locutus est Elias , et regnavit Joram frater ejus pro eo , anno secundo Joram filii Josaphat regis Judae : non enim habebat filium .
ወሞተ ፡ በቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘይቤሎ ፡ ኤልያስ ።
So he died according to Yahweh’s word which Elijah had spoken. Jehoram began to reign in his place in the second year of Jehoram the son of Jehoshaphat king of Judah, because he had no son.
1:18 ⧉ ⤴︎ וְיֶ֛תֶר דִּבְרֵ֥י אֲחַזְיָ֖הוּ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה הֲלוֹא ־הֵ֣מָּה כְתוּבִ֗ים עַל ־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃ {פ}
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Οχοζιου ὅσα ἐποίησεν οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίου λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ισραηλ καὶ Ιωραμ υἱὸς Αχααβ βασιλεύει ἐπὶ Ισραηλ ἐν Σαμαρείᾳ ἔτη δέκα δύο ἐν ἔτει ὀκτωκαιδεκάτῳ Ιωσαφατ βασιλέως Ιουδα καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου πλὴν οὐχ ὡς οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ οὐδὲ ὡς ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἀπέστησεν τὰς στήλας τοῦ Βααλ ἃς ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ συνέτριψεν αὐτάς πλὴν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις οἴκου Ιεροβοαμ ὃς ἐξήμαρτεν τὸν Ισραηλ ἐκολλήθη οὐκ ἀπέστη ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ κύριος εἰς τὸν οἶκον Αχααβ
Reliqua autem verborum Ochoziae quae operatus est , nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israël ?
ወኵሉ ፡ ነገሩ ፡ ለእካዝያስ ፡ ወኵሉ ፡ ዘገብረ ፡ ናሁ ፡ ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ዘጽሑፍ ፡ ውስተ ፡ መጽሐፈ ፡ ነቢያቲሆሙ ፡ መዋዕሊሆሙ ፡ ለነገሥተ ፡ እስራኤል ።
Now the rest of the acts of Ahaziah which he did, aren’t they written in the book of the chronicles of the kings of Israel?
1:19 ⧉ ⤴︎ — — — ወኢዮራም ፡ ወልደ ፡ አካአብ ፡ ነግሠ ፡ ለእስራኤል ፡ በሰማርያ ፡ ፲ወ፪ዓመተ ፡ አመ ፡ ፲ወ፰ዓመተ ፡ መንግሥቱ ፡ ለዮሳፍጥ ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፡ ወገብረ ፡ እኩየ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወባሕቱ ፡ አኮ ፡ ከመ ፡ እኀዊሁ ፡ ወአኮ ፡ ከመ ፡ እሙ ፡ ወአሰሰለ ፡ አምሳሊሁ ፡ ለበዓል ፡ ዘገብረ ፡ አቡሁ ፡ [ወ ]ሰበሮሙ ፡ ወባሕቱ ፡ ተለወ ፡ ኀጢአተ ፡ ቤቱ ፡ ለኢዮርብዓም ፡ ዘአስሐቶሙ ፡ ለእስራኤል ፡ ወኢኀደገ ፡ ኪያሁ ፡ ወተምዕዐ ፡ መዐተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕለ ፡ ቤተ ፡ አካአብ ።
When Yahweh was about to take Elijah up by a whirlwind into heaven, Elijah went with Elisha from Gilgal.